← Chapters

ရန်ဖေး အတိဒုက္ခကို ကျော်လွှားခြင်း

Vol. 137 Ch. 4.1574

ရန်ဖေး အတိဒုက္ခကို ကျော်လွှားခြင်း

Vol. 137 Ch. 4.1574

အတိဒုက္ခ တိမ်တိုက်သည် ဆက်လက် မပြန့်ပွားသွားပေ။ ၎င်းရဲ့စွမ်းအားကို ပြသ​​နေသော်လည်း တဖြည်းဖြည်း အားလျော့နည်းသွားသည်။ တိမ်တိုက်များ အဆက်မပြတ် ဖိသိပ်ပြီး ပေါင်းထည့်လိုက်တဲ့အခါ အရောင်က အနက်ရောင်ကနေ အရောင်စုံအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားပါ၏။

ဖိနှိပ်လာတဲ့ စွမ်းအားကလည်း အဆများစွာ သိသိသာသာ တိုးလာသည်။ ကောင်းကင်၏ စွမ်းအားသည် သူ့ကို အောက်သို့ တွန်းချလိုက်သလိုပါပဲ။ လုရွှမ် မျက်နှာအရောင်ပါ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ကပ်ဘေးထဲတွင် ရှိနေသော ရန်ဖေးကို ကြည့်ဖို့ လုရွှမ် နတ်ဘုရားလို မျက်လုံးများကို ဖွင့်ထားသော်လည်း အတွင်း၌ ဖြစ်ပျက်နေသည့် အရာများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ရန်ဖေးသည်လည်း သူမ နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ၊ ဒေါသတကြီး အပြုံးများဖြင့် ခေါင်းပေါ်မှာ တွဲလောင်းကျနေသော ကပ်ဆိုးကြီးကို ကြည့်နေသည်။

မထွက်ခွာမီက ဆရာသခင်သည် မြေကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ပထမဆုံး ကောင်းကင်အတိဒုက္ခက အလွန်ပြင်းထန်မည်ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ သတိပေးခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ကမ္ဘာမှာ ပထမဆုံး ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကြီးအတွင်း နားမလည်နိုင်သော ရောင်ဝါကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးပါက ကမ္ဘာက ၎င်းတို့ကို အလိုလို ဖယ်ရှားပေးလိမ့်မည်။

အစတုန်းကတော့ သူမ အနည်းငယ် သဘောမကျသော်လည်း ယခုတော့ ကောင်းကင်က ဆိုးရွားလှသော ဘေးဆိုးကြီးကို ကြည့်ပြီး သူမ လုံးဝ ထိတ်လန့်လာသည်။ သူမသည် ဤတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် အတင်းအကြပ် တွန်းအားပေးခဲ့သော်လည်း သူမသည် အောင်မြင်မှုနဲ့ ခြားနားမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ဤစိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်လိုစိတ်တို့ကတော့ ပြည့်နှက်နေပါသည်။

သူမ အန္တရာယ်ကို ကြိုမြင်ထားပြီးပါပြီ။ ၎င်းအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း သေလုမျောပါး အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် သူမကိုယ်သူမ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်နေမိကြောင်း ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသည်။

အသက်ရှင်ချင်တယ်!

ဝုန်း!

မိုးကြိုးအတိဒုက္ခက နောက်ဆုံးတွင်တော့ ပြင်းထန်စွာ ကြီးထွားလာကာ နတ်မိုးခြိမ်းသံကြီးတစ်ချက် ပြိုကျလာခဲ့သည်။

အရောင် လေးရောင်ရှိသော မိုးခြိမ်းသံက ချွန်ထက်သော ဓားရှည်လေးချောင်းနှင့် တူ၏။ ၎င်းက အကွာအဝေး တစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ ရန်ဖေးရဲ့ ဦးခေါင်းထိပ်ကို ထိမှန်ကာ ပြင်းထန်သော ဖိအားဖြင့် ရန်ဖေးရပ်နေသည့်နေရာကို တိုက်ရိုက် ဖြိုခွင်းပစ်လိုက်သည်။

အထီးကျန်နေသော တောင်ကြီးတောင် ပြိုလဲလုနီးနီးပင်။

"ယင်းယန်မြို့ဝင် ​ဒြပ်စင်ငါးပါး တက်!"

ပါးကွာ့ပုံကြမ်းကို ရန်ဖေး လျင်မြန်စွာ ဖော်ပြလိုက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းတက်လာခဲ့သည်။ နတ်မိုးခြိမ်းသံက အရပ်ရပ်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး လက်စည်းတံဆိပ် ရှစ်ခု အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားလေသည်။

နတ်မိုးခြိမ်းသံက ရန်ဖေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို စူးစူးရှရှ အသံနှင့်အတူ ရိုက်ခတ်သွားတာကြောင့် သူမပါးကိုပါ နာကျင်သွားစေခဲ့သည်။

ဗုန်း!

ကောင်းကင်အထက်မှာ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားတစ်ဆူ ရှိနေသလိုပင်။ ယခုဖြစ်ပျက်နေသည့် အရာအတွက် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသော မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ရှိနေ၏။ ရန်ဖေး ထုတ်လွှတ်သော ဒြပ်စင်ငါးခုလို မိုးခြိမ်းသံကလည်း ငါးခုဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာရာ ဒြပ်စင်ငါးခုဟာ မိုးကြိုးကွင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးကျသွားခဲ့သည်။

"ပုတုံ့မင်​ဘုရင် ခြင်္သေ့လက်စည်းတံဆိပ်.... ရတနာပန်းအိုး လက်စည်းတံဆိပ်...ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်!"

ရန်ဖေး ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်ကာ လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် ကောင်းကင်ယံကို ထိန်းကိုင်ထားလိုက်သည်။ ကြည်လင်ပြီး ပြင်းထန်သော လေစီးကြောင်းများ အစီအရီ ထွက်ပေါ်လာစဥ် ရန်ဖေးလည်း စွမ်းအင်ကို ထည့်သွင်းကာ အကာအကွယ် ကန့်သတ်ချက်များကို ဆက်တိုက် ဖွင့်လိုက်သည်။

ဒြပ်စင်ငါးခုရှိသော မိုးကြိုးကွင်း ပြိုကျလာသောအခါ နတ်မိုးခြိမ်းသံရဲ့ အလင်းရောင်သည် အောက်ဖက်ရှိ အကာအကွယ်များအပေါ် တရစပ် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့၏။ အကာအကွယ်များ ပြိုပျက်သွားသော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ရန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နောက်ထပ် အကာအကွယ်များ အလွှာလိုက် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

နတ်မိုးခြိမ်းသံကြောင့် ပိုးအိမ်တွေ ကျွတ်ထွက်သွားသလို ပေါက်ကွဲသွား၏။ နတ်မိုးကြိုးက အကာအကွယ်တွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြိုခွဲလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ရန်ဖေးရဲ့ လက်တွေကို တရစပ် ပစ်ခတ်သွားသည်။

ဝုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ရန်ဖေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပျံထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ် အရှိန်ပြင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ သူမ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်စဥ် ဒဏ်ရာကို ခံစားမိတာကြောင့် ယင်းယန်ကိုးစင်း ဆေးလုံးကို စိတ်ပိုင်းဖြတ်ကာ မျိုချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက ပြင်းထန်သော လေစီးကြောင်းများသည် သန့်စင်ထားသော စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ ဒဏ်ရာများအားလုံး ပျောက်ကင်းသွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့၏။

ကောင်းကင်မှ နတ်မိုးကြိုးသံများ တစ်ဖန် ရိုက်ခတ်လာပြန်သည်။ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ကြယ်ခြောက်လုံးဟာ တစ်လုံးတည်းအဖြစ် ပေါင်းကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား၌ အထက်၊ အောက်၊ ဘယ်ညာ၊ တောက်ပကာ ရန်ဖေးရဲ့ ဦးခေါင်းကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ရန်ဖေးရဲ့ မျက်လုံးများက အလင်းရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူမသည် သူ့ခြေဖဝါးကို အားတစ်ချက်စိုက်ကာ ကောင်းကင်ကို ပြန်တက်လာခဲ့သည်။

ယင်ယန်နဲ့ ဒြပ်စင်ငါးပါး ပေါင်းစည်းထားသော ဓားသိုင်းက ကောင်းကင်လက်နက်များနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ထက်မြက်တောက်ပသည်။ ဓားတစ်စင်းက ခုနစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နိုင်၏။ ယင်နှင့်ယန်၊ ဒြပ်စင်ငါးပါး ထွက်လာတာနဲ့ နတ်မိုးခြိမ်းသံကလည်း ပျော့ပျောင်းသွားသည်။

ရန်ဖေး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ဆင်းသက်လာကာ အနည်းငယ် မောဟိုက်နေ၏။ သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရစဥ် မာနက တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာသည်။

ကြယ်ခုနစ်လုံးသည် ​မြောက်အရပ်က ခုနှစ်စင်ကြယ် အသွင်သဏ္ဌာန်အဖြစ် ကောင်းကင်အထက်၌ ပေါ်လာသည်။ တစ်ဆက်တည်း အဆုံးမရှိသော နတ်မိုးခြိမ်းသံကလည်း စုပုံလာကာ မိုးစက်တွေလို ပြိုကျလာသည်။

“ထ!”

ရန်ဖေး ကောင်းကင်ပေါ်သို့ တစ်ဖန်ပြန်ထလာသည်။ တာအိုအရှင်ဆီက သင်ယူထားတာတွေကို သူမ နှလုံးသားထဲတွင် ဓားတစ်လက်ဖြင့် လေ့ကျင့်ပြီးပါပြီ။ သင်ယူခဲ့သော ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားကာ ကြယ်ပွင့်များကဲ့သို့ အေးစက်သော အလင်းမှုန်များ လွင့်ပျံလာပြီး နတ်သမီးတစ်ပါး ကောင်းကင်သို့ လွင့်သွားလေသည်။

ဝုန်း!

ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ထွန်းထားချိန်အထိ ကောင်းကင်ကြီးက နတ်အလင်းရောင်များဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည်။ အလင်းရောင်က မိုင်ထောင်ချီ၍ တောက်ပနေကာ အတွင်းထဲ​က အသံများ ကျယ်လောင်လာသည်။

အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းက ငြိမ်သက်သွားကာ လှပသော ရုပ်သွင်တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။ သူမသည် အောက်ဘက်ရှိ တွင်းကြီးထဲသို့ တိတိကျကျ ပြုတ်ကျသွားခြင်းပင်။

ကျောက်တောင်များ အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားတာကြောင့် ရန်ဖေးသည် ကျောက်မှုန့်များထဲသို့ နစ်ဝင်သွားပြီး မီးခိုးများ၊ ဖုန်မှုန့်များ အနက်ရောင်မီးခိုးငွေ့များ ပျံ့သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်မှာတော့ နတ်မိုးခြိမ်းသံတွေက စုစည်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ပါးကွာ့အခင်းအကျင်းရဲ့ အဝိုင်းဟာလည်း တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသည်။

လက်စည်းတံဆိပ် ရှစ်ခုရဲ့ အခင်းအကျင်းများက အထပ်ထပ် ကာရံထားသော်လည်း သေခြင်းတရားရဲ့ အရှိန်အဝါက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် လွှမ်းမိုးထားသည်။ လုရွှမ်ပင်လျှင် အသက်စွမ်းအားတွေ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားနိုင်ပြီး သေမင်း စွမ်းအားသည် တရွေ့ရွေ့ တိုးလာနေတာကို သိနိုင်၏။

အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက အရောင်မဲ့သွားသည်။ တစ်ကမ္ဘာလုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီး မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ အောက်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရဲ့ အရှိန်အဝါက အတော်လေး ပြင်းထန်နေပါသည်။

လုရွှမ်သည် တွင်းထဲကနေ ရန်ဖေးတစ်ယောက် ခက်ခက်ခဲခဲ မတ်တပ်ထရပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာကို မြင်နေရ၏။ သို့သော်လည်း သူမ မတ်တပ်ရပ်ပြီးတာနဲ့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ထပ်ခါထပ်ခါ လဲကျသွားသည်။ အချည်းနှီးပင်။

သူမ တစ်ကိုယ်လုံးကို သွေးနှင့် ကျောက်မှုန့်များ ရောနှောကာ ဖုံးလွှမ်းထားသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး အရောင်စုံနေရာ ရယ်စရာလည်း ကောင်း၊ သနားစရာလည်း ကောင်း​နေသည်။

ထိုမျက်လုံးများသည် သည်းမခံနိုင်မှု အပြည့်ဖြင့် ကောင်းကင်ကို တင်းတင်းစေ့စေ့ ကြည့်နေသော်လည်း ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာသော မျက်ရည်များကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။ ရန်ဖေး မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်ချလိုက်ပြီး ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူမခန္ဓာကိုယ်သည် နတ်မိုးကြိုးကြောင့် တုန်လှုပ်သွားပြီး မခံနိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့​ပြန်သည်။

ရန်ဖေး ပါးစပ်က တစ်ခုခုကို မျိုချလိုက်သလို ရုတ်တရက် တင်းကြပ်သွားသည်။ ချောင်းဆိုးကာ တံတွေးထွေးချင်သော်လည်း ပါးစပ်ထဲတွင် အရည်ပျော်သွားတာကြောင့် တံတွေး မထွေးနိုင်တော့ပေ။

ကျောက်စရစ်ခဲ ဖြစ်နိုင်လား။

ရန်ဖေးကတော့ ဒါက အရေးမကြီးတော့ဘူးဟု တွေးနေမှာ သေချာသည်။

သို့သော် နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူမ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများ ချက်ချင်း သက်သာသွားပြီး စွမ်းအင် ကြံ့ခိုင်မှုတွေ ပြန်ပြည့်ဝလာသည်။ သူမရဲ့ကြီးထွားမှု ပြန်လည် အားကောင်းလာတာ တွေ့လိုက်ရတော့ သူမကိုယ်သူမတောင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ဒီအကျိုးသက်ရောက်မှုက ယင်းယန်ကိုးစင်း ဆေးလုံးရဲ့ အကျိုးရလဒ် ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော်လည်း သူမသည် ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်ပြီ။ ကျန်တစ်လုံးကတော့ အစ်မဟန်ယင်းကို ပေးလိုက်ပြီမလို့ နောက်တစ်လုံး မရှိတော့ပေ။ ကောင်​မ​လေး လုရွှမ်ဆီက တစ်​ခု​ခု တောင်းချင်နေပုံဖြင့် ကောင်းကင်သို့ တက်လာပြီး အဝေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

လုရွှမ်ဟာ အရောင်ကင်းသော မျက်နှာ၊ အေးဆေးသော လေနုအေးနှင့် တုနှိုင်းမရတဲ့ ဂရုမစိုက်မှုတို့နှင့်အတူ မြင့်မားသော တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။

"ဟမ့်! လူယုတ်မာ နင်ကိုယ်တိုင်က ငါ့ကို အဂ္ဂိရတ်ဆေး ပေးခဲ့တိုင်း ငါကျေးဇူးတင်မယ် မထင်နဲ့"

ရန်ဖေး ညည်းညူလိုက်သော်လည်း ရင်ထဲမှာ နားမလည်နိုင်တဲ့ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသေးသည်။

ထို့နောက် အလွန်ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွန်းလင်းပြီး ရန်ဖေးရဲ့ အနီးတစ်ဝိုက်တစ်ခုလုံး မိုးကြိုး ရေလွှမ်းမိုးသလို ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် လင်းလတ်သွားသည်။

အချိန်ခဏ ကြာသွားပြီးတဲ့အခါ ကောင်းကင်မြေကြီးက ပြန်လည် ကြည်လင်လာပြီး ရန်ဖေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း လဲကျသွားခဲ့သည်။

All Chapters