ရန်ဖေးရဲ့ ယုံကြည်မှု
Vol. 138 Ch. 4.1587
တစ်ရက်ကြာတော့ လှေက ပင်လယ်ရဲ့ အနက်ပိုင်းဆီကို လွင့်မျောလာခဲ့သည်။ လုရွှမ် သူ့တဲထဲသို့ ပြန်ဝင်လာပြီး လေ့ကျင့်နေ၏။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်သွားတော့မယ်လို့ ခံစားနေရလေသည်။
ရန်ဖေးလည်း သူမတဲထဲမှာ နေပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်နေသည်။
လုရွှမ်ရဲ့ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူမသည် ယခုအချိန်အထိ နောက်ကျ ကျန်နေသေးကြောင်းကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့လေပြီ။
မြွေလူသား ညီအစ်ကိုက အားနည်းတာတော့ မဟုတ်ပေမယ့် လုရွှမ်နဲ့ တွေ့ပြီးနောက်ပိုင်းတော့ အားနည်းသွားသည်။ သူမသာ လုရွှမ်နဲ့ ရန်ဖြစ်ရင် အောင်နိုင်မယ် မထင်ချေ။ အဲဒီထဲက တစ်ယောက်က လှေပေါ် ရောက်လာပြီ ဆိုတော့ သူမ အနိုင်ကျင့်ခံရမှာ သေချာသည်။
တိုက်ပွဲအတွင်း တခြားလူတွေရဲ့ အပြုအမူများကိုလည်း သူမ သတိပြုမိခဲ့သည်။
တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားခြင်း သို့မဟုတ် လျစ်လျူရှုခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဤလူများ ထွက်ခွာသွားသောအခါတွင် ၎င်းတို့တစ်ဦးစီသည် ၎င်းတို့၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ပြီး တချို့မှာ စိန်ခေါ်ရန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။
အဲဒီတော့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ သူမဟာ တခြားကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ညံ့ဖျင်းတယ်လို့ အသာလေးး ရိပ်မိနိုင်သည်။ စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ဖို့ နည်းနည်းခက်ပေမယ့် သဘာဝကျတယ်လို့လည်း တွေးလို့ရသည်။
အထူးသဖြင့် နဂါးကျွန်းနှင့် နီးလာသောကြောင့် နဂါးကျွန်းသို့ သွားရန် အရည်အချင်းမရှိလျှင် နဂါးကျွန်းသို့ သွားသူတိုင်းက သေခြင်းတရားကို အထူးတလည် သွားရှာနေကြသလို ဖြစ်ကုန်လိမ့်မည်။
အဲဒီနေ့မှာပဲ လှေက ရုတ်တရက် တုန်သွားတာကြောင့် လှေပေါ်ပါ လူကိုးယောက်လုံး လန့်နိုးသွားကြသည်။ အားလုံး တဲထဲက ထွက်လာပြီး အပြင်က လှုပ်ရှားမှုကို ကြည့်လိုက်တော့ လှေ ဆိုက်ကပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ပေမယ့် နဂါးကျွန်းကို မရောက်သေးဘူးဆိုတာ ရှင်းနေသည်။
"အိုး! မြွေလူသားရဲ့အခန်းကို သွားကြည့်ကြဦး!"
ကောင်းကင်လူသား လျိုရှန်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန် အော်လိုက်သည်။
သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် ရဲ့ရှားမျိုးနွယ်သည် တဲကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဖွင့်ထားသော်လည်း အတွင်းတွင် မြွေလူသားရဲ့ အရိပ်မှာ မရှိတော့ပေ။
လုရွှမ်: "ဘာဖြစ်နေတာလဲ"
နဂါးလေးက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်လိုက်သည်။
"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ ဟုတ်လား? မင်းအပြစ်ပဲလေ... မင်းကြောင့် အဲဒီလူက သူ့ကိုယ်သူ သတ်သေပြီး ပင်လယ်ထဲ ခုန်ချသွားတာ!"
ကောင်းကင်လူသား လျိုရှန်း:“နတ်နဂါး Dragons ပင်လယ်ထဲမှာ ငရဲကျွန်းလို့ခေါ်တဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းရှိတယ်လို့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုရှိတယ်... အဲဒီနေရာက နဂါးမျိုးနွယ်စုက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို မနာခံတဲ့ သတ္တဝါတချို့ကို ထောင်ချရာ နေရာပဲတဲ့”
"အကျဉ်းချခံထားရသူတွေ အားလုံးက အဆိုးဆုံးလူတွေပဲ ဒါပေမယ့် ရှာရခက်တယ်... အမိုးအကာလှေပေါ်မှာ လူတစ်ယောက်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စတေးပြီး လူဝင်စားမဝင်ဘူး သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး သေခြင်းတရားရဲ့ ဝေဒနာကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်ခံစားရရင် လှေကို ငရဲကျွန်းဆီရောက်အောင် ပို့ဆောင်ပေးလိမ့်မယ်တဲ့..."
"ဒီလောက်ထိ သန်မာနေလောက်မယ့် မြွေကောင်တွေက ဒီလိုလုပ်မယ်လို့ မျှော်လင့်မထားဘူး!"
လုရွှမ်မှာလည်း ရယ်ရမလား ငိုရမလား မသိတော့ချေ။ စိတ်ဓာတ် အနည်းငယ် ညံ့ဖျင်းတဲ့ အကောင်ကို မြွေလူသားလို့ ခေါ်နိုင်တာက တကယ့် ဟာသတစ်ခုလိုပါပဲ။
"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလို အခြေအနေမှာ လူတစ်ယောက်ကို သယ်သွားဖို့ လိုအပ်တယ်... ငါတို့ ကံကောင်းရင်တော့ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ထွက်ခွာသွားနိုင်မှာပေါ့"
"ဟားဟား အခု ငါတို့ဆီ ပြေးလာတဲ့ လူအုပ်စုက ကံကောင်းနိုင်ပါ့မလား?"
နောက်ကျောမှာ လိပ်ခွံထမ်းထားတဲ့ ရွှမ်ဝူရဲ့သားမြေးက ခါးသီးစွာ ပြောလာခဲ့သည်။
လူတိုင်းရဲ့ ရွှမ်ဝူ မျက်လုံးများအတိုင်း ကြည့်လိုက်ရာ လူတစ်ဒါဇင်မျှမကဘဲ ရာနှင့်ချီသောလူများက သူတို့ဆီသို့ အရူးအမူး ပြေးလာနေကြတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ခေါင်းဆောင်၏ ခြေထောက်များ ကျိုးသွားသော်လည်း ပျံသန်းနေသောအခါတွင် သူသည် နေရာလွတ်ကို ခေါက်ထားသကဲ့သို့ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနိုင်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖျပ်ဖျပ်ခတ်ကာ အပြေး ထွက်လာ၏။
နဂါးလေး: "လူသား... ဒါက မင်းရဲ့အပြစ်ပဲ မင်းဒါကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ပဲ မတွေးထားဘူးလား"
လုရွှမ် တိုးတိုးလေး လှောင်လိုက်သော်လည်း ရဲ့ရှားမျိုးနွယ်နဲ့ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်တို့က နဂါးလေး နံဘေး ရပ်နေကြတာ တွေ့လိုက်ရသည်။
"လူသား... မင်းက တန်ခိုးကြီးနိုင်တယ် ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့မိန်းကလေး.. ဟေး.. ငါတို့ထဲက တစ်ယောက် နှစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် ငါတို့သုံးယောက်ကို မင်းတားနိုင်မှာလား!"
"အစ်ကိုလုရွှမ် ငါ့ကို စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... ငါက ပြဿနာမရှိဘူး... ဟမ့် သူတို့တွေက ဘယ်သူမလို့လဲ... သူတို့ကို မကြောက်ဘူး"
သူမရဲ့လက်ထဲက ကောင်းကင်လက်နက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး နဂါးလေး၊ ရဲ့ရှားနဲ့ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်တို့ကို အစွမ်းကုန် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။
ကောင်းကင်သိမ်းငှက် :"ဟားဟားဟား... ကလေးမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မလှည့်စားတာ ပိုကောင်းမယ်နော်"
သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှပ်တစ်ပြက်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ရွေ့လျားသွားကာ ရန်ဖေးဆီ လက်ဖဝါးတစ်ဖက် ဆန့်ထုတ်၍ ရန်ဖေးဆံပင်မှ ဆံညှပ်တစ်ချောင်းကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အရာမှာ ပုံရိပ်တစ်ခုပင်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတိုင်းတွင် ထူးထူးခြားခြား ကျင့်ကြံမှု ရှိပြီး ဉာဏ်ကြီးရှင်များကြားက ပါရမီရှင်တွေ ဖြစ်ကြသည်။
လုရွှမ်လည်း သေချာကြည့်နေသည်။ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်တွေ အလွန်လျင်မြန်တာ သူသိသော်လည်း ဒီလောက် မြန်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ ယခုအချိန်တွင် ပေါက်ကွဲစွမ်းအားသည် သူ၏ ချီထျန်းပု အဆင့်ထက်ပင် မြင့်မားနေပါသည်။
"အစ်ကိုထျန်းဖန်က အရမ်းမြန်တာပဲ!"
နဂါးလေးက အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ချီးမွမ်းလိုက်သည်။
ရဲ့ရှားက မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ပြုံးလေသည်။
"ကောင်မလေးကို မခြောက်မိစေနဲ့နော်!"
ကောင်းကင်သိမ်းငှက်က တခစ်ခစ်ရယ်ကာ သူ့လက်ဖဝါးများကို ဖြန့်လိုက်သည်။
"မိန်းကလေး... ဒါက မင်းရဲ့ဆံညှပ် ဟုတ်မဟုတ် ကြည့်ကြည့်ရအောင် ငါမင်းကို သတ်ချင်ရင် မင်း အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်ပြီး ခြေရာလက်ရာတောင် မကျန်လောက်တော့ဘူး... ဒါကြောင့် ကိုယ်ကျိုးမဖက်ပါနဲ့ လူသားတွေကတော့ အရမ်းဆိုးတာပဲ..."
သူစကားမဆုံးခင်မှာ သူ့ကိုကြည့်နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေရဲ့ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားတာကို သတိထားမိလိုက်သည်။ တချို့က လှောင်ပြောင်တဲ့ အရိပ်အမြွက်တွေတောင် ရှိကြရာ ရုတ်တရက် သူ့လက်တွေကို ကြည့်လိုက်၏။
ဆံညှပ်က ဘယ်မှာလဲ။
အပိုင်းအစက အသစ်စက်စက် ဖြစ်တာ မှန်ပေမယ့် သေချာတာကတော့ ပိုင်းဖြတ်လိုက်ရုံသာ။
ကောင်းကင်သိမ်းငှက်လည်း ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်တော့၏။
"ဟမ့် မိန်းကလေး... မင်း ငါ့ထက် ပိုမြန်လို့ မရဘူး။"
ရန်ဖေးက လှောင်ပြောင်ရင်း :"ကောင်းကင်သိမ်းငှက်... ကောင်းကင်ပြင်မှာ ကောင်းကင်ရှိတယ်ဆိုတာ ရှင် သိထားရမယ်... ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အပြင်ဘက်မှာလည်း လူတွေရှိတယ်!"
လုရွှမ်ရယ်ပြီး ရန်ဖေးကို ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် အစောတုန်းက ရန်ဖေး ဘယ်လို ရှောင်သွားသလဲ သူလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်လိုက်ရပေ။ သို့သော် ရန်ဖေးက အခြေအနေကို ထိန်းဖို့ နည်းလမ်းများ ရှိနေသေးသည့်အတွက် သူ အလွန်ပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။
နဂါးငယ်လေး: "ကောင်းပြီ ငါကြိုးစားပါရစေဦး"
လုရွှမ် ရှေ့တစ်လှမ်းတိုးခါနီးမှာ ရန်ဖေးက သူ့လက်မောင်းနဲ့ လှမ်းဆွဲထားလေသည်။
"အစ်ကိုလုရွှမ် ငါ့ကို လုပ်ခွင့်ပြုပါ... ဟမ့် မဟုတ်ရင် ဒီကောင်တွေက လူသားတွေ အားနည်းတယ်လို့ တကယ် ထင်နေဦးမယ်"
သူသည် ရန်ဖေးဆီကနေ ယုံကြည်မှုနှင့် လျစ်လျူရှုမှုကို ခံစားရပြီး သူမ၏ မျက်ခုံး၊ မျက်လုံးများနှင့် ပါးစပ်ထောင့်များမှ ပြင်းထန်သော သူရဲကောင်းဆန်သည့် အရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာတာကြောင့် ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်းတကယ် နားလည်သွားပြီပဲ... ဒီလူယုတ်မာကို သင်ခန်းစာတစ်ခု သင်ပေးလိုက်... မင်းရဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်က ဒီယုတ်မာတဲ့ နဂါးလေးတစ်ကောင်ထက် အများကြီးသာလွန်ပါတယ်.. နောက်ဆုံးတော့ နဂါးလေးတစ်ကောင်ပဲလေ."
ရန်ဖေးကလည်း ညင်ညင်သာသာ ပြန်ပြုံးပြီး နဂါးလေးကို သူ့ဓားဖျားဖြင့် ညွှန်ပြကာ လွတ်နေတဲ့ လက်ချောင်းကို ကွေးပြလိုက်သည်။
"လာခဲ့လေ..."
နဂါးလေးရဲ့ မျက်နှာလည်း နီရဲလာတော့သည်။ ဒါက သူရဲ့ အစွမ်းသတ္တိကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် လက္ခဏာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
"လူသား!! ဒီနဂါး သခင်လေးက မင်းကို မျက်နှာလေးပေးချင်ပေမယ့် မင်းရဲ့အစွမ်းအစတွေကို အရမ်းကြီး တွက်ဆနေတာပဲ... အဆုံးသတ်လိုက်တာပေါ့!"
နဂါးလေးက သူ့လက်ဖဝါးကို ဆန့်လိုက်သည်နှင့် နဂါးခြေသည်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရန်ဖေးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
ထိုအခိုက် ရန်ဖေးရဲ့ သူ့ခြေထောက်များကလည်း ပေါ့ပေါ့တန်တန် လှုပ်ခါလိုက်သည်။ နဂါးလေးရဲ့ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်လျင်မြန်သလို အစွမ်းက ပြင်းထန်လှသည်။ လက်သည်းက ရန်ဖေးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအမြုတေ ရှိရာကို တိုက်ရိုက်ဆုပ်ကိုင်ခြင်း ဖြစ်ကာ သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို ပြသသည့် အကွက်ပဲ ဖြစ်သည်။