ချမ်ရီရီအိမ်ငလျင်လှုပ်ခြင်း

လင်းဖန်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသောချမ်ရီရီ အား ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ “ အရင် လက်ဖပ့်ကာလာကို အစားထိုးဖို့ ဒီရေမွှေးပုလင်းကို သုံးဖို့ ကိုမင်းဘယ်လိုထင်လဲ။”

ချမ်ရီရီသည်လင်းဖန်စကားကြားပြီးနောက် သတ်ပြန်ဝင်လာကာ”ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လင်းဖန်၊ ဒါက ကျွန်မအနံ့ခံဖူးသမျှထဲမှာ အကောင်းဆုံးရေမွှေးဘဲ!”

ချမ်ရီရီ၏ အိပ်မက်မှာ ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ရေမွှေးဖန်တီးရန်ပင််ဖြစ်သည်။

ယခုတော့ သူမသည် မျှော်လင့်ချက်ကိုမြင်နေရသလိုခံစားရသည်။

လင်းဖန်က ပြုံးပြီး “ကျေးဇူးတင်ဖို့မလိုပါဘူး ငါက ဟန်စီဒီကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာရှင်တစ်ယောက်မဟုတ်လား။”

“ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က ရှယ်ယာ 10% အရမ်းနည်းတယ်၊ နောက်ထပ် 20% လွှဲပေးမယ်။”

ချမ်ရီရီ က ပြောလိုက်သည်။

ဟန်စီဒီကို ချမ်ရီရီမှ တည်ထောင်ခဲ့သည်။

ချမ်ရီရီသည် ငွေကြေးနှင့် ဝန်ထမ်းစတော့ပိုင်ဆိုင်မှုမှတစ်ဆင့် အစုရှယ်ယာအများအပြားကို ခွဲဝေပေးခဲ့သည်။

သူမသည် ရှယ်ယာ 60% သာပိုင်ဆိုင်သည်။

ယခု ရှယ်ယာ စုစုပေါင်း၏ 30% ကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သောကြောင့်လင်းဖန်သည် သူမနှင့် တူညီသော ရှယ်ယာ ရှင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လင်းဖန်က “မင်းအဆင်ပြေရင်ရပြီ”

လင်းဖန်က ရှယ်ယာတွေကို ဂရုမစိုက်ပေ။

ချမ်ရီရီ ကိုကူညီရခြင်းအကြောင်းရင်းမှာ သူမသည် အလွန်သဘောသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လင်းဖန် ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ဟန်စီဒီသည် ဗီဒီယိုအသစ်ကို ရုပ်သံဌာနများသို့ ပေးပို့ခဲ့သည်။

အားလုံးပြီးသွားတဲ့အခါ ကောင်းကင်ကြီးဟာ လုံးဝကို မှောင်နေပြီဖြစ်သည်။

ချမ်ရီရီ သည် တစ်နေ့လုံးနီးပါး အလုပ်များနေခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး လွန်စွာ ကျေနပ် ပျော်ရွှင်မှု ခံစားရလေသည်။

လက်ဖ့်ကာလာနေရာမှာရေမွှေးအသစ်ကိုအစားထိုးလိုက်ရသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

ဒါတွေအားလုံးက လင်းဖန်ကြောင့်ဆိုတာကိုသူမသိသည်။

လင်းဖန် က ပြုံးပြီး “နောက်ကျနေပြီ လင်းဖန်၊ ငါတို့အတူတူ ညစာသွားစားကြမလား?”

လင်းဖန်သည် အနည်းငယ်ဗိုက်ဆာနေသောကြောင့်ခေါင်းညိတ်ကာ “ကောင်းပြီ” ဟုပြောလိုက်သည်။

ဒီနေ့လဲထုံးစံအတိုင်းပဲ ပရိုတိတ်ကစ်ချမ်းကို ရောက်လာကြသည်။

စားပွဲထိုးက “အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ အမဲသားတချို့ကို ဒီနေ့ လေယာဉ်နဲ့ သယ်လာခဲ့တယ်။သးတို့က အရမ်းနုအိတယ်။ စမ်းစားကြည့်ချင်လား”

ချမ်ရီရီက “အင်းအဲ့တာကိုလာချပေးလိုက်ပါ။”

စာပွဲထိုးအမဲသားလာချပေးသောအခါစားပွဲထိုးပြောသလိုပဲ အသားက အရမ်းနူးညံ့အ်စက်နေခဲ့သည်၊ဒါကြောင့်လင်းဖန်နဲ့ ချမ်ရီရီတို့က အရမ်းကျေနပ်နေသည်။

ဆိုင်ကနေထွက်လာပြီးနောက်အဝေးမှ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချူယွီယွီသည် မကူညီနိုင်ဘဲ လမ်းကိုကြည့်ရန် ရပ်လိုက်သည်။

မြင်တယ်...

အလယ်အလတ်တန်းစား လူတစ်ယောက်သည် ဂစ်တာတီးပြီး သီချင်းဆိုနေသည်။(အလယ်အလတ်တန်းစား-ချမ်းလဲမချမ်းသာ၊ဆင်းလဲမဆင်းရဲ)

ချမ်ရီရီသည် ဤမြင်ကွင်းကို အလွန်နှစ်သက်သည်။

လင်းဖန်သည် အဝေးမှ ဂစ်တာတီးကာ သီချင်းဆိုနေသည့် အမျိုးသားကို သတိထားမိသည်။

ဒါကိုမြင်ပြီးသူ့အမူအရာက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဟိုးအရင်တုန်းက သူ့မှာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဂစ်တာအတွေ့အကြုံကို ရခဲ့ပေမယ့် တစ်ခါမှ မစမ်းဖူးပေ။

ဒါကိုတွေးရင်း လင်းဖန်သည် ထိုလူဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ချမ်ရီရီသည် လင်းဖန် လမ်းလျှောက်သွားသည်ကိုတွေ့သောအခါ

သူမသည် လဲသူ့နောက်သို့ အနီးကပ်လိုက်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ အနားကို ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ အဲဒီလူက သီချင်းဆိုလို့ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

လမ်းသွားလမ်းလာများထံမှ လက်ခုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူနောက်ထပ်သီချင်းဆိုခါနီးမှာ လင်းဖန် က “ကျနော်စမ်းဆိုကြည့်လို့ရမလား’’

အဲဒီလူက လုံးဝမတွန့်ဆုတ်ဘဲ “ရပါတယ်” လို့ ပြောလိုက်သည်။

လင်းဖန်သည် ဂစ်တယကိုကိုင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာမှိတ်လိုက်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် လင်းဖန်သည် မျက်လုံးဖွင့်ကာ ဂစ်တာကြိုးများကို စတင်တီးခတ်လိုက်တော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် နက်နဲသော ဝေးကွာသော သီချင်းကို သီဆိုရန် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“မနေ့ညက ကျနော်သူမကိုအိပ့်ရာထဲမှာချော့သိပ့်တယ်”

“သူမရဲ့ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုက ငါ့ကို ချစ်စေခဲ့တယ်”

“မင်းငါ့လက်ကဆုပ်ကိုင်ထားပြီးတစ်ဘဝလုံးနေသွားချင်တယ်ကွာ”

…………

သီချင်းသံထွက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ထွက်ခွာမည့် လမ်းသွားလမ်းလာများက ချက်ချင်းရပ်သွားကြသည်။

ဖြတ်သွားဖြတ်လာ များသည်လင်းဖန်နားတွင်စုရုံးကြသည်။

ပြီးနောက် လူတိုင်းက တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နားထောင်နေကြသည်။

ချမ်ရီရီ သည် လဲလုံးဝ အံ့အားသင့်နေသည်။

လင်းဖန်သည် နောက်ဆုံးသီချင်းစာသားကို သီဆိုကာ ဂစ်တာကြိုးများကိုဖိလိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

10 စက္ကန့်အတွင်း မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

သူတို့အားလုံးသည် လှပသောတေးဂီတတွင် နှစ်မြုပ်ခဲ့ကြသည်။

10 စက္ကန့်ကြာပြီးနောက် လူတိုင်းက လက်ခုပ်တီးပြီး အော်ဟစ်ကြတော့သည်။

“အသံအရမ်းကောင်းတယ်!”

“သီချင်းဆိုတာအရမ်းကောင်းတယ်!”

“နောက်ထပ်သီချင်းထပ်ဆိုပါဦး!”

လင်းဖန်က ဒါတွေကိုမကြားချင်ရောင်ဆောင်လိုက်သည်။

သူက ဂစ်တာကို အဲဒီလူဆီ တိုက်ရိုက်ပြောင်းပေးပြီး ချမ်ရီရီ ဆီကို လှမ်းသွားပြီး “သွားရအောင်” လို့ပြောလိုက်သည်။

ချမ်ရီရီ သည် မဖြေဘဲ လင်းဖန်၏နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားခဲ့သည်။

ချမ်ရီရီ ၏စိတ်ထဲမှာ လင်းဖန်နှင့်ပတ်သက်သည့်အရာအားလုံးသည် ရုပ်ရှင်ဖန်သားပြင်တစ်ခုလို အဆက်မပြတ်ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

သူမတို့ ပထမဆုံးစတွေ့စဉ်က လင်းဖန် သည် ဖောက်သည်များ၏တိုင်ကြားချက်ကို အလွယ်တကူဖြေရှင်းနိုင်ပြီး လက်ဖ့်ကာလာအတွက် တိုးတက်မှုနည်းလမ်းကို အဆိုပြုခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် လင်းဖန် သည် ကုမ္ပဏီ၏သူလျှိုကို တွေ့ရှိရုံသာမက အလွန်ကောင်းမွန်သော ရေမွှေး-သက်တန့် ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

အခုလဲလင်းဖန် က ဂစ်တာတီးပြီး သီချင်းဆိုနိုင်သေးသည်။

ဤပုံများသည် ချမ်ရီရီ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆက်တိုက် ပေါ်လာပြီး လင်းဖန်၏ ပုံသဏ္ဍာန်သည် အဆက်မပြတ် အရပ်ပို၍ ကြီးလာကာ အလွန်တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခုအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒီအချိန်မှာ...

လင်းဖန်၏နားထဲတွင် ရှင်းလင်းသောသတိပေးချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

【ဒင်း! စွဲဆောင်မှုရောင်ဝါ၊ မမေ့နိုင်သောအစပျိုး။ 】

လင်းဖန်ဒါကိုကြားလိုက်သောအခါ သူ့ခြေလှမ်းသည် ရပ်တန့်သွားသည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးတောမိရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ချမ်ရီရီကို အစစ်မှန်မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

[မျက်နှာတန်ဖိုး- 98]

[အကြိုက်ဆုံးဘွဲ့- 95]

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက ချမ်ရီရီဆိုတာကိုသိလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချမ်ရီရီသည် မှင်တက်နေပြီး လင်းဖန်သည် လုံးဝရပ်သွားသည်ကို သတိမထားမိဘဲ လင်းဖန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

နှုတ်ခမ်းတွေ ထိသွားခဲ့သည်။

အချိန်မှာ ၁၀ မိနစ်လောက် ကြာမှနမ်းတာရပ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် လင်းဖန်သည် ချမ်ရီရီ ၏အိမ်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏အိမ်သည် ကုမ္ပဏီအနီးမှအဆောက်ဖြစ်သည်။

အိမ်အလှဆင်မှုပုံစံသည် နွေးထွေး၊ ရိုးရှင်းပြီး အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်ပြီး အလွန်သက်တောင့်သက်သာရှိသည်။

လင်းဖန်သည် လှမ်းဝင်လာသောအခါ ရင်းနှီးမှုတစ်ခု သူ့နှလုံးသားထဲသို့ ချက်ချင်းဝင်လာသည်...ဆရာမ ဟန်တီ

ဆရာမဟန်တီ ၏အိမ်သည် လဲဤပုံစုံမျိုးဖြစ်သည်။

လင်းဖန်သည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်နေချိန်တွင် ချမ်ရီရီ သည် လင်းဖန်ရင်ခွင်ထဲသို့ ထိုးဝင်သွားလိုက်သည်။

(￣ε￣)

…………

...

ယနေ့ညတွင် ချမ်ရီရီ ၏အိမ်တွင် ရှားရှားပါးပါး ငလျင်တစ်ခု လှုပ်ခတ်လေတော့သည်။

ဒီငလျင်ကြောင့်စားပွဲ၊ အိပ်ယာနှင့် ဗီရိုအားလုံးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရသည် ။

ဒါကြောင့်နှစ်ယောက်လုံး တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်ခဲ့ကြပေ။မနက်လင်းခါနီးမှပဲအိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပေါ်မှာငါကအချမ်းသာဆုံးပဲ

ဘာသာပြန်-စောင့်ချောကြီး