အခန်း (၁)

ကျန်ပေမြို့

ကျူဖန်စားသောက်ဆိုင်

ဖရဲစေ့မျက်နှာ၊ အနက်ရောင်ဆံပင်နှင့် ၈၅ မှတ်ရှိသော အမျိုးသမီးသည် ဆန့်ကျင်ဘက်အခြမ်းတွင် ထိုင်နေသော လင်းဖန်ကို အထင်သေးစွာကြည့်နေယုံသာမကမျက်နှာပေါ်၌လဲ အထင်အမြင်သေးပုံပေါ်နေသေးသည်။

ခဏကြာတော့ အမျိုးသမီးက မာနကြီးတဲ့လေသံနဲ့ “အရင်ဆုံးငါ့ကိုယ်ငါ မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ၊ ငါ့နာမည် ကျူရှင်းရပါ၊ ဒီနှစ် အသက် 23 နှစ်ရှိပြီ၊ ကောလိပ်က ဘွဲ့ရပြီး တစ်လစာ ယွမ် နှစ်သိန်း ရှိတယ်’’

လင်းဖန်က “ကျွန်တော့်နာမည် လင်းဖန် ပါ၊ အသက်23 နှစ်၊ အထက်တန်းကျောင်းပြီးပြီ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ လစဉ်လစာက ယွမ် လေးထောင်ပါ”

“အိုး။”

ကျူရှင်းရ က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်နှင့် သူမမျက်နှာပေါ်ရှိ အထင်အမြင်သေးမှုမှာ ပို၍ ကြီးထွားလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူမအမေကိုသူမ အပြစ်တင်မိတော့၊ သးမကို ဘာကြောင့် ဒီလိုဆင်းရဲတဲ့သူနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးရတာလဲ!

လင်းဖန်က ချောတယ်။

ဒါပေမယ့် မင်းက ချောတာဘာလုပ်ရမှလာ။မင်းချောလို့ဘာပိုက်ဆံမှမရပဲ။စောင့်ဆင်းရဲသား။

ပညာရေး မှာလည်းမပြည့်စုံ။

အလုပ်ကြည့်ပြန်သောလဲမယ်မယ်ရရဘာမှမမရှိပေ။လုပ်ရင်လဲပညာအရည်အချင်းကပ်သပ်ထားသည်။

လင်းဖန်သည် သူမနှင့်လုံးဝမထိုက်တန်ချေ။

ကျူရှင်းရသည် သူ့ရှေ့တွင် ဖျော်ရည်ကို ကောက်ယူပြီး ဟန်ပါပါသောက်လိုက်သည်။

...

လင်းဖန်သည် ကျူရှင်းရက တကယ်ကို လှပကြောင်း ဝန်ခံသည်။

သို့သော် သူမ၏ အထင်သေးသော လေသံနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အမူအရာသည် လင်းဖန်၏ မျက်လုံးထဲတွင်အထင်းသားမြင်ရသည်။

နှစ်ယောက်သား စကားတစ်လုံးမှ မပြောဘဲ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်ကြပြီး လေထုသည် ခဏတာ မှုန်မှိုင်းသွားသည် ။

“ဒင်း!”

ထိုအချိန်တွင် လင်းဖန်၏ ဖုန်းသည် လျင်မြန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

သူ့ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်သော်လည်း ထူးဆန်းသော မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ကိုတွေ့လိုက်သည်။

【ဒင်း! စာအိတ်အနီ ၇ ဘီလီယံကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ 】

လင်းဖန်သည် အနည်းငယ်ရယ်စရာကောင်းနေသည်ဟုထင်လိုက်သည်။

7 ဘီလီယံ အနီရောင်စာအိတ်?

ဆိုလိုတာက... ကမ္ဘာပေါ်ရှိလူတိုင်းနီးပါးက သူကို စာအိတ်အနီတွေ ပေးခဲ့ကြတာလား။

အခုဆို မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းကြော်ငြာတွေက တကယ်ကို ချဲ့ကားလာပါပြီ။

သာမာန်နေ့တွေမှာဆိုရင်တော့ လင်းဖန် က ကြော်ငြာပိတ်သွားမှာ သေချာပါတယ်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် အလွန်ငြီးငွေ့ပြီး သိချင်နေသော လင်းဖန်သည် OK ကိုနှိပ်လိုက်သည်။

ဘယ်အကြောင်းအရာတွေ ပေါ်လာမလဲဆိုတာကို သူမြင်ချင်နေသေးသည်။

“ဒင်း!”

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ဖုန်းစခရင်ပေါ်တွင် ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်ပြက်ပြနေသော အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဖုန်းစခရင်ပေါ်တွင် အနီရောင်စာအိတ် ပေါ်လာသည်။

လင်းဖန်သည် ‘ဖွင့်’ ကို ချောမွေ့စွာ နှိပ်လိုက်သည်။

“ဒင်း၊ ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်း 19,999 ယွမ် ရရှိသည်။”

ထို့နောက် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် နောက်ထပ် စာအိတ်အနီ ပေါ်လာသည်။

လင်းဖန်က ‘ဖွင့်’ ကို ထပ်နှိပ်သည်။

“Ding! ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်း 99 ယွမ် ရခဲ့တယ်”

ထို့နောက် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် နောက်ထပ် အနီရောင်စာအိတ်အသစ် ပေါ်လာသည်။

လင်းဖန်က ‘ဖွင့်’ ကို ထပ်နှိပ်သည်။

“Ding! ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်း 99 ယွမ် ရခဲ့တယ်”

ထို့နောက် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် နောက်ထပ် အနီရောင်စာအိတ်အသစ် ပေါ်လာသည်။

လင်းဖန်ကက မတွေးဘဲမနေနိုင်တော့- ဒါက စာအိတ်အနီတွေကို ဆက်တိုက်နှိပ်နေတဲ့ အစီအစဉ်လား။ တကယ့်ကို ပျင်းစရာကြီးကဲဟုတွေးလိုက်သည်။

ဒါကိုတွေးပြီး လင်းဖန်က ဖုန်းကိုပိတ်ပြီး ထွက်ချင်လာသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် ဆဲလ်ဖုန်း အနည်းငယ် တုန်ခါသွားကာ ဘဏ်မှ သူ့ကို ဆက်တိုက် သတိပေးရန် စာတိုတစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့သည်။

“တရုတ် Bank က 12:00 မှာ 19,999 ယွမ် ငွေသွင်းပြီးဖြစ်ကြောင်းသတိပေးထားပါတယ်။”

“တရုတ်ကုန်သည်များဘဏ်က 12:00 မှာ 99 ယွမ် ငွေသွင်းသွင်းပြီဖြစ်ကြောင်းသတိပေးထားပါတယ်။”

လင်းဖန် လန့်သွားသည်။

ဤပမာဏနှစ်ခုသည် ကျွန်ုပ်လက်ခံရရှိသော စာအိတ်အနီနှစ်စောင်ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဒီ…

ကြော်ငြာတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား? စာအိတ်က တကယ့်အနီရောင်စာအိတ်လား။

လင်းဖန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် သံသယအရိပ်အမြွက်ပြကာ အနီရောင်စာအိတ်ကို ‘ဖွင့်’ ကို ထပ်မံနှိပ်လိုက်သည်။

“Ding၊ ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်း 29,999 ယွမ် ရထားတယ်။”

“ဒင်း၊ ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်းမှာ ယွမ် ၂၀၀၀ ရတယ်။”

...

“Ding! ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ မင်း ကျွမ်းကျင်တဲ့ ကားမောင်းကျွမ်းကျင်မှုကို ရရှိထားပါတယ်။ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ မောင်းနှင်မှုစွမ်းရည်က သင့်ကို ထူးခြားတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ပေးစွမ်းမှာပါ။”

“Ding! ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်း 5 ယွမ် ရခဲ့တယ်”

လင်းဖန်သည် စာအိတ်အနီကို ‘ဖွင့်’ ရန် ဖန်သားပြင်ကို ဆက်နှိပ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဘဏ်ကSMS သတိပေးချက်များအဆက်မပြတ်ပေးပို့နေသည်။

သူနားလည်လိုက်သည်...

ဒါတွေအားလုံးက တကယ့်အနီရောင်စာအိတ်တွေပါ။

သူ့ဘေးမှာထိုင်နေတဲ့ ကျူရှင်းရ သည် လင်းဖန်က စကားမပြောဘဲဖုန်းစခရင်ကို ပုတ်နေတာကိုတွေ့တော့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ကျူရှင်းရသည် သူမ၏လည်ပင်းကို အပေါ်နည်းနည်းမြင့်ကာ လင်းဖန်၏ ဖုန်းစခရင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်း 5 ယွမ်ရတယ်”

ဒီမှာကြည့်...

ကျူရှင်းရ၏ နှလုံးသားသည် ဒေါသနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း နှစ်မျိုးလုံးပေါ်လာခဲ့သည်။

ငါဟာ ပညာအရည်အချင်ယ မြင့်မားပြီး ဝင်ငွေကောင်းတဲ့ မိန်းမချောတစ်ယောက်ပါ။

သူမနှင့် စကားပြောရန် အခွင့်အရေးကို မယူဘဲဘာလို့ အနီရောင်စာအိတ်ကို ဒေါ်လာအနည်းငယ်ဖြင့် ဖမ်းယူနေသနည်း။

ကျူရှင်းရကမတ်တပ်ထရပ်ပြီး အေးစက်စွာဖြစ်”မင်းလည်း ငါတို့နှစ်​ယောက်မသင့်တော်ဘူးလို့ခံစားရတယ်မလယး။အဲ့ကြောင့်ငါတို့နှစ်​ယောက်ဒီမှာပဲရပ်ကြရအောငွ။ငါလုပ်စရာရှိလို့အရင်သွားပြီ’’

စကားပြောပြီးနောက်အပြင်သို့ထွက်သွားလိုက်သည်။

“Ding! လမ်ဘော်ဂီနီတစ်စီးရလို့ ဂုဏ်ယူပါတယ်။”

လင်းဖန်သည် စာအိတ်အနီများကို ဆက်လက် မှာယူချင်သောအခါ ချိန်သည် 12:01 သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့နောက် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဒိုင်ယာလော့ဂ်ဘောက်စ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[အရိပ်အမြွက်- နောက်လာမည့်စာအိတ်အနီရှေ့တွင် ၂၃ နာရီနှင့် ၅၉ မိနစ်ရှိသေးသည်။ 】

[သတိပေးချက်- ယွမ် 10,000 သုံးစွဲတိုင်း၊ စာအိတ်အနီ 1 စောင် ချက်ချင်းရနိုင်သည် ။ 】

လင်းဖန်သည် ဖုန်းကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ထည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ့အိတ်ကပ်ထဲတွင် ကားသော့အပိုတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လမ်ဘော်ဂီနီ ကားသော့။

စာအိတ်အနီလေးကို လက်ခံပြီးချိန်မှာတော့ လမ်ဘော်ဂီနီတစ်စီး ရခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ကားသော့က ငါ့ရဲ့အိတ်ကပ်ထဲကို ဘယ်လိုရောက်သွားတာလဲ။

စာအိတ်အနီတွေ... အကုန်မှန်တယ်။

ကျူရှင်းရ သည် ဖုန်းကို ဒေါ်လာအနည်းငယ်ဖြင့် အနီရောင်စာအိတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားဆဲဟု ထင်နေသည့် လင်းဖန်အား ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

စိတ်ထဲမှာ ပိုလို့တောင် မထီမဲ့မြင် ခံစားရတယ်။

ဒီလိုလူမျိုးက တစ်သက်လုံး နိမ့်ကျတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ဒါကိုစဉ်းစားရင်း ကျူရှင်းရ က ခြေလမ်းများမရပ်တန့်ပဲအပြင်သို့ထွက်လာခဲ့သည်။

ဒီအချိန်မှာ လူတော်တော်များများက တံခါးနားမှာ ရပ်နေကြသည်။

ခပ်ဝေးဝေး စောင့်ရမ်းမိုက် စူပါပြိုင်ကားတစ်စီးကို အံ့အားသင့်လွန်းတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်ပြီး အံ့သြတကြီး ထပ်ခါထပ်ခါ ကြည့်နေကြတယ်။

“လမ်ဘော်ဂီနီ!”

“ထို့ပြင်၊ ၎င်းသည် ပြည်တွင်းရောင်းအား 10 သန်းဖြင့် လမ်ဘော်ဂီနီနွားကြီးဖြစ်နေဆဲပင်။”

“ဒီငွေမှင်ပုံစံ... အရမ်းလှတာပဲ!”

“တကယ်တော့ ဒီကားကို ကျန်ပေ့ က ဘယ်သူပိုင်လဲမသိဘူး။”

အနွေးထည်ဝတ်ထားတဲ့ အင်တာနက်နာမည်ကြီးမိန်းကလေးဟာ လမ်ဘော်ဂီနီနားကို လျှောက်လာပြီး လက်နှချောင်းထေင်ကာဆယ်လ်ဖီဆွဲနေသည်။

ကျူရှင်းရ သည် စူပါပြိုင်ကားကို မနာလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

ဒီကားပိုင်ရှင်ကို ငါလက်ထပ်ချင်တယ်။

ကျူရှင်းရ သည် စားသောက်ဆိုင်မှ လင်းဖန် ထွက်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ သူမ၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် မထိမဲ့မြင်ပြုလာသည်။

မသင့်တော်ဘူးလို့ ပြောထားပြီးသားဆိုတောင် သူက ဘာလို့ ခေါင်းမာမာနဲ့ လိုက်နေသေးတာလဲ။

“ငါဒီကို တစ်ယောက်တည်း ကားမောင်းလာတာ၊ လိုက်ပို့ပေးစရာ မလိုဘူး”

စကားပြောနေရင်း၊ ကျူရှင်းရက BMW ကားသော့ကို သူ့လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားသည်။

သူမသည် Lin Fan နှစ်ယောက်ကြားက ကွာဟချက်အကြောင်းကို ပိုသိစေချင်သည်။

ငါ BMW ကားတစ်​စီးပိုင်​တယ်​၊ ဒါ​ပေမယ့်​ သူ​က​ ကားမပြောနဲ့စက်ဘီးတောင်တတ်နိုင်တဲ့ပုံမပေါ်ပေ။

လင်းဖန်က “ငါမင်းကိုလိုက်ပို့ဖို့မဟုတ်ဘူး”

စကားများကျလာကာ လမ်ဘော်ဂီနီ ကားသော့ကို ထုတ်ယူကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နှိပ်လိုက်သည်။

ကားမီးများ ပွင့်လာပြီး ဟွန်းသံ မြည်လာသည်။

ထို့နောက် လမ်ဘော်ဂီနီ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ကားတံခါးကိုဖွင့်ကာ ထိုင်လိုက်သည်။

လင်းဖန်သည် ကားမောင်းခဲပြီး စူပါကားကို ဘယ်တော့မှ မမောင်းဖူးပေ။

ဒါပေမယ့်လမ်ဘော်ဂီနီ​ပေါ်တက်ချိန်မှာတော့ သူဟာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ မောင်းနှင်ခဲ့တဲ့ ဝါရင့်သမားတစ်ယောက်ဖြစ်ပုံရပါတယ်။ ကားထဲကအရာအားလုံးကို ကောင်းကောင်းသိတယ်။ အဲ့ဟာကအံ့သြစရာပေ။

ကားရှေ့မှာ ဆယ်လ်ဖီရိုက်နေတဲ့ နာမည်ကြီး မိန်းကလေးက ကားရှေ့ကို လျှောက်လာပြီး လင်းဖန်ကိုကြည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောသည်။ သူက ချောလဲချောပြီးပိုက်ဆံလဲချမ်းသာသည်။

အင်တာနက်နာမည်ကြီး မိန်းကလေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ကားပြတင်းပေါက်ကို မှီပြီး “လူချောလေး အတူတူ ထမင်းစားဖို့ အချိန်ရှိလား”

“ငါ အခုမှစားလာတယ်။” လင်းဖန်က ပြောသည်။

“ရုပ်ရှင်အတူတူသွားကြည့်တော့ ဘယ်လိုလဲ၊ ဇာတ်ကားကောင်းတွေ မကြာသေးခင်ကမှ ထွက်ရှိခဲ့တာ။” အင်တာနက်နာမည်ကြီးသူက ထပ်ပြောပြန်တယ်။

“တောင်းပန်ပါတယ် နောက်မှပါ အခုကလုပ်စရာရှိသေးတယ်” လင်းဖန်က ပြောသည်။

“လူချော၊ WeChat ကို အရင်ထည့်ရအောင်။” နာမည်ကြီးမိန်းကလေးက ထပ်ပြီးအော်တယ်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လင်းဖန် သည် ပြတင်းပေါက်ကိုပိတ်ကာ ယာဉ်ကိုစတင်အသုံးပြုခဲ့ပြီး အင်တာနက်နာမည်ကြီးသူပြောသည်ကို မကြားခဲ့ရပေ။

အရှိန်မြှင့်ကန်သွင်းမှုနှင့်အတူ လင်ဘော်ဂီနီသည် အမြောက်ကျည်ဖြင့် ပစ်လွှတ်လိက်သလိုမောင်းထွက်သွားခဲ့သည်။

ဒီဟာတွေ…

အားလုံးက ကျူရှင်းရရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ရှိနေတယ်။

သူမ လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားသည်။

လင်းဖန်သည် စူပါကားထဲတွင် အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်သည်။

သူက ဆင်းရဲသားမလား။ !

သူမနဲ့ချိန်းတွေ့ ထမင်းစားခဲ့သည်။ပြီးရင်သူနဲ့တောင်မတန်ဘူးလို့ပြောလိုက်မိသေးသည်။

ကမ္ဘာပေါ်မှာငါကအချမ်းသားဆုံးပဲ

ဘာသယပြန်-စောင့်ချောကြီး