ကျောက်သင်္ဘောထဲက မိန်းမခေါင်းရုပ်တုနဲ့ အဖိုး
Vol. 9 Ch. 123
"ရှင်းရှန်ရဲ့ ခရိုင်မှူးလား?"
ချန်ရှီ လေးနက်စွာ သံယောင်လိုက်ရင်း လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က သူကြားရခဲ့သည့် ကောလာဟလများကို ရုတ်တရက် တွေးလိုက်မိသည်။
ရှင်းရှန်ခရိုင်ရဲ့ ခရိုင်မှူး လီရှောက်ကျန့်သည် ကျောက်သင်္ဘောကို ရှာဖွေရန် ချန်ယန်တောင်သို့သွားခဲ့ရာ ရလဒ်အနေဖြင့် လီရှောက်ကျန့် အပါအဝင် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားသူအားလုံး ကျောက်သင်္ဘောပေါ်တွင် မြှုပ်နှံခံခဲ့ရပြီး ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ထိုသတင်းသာမှန်ပါက ယခု ရှင်းရှန်ပြည်နယ်ရဲ့ ဒီအုပ်ချုပ်ရေးမှူးကြီးက ဘယ်သူလဲ။
"ရွှေရောင် ပုစဉ်းရင်ကွဲတွေက သူ့အခွံကနေ လွတ်သွားတာပဲ"
လီရှောက်ကျန့်ဟာ ကျောက်သင်္ဘောကို ရှာဖွေနေတာ မှန်ပေမယ့် ကျောက်သင်္ဘောပေါ်တွင် မြှုပ်နှံထားသည်မှာ လီရှောက်ကျန့်အတု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ကြောင်း ချန်ရှီ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ လီရှောက်ကျန့်က ဒီသတင်းကို တမင်တကာ လွှင့်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"သူ့ရည်ရွယ်ချက်က တခြားသူတွေ ကျောက်သင်္ဘောကို စူးစမ်းဖို့ သွေးဆောင်ဖို့ပဲ.... ပြီးမှ အကျိုးအမြတ်တွေကို ရိတ်သိမ်းမှာ!"
မီးဖိုထဲရှိ မကောင်းဆိုးဝါး ဘုရားလောင်း၏ အဖြစ်အပျက်က မိုင်ရာနှင့်ချီ၍ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ နတ်ဆိုးစိတ်တွေ ကူးပြောင်းသွားကာ အဘိုးဖြစ်သူ၏ စိတ်နှလုံးကလည်း ညစ်ညမ်းသွားခဲ့ကာ ဒီလောကထဲက ထွက်သွားဖို့ပါ တွန်းအားပေးခံခဲ့ရသည်။
ကျောက်သင်္ဘောက မီးဖိုများထက်ပင် အန္တရာယ်များသည်။
ချန်ရှီသည် လီရှောက်ကျန့်ရဲ့ သေဆုံးခြင်းအတုသည် အမှန်ပင် လျှို့ဝှက်ကိစ္စ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းအကြောင်းကို အပြင်လူများ သိရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဒါဆို သူဘာလို့ ဒီမှာလာပြီး သူ့ကိုယ်သူ ရှင်းရှန်ခရိုင်ရဲ့ ခရိုင်မှူးပါလို့ ပြောနေတာလဲ။
"သူငါ့ကိုလက်စားချေဖို့ လူကိုယ်တိုင် ရောက်လာတာလား... ရှင်းရှန်ခရိုင်မှာ ငါက သူ့သား လီထျန်းရှို့ကိုသတ်ပြီး လူကြီးမင်းကျန်းရဲ့အလောင်းကို ပြည်နယ်မြို့တော်က လီမိသားစုဆီ ပို့လိုက်တယ်။ သူက အငြိုးထားပြီး ငါ့ကို လက်စားချေဖို့ လူကိုယ်တိုင်လာခဲ့တာပဲ ဖြစ်မယ်!"
အတွေးများက ချန်ရှီ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်စီးလက်သလို လင်းလက်သွားပြီး အကြောင်းရင်းကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေခဲ့သည်။
"ဟိုစာပေ ပညာရှင်က ငါ့ကို သတ်ပြီး ငါ့အဘိုးကို အတင်းအကြပ် ထွက်လာအောင် လုပ်ချင်နေတာ...ငါ့အဘိုး တကယ်သေသွားပြီလား ဆိုတာကို စမ်းသပ်ဖို့ ငှားထားတယ်လို့လည်း ပြောတယ်.... ငါ့ကို သတ်ဖို့ ငှားတဲ့သူက လီရှောက်ကျန့်များ ဖြစ်နေမလား... ငါဟိုလူကို သတ်ပြီးတာနဲ့ သူ ပေါ်လာတယ် သူကိုယ်တိုင် လုပ်ချင်တာလား"
သားအတွက် လက်စားချေဖို့ လီရှောက်ကျန့် လူကိုယ်တိုင် လာရောက်တာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။
ဒီလူက ရှင်းရှန်ရဲ့ ဘုရင်ခံလည်းဖြစ်ပြီး အမှားအမှန် နေရာတစ်ခုဖြစ်တဲ့ ရှင်းရှန်ခရိုင်ရဲ့ ခရိုင်မှူးရာထူးမှာ ရပ်တည်နိုင်တာကြောင့် သူ့မှာ နားမလည်နိုင်တဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိလိမ့်မည်။
လီရှောက်ကျန့်က မီးခိုးရောင် အဝတ်အစားနှင့် အဖြူရောင် အပေါ်ထည်ကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး အလွန်ရိုးရှင်းသည်။ သူ့နောက်ကျောတွင် စာအုပ်သေတ္တာအဟောင်းကို ထမ်းထားကာ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်၊ နိမ့်ကျသော ပညာရှင်တစ်ဦးပုံစံက သူမတူဘဲ သူ့ထံသို့ တိုက်ရိုက် လာနေတဲ့ အချိန်မှာလည်း သူ့မျက်နှာသည် နူးညံ့ကာ နွေဦးလေပြေကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
သူ့မျက်လုံးတွေက လူတွေရဲ့ နှလုံးသားကို မြင်နိုင်ပြီး ချန်ရှီ တွေးနေတာကိုလည်း မြင်နိုင်ပုံရလေသည်။
"မိတ်ဆွေလေးချန် အရမ်းစိတ်မပူပါနဲ့... ငါ့မှာ ဇနီးမယား မယားငယ်တွေ အများကြီး မရှိပေမယ့် ငါ့မှာ သားသမီးကိုးယောက် ရှိပါသေးတယ်... ငါ့သား ထျန်းရှို့ကို သတ်လို့ လက်စားချေချင်ပေမယ့် အကျိုးကျေးဇူးတွေ မလုံလောက်ရင် လက်စားချေဖို့က ခဏ ဘေးဖယ်ထားလို့ ရပါတယ်"
ချန်ရှီခန္ဓာကိုယ်က တည်ငြိမ်သွားသော်လည်း သူ့စိတ်ဝိညာဉ်က ပြင်းထန်စွာ တင်းမာနေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပေါက်ကွဲရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
လီရှောက်ကျန့်က ဒါကိုမြင်တဲ့အခါ ခေါင်းခါပြလေသည်။
"မင်းနဲ့ငါက အရမ်း နီးတယ်... မင်း သတိထားရင်တောင် ထိရောက်မှာမဟုတ်ဘူး... ဒီလိုလုပ်စရာ မလိုဘူး"
ချန်ရှီကတော့ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲရန် အသင့်ရှိနေဆဲ။
"ကျွန်တော် သတိမထားမိပေမယ့် အချိန်မရွေး လူသတ်ဖို့ကတော့ အဆင်သင့်ပဲ"
လီရှောက်ကျန့် ပြုံးလိုက်သောအခါတွင် သူ့မျက်လုံးများသည် ဖီးနစ်မျက်လုံးများကဲ့သို့ စူးရှကာ သူ့မျက်ခွံနှစ်ခုက နက်ရှိုင်းစွာ ကွေးညွတ်သွားသည်။
"မင်းနဲ့ ငါကြားက ကွာဟချက်ကြီးကြီး ရှိနေတယ်... မင်း ငါ့နားကပ်လာဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"
လီရှောက်ကျန့် တွေးလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ချန်ရှီသည် သူ့အား တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ချည်နှောင်ထားတဲ့ ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ ရွှေအမြုတေတောင် မလည်ပတ်နိုင်တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
"ငါနဲ့ သူကြားက ကွာဟချက်က တကယ့်ကို ကြီးမားလွန်းတယ်!"
ချန်ရှီ ဒါကိုတွေးပြီးတာနဲ့ သဘောထားကွဲလွဲပြီး လူကို သတ်ပစ်ချင်တဲ့ စိတ်ကူးကို ချက်ချင်းလက်လျှော့လိုက်သည်။
"လူကြီးမင်းလီ ဒီအခြေခံလူတန်းစားကို ရှာဖို့ ရောက်လာတာက ဘာကိစ္စများလဲ"
လီရှောက်ကျန့်လည်း သူ့မှာ အခုသတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ အံ့အားသင့်သွားသည်။
"နာမည်ကြီး ကလေးပညာရှင်က တကယ်ကို ထူးထူးခြားခြား လူတစ်ယောက်ပဲ... မင်း သေခြင်းကနေ ပြန်ပြီး ထလာနိုင်မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး... ငါ့သား လီထျန်းရှို့ကတော့ ငါ့ရဲ့ ပေါ့လျော့မှုတွေကြောင့် မင်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့တာပါ... ကလေးပညာရှင်ကို တောင်းပန်ပါတယ်"
သူက လေးလေးစားစား အမူအရာဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ ချန်ရှီရဲ့ အမူအရာလည်း အနည်းငယ်ပြောင်းသွားပြီး ဘေးသို့ ရှောင်ထွက်သွားကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။
"လူကြီးမင်းလီ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်တာလဲ?"
လီရှောက်ကျန့်လည်း အံ့သြသွားပြီး တည့်တည့်မတ်မတ် ပြန်နေရင်း။
"မိတ်ဆွေလေးချန်က ငါ့တောင်းပန်တာကို ဘာလို့လက်မခံတာလဲ?"
ချန်ရှီ: "ရှန်ယွိရှန်းရဲ့ နတ်သန္ဓေသားကို ဖယ်ထုတ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စိုက်ပစ်လိုက်လို့ ကျွန်တော် လူသတ်တာ... ရှန်ယွိရှန်းရဲ့ နာမည်တောင် ပညာရှင်စာရင်းမှာ မပေါ်လာခဲ့ဘူး... သူက အထောက်အထား မရှိသလို ဖျက်ပစ်လိုက်တယ်... အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ လူသတ်ချင်စိတ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလာရစေတယ်... အဲဒါကြောင့် သတ်ပစ်ဖို့ ကြံလိုက်တာ"
လီရှောက်ကျန့်က ပေါ့ပေါ့တန်တန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး။
"လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်လောက်က ကလေးပညာရှင်တစ်ယောက်က တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ကျော်ကြားခဲ့ပေမယ့် သူ့ရဲ့ နတ်သန္ဓေသားကို ဖယ်ထုတ်ပြီး အချိန်မတန်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်... ဒီလိုအဖြစ်မျိုးနဲ့ ထပ်ကြုံလာရတဲ့အခါ ဖြောင့်မတ်တဲ့ ဒေါသတွေ ပြည့်နှက်လာတာ သဘာဝပါပဲ။"
ချန်ရှီ: "ခင်ဗျားတို့ လီမိသားစုနဲ့ ဆက်ဆံရေး မကောင်းရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရှန်ယွိရှန်းကို ကာကွယ်ရင်း စစ်ဆေးသူ ထျန်းဟွာယိ အသတ်ခံခဲ့ရလို့ပဲ... လီမိသားစုက ရှင်းရှန်ခရိုင်မှာ လက်တစ်ဖက်နဲ့ ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်သွားတယ် အမှားအမှန် ရောထွေးသွားတယ်.. စစ်ဆေးသူ ထျန်းဟွာယိရဲ့ သေဆုံးမှုက နှုတ်ဆိတ်နေပြီး နောက်ဆက်တွဲကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမလဲ ဆိုတာလည်း ဘယ်သူမှ မသိခဲ့ကြဘူး...."
လီရှောက်ကျန့်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောသည်။
"လီမိသားစုရဲ့ ကျွန်တွေ ဒီလိုလုပ်ခဲ့ပေမယ့် ငါလည်း အပြစ်မလွတ်နိုင်ပါဘူး... ငါသာ ခရိုင်မှူး မဟုတ်ရင် လီမိသားစုရဲ့ ကျွန်တွေက ဒီစွမ်းအားတွေ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."
သူစကားမဆုံးခင်မှာ ချန်ရှီက သူ့ကို ဝင်နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။
"ကောင်းကင်ကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ အုပ်ထားတဲ့ မိန်းမက လူကြီးမင်းလီရဲ့ အိမ်နောက်ဖေးမှာ ကလေးထိန်းလေးပဲမို့လို့ ခင်ဗျားရဲ့ တောင်းပန်မှုကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ လက်မခံနိုင်ဘူး"
လီရှောက်ကျန့် လေးလေးနက်နက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူဆိုလိုရင်းကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာသည်။
ချန်ရှီ: "လူကြီးမင်းလီ... ခင်ဗျားက အရာရှိ ကျွန်တော်ကပြည်သူ... ခင်ဗျားရဲ့လက်ထဲမှာ အသက်နဲ့ သေခြင်းတရားရဲ့ စွမ်းအားကို ကိုင်ထားတယ်... ခင်ဗျားမိသားစုထဲက ကြောင်တွေနဲ့ ခွေးတွေ အားလုံးကလည်း တခြားသူတွေထက် သာလွန်တယ်... ခင်ဗျား လီမိသားစုရဲ့ နို့ထိန်းအမျိုးသမီးက လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ ခရိုင်ထဲမှာ ကောင်းကင်ကို လှန်ပစ်နိုင်တယ် ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့လို သာမန်လူတွေမှာက ဘဝတစ်ခုပဲ ရှိတယ်... သာမာန်လူတွေမှာ ရွေးချယ်ခွင့် တစ်ခုပဲရှိတယ်... မတရားမှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ဓား ဆွဲထုတ်ရမှာပဲ!"
"လူကြီးမင်းလီ... ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော်က သဘာဝအတိုင်း ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေပြီးသား... ကျွန်တော့်ကို မိတ်ဆွေလေးလို့ ခေါ်နေတာက ဘယ်အတွက်လဲ?"
လီရှောက်ကျန့်ရဲ့ နှလုံးသားသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး ဤလူငယ်ကို သတ်ပစ်ချင်လာတဲ့ စိတ်ကူးလေးတောင် ခံစားလာရသည်။ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ ဒီလူငယ်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပိုင်းခြားတတ်လွန်းနေလို့ပါပဲ။
ဒီလိုလူက မွေးရာပါ သူပုန်ပဲ။
သို့သော် လူသတ်ချင်လာတဲ့ ကြံရွယ်ချက်သည် လျှပ်တပြက်သာ ဖြတ်သွားခဲ့သည်။
ပထမဦးစွာ ချန်ယင်တုက တကယ်သေသလား၊ အတုအယောင်လား ဆိုတာ မသိရသေးချေ။ ဒုတိယအနေနဲ့ သူဟာ ချန်ယင်တုကို သူ့အကျိုးအတွက် အသုံးပြုရဦးမည်။
"အကျိုးစီးပွားတွေ အကြောင်းပြောဖို့ လာတာ... ငါတို့ဒီကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ချုံပုတ်ကို တုတ်နဲ့ ထိုးနေစရာ မလိုပါဘူး..."
လီရှောက်ကျန့်က တွေးပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ချန်ရှီ ရတနာသင်္ဘော နတ်တစ္ဆေဘုံကို ဖြိုခွဲပြီး မင်မင်းဆက် ရတနာသင်္ဘောကို သိမ်းပိုက်ဖို့ မင်းရဲ့အကူအညီလိုတယ်! အကျိုးစီးပွားချင်းဖလှယ်လို့ ရတဲ့ ရတနာသင်္ဘောကလွဲရင် မင်း တခြားဟာတွေကို သိမ်းသွားနိုင်တယ် ငါ မင်းကို ရှင်းရှန်ပြည်နယ်မှာ ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အမှုအားလုံးကို ရှင်းလင်းပေးပြီး မင်းရဲ့ကိုယ်ရေးအကျဉ်းကို ပြင်ပေးမယ်... တော်ဝင်စာမေးပွဲမှာ ပါဝင်နိုင်မယ်... စာမေးပွဲအောင်တဲ့အထိ မင်း စိတ်ပူစရာမလိုဘဲ ငါ သေသေချာချာ ကူညီပေးမှာပါ!"
သူက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး "မင်းကိုသတ်ဖို့ မကောင်းဆိုးဝါး အဆောင်ဆွဲဆရာ ဝေ့ရီးမင်ကို ဘယ်သူက လာဘ်ထိုးခဲ့တာလဲ ဆိုတာပါ ငါ မင်းကို စုံစမ်းဖို့ ကူညီပေးနိုင်တယ်"
ချန်ရှီ အံ့အားသင့်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော စာပေ ပညာရှင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"သူ့နာမည်က ဝေ့ရီးမင်လား?"
လီရှောက်ကျန့်ကလည်း အံ့သြတကြီးနဲ့ "သူ့နာမည်ကို မင်း မသိဘူးလား"
ချန်ရှီ သံသယအချို့ဖြင့်: "သူကျွန်တော့်ကို ငွေနှစ်ဆယ် အကြွေးတင်နေတုန်းပဲ... ဒါပေမယ့် သူသေပြီး အလုပ်ရှင်ကတော့ အသက်ရှင်နေသေးတယ် ဆိုတော့ အလုပ်ရှင်ဆီက ငွေနှစ်ဆယ်တောင်းလို့ ရတယ်! လူကြီးမင်းလီ ခင်ဗျားမှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူတွေအများကြီး ရှိတယ်... ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ကူညီခိုင်းတာလဲ"
လီရှောက်ကျန့်က အနည်းငယ်ပြုံးပြီး "ထျန်းချင်က မင်းကို အရည်အချင်း ပြည့်မီတဲ့ ကလေးလို့ ပြောတယ်"
သူသည် လီထျန်းချင် နာမည်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။
မူလက ဤကလေး လီထျန်းချင်ဟာ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ လီမိသားစု၏ ဆွေတော်မျိုးတော်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ချွမ်ကျိုးကအိမ်နှင့် ကာလကြာရှည်စွာ ဆက်ဆံရေးရှိခဲ့သောကြောင့် လီထျန်းချင်မှာ ခရမ်းရောင်ကျောက်စိမ်း နတ်သန္ဓေသားကို ရရှိသောအခါ တစ်စုံတစ်ဦးမှ နတ်သန္ဓေသားကို တူးဖော်ရန် အကြံပြုခဲ့သည်။
သို့သော် လီထျန်းချင်ကို တွေ့ပြီးနောက် လီထျန်းချင်ရဲ့ အကြီးမားဆုံးသော စွမ်းအားက ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းနတ်သန္ဓေသား မဟုတ်ဘဲ လီထျန်းချင် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေကြောင်း သိလိုက်ရတော့ အံ့အားသင့်သွားသည်။
လီထျန်းချင်က အလွန်ထက်မြက်ပြီး တွေးခေါ်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူမွေးဖွားပေးခဲ့သော ကလေးတိုင်းကတောင် လီထျန်းချင်ကို လက်လှမ်းမမီနိုင်ဘူးဟု ခံစားမိစေသည်။
သူကိုယ်တိုင်တောင် လိုက်မမှီနိုင်ပါဘူး!
လီထျန်းချင်ကို ဆင့်ခေါ်ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ လီမိသားစုသည် ကျောက်သင်္ဘောကို ရှာဖွေနေပြီး လီထျန်းချင်ကို လမ်းပြပေးဖို့ စေလွှတ်ချင်သည်။ ထိုအဖွဲ့တွင် လူဆယ်ဦးကျော် ပါဝင်ကာ နတ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်က သခင် သုံးယောက်နှင့် အခြေတည်ဝိညာဥ်နယ်ပယ်က သခင် ခုနစ်ယောက်တို့ ဖြစ်သည်။
လီထျန်းချင်သာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာခဲ့၏။
လီရှောက်ကျန့်ရဲ့ သားနှစ်ယောက်နှင့် သမီးတစ်ဦးအပါအဝင် လူအားလုံးကို ကျောက်သင်္ဘောများတွင် မြှုပ်နှံထားခဲ့ရသည်။
ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပါ။
ဒုတိယ အကြိမ်လည်း ရှိသေးသည်။
လီမိသားစုက သခင်တစ်ဒါဇင်လောက်နဲ့ နတ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်က သခင်တွေ ပါသွား၏။ တစ်ဖန် လီထျန်းချင် တစ်ဦးတည်းသာ အသက်ပြန်ရှင်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် တတိယအကြိမ်။
သို့သော် လီထျန်းချင်ကသာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာခဲ့သည်။
လီရှောက်ကျန့်လည်း လီထျန်းချင်က တခြားလူတွေကို ဒုက္ခဖြစ်စေပြီး လီမိသားစုရဲ့ သခင်များကို ထိခိုက်စေသည်ဟု မူလက ထင်ခဲ့သော်လည်း လီထျန်းချင်ကို မြင်ပြီးနောက် သံသယကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရသည်။
ဒီလို ကောင်းကင်သားတော်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရတာက လီမိသားစုရဲ့ ကောင်းချီးသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း အနှီကောင်လေးက ချန်ရှီကို အလွန်ချီးကျူးခဲ့ပြီး ချန်ရှီကသာ သူ့ထက်သာလွန်ကြောင်း ယုံကြည်နေခဲ့သည်။ သူသည် လီထျန်းချင်နှင့် ဆွေးနွေးပြီးနောက် ချန်ရှီကို အကူအညီတောင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
"တတိယအကြောင်းရင်းကတော့ ကျောက်သင်္ဘောပေါ်မှာ မင်းအဖိုးက ထားခဲ့တဲ့ အဆောင်စာလုံးနဲ့ တံဆိပ်ပုံစံတွေ ရှိတယ်"
သူက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အဘိုးက ကျောက်သင်္ဘောပေါ် ရောက်ဖူးတာလား"
ချန်ရှီရဲ့ နှလုံးခုန်သံတို့ အဆမတန် ခုန်သွားကာ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။
"ဘုရင်ခံက ကျောက်သင်္ဘောကို ဘယ်အချိန်မှာ စူးစမ်းဖို့ အစီအစဉ်ရှိလဲ"
လီရှောက်ကျန့်: "ကမ္ဘာ့မျိုးနွယ်စုကြီးတွေရဲ့ သခင်တွေက ကျောက်သင်္ဘောကို စူးစမ်းလေ့လာပြီးရင် ငါတို့ ထွက်ခွာသွားမယ်... သူတို့ဘက်ကလည်း အသေအပျောက် ပြင်းထန်မှာ သေချာတယ်"
"ကျွန်တော့်ကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ!"
ထိုအချိန်တွင် တင်းတင်းက ငွေစက္ကူများကို ဂရုစိုက် ရေတွက်ရင်း ရောက်ရှိလာသည်။ လီရှောက်ကျန့်က အပြင်လူများနှင့် မတွေ့ချင်သောကြောင့် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
"လူကြီးမင်းလီ.... ကျောက်သင်္ဘောဆီ ရောက်ဖူးလား... နတ်တစ္ဆေဘုံ ဖန်တီးထားတဲ့ ကျောက်သင်္ဘောထဲမှာ ဘာရှိနေတာလဲ"
လီရှောက်ကျန့်က ခေတ္တရပ်ကာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီး "ကျောက်သင်္ဘောကို ငါ သွားခဲ့ပြီးပြီ... လီထျန်းချင်နဲ့ လီမိသားစုသခင်တွေကို သင်္ဘောပေါ် ခေါ်သွားခဲ့တယ်... မြေကိုမထိဘဲ ကျောက်သင်္ဘောထဲကို တဖြည်းဖြည်း ဝင်သွားတယ် သင်္ဘောပေါ်မှာ ကိန်းဝပ်နေတဲ့ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို တွေ့တဲ့အထိ အားလုံးကပုံမှန်ပဲ... ပြီးတော့ ဒီကျောက်တုံးကြီးရဲ့ ပတ်လည်မှာ မင်းအဘိုးရဲ့ အဆောင်စာလုံးနဲ့ တံဆိပ်ပုံစံတွေ ရှိတယ်.... ငါတို့ အသက်သွင်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတာ"
သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး :"ထျန်းချင်နဲ့ ငါပဲ ကျောက်သင်္ဘောပေါ်ကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာခဲ့တယ်... တခြားသူတွေက အစီအရင်ပုံစံနဲ့ သေဆုံးသွားတယ်"
"ယဇ်ပူဇော်ကိုးကွယ်ဖို့ လုပ်ထားတဲ့ ကုန့်ဖုန့်ကျောက်တုံးလား?"
ချန်ရှီ စိတ်ရှုပ်သွားသည်။
"အရမ်းလှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဦးခေါင်းနဲ့ ထွင်းထုထားတဲ့ မပြည့်စုံတဲ့ ကျောက်တုံးတစ်တုံး... အဲဒီကျောက်ခေါင်းရဲ့ဘေးမှာ စကားလုံးအနည်းငယ်နဲ့ ရေးထားတဲ့ အောက်မေ့ဖွယ် ကျောက်စာတစ်ခု ရှိတယ်"
"လခရီးကြယ်အရှင်၊ ဆန်းကြယ်ကျောက်တုံး၊ ဧကရီရှစ်ကျီ... ဒါက ရှန်းမင်းဆက်နဲ့ ကျိုး မင်းဆက်ကြားက ကျောက်တုံးပဲ အချိန်အတော်ကြာကြီး ကိန်းဝပ်နေတာ ဖြစ်မယ် အမွှေးတိုင်နံ့သာ အနံ့က အရမ်းပြင်းတယ်..."
သူ့အမူအရာက ပိုထူးဆန်းလာပြီး ဘာမှမပြောဘဲ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။
"လခရီးကြယ်အရှင်... ဧကရီရှစ်ကျီ? ရှန်းနဲ့ ကျိုးမင်းဆက်ကဆိုတော့ ကျောက်တုံးက ဘယ်လောက်တောင် ရှေးကျလိုက်မလဲ"
ချန်ရှီ စာအုပ်တွေ အများကြီး မဖတ်ထားချေ။ ထန်မင်းဆက်ကို ဝေးကွာသောထန်ဟု ခေါ်ကြောင်း၊ ရှေးထန်မင်းဆက်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရကြောင်းသာ သိသည်။
ရှန်းမင်းဆက်နဲ့ ကျိုးမင်းဆက်က ဘယ်ခေတ်ကလဲ ဆိုတာတော့ သူမသိဘူး။
သို့ရာတွင် ၎င်းကို ထိုအချိန်ကတည်းက ကိုးကွယ်ခဲ့ပြီး ယနေ့တိုင် ဆက်လက် တည်ရှိနေသောကြောင့် ကျောက်တုံးသည် အလွန်မှတ်သားဖွယ် ကောင်းသော သက်တမ်းရင့် အရာသာ ဖြစ်ရပါမည်။
"ဒါပေမဲ့ ကျောက်သင်္ဘောပေါ်က အကြီးမားဆုံး နတ်ဆိုးကတော့ ရှစ်ကျီရဲ့ ဦးခေါင်းမဟုတ်ဘဲ ငါ့အဖိုးက ထားခဲ့တဲ့ အဆောင်စာလုံးတွေက ဖန်တီးထားတဲ့ အရာပဲ ဖြစ်မယ်"
ချန်ရှီ တိတ်တိတ်လေး သက်ပြင်းချရင်း အသံတိတ်သွားသည်။ အဘိုးဆုံးသွားပေမယ့် လူတွေကို စိတ်မပူရအောင် မလုပ်နိုင်သေးချေ။
တင်းတင်း: "သခင်လေး ပိုက်ဆံတွေကို စီစဉ်ပြီးသွားပြီ သခင်လေး ကြီးကျယ်တဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှု တစ်ခု လုပ်ခဲ့တယ် အိမ်ကြီး ပြင်ဖို့က အများကြီး မကုန်ကျဘူးလို့ မြို့က လူကြီးတွေက ပြောတယ်... ကျန်တဲ့ငွေကို သခင်လေးအတွက် ဘုံကျောင်းဆောက်ပြီး သခင်လေးရုပ်တုကို တည်ထားမယ်တဲ့"
ချန်ရှီ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ ကျောက်ကျောင်းမြို့မှ မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲ အများအပြားသည် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အပြုံးများဖြင့် သူ့ဆီသို့ လျှောက်လာနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ အမူအရာများမှာ ချန်ရှီအား အလွန် လေးစားနေသလိုပင်။
ချန်ရှီလည်း သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ ရှေ့ကို လှမ်းသွားလိုက်သည်။ မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲ တစ်ယောက်က စကားမပြောခင် ချန်ရှီက သူ့ကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်လေပြီ။
"မျိုးနွယ်စုလူကြီး... ခင်ဗျားရဲ့မြို့ကို ကျွန်တော် ကာကွယ်ပေးခဲ့တာ ကျေးဇူးတင်တယ်မလား"
မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲက ကမန်းကတန်း ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဒါဆို အသက်ကယ်ခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ဖို့ ငွေနည်းနည်း ထပ်မပေးသင့်ဘူးလား"
မျိုးနွယ်စုလူကြီးတွေက မှိုင်းတွေတွေကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။ ချန်ရှီ သူတို့ထံမှ ငွေအချောင်းတစ်ရာကို ထုတ်ယူကာ ကျေနပ်စွာ ထွက်ခွာသွားရာ ကျောက်ကျောင်မြို့က အသက်ကြီးသူများခမျာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"ဝေ့ရီးမင်ရဲ့ ဝိညာဉ် ပြန်လာရင်တောင် ပိုက်ဆံတောင်းဖို့ ဘယ်တော့မှ ငါ့ဆီ မလာလောက်တော့ဘူး"
ဒါက ဝေ့ရီးမင် ပိုက်ဆံမဟုတ်တော့ပေ။ ဝေ့ရီးမင်တစ်ယောက် ငွေရှာရန် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ပြန်လာခဲ့လျှင်ပင် ကျောက်ကျောင်မြို့လ၏ မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲထံသာ သွားလိမ့်မည်။
တင်းတင်းမှာ ဒီကြားက ဆက်စပ်မှုကို မသိတာကြောင့် ဟေးကော်ကို တိတ်တိတ်လေး ပြောလိုက်သည်။
"သခင်လေးက သူ့အတွက် နတ်ကွန်း မဆောက်စေချင်လို့ ဒီလိုလုပ်ခဲ့တာလား.. နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း မြို့သူမြို့သားတွေက နတ်ကွန်းတွေ စိုက်ထူပြီး နံ့သာပေါင်း ပူဇော်ဖို့ ပိုက်ဆံအများကြီး ကုန်ကြမှာ အရမ်းသနားဖို့ကောင်းတယ်... မြို့သူမြို့သားတွေက သူ့ကို ကိုးကွယ်ဖို့ ငွေပိုမသုံးစေချင်လို့ ဒီလိုလုပ်လိုက်တာ ဖြစ်မယ်"
ဟေးကော်လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ ပြောနေသော ချန်ရှီသည် ဟွမ်ဖောရွာမှာ တခြားလူတွေကို အနိုင်ကျင့်နေတဲ့ ချန်ရှီနဲ့ မတူတော့သလိုတောင် ခံစားလိုက်ရသည်။
ချန်ရှီ သစ်သားလှည်းပေါ် ခုန်တက်လိုက်သည်။ သစ်သားလှည်းကလေးက ချန်ယန်တောင်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။ တိမ်ညိုသည် ချန်ယန်တောင်တန်းများကို ဖုံးအုပ်ထားကာ တောင်ထိပ်များက မှင်တွေလို မည်းနက်နေရာ မကြာခင် မိုးရွာတော့မည့် အနေအထားမျိုးပင်။