ဒါက လွယ်ပါတယ်

သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူတိုင်းသည် ကျောက်သင်္ဘောက ဘုရင်ကြီးကျန်း၏ အုတ်ဂူဆီသို့ ဦးတည်နေမှန်း မသိခဲ့ကြပေ။

ဧကရီရှစ်ကျီရဲ့ ဘုံကျောင်းအပြင်ဘက်ရှိ ရတနာသင်္ဘောထဲတွင်တော့ ကျယ်လောင်သော ရယ်မောသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အစ်ကိုကြီးဝမ်... ရှောက်ကျန့်ကို မကြောက်ပါနဲ့ ဒါမှမဟုတ် မင်းသူ့ကိုသေအောင် မကြောက်ပါနဲ့ ရှောက်ကျန့်က သနားစရာကောင်းပေမယ့် သူက ရှမိသားစုရဲ့ ဦးလေးပဲ"

ဒီအသံက အနီဝတ်ပိန်ပိန်လူရဲ့ အသံပဲ ဖြစ်လေသည်။

လီရှောက်ကျန့်ရဲ့ နှလုံးသားက တင်းကျပ်လာသည်။

"အနီအစိမ်း လူအိုကြီးတွေနဲ့ ရှကျန့်ကုန်းတို့လည်း ပြန်လာပြီ... သူတို့ ငါ့ကို မှတ်မိသွားကြတာလား"

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ နောက်ထပ် ကဲ့ရဲ့သံတစ်သံ ထွက်လာသည်။

"အနီအစိမ်း အဘိုးကြီး... သူ့ကို မင်းတို့ ဦးလေးလို့ သတ်မှတ်ထားရင် အဲ့လူက ရှမိသားစုရဲ့ သမက်အ​ဖြစ်ပါ အသိအမှတ် ပြုထားရမှာ မဟုတ်ဘူးလား!"

လီရှောက်ကျန့် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်- "မာမိသားစု... မာကွမ်းကျိ.. ဒီလူကြီးက ငါနဲ့ ရှမိသားစုကြားကို သဘောထားကွဲလွဲအောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ!"

ဒေါသအရိပ်နှင့် ပြည့်နှက်နေသော နောက်ထပ်အသံတစ်ခုကပါ ထပ်ထွက်လာသည်။

"တူဖြစ်သူက လှည့်စားပြီး ငါတို့ယန်မိသားစုကို အရမ်းခက်ခဲ​အောင် လုပ်နေတာ... ငါတို့ဦးလေးတွေက သူ သင်္ဘောပေါ်မှာ သေသွားတယ်လို့ ကြားတာနဲ့ သူ့ကိုကယ်တင်ဖို့ ငါတို့အသက်အန္တရာယ်ကိုပါ စွန့်စားလာခဲ့တာ... မမျှော်လင့်ဘူး သူ သေတာက အတု... ငါတို့ကို အမြောက်စာ လုပ်ခိုင်းတယ်...ဟမ့် ငါတို့လိုလူမျိုး​တွေရဲ့ နှလုံးသားကို အေးစက်သွားစေတာပဲ!"

ဒီအသံက ယန်မိသားစုမှ ယန်ကျိရှစ်ရဲ့ အသံဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိတာကြောင့် လီရှောက်ကျန့် တိတ်တဆိတ် ညည်းညူမိသွားသည်။

ယန်ကျိရှစ်ဟာ ယန်မိသားစုတွင် ရာထူးအာဏာမြင့်မားပြီး ဘိုးဘေးနှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်သူ ဖြစ်လေသည်။ ယခု သူ့ကို မကျေမနပ်ဖြစ်နေတာ ထင်ရှားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမကတော့ သက်ပြင်းချရင်း။

"လီမိသားစုက ရတနာသင်္ဘောကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ချင်ပေမယ့် သူတို့ရဲ့စွမ်းရည်က အဲ့လောက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး... ဖေ့မိသားစုက သူတို့ကို ကယ်ဆယ်ဖို့ ချန်ယန်တောင်ပေါ်မှာ လျှောက်သွားခဲ့ရတာ.. ဖေ့မိသားစုက ကလေးတစ်ဒါဇင်ကျော်ရဲ့ အသက်ကိုတောင် ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်...အဲဒါတောင် လီမိသားစုအတွက်က အေးအေးဆေးဆေး ဖြစ်နေမယ်လို့ မထင်ထားဘူး!"

လီရှောက်ကျန့်ရဲ့ နဖူးပေါ်မှ အေးစက်သော ချွေးများ ထွက်ကျလာသည်။ စကားပြောဆိုသူမှာ ဖေ့မိသားစုမှ ဖေ့ချီးချီး ဖြစ်သည်။ ယခင်က ဤလူများက သူ့ကို စွပ်စွဲရုံမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဖေ့ချီးချီး ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ လီမိသားစုသည် မကောင်းမှုများစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း၊ လီမိသားစုအပေါ် အညစ်အကြေးများ သွန်းလောင်းကာ လီမိသားစုကို လူအများရဲ့ ပြစ်တင်ဝေဖန်မှု ပစ်မှတ်ဖြစ်လာအောင် လုပ်နေတော့သည်။

အနောက်နွားရှင်းကျိုးတွင် မိသားစုကြီး ၁၃ခု နှင့် ပြည်နယ်ငါးဆယ် ရှိသည်။ မိသားစု၁၃ခုဟာ နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေပြီး ပြည်နယ်ငါးဆယ်၏ ကဏ္ဍအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

၎င်းတို့အပြင် သေးငယ်သော အဆင့်အတန်းမြင့် မိသားစု အများအပြား ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် မိသားစုကြီး ၁၃စုကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြသေးချေ။

မိသားစုကြီးများထဲတွင် ဆက်နွယ်နေသော အကြောင်းတရားများစွာ ရှိပြီး ဆက်ဆံရေးတွေကလည်း ရောယှက်နေသည်။ ၎င်းတို့၏ အကျိုးစီးပွားများလည်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပါဝင်နေသော်လည်း အကယ်၍ မိသားစုငယ်များဟာ မိသားစုကြီး ၁၃ခုထဲ ပါဝင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း ရပါက သူတို့သည် မိသားစုကြီးတွေရဲ့ စော်ကားမှုကို ကျေနပ်ပေးရမည်။

ဖေ့ချီးချီးက လီရှောက်ကျန့်ရဲ့ ကိစ္စကို ထိုသို့သော အခွင့်အရေးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုတာ ထင်ရှားသည်။

ရုတ်တရက် နောက်ထပ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး။

"အစ်မချီးက ရယ်စရာတွေ ပြောနေတာပဲ... ရှောက်ကျန့်က ငါ့ညီ... မင်းတို့ကို အခွင့်ကောင်းယူဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး... ငါတို့လီမိသားစုဝင်တွေ ကျောက်သင်္ဘောပေါ်မှာ ပိတ်မိနေတာကို သိလိုက်ရတော့ လီမိသားစုလည်း စိတ်ပူသွားရတာပဲ... ကံကောင်းစွာပဲ ရှောက်ထိက မင်းတို့လည်း လာကယ်ဆယ်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားရုံပါ"

လီရှောက်ကျန့်လည်း ထိုအခါမှ သက်ပြင်းချနိုင်လေ၏။ စကားပြောဆိုသူမှာ သူ၏ အစ်ကိုသုံး လီရှောက်ထိ ဖြစ်ပြီး မင်မင်းဆက် ရတနာသင်္ဘောကို ရှာဖွေရန် ကျွမ်းကျင်သူများကို စေလွှတ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

"ရှောက်ကျန့်... မင်းရဲ့ဦးလေး နဲ့ အဒေါ်တွေ အားလုံးကို ဘာလို့ အပြင်ထွက် မတွေ့သေးတာလဲ"

လီရှောက်ကျန့်လည်း နန်းတော်တံခါးဝကို ပြန်လှည့်လာပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ရှောက်ကျန့် မဆင်မခြင် လုပ်မိလို့ ကျောက်သင်္ဘောထဲ ပြုတ်ကျခဲ့ပါတယ်... ဦးလေး နဲ့ အဒေါ်တွေ အားလုံးက ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးဖို့ လာခဲ့ကြတော့ အရမ်းဝမ်းသာမိပါတယ်... ရှောက်ကျန့် အားလုံးကို တောင်းပန်ပါတယ်!"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်သို့ ငုံ့ကာ လူအားလုံးကို ဂါဝရပြုလိုက်သည်။ ထိုအခါ လီရှောက်ထိက အပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့် သူ့ဆီ လျှောက်လာခဲ့၏။

"ရှောက်ကျန့်... မင်း ဉာဏ်ကောင်းတာကို ရပ်လိုက်ရမယ် မင်းက ထက်မြက်တဲ့လူ ဆိုပေမယ့် တခြား မိသားစုတွေကလည်း မမိုက်မဲဘူးနော်... မင်းဆန္ဒအတိုင်း လှည့်စားလို့ မရဘူး"

လီရှောက်ကျန့် မတ်တပ်ထထရပ်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုသုံး... အစ်ကို့ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော် ဒုက္ခရောက်သွားမှာ ကြောက်ရတယ်"

လီရှောက်ထိ: "ငါတို့လီမိသားစုဟာ ဒီအချိန်မှာ မင်မင်းဆက် ရတနာသင်္ဘောကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘူး... တခြားမိသားစုကြီးတွေနဲ့ အညီအမျှ မျှဝေရတော့မှာ မင်းက အရမ်းထက်မြက်လွန်းတော့ ငါတို့လီမိသားစုက ဆုံးရှုံးမှုတွေ အများကြီးနဲ့ ကြုံခဲ့ရတယ်... မင်းရဲ့ ရာထူးကို အာမခံချက် မပေးနိုင်တော့မှာကို ငါကြောက်တယ်"

လီရှောက်ကျန့်က သူ့ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး ဟုတ်ကဲ့ ဟုသာ ဆိုလိုက်သည်။ ဒီအဖြစ်အပျက် ထွက်လာပြီးတာနဲ့ လီမိသားစုဟာ အေးစက်တဲ့ နန်းတော်ထဲကို ပစ်ချခံလိုက်ရမှာကို ကြောက်လန့်သွားကြပါ၏။

လီရှောက်ထိသည် ချန်ရှီ၊ လီထျန်းချင်နဲ့ ဟေးကော်ကိုကြည့်ကာ အံ့သြသွားပြီး။

"ဒီလူငယ်နှစ်ယောက်က..."

လီရှောက်ကျန့်လည်း ဘာကိုမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ :"အဲဒါက ငါတို့ လီမိသားစုက ထျန်းချင်.. ကျန်တဲ့တစ်ယောက်ကတော့ ရှီးကျင်း သားသတ်သမားရဲ့ မြေး... သူ့ဘေးမှာ တစ်ကောင်က သူ့ခွေးပါ"

လီရှောက်ထိ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ပြည်နယ်ငါးဆယ် အကောင်းဆုံး ကလေးပညာရှင်?"

လီရှောက်ကျန့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အသက်နဲ့သေခြင်းကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းက တကယ်ရှိတယ် ဆိုတာ သက်သေပြလိုက်ပြီပဲ"

လီရှောက်ထိသည် လက်ရာမြောက်လှသော အနုပညာလက်ရာ တစ်ခုကို ကြည့်ရှုနေသကဲ့သို့ ပူလောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ချန်ရှီကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်ရှီသည် သူ့လက်ထဲတွင် သစ်ကြံပိုးခေါက်စုတ်တံကို ဝှေ့ယမ်းကာ လေထဲတွင် လွင့်နေသော တံဆိပ်များပေါ်တွင် အစက်ချခြင်း၊ သုတ်ခြင်း၊ ပြုပြင်ခြင်း သို့မဟုတ် ပုံဖော်ခြင်းများကို လက်ရေးလှရေး ဆရာတစ်ယောက်လို လှုပ်ရှားနေသည်။

အဆောင်စာလုံးနဲ့ တံဆိပ်တစ်ခုစီကို ထိတွေ့ပြီးနောက် စာလုံးတွေဟာ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး မှိန်ဖျော့သွားကာ မြေပေါ်သို့ ပြန်ပြုတ်ကျလာသည်။ တချို့က နံရံသို့ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားကာ တချို့ကလည်း ကောင်းကင်သို့ ထိုးဖောက်သွားသလိုမျိုး မမြင်နိုင်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

"အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ပါရမီပဲ!"

လီရှောက်ထိသည် ချက်ချင်းပင် ချန်ရှီကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"မယှဉ်နိုင်တဲ့ နတ်သန္ဓေသားလေး မရှိတော့တာတောင် ကလေးပညာရှင်တစ်ယောက်က ထင်ထားတဲ့အတိုင်း ဉာဏ်ပညာရှိနေတုန်းပဲ.... သူ့ရဲ့ လက်စွမ်းက အနောက်နွားရှင်းကျိုး တစ်ခုလုံးမှာ လူငါးယောက်ပဲ ရောက်နိုင်တဲ့ အဆင့်မျိုး! ရှောက်ကျန့် မင်းလုပ်တာ မဆိုးဘူး! သူ တံဆိပ်ကို ချိုးဖျက်ပေးဖို့ သဘောတူအောင် လုပ်နိုင်တယ်"

ထိုစကားကြားတော့မှ လီရှောက်ကျန့်လည်း အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။

"မခံယူဝံ့ပါဘူး... ဒီကိစ္စက အစ်ကိုသုံးရဲ့ လက်စွမ်းပါ..."

သူက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး "ချန်ရှီရဲ့ စွမ်းဆောင်နိုင်က ထိပ်တန်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဆရာငါးဦးထဲက တစ်ဦးဆိုပေမယ့် သူက ရှီးကျင်းလူသတ်သမားရဲ့ အဆောင်အစီအရင် ပုံစံကို ချိုးဖျက်နိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သူပဲ"

လီရှောက်ထိလည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ရှီ ဟာ မင်မင်းဆက် ရတနာသင်္ဘောပေါ်ရှိ အန္တရာယ်အရှိဆုံး နေရာကို ချိုးဖျက်နေသည်။ ချန်ရှီသာ ထိုဖွဲ့စည်းမှုကို မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပါက ရှစ်ကျီဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ နတ်တစ္ဆေဘုံကလည်း ပျက်စီးသွားမှာ မဟုတ်ပါ။

လီထျန်းချင်၏ မျက်လုံးများသည် ချန်ရှီရဲ့ စုတ်တံကို စိုက်ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်နေမိသည်။ ချန်ရှီကို နှောက်ယှက်မိမှာ ကြောက်တာကြောင့် ကြည့်ကာ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

သူက အလွန်ထက်မြက်သူပင်။ အခြားသူများမြင်ရသည့် အရာမှာ ချန်ရှီက ရေးဆွဲနေသော နေရာများက ကွဲအက်နေသော်လည်း တကယ်တမ်း ချန်ရှီနှိပ်လိုက်သော စာလုံးတိုင်းသည် ခဏခဏ ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း ပြသနေသည်။ သို့သော် လီထျန်းချင် မြင်နေရတာက ချန်ရှီသည် ဤကျိုးပဲ့နေသော အစီအရင်ကို ပြုပြင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ချန်ရှီဟာ အဆိုပါ ပျောက်ဆုံးနေသော အစိတ်အပိုင်းများကို ဖြည့်စွပ်​နေခဲ့သည်။

"တစ်ဆယ်လေးက ဘာလို့ဒီလိုလုပ်တာလဲ"

ချန်ရှီက ထိုအချက်ကို မထောက်ပြတာကြောင့် သူ့စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်တကြီးစိတ်နဲ့သာ တိတ်တဆိတ် ကပ်လိုက်သွားခဲ့သည်။

"မိသားစု၁၃ခုက သခင်တွေ အများကြီးရှိတယ်.... သူတို့ကို လှည့်စားဖို့ ခက်မှာ ကြောက်ရတယ်... တစ်ဆယ်လေးရဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို တစ်ယောက်ယောက် မြင်သွားရင် ကြောက်စရာကြီး!"

မိသားစုကြီးများထဲက လူများ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရောက်လာကြသည်။ သူတို့က ဧကရီရှစ်ကျီ ဘုံကျောင်းထဲသို့ ဆင်းသက်လာကြကာ နတ်ဆင်းသက်နယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူ တစ်ဒါဇင်ခန့်လည်း ပါလာသေး၏။ သန်မာသောလူမှ ထုတ်လွှတ်သော ရောင်ဝါက သူနှင့် ချန်ရှီကို ကွဲကြေသွားစေလေသည်။

လီထျန်းချင် အမူအရာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော လက္ခဏာများ မပြဘဲ ချန်ရှီ ပျက်စီးသွားသော ကမ္ပည်းပြားကို ဆက်လက် ပြုပြင်ခွင့်ပေးခဲ့သည်။

မိသားစုကြီး ၁၃ စုမှ တန်ခိုးကြီးသော အမျိုးသားများလည်း ခန်းမရှေ့သို့ ရောက်လာကြ၏။ လူများစွာသည် လီရှောက်ကျန့်ကို လှောင်ပြောင်​​နေကြပြီး ခန်းမအပြင်ဘက်မှ ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အရင်တုန်းကတော့ မိသားစုကြီးတွေ အားလုံးဟာ သူတို့ဘာသာ ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြပေမယ့် အခုအချိန်မှာ လီရှောက်ကျန့်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ သူတို့ရဲ့ ရန်လိုမှုတွေကို ရှစ်ကျီရဲ့ ဦးခေါင်းကိုဖြတ်ဖို့ အားလုံးက အတူတကွ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

ချန်ရှီသည် သူ့ကိုယ်တွင်းမှ ဖြာထွက်လာသည့် အရှိန်ဟာ အလွန်နှေးကွေးသွားတာ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတာမို့ အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားသည်။

"ဖန်တီးခံရှောင်ဝူကို အဘိုးက ဒီခန်းမမှာ ချိတ်ပိတ်ထားဖို့ အဆောင်စာလုံးတွေနဲ့ အစီအရင်တွေ ဖန်တီးထားတာလား"

သူ့မျက်လုံးတွေ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်နဲ့ အရောင်တွေ လတ်နေသည်။ ပျက်စီးသွားတဲ့ အဆောင်စာလုံးတွေကို ပြုပြင်ရင်း တစ်ဖက်ကလည်း တွေးနေ၏။

"ဒါက ဖန်တီးခံရှောင်ဝူကို ချိတ်ပိတ်ထားတဲ့ နေရာဆိုရင် အဘိုး ထျန်းကျီးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည်း ချန်ထားခဲ့သင့်တယ်"

အဆောင်စာလုံး ဖန်တီးရတနာ မှတ်တမ်းတွေအရဆို အဘိုးက ချန်ယန်တောင်မှာ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူကို ချိတ်ပိတ်ဖို့ အဆောင်နတ် ထျန်းကျီးကို ၃၂ ယောက်အထိ အသုံးပြုခဲ့သည်။ အဆောင်နတ် ထျန်းကျီး ၃၂ကောင်ဟာ ချိတ်ပိတ်ထားတဲ့ နေရာမှာ ကျိန်းသေ ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ အဆောင်နတ် ထျန်းကျီးကို သူ လှည့်ပတ်ရှာဖွေခဲ့ပေမယ့် မတွေ့ခဲ့ရပေ။

အဆောင်နတ်ထျန်းကျီးသည် ပထမတန်းစား ဖန်တီးခံ ဖြစ်သည်။ ချန်ရှီသည် အဆောင်နတ်ထျန်းကျီးကို ဖန်တီးရန် ပစ္စည်းများ မစုဆောင်းနိုင်ခဲ့သော်ငြားလည်း တကယ် ရှိနေလည်း သူ့အမှားကို ဝန်ခံလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။

မိသားစုကြီး ၁၃ခုက လူအများအပြားသည် ဤဘုံကျောင်းထဲသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်ဖူးတာကြောက့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ စကားပြောရင်း သဘောကျ​နေကြသည်။ ဤကျောက်တုံးကြီးသည် အမွှေးတိုင်များကို ရှူရှိုက်ရန် သင်္ဘောပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ဘုံကျောင်းတွင် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကိန်းဝပ်နေသည့် နတ်ဝိညာဥ်က အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲနေသည့် ဤကျောက်ဆင်းတုတော် ဖြစ်သည်။ သူတို့လည်း ကောင်းကောင်းသိပေမယ့် ဒီမြင်ကွင်းကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတာကြောင့် စူးစမ်းလိုကြသည်။

ကျောင်မိသားစုမှ တံငါသည်လို ကျောင်ဖျင်ယွင်သည် ချန်ရှီကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ချန်ရှီရဲ့ မျက်လုံးများက ထူးဆန်းနေတာ သိသာထင်ရှားတာကြောင့် သူက ချီးမွမ်းလိုက်၏။

"အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်ထိုက်ပါတယ်... လီရှောက်ကျန့်ရဲ့ တူဖြစ်သူက ကလေးပညာရှင် ဒီကလေးကို ကူညီ​​ပေးခိုင်းဖို့ ဖိတ်ခေါ်နိုင်လိုက်တာ မထိုက်တန်ဘူး! "

"ကလေးပညာရှင်" ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်သောအခါ လူတိုင်းရဲ့ အမူအရာများက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကာ ချန်ရှီကို တစ်ပြိုင်တည်း စိုက်ကြည့်လာကြတော့သည်။

ပြည်နယ်ငါးဆယ်တွင် နံပါတ် ၁။

တုနှိုင်းမရတဲ့ မွေးရာပါ နတ်သန္ဓေသား။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က ကွယ်လွန်ပြီး လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်က ရှင်ပြန်ထမြောက်ခဲ့သည်။

ဒါက လူတိုင်းရဲ့ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ရုံသာမက လောဘကိုပါ နှိုးဆွပေးခဲ့သည်။

"ဒီတားမြစ်ချက်ကို ဖျက်စီးဖို့ လီရှောက်ကျန့်ဆီက ဖိတ်ခေါ်ခံရတယ် ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေက အမှန်ပဲလား"

ဖေ့ချီးချီးက ပြုံးပြီး: "ရှီးကျင်းလူသတ်သမားက တကယ် သေသွားတာ ဖြစ်မယ်... မဟုတ်ရင် သူ့မြေးကို သူချန်ထားခဲ့တဲ့ တားမြစ်ချက်ကို ချိုးဖောက်​ပေးဖို့ ဘယ်လိုလုပ် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေမှာလဲ"

သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် အဆိပ်ပြင်းသော မိန်းမတစ်ယောက် ဖြစ်လေ၏။

"သူ့မှာ ရေမီးအဂ္ဂိရတ် သန့်စင်နည်း လျှို့ဝှက်ချက်ရှိတယ်..." တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

လီရှောက်ကျန့်လည်း ချောင်းဆိုးပြီး တိုးတိုးလေး ဝင်ပြောလာသည်။

"ခင်ဗျားတို့အားလုံးက လူကြီးတွေပဲ... တားမြစ်ချက်ကို ဖျက်စီးနိုင်အောင် ကြိုးစားနေတဲ့ လူငယ်ပညာရှင်ကို မနှောင့်ယှက်သင့်ဘူး"

အားလုံးက ချန်ရှီ အကြောင်း နားလည်ပြီးသား ဖြစ်တာကြောင့် စကားမပြောတော့ဘဲ ခေါင်းစဉ်ပြောင်းပြီး ကျောက်တုံးကြီးရဲ့ အလှတရား ဦးခေါင်းအကြောင်း စပြောပါတော့သည်။

"သင်္ဘောပေါ်က ဦးခေါင်းက တကယ် ဧကရီရှစ်ကျီရဲ့ ဦးခေါင်းလား"

လူတစ်ယောက်: "ဘုရင်ကျန်းက ဧကရီရှစ်ကျီရဲ့ ခေါင်းကို ရှန်ကျိုးကနေ အနောက်နွား ရှင်းကျိုးကို ပြောင်းလာတုန်းက ယူခဲ့တာလား?"

ရှကျန့်ကုန်းက အသက်အကြီးဆုံး ဖြစ်တာကြောင့် တခြားလူတွေ မသိသေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို သိပါသည်။

"ရှစ်ကျီက ရှန့်နဲ့ ကျိုး မင်းဆက်တွေကြားက စစ်ရှုံး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားလို့ ပြော​ကြတယ်... သူမကို အပိုင်းပိုင်းခွဲပစ်တော့ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတွေက နေရာအနှံ့ ကွဲလွင့်သွားခဲ့တယ်... အနောက်နွားရှင်းကျိုးကို ရှာတွေ့ပြီးတော့ ဘိုးဘေးတွေက အနောက်နွားရှင်းကျိုးကို ပြောင်းရွှေ့လာကြတုန်း သူမခေါင်းက သင်္ဘောပေါ်မှာ ပေါ်လာတယ်တဲ့... မကောင်းဆိုးဝါးတွေတောင်မှ အတင်း တိုးဝင်လာကြလို့ နောက်ပိုင်းမှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတယ်... ဘုရင်ကျန်းက သူမကို နှိမ်နှင်းပြီးမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့တာ... ဘုရင်ကြီးက သူမကို ဒီမှာ ချန်ထားခဲ့မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

ကုမိသားစုမှ ကုဟောက်ကျစ်သည့ မုတ်ဆိတ်မွှေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ဝင်ဆိုလေ၏။

“ဧကရီရှစ်ကျီရဲ့ ခေါင်းက ရတနာသင်္ဘောပေါ်ကို လူတင်လို့ ပါလာလား... ဒါမှမဟုတ် သူမကိုယ်တိုင် ရတနာသင်္ဘောထဲ ခိုးဝင်ခဲ့တာလား”

ဒါကိုကြားတော့ အားလုံးက အံ့သြသွားကြသည်။

ယန်ကျိရှစ်က ဦးခေါင်းကို စိုက်ကြည့်ပြီး။

"ဒီဦးခေါင်းကို ရတနာသင်္ဘောပေါ် လူတင်လို့ ပါလာတာဆို ထားပါတော့... နတ်ဆိုးရဲ့ဦးခေါင်းကို သုံးပြီး နတ်ဆိုးတွေကို တွန်းလှန်ချင်တဲ့ ပုံစံလည်း ရှိတာပဲ.... ခေါင်းက သူ့ဘာသာ သင်္ဘောပေါ်တက်ပြီး ပုန်းအောင်းဖို့ လုပ်ခဲ့တာ ဆိုရင်တော့ သူမ အနောက်နွားရှင်းကျိုးကို လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က.... "

သူ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ဆက်မပြောတော့ပေ။

ရွှီချောင်ရှန်းရဲ့ နတ်ဝိညာဥ်: "တာအိုအဆက်အနွယ်ကို တစ်ဖန်တည်ဆောက်ပြီး စစ်မှန်တဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရင်..."

ဘယ်သူမှ မဖြေကြ။

ဒီအကြောင်းအရာက တားမြစ်ချက်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နားစွင့်သူတွေရဲ့ စောင့်ကြည့်မှုကို အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။

ချန်ရှီသည် လီထျန်းချင်၊ ဟေးကော်တို့နှင့်အတူ ဖွဲ့စည်းမှုထဲသို့ နက်နဲစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ဧကရီရှစ်ကျီ ဦးခေါင်းနှင့်လည်း နှစ်လှမ်းသာဝေးသည်။ ချန်ရှီ အပြင်ဘက်က ငြိမ်သက်နေသော်လည်း သူ့နှလုံးသားက မကူညီနိုင်ဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုန်နေလေသည်။

သူ့နှလုံးခုန်နှုန်းကို ထိန်းထားသော်လည်း အလွန်မြန်နေသေးသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်မိသားစုမှ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ယန်ရှော့က အံ့အားသင့်သွားကာ။

"ချစ်လှစွာသော ပညာရှင်လေး... မင်းရဲ့ စာလုံးပုံစံကို ပုံဖော်ရာမှာ တစ်ခုခု လွဲမှားနေသလိုပဲနော်... မင်းရဲ့ အရေးအသား စွမ်းရည်နဲ့ တူမယ်မထင်ဘူး..."

အဘိုးအိုက စကားမဆုံးခင်မှာ သူ့အမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဆောင်စာလုံး ဖွဲ့စည်းမှုထဲကို လှမ်းဝင်သွားသည်။

"မင်းက ငါတို့ကို လှည့်စားရဲတယ်!! မင်း.."

သူစကားမဆုံးခင်မှာ စုတ်တံကိုင်ထားတဲ့ ချန်ရှီရဲ့လက်က အောက်ခြေကနေ အပေါ်ကို ရေးဆွဲလိုက်တော့သည်။ စုတ်တံကို မြှောက်လိုက်တာနဲ့ ငြိမ်သက်နေခဲ့တဲ့ စာလုံးတံဆိပ်တွေအားလုံးဟာ ရွှေရောင်သန်းနေတဲ့ အလင်းတန်းတွေနဲ့အတူ ရုတ်တရက် လွင့်ပျံသွားခဲ့သည်။

ယန်ရှော့လည်း ခေတ္တရပ်ပြီး သူ့ပတ်ပတ်လည်မှာ လွင့်နေတဲ့ အလင်းရောင်တွေကို ကြည့်ရင်း သူ့မျက်နှာက တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ အနည်းငယ် ကွဲအက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ခန်းမတစ်ခုလုံးလည်း ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ဘုံကျောင်းထံမှ ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ရုတ်ခြည်း ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် ရှေးနတ်ဘုရားများ၏ တီးတိုးစကားသံလို၊ ရှေးနတ်ဘုရားများ၏ အမည်များကို ရွတ်ဆိုနေကြတဲ့ နေရာတစ်ခုထဲ ရောက်ရှိသွားသလိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ခဏအတွင်း ခန်းမထဲမှ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အလင်းထဲတွင် ယန်မိသားစုမှ တန်ခိုးကြီးသော ယန်ရှော့သည် နတ်ဘုရားများဆီက ဖိနှိပ်ခံထားရသလို ပုံပျက်လာကာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပါတော့သည်။

ဒါက ချန်ရှီဘိုး ချန်ထားခဲ့တဲ့ ကြီးမားတဲ့ အဆောင်စာလုံးတွေနဲ့ အစီအရင် ဖြစ်ပြီး ချန်ရှီရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက ၎င်းရဲ့ စွမ်းအားအားလုံးကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး နတ်ဆင်းသက်နယ်ပယ်က သန်မာတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ရှီသည် လီထျန်းချင်ကို အလိုအလျောက် ဆွဲထုတ်ပြီး ဟေးကော်နှင့်အတူ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာသည်။ ထို​အခိုက်အတန့်တွင် သူ့ခေါင်းနောက်ဘက်ရှိ ဘုံကျောင်းငယ်လေး ပေါ်လာကာ ရှစ်ကျီဦးခေါင်းကို ချိန်ရွယ်ထားသည်။

ဗုန်း!

ဘုံကျောင်း တံခါးသည် ရှစ်ကျီခေါင်းပေါ်တွင် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းတောက်ပနေစဥ် ကျောက်ခေါင်းက လေထဲမှာပဲ ဖျတ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ချန်ရှီဘေးတွင်တော့ ဦးခေါင်းကြီးကြီးနှင့် ဆူဖြိုးသော ကလေးငယ်တစ်ဦး ရှိနေ၏။

ချန်ရှီရဲ့ သေးငယ်သော ဘုံကျောင်းထဲက နတ်ကွန်းပေါ်တွင် အပိုကျောက်တုံးကြီး တစ်ခု ရှိ​နေသည်။

ခေါင်းက မျက်လုံးဖွင့်ပြီး :“ငါ အိပ်နေတာကို ဘယ်သူ နှောင့်ယှက်နေတာလဲ... နေဦး မင်းရဲ့ ဘုံကျောင်း…”

ရှစ်ကျီခေါင်း​ပေါ်က မျက်နှာထားက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"သံတမန်ကို မေးပါရစေ... မင်းရဲ့ တာဝန်က ဘာလဲ"

ချန်ရှီသည် အဆီပိုကြီးသော ကလေးငယ်၏ ဗိုက်ပတ်ကြိုးကို ဆွဲယူပြီး ဟေးကော်ကျောပေါ် ကောက်တင်ပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်​တော်တို့ကို ဒီကနေ ဖယ်ထုတ်ပေးနိုင်မလား"

"ဒါက လွယ်ပါတယ်!... သံတမန် ငါ့မှာ တကယ့်ခန္ဓာကိုယ် မရှိတော့ဘူး ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းခန္ဓာကိုယ်ကို သုံးခွင့်ပြုပါ!"

ချန်ရှီ သဘောမတူခင်မှာ သူ့မျက်လုံးတွေက ရုတ်တရက် မှုန်ဝါးလာပြီး ဘုံကျောင်းငယ်လေးရဲ့ နတ်ကွန်းပေါ်မှာ သူ့ကိုယ်သူ ပေါ်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် နတ်ကွန်းမှ အမြန်ခုန်ဆင်းကာ ဘုံကျောင်းအပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ အပြင်က သူ့ပါးစပ်ထဲတွင် အမည်မသိဘာသာ စကားတစ်ခု ရွတ်ဆိုနေသည့် ဧကရီရှစ်ကျီဝင်ပူးနေသူကို တွေ့ရလေသည်။ ဧကရီရှစ်ကျီ ဘုံကျောင်း၏ ခေါင်မိုးမှာ ကွဲအက်သွားပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ရွှေသံချပ်ကာ နတ်အသွင်တစ်ခု ပေါ်လာကာ မိသားစုကြီး ၁၃စုက လူများကို စတင် သတ်ဖြတ်တော့၏။

ရွှေလက် အကြီးကြီးတစ်ခု ဆင်းလာပြီး လီထျန်းချင်နဲ့ ဟေးကော်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ ချန်ရှီ "ကိုယ်တိုင်" လည်း ခုန်တက်ကာ ရွှေလက်ကြီးပေါ် ကျရောက်သွားသည်။ ရွှေသံချပ်ကာနတ်ဘုရားက သူ့လက်ဖဝါးတွေကို ပြန်ဆွဲထုတ်ပြီး ကောင်းကင်ကို ပိတ်တော့မယ့် အချိန်မှာ ရုတ်တရက် ရှစ်ကျီရဲ့ အသံထွက်လာသည်။

"အရှင်သံတမန်... ငါ့ရဲ့ အနှစ်ခြောက်ထောင်လောက် စုနေတဲ့ စွမ်းအင်တွေ ကုန်ဆုံးသွားပြီ... ခဏလောက် အိပ်ပါရစေ..."

ချန်ရှီလည်း သူ့ကိုယ်ထဲတွင် ရွှေသံချပ်ကာ နတ်အသွင်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်ဆီးခံနေရတာကို မြင်လိုက်ရပြီး ကောင်းကင်က အက်ကွဲနေသော အပေါက်များလည်း တဖြည်းဖြည်း ပိတ်သွားသည်။

"ဟေးကော်! ထျန်းချင်! အဆောင်လက်ဖွဲ့!"

ချန်ရှီ အော်လိုက်ပြီး သူ့ခြေထောက်ပေါ်ရှိ သံချပ်ကာမြင်းအဆောင်လက်ဖွဲ့ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို တစ်ပြိုင်တည်း ထိန်းညှိကာ လေညင်းကို နင်းကာ လေထဲတွင် ပြေးလွှားသွားကြသည်။

သူတို့ နှစ်ယောက် ဝှစ်ကနဲ အသံ ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ ခွေးက ခေါင်းကြီးအရုပ်​​လေးကို သူ့နောက်ကျောမှာ ထမ်းပြီး လျှပ်စီးလက်သလို ပြေးထွက်သွားလေပြီ။

နှစ်ယောက်သား ခွေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း အမီလိုက်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြပေမယ့် ခွေးနဲ့ ပိုဝေးရာကိုသာ ရောက်သွားကြသည်။