ဓားသွား ဖြတ်သွားတိုင်း သေခြင်းရှင်ခြင်းက အဆုံးမရှိပေ

ချန်ရှီ စကားမဆုံးခင် နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ချီစွမ်းအင်နဲ့ သွေးတွေက သူ့ခြေထောက်တွေထဲမှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် စုစည်းလာခဲ့ကာ ကြွက်သားတွေ ဖောင်းကားလာပြီး ပေါင်တွေက အပြင်ဘက်ကို ချက်ချင်း ကားထွက်လာသည်။

"ဝုန်း!"

သူ့ခြေဖဝါးအောက်ရှိ စိမ်းပြာရောင် ကျောက်​ပြားကြီးသည် ရုတ်တရက် သူ့ခြေချသံကြောင့် ကွဲအက်သွားကာ ပင့်ကူမျှင်လို အက်ကွဲကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေပြင်းနဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းတွေက သူ့မျက်နှာဆီသို့ တခဏချင်း ပြေးဝင် ရိုက်ခတ်လာကာ လမ်းထောင့်ရှိ လူရိပ်ဟန်မင်ယွိဆီသို့ ပြေးသွားသည်။

ဒေါသတကြီးနဲ့မလို့ မိုးခြိမ်းသံလို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဟန်မင်ယွိအား လက်သီးတစ်ချက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ထုတ်လိုက်ရာ လမ်းဘေးနှစ်ဖက်ရှိ တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များ တုန်ခါသွားကာ တံခါးသုံးဆယ် သို့မဟုတ် လေးဆယ်လောက် ပွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူ့လက်သီးတွေ ဖြတ်သွားတိုင်း မိုးခြိမ်းသံတွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် သူ့ရှေ့က ဟန်မင်ယွိရဲ့ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ဟန်မင်ယွိနေရာ၌ ကောင်းကင်မှ ပျံဝဲနေသည့် ကလေးရုပ်ဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

အရုပ်ကြမ်းများ စုဆောင်းရန်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော အိုးမျက်နှာပြင်ကို လိပ်ခွံလို မာကျောသော အစိုင်အခဲ၊ မြေကြီးကဲ့သို့ ထူထပ်သော အက္ခရာစာလုံးများဖြင့် ပုံဖော်ထား​လေသည်။

ကလေးဦးခေါင်းသည် မူလက သေးငယ်သော်လည်း ယခုအခါ အိုးကြီးတစ်လုံးလောက် ကြီးမားလာကာ သေးငယ်သော ပါးစပ်ထဲမှ ချွန်ထက်ထက် သွားများကို ပြသလာသည်။ ဒီပါးစပ်က ချန်ရှီ တစ်ကိုယ်လုံးကို မျိုချသွားနိုင်၏။

အရုပ်ကို သန့်စင်နေစဥ် သင်သည် အရုပ်အား သံချောင်းများကို နေ့တိုင်း အစာကျွေးရမည်။ အရုပ်သည် သံလက်သည်းများကို စုပ်ယူစေကာ မူလသွားများ ကျွတ်သွားပြီး သွားအသစ်များက သံမဏိသွားများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ပထမတော့ ကလေးရဲ့ သွားတွေ ကျွတ်ပြီးတဲ့ နောက်မှာ သံသွား နှစ်ခုက အရင်ပေါက်မှာ ဖြစ်ပေမယ့် ဒုတိယအကြိမ် သွားတွေ မွေးဖွားပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ သံသွား အရေအတွက်က တိုးလာနိုင်ပါသည်။ ပါးစပ်ကို သံမဏိသွားများဖြင့် အစားထိုးရုံနဲ့ မပြီးသေးပါ။

လေ့ကျင့်သူသည် အရုပ်ကလေး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တွားသွားရမည်။ သွားများကို သံမဏိသဲဖြင့် အထွတ်အထိပ် ပုံစံဖြစ်အောင် ပွတ်ပေးရမည်။ ထို့နောက် အရုပ်သွားများပေါ်၌ အဆောင်စာလုံးများ ရေးဆွဲရန် သစ်ကြံပိုးခေါက်နှင့် ခွေးနက်သွေးကို အသုံးပြုရသည်။

ဤအဆင့်သည် အလွန်အန္တရာယ်များသည်။ ကလေးက ရက်စက်ပြီး သန့်စင်သူကို ပြန်စားသောက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် အဖော် နှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦး လိုအပ်သည်။

သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ပြီးပါက မသန်စွမ်း အရုပ်ဟာ လျှပ်စီးနဲ့ လေလို မြန်ဆန်စွာ သွားလာနိုင်ကာ ရန်သူကို တိုက်ခိုက်သောအခါတွင် မသန်စွမ်းအရုပ်ကို စတေးလိုက်လျှင် အရုပ်က အစွမ်းကုန် အစွမ်းထုတ်ပြလိမ့်မည်။ အရုပ်တစ်ရုပ်ပြုလုပ်ရန် ငွေပမာဏများစွာ လိုအပ်ပြီး လုပ်ပြီးရင်တော့ အိုးကို ဖြည့်နိုင်သည့်ငွေကို ရွှေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ပါပြီ။

ဟန်မင်ယွိသည် သူ့ကိုယ်ပိုင် အရုပ်များကို ၁၂ရုပ်အထိ ပြုလုပ်ခဲ့တာကြောင့် ငွေကြေးများစွာ သုံးစွဲခဲ့ရသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ချန်ရှီသည် သူ့ထက်အဆများစွာ ကြီးမားသော ဦးခေါင်း အရုပ်ကလေးအား လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ မိုးခြိမ်းသံက ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ သူ့အား အကြိမ်ပေါင်းထောင်ပေါင်းများစွာ ဒေါသဖြစ်ခဲ့သည့် ကလေးငယ်၏ သွားများ ကျိုးသွားခဲ့သည်။

ကလေးသည် အစက မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သောအကြည့်မျိုး ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် အလွန် နာကျင်နေပြီး ကျယ်လောင်စွာ ငိုနေတော့သည်။ ချန်ရှီ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်က ဟောက်ပြီး အရုပ်ခေါင်းအောက်ရှိ အိုးကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

အရုပ်ကို သန့်စင်နေစဥ် အိုးကိုလည်း ခိုင်ခံ့အောင် ပြုလုပ်ထားရသည်။ ဒါကြောင့် အိုးက မသန်စွမ်းအရုပ်ရဲ့ ကိုယ်ထည်နှင့် ညီမျှသည်။ သို့သော် ချန်ရှီရဲ့ ခြေထောက်က အိုးကို ထိမိသွားတာနဲ့ အလွန်ခိုင်ခံ့သော အိုးက ကွဲသွားခဲ့သည်။

"မလုပ်နဲ့!"

ဟန်မင်ယွိရဲ့ အော်သံနက်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ အိုးသည် ပြင်ပဆေးရည်များဖြင့် စိမ်ထားခဲ့ကာ အရုပ်ရဲ့ ကိုယ်ထည်နှင့် ညီမျှပြီး အရုပ်ကိုအိုးဖြင့် သိမ်းဆည်းထားရသည်။ အခု အိုးကကွဲသွားတော့ ဒီမသန်စွမ်း အရုပ်လေးဟာလည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။

သူသည် ကလေးအရုပ် ဆယ့်နှစ်ရုပ်ကို မပြုလုပ်မီ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည်။ ဒါပေမဲ့ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ချန်ရှီက အိုးတစ်လုံးကို အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားအောင် ကန်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ချန်ရှီ... မင်း ငါ့ရဲ့ မှော်လက်နက်ကို ချိုးလိုက်တယ်! ငါ မင်းနဲ့ တိုက်မယ်!"

ဟန်မင်ယွိ ဒေါသတကြီး အော်လိုက်ပြီးတာနဲ့ တခြား အရုပ်ဆယ့်တစ်ရုပ်ကလည်း ဟောက်ပြီး ချန်ရှီဆီကို ပြေးထွက်သွားကြသည်။ အိုးကွဲသွားသော ကလေးငယ်သည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရုန်းကန်ပြီးနောက် လေထဲမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

၎င်း၏ကြီးမားသော ဦးခေါင်းအောက်တွင် ခြေလက်များ မရှိသောကြောင့် ရှုံ့ချနေသော ခန္ဓာကိုယ်၊ ပါးလွှာသော ရင်ဘတ်နှင့် ရင်ဘတ်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ခြေချောင်းများကို သပ်ရပ်စွာ ဖြတ်တောက်ထားတာ တွေ့ရသည်။

အသားစတချို့က ပျက်စီးနေသော အစိတ်အပိုင်းမှ ပေါက်ပွားလာပေမယ့် အိုးကိုယ်ထည်နှင့် ချိတ်ဆက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ချန်ရှီ: "ညီလေး... ဒုက္ခပင်လယ်ထဲမှာ ရုန်းကန်မနေပါနဲ့တော့ ငါမင်းကို ပို့​ပေးမယ်"

သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေကာ အရပ်ရပ်မှ လာနေသည့် အသက်ကယ်အရုပ်များကို နှာမှုတ်ပြကာ သူ့ရဲ့ ဓားလက်ချောင်းများကို ထု​တ်၍ ချီစွမ်းအင်နှင့် သွေးများကို သန့်စင်ကာ သူ့​လက်ချောင်းထိပ်တွင် ​ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အဆောင်စာလုံးကို ပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပစွာ ဖြာထွက်လာကာ လမ်းတစ်လမ်းလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့၏။

ချန်ရှီသည် ဘုန်းကြီးတစ်ပါးလို လေးနက်တည်ကြည်နေသည်။ ဓားလက်ချောင်းဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့သည် လှိုင်းပုတ်သံနှင့်အတူ ဦးခေါင်းကြီးအရုပ်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားသည်။

၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လှိုင်းလေသံများက သူ့အနောက်သို့ ဖြန့်ထွက်ကာ ယင်နဲ့ယန် ကမ္ဘာကို ဆက်သွယ်ထားသော လမ်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ခုနစ်နှစ် သို့မဟုတ် ရှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ဦးသည် ရှုပ်ပွနေသော လမ်းပေါ်တွင် ရပ်ကာ လှည့်ပတ်ကြည့်နေသည်။

“အဖေ... အမေတို့ ဘယ်မှာလဲ”

သူသေသွားတာ ဆယ့်ရှစ်နှစ်​​လောက် ရှိပြီမလို့ ဘာမှ မမှတ်မိတော့ပါ။

"အဲဒီမှာ.... သွားလိုက်!"

ချန်ရှီ သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လမ်းရဲ့အဆုံးကို ညွှန်​ပြလိုက်သည်။

ကလေးက သူ့လက်ညှိုးညွှန်ရာ မရဏကမ္ဘာဆီသို့ တောက်လျှောက် ပြေးသွားကာ အော်နေတော့သည်။

"ဖေဖေ မေမေ... မေမေတို့ အရှေ့မှာလား... သား အရမ်းကြောက်နေတယ်.... ဖေဖေတို့ ​​ဘယ်မှာလဲ"

ဤဆယ့်ရှစ်နှစ်တာ ကာလအတွင်း အိပ်မက်ကြီးထဲမှ နိုးလာသောအခါ သူက လူသားမဟုတ်တော့ပြီ။

"သူ့မိဘတွေ အသက်ရှင်နေသေးလားလို့ ငါလည်း သိချင်နေတာ... ဒီဆယ့်ရှစ်နှစ်တာက ဘယ်လိုများ ဖြစ်သွားမလဲ"

ချန်ရှီက ဟက်ဟက်ပက်ပက် မေးသည်။

တခြား အရုပ်ဆယ့်တစ်ရုပ်သည်လည်း သူ၏ဘယ်ညာသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။ ရုတ်တရက် တောက်ပသော အလင်းရောင် တစ်ခုက ချန်ရှီခေါင်း နောက်ဘက်ရှိ ဘုံကျောင်းငယ်ဆီမှ ထွက်ပေါ်လာကာ အရုပ်အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ကာ အလင်းဆုံးနေရာကို တွန်းပို့ပေးလိုက်သည်။

ဘုံကျောင်းငယ်လေးထဲရှိ တောင်နီမယ်မယ်သည် တစ်ဖက်ခန်းရှိ အရန်နတ်ကွန်းတွင် ထိုင်နေသည်။ ရုတ်တရက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဖြောင့်မတ်သော စွမ်းအင်များက သူမတစ်ကိုယ်လုံးသို့ တိုးဝင်လာသည်။

တောင်နီမယ်မယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဟေးး... ငါက နတ်သန္ဓေသားအဖြစ် ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရတာလား"

သူမရဲ့ မှော်အစွမ်းဟာ အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး ချန်ရှီရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကနေ အချိန်မရွေး လွတ်မြောက်နိုင်ပေမယ့် ရုန်းကန်ဖို့က ပျင်းလွန်းလှသည်။ သူမ တွေ့နေရတဲ့ ချန်ရှီရဲ့ ဓားစွမ်းအင် နောက်တွင် ဓားရောင်ဝါများက ဘုံကျောင်းငယ်လေးတွင် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ရိုးရှင်းပေမယ့် အရမ်းမြန်တယ်!"

ချန်ရှီရဲ့ ဓားပညာက လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း ဓားရောင် ဆယ့်တစ်စင်း ပြီးသွားသည်။

"ဝုန်း!"

ဓားဆယ့်တစ်ချောင်းသည် ဘုံကျောင်းထဲမှ တစ်ချိန်တည်း ပြေးထွက်သွားသော်လည်း တူညီသောအသံ တူညီသော ခွန်အားဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြခြင်းပင်။

ကလေးအရုပ် ဆယ့်တစ်ရုပ်က သူ့ကို ဝိုင်းရံထားပြီး ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အိုးအားလုံး တစ်ချိန်တည်း ပေါက်ကွဲသွားတာကြောင့် အားလုံး အပိုင်းပိုင်း ကွဲကုန်သည်။

"အားလုံးကို သေခြင်းတရားဆီ ပို့ပေးမယ်"

ချန်ရှီဟာ မြေပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျလာသော မသန်စွမ်း ကလေးအရုပ် ဆယ့်တစ်ရုပ်ဆီက ဝန်းရံခံထားရသည်။ ၎င်းတို့က နာကျင်စွာ ရုန်းကန်နေကာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် အငွေ့များလည်း ထွက်​ပေါ်လာ​နေသည်။

ချန်ရှီသည် ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်း အဆောင်စာလုံးများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ရေးဆွဲလိုက်ရာ လမ်းပေါ်တွင် စာလုံးအရောင်တွေ အလွန်တောက်ပလာခဲ့သည်။ အဆိုပါ အသက်စုဆောင်း ခံထားရသော အရုပ်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တံဆိပ်ရိုက်နှိပ်လိုက်တာနဲ့ ၎င်းတို့၏ အသိပျောက်နေသော ဝိညာဉ်များကို ထုတ်ယူကာ မရဏကမ္ဘာသို့ တွန်းပို့ပေးခဲ့သည်။

ဟန်မင်ယွိမှာ ကလေးအရုပ်များကို ယဇ်ပူဇော်ပြီး ချန်ရှီကိုသတ်ရန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ကလေးအရုပ် ၁၁ ကောင်စလုံး ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားတာကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကာ လှည့်ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"ငါ ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်မှာ အနှစ်နှစ်ဆယ်နီးပါး အလုပ်ကြိုးစားပြီး နောက်ဆုံးမှ မသန်စွမ်းအရုပ် ၁၂ ရုပ်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တာ... မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီလူငယ်လေးကြောင့် ငါကြိုးစားခဲ့တာတွေ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ!"

ခက်ခက်ခဲခဲ ပြေးရင်းနဲ့ တိတ်တဆိတ် နောင်တရနေမိသည်။ သူ့တပည့် ချိုယင်းယင်းဟာ ​​စာတိုက်အိမ်မှာ အတန်းဖော်တွေကို ကိုက်စားတာကြောင့် သူမဟာ အရူးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေပြီ။ သူဘာလို့ ချန်ရှီကို ဒုက္ခလာပေးမိတာလဲ။

ဒါပေမယ့် ဒီကောင်က စာမေးပွဲဖြေဖို့ အရှိန်ယူနေတဲ့ ပညာရှင်​လေးပဲ မဟုတ်ဘူးလား?

ဘယ်လိုလုပ် မသန်စွမ်းအရုပ်လို မကောင်းဆိုးဝါး သတ္တဝါကို အလွယ်တကူ သတ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ရတာလဲ။

ဒါက အရည်အချင်းရှိတဲ့ သူတစ်ယောက်ကသာ လုပ်နိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်လား။

"မင်း အရမ်းသန်မာနေတာကို ဘာလို့ စာမေးပွဲဖြေနေသေးတာလဲ?"

တွေးရင်းနဲ့ အိုးကိုရွှေ့ပြီးတဲ့ လူဆယ့်နှစ်ယောက်ကိုတောင် သူ ပြန်တွေ့နေရပြီ။ ထိုလူဆယ့်နှစ်ယောက်တို့သည် သူ့တပည့်များပဲ ဖြစ်ကာ ကောင်းကင်အဘွား အဖွဲ့အစည်းက ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်ကြသည်။ ဆရာ ပြေးလာတာ မြင်တော့ တစ်ပြိုင်တည်း လှည့်ကြည့်လာကြစဥ် ဓားစွမ်းအင် တစ်ခုက သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ရဲ့ နဖူးကို ဖောက်သွားလေပြီ။

ကျန်နေတဲ့ လူ၁၁ယောက်လည်း လမ်းထောင့်ကို အံ့သြထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ဟန်မင်ယွိက သူတို့ကြားကနေ ပြေးထွက်သွား၏။

"ငါ့အတွက် သူ့ကို တားထား!"

ချန်ရှီသည် ညာဘက်လက်တွင် ဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားကာ လမ်းထောင့်မှ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။ သူ့ရှေ့ရှိ လေထုသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး အလွန်မှုန်ဝါးလာ၏။ လူဆယ့်တစ်​ယောက်​ သူ့ကို​ တွေ့​လိုက်ချိန် လ​ရောင်​​အောက်​က လူငယ်​​လေးရဲ့ ရုပ်​သွင်​က​ ဖျတ်ကနဲ ပြေးထွက်လာချေပြီ။

"ဝုန်း!"

"ဝုန်း!"

"ဝုန်း!"

လူငယ်လေးရဲ့ ဓားပညာက ကောင်းကင်အဘွား အဖွဲ့အစည်းက လူတစ်ဆယ့်ယောက်လုံး သင်ယူခဲ့ကြသော ကျစ်ဝူရှဲ့သတ်ဓားပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် သာမန်မျက်စိဖြင့်ဖမ်းရန် ခက်ခဲသွားခဲ့သည်။ လမ်းပေါ်၌ ရပ်ကာ လူငယ်လေးက သူတို့ဘက်သို့ လျှောက်လာနေတာကိုသာ ကြည့်​နေကြရသည်။

ရုတ်တရက် သူတို့နောက်က မြေပြင်ပေါ်သို့ အမှိုက်မျိုးစုံ ပြုတ်ကျသံ ကြားလိုက်ရသည်။ လူအချို့လည်း နောက်သို့ လှမ်းကြည့်ရာ လမ်းပေါ်ရှိ အိမ်တံစက်မြိတ်များ အောက်တွင် တွဲလောင်းကျနေသည့် မီးပုံးတွေ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားကာ မီးပုံးတစ်ဝက်မှာ တောက်လောင်နေဆဲ ဖယောင်းတိုင်နှင့်အတူ ပြုတ်ကျသွားသည်။

လမ်းထောင့်ရှိ ရေကန်တစ်ကန် အတွင်းရှိ ရေသည် ကန်အပေါ်ပိုင်းအထိ မြင့်တက်သွားကာ နေရာအနှံ့ ပတ်ဖြန်းပစ်ခဲ့သည်။

တခြားအိမ်များစွာ၏ တိုင်များကို အလွန်ချွန်ထက်သော အရာတစ်ခုဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသလိုမျိုး သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော တိုင်များသည် မျက်နှာကျက်မှ ချော်ကျကာ တံစက်မြိတ်များလည်း ပြိုကျသွားကုန်သည်။

လမ်းအဆုံးမှာ ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုတစ်ခုရဲ့ တံခါးနားက ကျောက်ခြင်္သေ့ခေါင်းပါ ရုတ်တရက် ချော်ထွက်သွားပြီး နံရံပေါ်မှာ ဆယ်ပေလောက်ရှည်တဲ့ ဓားအမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ထို့နောက် အသံတိုးတိုးလေးတွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး မိသားစုကြီးများ၏ နံရံနှင့် တံခါးများတွင် နောက်ထပ် ဖြတ်ကျော်သွားသော ဓားအမှတ်အသားများ အနည်းငယ် စွန်းထင်းသွားသည်။ ချန်ရှီဟာ ကောင်းကင်အဘွား အဖွဲ့အစည်းရဲ့ လူဆယ့်တစ်ယောက်ကို ဖြတ်သွားကာ ဟန်မင်ယွိနောက် ပြေးလိုက်သွားခဲ့သည်။

သူ့နောက်တွင် လေထုအတွင်းမှ ဓားသံများ ရွှားကနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသားအပိုင်းအစများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။ ဟေးကော်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးစွန်းထင်းမှုနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများကို ဂရုတစိုက် ရှောင်ရှားရင်း ချောမွေ့စွာ ရှေ့သို့ ရွေ့လျားနေသော သစ်သားလှည်းပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။

မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း ကောင်းကင်အဘွား အဖွဲ့အစည်းဟာ ပို၍အားကောင်းလာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ယခုနှစ်တွင် ကောင်းကင်ပြင်နတ်ဘုရဟာ တစ်နာရီထက်လေးပုံတစ်ပုံစောပြီး ကောင်းကင်က မှောင်လာပြီးနောက် လခြမ်းကလည်း နေ့ဘက်တွင် ပေါ်လာရာ ကမ္ဘာကြီးကို ပိုမိုရှုပ်ထွေးစေတဲ့အတွက် ကောင်းကင်အဘွား အဖွဲ့အစည်းကို ချဲ့ထွင်နိုင်ခဲ့သည်။

ကုံကျိုးတွင် သူတို့အဖွဲ့ဟာ ပင်မယဇ်ပလ္လင်အပြင် တခြားအကိုင်းခွဲ နှစ်ခု ရှိသေးပါ၏။ တစ်ခုမှာ တိရစ္ဆာန်အဆောက်အအုံခန်းမဟု ခေါ်တွင်ကာ အခြားတစ်ခုကိုတော့ မသန်စွမ်းအရုပ်ခန်းမ ဟုခေါ်သည်။

ခန်းမ နှစ်ခုစလုံးတွင် တပည့်များစွာရှိကာ ကောင်းကင်အဘွားကို ကိုးကွယ်​ကြသည်။

နေ့တစ်နေ့ရဲ့ ၅နာရီက မသန်စွမ်းအရုပ်ခန်းမက တပည့်များရဲ့ နံနက်ပိုင်း အတန်းစသည့်အချိန် ဖြစ်သည်။

ခန်းမ အရှေ့နှင့်အနောက်ဘက် ခြံများထဲက တပည့်များစွာသည် လရောင်အောက်တွင် မြေအောက်ခန်းမှ အိုးများကို ရွှေ့နေကြသည်။ နေမထွက်မီ အချိန်ပိုင်းလေးက ယင်စွမ်းအင် အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်သောကြောင့် ဤအချိန်တွင် မသန်စွမ်း အရုပ်များကို ရွှေ့ခြင်းက နေ့တစ်နေ့ရဲ့ အရေးကြီးဆုံး နံနက်ခင်း သင်ခန်းစာဖြစ်သည်။

တခြားအချိန်များတွင်မူ လရောင်သည် အလွန်စုပ်ယူလွယ်နိုင်လို့ ရှဲ့၊ ဆွေ့ ဖြစ်လာဖို့ လွယ်ကူသည်။

တခြား တပည့်များစွာတို့သည် ခွေးနက်အချို့ကို သယ်ဆောင်ကာ သတ်ပစ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သွေးများကို သစ်ကြံပိုးခေါက်ထဲ လောင်းချကာ ယင်းအရုပ်စိမ်းများ၏ ရှေ့တွင် ငုတ်တုတ်ထိုင်ပြီး စုတ်တံတစ်ချောင်းစီ ကိုင်လျက် ၎င်းတို့ပေါ်ရှိ ရေးထိုးထားသည့် ပုံစံများကို ခြေရာခံ ဆက်ဆွဲ​နေခဲ့ကြသည်။

သူတို့က စေ့စပ်သေချာပြီး လေးလေးနက်နက်ကို ပြုလုပ်နေကြသည်။

ဒါပေမဲ့ တခြားတပည့်တွေရဲ့ အလုပ်က ပိုတောင် လွယ်ကြသေးသည်။ တပည့်နှစ်ယောက်က အစိမ်းလိုက် ဖြတ်တောက်ထားတဲ့ အရုပ်တွေကို အမွှေးတိုင် ထွန်းကာ ပူဇော်နေကြသည်။

"ဆရာဟန် နောက်ဆုံးအကြိမ် ယူလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ကောင်းတယ်... ခြေလက်တွေ ဖြတ်ပြီး ဆယ်ရက်ကျော် ကြာသွားတာတောင် ဘယ်သူမှ မသေသွားဘူး...နံ့သာသခင်ကဲက သူတို့ကို ရက်အနည်းငယ်လောက် ဆေးကျွေးဖို့ စီစဉ်ထားတယ်တဲ့... အလောင်းကို ဗိုက်ခွဲပြီး ပစ္စည်းတွေ ထပ်ထည့်မယ် ပြောတယ်"

တပည့်မတစ်ယောက်: "ဆရာဟန်က ကုသိုလ်ကောင်းမှု တစ်ခု လုပ်နေတာလေ... နံ့သာသခင် နေရာနဲ့ မဝေးတော့ဘူး.. ဒါပေမဲ့ သူ့တပည့်သေဆုံးပြီးတဲ့ နောက်မှာ ဆရာဟန်က ဒေါသထွက်ပြီး အဲ့လူကို ဖမ်းဖို့ သွားတာ နောက်ဆုံးတော့ လူမှားကို ဖမ်းမိသွားတယ်တဲ့... သူက တောင်နီခန်းမက လာတာ ညသန်းခေါင်ကျရင် သူထွက်ပြေးသွားတယ်လို့ ကြားတယ်"

တပည့်လူငယ်က တစ်ဖက်ရှိ မြေအောက်ခန်းကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြီးပြောလေသည်။

"ဒီလူက ကြမ်းတယ်... ရှင်သန်နိုင်ပါ့မလားတော့ မသိဘူး ငါတို့ အဖွဲ့အစည်းမှာက နံ့သာသခင် လေးယောက်ပဲရှိတယ်...နည်းပြဟန်ကို နံ့သာသခင်အဖြစ် ရာထူးတိုးပေးရင် သူက နံ့သာသခင်ကဲနဲ့ အဆင့်အတန်း အတူတူပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်.... အရင်က သူတို့ ရန်ငြိုးထားခဲ့တာ ဆိုတော့ ထချကြမလား မသိဘူး"

ထိုအချိန်တွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် နည်းပြဆရာ တစ်ယောက် ပေါ်လာ၍ ပြင်းထန်သော အမူအရာဖြင့် သူတို့ကို စိုက်ကြည့်ကာ ငေါက်လေသည်။

"အထက်လူကြီး ကိစ္စတွေကို မင်းတို့က ဆွေးနွေးနေစရာလား... အပြင်ထွက်ရင် ဘယ်လိုသေလို့ သေသွားရမှန်းတောင် မသိဘဲနေမယ်... ထွက်သွား စင်္ကြံမှာ အရုပ်တွေ ရှိနေသေးတယ်... သွားပြီး နံ့သာတွေ မီးရှို့လိုက်!"

လူနှစ်ယောက်က လျင်မြန်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ နည်းပြဟူ!”

နှစ်​ယောက်သား အိုးအမြောက်အမြားရှိသော စင်္ကြံသို့ အလျင်အမြန် ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ အိုးအတွင်းတွင် အလုံပိတ်ထားသော အရုပ်များ မသေပါက ဖြည်းညှင်းစွာ ပူဇော်နိုင်ကြသည်။ နှစ်ယောက်သား အမွှေးတိုင်တွေ ထွန်းနေတုန်း ဆက်ပြောကြပြန်၏။

"ငါတို့ မသန်စွမ်းအရုပ်ခန်းမက ပိုပိုပြီး ချမ်းသာလာပြီနော်... အရုပ်တွေလည်း ပိုများလာနေတယ်"

"အဟုတ်ပဲ! ကမ္ဘာကြီးက မကြာသေးခင်ကမှ မငြိမ်းချမ်းသေးသလို ဖြစ်နေတာ နံ့သာသခင်တွေတောင် အန္တရာယ်ရှိတယ်လို့ ခံစား​နေရတယ်တဲ့ အဲဒါကြောင့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကာကွယ်ဖို့အတွက် အရုပ်တွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် သန့်စင်နေကြတာ"

နှစ်ယောက်သား စကားပြောနေကြစဉ် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ တံခါး ပွင့်သွားသည်နှင့် လူတစ်ယောက် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာကာ ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

ဧည့်သည်နှစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာကို မြင်သောအခါ တပည့်လူငယ်လေးက အံ့အားသင့်သွားပြီး။

"ဆရာဟန်? ဖြည်းဖြည်းလေး ပြေးပါဗျ... ဒါက အသစ်လုပ်ထားတဲ့ အရုပ်တွေ တိုက်မိတဲ့ဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘူး"

ဒီစကားကို ပြောပြီးတာနဲ့ ဟန်မင်ယွိရဲ့ လည်ပင်းကနေ သွေးထွက်သံယို ဓားရာတစ်ချက် ပွတ်သပ်သွားလေရာ ဟန်မင်ယွိရဲ့ခေါင်းကြီးဟာလည်း လေထဲ ပျံတက်သွားတော့သည်။

သွေးရောင်ဓားစွမ်းအင်က စင်္ကြံလမ်းရဲ့ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီက နံရံတွေကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး အလွန်မြန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ လူနှစ်ယောက်ရဲ့ လည်ပင်းကိုပါ ဖြတ်သွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီဟာ အတန်းထဲသို့ လူသတ်ငွေ့များဖြင့် လျှောက်ဝင်သွားရာ သူ့ခေါင်းနောက်ဘက်ရှိ ဘုံကျောင်းငယ်လေးထဲက တောင်နီမယ်မယ်လည်း ခပ်တိုးတိုး ဆိုလာခဲ့တော့သည်။

"ဆရာချန်... နင်ပြောတော့ ကောင်းကင်အဘွားရဲ့ နည်းပြဆရာတစ်ယောက်ကိုပဲ သတ်မှာဆို..."

ချန်ရှီ: "နံ့သာခန်းမကိုရော ဆိုရင်?"

ချန်ရှီ မှုန်ကုပ်ကုပ်နဲ့ လျှောက်သွားနေသည်။

"ဒါက အကြီးကြီး ဖြစ်သွားပြီ..."

နတ်ကွန်းထဲက တောင်နီမယ်မယ်မှာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး သွားများကို အံကြိတ်ကာ လက်သုံးချောင်းကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။

"နင် ငါ့ကို သုံးရက်လောက် ကစားဖို့ ခေါ်သွား​ပေးရမယ်!"