← Chapters

ဇောင်၏ ခန့်မှန်းချက်

Vol. 1 Ch. 11

ဇောင်၏ ခန့်မှန်းချက်

Vol. 1 Ch. 11

ညအခါ၌ ကြယ်များသည်လှပပြီး တောက်ပကာအလွန်ကြည့်လို့ကောင်းသည်ဟုဆိုရမည်။

လင်းဖန်သည်ဖုန်းကို တစ်ချက်​ကြည့်လိုက်သည်။

【1.31 သန်း အကုန်အကျခံပြီး အနီရောင်စာအိတ် 131 စောင်ကို ရပါပြီ၊ အဲဒါတွေအားလုံးကို သင်လက်ခံပါသလား။ 】

စျေားဝယ်စင်တာမှာရှိစဉ်တုန်းက လင်းဖန်ဟာ ဒီစာအိတ်အနီတွေကို လက်ခံရရှိပြီးဖြစ်ပါသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းလက်မခံခဲ့ပေ။

လင်းဖန်သည် သူဘာရလာမည်ကို မသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်တယ်!”

【ဒင်း! ဂုဏ်ယူပါတယ် ယွမ် 100 ရယူခဲ့သည်။】

【ဒင်း! ဂုဏ်ယူပါတယ် 99 ယွမ် ရယူခဲ့သည်။ 】

...

【ဒင်း! ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ သင်ဟာ ပါမောက္ခအဆင့် သင်္ချာအတွေ့အကြုံကို ရရှိခဲ့ပါသည်။ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျက်သရေကိုပြသရန် ခက်ခဲသောပြဿနာများကိုဖြေရှင်းရန် အလွန်ကောင်းမွန်သော သင်္ချာအသိပညာကို အသုံးပြုပါ။ 】

...

【ဒင်း! ဂုဏ်ယူပါတယ် ၊ အရည်အချင်းကို လုံးဝအာရုံစိုက်ပါ။ ပကတိအာရုံစူးစိုက်မှု, ခက်ခဲပြဿနာများကိုအလွယ်တကူဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းရှိသကဲ့သို့. ရောင်ရမ်းမှု ဖြစ်ပေါ်လာရန် အခွင့်အလမ်း 5% ရှိပါသည်။ သစ္စာရှိပြီး အလေးအနက်ထားတတ်သူသည် အချောဆုံးဖြစ်သည်။ 】

【ဒင်း! ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်းမှာ ယွမ် 10,000 ရရှိသည်။ 】

【ဒင်း! ဂုဏ်ယူပါသည်၊ ကျန်ပေ့မြို့ရှိ

ကျူကေအဆောက်အဦးကို သင်ရရှိခဲ့သည်။ 】

...

အနီရောင်စာအိတ် 131 စောင်တွင် လင်းဖန်သည် စုစုပေါင်း ယွမ် 500,000 နီးပါး ရရှိခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ပါမောက္ခအဆင့် သင်္ချာအတွေ့အကြုံနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုအပေါ် လုံးဝအာရုံစူးစိုက်မှုအပေါ် အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

ပရော်ဖက်ဆာ အဆင့် သင်္ချာ အတွေ့အကြုံ ? ကျောင်းတက်တုန်းက ဒါလေးရရင်ဘယ်လောက်တောင်ကောင်းမယ်လဲ။

လုံးဝ အာရုံစိုက်နေတာလား။ ဒါက တော်တော်ကောင်းပုံရတယ်။

လင်းဖန်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ရှေ့ ကော်ဖီစားပွဲပေါ်မှာ လက်မှတ်တွေ ရှိနေသည်။

ကျူကေအဆောက်အဉီး၊A202 ၏ပိုင်ဆိုင်မှုပိုင်ရှင် လင်းဖန်ဖြစ်သည်။

အကျယ်အဝန်း 150 စတုရန်းမီတာရှိသော ကျူကေအဆောက်အဦး၏ ပထမထပ်ရှိ A202 သည် လင်းဖန်မှပိုင်ဆိုင်သည်။

...

လင်းဖန်သည် ထိုလက်မှတ်များကို ထူးဆန်းသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျူကေ အဆောက်အဦး? ငါအလုပ်လုပ်တဲ့နေရာမဟုတ်ဘူးလား။”

“ဒီး...ဒီး!”

ထိုအချိန်တွင် လင်းဖန်၏ ဆဲလ်ဖုန်းသည် လျင်မြန်စွာ မြည်လာခဲ့သည်။

“လင်းဖန် မင်းဒီနေ့ဘာလို့အလုပ်မလာတာလဲ” ဖုန်းထဲမှာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် မူစီရီရဲ့ အသံထွက်လာသည်။

ဒီနေ့ အလုပ်ရှိသည်ကို လင်းဖန် သတိရမိသည်။

“သြော် ငါပြောဖို့ မေ့သွားလို့ ငါအလုပ်ကထွက်တော့မယ်။” လင်းဖန်က ပြောသည်။

စနစ်မပေါ်လျှင်ပင် လင်းဖန်သည် ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

အခုက အရင်သူစဉ်းစားထားသည်ထင်စောနေသေးသည်။

“ထွက်တာလား?” မူစီရီခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားပြီး “ကောင်းပြီ၊ မင်းအချိန်ရရင် ငါ့ဆီလာပြီး အလုပ်လာလွှဲပေး။ မဟုတ်ရင် ကြီးကြပ်ရေးမှူးက မင်းရဲ့ပြီးခဲ့တဲ့လစာ လွတ်သွားလိမ့်မယ်”

လင်းဖန် က “ကောင်းပြီ၊ ငါအဲဒီကို နှစ်ရက်အတွင်း သွားလိုက်မယ်။”

လင်းဖန်သည် သဘာဝအားဖြင့် လစာကို ဂရုမစိုက်ပေ။

သို့သော်၊ သူသည် အမြဲတမ်း ကိုယ့်တာဝန်​ကိုယူသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သင်ကိုယ်တိုင်သူ့လုပ်မအပ်ပါက သင့်အလုပ်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေသူသည် အလွန်ဒုက္ခရောက်နေပေလိမ့်မည်။

ဖုန်းချပြီးနောက် ဖုန်းအနည်းငယ်ထပ်တုန်သွားသည်။

ကျူရီရှောင်က WeChatကနေဓာတ်ပုံ ပို့လိုက်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

နှင်းဖြူလည်ပင်းတွင် ပင်လယ်နက်လည်ဆွဲနဲ့ လှပတဲ့ မျက်နှာလေးနဲ့ အတူ လူတစ်ကိုယ်လုံး လှပတဲ့ အလင်းရောင်တွေ ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်ဟုထင်ရသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး လှပသည်။

ကျူရီရှောင်: ငါအရမ်းကြိုက်တယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

လင်းဖန် : ငါတို့ကြားက ကျေးဇူးတင်စရာ ကိုတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ကြားပြောစရာမလိုပေ။

ကျူရီရှောင်: ဟမ်။ ပရောဂျက်ကို မနက်ဖြန်မှာ တရားဝင် စတင်တော့မယ်၊ ငါ ခဏတာ အလုပ်ရှုပ်နေနိုင်တာမို့ မှော်မြို့မှာ မင်းနဲ့ အတူမရှိနိုင်ဘူး။

လင်းဖန်: ရပါတယ်၊ မင်းအလုပ်ကျုအလွန်အကျွံမလုပ်ပါနှင့်နားပြီးလုပ်ပါ။

လင်းဖန်: အတိအကျပြောရရင် အလုပ်ကိစ္စအတွက် မနက်ဖြန် ကျန်ပေ့ကို ပြန်သွားရလိမ့်မယ်၊ အနာဂတ်မှာ မင်းကိုတွေ့ဖို့ မှော်မြို့ကို လာခဲ့မယ်။

ကျူရီရှောင်: ကောင်းပြီ။

...

ကျန်ပေ့ မြို့၊ ကျူကေ အဆောက်အဦး

အငှားစာချုပ်ကို ကြည့်ကာ “နှစ်လအတွင်း ကုန်တော့မယ်။ နောက်နှစ်မှာ စာချုပ်သက်တမ်းတိုးဖို့ အိမ်ခြံမြေမန်နေဂျာ ဝမ်ကို သွားမေးကြည့်ရအောင်၊ အရမ်းကြီး တိုးလာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်တယ်။”

စကားပြောနေစဉ် ချမ် ရှက်ရွံ့စွာ ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ကျူကေအဆောက်အဦး၏ အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားခဲ့သည်။

“သမ္မတ ဝမ်၊ ကြာပြီ၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ” ချမ်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ဇောင်ဒါ က “ကျွန်တော် စာချုပ်နဲ့ စာရွက်စာတမ်းတချို့ကို စီစစ်ထားတယ်။ စကားမစပ် ဝမ်ဒေါင်က ကျွန်တော့်ကို တစ်ခုခုတောင်းတာလား”

“ငါအဆင်ပြေရင် ဝမ်ဒေါင်ကို လက်ဖက်ရည်သောက်ခိုင်းလို့ မရဘူးလား” ချမ်ကရှက်ပြုံးလေး ပြုံးပြီးမေးလိုက်သည်။

စကားပြောနေစဉ် ချမ်ရှက်သွားပြီး ဒန့်ဟမ်ပါတစ်ဗူးကို ထုတ်ကာ “ဒါက ငါ့သူငယ်ချင်း ဒန့်ဟန်ပါက ဝမ်ရီ က နေယူလာပေမယ့် ငါ လက်ဖက်ရည် သိပ်မသောကဖြစ််ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဝမ်ဒေါင်ကို မြည်းစမ်းဖို့ အထူးပဲ ယူလာခဲ့တာ” လို့ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ဇောင်ဒေါင်သည် လက်ဖက်ရည်ကြိုက်သူဖြစ်ပြီး ဒန့်ဟန်ပါကိုတွေ့သောအခါ သူ့မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

ချမ်ရှက်သွားပြီး “ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ကုမ္ပဏီရဲ့ ငှားရမ်းခက နှစ်လအတွင်း သက်တမ်းကုန်လိမ့်မယ် မစ္စတာဝမ်၊ ငါတို့ စာချုပ်ကို သက်တမ်းတိုးသင့်တယ်လို့ မင်းထင်လား။”

ဝမ်ဇောင်ဒါ က ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့်” ဒေါင်ချမ်၊ ဒါဆို မင်း ဒီနေ့ ဘာမှ သွားစရာ မလိုတော့ဘူး။ ကျူကေအဆောက်အဦကို တခြားသူတွေကို ရောင်းလိုက်ပြီ “

“တစ်ခြားသူကို ရောင်းလိုက်တာလား။” ချမ်ကမျက်လုံးပြူးကာ အံ့သြသွားသည် ။

အံ့သြလွန်းလို့ သူ့ကို အပြစ်မတင်ပါဘူး။

ကျူကေအဆောက်အဦသည် မြေကွက်ပေါကြွယ်ဝသော ကျန်ပေ့မြို့လယ်တွင် တည်ရှိသည်။

ကျူကေအဆောက်အဦတစ်ခုလုံး၏ခန့်မှန်းစျေးနှုန်းသည် ၁ ဘီလီယံအထိမြင့်မားသည်။

ဒီလောက် ငွေအမြောက်အများ ပေးနိုင်တဲ့လူက ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်ရဲတော့ဘူး။

ဝမ်ဇောင်ဒါက ခေါင်းညိတ်ပြီး “ဒါဆို စာချုပ်သက်တမ်းတိုးဖို့ သူဌေးအသစ်ရောက်လာပြီးမှသာ ညှိနှိုင်းလို့ရတယ်။”

“မစ္စတာဝမ်၊ ကျူကေကို ဘယ်သူဝယ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ ပြောပြရတာ အဆင်ပြေလားမသိဘူး” ချမ်ကမေးလိုက်သည်။

ဝမ်ဇောင်ဒါ က “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း မကြာခင် သိရလိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို အရင်ပြောပါရစေ”

စကားပြောနေစဉ် ဝမ်ဇောင်ဒါ သည် အံဆွဲထဲမှ စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ခဏခဏ လှန်ကြည့်ရမှာကို ရှက်ပြီး အံ့သြတကြီးနဲ့ “လင်းဖန်။ အိမ်ကြီးကို ဝယ်တဲ့လူက အရမ်းငယ်သေးတာလား”

...

နောက်တစ်နေ့။

လင်းဖန်သည် ကျူရီရှောင်ကိုမက်ဆေ့ချ်ပို့ပြီးနောက် ပထမတန်းလက်မှတ်တစ်စောင်ဝယ်ပြီး ကျန်ပေ့ မြို့သို့ ချက်ချင်းပြန်သွားခဲ့သည်။

ဒီအချိန်မှာ ညနေစောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

လင်းဖန် သည် ကုမ္ပဏီသို့သွားရန် မရွေးချယ်ဘဲ မနက်ဖြန်မနက် အလုပ်လွှဲပြောင်းရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေအောင် ဟစ်တို ဟိုတယ်သို့ပြန်လာခဲ့သည်။

ဟစ်တိ ဟိုတယ် ၏ ဧည့်ခန်းထဲသို့ လျှောက်သွားသောအခါ ပိုစတာကြီးများက သူ့ကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

“သင်္ချာသုတေသနနှင့် ဆွေးနွေးပွဲ နိုင်ငံတကာညီလာခံမှ ကြိုဆိုပါတယ်”

“ဟေးချမ်၊ကျန်ပေ့တက္ကသိုလ် သင်္ချာဌာနမှူး...”

“ဖန်ဇောင်​ဒါ၊ သင်္ချာကျောင်းသား။ ဟေးဇူးတက္ကသိုလ်...”

“2^(2^n)<p<2^(2^(n+1))၊ Mp တွင် 2^(n+1)-1 သည် အဓိက နံပါတ်ဖြစ်သည်”(ဒါကဇောင်၏ယူဆချက်)

လင်းဖန်သည် ထိုလူများ၏ မိတ်ဆက်ပေးခြင်းကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

လင်းဖန်သည် ဇောင်၏ယူဆချက်ကိုခဏလောက်စဉ်းစားပြီး သူ့ဘေးက လက်မှတ်ဘောပင်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ကျယ်ပြန့်သော လက်မှတ်ဘုတ်ပေါ်တွင် အမြန်ရေးလိုက်သည်။

ΠMp(22n)^πMp(22n-1)=2n^1......(က)

ΠMp(22n)=2n+1^n-1

...

“ဒါ ဒါ ဒါ!”

ခန်းမတစ်ခုလုံး လျင်မြန်စွာ ဘောပင်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းဖန်ရဲ့ စာရေးနှုန်းက အရမ်းမြန်သည်ယာ

တစ်ခုသိထားရမှာက ​ဇောင်၏ ထင်မြင်ယူဆချက်သည် ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ပြဿနာဖြစ်သည်။

လင်းဖန် သည် ပရော်ဖက်ဆာအဆင့် သင်္ချာအတွေ့အကြုံရှိသော်လည်း လျင်မြန်စွာ တွက်နေပြီး သူ၏စာရေးနှုန်းမှာလည်း နှေးကွေးလာသည်။

ဒီလမ်းက တောင်တက်လမ်းကြမ်းနဲ့တူသည်။

သို့သော် လင်းဖန်သည် အခက်အခဲများကို စိန်ခေါ်ခြင်းကို နှစ်သက်ပြီး ဘယ်သောအခါမှ လက်မလျှော့ဘဲ တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်နေသည်။

【ဒင်း! အကြွင်းမဲ့ အာရုံစူးစိုက်မှု ၊ ရောင်ရမ်းမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ 】

ရုတ်တရက် လင်းဖန်သည် အတောင်ပံတစ်စုံကို ထည့်သွင်းထားပုံရပြီး မူလနှေးကွေးသော စာရေးအမြန်နှုန်းသည် တစ်ဖန်ပြန်မြန်လာသည်။

ဟစ်တို ဟိုတယ်အပြင်ဘက်

ဝတ်စုံနှင့် သားရေဖိနပ်ဝတ်ထားသော အမျိုးသား အမျိုးသမီး အချို့သည် အလွန်နူးညံ့ ပြေပြစ်သော ပုံစံဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကြသည်။

“ကျန်းဇောင့်တက္ကသိုလ်၊ သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာတက္ကသိုလ်၊ ကျန်ပေ်နည်းပညာတက္ကသိုလ်စသည်ဖြင့် ဆရာ၊ ဆရာမများ၊ ပါမောက္ခများနှင့် ခေါင်းဆောင်များသည် သင်္ချာဆွေးနွေးပွဲများ၊ ညီလာခံကျင်းပမည့်နေရာများ၊ အစားအသောက်များစသည်တို့ကို တက်ရောက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား?” သင်္ချာဌာနမှူး ဟေးချမ်က မေးသည်။

“ဟေးချမ်၊မင်း စိတ်ချပါ။ ငါ ဒီ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းတွေ အားလုံးကို ပြင်ဆင်ထားပြီး၊ ဒီ နိုင်ငံတကာ သင်္ချာ ညီလာခံကြီးကို ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ကျင်းပနိုင်မယ်လို့ ကတိပြုတယ်။” ကောင်းစီဟိုက ပြောသည်။

ထို့နောက် “ဒူဟမ် သည် ဇောင်၏ ယူဆချက်ကို လေ့လာခြင်းတွင် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကြီးလှမ်းနေပြီဆိုတာ ငါတို့အားလုံး သိတယ်!”

“ဒီဆွေးနွေးပွဲဟာ အမျိုးသားရေးနဲ့ တကမ္ဘာလုံးကိုတောင် အာရုံဖမ်းစေမယ်လို့ ယုံကြည်သည်။”

အမှားပါရင်သည်းခံပေးကြပါခင်ဗျ။

ကမ္ဘာ့ပေါ်မှာငါကအချမ်းသာဆုံးပဲ

ဘာသာပြန်-စောင့်ချောကြီး

All Chapters