သုံ့ပန်း

လုရွှမ်လည်း သူ့လက်ကို မြှောက်ပြီး ပြန်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"လုရွှမ် မိန်းကလေးဟန်ယင်းကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်...."

"သခင်လေးလုရွှမ်... ​ကျွန်မ ဓားချက်ကို လက်ခံပေးပါဦး!"

ဟန်ယင်းက ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ လုရွှမ်ကို လုပ်ကြံလိုက်ပါတော့သည်။

ဓားသွားက ကြောင်တစ်ကောင်လို ပေါ့ပါးသော်လည်း ဓားစွမ်းအင်ကို စုစည်းလိုက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လေသံကတောင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဓားရွေ့လျားမှုက အပြောင်းအလဲမြန်ပြီး ဓားသွားရဲ့ လမ်းကြောင်းအစစ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ပေ။

သူ့အား ဓားရောင်ဝါက ဖုံးလွှမ်းသွားသောအခါ လုရွှမ်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်လည်း သာလွန်သော အရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ဓားရွေ့လျားမှုကို ကောင်းစွာ ခံစားနိုင်သော်လည်း ဤဓားသည် ဓားကိုးချောင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခုတ်ထစ်နိုင်တာမျိုး မဟုတ်တာတော့ ထင်ရှားသည်။

သို့မဟုတ်ဘဲ ဓားတစ်ချောင်းပဲ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဓားသိုင်းက အလွန်ဆန်းကြယ်သောကြောင့် ဓားကိုးချောင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသလို ခံစားရစေသည်။

ဟန်ယင်းရဲ့ ရောင်ဝါက လူသတ်ချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါ။ ရိုးရှင်းသော သိုင်းကွက်လေး တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သူသည် ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ကို တွေ့ရတဲ့အတွက် ဝမ်းသာပြီး သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်လို​တဲ့ အတိုင်းသာ။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးတွင် လုရွှမ်ဟာ ပြင်းထန်သော ဓားကိုသုံး၍ ခုခံမှုအစား မပြင်းထန်သော ဓားချက်ကို သုံးရပေမည်။ ပျော့ပြောင်းသော ဓားစွမ်းအင်ကို တွေ့ပြီးသည်နှင့် အရာအားလုံးသည် သဘာဝအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။

တကယ်လို့ လူသတ်ဓားသာဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ် လေပြည်နဲ့ မိုးမခပင်လို ယိမ်းနွဲ့နေပါ့မလဲ။

ယခု ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် ဓားအစွမ်းနှင့် ဓားသမားရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်အထိ နက်နဲအောင် ဝှက်ထားနိုင်သလဲ ဆိုသည့် အချက်အပေါ် မူတည်ကာ ပြင်ပက​နေ အရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားသလို ခံစားရစေသည်။

လုရွှမ်ကခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုတ်ခွာသွားပြီး ဟန်ယင်း၏ ဓားသွားများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ တောက်ပနေသော မျက်လုံးများက ဓားသွားပေါ် ကျရောက်နေကာ ဓားရောင်ဝါရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရပေ။

သူ့မျက်လုံးများက ရန်ဖေးဆီ တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ရန်ဖေးက သူတို့ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ် ဖွင့်လျက် ဟန်ယင်းကိုလည်း အနည်းငယ် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာ ကြည့်နေသည်။ လုရွှမ်က အစ်မဟန်ယင်းမှာ တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု သူမကို သတိပေးခဲ့သော်လည်း ဟန်ယင်းက ရောက်လာသည်နှင့် ဓားတစ်ချက် ထိုးနေ၏။ သူမသည် လုရွှမ်ကို ဘယ်လိုကြည့်သည်ဖြစ်စေ ဒါက နည်းနည်းထူးဆန်းနေခဲ့သလိုပင်။

ထို့နောက် လုရွှမ်ရဲ့ မျက်လုံးများကို သူမ ခံစားမိသည်။ လုရွှမ် မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း သူမသည် ခေါင်းခါပြရင်း အရိပ်အမြွက်တစ်ခု ပြနေမိ၏။

လုရွှမ် ဟန်ယင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်ကာ ကြီးလေးသော အပြုအမူမျိုး မလုပ်မိစေချင်ပေ။ သူမ နှုတ်ခမ်းများ အဖွင့်အပိတ် လုပ်သွားသော်လည်း စကားသံက ထွက်မလာခဲ့။

လုရွှမ် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ့ဓားကိုဆွဲထုတ်ကာ ဓားတစ်ချောင်းဖြင့် ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဟန်ယင်း၏ ဓားသွားလှုပ်ရှားမှုကို တားဆီးလိုက်သော အင်အားက မှန်ကန် တိကျသည်။

ဟန်ယင်းက တိုက်ခိုက်ဖို့ အခိုင်အမာ လုပ်နေရင် သူလည်း တိုက်ခိုက်ပေးမည်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီဓားကို အရင်ဖယ်လိုက်ကြစို့။ မဟုတ်ရင် သူတို့ နောက်ဆုတ်လို့ မရတော့ပေ။ ဟန်ယင်းရဲ့ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး ဓားကို ပြန်ရုတ်သိမ်းရင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

"သခင်လေးလုရွှမ်က တကယ် အစွမ်းထက်တာပဲ... ကျွန်မရဲ့ ကြောင်ဓားသိုင်းက ပါရမီရှင် တော်တော်များများကို စမ်းသပ်ခဲ့ပြီးပြီ... တချို့က ခွန်အားနဲ့ ချိုးဖျက်လိုက်တာ တချို့က ရှောင်ထွက်သွားတာ တချို့ကျတော့ ဆုံးရှုံးသွားကြတာ.... ဒါကို သခင်လေးက ဓားစွမ်းအင်နဲ့ ပထမဆုံး တားဆီးလိုက်နိုင်တာပဲ"

"ညီမရန်ဖေးက ရှင့်မှာ ထူးထူးခြားခြား ကျင့်ကြံမှု၊ ထက်မြက်တဲ့စိတ်နဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ ပြောဖူးတယ်... အခု လက်တွေ့မြင်ရတော့ တကယ်ကို သဘောကျမိပါတယ်"

ရန်ဖေးလည်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ဟန်ယင်းလက်မောင်းကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

"အစ်မဟန်ယင်းကတော့ ညီမကို သေအောင် ခြောက်နေတာပဲ... အစ်မ လုရွှမ်နဲ့ တကယ် တိုက်​တော့မယ်လို့ ထင်နေတာ...ညီမက ဒီအတိုင်း ငြီးငြူပြတာ... သူ့ကို တကယ် ရိုက်နှက်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး"

ဤစကားများသည် လုရွှမ်ကို စူးစူးရှရှနှင့် ကြည့်ကာ ဟန်ယင်းကို ရှင်းပြနေသော်လည်း လုရွှမ်ကိုလည်း သတိပေးချင်နေသည်။ လုရွှမ်က ဟန်ယင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သံသယ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး လုရွှမ်အား နားလည်မှု မလွဲစေလိုပေ။

လုရွှမ်ကလည်း ညင်သာစွာပြုံးပြီး :"နတ်သမီးဟန်က ရယ်စရာတွေ ပြောနေပါပြီ... ကျွန်​တော့်မှာ ဓားရေးနည်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု တချို့ရှိတယ် နောက်ပြီး နတ်သမီးရဲ့ ဓားလှုပ်ရှားမှုမှာ လူသတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးလေ... အဲဒါကြောင့် လက်ကို ထိန်းထားပေးတဲ့ နတ်သမီးကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ"

ဒီရှင်းပြချက်က ရန်ဖေးကို စိတ်သက်သာရာ ရသွားစေရာ သူမ ဟန်ယင်းအား တိုက်ရိုက် ပွေ့ဖက်လိုက်​တော့သည်။ လုရွှမ်ကလည်း သူ ဘယ်လောက်ပဲပြောပြော အကျိုး သက်ရောက်မှုရှိမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို သိ၏။ ဒါက သူမကိုယ်တိုင် နားလည်ဖို့ပဲ လိုအပ်သည်။

သူဘာမှ ထပ်ပြောစရာ မလိုတော့ပေ။ မဟုတ်ရင် ရန်ဖေးရဲ့ ရွံရှာမှုနဲ့ ဟန်ယင်းရဲ့ နိုးကြားမှုကိုသာ နှိုးဆွပေးမိလိမ့်မည်။

လုရွှမ် သားကောင်အချို့ကို အမဲလိုက်ရန် ထွက်သွားခဲ့ပြီး မိန်းကလေးနှစ်ဦးအား လွတ်လပ်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့ထွက်ခွာပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အသီးသီး ပြောပြကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်သော အချိန်ကို ပြောတဲ့အခါ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံး ထိတ်လန့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဘာ? သူကနင့်ကို နောက်ဆုံးကပ်ဘေးကို တွန်းလှန်​ပေးပြီး ယင်းယန်ကိုးစင်း အဂ္ဂိရတ်ဆေးကိုလည်း ပေးခဲ့တယ် ဟုတ်လား?"

ဟန်ယင်းက အံ့သြစွာ အော်လိုက်သည်။

"ဟမ့် သူက ညီမဆီက ကမ္ဘာကြီးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို လိုချင်နေတာ အသိသာကြီး!"

သူမ ဒီလိုပြော​နေပေမယ့် သူ့ဘာသာသူ ရှက်သွားပြီး အဲဒါထက် သေချာပေါက် ပိုနေမယ် ဆိုတာ သူမ ကောင်းကောင်းသိနေသည်။

"သခင်လေးလုရွှမ်က နင့်ကို သဘောကျ​နေတာ ဖြစ်နိုင်လား"

ဟန်ယင်းက ရယ်​လေသည်။ ရန်ဖေး ရှက်သွားပြီး ဟန်ယင်းလက်မောင်းကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ရိုက်ချလိုက်သည်။

"အစ်မ နင်ဘာတွေပြောနေတာလဲ ငါတို့က ဒီအချိန်မှာ ကြီးလေးတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခုရှိနေတာကို ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဆက်ဆံရေးကို ငါဘယ်လိုလုပ် ဂရုစိုက်နိုင်မှာလဲ"

"ဒါ့အပြင်၊ သူက သစ်သားနဲ့​တောင် တူတယ်... အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အရာတွေကို ပြောတတ်တယ် သူ ဘယ်လိုမျိုးတွေ ဟန်ဆောင်ဦးမလဲ မသိဘူး ဟမ့် ဘာမှမကောင်းဘူး! အစ်မ သူ့အကြောင်း မပြောတော့နဲ့ အစ်မအကြောင်း ပြောကြည့်ရအောင် အစ်မ တကယ်ကြီး နယ်ပယ်နှစ်ခုကို ရောက်သွားတာနော်... အမွေကြီးတစ်ခု ရသွားလို့လား"

ဟန်ယင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အထီးကျန်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာကာ သူမသည် ပြုံးကာ ဖျစ်ညှစ်လိုက်ပြီး။

"ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား ဘေးအန္တရာယ်က ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ နင်ကိုယ်တိုင်လည်း သိတာပဲကို... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ငါလည်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်တော့ နည်းနည်းတော့ စိတ်ရှုပ်နေတယ်... အခွင့်အလမ်း တစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ် ငါ ကံကောင်းသွားတာ... အတိဒုက္ခ အကြောင်း မပြောနဲ့တော့"

သူမ ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ သူ့မျက်နှာက အလွန်ရုပ်ဆိုးနေသည်။ ရန်ဖေး အနည်းငယ် အံ့သြသွားသော်လည်း ပါးစပ်ကိုပိတ်ကာ ထပ်မမေးတော့ပေ။ ယခု သူမသည် ထိုအတိဒုက္ခကို တွေးတောရင်း အလွန်ကြောက်စရာနေသေးတာကြောင့် အစ်မဟန်ယင်းကို စာနာသည်။

လုရွှမ် ယုန်ရိုင်းနှစ်ကောင်နှင့် ငှက်ငယ်နှစ်ကောင်ကို သယ်ဆောင်ကာ ပြန်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့နှစ်မျိုးစလုံးက နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ်ကို ကျင့်ကြံထားတာမို့ အရသာအရှိဆုံး ဖြစ်သည်။

သူက လှလှပပ ကင်ပြီး အမျိုးသမီး နှစ်ယောက်ကို ပေးကာ အကျဉ်းသားကိုလည်း ကြည့်လိုက်သည်။

"သူ့ကို ဘာလုပ်ရမလဲ"

ဟန်ယင်းက သူ့ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး :"ကျွန်မသူ့ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ မသိ​သေးဘူး... သူ ကျွန်မ​နောက် တောက်လျှောက် လိုက်တိုက်နေပေမယ့် သူ့ကြောင့် ကျွန်မက သေခြင်းတရား အခြေအနေကို လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့တာ... ဒါ့ထက် သူ ကျွန်မကို လိုက်နေပေမယ့် မသတ်ဘူး ဘာကြောင့်လဲ မသိဘူး"

"ကျွန်မ သူ့ကို လွှတ်​ပေးသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်... ဒါပေမဲ့ မကြာခင် သူပြန်ရောက်လာဦးမှာပဲ!"

ဟန်ယင်း တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

ရန်ဖေးက အံ့သြမှုအပြည့်နဲ့ :"အဲဒါမျိုးလည်း ရှိသေးတာလား?"

"ရန်​ဖေး မသွားပါနဲ့... သူက အရမ်းထူးဆန်းနေတာ"

"အင်း.... အစ်မဟန်ယင်းက အရမ်းတော်တာပဲ... လွယ်လွယ်နဲ့ လူမသတ်တတ်ဘူး"

လုရွှမ်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ငါကြည့်ပါရစေ နောက်ဆုံးတော့ ငါက အိမ်ရှင်တစ်ယောက်ပဲလေ.. ပြဿနာတချို့တော့ မြင်နိုင်ပါတယ်"

လုရွှမ် ထိုယောက်ျားဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ အကျဉ်းသားရဲ့ ခေါင်းကို အုပ်ထားသော ဆံပင်ကို ဆွဲမော့ယူကာ နူးညံ့သော မျက်နှာကို ပေါ်လွင်လာစေခဲ့သည်။ ထိုယောက်ျားက အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့ကာ ဟန်ယင်းနဲ့တောင် ခပ်ဆင်ဆင် တူနေသည်။

ရုတ်တရက် အကျဉ်းသားက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လုရွှမ်ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။