လင်းဖန်စင်ပေါ်သို့တက်ခြင်း

[အမည်-လင်းဖန်]

[အဆင့်- LV4]

【LV4 ဆုလာဘ်- အသက်ရှုတိုင်းအတွက် 10 ယွမ် ရယူပါ။ အိပ်ချိန်တိုင်းအတွက် 10 ယွမ်ရယူပါ။ သင်ခြေလှမ်းတိုင်းအတွက် 10 ယွမ်ရယူပါ။ ဆုလက်ဆောင်များကို နေ့စဉ် 24 နာရီတွင် အကောင့်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးမည်ဖြစ်ပါသည်။ 】

[အဆင့်မြှင့်သုံးစွဲမှုပမာဏ- 2.97 သန်း / 10 သန်း (လက်ဆောင်များ၊ လောင်းကစား စသည်ဖြင့် မပါဝင်ပါ။ ထို့အပြင်၊ စနစ်မှရရှိသောပစ္စည်းများအားလုံးကို ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားခြင်းမှ တားမြစ်ထားသည်)]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ- ကျွမ်းကျင်သော ကားမောင်းနှင်မှုစွမ်းရည်၊ ကျက်သရေရှိသောထီးဆောင်းခြင်း (မြင်မြင်ချင်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဖန်တီးရန် အခွင့်အရေး 5%၊ မမေ့နိုင်သော အခွင့်အရေး)၊ ကြမ်းတမ်းသော အလှတရား၊ ဘယ်လောက်သောက်သောက်မမူးခြင်းစွမ်းရည်၊ ပကတိအာရုံစူးစိုက်မှု (အလင်းရောင်ကို ဖော်ထုတ်ရန် 5% အခွင့်အရေး)၊ ပါမောက္ခအဆင့် သင်္ချာအတွေ့အကြုံ၊ အမှန်တရားမျက်လုံး၊ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်အဆင့် ဘတ်စကက်ဘောကျွမ်းကျင်မှု၊ စန္ဒယားတီးမှုစွမ်းရည်။ 】

[လက်ကျန်11.5 သန်း]

လင်းဖန်သည် စနစ်စာရင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ အိပ်ပျော်သွားသည်။

……

နောက်တစ်နေ့တွင် ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ 104 အိပ်ဆောင်ထဲသို့ နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အိပ်ခန်းထဲတွင် ခေါင်းလောင်းသံ အမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် အိပ်ပျော်နေသော မူဇောင်၊ စုရီနှင့် ဇောင်ချင်းဘို တို့သည် ကုတင်ပေါ်မှ အတူထိုင်ကာ အမြန်ဝတ်လဲနေလိုက်သည်။

လင်းဖန် က “မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ?”

မနေ့တနေ့ကမှ သူသည်သူတို့ကို နိုးသောအခါမထချင်ထချင်ဖြင့်ထသွားကြသည်။

ဒီနေ့တော့ လသစ်ူနှစ်ယောက်လိုပင်။

“ဆရာမ ဟန်တီရဲ့အတန်း၊ ဆရာမ ဟန်တီရဲ့အတန်းပဲ!” ဇောင်ချင်းဘိုက အော်ပြောလိုက်သည် ။

လင်းဖန်သည် ပဟေဌိဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း အဝတ်အစားအမြန်လဲလိုက်သည်။

စာသင်ခန်းဆီသို့ လျှောက်လာရင်း လင်းဖန်သည် သူတို့ သုံးယောက်၏ စိုးရိမ်တကြီး ခြေလှမ်းများကို ကြည့်ကာ “ဒီဆရာ တင်းထန်ရဲ့ အတန်းက အရေးကြီးလို့သလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

“အရေးကြီးတယ်! အရမ်းအရေးကြီးတယ်! ဆရာမဟန်တီတစ်ရက်လောက်မတွေ့ရင် အဆင်မပြေဘူး!” ဇောင်ချင်းဘို က ပြောလိုက်သည်။

စုရီက “အစ်ကိုဖန်၊ မြန်မြန်သွားရအောင်။ မဟုတ်ရင် နောက်မှထိုင်စရာရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး။”

ထိုင်ခုံမရှိဘူးလား။

တက္ကသိုလ် စာသင်ခန်းတွေက အရမ်းကျယ်ပါတယ်။

လင်းဖန်သည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်က စာသင်ခန်းထဲတွင် ရောက်နေခဲ့ပြီး စာသင်ခန်းထဲတွင် ထိုင်ခုံများစွာရှိသည်ကိုတွေ့ထားသည်။

ဒီနေက့ ထိုင်ခုံမရှိတော့ဘူးလား။

လင်းဖန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သံသယများအပြည့်ဖြင့် စာသင်ခန်းသို့ ရောက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် စုရီနှင့် အခြားသူများ အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ပြောကြသည်ကို သူနားမလည်ခဲ့ပေ။

အတန်းမစခင် ဆယ်မိနစ်ကျော်ကျောပဲ်ရှိသေးသည်။

သို့သော် စာသင်ခန်းသည် လူများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်။

ဇောင်ချင်းဘို က နောက်ဆုံးအတန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး “ထိုင်ခုံလေးခုကျန်သေးတယ်၊ ဟိုကို မြန်မြန်သွားရအောင်။ နေရာမရဘဲနေအုံးမယ်”

လင်းဖန်နှင့် အခြားသူများ ထိုငလိုက််သောအခါ ထိုင်ခုံအားလုံး ပြည့်သွားတော့သည် ။

ထိုင်ခုံပြည့်နေသည်ကိုမြင်ပြီးနောက် စာသင်ခန်းထဲဝင်လာသူများသည် သက်ပြင်းချကာ ထွက်သွားရုံမှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

လင်းဖန်က “ဒီဆရာမအတန်းမှာ ဘာလို့ လူတွေအများကြီးရှိနေတာလဲ”

“မင်းနောက်မှသိလိမ့်မယ်။” စုရီ က စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောသည်။

ထိုအချိန်တွင် အတန်းခေါင်းလောင်းသံ မြည်လာသည်။

တခဏအတွင်း မူလဆူညံနေသော စာသင်ခန်းသည် အပ်ကျသံကျနိုင်သည်အထိချက်ခြင်းငြိမ်သက်သွားသည်။

အဝေးမှ ခြေသံများထွက်ပေါ်လာသည်။

မကြာခင်မှာပဲ လှပတဲ့ အချောအလှတစ်ခု စင်ပေါ်ကို ရောက်လာသည်။

သူမသည် ရေတံခွန်ကဲ့သို့ လှပသောဆံပင်၊ လှပသောမျက်နှာ၊ မိုးမခမျက်ခုံးများ၊ အနီရောင်ဖီးနစ်မျက်လုံးများ၊ ဖြောင့်တန်းသော နှာတံလေးနှင့် နတ်ဘုရားက ဂရုတစိုက်ပုံဖော်ထားသည့် စမတ်ကျသော ချယ်ရီပါးစပ်ကလေးပါရှိသည်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံသည် သူမ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်ကောက်ကြောင်း ကို ဖော်ပြထားသည်။

ထို့အပြင်၊ သူမသည် ထူးထူးခြားခြား ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။

လင်းဖန်သည် အမှန်တရားမျက်လုံးဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။

တန်ဖိုး: 98

နှစ်သက်နိုင်မှု- 60

98 ၏ မျက်နှာတန်ဖိုး။

အမှတ်ပြည့်နီးပါး။

အတန်းဖော်တွေက သူ့မအတန်းကို လာဖို့ အရမ်းစိတ်စောနေကြတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။

နှစ်သက်နိုင်မှု၊ ၆၀? အမှတ် 60 လိုင်းကို ရောက်နေသည်။ သူမသည် သူ့ကိုယ်အထင်ကြီးနေပုံရသည်။

ဒါက ကျောင်းသားတိုင်းကို သူငယ်ချင်းလို ဆက်ဆံတဲ့ ဆရာမလား။

ဤအချိန်တွင် စင်မြင့်ပေါ်၌ ရပ်နေသော ဟန်တီက “ဒီနေ့၊ မြင့်မားတဲ့ အက္ခရာသင်္ချာကို ဆက်ပြီး ရှင်းပြမယ်...”

သူ့မအသံက သူ့နာမည်နဲ့ အတူတူပါပဲ၊ အရမ်းချိုမြိန်ပြီး သံလိုက်ဓာတ်နဲ့ ပြည့်နေတဲ့အတွက် လူတွေက စကားလုံးတောင် မလွတ်ချင်ကြဘူး။

ခဏအကြာတွင်၊ ဟန်တီ သည် ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်တွင် မေးခွန်းတစ်ခုရေးခဲ့သည်- p၊ q၊ r အားလုံးကို ရှာပြီး p^q+p^r ကို ပြီးပြည့်စုံသော စတုရန်းနံပါတ်ဖြစ်အောင် လုပ်ပါ။

“လူတိုင်း ဖြေဖို့ ကြိုးစားနိုင်တယ်။” ဟန်တီက ပြောသည်။

ကျောင်းသားအားလုံးသည် ဘောပင်ကို ချက်ချင်းကောက်ကိုင်ကာ စာရွက်ကြမ်းပေါ်တွင် ရေးနေကြသည်။

သူတို့သည် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် အချိန်အတိုဆုံးအချိန်ကို အသုံးပြုရန် စဉ်းစားခဲ့ကြပြီး ဟန်တီ ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိချင်ကြသည်။

သို့သော် မကြာမီ ကျောင်းသားအားလုံး ခေါင်းကုတ်နေကြသည်။

ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ သူတို့ ဘယ်လိုဖြေရမှန်းမသိလို့ပင်ဖြစ်သည်။

ဇောင်ချင်းဘိုက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ “မူဇောင်၊မင်း မဖြေနိုင်ဘူးလား “

မူဇောင်က: “စိတ်မပူပါနဲ့!”

“မူဇောင်မဖြေနိုင်ရင်အားလုံးမဖြေနိုင့်ဖို့ငါဆုတောင်းတယ်!” စုရီက တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ဆုတောင်းလိုက်သည်။

ဟန်တီသည် ရေလိုတောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် စာသင်ခန်းတစ်ဝိုက်ကို လှမ်းကြည့်ကာ မေးခွန်းကို ဖြေနိုင်သူကို ရှာဖွေနေပုံရသည်။

ကံမကောင်းစွာပဲ၊ မေးခွန်းကိုဖြေဖို့ တစ်ယောက်မှလက်မြှောက်မထားပေ။

ထို့ကြောင့် ဟန်တီ က “လင်းဖန် မင်းတက်လာပြီး ဖြေပေးနိုင်မလား”

လင်းဖန်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။

ရုတ်​တရက်​ပင်​ ကျောင်းသား​ကျောင်းသူအားလုံး၏ မျက်​လုံးများသည်လင်းဖန်ဆီသို့ ​ရောက်​လာကြသည်​။

ဒီ ဟန်တီက သူ့နာမည်ကို ရုတ်တရက် ဘာလို့ ခေါ်တာလဲ ဆိုတာလင်းဖန်နားမလည်ပေ။

ငါ့လက်ကို မြှောက်ထားပုံမပေါ်ဘူးမဟုတ်ဘူးလား?

လင်းဖန်သည် ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်ရှိ ခေါင်းစဉ်ကို ဦးစွာကြည့်ကာ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် စင်မြင့်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ အမြန်ရေးရန် မြေဖြူခဲကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

Q=r ဆိုလျှင် p^q+p^r=2p^q၊ ထို့ကြောင့် p=2၊ q သည် အဓိက နံပါတ် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် (2၊ q၊ q) သည် အခြေအနေများကို ကျေနပ်စေမည့် ternary prime array တစ်ခုဖြစ်သည်။(မှတ်ချက်စာရေးသူလဲဒါတွေကိုမသိလို့ပါ၊ဒါကြောင့်သည်းခံဖတ်ပေးပါခင်ဗျ)

……

အကျဉ်းချုပ်မှာ:

(2၊ 2၊5)(2 ၊၊5 2);

(3၊၊2 ၊3)၊ (3၊၊ 3 2);

(2၊ q၊ q)၊ (q 》=3)

များမကြာမီတွင် ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်တွင် တွက်ချက်မှုများစွာကို ရေးသားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အဖြေကိုရရှိခဲ့သည်။

ဟန်တီ က “အဖြေက မှန်တယ်၊ ငါတွက်ထားတဲ့ တွက်နည်းအတိုင်းပဲ’’

လင်းဖန် က “ဒါပေမယ့် ဒါက ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ အလွယ်ဆုံးနည်းလမ်းတော့ မဟုတ်သေးပါဘူး။”

“အိုး?” ဟန်တီ သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားလာသည်။

ထို့နောက် ဟန်တီ၏မျှော်လင့်ချက်အကြည့်အောက်တွင် လင်းဖန်သည် တစ်ဝက်နီးပါးရိုးရှင်းသော ပြဿနာဖြေရှင်းရေးအဆင့်ကို ရေးသားခဲ့သည်။

ဟန်တီသည်ဒါကိုမြင်ပြီးနောက် သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး “ဒီဂဏန်းတွေကို ဒီလိုမျိုး ကိန်းဂဏာန်းတွေ တွက်နိုင်မယ် မထင်ထားဘူး...”

အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် ဟန်တီ က “ဒီနည်းလမ်းကို သုံးရင် ဖြစ်နိုင်တယ်...”

ဟန်တီသည် ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်တွင် အမြန်ရေးရန် မကူညီနိုင်ခဲ့ပါ။

Q=p1m1+b1=p2m2+b2……pkmk+bk

Q=41=2m+1=3m+2=5m+1

……

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဟန်တီ က သူ့လက်ထဲက မြေဖြူခဲကို ရပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အကူအညီရှာရင်း လင်းဖန်ကိုကြည့်လိုက်သည်။

လင်းဖန် က “Twin prime number conjecture?”

သူသည် ပရော်ဖက်ဆာအဆင့် သင်္ချာဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံကို ရရှိပြီးကတည်းက သင်္ချာနှင့်ပတ်သက်သည့် ပစ္စည်းများအများအပြားကို ဖတ်ရှုခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည့် အမွှာအနှစ်သာရကို သိသည်။

ဟန်တီက ခေါင်းညိတ်ပြီး “ဟုတ်တယ်’’။

လင်းဖန်သည် မြေဖြူခဲကို ကောက်ယူပြီး ဟန်တီ၏တွက်ထားသောအောက်တွင် အမြန်ရေးလိုက်သည်။

သို့သော် လင်းဖန်သည် ပကတိအာရုံစူးစိုက်မှုနှင့်အတူ ပရော်ဖက်ဆာအဆင့် သင်္ချာအတွေ့အကြုံရှိလျှင်ပင်၊ သူသည် 5% aura ကို မဖြစ်ပေါ်စေပါက၊ အမွှာအနှစ်ချုပ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ခဏကြာတော့ လင်းဖန်လည်း ရပ်သွားသည်။

ဟန်တီ က “အထက်က တွက်ချက်မှုကို p^q+xb=3m+2 နဲ့ အစားထိုးရင် မင်းဘယ်လိုထင်လဲ။”

လင်းဖန်က ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ခေါင်းခါပြီး “မဟုတ်ဘူး၊ 5p5m+p^q...”

ဆွေးနွေးနေစဉ်တွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ပြဿနာဖြေရှင်းရန် အဆင့်များကို ရေးသားခဲ့သည်။

များမကြာမီတွင် ကျောက်သင်ပုန်းတစ်ခုလုံးသည် ထူထပ်သော တွက်ချက်မှုများဖြင့် ပြည့်လာခဲ့သည်။

အမှားပါရင်သည်းခံပေးပါခင်ဗျ။

ဒီနေ့တစ်ပိုင်းထဲပါခင်ဗျ

ကမ္ဘာပေါ်မှာငါကအချမ်းသာဆုံးပဲ

ဘာသာပြန်-စောင့်ချောကြီး