အမိုးအကာလှေ

ရန်ဖေး ခေါင်းကို ပြန်မော့လိုက်သည်။ သူမရဲ့ ပါးပြင်များက အနည်းငယ် နီရဲနေပြီး ၎င်းတို့အပေါ်ရှိ မျက်ရည်စီးချောင်းနှစ်ချောင်းက သူမကို သိမ်မွေ့ပြီး သနားစရာလေး ဖြစ်သွားစေသည်။

"ရှင် ဘာပြောလိုက်တယ်?"

လုရွှမ် သူမကို လှမ်းဆွဲထူလိုက်ပြီး :"မင်းမှာ ငါရှိသေးတယ်... ငါမင်းရဲ့သူငယ်ချင်း မဟုတ်လား? ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး သေခြင်းတရားနဲ့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အတူတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြတယ်လေ... အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့က သူငယ်ချင်းပဲပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား"

ရန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေမယ့် အလွန်အမင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသေးသည်။ အမြဲတမ်း လေးနက်ခဲ့သော လုရွှမ်ကို အထပ်ထပ်အခါခါ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"အဟက်... ငါအမြဲတမ်း ဒီလိုကြုံဖူးတယ်!"

လုရွှမ် ပြုံးပြပြီး ဆေးတစ်လုံးထုတ်ပြီး သူမကို ပေးလိုက်သည်။ အဂ္ဂိရတ်ဆေးလုံးကို မြင်သောအခါ ရန်ဖေး သွေးအန်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"ယင်းယန်ကိုးစင်း အဂ္ဂိရတ်ဆေး? ရှင့်မှာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေတာတုန်း... သုံးလုံးပဲရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ငါကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပြီး သန့်စင်ထားတာ မခက်ပါဘူး"

ကိုယ်တိုင်လေ့ကျင့်ရတာ မခက်ဘူးတဲ့လား?

ဘယ်လိုမှ မခက်ဘဲ မနေပါ။ မဟုတ်ရင် စစ်မှန်တဲ့ သခင်ဟွမ်လုံက ယင်းယန်ကိုးစင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဆေးလုံးကို သုံးလုံးပဲ ချန်ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။

သို့သော် ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာအားလုံးပြီးနောက် ရန်ဖေးသည် လုရွှမ်ဟာ အဂ္ဂိရတ်ဆေးများကို သန့်စင်နိုင်သည်ဟုလည်း ပြောခဲ့သောကြောင့် လုရွှမ်အား သံသယမရှိတော့ပေ။

ယခု​အချိန်တွင် လုရွှမ် မုသားကို သုံးမယ်မထင်ပါ။ သူစိမ်းတစ်ယောက်ရဲ့ သေရေးရှင်ရေးကို မခွဲခြားဘဲ ရပ်တည်​ပေးဝံ့သူက တစ်ဖက်သားကို ဘယ်လိုလုပ် လိမ်ညာနေပါ့မလဲ။

ဆေးကို သောက်ပြီးနောက် ရန်ဖေးဟာ ဆေးလုံးရဲ့ ခြားနားချက်ကို အမှန်တကယ် ခံစားမိလာသည်။

လုရွှမ်: "တချို့ပစ္စည်းတွေက မလုံလောက်တော့ တခြား ပစ္စည်းတွေကို ကိုယ်တိုင် အစားထိုးလိုက်တာ.... ဆေးရဲ့ ထိရောက်မှုက မူရင်းဆေးရဲ့ 80% လောက်ရှိပေမယ့် လုံလောက်ပါတယ်... အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် ဒီဟာတွေကို ပြင်ဆင်ထားတာ..."

ရန်ဖေး လုရွှမ်အား ဟန်ဆောင်မှုမရှိဘဲ သဘာဝကျကျ ဖော်ရွေစွာ ကြည့်နေသည်။

"ဟုတ်ပြီ... မငိုနဲ့တော့ မင်း ထပ်ငိုရင် ကြောင်ငယ်လေး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် မင်း ခဏအနားယူလိုက်ပါ... ပြီးရင် ထွက်သွားရအောင်"

လုရွှမ် တောင်တန်း​တွေကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပင်လယ်နဲ့ ကောင်းကင်က အရောင်တူလို့ ဘာမှမမြင်ရပေမယ့် ပင်လယ်ကြီးက အတော်လေး ကျယ်ပြောလှတာကို တွေ့ရသည်။

တစ်ရက်ခန့်အကြာတွင် ရန်ဖေး ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်အတိဒုက္ခရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့ပြီး စွမ်းရည်ကလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"မရှက်ပါနဲ့ ငါ့ကို အစ်ကိုလုရွှမ်လို့ပဲ ခေါ်လိုက်ပါ... နဂါးကျွန်းမှာ ငါ့ညီမ မင်းသမီးလေးကို ငါဒီလိုပဲ သတ်မှတ်ခဲ့တာ.. သူက အရမ်းချစ်စရာကောင်းတယ် ဒါပေမယ့်လည်း နည်းနည်းတော့ အူတူတူလေး... မင်းတို့နှစ်ယောက်က အတူတူပဲ"

ရန်ဖေး မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး :"ဘာလို့ အူတူတူလဲ?"

လုရွှမ်: "ကောင်းပြီ မင်းက အူတူတူ မဟုတ်ပါဘူး!"

ရန်ဖေးလည်း သူမနဲ့ လုရွှမ် ကြားတွင် အတားအဆီး မရှိသကဲ့သို့ ခံစားလာရသည်။ လုရွှမ်ကို ပြန်ကြည့်ရင်း ပြုံးပြနေကာ စိုးရိမ်စိတ်တွေလည်း ပျောက်သွားသည်။

"အစ်ကိုလုရွှမ်... ငါတို့ နဂါးကျွန်းကို သွားချင်တာကထားပါ... ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီကို ရောက်နိုင်မှာလဲ ငါတို့ အဲဒီကို ပျံသန်းသွားရင် အန္တရာယ်များမှာ သေချာတယ်..."

လုရွှမ် ခေါင်းညိတ်သည်။

"မှန်တယ်... ဒီနေရာက အေးချမ်းတယ်လို့ ထင်ရပေမယ့် အားလုံးက ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်တွေ... ဒီပင်လယ်ဧရိယာကို ဖြတ်ချင်ရင် ကူးတို့သင်္ဘောနဲ့မှ ကူးနိုင်မှာ... အဲဒီဆိပ်ကမ်း မြင်ဖူးတယ်မလား... ကူးတို့သမားတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်"

ရန်ဖေူး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?

နဂါးကျွန်းကို ကူးတို့စီးမယ့်သူ ရှိသေးတာလား။

အဲဒါ နဂါးကျွန်းနော်။

"ငါတို့စောင့်မယ်...."

ဆောင်းရာသီကနေ နွေဦးပေါက်ရာသီသို့ ကူးပြောင်းသွားသည်။ နွေဦးအစတွင် ပင်လယ်ပြင်အထက်၌ အမှန်တကယ် သင်္ဘောတစ်စင်း ပေါ်လာကာ သူတို့ဘက်သို့ ဦးတည်လာတာ တွေ့ရတော့ ရန်ဖေး အံ့အားသင့်သွားသည်။

နှစ်ယောက်သား ကူးတို့ဆီ ရောက်လာတော့ ကူးတို့သင်္ဘောကြီးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ လှေငယ်လေးတစ်စင်းလို ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်ကြီး မဟုတ်ပေမယ့် လေနဲ့မိုးရွာတာတွေကို ကာကွယ်ထဖို့ အလယ်မှာ အမိုးအကာပါသည်။

"အစ်ကိုလုရွှမ်....ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ"

ရန်ဖေး အရမ်းအံ့သြသွားသည်။

"မသဲကွဲတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ဆိုပါတော့... လှေပေါ်တက်ရအောင်!"

လှေသည် လေမရှိဘဲ သူ့ဘာသာသူ ပြေးနေကာ လှေသမားလည်း မရှိချေ။ ကူးတို့ဆိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါတွင် ၎င်းသည် အလိုအလျောက် ကျောက်ချထားကာ ကမ်းစပ်၌ ရပ်သွားခဲ့သည်။

လုရွှမ်က အရှေ့တွင်ရှိနေပြီး ရန်ဖေးက အနောက်မှလိုက်ကာ မိုးကာလှေထဲသို့ ဝင်လိုက်ကြသည်။ သင်္ဘောက အပြင်မှာ ကြီးကျယ်ပုံ မပေါ်ပေမယ့် အထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ အထဲမှာ တစ်ခုခု ရှိနေတာ သိလိုက်ရသည်။

ဆယ်ပေမျှသာ ရှည်လျားသော အမိုးအောက်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် အနည်းဆုံး လူတစ်ရာ ဆံ့ရုံသာမက အလွယ်တကူ တည်းခိုနိုင်သည်။ဒါပေမဲ့ အထဲမှာ ရွက်ဖျင်တဲ ကိုးခု ရှိပြီး လူကိုးယောက်သာ တည်းခိုနိုင်ကြောင်း ပြသနေ၏။

"ကျွန်တော်က လုရွှမ်... ဒါက သင်္ဘောပေါ်တက်နေတဲ့ လူက ကျွန်တော့်ညီမ ရန်ဖေးပါ... သင်္ဘောပေါ်မှာ စောစော ရောက်နေတဲ့ ခရီးသွားတွေများ ရှိလား?"

ထူးထူးခြားခြား ကျက်သရေရှိရှိ သာလွန်ထူးခြားသော သင်္ဘောတစ်စင်း ဖြစ်သည်။ ဒီလို သင်္ဘောမျိုးပေါ်မှာ ကိုယ့်အကြောင်းကို မလိမ်ညာထားတာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။

လှောင်ပြောင်သံနှင့်အတူ အတွင်းအကျဆုံး တဲ၏ ကန့်လန့်ကာပွင့်လာပြီး ခေါင်းတစ်လုံး ထွက်လာကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူမသည် လှပသော မျက်လုံးများရှိသည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးနှစ်လုံး၏ အရောင်မှာ တစ်မျိုးသည် စပျစ်သီးကဲ့သို့ ခရမ်းရောင်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ စကြာဝဠာတစ်ခုကဲ့သို့ စိမ်းပြာရောင် ဖြစ်သည်။

သူ့မျက်လုံးများထဲက အပြုံး အရိပ်အမြွက်ပြသံနှင့်အတူ။

"မင်္ဂလာပါ... ရှင်တို့ နဂါးကျွန်းကို သွားလည်ကြမှာလား... ဘယ်သူကမှ နဂါးကျွန်းကို အကြာကြီး မလည်ပတ်ရဲဘူးနော်... ကျွန်မနာမည်က လျိုရှန်း... ကောင်းကင်လူသား မျိုးနွယ်က"

သူမအသံသည် နူးညံ့ပြီး အလွန်နှစ်သက်စရာ ကောင်းသည်။ သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ ပါးချိုင့်နှစ်ခုက သူမကို မြင်မြင်ချင်းတွင် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အပြုံးကို ဖြစ်စေသည်။

"အခု ဒီပေါ်မှာ ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိသေးတယ်... ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ တဲကို ရွေးလို့ရတယ်.... ကျွန်မတို့ ဒီမှာ တစ်ရက်စောင့်ပြီးမှ ထွက်ခွာမယ်"

"မင်းရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လုရွှမ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။ ရန်ဖေးလည်း လိမ်လိမ်မာမာလေး ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုပြီး အနီးနားရှိ တဲတစ်လုံးစီကို ရွေးချယ်ကာ သန့်ရှင်းရေး ဝင်လုပ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ပြန်ထွက်လာ၏။

ကောင်းကင်လူသား မျိုးနွယ်က မိန်းကလေး လျိုရှန်းသည် လူသားမျိုးနွယ်ကို အလွန်သိချင်နေပုံရပြီး သူမသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်သော်လည်း အနည်းငယ်တောင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သလို မခံစားရချေ။

"နဂါးကျွန်းကို ဝင်တဲ့အခါ စည်းကမ်းတွေ လိုက်နာရမယ် ရှင်တို့ သိ​ပြီး​ပြီလား"

လုရွှမ်: "အိုး စည်းကမ်းကဘာလဲ"

ရန်ဖေး: "ဘာလို့လဲ"

လျိုရှန်းက ရန်ဖေးကို ညင်ညင်သာသာလေး ပြုံးပြသည်။

"ညီမရန်ဖေး.... မင်းရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို ပြောင်းလဲရမယ် တချို့ကိစ္စတွေက တစ်သတ်မှတ်တည်း ချမှတ်ထားတာ ငါတို့က မပြောင်းလဲနိုင်ဘူး ငါတို့အနေနဲ့ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင်ပဲ နေရမှာ မဟုတ်ရင် ငါတို့အားလုံး ပျက်စီးကုန်လိမ့်မယ်"

လုရွှမ်လည်း သူ့အင်အားက နဂါးကျွန်းမှာ သာမန်ပဲဆိုတာ နားလည်ပါ၏။ စည်းကမ်းတွေနဲ့ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင်​နေဖို့၊ သူတို့ကို စိန်မခေါ်မိဖို့ လိုအပ်သည်။ ရန်ဖေးက သူမ နားလည်မှုကြောင်း ဖော်ပြရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီမှာ လှေသမား မရှိဘူး... ကိုးယောက်လုံး တက်လာပြီးရင် ရှစ်ယောက်ပဲ ထွက်သွားရမယ်.. တစ်ယောက်ယောက်က လှေသမားအဖြစ် နေခဲ့ရမယ်"

ရန်​ဖေးရဲ့ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကာ လုရွှမ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ လုရွှမ် သူမပုခုံးကို ညင်ညင်သာသာ ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး။

"နတ်သမီးလျိုရှန်း ဒုတိယအချက်ကရော ဘာလဲ?"

လျိုရှန်းက လုရွှမ်ရဲ့ တည်ငြိမ်မှုကို အလွန်ကျေနပ်သွားသည်။

"ဒုတိယအချက်ကတော့ ဒီလှေက နဂါးကျွန်းကို သွားမှာ...ကျွန်မတို့တွေ နဂါးမျိုးနွယ်ကို မစော်ကားမိစေဖို့ ကြိုးစားရမယ်... နဂါးမျိုးနွယ်က ချို့ယွင်းချက်တွေကို အရမ်း ကာကွယ်တတ်တယ်... အငြင်းပွားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားပြီးတာနဲ့ အောက်ဖက်က နတ်နဂါးပင်လယ်က ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ပေါ်လာလိမ့်မယ်...အဲဒီမှာ ဘေးကင်းကင်း ရှင်သန်ချင်ရင် အရေးကြီးဆုံးအရာက ပူဇော်ပသဖို့ ပြင်ဆင်ထားရမှာပဲ!"