စာရင်းထဲမှာ နာမည်ရှိတယ်

နံ့သာသခင်လု ထိတ်လန့်သွားပြီး ပျာပျာသလဲ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။

"ညီလေးကျောက် သေပြီ... ချန်ရှီကလည်း ကောင်းကင်အဘွားရဲ့ နံ့သာ ခန်းမကို သွားနေတာ ဟုတ်လား"

အခုအချိန်မှာ နံ့သာသခင်ရှောင်းက သူ့ဒဏ်ရာများကို ကုစားရန် အာရုံစိုက်နေရတာ ဖြစ်လေသည်။ သူ့ဒဏ်ရာများ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီမလို့ စိတ်မအေးနိုင်သေးတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်နေသည်။

ဒါကြောင့် နံ့သာသခင်လုလည်း သူ့အသံကိုလျှော့ပြီး။

"သူ ဘယ်ခန်းမကို သွားတာလဲ"

"အဲဒါက မသန်စွမ်းအရုပ်ခန်းမတဲ့"

နံ့သာသခင်လု: "မသန်စွမ်းအရုပ်ခန်းမ? အဲဒီမှာ အများကြီးရှိတယ်... အထူးသဖြင့် အခြေတည်ဝိညာဥ် နယ်ပယ် ရောက်နေတဲ့ ယွီတောက်ကျစ်ပဲ လူဘယ်နှစ်ယောက် သေသွားပြီလဲ ဒဏ်ရာတွေက ပြင်းထန်လား... ယွီတောက်ကျစ်ရဲ့လက်ကနေ သူဘယ်လို လွတ်သွားတာလဲ ကျစ် မင်းဖြေတာ နှေးလွန်းနေတယ် ​​ငါ့ဘာသာ သွားမေးတော့မယ်"

နံ့သာသခင်ရှောင်းက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လျင်မြန်စွာ မတ်တတ်ထရပ်လာသည်။ သူ့ဒဏ်ရာကို ကုစားရန် ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ပဲ ဒဏ်ရာဟောင်းတစ်ခုကြောင့် သူ့ခြေထောက်များ ယိမ်းထိုးသွားကာ တံခါးခုံပေါ် ကျော်တာနဲ့ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

"မင်း ဒဏ်ရာအရမ်းပြင်းတယ်... ဘာလို့ လိုက်နေဦးမှာလဲ?"

နံ့သာသခင်လုလည်း အမြန်ပြန်လှည့်လာပြီး သူ့ကို ကောက်ထူလိုက်သည်။

"ဒီလိုကြီးကြီးမားမားကြီး ဖြစ်သွားတာ...အဖွဲ့အစည်းထဲက ညီအစ်ကိုတစ်ယောက် အသတ်ခံခဲ့ရတဲ့ အချိန်မှာ ငါ့ဒဏ်ရာတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ကုစားနိုင်မှာလဲ"

နံ့သာသခင်လုလည်း သူ့ကိုအတင်းအကျပ် ဖိအားမပေးတော့ဘဲ နှစ်ယောက်သား ဧည့်ခန်းကို အမြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ချန်ရှီက အိပ်ပျော်နေတုန်းပဲ ဖြစ်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိ​ကြည့်လိုက်တာနဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး ပူကျစ်နေတာ သိလိုက်ရသည်။

"သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကိုက်ခံထားရတဲ့ ဒဏ်ရာတွေ အများကြီးပဲ... သွေးတွေကလည်း အရမ်းထွက်နေတယ်.... သူ့ကို သွားမနှိုးပါနဲ့ သမားတော် မြန်မြန်ခေါ်လိုက်!"

မကြာခင်မှာပဲ သမားတော်လည်း ခပ်သုတ်သုတ်ကလေး ရောက်လာသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က ချန်ရှီကို ကုသပေးဖို့ သမားတော်ကို ကမန်းကတန်း တောင်းဆိုခဲ့ရသည်။

သမားတော်: "သူ သွေးတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားပေမယ့် သူ့ရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုကတော့ တော်တော်လေး အံ့သြစရာ ကောင်းတယ်... သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ချီစွမ်းအင် နဲ့ သွေးတွေက စီးဆင်းနေတယ် ရိုးတွင်းခြင်ဆီက သွေးတွေထွက်နေတော့ မသေနိုင်ပါဘူး... သူ့ရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုကလည်း ကောင်းတယ် ဒဏ်ရာအတွက် ဆေးဝါးတချို့ကို ညွှန်းပေးပါ့မယ်... ပြီးရင်တော့ ကြွက်သားတွေပေါ် လိမ်းဆေးကို သေချာ လိမ်းပေးရင် သက်သာစေမှာပါ"

နံ့သာသခင် နှစ်ယောက်ကလည်း သူ့​ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောရင်း ဆေးယူဖို့ လက်အောက်က လူတွေကို ကမန်းကတန်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ကျောက်ခိုင်းယွင်ရဲ့ အလောင်းက ခဏနေမှ ရောက်လာသည်။ လူငယ်လေးရဲ့ ဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေကို မြင်တော့ ကျောက်ခိုင်းယွင်က ဒေါသတကြီး အံကြိတ်ကာ ကျိန်ဆဲတော့သည်။

"မသန်စွမ်းအရုပ်ခန်းမက မကောင်းမှုတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့တာ ဖယ်ရှားသင့်တာ ကြာပြီ....အခု ညီလေးကျောက်ကိုပါ လာပတ်သက်နေပြီ ! ငါတို့ နည်းပြချန်က နတ်ဆိုးတွေကို ဘယ်လောက် သတ်​ပြီးသွား​ပြီလဲ မသိဘူး "

နံ့သာသခင်လုက သူ့ကို အမြန် ဝင်တားလိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်က ဒီမှာ မရှိသေးဘူး... မလောနဲ့ဦး မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာကလည်း ပြန်မကောင်းသေးဘူး ခန်းမသခင် ပြန်မလာမချင်း စောင့်ကြရအောင်... နည်းပြချန်က မသန်စွမ်းအရုပ်ခန်းမမှာ လူဘယ်နှစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်လဲ အရင်စုံစမ်းရမယ်... သွားပြီး ဆရာအားလုံးကို ဒီကို ခေါ်လိုက်!"

သူ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ခန်းမသခင်ယွိက အပြင် ထွက်သွားပြီး နံ့သာသခင်လုက ဒဏ်ရာရထားသည်။ ယခု သူသည် ခန်းမထဲတွင် ကျန်ခဲ့သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားရှိသည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သည်။

"ယွီတောက်ကျစ်က ဆုံးရှုံးမှု အကြီးကြီးကို ခံစားသွားရတာ...သူက ဟန်မင်ယွိနဲ့ ဟူယီးချီကို ဦးဆောင်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ သေချာပေါက် ရောက်လာလိမ့်မယ်"

သူက နံ့သာသခင်ရှောင်းကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

"ယွီတောက်ကျစ်နဲ့ တခြားသူတွေကို ငါမကြောက်ပါဘူး အဲဒီကောင်က ကောင်းကင်အဘွား အဖွဲ့အစည်းကြီးရဲ့ တခြားသန်မာသူတွေကို ပြောပြလိုက်မှာကို ငါကြောက်တာ... ခန်းမသခင်ဝူနဲ့ တခြား နံ့သာသခင် နှစ်ယောက် ရောက်လာရင် တောင်နီခန်းမကြီး ဒုက္ခရောက်သွားမှာကို ကြောက်ရတယ်..."

နာရီဝက်လောက်ကြာတော့ နံ့သာသခင်လုလည်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာသည်။ ထိုအခိုက် သတင်းမေးတဲ့ တောင်နီခန်းမရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် အပြေးကလေး ပြန်ရောက်လာ၏။

"ကျနော့်တပည့်က ကောင်းကင်အဘွားရဲ့ မသန်စွမ်းအရုပ်ခန်းမကို အစိုးရက စစ်ဆေးမေးမြန်း​နေတာ တွေ့ခဲ့တယ်တဲ့... အဲဒီ့မှာ မကောင်းဆိုးဝါးတွေများလို့ လူတွေအများကြီးသေသွားတယ်လို့ ပြောတယ် သူ ပိုက်ဆံနည်းနည်းသုံးပြီး ကျွန်တစ်ယောက်ကို မေးလိုက်တာ..."

နံ့သာသခင်လု အံ့အားသင့်သွားပြီး :"ယွီတောက်ကျစ် ဘယ်မှာလဲ... ဟန်မင်ယွိနဲ့ ဟူယီးချီရော ဘယ်မှာလဲ?"

"သူတို့အားလုံးလည်း သေကုန်ပြီ... ကောင်းကင်အဘွားရဲ့ ကိုယ်ပွားရုပ်တုက ဖြိုချခံရပြီး ပျောက်သွားတယ်လို့ ကြားတယ်... ကောင်းကင်အဘွားအဖွဲ့အစည်းက လူတွေက အရမ်းဒေါသထွက်နေပြီး နံ့သာသခင်နဲ့ ဆရာတွေလည်း အဲ့ခန်းမကို ပြေးသွားနေကြတယ်"

နံ့သာသခင်လုရဲ့ ဦးရေပြားမှာ ထုံကျင်နေပြီး အမြန် ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ညီလေးချန် မအိပ်ခင် မင်းကို ဘာပြောသွားလဲ"

"ညီလေးကျောက် သေသွားပြီလို့ ပြောပြီး မသန်စွမ်းအရုပ်ခန်းမရဲ့ ပါရှန်းခန်းမကို ဖျက်စီးခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်..."

နံ့သာသခင်လုလည်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ညည်းညူလိုက်မိသည်။

"သူပြောခဲ့တဲ့ ခန်းမက တကယ်ပဲ ပါရှန်းခန်းမကိုး!"

ထိုခန်းမ စကားလုံးလေးမျှသာ ရှိသော်လည်း ၎င်းက အလွန်ရက်စက်သည်။

အမွှေးတိုင်များကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ခြင်းသည် ဘုရင်ကျန်းခေတ်တွင် တောင်များကို ခုတ်လှဲပြီး ဘုံကျောင်းများကို ဖျက်ဆီးခြင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အမှုဖြစ်ကာ တရားရုံး၏ ခွင့်ပြုချက်လိုအပ်သည်။ ရှီကျင်းက ကောင်းကင်ဆရာစံအိမ်သည် ကျင့်ကြံသူများအား တောင်များကို ခုတ်လှဲကာ ဘုံကျောင်းများကို ဖျက်ဆီးရန် သို့မဟုတ် နံ့သာခန်းမများကို ဖယ်ရှားရန် တင်းကျပ်သော စည်းမျဉ်းများ ချမှတ်ထားခဲ့သည်။

နံ့သာပခန်းမသည် ဝတ်ပြုရာနေရာဖြစ်ပြီး အမွှေးတိုင်ကို ဖျက်ဆီးရုံမျှမက၊ စစ်မှန်သော ဘုရင်ကျန်းခေတ်၏ စည်းမျဉ်းအရဆို ရုပ်ပွားတော်အား အမွှေးတိုင်များ ပူဇော်၍ ဦးခေါင်းများကို ရေတွက်ခြင်း၊ ရုပ်ပွားတော်အား နံ့သာပေါင်း ပူဇော်သော တပည့်အပေါင်းတို့အား မကောင်းသော အယူရှိသူများအဖြစ် ခေါင်းဖြတ်ခြင်း၊ နံ့သာဆီမီးခွက်များ ပစ်လွှတ်ခြင်း၊ နံ့သာတိုင် ကျိုးသွားလျှင် ကွပ်မျက်ခြင်း စသဖြင့် ပြစ်မှုများက ကြီးမားသည်။

နောက်ပြီး ဒါက လေးနက်သော ပါရှန်းခန်းမ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဘုရင်ကျန်းခေတ်ပြီးနောက် ပါရှန်းခန်းမသည် နာမည်သာရှိပြီး အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ကာ နတ်ဘုရားရုပ်တုများကိုပင် ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သည်။

ချန်ရှီသည် ဘုရင်ကျန်းခေတ်၏ စည်းမျဉ်းများကို အမှန်တကယ် လိုက်နာပြီး ပါရှန်းခန်းမ ရောက်တာနဲ့ နံ့သာပေါင်းကို ရေတွက်ပြီး သေသေချာချာ သတ်ပစ်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

"နည်းပြချန် လုပ်သွားတာ အရမ်းကောင်းတယ်... ဒါပေမယ့် ကောင်းကင်အဘွားရဲ့ ကလဲ့စားချေမှုက ပိုကြောက်စရာ ကောင်းလာမှာကိုပဲ ကြောက်ရတယ်!"

နံ့သာသခင်လုမှာ ၎င်းတို့ပါးစပ်မှ အနံ့အသက်ဆိုးထွက်လာလို့ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားသလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ယခု ခန်းမသခင်ယွိက မရှိတော့သဖြင့် ကောင်းကင်အဘွားအဖွဲ့အစည်းရဲ့ ကလဲ့စားချေမှုကို ဘယ်လို ခုခံရမလဲ အခက်တွေ့စရာ ဖြစ်လာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် "ခန်းမသခင် ပြန်လာပြီ!" ဟူသော အော်သံကြီးကို ကြားလိုက်ရပေသည်။

နံ့သာသခင်လုလည်း ဝမ်းသာအားရဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့၏။ ခန်းမသခင်ကို နှုတ်ဆက်ရန် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ ပြေးသွားလိုက်ပြီး။

"ခန်းမသခင်ယွိသာ ဒီမှာရှိနေရင် ကောင်းကင်အဘွားအဖွဲ့အစည်း လက်စားလာချေလည်း ဘာပြဿနာမှ မရှိ​တော့ဘူး!"

ကောင်းကင်အဘွားအဖွဲ့အစည်း၊ မသန်စွမ်းအရုပ်ခန်းမတွင်။

အဖွဲ့အစည်းက ခန်းမသခင်ဝူ၊ နံ့သာသခင်စွင်းနဲ့ နံ့သာသခင်ကျိုး၊ ၎င်းတို့အဖွဲ့ထဲက ဆရာများအားလုံးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းများကို အုံ့မှိုင်းသော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်ရှု​နေကြသည်။

စစ်ဆေးရေးမှူးက ပြောပြသည်။

"အလောင်းတွေကို ရှင်းပြီးပြီ... ခြံရှေ့မှာ အလောင်း ၃ လောင်း၊ ခြံအဝင်ဝမှာ အလောင်း နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ကောင်၊ နောက်ဖေးမှာ အလောင်း နှစ်ဆယ့်ရှစ် လောင်းရှိတယ်"

သူက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး "နောက်ပြီး မနီးမဝေးက လမ်းမှာ အလောင်း ၁၆ လောင်းလည်း ရှိတယ် စုစုပေါင်း လူခုနစ်ဆယ့်လေးယောက် သေဆုံးသွားတယ်.. ဒီမြေအိုးတွေကတော့ ..."

သူသည် ခန်းမသခင်ဝူကို အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အသွင်အပြင်ကို ပေးကာ "သိုင်းလောကကြီးက ကျယ်ပြန့်ပါတယ် ကျုပ် မမြင်ချင်ယောင် ဆောင်လိုက်ပါ့မယ်" ဟု အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

ခန်းမသခင်ဝူကလည်း အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စစ်ဆေးရေးမှူး... ခဏနေပါဦး"

လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့ တပည့်တစ်ဦးက ငွေထုပ်တစ်ထုပ်နဲ့ ရောက်လာသည်။ စစ်ဆေးရေးမှူးက ငွေထုပ်ကို ချိန်ဆပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

ခန်းမသခင်ဝူက ခေါင်းကို ချာကနဲ လှည့်လိုက်သည်။

"မသန်စွမ်းအရုပ် ပါရှန်းခန်းမမှာ လူဘယ်နှစ်ယောက်ရှိလဲ"

"ဆရာကြီး ယွီတောက်ကျစ်နဲ့ နံ့သာသခင်တွေ ထည့်ပေါင်းရင် စုစုပေါင်း လူခုနစ်ဆယ့်လေးယောက် ရှိပါတယ်"

ခန်းမသခင်ဝူရဲ့ မျက်လုံးထောင့်များမှ ကြွက်သားများ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားသည်။ လူသတ်သမားက ဘယ်သူ့ကိုမှ မချန်ထားခဲ့ချေ။

"ဘယ်သူလုပ်လိုက်တာလဲ?"

"ဝိညာဉ်တွေကို စုဆောင်းလို့ မရတော့ပါဘူး... နံ့သာသခင်တွေရဲ့ ဝိညာဉ်အပါအဝင် ဒီတပည့်တွေရဲ့ ဝိညာဥ်တွေလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ် အခု လူသတ်သမားကို သိချင်ရင် ကောင်းကင်အဘွားကို မေးဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်နေမှာ ကြောက်ရပါတယ်..."

ခန်းမသခင်ဝူလည်း ဒေါသတကြီး အော်ကာ လှည့်ပတ်၍ ပင်မယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ လျှောက်သွား​တော့သည်။

.......

မကြာမီက ယဇ်ပလ္လင်ခေါင်းဆောင် ကျောင်ယွင်ရှန်းသည်လည်း ထိုသတင်းကြောင့် အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မေးမြန်းရန် လူအများကို အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

"အဝေးက သွေးတွေလွှမ်းနေတဲ့ အလောင်းကို ကိုင်ပြီး ထွက်သွားတာကို ကင်းစောင့်က မြင်တယ်တဲ့... သစ်သားလှည်းနဲ့ ခွေးတစ်ကောင်က တံခါးနားမှာ ရပ်နေတယ်... အဲဒီလူက တောင်နီခန်းမကို သွားတာလို့ ပြောတယ်"

ကျောင်ယွင်ရှန်း အရမ်းစိတ်ဝင်စားပြီး: "တောင်နီခန်းမက လူတွေက ကောင်းကင်အဘွားအဖွဲ့အစည်းရဲ့ နံ့သာခန်းမကို ဖျက်စီးပစ်လိုက်တယ်ပေါ့လေ... ဒီကိစ္စက ရှုပ်ထွေးသွားပြီ"

"အခုတော့ ရှင်းရှန်ကလာတဲ့ လှေစီးမိန်းကလေးကြောင့် ငါ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားတယ်... အဘွားမင်ကျန်းလည်း ဒဏ်ရာရသွားတယ်... တခြားခန်းမတွေ ငါတို့ကို အခွင့်ကောင်းလာယူမှာ စိုးရိမ်ပေမယ့် သူတို့က ပိုအရိုက်ခံရလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး ဒီတစ်ခါတော့ ငါ တောင်ပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး ကျားတွေကြားက ရန်ပွဲတွေကို ကြည့်ရဖို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီ... သွား! တောင်နီခန်းမရဲ့ ဘယ်နံ့သာသခင်က လုပ်တာတဲ့လဲ"

နေ့ခင်းဘက်တွင်တော့ တူးမြောင်းအဖွဲ့အစည်းက တပည့်တစ်ဦး ပြန်ပြေးလာသည်။

"ကျွန်တော် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မေးပြီးပါပြီ တောင်နီခန်းမရဲ့ ဘယ်နံ့သာသခင်ကမှ လုပ်တာ မဟုတ်ဘဲ စာမေးပွဲဖြေဖို့ ကုံကျိုးကို လာခဲ့တဲ့ ချန်ရှီလို့ခေါ်တဲ့ မြို့ပြင်က ရှို့ချိုင်လေးလို့ ပြောပါတယ်! သူက တောင်နီခန်းမထဲကို မနေ့ကပဲ ဝင်လာတဲ့ နည်းပြအသစ်ပါတဲ့"

စာမေးပွဲဖြေဆိုရန် ကုံကျိုးကို ရောက်ရှိလာသော စာပေ ပညာရှင်တစ်ဦးက ကောင်းကင်အဘွားအဖွဲ့အစည်းရဲ့ နံ့သာခန်းမကို ဖြိုခွင်းခဲ့လေသည်။

ကုံကျိုးမြို့ထဲက နောက်ထပ် ဘုံကျောင်းပိုင်ရှင် ဆားကြီးအဖွဲ့အစည်းကလည်း အလားတူသတင်းကို ရရှိခဲ့ပြီး ထပ်တူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ဒါက ပွဲကြီးတစ်ပွဲ ဖြစ်သွားပြီ။

ချန်ရှီ တစ်ယောက်တည်း မသန်စွမ်းအရုပ်ခန်းမသို့ သွားကာ ခန်းမအတွင်းရှိ အမွှေးတိုင်များကို ဆွဲထုတ်ခဲ့သည်။ အမွှေးတိုင်ဆိုတဲ့ လူတိုင်းကို သတ်ကာ ကောင်းကင်အဘွားရဲ့ ကိုယ်ပွားကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

"ရက်စက်တဲ့ နဂါးတစ်ကောင်က မြစ်ကို ဖြတ်မကူးနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး...ဒီစာသင်သားချန်က ရှင်းရှန်က လာတာ... မင်ကျန်းမြစ်ကို ဖြတ်ပြီး ကုံကျိုးကို ရောက်လာခဲ့တယ် သူ တကယ်ကို ရက်စက်ရဲတာပဲ"

ဆားကြီးအဖွဲ့အစည်းက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဖုန်းက ရွှင်မြူးကာ ပြုံးနေသည်။

"ယခု ဘုရင်ခံတော့ သေမတတ် ခေါင်းကိုက်နေလောက်ပြီ"

ကုံကျိုး အစိုးရရုံးတွင်တော့ ဘုရင်ခံ ဖေ့ထျန်းကျန့်သည် ကုံကျိုး ပြည်နယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၊ စစ်သည် အကြီးအကဲ၊ ကင်းလှည့်စခန်း၊ ခရိုင်မှူး၊ အစိုးရရှေ့နေ နှင့် အစောင့်တပ်မှူးတို့ကို ဖိတ်ခေါ်ထားသည်။

“ညီအစ်ကို... ကုံကျိုးမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းကို အားလုံး ကြားပြီးပြီလို့ ထင်ပါတယ်! ဘယ်သူတွေက ဘာတွေများ အကြံပေးချင်သေးလဲ?"

အစိုးရရုံးရှိ အရာရှိများထဲတွင် အချို့မှာ ရှမိသားစုမှဖြစ်ပြီး တချို့မှာ ယန်မိသားစုမှ ဖြစ်သည်။ လီမိသားစု၊ ကျန်းမိသားစု၊ ​ယောင်မိသားစု၊ ရွှီမိသားစု၊ မိသားစု​ကြီး အားလုံးနီးပါးက မိန်းမစိုးများ၊ အုပ်ထိန်းသူများလည်း ပါရှိပြီး အာဏာကို အညီအမျှ ခွဲဝေယူထား​ကြသည်။

တပ်မှူး ရှချူးလီက ဆိုသည်။

"ဒါက အသေးအဖွဲ့ကိစ္စပဲ လူနည်းနည်းလေး သေဆုံးသွားတာလောက်ကတော့ စစ်တပ်ကို မထိရောက်ဘူး"

တခြားသူများကလည်း ခေါင်းညိတ် သဘောတူကြသည်။

"လူကြီးမင်းရှ ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ကုံကျိုးက မကြာသေးမီနှစ်​တွေအတွင်း ငြိမ်း​ငြိမ်းချမ်းချမ်း နေလာရတဲ့ အကြောင်းအရင်းက တူးမြောင်းအဖွဲ့အစည်း၊ တောင်နီခန်းမနဲ့ ကောင်းကင်အဘွားအဖွဲ့အစည်းတို့ရဲ့ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုကြောင့်ပဲ... ဒီလို သိုင်းလောက ကိစ္စတွေမှာ ကျွန်တော်တို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လို့ မရပါဘူး"

"လူကြီးမင်းရွှီ ပြောတာလည်း မှန်ပါတယ်။ ဒီလို သိုင်းလောက ခန်းမတွေက အချိန်နည်းနည်းလောက်ပဲ တိုက်ပွဲဝင်ကြမှာ! လူဘယ်နှစ်ယောက်လောက် သေနိုင်မလဲ တောင်နီခန်းမက နှစ်စဉ် နတ်ဆိုး​တွေကို ဖယ်ရှားတယ် ကောင်းကင်အဘွားကလည်း လူတွေအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ အရာပဲ သူတို့ အချိန်နည်းနည်းလောက် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြပြီးရင် သူတို့ကို ပြစ်ဒဏ်နည်းနည်းပဲ ပေးလိုက်ရုံပေါ့"

……

ဘုရင်ခံ ဖေ့ထျန်းကျန့်ကတော့ ပြုံးနေခဲ့သည်။ ကုံကျိုး အရာရှိများ၏ သဘောထားကို နားထောင်ကာ ခေါင်းညိတ်နေခဲ့ပေမယ့် သူ့နှလုံးသားထဲတွင်တော့ တိတ်တဆိတ် ရယ်မောနေသည်။

ဤလူဆိုးဂိုဏ်းများသည် အသေးအမွှားကအစ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေတာ မှန်သော်လည်း နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ငွေအမြောက်အမြား ပေးနေကြသောကြောင့် ဤငွေပင်များကို ဘယ်သူမှ ခုတ်လှဲရန် ဆန္ဒမရှိပေ။

ဘုရင်ခံ ဖေ့ထျန်းကျန့်ကလည်း ဤအရာများကို ကောင်းစွာသိသည်။

"ဒါဆို အဲဒီလူက ဘယ်မှာလဲ"

ဖေ့ထျန်းကျန့်က ပြုံးပြီး ပြောသည်။

"ကောင်းကင်အဘွားအဖွဲ့အစည်း အတွက် ဖြေရှင်းချက် ပေးသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"

လူကြီးမင်းရှ: "တရားခံစစ်ကို တရားစီရင်ပြီးရင် တောင်နီခန်းမကို ကောင်းကင်အဘွားအဖွဲ့အစည်းဆီ ပိုက်ဆံနည်းနည်းလောက် ပေးခိုင်းလိုက်မယ်...ယွိထျန်းချန်က ဝူတောက်ကျန့်ကို တောင်းပန်ဖို့ ဝိုင်သောက်ပေးမယ်။ ငါတို့က သက်သေလုပ်ပြီးရင် ဒီကိစ္စက ပြီးသွားလိမ့်မယ်... ဒါနဲ့ တရားခံအစစ်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းတို့သိလား"

"ရှင်းရှန်ကလာတဲ့ ရှို့ချိုင်.. ချန်ရှီတဲ့"

အားလုံးက တခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်နေကြသည်။ တွေးကြည့်တဲ့အခါ အားလုံးက ဒီနာမည်နဲ့ နည်းနည်း ရင်းနှီး​နေတယ်လို့တော့ ခံစားနေရလေသည်။

ကုံကျိုးအရာရှိတွေက ရှင်းရှန်ပြည်နယ်မှ အရာရှိများ မဟုတ်တာကြောင့် ချန်ရှီကို မသိကြချေ။ ချန်ယင်တုကလည်း ရှင်းရှန်ခရိုင်ထဲတွင်သာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ကုံကျိုးရဲ့ ကောင်းကင်ကမြင့်ပြီး ဧကရာဇ်က အဝေးမှာ ရှိနေတဲ့အတွက် ကုံကျိုး အရာရှိတွေက ချန်ရှီဆိုတဲ့ နာမည်ကို မကြားဖူးကြချေ။ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာမှ ပြန်ပေါ်လာတဲ့ ဒီချန်ရှီနဲ့ ကလေးပညာရှင်ကို မဆက်စပ်နိုင်ကြ။

ဘုရင်ခံ ဖေ့ထျန်းကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို လူကြီးမင်းထိရွှယ်က ဒီချန်ရှို့ချိုင်လေးကို ပညာတော်သင်အဖြစ် အရင် ရာထူးကနေ ထုတ်ပစ်ပြီး ဖမ်းဆီး သတ်ဖြတ်ဖို့ အမိန့်ထုတ်လိုက်ပါ... သူ့ကို ဖမ်းပြီးရင် သတ်ပစ်မယ်"

လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

နေ့ခင်း သတိပေးချက်တင်သောအခါ အဖွားရှားကလည်း လူစုထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ သူမ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားပြီးတာနဲ့ လူအုပ်ထဲမှ အမြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဟူရှောင်လျောင်နဲ့ ချင်းယန်တို့မှာ အဘွားရှားရဲ့ စကားကို သံသယဝင်လာပြီး။

"ကုံကျိုးက အရာရှိတွေက တစ်ဆယ်လေး အကြောင်း မသိဘူးလား... သူတို့က တကယ်သတ်ဖို့ အမိန့်ထုတ်လိုက်တယ်ပေါ့?"

ချင်းယန်လည်း လန့်သွားပြီး အသံပျောက်သွားသည်- "သူတို့က အဲ့လောက်တောင် အတင့်ရဲနေတာလား"

အဘွားရှား: "ငါလည်း သူတို့ ဘာလို့ ဒီလောက် ရဲရင့်နေတာလဲ သိချင်နေတာ"

ဟူရှောင်လျောင်က သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ရှီ ဘာရာဇ၀တ်မှု ကျူးလွန်တာလဲ"

အဘွားရှား: "ပါရှန်းခန်းမက လူ၇၄ ယောက်ကို သတ်ပစ်တာလေ!"

ဟူရှောင်လျောင်နဲ့ ချင်းယန်တို့ နှစ်ယောက်လုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အဘွားရှား: "ငါတို့တစ်ရက် နောက်ကျရင် တစ်ရက်ပဲ..."

ချွမ်ကျိုးရှိ လီမိသားစု။

လီထျန်းချင်း စာရွက်ကို ထောက်ပြီး စာတွေရေးနေသည်။

"အရှင်ချန်ရှီရေ- စကားလုံးတွေကို မြင်ရင် မျက်နှာမြင်ရသလိုပဲ... အခုတလော မင်းကျန်းမာရေးရော ဘယ်လိုလဲ ရောဂါဟောင်းက သက်သာသွားပြီလား? ငါ အိမ်ပြန်ရောက်ပြီ... အမေက အိမ်မှာ အဆင်ပြေတယ်! မျိုးနွယ်စုက ငါတို့ သားအမိကို ကြင်ကြင်နာနာ ဆက်ဆံတယ် ငါ မကြာသေးခင်ကမှ ခက်ခက်ခဲခဲ စာသင်နေရတာ ကျင့်ကြံမှုကလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ တိုးတက်လာတယ်... မြေပြင်ကနေ မိုင်ခြောက်ဆယ်အကွာ ကောင်းကင်မှာ တစ််ခုခုတွေ့တယ်... အဲဒါက ရှောင်ဝူလို့ ယူဆရတယ်"

သူသည် စုတ်တံထိပ်ဖျားကို ကိုက်ကာ ခဏစဉ်းစားပြီးမှ ဆက်လက် ရေးသားခဲ့သည်။

"ငါလည်း သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကုံကျိုးကို စာမေးပွဲဖြေဖို့ ထွက်လာတော့မယ်... ရွှေစာရင်းမှာ နာမည်ရဖို့ မင်းနဲ့အတူ စာမေးပွဲ ဝင်ဖြေမယ်"

လက်မှတ်က 'ထျန်းချင်' ဖြစ်သည်။

လီထျန်းချင် စာတစ်စောင်ကို ရေးပြီး စာအိတ်ကို ချိတ်ပိတ်ကာ တစ်စုံတစ်ယောက်အား ပို့ခိုင်းရန် ကြံစည်​နေခဲ့သည်။

"တစ်ဆယ်လေးရဲ့ အသိပညာနဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ငါ့ထက် အားနည်းနေတာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး သူက ကျဲယွမ်ဆုအတွက် ပြိုင်ဘက်ကောင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်... ဒီဆောင်းဦးရာသီမှာ သူ ဒါမှမဟုတ် ငါက ပထမ အဆင့်ဖြစ်လိမ့်မယ်... ငါတို့ရဲ့နာမည်က ပထမ နဲ့ ဒုတိယမှာပဲ ဖြစ်ရမယ် "

သူ့မျက်လုံးများက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြင့် လင်းလတ်နေသည်။

"ဒီအချိန်မှာ သူလည်း အလုပ်ကြိုးစားမှာပဲ ဟုတ်တယ်မလား"

ကုံကျိုးက တောင်နီခန်းမတွင်တော့ ချန်ရှီတစ်ယောက် တိတ်ဆိတ်စွာ နိုးလာခဲ့သည်။ ဆာလောင်နေတာကြောင့် ရုတ်တရက် မူးမေ့လဲသွားခဲ့သည်။ သူထထိုင်လိုက်တာနဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်ကိုက်ခဲနေပြီး ပါးစပ်ထဲမှာတော့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များရဲ့ အရသာကို ခံစားမိသည်။