ဝင်ရောက် လှုပ်ရှားခြင်း

လုရွှမ် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားသလို ထင်ရပေမယ့် ကပ်ဆိုးကြီးက မပြီးသေးဘဲ စုပုံနေသေးတာကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနေရသည်။

ယခင်ပုံစံအတိုင်း ဒြပ်စင်ငါးပါး၊ မြောက်အရပ်ခုနှစ်စင်ကြယ်၊ ပါးကွာ့အကာအကွယ်တို့က ကောင်းကင်အထက်မှာ လင်းလတ်နေဆဲပင်။

ယင်းယန်ကိုးစင်း ဆေးလုံးတစ်လုံးသည် ရန်ဖေးအား အတိဒုက္ခ တစ်ဝက်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရန် ကူညီခွင့်ပြုထားသော်လည်း မိုးကြိုးအတိဒုက္ခရဲ့ စွမ်းအား တိုးလာမှုကြောင့် ဒုတိယ ယင်းယန်ကိုးစင်း ဆေးလုံးနဲ့သာ ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ် ရှစ်ခုကို တွန်းလှန်နိုင်စေလိမ့်မည်။

နန်းတော်ကိုးပါး ကောင်းကင်အတိဒုက္ခမျိုးသည် ရန်ဖေး ခံနိုင်ရည်ရှိနေသည့် လက်ရှိကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားတာ မေးကြည့်နေစရာတောင် မလိုချေ။

အကယ်၍ သူမသည် ဤဘေးဆိုးကြီးအား ဆက်လက် ခံစားနေဦးမည်ဆိုလျှင် သေချာပေါက် သေရပေလိမ့်မည်။ ပြီးတော့ သူမမှာ တတိယ ဆေးလည်း မရှိတော့ပေ။ ဒါတင်မကဘူး။ သူမမှာ ပါခဲ့ရင်တောင် နောက်ဆုံး ကပ်ဆိုးကြီးကို ခံနိုင်ရည် မရှိလောက်ချေ။

လုရွှမ်လည်း ကောင်းကင်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော မိုးခြိမ်းသံကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဒီတစ်ကြိမ်က နောက်ဆုံး ကပ်ဘေးဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သည်။

ခက်တာက ဒါဟာ ပုံမှန်မဟုတ်သော မိုးခြိမ်းသံ၊ ထူးဆန်းပြီး အားကောင်းသော နတ်မိုးကြိုး ဖြစ်နေခြင်းပင်။ အဲဒါ​ကြောင့်​ သူ့ဘက်က အလျင်​အမြန်​ ဝင်​​ရောက်သွားခြင်းက နတ်မိုးကြိုးကို ပိုခက်​ခဲ​လာစေပြီး အစကနေ ပြန်​စဖို့အထိ ဖြစ်​လာစေနိုင်သည်။

"ဒါက ကောင်းကင်ကမ္ဘာက လူတွေ ဆင်းသက်လာလို့ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အပြောင်းအလဲ အတိဒုက္ခပေါ့... ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်ကမ္ဘာက လူတွေ ကြုံတွေ့ရတတ်တဲ့ ကပ်ဆိုးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်မလား... ဒီကနေ ငါကိုယ်တိုင်နဲ့ ကောင်းကင်ကမ္ဘာ ပါရမီရှင်တွေကြားက ကွာဟချက်ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်နိုင်မလား မပြောတတ်ဘူး"

လုရွှမ်သည် ဤနေရာတွင် ဘီလူးများနှင့် တိရစ္ဆာန်များစွာ ရှိနေ​သေးကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစား​နေရသည်။ ဒီလို မိုးခြိမ်းသံကြောင့် သူတို့လည်း ထိတ်လန့်နေမှန်း သိသာပေမယ့် သူတို့လေးတွေရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အတွေးအမြင်လေးတွေကို တွေးရင်း ဒီမှာပဲ တရွေ့ရွေ့ ကျန်နေခဲ့ကြ၏။

လုရွှမ် ဒီအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူချင်သူတွေအား တိတ်တဆိတ်သာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

လက်ရှိမှာ ရန်ဖေးလက်ထဲ၌ မြေကမ္ဘာထဲကို ဘယ်လိုဆင်းပြီး ပြန်ခွဲရမယ်ဆိုတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်က ရှိနေဆဲပါ။ ဒီအတိဒုက္ခကနေ တစ်ဆင့် လုရွှမ်သည် သူ့​​စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက အမှန်တကယ် မှန်ကန်ကြောင်း သိလာခဲ့သည်။

သူသည် ကြယ်တစ်သောင်းကမ္ဘာမှ မြေကမ္ဘာထဲသို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်သော်လည်း အောက်ပိုင်းနယ်ပယ်သို့ ပြန်ဆင်းသွားရင် ကမ္ဘာကြီးက သူ့ကို အမှန်တကယ် ငြင်းပယ်နိုင်ကာ သဘာဝ ဘေးဒဏ်တစ်ခုလို ငြင်းပယ်မှာမျိုး မဟုတ်ပေ။

ရန်ဖေးဟာ ကောင်းကင်ကမ္ဘာက နောက်ထပ် ဆင်းသက်လာမယ့် လူများရဲ့ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူမသည် လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း သူမတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ရှိနေ၏။ သူမ လုပ်ရပ်များက ကြီးမားပြီး သူမကိုယ်သူမ မကူညီနိုင်ပေ။

လုရွှမ် စိတ်ထဲက အတွေးများစွာဟာ လျှပ်စီးလက်သလို ဖြတ်ပြေးသွားကာ ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ခါကာ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်တွင် ကောင်းကင်၌ ဘေးဒဏ်ကြီးမှု တိမ်တိုက်ကိုးခုသည် လုံး၀ အသွင်သဏ္ဌာန် ဖြစ်လာပြီး နောက်အခိုက်အတန့်တွင် မိုးခြိမ်းတော့မည်။

ရန်ဖေး သူမ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေသည်။ ကောင်းကင်အထက်က မိုးခြိမ်းသံဟာ သူမစိတ်ထဲက အတိတ်ကို ပြန်​မြင်ယောင် ကြည့်နေမိ​စေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေတုန်း သူမ မျက်လုံးများထဲမှ သွေးနီဥများ စီးကျလာခဲ့သည်။

"ဆရာကို နှုတ်ဆက်ပါတယ် အကြီးတန်းအစ်မနဲ့ ညီမလေးတွေလည်း နှုတ်ဆက်ပါတယ် မောင်လေးတွေလည်း နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."

အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုက သူမအမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့သွားသည်။ ရန်ဖေးလည်း မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရန် ကြိုးစားရင်း မျက်လုံးတို့ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ သူမ အန္တရာယ်အရှိဆုံး အချိန်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ဝင်လာခဲ့၏။

"ဆရာလား?"

သူမအသံက သေးလွန်းတော့ ကောင်းကင်မှ မိုးခြိမ်းသံကြောင်း ဘာမှ မကြားရချေ။

နန်းတော်ကိုးပါးရဲ့ မိုးခြိမ်းသံများက အလွန် ကျယ်လောင်လာကာ ကောင်းကင်ကြီး တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဝုန်းကနဲ အသံနဲအတူ မြေကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားတဲ့အခိုက် အရာအားလုံးကလည်း ပုံရိပ်နှစ်ထပ်တွေ ဖြစ်ကုန်သည်။

သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်လာတဲ့ တွန်းအားကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး အသက်ရှုသံက မပြင်းပေမယ့် သူမရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက ချက်ချင်း သက်သာလာပြီး မျက်လုံးတွေ ကြည်လင်လာသည်။

"လုရွှမ် ဘာလို့ ငါ့ကို ကယ်ခဲ့တာလဲ"

လုရွှမ်က ကောင်းကင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ နတ်မိုးကြိုးကိုးခုရဲ့ ​​စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရချိန်မှာ သူ့စိတ်တွေလည်း တုန်ယင်သွားသည်။

ချင်ထျန်းဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အာရုံထွေပြားသော အတွေးများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်တဲ့အခါ တစ်ခဏတာအတွင်း သူ့စိတ်ဝိညာဉ်က အလွန်ကြည်လင်လာသည်။ ကောင်းကင်မှ မိုးခြိမ်းသံကို ကြည့်လိုက်ရင် အတွင်းအပြင် စူးရှတဲ့ မိုးကြိုးနတ်ဘုရား နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတာကို တွေ့နေရ၏။

နန်းတော် ကိုးခု၏ ​​နောက်ကွယ်တွင် လူသားအသွင်သဏ္ဌာန်အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသော နတ်မိုးခြိမ်းသံကို အခြားသူများ မြင်နိုင်လား သို့မဟုတ် သူတစ်​ယောက်တည်း ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေမိသလား သူ မသိပါ။

အမှန်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် လွဲမှားနေသလို ဘာမှမခံစားရဘဲ ထိုခံစားချက်က အလွန်ရှင်းလင်းနေသည်။ အန္တရာယ်အရှိဆုံး အခြေအနေများတွင် လူသားများသည် ၎င်းတို့၏ အတတ်နိုင်ဆုံး သဘာဝလွန် စွမ်းအားများကို အလိုလို ပြသကြသည်။

လုရွှမ် ချင်ထျန်းဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်းကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဓားရည်ရွယ်ချက်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြည့်နှက်နေ၏။ ကောင်းကင်မှာ နတ်မိုးခြိမ်းသံကြောင့် သူလည်း လုံးဝ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ပါ။

လုရွှမ်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်အန္တရာယ်များကြောင်း သိထားသော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့မှုကို မခံစားရပေ။

သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ထဲ၌ စင်ကြယ်သောဓားနှင့် မသေမျိုး ဖြစ်ချင်တဲ့ အကြံအစည်များသာ ကျန်ရှိလိမ့်မည်။

သူ့အတွင်းစိတ်ရဲ့ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်းက အလွန်ချောမွေ့လာပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကလည်း နှစ်ဆကျော်သွားခဲ့သည်။

ပထမဓား လူနဲ့ဓားပေါင်းစည်းမှု၊ ဒုတိယဓားသည် ဓားတစ်သောင်းရိုက်ချက်၊ တတိယဓားသည် ကိုယ်မပါဘဲ ထွက်လာသောဓားဖြစ်သည်။ စတုတ္ထဓားကတော့ လေထုကိုဖြတ်၊ ပဉ္စမဓားသည် ပျက်စီးခြင်း၊ ဆဋ္ဌမဓားက ကမ္ဘာကြီးကို ဖန်ဆင်းခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ဓားခြောက်စင်း ပြေးထွက်သွားပုံက ချောမွေ့သည်။ သူသည် ဓားသွားများ၏ စွမ်းအားကို သဘာဝကျကျ ပြုပြင်မွမ်းမံထားခဲ့​သေးသည်။ ဓားတစ်ချောင်းစီ၏ စွမ်းအားသည် နှစ်ဆတိုးလာပြီး သတ္တမမြောက် လှုပ်ရှားမှုက တိုက်ရိုက်ထွက်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် လုရွှမ်စိတ်က ကမ္ဘာကြီးထဲကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွား၏။ သူ့ရဲ့ဓားကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် ကန့်သတ်ချက်ကလည်း ရုတ်တရက် ကွဲအက်သွားကာ ဓားစွမ်းအင် အသစ်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

"ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်း သတ္တမမြောက်ဓား... ဆင်းသက်လာခြင်း!"

ဤအခိုက်အတန့်မှာပင် ကောင်းကင်အထက်ရှိ နတ်မိုးကြိုးကိုးခုသည် လုရှန်းရဲ့ သတ္တမမြောက်ဓားဖြင့် ထိုးနှက် တိုက်ခိုက်လိုက်လေပြီ။ မိုးကြိုး ကိုးခုသည် ဒိုင်းလွှားများဆိုရင် ဓားစွမ်းအင်က လှံတစ်စင်းလို ဖြစ်ပြီး အချင်းချင်း ရိုက်ခတ်ကုန်သည်။

အချိန်တစ်ခုကြာအောင် ညီညီညာညာ ယှဉ်လိုက် နတ်ဒိုင်းများသည် ကောင်းကင်ကို လှုပ်ခါကာ မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးလိုက်သကဲ့သို့ သို့မဟုတ် လှည့်ပတ်ကာ စကြဝဠာကြီးကို နှိုးဆော်လိုက်သကဲ့သို့ တုန်သွားသည်။ နတ်လှံများကလည်း ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကာ စကြဝဠာကို နှိုးဆော်လိုက်လေ၏။ စွမ်းအင်နှစ်ခု အချင်းချင်း တိုက်မိကာ တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးသွားကြသည်။

လုရွှမ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓားသွားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တဲ့အခါ သူဟာ ကောင်းကင်က နတ်မိုးခြိမ်းသံများကြား လှိမ့်ဝင်သွားသည်။

သေခြင်းတရားရဲ့ စွမ်းအင်လိုင်းများ စီးဆင်းနေတာကို သိသိသာသာ ခံစားရ၏။ လုရွှမ် ဓားအောက်မှ တက်ကြွသော အသက်စွမ်းအင်လိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နွေဦးလေပြေလေးလို အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်မှ မိုးဖွဲဖွဲလေးများ ကျဆင်းလာလိုမျိုး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် အသက်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လုရွှမ်သည် ကောင်းကင်က နတ်မိုးခြိမ်းသံကြား တဖြည်းဖြည်း ​ပြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။

"လူဆိုတာ ကောင်းကင်ကို အောင်နိုင်တယ် ထစေ!"

လုရွှမ် သူ့ခြေဖဝါးကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ချထားလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ကွေးလိုက်သည်။ တဖြည်းဖြည်း တည့်မတ်လာတဲ့အခါ သူ့ကျောရိုးကြီးသည် နဂါးကြီးနှင့် တူလာကာ တန်ခိုးက သူ့လက်များအတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းလာသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် နောက်ဆုံးတွင်တော့ လွင့်ထွက်ကာ ဓားစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ခန္ဓာကိုယ်က ထွက်လာသော ဓားစွမ်းအင်ဟာ တောက်ပတဲ့ နတ်မိုး​ကြိုး ဝိညာဉ်ဒိုင်းလွှားကို ချက်ချင်း ဖြတ်သွားလေသည်။

ပေါက်ကွဲသံက ရေဘောလုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားသလို အသံမျိုးပင်။ တစ်ဆက်တည်း မိုးကြိုးဘေးဒဏ် အရည်များ ထွက်လာပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ဖိအားများက ချက်ချင်း ပျောက်သွား၏။

ဝုန်း!

မြေငလျင်​ကြီးတစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားသည်။ ပြီးတာနဲ့ ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံး ကြည်လင်ပြီး မြေကြီးကလည်း သာယာလှပလာသည်။ နွေဦးမိုးက ပိုးသားလေးလို ကျဆင်းလာတာကြောင့် အသက်စွမ်းအင် အနည်းငယ်က ကမ္ဘာမြေကြီး၏ သွေးကြောများထဲအထိ စီးဝင်သွားလေ၏။