မြွေမကောင်းဆိုးဝါး
Vol. 138 Ch. 4.1589
"သူတို့တွေ သန္ဓေပြောင်းသွားတာ... တကယ် ဘာတွေ ဖြစ်သွားကြတာလဲ?"
ရန်ဖေးက ထိတ်လန့်သော အကြည့်ဖြင့် အော်လိုက်သည်။
"ဟေး ကလေးမလေး မကြောက်ပါနဲ့.. မင်းကိုကိုနဂါးက မင်းကို ကာကွယ်ပေးမှာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"
နဂါးလေးက လုရွှမ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း အော်ဟစ်ပေးလိုက်သည်။
သူသည် စိတ်သဘောထား ကြီးမားသူ မဟုတ်ပါ။ စိတ်ထဲတွင် မပျော်ပါက ချက်ချင်း ထုတ်ပြတတ်သည်။ စိတ်တိုတတ်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် လူသားမိန်းကလေးကို ကျီစားရတာမျိုးတော့ ခံနိုင်ရည် ရှိတတ်ပါသည်။
ရန်ဖေး မျက်နှာနီရဲလာပြီး ဘာမှမပြောဘဲ ဟစ်အော်လိုက်သည်။ နဂါးလေးကလည်း သူမျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ဖြစ်သွားတာကြောင့် ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုစဥ် လုရွှမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်ကာ ရုတ်တရတ် လက်ပြန် ရိုက်လိုက်သည်။ အမြန်နှုန်းက အလွန်လျင်မြန်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုက သတိပေးခြင်းမရှိ၊ ခွန်အားများစွာ မပါရှိသော်လည်း အသံမှာ အလွန်ရှင်းလင်းပါသည်။
ကျယ်လောင်သော လျှပ်တစ်ပြက် ရိုက်ချက် တစ်ခုကြောင့် နဂါးလေးရဲ့ ပါးပြင်များသည် ချက်ချင်းပင် နီရဲလာပြီး လုံးဝ အရှက်ကွဲသွားသည်။
"လူသား မင်းက ငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့!"
နဂါးလေးက ဒေါသတကြီးနဲ့ အော်လိုက်သည်။ လုရွှမ် သူ့ကို အရမ်းအနိုင်ကျင့်ပြီး ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ဖို့လည်း သတ္တိရှိနေခဲ့သည်။ ခဏလောက်တော့ သူတကယ်ကို ဒေါသထွက်ပြီး ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ သူ ထပ်ခါတလဲလဲ ကဲ့ရဲ့ရှုံ့ချခဲ့တဲ့ ဒီလူသားကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ အရှက်ကို ဆေးကြောဖို့ သွေးကို သုံးချင်နေခဲ့သည်။
လျိုရှန်း: "ရှင်တို့နှစ်ယောက် တော်လိုက်ကြတော့!"
သူမ လုရွှမ်နဲ့ နဂါးလေးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ဘယ်သူက ထပ်ပြီး ပြဿနာရှာလဲ... ထပ်လုပ်ဖို့ သတ္တိရှိရင် ကျွန်မဘက်က လှေခေါင်းဆောင်နေရာကနေ တာဝန်ယူပြီး နှစ်ယောက်စလုံးကို ရေထဲ ပစ်ချပစ်မယ်!"
"ကောင်းကင်ဘုံ၊ မင်းငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ပြီး မင်းက နတ်နဂါးကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား။
လျိုရှန်းက လူမိုက်တစ်ယောက်ကို ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်လဲ? ဒီလို ဦးနှောက်မရှိတဲ့ နဂါးမိုက်ဆီ အခွင့်အရေးက ဘာလို့များ ရောက်လာရတာလည်း နားကို မလည်ဘူး... ရှင့်လို လူမိုက်တွေကြောင့် နဂါးမျိုးရိုးက တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာတာ အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး"
လုရွှမ်လည်း အလွန်နူးညံ့ပုံပေါက်သော လျိုရှန်းက ဤကဲ့သို့ ပြတ်သားသော စကားများ ပြောထွက်လာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ သူမရဲ့ အသွင်အပြင်က အလွန်လွှမ်းမိုးသွားနိုင်သည်။
သူက ရန်ဖေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်လုံး လျှို့ဝှက်စွာ သတိရှိနေကြ၏။ အမှန်ပင် သူမက ဤလှေ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ဖူးပါ။
ဒါပေါ့။ သူမကိုယ်တိုင် ဒါကို ထောက်ပြဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်လူသား လျိုရှန်းက ဘယ်တုန်းကမှ မညွှန်ပြခဲ့တာက လူတွေကို ပိုင်ရှင်နေရာကနေ နှင်ထုတ်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ် ဆိုတာပါပဲ။ အခု အသေးအဖွဲ့ အငြင်းပွားမှုမှာ သူမရဲ့ အခွင့်အာဏာကို ပြသခဲ့လေသည်။
နဂါးလေးက ရဲ့ရှားနဲ့ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ဆီကနေ ဖမ်းဆွဲခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူက လုရွှမ်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သေး၏။
"လူသား မင်းလမ်းမှာ သေသွားဖို့သာ မျှော်လင့်ထားလိုက်! မဟုတ်ရင် မင်းလှေပေါ်က ဆင်းတာနဲ့ အသက်မရှင်စေရဘူး!"
လုရွှမ်က ဘာမှမထူးခြားသလိုပဲ ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ဒါပေါ့!"
သူ့မျက်လုံးထဲက မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများကြောင့် နဂါးလေးဟာ ရှေ့ကို ထပ်ပြေးချင်ပေမယ့် ရဲ့ရှားနဲ့ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်တို့က တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆွဲထားကြလေသည်။
"ပြဿနာမလုပ်နဲ့ ငရဲကျွန်းပေါ်က ဘီလူးတွေ ရောက်လာတော့မယ်..."
စကားတစ်ခွန်းဖြင့် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် အားကုန်သုံး လာနေကြသော သတ္တဝါများဆီသို့ စူးစူးစိုက်စိုက် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ၎င်းတို့၏ ရောင်ဝါက ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်သွားစေသော လှိုင်းလုံးကြီးများကိုပါ သယ်လာသည်။
"သတိထားပါ ဒီရောင်ဝါမှာ တစ်ခုခုမှားနေပြီ"
ကောင်းကင်လူသား လျိုရှန်းက ရုတ်တရက် အော်လိုက်ပြီး နှာခေါင်းကို ရှုံ့လိုက်ပါ၏။
လူတိုင်းရဲ့ နှလုံးသားများ ရပ်လုနီးနီး ဖြစ်သွားသည်။ ကျွန်းပေါ်က သတ္တဝါတွေဟာ ဘယ်လိုတွေကြောင့် ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အပြောင်းအလဲများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသလဲ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရှူသွင်းလိုက်သောအခါတွင် စူးစူးရှရှ ငါးအနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ဆက်တည်း အေးပြီး ယားယံသော အနံ့အသက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။
လုရွှမ်လည်း ခံစားမိသည်။ ၎င်း သူ့လည်ချောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါတွင် ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးများဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်သွားသော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းအမြုတေဆီတော့ မရောက်ပေ။ ၎င်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဘာကြောင့် ဒီလို ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရလဲ ဤအရာက ရှင်းပြနေပုံရသော်လည်း ကျင့်ကြံထားတာတွေက အားလျော့သွားတာ မရှိဘဲ ပုံမှန်ထက်ကို အားကောင်းနေသေးသည်။
လုရွှမ် ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဖြတ်သန်းစူးစမ်းရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနေဆဲ ဖြစ်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အနှီဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ စုပ်ယူနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်ကို အသက်သွင်းကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖယ်ရှားပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တချို့ကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပေါင်းစပ်ထားသော်လည်း ပမာဏမှာ အလွန်နည်းပါးပါသည်။
ဒီနေရာမှာ အမြဲရှင်သန်နေနိုင်လျှင် ပြဿနာက မရှိနိုင်သော်လည်း စစ်တိုက်လိုပါက ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သေချာပေါက် ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။
လုရွှမ် သူ့နားလည်မှုကို ဖော်ပြရန် ခေါင်းညိတ်ပြကာ ရန်ဖေးထံ အသံပို့၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို ညွှန်ပြကာ တံဆိပ်ခတ်ခိုင်းထားလိုက်သည်။ ရန်ဖေးကလည်း လျှို့ဝှက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ချက်ချင်း လုပ်လိုက်သည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ကမ္ဘာမှ ဆင်းသက်လာသူမလို့ အမှန်တကယ်ပင် ထူးထူးခြားခြား နည်းလမ်းများ ရှိသည်။
တခြားကောင်တွေကတော့ လက်နက်တွေကိုင်ဆောင်ပြီး လူသတ်ချင်စိတ်တွေချည်းသာ။
လူသားမြွေ သို့မဟုတ် မြွေပွေးတစ်ကောင်လား မပြောတတ်သော ယခု သတ္တဝါအမျိုးအစားသည် သူတို့ဆီ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလာ၏။ သူ့အောက်တွင် ထီးဆောင်းထားသည့် အလင်းရောင်တစ်ခု လွင့်ပျံလာခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ အဝါရောင် အရည်တစ်ဆုပ်ကို လူတိုင်းဆီသို့ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။
"ဟမ့်.. တွားသွားသတ္တလေးပါ"
နဂါးမျိုးနွယ်က မြွေတွေကို အမုန်းဆုံးလို့ ကောလဟာလတွေ ရှိထားတယ် မဟုတ်လား။
"ငါ့ကို ရှင်းခွင့်ပေး!"
နဂါးလေးကလည်း အော်ဟစ်ပြီး ပြေးထွက်သွားသည်။ သူ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ မီးလုံးတစ်လုံးကို ထွေးထုတ်လိုက်၏။ မီးလျှံက မြွေအဆိပ်ကို ထိမှန်သွားသည်။ အဆိပ်ရည်ကို ပိတ်ဆို့ထားတာကြောင့် အဆိပ်ရည်လည်း လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။
၎င်းက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အနက်ရောင် ပြာတွေ ဖြစ်သွား၏။
နဂါးလေးက အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပွင့်သွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် အနက်ရောင် အရိပ်ငါးခုအဖြစ် ဖြတ်သွားကာ မြွေကို အသား အပိုင်းအစတွေ ဖြစ်တဲ့အထိ ဘဝပြောင်းပေးလိုက်သည်။
"ဟမ့် ငါမင်းကိုပြောထားမယ်.. ဒါက အသေးစား လှည့်ကွက်ပဲ ရှိသေးတယ်"
နဂါးလေးက လုရွှမ်ကိုကြည့်ကာ ဂုဏ်ယူစွာ အော်လိုက်သည်။ လုရွှမ်ကလည်း ပေါ့ပေါ့တန်တန် ငြီးငြူရင်း အလောင်းအား ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"ဟုတ်ရဲ့လား?"
နဂါးလေး လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လှီးထားသော အသားများက လျင်မြန်စွာ ပြန်ပေါင်းစပ်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့သည် ယခင်က ထူးဆန်းသောမြွေအတိုင်း ထပ်မံပေါင်းစပ်လိုက်သော်လည်း ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယခုအခါ ထူးဆန်းသောမြွေက အလွန်ဒေါသ ထွက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
မြွေအရေခွံခွာက ပိုသန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသလိုမျိုး အရှိန်က နှစ်ဆကျော် တိုးလာသည်။
ကောင်းကင်သိမ်းငှက်: "နဂါးလေး... သတိမပေါ့ပါနဲ့... ဒီထူးဆန်းတဲ့မြွေမှာ လှည့်ကွက်တချို့ ရှိနေလိမ့်မယ်.."
ကောလဟာလတွေ အရတော့ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ဟာ နဂါးတွေကို ကျွေးမွေးကြတဲ့ သတ္တဝါတွေ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက် မဟာမိတ်ဖွဲ့မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ထားကြချေ။
ဤစက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော တွားသွားသတ္တဝါသည် သူ့မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သောကြောင့် နဂါးလေးခမျာ အလွန်ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်ကာ ထူးဆန်းသောမြွေကို ခြေသည်းနှင့် လက်ဆယ်ချောင်းဖြင့် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။
လှောင်ပြောင်သံဖြင့် သူသည် ထူးဆန်းသောမြွေကို အစိတ်စိတ် အမွှာမွှာ ဆုတ်ဖြဲပြီးနောက် မြွေဦးခေါင်းကို အသွေးအသား အိုင်ထဲသို့ နင်းချေလိုက်သည်။
"ဟမ့် မင်း အခုပြန်ထနိုင်ဦးမလား ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."
နဂါးလေးက တဟားဟား အော်ရယ်လိုက်သည်။
မြေပြင်ပေါ်ရှိ အသွေးအသားများသည် အလွန်သည်းမခံနိုင်တော့သလိုမျိုး နောက်အခိုက်အတန့်တွင် အသားအပိုင်းအစများက ယခင်ကထက် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ စုပုံလာတော့သည်။ ယခင်ကလို ထူးဆန်းသော မြွေတစ်ကောင်အဖြစ် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နဂါးငယ်လေးကို လှမ်းကိုက်လိုက်သည်။
"မာနကြီးနေတဲ့ အယုတ်တမာ"
နဂါးလေးက ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းလိုက်တဲ့အခါ ကွေးညွတ်ထားတဲ့ နဂါးဓားတစ်လက် ထွက်လာကာ ထူးဆန်းတဲ့ မြွေကို ခုတ်ထစ်လိုက်ပါ၏။
မြွေကိုယ်ခန္ဓာက သတ်ဖြတ်ရတာ ပိုမိုခက်ခဲလာတာ သိသာထင်ရှားသော်လည်း ၎င်းက နဂါးဓားအောက်တွင် အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ခံနေရဆဲ ဖြစ်သည်။