ဒေဝါလီခံအောင်လုပ်မယ်

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဇိမ်ခံဘတ်စ်ကားက အေစီကလပ်ရဲ့ ဝင်ပေါက်မှာရပ်သွားခဲ့သည်။

အေစီကလပ်တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော အရပ်မြင့်မြင့် အလှမယ် နှစ်ယောက်သည် လူများစွာ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါသူမတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး “အေစီကလပ်မှ ကြိုဆိုပါတယ်” ဟု ချိုသာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဒီအလှမယ်နှစ်ယောက်သည်အရပ်ရှည်ယုံသာမကသူမတို့ကောက်ကြောင်းနဲ့အသံများသည်ပင်သံလိုက်ဓာတ်လိုချိုသာနေသည်။

ဒါကိုကြည့်ပြီးနောက်ကျောင်းသားများအားလုံးသည် စိတ်တွေကြွလာခဲ့သည်။

လင်ဖန်းသည်​​စေီကလပ်အထဲသို့ဝင်လိုက်ကာ နဲ့မျက်နှာကျက်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ကြမ်းပြင်ပဲ​ဖြစ်ဖြစ်၊ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွေကိုဇိမ်ခံပစ္စည်းများစွာနဲ့အလှဆင်ထားလေသည်။

လင်းဖန်ကတော့ဘာမှမထူးခြားပေ။သို့သော်သူ့အတန်းဖော်များကမူအံ့သြနေကြသည်။လင်းဖမ်သူတို့ကိုဂရုမစိုက်ပဲအေစီကလပ်ရှိစားသောက်ဆိုင်သို့ခေါ်သွားခဲ့လေသည်။

စားသောက်ဆိုင်ရောက်ပြီးတာနဲ့လင်းဖန်သည်ဝိုင်းတစ်ဝိုင်းတွင်ထိုင်ကာ”လူတိုင်း ဘာမှမစားရသေးဘူးမလား။ အရင်စားရအောင်။”

ဟင်းပွဲများကိုများကိုမှာပြီးမကြာမီတွင်လှပသော စားပွဲထိုးအမျိုးသမီးသည်သြစတေးလျပုဇွန်နဲ့အမဲသားစွပ်ပြုတ်၊ သိုးသားကင်များ၊ ဝက်နံရိုးကင်စသည့်..ဇိမ်ခံဟင်းလျာများ အများအပြားကိုလာချပေးလေသည်။(ဒါတွေကလင်းဖန်တို့မှာထားတာပါ)

အမှန်တော့ ကျောင်းသားအားလုံးသည်ဗိုက်သိပ်မဆာပေ။

သို့သော် ဤဟင်းပွဲပုံစံများနဲ့ရနံ့များကြောင့်လူတိုင်းသရေကျသွားခဲ့လေသည်။

လင်းဖန်သည်သူတို့ပုံစံကိုကြည့်ပြီးရယ်ကာ”မင်းတို့ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ စားလေ” ဟုပြောလိုက်သည်။

လင်းဖန်စကားကြောင့်အတန်းဖော်များသည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင်သူတို့သည်လာချပေးသောအစားအစာများကိုဆွဲစားလေတော့သည်။

ပါဝင်ပစ္စည်းများကလဲလတ်ဆတ်ပြီးချက်ပြုတ်သောသူသည်လဲတော်သောကြောင့်သူတို့သည်စားပြီးရင်းစားနေလေသည်။

မကြာမီတွင်သူတို့ရဲ့ ဗိုက်တွေက သာမန်မျက်စိနဲ့ မြင်နိုင်တဲ့ အရှိန်နဲ့ အဆက်မပြတ် ဖောင်းကားလာခဲ့သည်။အဲ့ဒါမှသူတို့ရပ်သွားခဲ့လေသည်။သူတို့ကမရပ်ချင်ပေ။သို့သော်သူတို့ဗိုက်ကခွင့်မပြုသောကြောင့်ကျေကွဲလေသည်။

သူတို့ဗိုက်တင်းကားနေအောင်စားပြီးသည်ကိုကြည့်ပြီးနောက်လင်းဖန်က “အေစီကလပ်မှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးကို မင်းတို့လုပ်နိုင်တယ်။ ‘’ လို့ ပြောလိုက်သည်။

ဇောင်ချင်းဘိုက ပြုံးပြီး “ဒါဆိုငါတို့အားမနာတော့ဘူး၊ငါလုပ်စရာရှိလို့သွားပြီ?”ဟုဆိုကာထွက်သွားလေသည်။

“ငါလည်းသွားလိုက်အုံးမယ်၊အစ်ကိုလင်းလေ!” စုရီ က ပြုံးပြပြီး လိုက်သွားသည် ။

သူ့ဘေးနားရှိ မူဇောင် သည် လဲသူတို့နောက်လိုက်သွားလေသည်။

စုရီနှင့် ဇောင်ချင်းဘိုတို့ရဲ့ ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုကို အမျိုးသား ကျောင်းသားတစ်ဦးက ကြားလိုက်ပြီး “ဘာလုပ်စရာရှိလို့လဲ၊ အရင်ကမင်းတို့ဒီနေရာက်ုရောက်ဖူးလို့လား” လို့ မေးလိုက်သည်။

“အစ်ကို လင်းက ငါတို့ကို ဒီကိုအရင်ခေါ်လာတာ၊မင်းတို့လိုက်ချင်လိုက်ခဲ့လိုက်...အဲ့ဒီအခါမှမင်းသိမယ်။’’ဟု ဇောင်ချင်းဘိုသည် လူတိုင်းသိသော အမူအရာဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

အတန်းဖော် ယောက်ျားလေး... နဲ့ သူ့တို့ဘေးနားက လူတစ်စုသည်ဒီစကားတွေကြားတော့ သူ့တို့ရဲ့မျက်လုံးတွေဟာတောက်ပလာတော့သည်။

သူတို့သည်မကြာမီတွင်ရေကူးကန်သို့ရောက်သောအခါရေကူးဘီကီနီဝတ်ထားသောလှပပြီးကောက်ကြောင်းရှိသောမိန်းကလေးများကိုမြင်သောအခါဇောင်ချင်းဘိုမျက်လုံးများတောက်ပသွားတော့သည်။

ထိုနေ့တွင် ကျောင်းသားများအားလုံးသည် ဒါတွေကိုကြည့်ပြီးရယ်ပြီးစကားပြေနေလေသည်။

ည ၉ နာရီရောက်သောအခါလူအားလုံးသည် မျက်နှာများပေါ်တွင် အပြုံးကိုယ်စီ​ဖြင့် အေစီကလပ်အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လာကြသည်။

အတန်းဖော်တစ်ဦးက “ငါတို့စားထားတာ၊ဘာညာလုပ်တဲ့ဟာတွေစျေးကြီးတာလား မသိဘူး” ဟု တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ သူသည် အေစီကလပ်ကိုထပ်လာချင်သောကြောင့်မေးခြင်းဖြစ်သည်။

“ဘယ်​​လောက်​လဲဆိုတာတော့မသိပေမဲ့လင်းဖန်ငွေပေးတော့ 780,000 ကုန်​သွားတယ်​ဆိုတော့တွေ့လိုက်တယ်”

ဒါကိုကြားပြီးနောက်အနီးနားရှိ ကျောင်းသားများအားလုံး အသက်ရှုကြပ်သွားကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် လင်းဖန်ကို သဘောကျသောအကြည့်ဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။

အေစီကလပ်မှ ထွက်သွားသောအခါ လင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတိပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

【ဒင်း! လျှို့ဝှက်မစ်ရှင်ပြီးမြောက်ခြင်း။ ကျေနပပျော်ရွှင််စရာကောင်းတဲ့ အတန်းပါတီတစ်ခု ကျင်းပခဲ့သောကြောင့်ငွေရောင်စာအိတ် ၅ အိတ်ကို ရရှိသည်။ 】

လင်းဖန် သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူ့အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။

ပါတီတစ်ခုကျင်းပပြီးမစ်ရှင်တစခုပြီးတာကမဆိုး​ဘူးလို့လင်းဖန်ကတွေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဇိမ်ခံဘတ်စ်ကားသည် ကျောင်းသားများကို ကျန်ပေ့တက္ကသိုလ်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

အမျိုးသားအိပ်ဆောင်။

ဒီနေ့ အတန်းပါတီကျင်းပပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ အတန်းဖော်တွေက လင်းဖန်နဲ့ ပိုရင်းနှီးလာကြသည်။

104 အိပ်ဆောင်တွင်ကျောင်းသားအုပ်စုတစ်စုသည် လင်းဖန်နှင့် 12 နာရီအထိ စကားစမြည်ပြောဆိုကြပြီးနောက်သူတို့သည်သူတို့၏အိပ့်ဆောင်ကိုပြန်ချင်မပြန်ချင်ဖြစ်သွားလိုက်ကြသည်။

…………

လင်းဖန်သည်စကားစမြည်ပြောနေချိန်တွင်။

ကျန်ပေ့တက္ကသိုလ်၊ အမျိုးသမီးအိပ်ဆောင်၊ အခန်း ၆၀၆။

ဆောင်ကျင်းအန်းသည် အခြားသော အခန်းဖော် သုံးယောက်နှင့်အတူစကားပြောပြီးနောက်သူမရဲ့အခန်းဖော်တွေကအိပ့်သွားခဲ့လေသည်။

ဒီအချိန်မှာသူမ၏ အပြုံးသည် ချက်ခြင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး လေးနက်ပြီးအေးစက်လာခဲ့သည်။

ဆောင်ကျင်းးအန်းသည် သူမ၏ လက်ကိုင်ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး ဝီချက်’ကျန်ပေ့ရန်ပုံငွေ’ အဖွဲ့တွင် မက်ဆေ့ချ် တစ်ခုပေးပို့လိုက်သည်။

ဆောင်ကျင်းအန်း- လင်းဖန်ကိုအေလန်အဖွဲ့ရဲ့လူငယ်သခင်လေးဂန်ကျောက်ရဲ့အနိုင်ကျင့်ခြင်းကိုခံခဲ့ရတယ်။

ဒီမက်ဆေ့ ထွက်ပေါ်လာပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ မူလငြိမ်းချမ်းတဲ့ အဖွဲ့ဟာ ချက်ချင်း ပင်ဆူညံသွားတော့သည်။

လီယွင်ဟိုင်: ဘာ ဂန်ကျောက်, ဒီကောင်ဘယ်လိုလုပ်ပြီးအစ်ကိုလင်းကိုအနိုင်ကျင့်ဝံတာလဲ။

တန်ရှိန်: ဂန်ကျောက် သူ ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် မောက်မာသွားတာလဲ။

ဒူချမ်: ဒီကောင် စိတ်မမှန်ဘူးထင်တယ်။ အစ်ကို လင်းကို တောင်စော်ကားရဲတယ်။

လီယွင်ဟိုင်: အင်း။ ငါ့အှာပြောစရာအများကြီးရှိပေမဲ့အကျဉ်းခုပ်ပြီးပြောလိုက်မယ်။အဲ့ကောင်ကိုသင်ခန်းစာပေးလိုက်မယ်။

တန်ရှိန်: အစ်ကို လီငါလဲမင်းနဲ့အတူတူပဲယ.

ဒူချမ်: ငါရောပဲ။

လဲ့လင်: ငါ့ကိုလဲထည့်!

စုလင်းဟို - အားလုံး ခဏနေပါအုံး

လီယွင်ဟိုင်: စုလင်းမင်းတို့ကအေလန်အဖွဲ့နဲ့ပူးပေါင်းထားလို့ဒီဂန်ကျောက်ကိုသင်ခန်းစာမပေးချင်တာလား။

စုလင်းဟို : မင်းဦးနှောက်မကောင်းလား။ငါတို့နဲ့အေလန်အဖွဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရှိရင်တောင်မှ သူကအစ်ကို လင်း ကို စော်ကားတာကြောင့်ပူပေါင်းဆောင်ရွက်တာကိုချက်ချင်းကိုရပ်မှာ။

စုလင်းဟို - မင်းတို့ငါပြောတဲ့ဟာကိုနားမလည်ဘူးပဲ၊ငါပြောချင်တာကဂန်ကျောက်ကိုပဲသင်ခန်းစာပေးတာကအရမ်းပေါ့လျော့လွန်းတယ်။

စုလင်းဟို- ငါတို့တစ်ယောက်ချင်းစီက မိသားစုတစ်ခုစီကို ကိုယ်စားပြုနိုင်တယ်လေ။

စုလင်းဟို - ငါတို့ရဲ့ အားသာချက်တွေကိုပေါင်းပြီး စတော့တွေ၊ ဘဏ်တွေ၊ အိမ်ခြံမြေတွေ၊ ဖျော်ဖြေရေးတွေ၊ ဟိုတယ် စတာတွေကနေ အေလန်အဖွဲ့ကို ဒေဝါလီခံတဲ့အထိလုပ်မယ်... အဲ့ဒါကိုမင်းတို့ဘယ်လိုထင်လဲ။

ဆောင်ကျင်းအန်း: ကောင်းတယ်။

လီယွင်ဟိုင်- စုလင်းဟို မင်းကိုအရင်ကအသုံးမဝင်ဘူးလို့ ငါထင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် အခုတော့မင်းကအသုံးဝင်နေသေးတာပဲ။

စုလင်းဟို:...

တန်ရှိန်: ငါတော့အစ်ကိုစုပြောတဲ့အတိုင်းလိုက်နာမယ်။

ဒူချမ် : အစ်ကို လင်းကို စော်ကားတဲ့အတွက်ထိုက်တန်တယ်။

လဲ့လင်: ငါလည်းသဘောတူတယ်။

ကမ္ဘာပေါ်မှာငါကအချမ်းသာဆုံးပဲ

ဘာသာပြန်-စောင့်ချောကြီး