ချိုးနှိမ်အနိုင်ယူခြင်း

လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်များအောက်တွင် သွေးခြေသည်းများနှင့် စိန်လက်စွပ်တို့သည် လေထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားကြသည်။ ထို့နောက် ကွင်းထဲတွင် အဆုံးမရှိသော ကြယ်လေများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ထို့နောက် တောက်လောင်နေသော သွေးအလင်းရောင်နှင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ရောနှောပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကြည့်ရှုသူအများအပြားသည် မသိစိတ်က မျက်လုံးများကိုမှိတ်ထားကြသည်။

ခရက်

စူးရှသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။ လေထဲတွင် ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်တောက်ပနေသော စိန်လက်စွပ်၏ မျက်နှာပြင်သည် အက်ကြောင်းများကို အမှန်တကယ် တွေ့ရှိရသည်။ထို့အပြင် ပြတ်သားသောအသံသည် တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လောင်လာသည်နှင့်အမျှ အက်ကွဲကြောင်းများသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသောစိန်လက်စွပ်ကြီးသည် လူတိုင်း၏ ထိတ်လန့်သောအကြည့်များအောက်တွင် ကျယ်လောင်သောပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပြိုကျသွားသည်။

ဘန်းး

ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ပျံထွက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကွင်း၏ ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်တုံးပြာ ကြမ်းပြင်သို့ ဝင်တိုက်ကာ ကြီးမားသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖန်တီးခဲ့သည်။ ဤအချက်ကြောင့် ဖုန်မှုန့်များ ချက်ခြင်း လွင့်စင်လာသည်။

မြင့်မားသောစင်မြင့်ပေါ်တွင်၊ ကူယွဲထျန်း ၏မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။ မီးတောင်ဝရှိ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ရုပ်အလောင်းကို ကြည့်လိုက်ရင်း ကူရှင်း ရှုံးသွားပြီဆိုတာ သူသိသည်။

"အကိုကြီး၊ သူရှုံးသွားပြီ!" ကူယွဲ့ ၏ လှပသော မျက်နှာမှာလည်း ဖြူဖျော့သွားသည် ။ ကူရှင်း ရှုံးမယ်လို့လည်း သူမ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။ ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူမ၏မော်ကြွားပြီး မာနကြီးသောအစ်ကိုကြီးသည် လက်ခံရန်ခက်ခဲလိမ့်မည်ကို သူမသိခဲ့သည်။

ကူရှင်း ၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်နှင့် ခွန်အားများသည် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ တစ်ခုလုံးတွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ တွင် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ၏ နံပါတ်တစ်ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် အမြဲမှတ်ခံရဖူးသည်။ဤမျှလောက်များသော ထီးများ၏လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ကူရှင်း ၏ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးသည် သဘာဝအလျောက် အေးစက်ပြီး မာနကြီးလာသည်။

ကူရှင်း ရှုံးနိမ့်မှုကို မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။ ဒါ့ပြင် ယင်းချမ်းဟွယ ပြောသလိုပါပဲ။ ကူရှင်း သည် တစ်ချက်လှုပ်ရုံဖြင့် ပြီးသွားသည်။ ဂုဏ်မောက်ပြီး မာနကြီးသော ကူရှင်း သည် ထိုသို့သော ကြေကွဲဖွယ်ရာရှုံးနိမ့်မှုကို လက်ခံရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ထင်သည်။

"ရို! သခင်လေးကူရှင်း မင်းကဘာလို့အရမ်းအားနည်းနေတာလဲ၊ မင်းငါ့ကိုအနိုင်ယူမယ်လို့ မောက်မာစွာမပြောခဲ့ဘူးလား။ မင်းငါ့ဆီကနေ တစ်ချက်တောင်မလှုပ်နိုင်ရတာလဲ"

ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဖုန်မှုန့်များမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာပြီး မီးတောင်ဝရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ ယင်းချမ်းဟွာ က ပါးစပ်ကို အုပ်ပြီး ရယ်သည်။ သူ၏ လှောင်ပြောင်သော အသံသည် ကွင်းတစ်ခုလုံး ကျယ်လောင်လာသည်။

"ကြည့်ရတာ နည်းနည်းတော့ ခက်သွားပုံပဲ၊ နင်ဘယ်မှာ ဒဏ်ရာရနေလဲ ကြည့်ပါရစေ သခင်လေး။"

ယင်းချမ်းဟွာ က ဟန်ဆောင်ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ ညာလက်သည် လျှပ်စီးလက်သလို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကူရှင်း ၏လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ကြက်ဖကဲ့သို့ ချီမြှောက်လိုက်၏။ ယင်းချမ်းဟွာ သည် သူအား တမင်တကာ အရှက်ခွဲနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ကူရှင်း ၏ လက်ကို ကိုင်ထားပြီး ယင်းချမ်းဟွာ သည် သူ၏ စွမ်းအားကို ပြသနေသကဲ့သို့ လှည့်ပတ်ကာ ကူရှင်း ၏ နာကျင်ရှက်ဖွယ် အမူအရာများကို ပရိသတ်အားလုံးကို ပြသသည်။

ကူရှင်း ၏ မျက်နှာသည် လုံးဝ ဖြူဖျော့သွားသည် ။ ယင်းချမ်းဟွာ က သူ့ကို လည်ပင်းမှာ ကိုင်ထားတာကြောင့် အသက်ရှူကြပ်တဲ့ ခံစားချက်က သူ့နဖူးပေါ်က သွေးကြောတွေ ဖောင်းပွလာပြီး သူ့ကို အလွန်ရက်စက်တဲ့ပုံပေါက်စေသည်။

ကူရှင်း ၏ သနားစရာကောင်းသော အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရင်း၊ မြို့သခင် စံအိမ်၏ မြင့်မားသော ပလက်ဖောင်းသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လူများစွာသည် ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အရှက်တရား အရိပ်အယောင်ကို ထုတ်ဖော်ပြသကြသည်။ ကူရှင်း သည် မြို့သခင်စံအိမ် မှ စေလွှတ်လိုက်သော အသန်မာဆုံး ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကူယွဲထျန်း ၏အကြီးဆုံးသားဖြစ်ပြီး သူသည် မြို့သခင်စံအိမ် ၏ဂုဏ်အသရေကိုလည်းကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုတွင် ထိုကဲ့သို့သော ကိုယ်စားလှယ်ပုံရိပ်သည် ကြက်ဖကဲ့သို့ လည်ပင်းကို ချုပ်ကိုင်ထားပြီး လုံးဝမခုခံနိုင်တော့ပေ။

"ယင်းချမ်းဟွာ၊ ငါ မင်းကို သေချာသတ်မယ်!" ကူရှင်း သည် ယင်းချမ်းဟွာ ၏မျက်နှာပေါ်သို့ သွေးထွက်သံယိုထွက်နေသော သလိပ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ ကူရှင်း က အေးစက်သောအမူအရာဖြင့် ပြောသည်။

"ချီး မင်းက ငါ့ရဲ့ သိမ်မွေ့တဲ့ မျက်နှာလေးကို ညစ်ပတ်ဖို့ သတ္တိရှိလိုက်တာ။ မင်းက ကိုယ့်သေတွင်းကိုတူးတဲ့ပုံပဲ!"

ယင်းချမ်းဟွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများမှာလည်း အေးစက်သွားကာ သတ်ပစ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်။ သူ၏ညာလက်သည် ခြေသည်းတစ်ချောင်းဖြစ်သွားကာ ဥက္ကာပျံ၏အရှိန်ဖြင့် ကူရှင်း ၏ခြေလက်အင်္ဂါများကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

အရိုးများကျိုးသွားသော ကျယ်လောင် အသံသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကူရှင်း ထံမှ ဝမ်းနည်းဖွယ် အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ခြေလက်များ ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျသွားသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ သူ၏ ခြေလက်များတွင် အရိုးများ ကွဲအက်သွားသည် ။

ကူယွဲထျန်း သည် အလန့်တကြားဖြင့် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများ ရုတ်တရက်နီရဲလာသည်။ "ခွေးအိုကြီးယင်း၊ မင်းသားကို ရပ်ခိုင်းဖို့ မင်းဘာလို့ မပြောတာလဲ။ ငါတို့ရဲ့မြို့သခင်စံအိမ်က ရှုံးနိမ့်တာကို ဝန်ခံတယ်!"

ကူရှင်စ သည် သူ၏တန်ဖိုးအရှိဆုံးသားဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် သူ၏မြို့တော်သခင်အဖြစ် ဆက်ခံသူဖြစ်သည်။ သူသည် ကူရှင်း ကို မျှော်လင့်ချက်များစွာထားခဲ့သည်။ ကူယွဲထျန်း သည် တည်ငြိမ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း သူ့သား၏ခြေလက်အင်္ဂါများ အညှာအတာမဲ့စွာ ပျက်စီးသွားသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသော်လည်း ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ရူးသွပ်သွားစေရန် တွန်းအားမတတ်နိုင်ပေ။

"မြို့သခင်ကူ မင်းက တကယ်မိုက်ရိုင်းတာပဲ၊ ဒီအလောင်းအစားရဲ့ ပိုင်ရှင်က ရှုံးနိမ့်တာကို ဝန်မခံဘူး၊ ဒါပေါ့ မင်း ရှုံးနိမ့်တာကို ဝန်ခံရင်တောင် ထည့်မတွက်ဘူး။ သခင်လေး ကူရှင်း က ရှုံးနိမ့်တာကို ဝန်ခံဖို့ အစပြုမထားဘူးဆိုရင်။"

ယင်းရွှယ်လော ဖြည်းညှင်းစွာထရပ်ပြီး ကူယွဲထျန်း ကို လှောင်ပြောင်သောအကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ အလျင်စလိုပြောလိုက်သည်။

"ခွေးအိုကြီးယင်း၊ မင်းသားကို ရပ်ဖို့ မပြောသေးရင် မင်းရဲ့ ယဉ်လော့ဂိုဏ်းကို မြို့တော်သခင်ရဲ့ စံအိမ်တော်ကိုယ်စား မင်းကို တရားဝင်စစ်ကြေငြာတဲ့အတွက် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။ရှင်းအာ က တကယ်ကံမကောင်းရင် နှစ်ဖက်စလုံး နစ်နာရင်တောင်မှ မင်းရဲ့ ယင်းလော့ဂိုဏ်း ကို မြေကြီးပေါ်မှာ ဖျက်ပစ်မယ်။ " ကူယွဲထျန်း ရဲ့ မျက်လုံးတွေ နီရဲနေပြီး သူ ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်လိုက်သည်။

ဒါကို ယင်းရွှယ်လော ကြားလိုက်တာနဲ့ သူ့အမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကူယွဲထျန်း သည် ဤမျှ ရဲရင့်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။ ကူရှင်း အတွက်နဲ့ သူသည် မြို့တော်သခင်စံအိမ်၏ စွမ်းအားကို စုစည်းကာ ယင်လော့ဂိုဏ်းကို စစ်ကြေငြာရန် သတ္တိရှိခဲ့သည်။

ယင်လော့ ဂိုဏ်း၏ အင်အားသည် မြို့သခင်စံအိမ် ထက် များစွာ အားနည်းသော်လည်း နှစ်ဖက်တပ်များ စစ်ပွဲပြီးသည်နှင့် နှစ်ဖက်စလုံး ဆုံးရှုံးမှုများ မလွဲမသွေ ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။ထိုအချိန်တွင် အခြားအင်အားစုများက အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

အထပ်ထပ်စဉ်းစားပြီးနောက် ယင်း‌ရွှယ်လော က ပြုံးပြီး "ချမ်းဟွာ၊ ကူယွဲထျန်း ရှုံးနိမ့်တာကို ဝန်ခံဖို့ အစပြုကတည်းက ရပ်လိုက်ပါ။ မင်း ကောင်းကောင်း တိုက်ခိုက်သင့်တယ်!"

ယင်းရွှယ်လော ၏ စကားထွက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ပြင်းထန်သောမျက်နှာဖြင့် ကွင်းအတွင်းရှိ ယင်းချမ်းဟွာ သည် ရုတ်တရက် ရပ်သွားသည်။သူက ယင်းရွှယ်လော ကိုကြည့်ပြီး "အဖေ၊ ဒီလူယုတ်မာက ငါ့မျက်နှာလေးကို ညစ်ပတ်စေတာပဲ။ ဒါကို လုံးဝသည်းမခံနိုင်ဘူး။ ငါ သူ့ကို သတ်ရမယ်!"

ယင်းရွှယ်လော အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ့မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ကျဉ်းသွား၏။ သူက အေးစက်တဲ့လေသံနဲ့ "မင်းအဖေရဲ့စကားနားမထောင်ဘူးလား"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ယင်းချမ်းဟွာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက ယင်းရွှယ်လော ကို ပြန်ကြည့်ရင်း နောက်ဆုံးတော့ စိတ်လျှော့လိုက်လိုက်။ သူက ကူရှင်းGu Xin ရင်ဘတ်ကို ကန်ပြီး အေးစက်စက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ငါ့အဖေရဲ့ အမိန့်မို့ ငါမင်းကို လွတ်ပေးလိုက်မယ်။မင်းမှာ အသက်ဆယ်သက်ရှိရင်တောင် ငါ့မျက်နှာအတွက် လျော်ကြေးပေးဖို့ မလုံလောက်ဘူးဆိုတာ မင်းသိတယ်။ “

ကူရှင်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ညှိုးနွမ်းနေသော သစ်ရွက်ခြောက်များကဲ့သို့ ကွင်းထဲမှ ပျံထွက်သွားသော်လည်း သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်နှင့် သူကို ကူယွဲထျန်း လက်ထဲတွင် ဖမ်းမိသွားခဲ့သည်။

သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ သေလုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့ ကူရှင်း ကိုကြည့်လိုက်ရင်း ကူယွဲထျန်း ရဲ့ဒေါသတွေက ပိုပြင်းထန်လာသည်။ ယင်လော့ဂိုဏ်းသည် ကရုဏာပြရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။တကယ်လို့ သူသာ သူတို့ကို မတားဘူးဆိုရင် ကူရှင်း ဟာ အခုအချိန်မှာ သေသွားလိမ့်မယ်။

"အဖေ! ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခါကျရှုံးသွားပါပြီ!" ကူယွဲထျန်း ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် ကောက်ကွေးနေသော ကူရှင်း သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာပြောနေစဉ် သူ၏ မျက်နှာဖြူဖျော့ဖျော့မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုံးနိမ့်သွားသည့်အမူအရာကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

"စကားမပြောနဲ့၊ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းရှုံးပြီးပြီ။ မင်းအဆင်ပြေသရွေ့။" ကူယွဲထျန်း ရဲ့မျက်နှာမှာ အတင်းအကြပ်အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော ကူရှင်း ကို မြင့်သော ပလက်ဖောင်းပေါ်သို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့သည်။

မြင့်မားသောစင်မြင့်ပေါ်တွင် ကျိုးဝမ် သည် သေအံ့ဆဲဆဲဖြသ်သွားသော ကူရှင်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ယင်းချမ်းဟွာ ရဲ့ သဘောထားက ကျိုးဝမထ ကို တကယ်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။သူသည် ကူရှင်း နှင့် နက်ရှိုင်းသော ခင်မင်ရင်းနှီးမှု မရှိသော်လည်း သူသည် အလွန်မောက်မာသူဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို တန်ဖိုးထားသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ကူယွဲ့ ကို ကယ်တင်ပြီးနောက် ကျိုးဝမထ အပေါ် သဘောထား ပြောင်းလဲခြင်းမှ ၎င်းကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

Gu Yue Tian ၏လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားသော ကူရှင်း ကိုကြည့်လိုက်ရာ မြင့်မားသောစင်မြင့်ပေါ်ရှိလူတိုင်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ ကူရှင်း သည် မြို့သခင်စံအိမ် တွင် နံပါတ်တစ် လူငယ်ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။လူတိုင်းက သူ့အတွက် မျှော်လင့်ချက်များစွာရှိကြသော်လည်း ယခု ကူရှင်း ၏ အပြတ်အသတ်ရှုံးနိမ့်မှုက လူတိုင်းကို စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေခဲ့သည်။

"မြို့သခင်၊ သခင်လေးကူရှင်း ရှုံးသွားပြီ။ ငါတို့ရဲ့ မြို့သခင်စံအိမါ က ဒီ ခွဲတမ်းတိုက်ပွဲ မှာ ထပ်ပြီးရှုံးတော့မယ်ဆိုတာ မပြောနဲ့။"ရုတ်တရက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ များမကြာမီမှာပင် လူအများ၏ သဘောတူညီချက်ကို ရရှိခဲ့လေသည်။

အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း ကူယွဲထျန်း ၏ မျက်လုံးများသည် အနီးနားရှိ လူငယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း တောက်ပနေသည်။အနည်းငယ် ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် သူက "ကျိုးဝမ်၊ မင်းသာဆိုရင် ယင်းချမ်းဟွာ ကိုအနိုင်ယူဖို့ ယုံကြည်မှုရှိလား"

ကူယွဲထျန်း ၏ နှုတ်မှ ထွက်သွားသောအခါ မြင့်မားသော ပလက်ဖောင်းပေါ်ရှိ အခြားလူများ၏ အကြည့်များသည် ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ဒီတစ်ကြိမ် မြို့သခင်စံအိမ် အောင်ပွဲရဲ့သော့ချက်က သူတို့ရှေ့မှာ လူငယ်လေးတွေဆီ ရောက်သွားပြီဆိုတာ သူတို့သိသည်။

ကူယွဲ့ ၏ လှပသော မျက်လုံးများပင် တောက်ပနေပြီး လူငယ်ကို ကြည့်ရင်း သူမရဲ့ မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများသည် စိတ်အားထက်သန်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။

"အဲ့ဒါကို အနိုင်ယူဖို့ ငါ ၈၀ရာခိုင်ူနှုန်း ယုံကြည်မှုရှိတယ်" ကျိုးဝမ် သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး အပြုံးမပျက် ပြောလိုက်သည် ။

ကျိုးဝမ် က ဒါကိုပြောပြီးတာနဲ့ ကွင်းပြင်ဟာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ကူယွဲထျန်း ၏ မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။ သူက ခေါင်းလေးငုံ့ပြီး ရိုးသားစွာပြောလိုက်သည်။ "ကျိုးဝမ်၊ နောက်တိုက်ပွဲက မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ မင်းမှာ ဝှက်ဖဲတွေ အများကြီးရှိမှန်း ငါသိတယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းသတိထားရမယ်။"

ကျိုးဝမ် သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ယင်းရွှယ်လော ရှိရာ မြင့်မားသော ပလက်ဖောင်းကို ကြည့်ကာ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယင်းရွှယ်လော က ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။ မကြာခင်မှာပဲ သူက ကူယွဲထျန်း ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "သခင် ကူ၊ မင်းရဲ့ မြို့သခင်စံအိမ် ရဲ့ အပြောင်မြောက်ဆုံး ပါရမီရှင်လည်း ရှုံးသွားပြီ။ ဒီလိုဆိုရင် အချိန်ဖြုန်းခြင်းကို ရှောင်ရှားဖို့ ဒီပွဲများ ပြုလုပ်ဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။ မြို့သခင်စံအိမ် ရဲ့ ခွဲတမ်းကို ဒီလူကြီးက ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး လက်ခံမှာပါ"

"အဘိုးကြီး၊ လူတွေကို နှိမ့်ချမနေနဲ့၊ မင်းအဘိုးက ပေါ်မလာသေးဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက် အလျင်လိုနေတာလဲ။ " ရှင်းရှင်းလင်းလင်းနှင့် ငြိမ့်ညောင်းသော အသံသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ယင်းရွှယ်လော ၏ စကားများကို အနှောင့်အယှက်ပေးသည်။ ချက်ခြင်းဆိုသလိုပင် လူအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများအောက်မှ လူငယ်ပုံရိပ်လေးသည် ကွင်းပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ပြေးသွားခဲ့သည်။

ကွင်းထဲက ရုပ်အသွင်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း ယင်းရွှယ်လော ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးက တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာ အေးစက်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာသည်။ ကူယွဲထျန်ူ က သူ့ကို လူအိုကြီးလို့ ခေါ်တာကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ နောက်ဆုံးတွင် ကူယွဲထျန်း ၏ ကျင့်ကြံခြင်းပဆင့်သည် သူ့ထက် မြင့်မားသည်။

သို့သော်လည်း သူ့ရှေ့က လူငယ်က သူ့ကို သတ္တိရှိရှိ ခေါ်လိုက်သောကြောင့် ယင်းရွှယ်လော ၏ မျက်လုံးထောင့်များကို တွန့်သွားစေသည်။ ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး ရယ်ပြီး "ဘာပညာမှမတတ်တဲ့အကောင်။ မင်းအသက်ရှင်ရတာ ပင်ပန်းနေပြီထင်တယ်"

"မင်းအဘိုးက မင်းကို မြေးလို့ ခေါ်ဖို့ ဂုဏ်ပြုစာတွေ သုံးဖို့ လိုသေးလား။ မင်းရဲ့ မိုက်မဲတဲ့ စကားတွေကို ငါ နားမထောင်ချင်ဘူး။ မြို့သခင်စံအိမါ က မရှုံးသေးဘူး။ မင်းရဲ့လူယုတ်မာနှစ်ယောက်က ငါ့ကိုအနိုင်ယူနိုင်ရင် မင်းရဲ့ ယင်လော့ဂိုဏ်းက အနိုင်ရလိမ့်မယ်။ မင်းနားလည်လား။"ကျိုးဝမ် က ကွင်းထဲမှာ မညှာမတာ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် က ထိုစကားများကို ပြောပြီးချိန်တွင် ပရိသတ်များ နှုတ်ဆိတ်သွားသည်။ လူငယ်တစ်ယောက်သည် ရွှယ်လော ကဲ့သို့ လူသားဘုရင်နယ်ပယ်အား တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုမရှိဘဲ အော်ဟစ်ဝံ့လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားပေ။