တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု

လုရွှမ် သူ့ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားကို သဘာဝအတိုင်း ထည့်သုံးထားသည်။ ဒီလှုပ်ရှားမှုရဲ့ စွမ်းအားဟာ ယခင်ကထက် နှစ်ဆကျော် တိုးလာပြီး အကွာအဝေး တစ်လျှောက်ရှိ မြွေကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

မြွေက ယခုထိ အံ့အားသင့်နေဆဲပင်။

သို့သော် နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူယခင်က ခံစားခဲ့ဖူးတဲ့ အင်အားထက် အဆပေါင်းများစွာကြီးမားသော အင်အားကြီးတစ်ခုကို ထပ်မံ ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ဖက်က တွန်းအားကို မခံနိုင်သောကြောင့် သူ့လက်များ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့သည်။

"အား!"

မြွေကြီးမှာ စူးစူးဝါးဝါး အော်နေတုန်းရှိသေး ရုတ်တရက် သူ့မျက်လုံးများရှေ့တွင် အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။ မြွေလူသားသည် သူ့​အမြင်အာရုံထဲတွင် ရင်းနှီးသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ဖျတ်ကနဲ ပေါ်လာတာ ခံစားလိုက်ရပြီး နောက်အခိုက်အတန့်တွင်တော့ ဝိညာဉ်ကို လုံးဝ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရလေပြီ။

လုရွှမ်: "ဒါပဲ... မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်တွေကို လွန်လွန်ကဲကဲ မတွက်ထားသင့်ဘူး!"

သူ့မျက်လုံးတွေက ဒေါသတွေ အပြည့်နဲ့ လုရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

ပတ်ဝန်းကျင် လေထုကလည်း ရုတ်ချည်း အေးစက်သွားကာ လုရွှမ်ကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေသည်။

ယခင်က ၎င်းတို့သည် ထိုလက်နက်ရဲ့ စွမ်းအားကို အကာအကွယ်မဲ့ဖြင့် ဖမ်းရဲပါတယ်လို့ စောဒကတက်နိုင်​သေးသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ထင်မြင်ယူဆချက်အရ မြွေလူသားသည် ယခင်တိုက်ခိုက်မှုတွင် အသာစီးရခဲ့ပြီး နောက်အခိုက်အတန့်တွင် အခြေအနေက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲလာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

မြွေလက် ကျိုးသွားကာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို တရွတ်တိုက်ဆွဲကာ ထွက်ပြေးလိုသော်လည်း ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ ဓားက အလွန်ထူးခြားတာကြောင့် လူသားများ ခွဲခြားထားသော ကောင်းကင်လက်နက် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း အားလုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်နိုင်ပါသေးသည်။

သူသည် အဝေးမှနေ၍ မြှားများကို ပစ်နိုင်ပြီး အနီးကပ် အကွာအဝေး အတွင်းမှာလည်း ဓားကို လွှဲခုတ်နိုင်သည်။

လုရွှမ်: "နောက်တစ်ခါ မင်းထက် ပိုသန်မာတဲ့လူကို လွှတ်ခိုင်းလိုက်!"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ရှန်ဟွာလက်စည့း တံဆိပ်ရှစ်ခုသည် သူထင်ထားတာထက် ပိုမို၍ အစွမ်းထက်ကြောင်း သိလိုက်ပါပြီ။ လက်ရှိ သားရဲများသည် အစွမ်းထက်သော်လည်း အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်လိုလျှင် လုရွှမ် အသာစီးကိုပင် မှန်မှန်ကန်ကန် ရယူနိုင်လောက်တယ်လို့ ခံစားမိ​လေသည်။

သူ့အစွမ်းအစကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သဘောပေါက်လာရန် နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းပြ​နေခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်များက ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေသလဲ သိရန် ရှန်ဟွာ လက်စည်း တံဆိပ်ရှစ်ခုကိုပါ သုံး၍ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားလိုပါသည်။

လုရွှမ်ရဲ့ ခွန်အားကို အခုလေးတင် ပြသလိုက်တာကြောင့် သားရဲတွေ အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဂုဏ်သိက္ခာ ကြီးမားစွာဖြင့် နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် တက်လှမ်းခဲ့သော သခင်တစ်ဦးက မျှော်စင်နယ်ပယ် ပထမအဆင့်ရှိ လူသားကို အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်နေမိ၏။

ဒီလူသားက တခြားလူသားတွေနဲ့ မတူဘဲ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းအစ ရှိပြီး အလွန်လည်း အစွမ်းထက်သည်။

လုရွှမ် သူ့ခေါင်းကို မော့ပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ မိုးကြိုးတွေက စုပုံနေသေးပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ အချိန်တစ်ခုအထိတော့ ပြင်းထန်းလာဦးမည် မဟုတ်ချေ။

"ငါတို့ အတူတူ တက်​ကြမလား"

ကြက်နတ်ဆိုးက မေးလာသည်။

ကျန်သားရဲများကတော့ သူများတွေကို အနိုင်ကျင့်တာ အဆင်ပြေတယ်၊ ကိုယ့်ကို ပြန်အနိုင်ကျင့်လာရင်တော့ အဆင်မပြေတာကြောင့် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ခေါင်းခါနေကြသည်။

"အခု စောင့်နေတာက အကောင်းဆုံးပဲ... နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်ကို တက်သွားတဲ့ သခင်တွေက မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်... ဟမ့် ဒီလူသားက ဘယ်လောက်ပဲ မာနကြီးနေပါစေ သူ တခြားသူတွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်မှာတဲ့လား"

သားရဲအုပ်စု တစ်စုကတော့ လျင်မြန်စွာ တွေးတောကာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

လုရွှမ်ဟာ တခြားသူများ ဘယ်လို ကြံစည်နေသလဲ မမြင်နိုင်သော်လည်း ယခု လက်သီးကြီးက မည်သူမဆို ဆုံးဖြတ်ချက်ချရမည့် အချိန်မဟုတ်တော့ပေ။ အခုအချိန်မှာတော့ လုရွှမ်က အကြီးမားဆုံး လက်သီးချက်ပါပဲ။

"ကောင်းပြီ... မင်းတို့မလာဘူး ဆိုမှတော့ ငါလာပြီ!"

လုရွှမ် ဟောက်လိုက်ရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ် အရှိန်အဝါက တဟုန်ထိုး ခုန်တက်လာပြီး သားရဲများဆီ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"လူသား... မင်းက မာနကြီးလွန်း​နေတာပဲ သူ့ကို အတူတူ သတ်လိုက်ရအောင်"

ကြက်နတ်ဆိုးက ဟောက်လိုက်ရင်း ၎င်း၏ အမြီးမှ အလင်းတန်းငါးခုကို တဖျပ်ဖျပ် ခတ်သွားစေ၏။ ၎င်းက ဓားငါးချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လုရွှမ်ဆီသို့ ပစ်ခတ်လိုက်လေသည်။

"အိုး... အလင်းငါးရောင် ဒြပ်စင်ငါးခုပေါ့လေ... ဒီမှော်စွမ်းအားက အရမ်း ကောင်းပါတယ်... ငါ့ရဲ့ ဓားချက်ကိုလည်း ကြည့်လိုက်ပါဦး!"

လုရွှမ် ချင်ထျန်းဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဖြည့်ပြီး ဓားတစ်ချောင်းနဲ့ ခုတ်ချလိုက်သည်။

မှော်အစွမ်းများ သို့မဟုတ် ဓားသိုင်းကွက် လှုပ်ရှားမှု တစ်စုံတစ်ရာ​တောင် မရှိပေ။ သူသည် အစွမ်းထက်ဆုံးနှင့် လွှမ်းမိုးထားနိုင်သည့် ဓားစွမ်းအင်ကို ခုတ်ထစ်ရန်အတွက် ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်ကိုသာ ရိုးရှင်းစွာ အားကိုးခဲ့သည်။

ဒြပ်စင်ငါးပါးက ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်နေပါစေ သူ့မှာက ယင်နဲ့ယန် ရှိနေသေးတယ်လေ။

ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်ရဲ့ လောကယန်ဓားသည် သူမကြာသေးခင်က နားလည်ခဲ့သော ဓားသိုင်း ဖြစ်ပါသည်။ သာမန်ခန္ဓာကိုယ်အား ထိပ်တန်းနတ်ခန္ဓာ သုံးခုအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်က ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်သလဲ သိရှိလာခဲ့ရသည်။ သူအရင်က ၎င်းကို အလွန်အမင်း လျှော့တွက်ခဲ့မိသည်။

"အား!"

ဟစ်အော်သံနှင့်အတူ လုရွှမ်ဓားဖြင့် တစ်စုံတစ်ခု ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရ၏။ လေထုကို ဖြတ်ပြေးသွားသော အလင်းငါးရောင်က လုံးဝ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ လုရွှမ် သူ့လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်ပြီး အလင်းရောင် ငါးရောင်ကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

"အသုံးမဝင်တဲ့ မှော်စွမ်းအားတွေ မရှိဘူး... သုံးစားမရတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေပဲ ရှိတယ်... ဒီမှော်အစွမ်းက အခုကစပြီး ငါပိုင်တယ်!"

လုရွှမ် အော်ပြောပြီးတာနဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အလင်းငါးရောင်ကို တိုက်ရိုက် ပေါင်းစပ်ပစ်လိုက်သည်။

လက်ရှိ သားရဲတွေ အားလုံးထဲမှာ ကြက်နတ်ဆိုးသားရဲက အသန်မာဆုံးပဲ ဆိုပေမယ့် အခုလေးတင် လုရွှမ်က ဓားတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်ပြီ။

အရှက်ခွဲခံရခြင်းကြောင့် တည်ဆောက်ခဲ့သော ဒေါသ စိတ်ဓာတ်သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ပြေး!"

ဘယ်တစ်ယောက်က ကြွေးကြော် အော်ဟစ်လိုက်သလဲ မသိ။ နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် တက်သွားသော နတ်ဆိုးများသည် လုရွှမ်ဆီမှာ ဖမ်းမိသွားမှာကို စိုးရိမ်စွာဖြင့် အလောတကြီး ထွက်ပြေးသွားကြ​လေသည်။

လုရွှမ်ကတော့ သူတို့နောက်က လိုက်ရန် အလွန်ပျင်းသောကြောင့် နေဖြိုခွင်းနတ်လေးကို ထုတ်ပြီး မြှားတွေသာ ပစ်လွှတ်​ပေးလိုက်သည်။ ပေါက်ကွဲသံ ကြားလိုက်တဲ့အချိန် သားရဲတစ်ကောင်ချင်းစီဟာ အသွေးအသား အပိုင်းအစတွေ ကွဲထွက်သွားပါပြီ။

လုရွှမ် ကောင်းကင်ကို ပြန်​မော့ကြည့်လိုက်ပြန်ရာ ခဏအတောအတွင်းမှာပင် နတ်မိုးခြိမ်းသံက ခိုင်မြဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ လုရွှမ် သူ့လက်ဖဝါးတွေကို ဖွင့်ပြီး အခင်းအကျင်း ကန့်သတ်ချက်တွေကို ပြန်စုပ်ယူလိုက်၏။

မိန်းကလေးတစ်ယောက် ပြေး

ထွက်လာသည်။ ရန်ဖေး ဒေါသတကြီး မျက်နှာလွှဲသွားကာ။

"ဘာလို့ တားမြစ်အခင်းအကျင်းတွေ ချထားတာလဲ ...ကျွန်မ ထွက်ပြေးမှာကို ကြောက်နေသေးတာလား"

သူမ ဒေါသဖြစ်နေသော်လည်း မျက်ခုံးမွှေးများထဲတွင် ထိန်းမရသော ပျော်ရွှင်မှု ရှိနေသေးသည်။ သူမသည် ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်း ရသွားခြင်းအတွက် အလွန်ပျော်ရွှင်နေတာပင်။

ပျံလွင့်သွားတဲ့ ဒေါသကြီးတဲ့ ကျိန်စာတွေဟာ ဆက်မလာတော့ပေ။ ဒေါသအရိပ်အယောင်လည်း ရှိနေပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ် အတိဒုက္ခကို အောင်အောင်မြင်မြင် ကျော်လွှားပြီးရင် ဒီလူယုတ်မာနဲ့ တကယ်ပြိုင်ဆိုင်ပြီး ဒီလူယုတ်မာကို သင်ခန်းစာတစ်ခု သင်ပေးချင်မိသည်။

လုရွှမ်လည်း ရှင်းပြဖို့ ပျင်းလွန်းသဖြင့် ကောင်းကင်ကိုသာ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"အတိဒုက္ခကို မကျော်လွှားတော့ဘူးလား"

ရန်ဖေးကလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ​ပြန်ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"ရှင် စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး!"

သူမသည် စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တာနဲ့ ရုတ်တရက် မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးကြိုးအတိဒုက္ခက တရားဝင် စတင်လာခဲ့သည်။ လုရွှမ် မိုးခြိမ်းအတိဒုက္ခရဲ့ အကွာအဝေးထဲမှ ပျံသန်းလာပြီး တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်မှာ ဆင်းသက်လိုက်ကာ ရန်ဖေးရဲ့ အတိဒုက္ခအခြေအနေကိုလည်း ကြည့်ရှု​နေခဲ့သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ကမ္ဘာမှ ဆင်းသက်လာသော ရန်ဖေးရဲ့ အတိဒုက္ခကို မည်သို့လွတ်မြောက်သွားပုံ၊ ကောင်းကင်ကမ္ဘာနဲ့ မြေကမ္ဘာတို့ကြား ဆက်နွှယ်မှုကြောင့် အတိဒုက္ခက ကွဲပြားသွားခြင်း ရှိမရှိကို အလွန်သိချင်နေပါသည်။

ကြယ်တစ်သောင်းကမ္ဘာကနေ မြေကမ္ဘာထဲသို့ သူဝင်ရောက် လာသောအခါက အတိဒုက္ခကို ကျော်လွှားရန် အချိန်အတော်ကြာခဲ့သည်။ သာမာန် ကောင်းကင် အတိဒုက္ခများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ရှိနေခဲ့ကြောင်း သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားခဲ့ရသေး၏။

ထိုကပ်ဆိုးကြီးပြီးမှသာ သူသည် မြေကမ္ဘာထဲသို့ အမှန်တကယ် ပေါင်းစည်းသွားခဲ့သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ လုရွှမ်ဟာ ရန်ဖေးရဲ့ အတိဒုက္ခ ကပ်ဆိုးကြီးကို မြင်လိုက်ရပါပြီ။ ၎င်းက သူကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ကပ်ဘေးနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တောင် အစွမ်းထက်လှသေးသည်။

ရန်ဖေးရဲ့ ဟာသကို ကြည့်နေရင်း ရန်ဖေးမှာ ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းတွေ ဘယ်လောက်​​တောင် ရှိလဲဆိုတာကိုလည်း သိချင်နေသည်။ သူနှင့်ယခင်တိုက်ပွဲတွင် ရန်ဖေးဟာ ရှန်ဟွာလက်စည်းတံဆိပ် ရှစ်ခုကို အသုံးမပြုခဲ့ရသေးဘူးလေ။

ဒီမိန်းကလေးဟာ မျက်နှာပေါ်မှာ ပေါ်လွင်နေသလောက် မဆင်မခြင်နဲ့ လုပ်ရင် ကမ္ဘာကို ပျက်စီး​စေမှာတော့ သေချာသည်။