လှုပ်ရှားမှုတစ်ချက် တွင် ရှုံးနိမ့်ခြင်း

ရှဲ ရှဲ

ကွင်းတစ်ခုလုံး မီးလောင်ကျွမ်းနေသည့် အသံတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချက်ခြင်းပင် မြေမှုန့်ထဲမှ ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာသည်။

ဤပုံရိပ်၏နှေးကွေးသောပုံသဏ္ဍာန်ကြောင့် ဖုံးကွယ်ရန်ခက်ခဲသော အပူသည် အာကာသတစ်ခုလုံးသို့ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်လေထုသည်လည်း အငွေ့ကဲ့သို့ ပွက်ပွက်ဆူလာသည်။

ဝှီးး ဝှီးးး

မြောက်များစွာသော အကြည့်များက ပေါ်လာသည့် ဤအနက်ရောင်လူသားပုံရိပ်ကို ကြည့်ကြသည်။ ဤလူမည်းပုံရိပ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် သူတို့သည် အေးစက်သောလေကို ရှူရှိုက်မိလိုက်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူ့ပုံရိပ်၏ပတ်ဝန်းကျင်သည် ထူထပ်သော အနက်ရောင်မီးတောက်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည့်အတွက် အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။ ဤအနက်ရောင်မီးတောက်ကြောင့် ရုတ်တရက် အပူချိန်တက်လာခြင်းမှာ ထင်ရှားသည်။

“ဒါ… နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုး မီးတောက်လား” ကွင်း၏အစွန်းတွင် မူလက ဘာမှမထူးခြားသောအမူအရာရှိသည့် လင်ကျွီ သည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အနက်ရောင်မီးတောက်ကို မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်သောအခါတွင် အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသော အမူအရာဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ မထင်မှတ်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မင်းက...ကျိုးဝမ်လား။?" မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို အနက်ရောင်မီးလျှံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ပုံရိပ်ကို ယင်းချမ်းဟွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါကလွဲလို့ တခြားဘယ်သူဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ မိန်းမလျာ မင်း စောစောက တိုက်ခိုက်ခဲ့တာဘဲ အခု ငါ့အလှည့်ဖြစ်သင့်တယ်" ကျိုးဝမ် က သူ့လက်သီးကို အနည်းငယ် ဆုပ်ထားသည်။ မီးတောက်ကဲ့သို့ အနက်ရောင် မီးတောက်တစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယင်းချမ်းဟွာ ၏ မျက်နှာသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ အမည်မသိသော အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ယခုအချိန်တွင် ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အလွန်အန္တရာယ်များသော အငွေ့အသက်များ ရှိနေသည်ကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်ခဲ့သည်။ ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရောင်ဝါသည် ခြေလှမ်းတစ်ဝက်ခန္ဓာငါးပါးယန် အဆင့်ရှိသော်လည်း ယင်းချမ်းဟွာကို အလွန်အန္တရာယ်များသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေဆဲဖြစ်သည်။

ဤခံစားချက်မျိုးသည် ကျိုးဝမ် ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ဖွားလာခြင်းမဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းသည် ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်တွင် တွယ်ကပ်နေသော ထူးဆန်းသော အနက်ရောင်မီးလျှံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဘာအနက်ရောင်မီးတောက်လဲဆိုတာ ငါမသိပေမယ့် မင်းငါ့ကိုအနိုင်ယူဖို့ ဝေးနေသေးတာပဲ၊ ဒါပေမယ့် မင်းငါ့ကိုအနိုင်ယူဖို့ ဝေးနေသေးတာကို ငါကြောက်တယ်။မင်းရဲ့ကံကြမ္မာက ကူရှင်း နဲ့အတူတူပါပဲ။ " ယင်းချမ်းဟွယ က အမြန်ပြန်ငြိမ်သွားပြီး အေးစက်စွာရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကို မင်းအမေတောင် မမှတ်မိနိုင်အောင် မင်းငါ့ကို ရိုက်နှက်လိမ့်မယ်၊ မင်းဟာ မိန်းမလျာပဲ!"

ကျိုးဝမ် သည် ယင်းချမ်းဟွာ နှင့် ရိုင်းစိုင်းသော စကားမပြောချင်ပါ။ သူ့ခြေထောက်တွေက မြေပြင်ပေါ် ရုတ်တရက် နင်းသွားပြီး အဆုံးမရှိတဲ့ အနက်ရောင် မီးတောက်ဟာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ရုတ်တရက် ထွက်လာသည်။သူ့ခြေဖဝါးအောက်ရှိ အစိမ်းရောင်ကျောက်တုံးသည် အနက်ရောင်မီးလျှံ၏ ကြောက်စရာကောင်းသော အပူချိန်အောက်တွင် အရည်အဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်သွားသည်။

ဝှီးး

ယခုအချိန်တွင် ကျိုးဝမ် သည် ပျံသန်နေသောကြယ်တစ်ပွင့်နှင့်တူသည်။ ယင်းချမ်းဟွာ ဆီသို့ ရုတ်တရက် ပြေးလာရင်း သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အနက်ရောင် မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။သူဖြတ်သွားတိုင်း မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင်မီးတောက်များ မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်တတ်သည်။

ကျိုးဝမ် ၏ စော်ကားပြောဆိုသံကိုကြားတော့ ယင်းချမ်းဟွယ ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းနီမြန်းသွားသည်။ ဒီစကားတွေက တကယ်ကို ရိုင်းစိုင်းလွန်းသည်။ သူ့အမေကိုတောင် ကြိမ်းမောင်းသွားသည်။

ကျိုးဝမ် ၏ကျိန်စာကိုကြားပြီးနောက် ယင်းရွှယ်လော ၏အမူအရာမှာ အလွန်အမင်း မှုန်ဝါးလာသည်။သို့သော် နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးများက ကြောက်ရွံ့မှုအချို့နှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒီမီးတောက်က လူယုတ်မားရဲ့ ဝှက်ဖဲဖြစ်သင့်တယ်။ ထူးဆန်းတဲ့ အကောင်ပဲ၊ သူက အဆင့်နှစ် အာကန်းနစ်သခင် ဖြစ်ရုံသာမက ထူးဆန်းတဲ့ မီးတောက်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီအနက်ရောင်မီးလျှံက သာမန်မီးလျှံမဟုတ်ပေမယ့် ဒီလူယုတ်မာက ၎င်းကို လွတ်လွတ်လပ်လပ်သုံးနိုင်တယ်။ ငါတို့ ဒီကောင်ကို လျှော့တွက်လိုက်မိပြီ။” ယင်းရွှယ်လော က အေးစက်စွာ တိုးတိုးပြောသည်။

"မောင်လေး ဒီလူရဲ့ အနက်ရောင် မီးတောက်ကို တားဆီးနိုင်ပါ့မလားလို့ တွေးမိတယ်။ ဒီမီးတောက်က တော်တော်ထူးဆန်းပုံရတယ်!"တည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိသော ယင်းဟွာလန် သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စကားပြောရန် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"ချမ်းဟွာ က ဆက်ဆံရတာ မလွယ်ဘူး။ စောင့်ကြည့်ရအောင်!" ယင်းရွှယ်လော က ခေါင်းခါပြီး နက်မှောင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်ကလေး ငါ မင်းကို သေချာပေါက်သတ်မယ်!"

ယင်းချမ်းဟွာ ၏ မျက်လုံးများသည် နီရဲတောက်ပနေသည်။ တစ်ပေကျော်ရှည်သော လက်သည်းများသည် သူ့လက်ချောင်းထိပ်များမှ ရှည်ထွက်လာသည်။ထို့နောက် သူ၏ခြေသည်းနှစ်ဖက်စလုံးသည် လွတ်နေသောနေရာကို ညင်သာစွာ ဖြတ်သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ယွမ်စွမ်းအား လျော့နည်းသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် မရေမတွက်နိုင်သော ယွမ်စွမ်းအားချီ ဓားသွားများ သူ့လက်သည်းများမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည် ။

"လက်သည်းတစ်သောင်းပိုင်းဖြတ်ခြင်းနှလုံးသား"

ယင်းချမ်းဟွာ ၏လည်ချောင်းမှ ဟိန်းဟောက်သံတိုးတိုး‌လေးတစ်ခု ထွက်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် မရေမတွက်နိုင်သော သေးငယ်သော ချီ ဓါးသွားများသည် သူ့ခြေသည်းများကြားတွင် စုစည်းနေခဲ့သည်။ ဤ ချီ ဓါးများသည် လက်သည်းခွံအရွယ်အစားမျှသာဖြစ်သည်။

ယင်းချမ်းဟွာ ၏ မျက်လုံးများမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် ယင်းချမ်းဟွာ သည် သူ့လက်သည်းများကို ရှေ့သို့တွန်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ခြေသည်းများကြားမှ မရေမတွက်နိုင်သော ချီ ဓားသွားများသည် ကျိုးဝမ်ဆီသို့ ချက်ခြင်း ပြေးဝင်လာသည်။

ယင်းချမ်းဟွာ သည် ဤသေးငယ်သော ချီ ဓါးသွားများကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်နှင့် တခဏချင်းတွင် အကြိမ်ရေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ချဲ့ထွင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် လူကဲ့သို့ မြင့်မားသော ကြီးမားသော ချီ ဓါးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကြီးမားသော ချီ ဓါးသွားများသည် ကွင်းအထက်တွင် အဆက်မပြတ် လှည့်ပတ်နေသော ဟာရီကိန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဟာရီကိန်းသည် ကြီးမားသော ချီ ဓါးသွားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဟာရီကိန်းသည် ကျိုးဝမ်ဆီသို့ တည့်တည့်တိုးဝင်ကာ သူ့ကို မျိုချရန် ရည်မှန်းထားသည်။

ကျိုးဝမ် က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ အရှိန်လျှော့မည့်အစား သူသည် အရှိန်မြှင့်ကာ လူတိုင်း၏မျက်စိရှေ့တွင် သေခြင်းတရားကို ဆွဲဆောင်နေပုံရသော ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းထဲသို့ ပြေးဝင်ခဲ့သည်။

ဘုန်းးး

သို့သော် လူတိုင်းအံ့အားသင့်စရာမှာ ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်း ကျိုးဝမ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင် ကြီးမားသောမီးတိုင်ကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်သို့တက်လာပြီး ဟာရီကိန်းကို တခဏချင်း ကွဲအက်သွားစေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဝှီးးး

တခဏချင်းမှာပဲ ဟာရီကိန်း ပြိုကျသွားသည်။ အနက်ရောင် မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ရုပ်ပုံလွှာသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် လူတိုင်း၏ ထိတ်လန့်သော အကြည့်များအောက်တွင် ပုံရိပ်၏ညာလက်သည် ယင်းချမ်းဟွာ၏ကော်လာကို ရုတ်တရက် မလိုက်သည်။ထို့နောက် ရုတ်တရတ် လွှဲရင်း သူက ယင်းချမ်းဟွာ အား ကွင်း၏ မာကျောသော ကျောက်တုံးကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ဘန်းးး

ယင်းချမ်းဟွာ သည် ကျိုးဝမ်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိပဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချခံခဲ့ရသည်။ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ နှစ်မီတာနက်သော မီးတောင်ပေါက်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ရယ်စရာကောင်းတာက ယင်းချမဟွာ ရဲ့ ဦးခေါင်းကို မြေကြီးထဲမှာ မြုပ်ထားလို့ပါပဲ။သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အောက်တစ်ဝက်လောက်က ကျောက်တုံးကြီးပေါ်မှာ ကျန်နေခဲ့သည်။ လှီးဖြတ်ထားတဲ့ ငါးတစ်ကောင်လို သူ့ခြေထောက်တွေက အဆက်မပြတ် လှုပ်နေသည်။

ယင်းချမ်းဟွာ က ချီ ဓားသွားတွေကို လွှတ်လိုက်တဲ့အချိန်ကနေ သူ့ကို ကျိုးဝမ် ချက်ခြင်း ကိုင်တွယ်ပြီးတဲ့အထိ မျက်လုံးတစ်မှိတ်သာ ရှိပါတော့သည်။ လူတိုင်းက တုံ့ပြန်လိုက်သောအခါတွင် လွန်ခဲ့သည့်အခိုက်အတန့်တွင် မယှဉ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော ယင်းချမ်းဟွာ သည် ယခုအခါ အနည်းငယ် အရှက်ရစေသည့်ပုံစံဖြင့် မြေကြီးထဲသို့ မြုပ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စင်မြင့်အောက်က လူအတော်များများက စင်ပေါ်မှာ ကြိမ်ဖန်များစွာ ယိမ်းနွဲ့လှုပ်နေတဲ့ ခြေထောက်တစ်စုံကို ကြည့်ရင်း မထင်မှတ်ဘဲ ရယ်မောကြသည်။ သို့သော် ရယ်မောပြီးနောက်တွင် စင်မြင့်ပေါ်ရှိလူတိုင်းကြည့်ဖူးသော အကြည့်များသည် တစ်ကိုယ်လုံး အနက်ရောင်တောက်လောင်နေသည့် အကြည့်များက ချက်ချင်းပင် ကွဲပြားသွားသည်။

လူငယ်က အစတုန်းက ဘာကြောင့် ဒီလောက် မာနကြီးသလဲ ဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ နားလည်သွားသည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လူငယ်တွေမှာ မာနကြီးဖို့ အရင်းအနှီးရှိလို့ပါပဲ။

" ယင်းချမ်းဟွာ က တကယ်ကို လွယ်လွယ်နဲ့ ရှုံးသွားခဲ့တာလား ၊ ဒါက နည်းနည်းမြန်လွန်းတယ်မဟုတ်ဘူးလား "

မြင့်မားသောစင်မြင့်ပေါ်တွင် ကူရှင်း သည် သူ့မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ ကွင်းပေါ်ရှိ ယိမ်းနွဲ့နေသော ခြေသလုံးများကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ကွင်းပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသော လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမြင်လိုက်သည့်အရာသည် လှည့်စားခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။

"ခြေလှမ်းတစ်ဝက်ကျောက်ဘုရင်နယ်ပယ်စစ်သည်တော်တစ်ယောက်က လွယ်လွယ်နဲ့ ရှုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

ကူရှင်း က ဖြည်းညှင်းစွာ ငြိမ်သက်သွားပြီး ကွင်းထဲက လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ခွဲလောက်က ဈေးကွက်တိုက်ပွဲကို သူ မှတ်မိနေသေးသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် လူငယ်ကို သူ့မျက်စိထဲတွင် မထည်ဘခဲ့ပေ။ထိုအချိန်တွင် သူသည် သူ့အဖေ ကူယွဲထျန်း နှင့် နတ်ဘုရားကျောက်တုံးရင်ပြင် သို့ လိုက်သွားပြီး သူ့ရှေ့မှ လူငယ်ကို ငုံ့ကြည့်နေခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်နှစ်ခွဲကြာပြီးနောက်တွင် လူငယ်၏ခွန်အားသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတိုင်းအတာအထိ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ထိုအချိန်က မျက်စိထဲမထည့်သော လူငယ်ကိုသာ မျှော်ကြည့်နိုင်သည်။

လင်ကျွီ သည် ကွင်းပေါ်ရှိ လူငယ်အား အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ရှေ့က လူငယ်သည် ယင်းချမ်းဟွာ ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဆက်ဆံနိုင်လိမ့်မည်ဟုလည်း သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။

လင်ကျွီ သည် မဝေးလှသော တုန်လှုပ်နေသော ခြေသလုံးများကို လျစ်လျူရှုကာ "မြို့သခင်စံက ဒီအချီမှာ အနိုင်ရတယ်။"

လင်ကျွီ က ဒါကိုပြောပြီးတာနဲ့ ကူယွဲထျန်း ရဲ့ နံဘေးက မြင့်မားတဲ့ ပလက်ဖောင်းပေါ် မှာ ပျော်ရွှင်မှုတွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်းနီးပါး မတ်တပ်ထရပ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတယ်။ကျိုးဋမ် ၏အောင်ပွဲသည် ရှုံးသွားသော ကူရှင်း ၏မျက်နှာကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။

ကူယွဲထျန်း ရုတ်တရက်ထရပ်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာပြောသည် "ကျိုးဝမ် ကို ကျွန်တော်တကယ် အထင်မမှားခဲ့ဘူး။ ဝမ်ယွမ်ရှင်း နဲ့ ချန်ရှန့် ကိုသတ်လိုက်တယ်လို့ကြားတော့ ကျွန်တော် မယုံချင်ခဲ့ဘူး။ အခုတော့ အလိမ်အညာမဟုတ်ဘဘူးထင်တယ်။"

သူ့အနားတွင် ကူယွဲ့ လည်း မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ ရေစိုနေသော မျက်လုံးများသည် လူထောင်ပေါင်းများစွာ၏ အာရုံစိုက်ရာနေရာဖြစ်သည့် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လူငယ်ပုံရိပ်ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်နေသည်။

ခရက်

ယင်းရွှယ်လော က သူ့လက်ထဲက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ရုတ်တရက် ကြိတ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးအိမ်တွေကနေ ရုတ်တရက် ထွက်လာတယ်။သူက ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း "သူက ချမ်းဟွာ ကို တစ်ချက်လှုပ်ရုံနဲ့ အနိုင်ယူလိုက်တာပဲ။ ဒီကလေးက ဘယ်ကလာတာလဲ။ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ခွန်အားကို ဘယ်လို ဖုံးကွယ်နိုင်မှာလဲ"

"အဖေ၊ ငါတို့ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ၊ ငါ့ခွန်အားက ချမ်းဟွာ ထက် အနည်းငယ်ပိုမြင့်တယ်။ကလေးရဲ့အစွမ်းအစကြောင့် ကျွန်မ အစွမ်းကုန်သုံးနေပေမယ့် သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ ခက်သွားမှာကို ကြောက်တယ်။ “ ယင်းဟွာလန် ၏ မျက်နှာမှာ ငြိမ်သက်မနေတော့ပေ။ သူမ၏ပေါင်ကဲ့သို့ထူထပ်သော လက်မောင်းသည် ရုတ်တရက် လက်သီးကို ဆုပ်ထားလိုက်ရာ သူမ၏ အသံသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ယင်လော့ဂိုဏ်းက ဒီပြိုင်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေတာ ကြာပြီ။ အမှားအယွင်းတွေကို ခွင့်မပြုဘူး။ ဟွာလန် ငါတို့က 'ယင်ယန်နှစ်သွယ်ပျစ်ခဲ့ခြင်းနည်းစ်နစ် ' ကိုသာ သုံးနိုင်တယ်။ ဒီတစ်ခါ မင်းက သယ်ဆောင်သူဖြစ်လာလိမ့်မယ်။" ယင်ရွှယ်လော က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောသည်။

"အဖေ! ငါတို့ ယင်ယန်နှစ်သွယ်ပျစ်ခဲခြင်းနည်းစနစ် ကိုသုံးရင် မောင်လေးသွားမှာကို ငါကြောက်တယ်..." ယင်းဟွာလန် ၏အမူအရာပြောင်းသွားပြီး သူမ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

"ဟမ့်! မြို့သခင်စံအိမ် ကို ဒီပြိုင်ပွဲမှာ အနိုင်ရအောင် ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ မဟုတ်ရင် မြို့သခင်စံအိမ် က ငါတို့ကို ပိုပိုပြီး ဝေးဝေးကို ဆွဲထုတ်လိမ့်မယ်။ဂိုဏ်းအကျိုးအတွက် ချမ်းဟွာ ကို စတေးသင့်တယ်။ ဘာလိုလဲ။ မင်းဆန္ဒမရှိဘူးလား။ “

ယင်းရွှယ်ဟွာ သည် ယင်းဟွာလန် ကို နီရဲသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ အံသြစွာ ပြောလိုက်သည်။

ယင်းဟွာလန် ၏ အမူအရာ အေးစက်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူမ ခေါင်းငုံ့ပြီး "အဖေရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း လုပ်လိုက်မယ်!"

"ယင်းလော့ဂိုဏ်း က ရှုံးနိမ့်တာကို ဝန်ခံပါတယ်။ ချမ်းဟွာ ကို လွှတ်ပေးပါ!" ယင်းဟွာလန် ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ယင်းရွှယ်လော ရုတ်တရက် ထရပ်ပြီး ကွင်းအတွင်းရှိ ကျိုးဝမ် ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မင်းရှုံးနိမ့်တာကို ဝန်ခံပြီးကတည်းက မင်းကို သဘာဝအတိုင်း လွှတ်ထားလိမ့်မယ်။"

ကွင်းပေါ်တွင် ကျိုးဝမ် က ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးကာ ယင်းချမ်းဟွာ ကို မြေပြင်မှ ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"ကျိုးဝမ်၊ မင်းက လူယုတ်မာ၊ မင်း ငါ့ခေါင်းကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ရိုက်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား၊ ငါ မင်းကို လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး!" ယင်းချမ်းဟွာ ထွက်လာပြီးတာနဲ့ သူက ဟောက်ပြီး ခုန်လိုက်သည်။

"သင်ခန်းစာက မလုံလောက်ဘူးထင်တယ်၊ ပြီးတော့ မင်းအဖေကိုယ်စား သင်ခန်းစာတစ်ခုသင်ပေးမယ်!"

ကျိုးဝမ် သည် ဘေးသို့ စောင်းငဲ့ကာ ယင်းချမ်းဟွာ ၏ ခုန်အုပ်မှုကို ရှောင်လိုက်သည်။ မကြာခင်မှာပဲ သူရဲ့ ညာလက်က ယင်းချမ်းဟွာ ရဲ့ ကော်လာနောက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့ကို ဆွဲတင်လိုက်သည်။ထို့နောက် သူမ၏ လက်သီးသည် ယင်းချမ်းဟွာ ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

"အာ! ငါ့နှာခေါင်းက သွေးထွက်နေတယ်!"

ယင်းချမ်းဟွာ သည် နှာခေါင်းကို အုပ်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုတ်သွားသည်။ သူ့အသံက ပိုလို့တောင် သနားစရာကောင်းသာ်။ သူ့အသံက အသက် ခုနစ်ဆယ်ကျော် အဘွားအိုတစ်ယောက် အဓမ္မပြုကျင့်ခံရသလိုပဲ။ ဆံပင်ကို အဆုံးထိထောင်စေသည်။

"မင်းအမေက မင်းကိုမမှတ်မိမချင်း မင်းကိုရိုက်မယ်လို့ ကတိပေးထားတော့ ငါကတိကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်!" ကျိုးဝမ် က ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှေ့ကို တိုးလာသည်။ သူသည် ယင်းချမ်းဟွာ ၏ အပျော်လင် မျက်နှာကို လက်သီးနှင့် ထိုးခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ယင်းချမ်းဟွာ ၏ မူလမျက်နှာသည် ဝက်ခေါင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေခဲ့သည်။ ယင်းချမ်းဟွာ သည် ထုံကျင်နေပုံရပြီး မရုန်းကန်နိုင်တော့ပေ။သူ့ကံကြမ္မာကို သူလက်ခံခဲ့တာ ထင်ရှားသည်။

"လုံလောက်ပြီ!" ယင်းရွှယ်လော သည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ဒေါသကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် လှုပ်ရှားရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ကူယွဲထျန်း သည် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရှိနေသည်။

"လုံလောက်ပြီ။ ဒီကောင်ကို မင်းဆီ ပြန်ပေးပါ့မယ်!" ကျိုးဝမ် က သူ့လက်သီးတွေကို ပွတ်သပ်ပြီး တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သညိ။ ထို့နောက် ယင်းချမ်းဟွာ ကို ကန်ထုတ်ပြီး ယင်းရွှယ်လော ဆီသို့ ပျံသန်း စေလွှတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပရိသတ်အများအပြား နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ဝက်ခေါင်းနဲ့တူတဲ့ ယင်းချမ်းဟွာ ကိုကြည့်လိုက်ရင်း လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။