အရုဏ်ဦးကို ဓားတစ်လက်ထိုးဖောက်ခြင်း

ယွမ်ရှောင်သည် ရပ်တန့်မရနိုင်သော စိတ်အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ကျောက်ရန်ရန်က အာကာသကြယ်မျှော်စင်ကို ရရှိထားသော်လည်း သာမန်လူတစ်ယောက်အနေနှင့် သူမ၏ ကံကြမ္မာသည် ယခင်ပိုင်ရှင် ရဲရှင်းချန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလားအလာ နည်းပါးသည်။ သို့သော် ယွမ်ရှောင်သည် ခေါင်းမာသောကြောင့် တစ်စုံတစ်ခုကို စိတ်ထဲစွဲမှတ်ထားလိုက်လျှင် ကန့်သတ်ချက်များကို မယုံကြည်ပေ။ သာမန်လူများက တစ်စုံတစ်ခုကို မလုပ်နိုင်ဟု သူ့ကိုပြောပါလျှင်လည်း နားပင်းသွားသည့်တိုင်အောင် လက်ခံမည်မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် မယိမ်းယိုင်သော အာရုံစူးစိုက်မှုဖြင့် သူသည် ကျောက်ရန်ရန်ကို စိတ်ရှည်စွာ လမ်းညွှန်ပေးပြီး ပထမ အာကာသကြယ်၏ စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကူညီပေးနေသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ကောင်းကင်မူလဆေးလုံးများ၊ နဂါးဆေးလုံးများနှင့် အင်မော်တယ်သွေးကြောဆေးလုံးများ ထွက်ပေါ်လာကာ အားလုံးသည် သူမ၏ တိုးတက်မှုကို ချောမွေ့စေရန်အတွက်ဖြစ်သည်။

ကျောက်ရန်ရန်သည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ကြည့်ရှုသင်ယူနေပြီး မျက်လုံးတွင် ကျေးဇူးတင်မှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။

"မောင်လေးယွမ် ဘဝက ခဏလေးပါ။ နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုဆိုရင် ငါ အိုသွားလိမ့်မယ်"

သူမက စိတ်ဓာတ်ကျစွာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"တိတ်စမ်း"

ယွမ်ရှောင်က သူမကို အော်ငေါက်လိုက်၏။

"ဘဝနှင့် သေခြင်းက ကံကြမ္မာအတိုင်းလေ"

"ငါက ကံတရားကို ဆုံးဖြတ်မယ် အဓိပ္ပါယ်မဲ့ စကားတွေ မပြောနဲ့"

"ဟုတ်..."

ယွမ်ရှောင်သည် သူမ၏ခေါင်းကို ကြင်နာစွာ ပုတ်၍ သတိပေးလိုက်ရာ သူမက နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ ကြယ်ပြာက မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်နေပြီး အံ့သြတကြီး ဖြစ်နေသည်။

"ဒီကလေးထိန်းသလို လေ့ကျင့်ပေးနေတာလား။ ယွမ်ရှောင်က ရူးနေပြီ"

"ဒါက ကောင်းတာလား ဆိုးတာလား"

လနီက မေးမြန်းသည်။

"ငါ့အထင် သူ့ရဲ့ လူသားဆန်မှုက ပြင်းထန်လို့ ဒီလိုစိတ်အားထက်သန်မှုမျိုးက စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်။ ဖန်ဆင်းရှင် အင်မော်တယ်နဲ့ ကံကြမ္မာ ထိပ်တိုက်တွေ့ရင် ဘယ်လို အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တွေ ပေါ်ထွက်လာမလဲဆိုတာကို ငါ စောင့်ကြည့်ချင်တယ်"

"ဒီနှုန်းနဲ့ဆိုရင် ကလေးတစ်ယောက် မွေးပြီး ပြုစုပျိုးထောင်တာကမှ အကျိုးရှိဦးမယ်"

သူတို့က ကလေးတစ်ယောက်ကို သင်ကြားပေးနေသော ဆရာတစ်ဦးနှင့်တူညီသည့် ယွမ်ရှောင်ကို စောင့်ကြည့်ကာ စကားပြောဆိုရင်း နောက်ပြောင်​ေ ကြသည်။

"မယုံနိုင်စရာပဲ၊ သူ တကယ်လုပ်နိုင်ခဲ့တာလား"

ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသော ယွမ်ရှောင်၏ ပင်ပန်းသော အလုပ်မှ ရလဒ်တစ်ခု အောင်မြင်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို ကြယ်ပြာက မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။ ကျောက်ရန်ရန်သည် လက်တစ်ချောင်းပင် လှုပ်စရာ မလိုဘဲ ကောင်းကင်ကိုးခု ကြယ်ကျင့်စဉ်၏ ပထမအဆင့်ကို ကျွမ်းကျင်သွားခဲ့၏။ ရှုပ်ထွေးသော လေ့ကျင့်မှုတွင် ယွမ်ရှောင်သည် သူမအတွက် အဆင့်တစ်ခုချင်းစီကို ဂရုတစိုက် ကြီးကြပ်ပေးခဲ့သည့်အပြင် ကောင်းကင်မူလဆေးလုံးများ ထောက်ပံ့ခဲ့သောကြောင့် မူလအမြုတေ နယ်ပယ် အခြေတည်အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိခဲ့သည်။ အသစ်တဖန် မြှင့်တင်ထားသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းသည် ပို၍လျင်မြန်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ညအမှောင် အောက်တွင် ယွမ်ရှောင်သည် သူ၏ရှေ့မှ ချစ်ရသူ အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြယ်ရောင် ဖျော့ဖျော့မှာ တောက်ပနေကာ ကျောက်ရန်ရန်၏ ကြွေလွှာ အသားအရေကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပြီး အင်အားကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ သူမက တောက်ပနေပုံရပြီး အလှတရားသည် အလွန်ထူးခြားလာကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ချစ်စရာကောင်းနေခဲ့သည်။

"ဒါက... ဒါက ငါ အောင်မြင်သွားတာလား"

ကျောက်ရန်ရန်သည် သူမကိုယ်သူမ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ဘဝသစ်တစ်ခု ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ မေးလိုက်သည်။

"အောင်မြင်သွားတာလား။ ဟား ဟား၊ မင်းက အခုမှစတင်နေတုန်းပဲ"

ယွမ်ရှောင်က ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ ဘယ်လို ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံရမှာလဲ။ ဒါတွေအားလုံးက အရမ်း ရှုပ်ထွေးတယ်"

ကျောက်ရန်ရန်က စိတ်ပျက်အားလျော့စွာ ပြောလိုက်ပြီး အမှန်တကယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။

"အဲဒါကို စိတ်မပူပါနဲ့။ နောက်ပိုင်း အဆင့်တွေကို ဘယ်လိုသင်ပေးရမလဲဆိုတာ ငါလေ့လာထားလိုက်တယ်။ လောလောဆယ်မှာ ပထမ အာကာသကြယ်က မင်းကို နက်နဲတဲ့ အသွင်ပြောင်းမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေဖို့ လုံလောက်တယ်"

"ငါ လှတယ်လို့ မင်း ထင်လား"

ကျောက်ရန်ရန်က မတ်တပ်ထရပ်၍ လရောင်အောက်တွင် လှပညက်ညောစွာ ကပြရင်း မေးလိုက်၏။ ကောင်းကင်နယ်မြေမှ အလှများစွာကို သေချာပေါက် ကြုံတွေ့နိုင်ခဲ့သော ယွမ်ရှောင်၏ စံနှုန်းများက လက်ရှိ၌ မမီနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားနေပြီလားဟု သူမက တွေးနေမိသည်။

"မင်းက အရမ်းလှပေမယ့် နည်းနည်းတော့ တုံးအတယ်"

"ယောက်ျားတွေက သူတို့ရဲ့ အမျိုးသမီးတွေ အသိဉာဏ်နည်းတာကို ကြိုက်တယ် မဟုတ်လား"

ကြယ်ပြာက လေးစားမှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သူမက အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်တယ်။ သူရဲ့ အချစ်ကို ဖမ်းစားနိုင်တာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုအချိန်၌ ကျောက်ရန်ရန်သည် အာကာသကြယ်မျှော်စင်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး အိမ်ငယ်တစ်လုံးလောက်အထိ မြင့်အောင် ရုတ်တရက် ချဲ့ထွင်လိုက်သည်။

" အရမ်း အင်အားကြီးတဲ့ ရန်သူတွေကို ကြုံတွေ့ရရင် ဒီမျှော်စင်ထဲမှာ ပုန်းရမယ်။ ပြီးတော့ ဘာပဲလုပ်လုပ် အပြင်မှာ မကြွားဝါနဲ့"

ယွမ်ရှောင်က သူမကို သတိပေးလိုက်သောအခါ ခေါင်းညိတ်၍ မျှော်စင်အတွင်း တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်နှင့် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

"ယွမ်ရှောင် မျှော်စင်ထဲမှာ အချိန်စီးဆင်းမှုက ကွဲပြားတယ်၊ ပိုမြန်တယ်"

"တကယ်လား၊ ဒါဆိုရင် ကောင်းကင်တာအို ဆေးလုံးကို သန့်စင်ရာမှာ အသုံးဝင်နိုင်မလား"

သူ၏ မျက်လုံးများက စိတ်ဝင်တစား တောက်ပလာကယ ကြယ်ပြာဘက်သို့ လှည့်၍ မေးလိုက်သော်လည်း ခေါင်းခါပြနေခဲ့၏။

"အချိန်ကို ထိန်းချုပ်တာမှာ မတူညီတဲ့ အဆင့်တွေ ရှိတယ်။ ဒီမျှော်စင်ရဲ့ အဆင့်က ငါတို့အတွက် မလုံလောက်ဘူး။ တန်ဖိုးမရှိတဲ့သူတွေပဲ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ဖြတ်လမ်း လိုအပ်တယ်။ မင်းလို ပါရမီရှင်အတွက် မသင့်တော်ဘူး"

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် ယွမ်ရှောင်က အာကာသကြယ်မျှော်စင်ကို စွန့်လွှတ်၍ ကျောက်ရန်ရန်ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"မင်းက အတွင်းထဲမှာ နည်းနည်းပိုပြီး ကျင့်ကြံချင်ရင်ရတယ်။ ဒါက မင်းကို မြန်မြန် တိုးတက်ဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်"

"ငါ မလုပ်ချင်ဘူး"

သူမက လေးနက်စွာ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

"ဘာလို့လဲ"

ယွမ်ရှောင်က ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

"အမျိုးသမီးတွေက အသက်သုံးဆယ်မှာ အိုမင်းလာတတ်တယ်။ ငါ့မှာ အချိန် ရှစ်နှစ်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ငါ အိုသွားတဲ့အချိန်မှာ မင်းက အသက်နှစ်ဆယ်တောင် မပြည့်သေးဘူးလေ"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ ဒီမှာ ရှိနေသရွေ့ မင်းက ထာဝရ နုပျိုနေလိမ့်မယ်"

ထိုအတွေးက ကျောက်ရန်ရန်ကို အလွန် စိတ်ဆင်းရဲစေခဲ့သည်။ ယွမ်ရှောင်က ကျောက်ရန်ရန်၏ ပခုံးများကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူမကို စိတ်ချစေရန် အာမခံလိုက်၏။

ကောင်းကင်နယ်မြေ ချန်အိမ်တော်၏ အရုဏ်ဦးခြံဝန်း၌ အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်နေကာ ကုတင်အစွန်းတွင် အနီရောင် ၀တ်စုံတစ်ခု ရှိနေ၏။ ကုတင်ပေါ်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် မျက်နှာထားဗလာဖြင့် ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေသည်။

"ခဏလေး။ သူ ဘယ်ကို သွားလဲဆိုတာကို ကြည့်ဖို့ ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်မျက်လုံးကို သုံးလိုက်မယ်"

ကျားဖြူလေးက ချန်ရီကို နှစ်သိမ့်ပြီးနောက် အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မြူခိုးထဲတွင် ယောက်ျားတစ်ယောက်နှင့် မိန်းမတစ်ယောက်ကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။

"မင်းရဲ့ အနီရောင် မင်္ဂလာပဝါကိုတောင် မဖယ်ရှားရသေးဘူး၊ အစိမ်းရောင် ဖြစ်သွားပြီ"

ထိုစကားအဆုံးတွင် လျှပ်စစ်မြွေများစွာသည် အခန်းထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွထွက်လာကာ အဖြူရောင် လျှပ်စီးမုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာသောကြောင့် စကားစ ပြတ်တောက်သွားသည်။ ကုတင်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွား၍ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ မီးလောင်ကျွမ်းထားသော အနီရောင် မင်္ဂလာပဝါတစ်ခုပင်။

"နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက်ပဲ။ သူမက မျက်နှာသာပေးနေတာကိုတောင် ဒီကောင်လေးက မောက်မာလွန်းတယ်"

၎င်းက သက်ပြင်းချ၍ အဝေးကို စူးစမ်းလိုက်သောအခါ အဆုံးမဲ့ လျှပ်စီးများသည် ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေ၏ အတားအဆီးပေါ်တွင် ယှက်သန်းနေခဲ့သည်။ ဘုန်းခနဲကောင်းကင််နယ်မြေ တုန်ခါသွားကာ လူများစွာ မင်သက်၍ အံ့သြတကြီးဖြစ်ကုန်၏။

"ဘယ်သူက သာမန်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေရဲ့ အတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်ဖို့ သတ္တိရှိရှိ လုပ်ရဲတာလဲ"

ကောင်းကင်သို သေးငယ်သော နတ်သင်္ဘောလေးတစ်စင်း မြှောက်တက်လာကာ ယွမ်ရှောင်သည် သင်္ဘောဦးပိုင်းတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ အကြည့်က ညအမှောင်ကို ဖြတ်သန်း၍ တောင်များထံ ပျောက်ဆုံးနေသည်။ ကောင်းကင်၌ နားကွဲလုမတတ် ကျယ်လောင်သော ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ညအမှောင်ကို တောက်ပသော နေ့ခင်းပမာ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ အံ့အားသင့်သွားသဖြင့် သူက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သောအခါ မှောင်မိုက်သော တိမ်များ စုစည်းလာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အဖြူရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများကို မြင်လိုက်ရ၏။ ကြောက်မက်ဖွယ် လျှပ်စီးကွန်ရက်တစ်ခုသည် ကျယ်ပြန့်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝါးမျိုလိုက်သောကြောင့် မြင်လေရာ၌ အဖြူရောင် ဖြစ်သွားသည်။

ဤလျှပ်စီးကွန်ရက်၏ အလယ်ဗဟိုမှ အနီရောင် ၀တ်စုံဝတ် မိန်းကလေးတစ်ဦး ဆင်းသက်လာကာ လွတ်လပ်စွာ ဝဲပျံနေသော ဆံပင်က အဖြူရောင် လျှပ်စစ်နဂါးများနှင့် ဆင်တူနေသည်။ လျှပ်စီးကြောင်းများက တစ်ကိုယ်လုံး၌ တဖြတ်ဖြတ်စီးဆင်းနေကာ မျက်လုံးများသည် အလွန်အမင်းတောက်ပနေသော်လည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိပေသည်။

"လျှပ်စီးနတ်ဘုရား"

ဓားကျင့်ကြံသူများစွာ အိပ်ရာနိုးလာပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားကို ရိုသေလေးစားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

"အရုဏ်တက်နတ်ဧကရီ"

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ၀တ်ဆင်ထားသော လှေသမားအဘိုးအိုက အော်ဟစ်ရင်း ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။ သူမက လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရုံဖြင့် ထိုလူကို တောက်ပနေသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ဝေးကွာသောအရပ်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေ၏။ ထို့နောက် အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် ဆင်းသက်လာပြီး အေးစက်စက်နှင့် ယွမ်ရှောင်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများ၌ အကန့်အသတ်မဲ့ ဒေါသများကြောင့် လျှပ်စီးပင်လယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

"ဒီလိုလုပ်ဖို့ တကယ် လိုအပ်တာလား"

ယွမ်ရှောင်သည် ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိသော မျက်နှာက တင်းမာစပြုလာ၏။ ဧကရီက မျက်မှောင်ကြုတ်၍ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် လျှပ်စီးနဂါးများအလား လျှပ်စီးကြောင်း ထောင်ပေါင်းများစွာ ပစ်ချခဲ့သည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

တောင်တန်းတစ်ဝိုက်တွင် မိုင်ရာပေါင်းများစွာ ဖြန့်ကျက်ထားသော သစ်တောများ၊ မြစ်များနှင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ပျက်စီးသွားကာ မြေပြင်က ဝုန်းခနဲ ဆယ်ပေကျော်အထိ နိမ့်ကျသွား၏။ အပေါ်မှ စီးကြည့်လျှင် သင်္ဘောအောက်ရှိ တစ်ချိန်က ခမ်းနားထည်ဝါသော တောင်များအဖြစ် ကျန်ရှိနေသည်မှာ အစိမ်းရောင် အစက်အပြောက်ငယ်တစ်ခုသာဖြစ်၍ ဓားကျင့်ကြံသူများစွာသည် အံ့အားသင့်တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ငေးကြည့်နေကြသည်။

တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို လက်တစ်ဖက်ယမ်းရုံနှင့်ဖျက်ဆီးပြီးနောက် လျှပ်စစ်မြွေများဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသော အနီရောင် ၀တ်စုံဝတ် မိန်းကလေးသည် ယွမ်ရှောင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စက်မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါက သူမကို မသတ်ရဲဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

ထိုစကားကြောင့် ယွမ်ရှောင်၏စိတ်တွင် သူမအအပေါ် ရှိခဲ့သည့် အကောင်းမြင်မှုများ ပျောက်ပျက်သွားသည်။ လျှပ်စီးတစ်ချက်နှင့် သူမသည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး အဖြူရောင် လျှပ်စစ်မြွေများနှင့် ယွမ်ရှောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျှပ်စီးထောင်ချောက်တစ်ခုပမာ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"ယွမ်ရှောင် ငါ နင့်ကို အရမ်းကောင်းလွန်းသွားတာ ထင်တယ်။ ငါ့ကို ကစားဖို့ လွယ်တယ်လို့ ထင်နေတာလား"

လျှပ်စစ်မြွေများသည် ယွမ်ရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စီးဆင်းနေပြီး အသားကို ပေါက်ပြဲစေကာ သွေးစီးကြောင်းများ ပေါ်လာ၍ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သေးငယ်သော သွေးစက်များဖြင့် စိုစွတ်နေသည်။

"ငါ မင်းကို ဘယ်တုန်းကမှ မကစားခဲ့ဘူး။ မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ ပေးခဲ့တယ်။ မင်း ဖြုန်းတီးပစ်ခဲ့တဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပေါ့"

ယွမ်ရှောင်က တစ်လုံးချင်း တည်ငြိမ်အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာတွေ အဓိပ္ပါယ်မရှိ ပြောနေတာလဲ။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် မင်းက လိမ်ချင်နေတာလား"

ချန်ရီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ မင်းကို အကြောင်းသိအောင်ပြလိုက်မယ်"

ယွမ်ရှောင်သည် ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ဓားဝိညာဉ်ကို သူမထံ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် လှီးဖြတ်လိုက်သောအခါ အနီရောင် ၀တ်စုံကို ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားစေသည်။

"ဒါပဲကွ၊ ကြိတ်လိုက်စမ်း "

ကြယ်ပြာက အော်ဟစ်အားပေးလိုက်သော်လည်း ထပ်ပြောခွင့်မရခင်မှာပင် လွှင့်ပစ်ခံလိုက်ရကာ နောက်ဆုံးတွင် ချုံပုတ်တစ်ခုအတွင်း ပြုတ်ကျသွားသည်။ မုန်တိုင်းထန်သော ကောင်းကင်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော နတ်သင်္ဘောတစ်စင်း ပျံသန်းနေသဖြင့် ၎င်းက ခေါင်းကုတ်၍ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက မင်္ဂလာဦးအခန်းကိုမဟုတ်တော့ဘူး၊ မင်္ဂလာဦးညကို နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ ကျင်းပတာလား"

"မင်းက အားကောင်းပေမယ့် ဒီစစ်မြေပြင်မှာတော့ ငါ့ကို အညံ့ခံရလိမ့်မယ်"

"ငါတော့ အဲဒီလို မထင်ဘူး"

"ဟား ဟား ဒီနေ့ မင်းဆီက ဘာအသံမှမထွက်ရင် မင်းရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ကို ယူလိုက်မယ်"

"မင်းက ငါ့ရဲ့မျိုးရိုး နာမည်ကို လိုချင်တာလား"

ဤသို့ဖြင့် တစ်ညကုန်ဆုံး၍ အရုဏ်ဦးကျရောက်လာသောအခါ နတ်သင်္ဘောသည် ကောင်းကင်နယ်မြေသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ၎င်း၏ထောင့်တစ်နေရာတွင် တုန်လှုပ်နေသော မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် အဖြူရောင် ကျားတစ်ကောင်ကို ပွေ့ဖက်ကာ တီးတိုးပြောနေသည်။

"ငါ ဒုတိယ သို့မဟုတ် တတိယအကြိမ် မလုပ်ချင်တော့ဘူး"

"ဘာလို့လဲ။ အဆင်ပြေပြေ ဖြစ်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကျားလေးက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"ညက ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားတယ်"

သူမက သင်္ဘောဦးပိုင်းတွင် ထိုင်နေသော လူငယ်ကို ငေးကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မနေ့ညတုန်းက မင်းရဲ့အော်သံဟာ တစ်သက်အော်ခဲ့ဖူးတာထက်တောင် ပိုကျယ်သေးတယ်"

၎င်းက တစ်ချက်တွေး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သောအခါ ချန်ရီမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားလေသည်။