မင်္ဂလာပွဲပြီးခြင်း
Vol. 5 Ch. 68
လူတိုင်းသည် ရှောင်ဒေါင်နှင့် စီကျူမိသားစုများကို အလွန်မနာလိုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
ရှောင်ဒေါင် သည် ခေါင်းဆောင်ကြီးကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှား တုန်လှုပ်နေပြီဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် လူများစွာ၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံရတော့ဘာလုပ်ရမလဲဖြစ်သွားသည်။
လင်းဖန်က “ရှောင်ဒေါင်မင်းဘာလို့ကြောင်ကြည့်နေတာလဲ၊မြန်မြန်မင်းရဲ့အသစ်ဆက်ဆက်အဖေနဲ့အမေကိုလက်ဖက်ရည်တိုက်လိုက်လေ။
ပထမတစ်ခါတိုက်တိုက်တုန်းကဒီတိုင်းတိုက်တာဖြစ်သည်။မိသာစုဝင်အငိအမှတ်ပြုတာကစီကျူမိဘ၏စိတ်တွင်သာရှိသည်။
ရှောင်ဒေါင်’’ဟုတ်ပြီ!”
ထို့နောက် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို အလျင်အမြန် လောင်းထည့်ပြီးကောက်ယူကာ စီကျူ၏ မိဘများထံ သို့လျှောက်သွားခဲ့သည်။
ရှောင်ဒေါင်က”အဖေနဲ့အမေဒီမှာလက်ဖက်ရည်သောက်ပါ’’ပြောလိုက်သည်။
စီကျူ၏မိဘများသည် ရှောင်ဒေါင်ကိုမြင်သောအခါတွင်ရှောင်ဒေါင်ဘယ်လိုအခြအနေဖြစ်ဖြစ်လက်ခံမိဟုလက်ဖက်ရည်ခွက်ကိကိုင်လိုက်လိုက်သည့်အချိန်တွင်ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
လက်ဖက်ရည်ကို ကိုင်ပြီးနောက်တွင်ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်လောင်းထည့်လိုက်သည်။
နှစ်ယောက်လုံး၏မျက်နှာနှစ်ခုသည်ပြုံးရွှင်ကာ”ကောင်းပြီ သမက်လေး!”
ရှောင်ဒေါင်ကိုသမက်အဖြစ်မတော်ဘူးလား။
ဟာသပဲ!
ရန်ရှီမော်၏ အထွေထွေမန်နေဂျာနှင့်ချင်ရီမြို့မှခေါင်းဆောင်ကလက်ဆောင်များပေးရန် လူကိုယ်တိုင်လာရောက်ကြသည်ကို မတွေ့ဘူးလား။
ဒီလိုမျိုး လူမျိုးကိုသမက် မတော်ရင်သူတို့သူတို့သူငယ်တန်းသို့ပြန်သွားသင့်နေပြီဖြစ်သည်။
ရှောင်ဒေါင်သည်စီကျူမိဘကသူ့ကိုသမက်လေးဟုခေါ်မှစိတ်သက်သာရသွားတော့သည်။
ရှောင်ဒေါင်ကလင်းဖန်ကိုကြည့်ကာ”လင်းဖန်ကျေးဇူးပဲကွာ၊အဲ့ဒီကျေးဇူးကိုဘယ်လိုပြန်ဆပ်ရမလဲမသိတော့ဘူး”
ရန်ရှီဂရု၏ အထွေထွေမန်နေဂျာ နှင့် ချင်ရီမြို့ရှီ ခေါင်းဆောင်များက ၎င်းတို့အား လက်ဆောင်များ ပေးရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ လင်းဖန်ကြောင့်ဆိုတာသူကောင်းကောင်းသိသည်။
ထို့အတွက်ကြောင့်ပဲသူသည် ချင်ရီမြို့ခေါင်းဆောင်တို့နှင့်ရင်းနှီးခဲ့သည်။
ရန်ရှီဂရု၏ အထွေထွေမန်နေဂျာသည်လဲ သူ့ကိုယ်လုပ်ငန်းကတ်ပေးရန်အစပြာခဲ့သည်။
ဤအရာများသည် သူ့အတွက်အဆုံးမရှိအကျိုးများကိုရရှိခဲ့သည်။
လင်းဖန်က ပြုံးလိုက်ပြီး “ရှောင်ဒေါင်၊ငါ့ကိုဘာလ်ု့အဲ့လောက်ယဉ်ကျေးနေတာလဲ”
“ငါတို့ အလယ်တန်းကျောင်းတုန်းကမင်းလဲငါ့ကိုစားပွဲမှာ ဘောပင်တွေစာအုပ်တွေပေးပြီးပြန်ပေးဆပ်ရမယ်လို့လဲမတောင်းဆိုခဲ့ဘူးလေ”
ပတ်ဝန်းကျင်ကလူများကဒါကိုကြားတဲ့အခါ စိတ်ထဲမှာ တိတ်တဆိတ်ဖြင့်သူတို့သားသမီးတွေကိုစာအုပ်မရှိတဲ့သူတွေကိုလိုက်ပေးခိုင်းရမလဲစဉ်းစားနေသည်။
ဒမင် အနားမှာ ရပ်နေတဲ့ လူငယ်နှစ်ယောက်က “အစ်ကို ဒမင်၊ မင်း ငါတို့ကို ဘာလို့ ဆွဲထုတ်လိုက်တာလဲဆိုတာ အခုမှ နားလည်သွားပြီ။”ဟုတိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။
ဒမင်က”အနာဂတ်မှာ မင်းတို့စီကျူနှင့်ရှောင်ဒေါင်တို့နဲ့ရင်းနှီးအောင်နေ’’
“ဟုတ်” လူငယ်နှစ်ယောက်က အထပ်ထပ်အခါခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
ဂိုလင်းကျူရဲ့ဘေးက လူလတ်ပိုင်းက “သားရီး၊ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ မင်းငါ့ကို ဆွဲထုတ်လိုက်လို့သာနော်တော့တယ်။စီကျူတို့ကိုမြန်မြန်မင်္ဂလာပွဲလုပ်တာမဟုတ်ဘူး”
ဂိုလင်းကျူလဲခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်သည်။
ဤစကားများကို စီကျူ၏မိဘများက ကြားလိုက်ပြီးသူတို့က “ကောင်းပြီ သားမက်၊ ကြည့်စမ်း... အချိန်မစောတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် စီကျူကိုမြန်မြန်မင်းအိမ်ခေါ်သွားတော့လေ။
အရင်တုန်းကစီကျူ၏မိဘများသည်စီကျူကိုသူတို့နဲ့နေခိုင်းစေချင်သည်။
ဒာမေဲ့ရှောင်ဒေါင်လိုသမက်မျိုးကိုလူတို့လက်လွှက်လိုက်ရမည်ကိုလဲကြောက်သောကြောင့်ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့နောက် လူတို့လူတစ်စုသည်Aအိမ်ရာအသိုင်းအဝိုင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။
လင်းဖန်နှင့် ဇောင်ချမ်တို့သည်လဲနောက်ကလိုက်သွားကြသည်။
ဇောင်ချင်းကျူကတော့မလိုက်ပဲထွက်သွားသည်။
နောက်ဆုံးတွင်၊ သူသည် ချင်ရီမြို့ ၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး၊ သူကိုင်တွယ်ရန််ဖြေရှင်းရန်စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အရာများစွာရှိသေးသည်။
…………
ရှောင်ဒေါင် ၏ မင်္ဂလာပွဲ၌ လင်းဖန်သည် ဘယ်လောက်သောက်သောက်မမူးခြက်းစွမ်းရည်ရှိသောလဲအလွန်အကျွံသောက်ပါက သေးပေါက်ပေါက်သည်မှာသဘာဝပင်ဖြစ်သည်။
လင်းဖန် အိမ်သာထဲဝင်သွားတော့ သူ့ဖုန်းက အနည်းငယ်တုန်ခါသွားခဲ့သည်။
12:00 ။
စာအိတ်အနီပေါ်လာခဲ့သည်။
“ဒင်း၊ ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်းယွမ် 10,000 ရရှိသည်။”
“ဒင်း၊ ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်း 20 ယွမ် ရခဲ့သည်။”
……
“ဒင်း၊ ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်း 3 ယွမ် ရခဲ့သည်။’’
“ဒင်း၊ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ သင်သည်ပရော်ဖက်ရှင်နယ်စစ်တုရင်စွမ်းရည်ကိုရရှိခဲ့သည်။”
“Ding! ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်း 5 ယွမ် ရခဲ့သည်။’’
……
ယနေ့တွင် လင်းဖန် သည် စုစုပေါင်း ယွမ် 30,200 နှင့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စစ်တုရင်စွမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့သည်။
လင်းဖန်သည်ထုံးစံအတိုင်းပဲ ယွမ် 30,200 ကို လျစ်လျူရှုရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
သူသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စစ်တုရင်စွမ်းရည်ကိုသာအာရုံစိုက်လိုက်သည်။
[ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စစ်တုရင်ကျွမ်းကျင်မှု- စစ်တုရင်ကစားရာတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသောစွမ်းရည်များကိုပြကာအံ့သြဖွယ်ကျက်သရေများရရှိမည်ဖြစ်သည်။ 】
လင်းဖန် က “ငါမနေ့က ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စကားပြောကျွမ်းကျင်မှု ရခဲ့တယ်၊ ဒီနေ့လဲ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စစ်တုရင် ကျွမ်းကျင်မှု ကိုရပြန်ပြီ၊ငါ့ရဲ့ကံကတော်တော်ကောင်းနေတယ်ထင်တယ်”
လင်းဖန်သည် သည့်ကိစ္စတွေက်ုမစဉ်းစားတော့ဘဲသေးပေါက်ကာမင်္ဂလာပွဲသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
ဒီအချိန်မှာတော့ သူ့ကို ကမ်းပေ့လုပ်ဖို့စောင့်နေတဲ့ လူတွေ အများကြီး ရှိနေသည်ကိုတွေ့ပြီးနောက်လင်းဖန်သည်လဲကမ်းပေ့လုပ်မည့်လူများကိုမငြင်းဘဲတစ်ယောက်စီတိုင်းကိုလက်ခံပေးသည်။
အားလုံးအတူတူ စားသောက်ကြပြီးနောက်တွင်မင်္ဂလာပွဲဟာပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။
လင်းဖန်သည်မင်္ဂလာပွဲပီးသည်နှင့်အိမ်ကိုတိုက်ရိုက်ပြန်လာခဲ့တော့သည်။
နေ့ခင်းတလျှောက်လုံး လင်းဖန် ဟာ သူ့မိသားစုဝင်တွေနဲ့ပျော်ရွှင်စွာရှိနေသည်။
လင်းဖန်ဟာညနေစာစားပြီးနောက်တွင်ကျန်ပေ့သို့ပြန်လာဖို့လုပ်လိုက်သည်။
မပြန်ခင်မှာလင်းရှောင်ရီက “အစ်ကို၊ နောက်တစ်ခါ မင်းပြန်လာရင် ငါ့ကို မက်ဆေ့ချ်ပို့ဖို့ မမေ့နဲ့နော်”
လင်းဖန် က “ကောင်းပြီ!”
စကားတွေ Mercedes-Benz G ထဲဝင်ပြီးအရှိန်မြင့်ကာကျန့်ပေသို့မောင်းသွားတော့သည်။
တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် လင်းဖန်သည် ကျန်ပေ့မြို့ သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
အတန်းမတက်တော့ဘဲရီကေသို့တိုက်ရိုက်လာခဲ့သည်။
အခန်း၂၅၀၁။
ဤအိမ်သည် လင်းဖန်သည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ချူစီရှင်း ကိုဝယ်ပေးခဲ့သော အိမ်ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် လင်းဖန်သည် အိမ်သည် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေကြောင်းသတိပြုမိသည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ ချူစီရှင်းသည် အခန်းတွင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။
သူမကအိမ်မှာရှိတဲ့အခါချူစီရှင်းက က ပါးပါးလေးပိုးထည်ဖြူကိုသာဝတ်ထားသည်။
ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ သူမရဲ့ ပူလောင်ပြီးဖြူစင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လင်းဖန်ရှေ့မှာ ပိုပြီး ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ပြသချင်လို့ပင်ဖြစ်သည်။
ကြင်စဦးဇနီးမောင်နှံများကဲသို့ပင်တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာအလျင်အမြန်ဆွဲဖက်လိုက်တော့သည်။
ပြီးနောက်သူတို့နှစ်ယောက်သည်ဆိုဖာခုံပေါ်တွင်လင်မယားလေ့ကျင်းခန်းလုပ်ကြတော့သည်။
သူတို့သည်လင်မယားလေ့ကျင့်ခန်းလုပ်သောကြောင့်တစ်အိမ်လုံးသည်ချူစီရှင်း၏ကြောင်ကဲ့သို့အော်သံများသည်ရံဖန်ရံခါထွက်နေသည်။
အဲလိုမျိုးသုံးနားရီလောက်ကြာအောင်လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေကြသည်။သုံးနားရီကြာပြီးသည်နဲ့တစ်အိမ်လုံးသည်တိတ်ဆိတ်ညိမ်သက်သွားတော့သည်။
ချူစီရှင်းသည်လင်းဖန်၏ရင်ခွင်ထဲတွင်မှီပြီးလဲနေသည်။
ထိုအချိန်တွင် အဝင်တံခါသည်ဖြည်းညင်းစွာပွင့်လာသည်။
ထို့နောက် လှပသောရုပ်သွင်က “ချူရှင်း၊ ငါးစာကုန်နေတယ်’’ လို့ပြောလိုက်သည်။
သူမပြောပြီးသည်နဲ့လင်းဖန် နှင့်ချူစီရှင်းတို့တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပွေ့ဖက်ထားတဲ့ မြင်ကွင်းကို သူမမြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူမဟာ ချက်ချင်းပဲ အော်လိုက်တော့သည်။
ကမ္ဘာပေါ်မှာငါကအချမ်းသာဆုံးပဲ
ဘာသာပြန်-စောင့်ချောကြီး