← Chapters

ဖိနှိပ်ချုပ်ချုယ်ခြင်း

Vol. 15 Ch. 189

ဖိနှိပ်ချုပ်ချုယ်ခြင်း

Vol. 15 Ch. 189

လွီယွမ်ဟွာ နှင့် အခြားသူတွေက သူ့ကိုနဂါးလှေပေါ်မှ စိုက်ကြည့်နေတာကို ကြည့်ပြီး ကျိုးရှန်တင်း က သူ့ကိုယ်သူ တောင့်တင်းပြီး ရှေ့ကိုလှမ်းကာ လက်သီးဆုပ်ကာ “သခင် ကျိုးဝမ် က တကယ့်ကို တပည့်တစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမယ့် သူက ငယ်ရွယ်သေးပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ မမြင့်မားပါဘူး။ သခင် ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသူ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သခင် မှားနေတာလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ “

Lu Yuanhua က မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး အေးစက်စွာပြောသည် "အဘိုးကြီး၊ မင်း ငြင်းစရာ မလိုဘူး။. ကျွန်တော်ပြောနေတဲ့ ကျိုးဝမ် က ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်ပဲ။ ငါရှာနေတဲ့လူက မင်းရဲ့ ကျိုး မျိုးနွယ်စုထဲမှာ မင်းကို ငါရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောမယ်။ ဒီနေ့ သူ့ကို မအပ်ရင် သနားညှာတာတဲ့စိတ်ကြောင့် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။"

ကျိုးရှန်တင်း ၏ မျက်နှာ နီရဲသွားသည်။ သူ့မျက်လုံးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်နှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု အရိပ်အယောင်များ သူ့မျက်နှာအနှံ့ တောက်ပလာသည်။ ကျိုးဝမ် သည် ကျိုး မျိုးနွယ်စုသမိုင်းတွင် အရည်အချင်းအရှိဆုံး ပါရမီရှင်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျိုးမျိုးနွယ်စု ၏ ချမ်းသာမှုသည် ကျိုးဝမ် ၏ ပံ့ပိုးမှုများကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျိုးရှန်တင်း သည် ကျိုးဝမ် ကို မည်သည့်အခါမျှ လက်မလွှဲပေ။

"အဖေ၊ ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ" ကျိုးပေ့ထျန်း နဲ့ ကျိုးတင်းထျန်း နှစ်ယောက်စလုံး စိုးရိမ်စိတ်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ မျက်နှာတွေနဲ့ ကျိုးရှန်တင်း ရဲ့ အနားကို ရောက်လာသည် ။

"ဒီအဘိုးကြီး ကျိုးဝမ် ကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီတိုက်ပွဲက ရှောင်လွှဲလို့ မရသလိုပဲ။ ဒုတိယသား မင်း အခွင့်အရေးရရင် ခိုးထွက်ပြီး အရောင်းစင်တာကို သွားလိုက်ပါ။ ကျိုးဝမ် ရှိတယ်။ သူ့ကိုခေါ်သွားပြီး ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့က အမြန်ထွက်သွားလိုက်ပါ။ ငါတို့၏ ကျိုး မျိုးနွယ်စုက ဒီဘေးဆိုးကြီးကို မရှောင်လွှဲနိုင်ဘူး။ “ ကျိုးရှန်တင်း က ကျိုးတင်းထျန်း ကို စကားအနည်းငယ် တိုးတိုးပြောပြီး နောက်ကျောကို တည့်တည့်မတ်မတ်ထားပြီး လွီယွမ်ဟွာ ကို မကြောက်မရွံ့ ကြည့်လိုက်သည်။

မကြောက်မရွံ့ စိုက်ကြည့်နေသော ကျိုးရှန်တင်း ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း လွီယွမ်ဟွာ ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။သူ့ပါးစပ်ထောင့်များက ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးကောက်ပြီး ရယ်မောကာ "မင်းက လက်မအပ်လိုက်ပုံပဲ! မင်းက ကျိုးဝမ် ရဲ့အဖိုးလို့ ငါကြားတယ်။ ငါမင်းကိုသတ်ရင် ကျိုးဝမ် က မင်းကိုသတ်ရင် သူ့ကိုယ်သူ မပြဖို့ ရွေးချယ်မှာလားလို့ ငါတွေးမိတယ်။ “

သူစကားပြောနေစဉ်တွင် လွီယွမ်ဟွာ သည် သူ့နောက်မှ အစောင့်အဖွဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှေ့တွင်ရပ်နေသော တပ်မှူးအား "လျှိူ ရှန့်၊ ဒီအဖိုးအိုကို သတ်ပစ်လိုက်။"

လျှိူရှန့် သည် အသက်သုံးဆယ်ခန့်ရှိပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ပြတ်သားသော မျက်နှာရှိပြီး ကြီးမားလေးလံသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူသည် လူသားဘုရင်နယ်ပယ်၏ ပြီးပြည့်စုံမှုတွင်ရှိပြီး လွီယွမ်ဟွာ ၏ တိုက်ရိုက်လက်အောက်ခံတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ အစောင့်အားလုံးကို ကွပ်ကဲသည်။

"ဟုတ်ကဲ့!" လျှိူရှန့် က ဒူးတစ်ဖက်ကို ထောက်လိုက်ပြီး ညာလက်ကို သူ့ရင်ဘတ်ပေါ် ညင်သာစွာ ဖိလိုက်သည်။

ဘုန်းးး

ပြင်းထန်သော သက်ရောက်မှုသည် မြေပြင်၌ ကြီးမားသော မီးတောင်ပေါက်တစ်ခု ဖန်တီးခဲ့သည်။ လျှိူရှန့် သည် မီးတောင်ဝမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။သူက ကျိုးရှန့် ကို ဂရုမစိုက်သောအမူအရာဖြင့်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာပြောသည် "မသိနားမလည်တဲ့လူမိုက်၊ တတိယသခင်ရဲ့အမိန့်ကို မင်းဘယ်လိုလုပ်မနာခံဘဲနေရဲတာလဲ။ ကရုဏာမရှိဘဲ သတ်ပစ်လိုက်!"

သူပြောပြီးသည်နှင့် လျှိူရှန့် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ယင်ယန်ဘီးကြီးသည် သူ့နောက်တွင် ပေါ်လာသည်။ အစွမ်းထက်သော ရောင်ဝါသည် လေထုကိုပင် အေးခဲစေသည်။

လျှိူရှန့် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ တန်ခိုးကြီးသော အရိပ်အယောင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကျိုးရှန့် ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ သူ့ကိုယ်သူ ရုပ်ဆိုးသော အမူအရာဖြင့် "လူသားဘုရင်နယ်ပယ်၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းလား။"

“ဒုတိယသား၊ ငါ့စကားကို သတိရပါ။ အကြီးဆုံးသား၊ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ငါနဲ့လိုက်ခဲ့ပါ။ ၎င်းတို့ကို ငါတို့ အချိန်ကြာကြာ နှောင့်နှေးလေ၊ ကျိုးဝမ် သည် ပို၍ လုံခြုံလာလိမ့်မယ်။ "ကျိုးရှန်တင်း ရဲ့မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားပြီး သူ့ရဲ့ ချမ့်ခွင်း အိတ်ထဲက ဆွဲငင်အားမျှော်စင်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဆွဲငင်အားရှိသော မျှော်စင်ထဲသို့ အားကောင်းသော မူလစွမ်းအင်ကို ထိုးသွင်းလိုက်သည် ။ ဆွဲငင်အားမျှော်စင် သည် ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်လာပြီး ပေဒါဇင်များစွာမြင့်သော ကြီးမားသော မျှော်စင်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဟမ်? အဲဒါက အလယ်အလတ်တန်းစား စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုပဲ။ သေးငယ်တဲ့ ကျိုး မျိုးနွယ်စုက ဒီလို စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာကို တကယ်ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ဘူး။ဒါက တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာပဲ။ "ကုန်းပတ်ပေါ်မှ လွီယွမ်ဟွာ က သူ့မျက်နှာအနှံ့ အံ့အားသင့်နေတဲ့အကြည့်နဲ့ အောက်ဖက်က မျှော်စင်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဒါပေမယ့် သူ့တွင် အလယ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာရှိရင်တောင် ဒီ ကျိုးရှန်တင်း က လျှိူရှန့် နှင့် မယှဉ်နိုင်သေးဘူး။" လွီယွမ်ဟွာသည် အမြန်ငြိမ်သက်သွားပြီး အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

အောက်တွင် လျှိူရှန့် သည် သူ့ရှေ့တွင် လွင့်နေသော ဧရာမမျှော်စင်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ထင်ရှားသည်မှာ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ရှိ မျိုးနွယ်စုငယ်သည် အလယ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာ ကို ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤအံ့အားသင့်မှုသည် ပျောက်ကွယ်မသွားမီ တစ်ခဏမျှသာ ကြာခဲ့သည်။

"မင်းကို ငါ လျှော့တွက်လိုက်ပုံရတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းမှာ အလယ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာ ရှိတယ် ဆိုရင်တောင် ငါ့အတွက် တစ်ခုတည်းသော ကိစ္စပဲလေ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့..."

သူစကားပြောနေစဉ် လျှိူရှန့် သည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ သူ၏ ချမ့်ခွင်း အိတ်ထဲမှ ရွှေလှံရှည်တစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူ့လက်ချောင်းများကို ပွတ်ဆွဲလိုက်ခြင်းဖြင့် လှံရှည်သည် ခရုပတ်ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် လှည့်ပတ်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် လင်းလက်လာသည်။

"ငါ့မှာ အလယ်လတ်အဆင့်စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာ လည်းရှိလို့၊ မင်း ဒီပွဲမှာ ရှုံးဖို့ ကံပါတယ်။ ရှုံးရတဲ့စျေးက သေတာဘဲ!"

ဘန်းးး

လျှိူရှန့် ၏ခြေထောက်များသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် နင်းသွားသည်။ ရှည်လျားသောရွှေလှံကို သူ့လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားသဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် နဂါးတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေသည်။ အဆက်မပြတ် ခြေလှမ်းများဖြင့် သူသည် ချက်ခြင်းပင် ကျိုးရှန်တင်း အထက်သို့ ရောက်သွားသည်။

သူ၏ ညာလက်သည် လှံစွန်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်ကို အနည်းငယ် ဖြေလျော့လိုက်သည်။ လှံရှည်သည် ကျိုးရှန်တင်း ဆီသို့ အပြင်းအထန် ပြေးသွားသော ကြာပွတ်နှင့်တူသည်။

ဝှီးး ဝှီးးး

လျင်မြန်သော ပေါက်ကွဲသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ အားကောင်းသော စွမ်းအားသည် လေထုကို ခွဲထုတ်လိုက်ပုံရသည်။ ရှည်လျားသောရွှေလှံသည် ရွှေကြာပွတ်အဖြစ်သို့ပြောင်းသွားပြီး ကျိုးရှန်တင်း ၏အထက်သို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိလာသည်။

လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသော လှံအရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကျိုးရှန်တင်း ၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယွမ်စွမ်းအား က သူ့လက်ကို စုစည်းပြီး အတွင်းထဲကို ချက်ချင်းပိတ်လိုက်သည်။ သူ့အပေါ်ရှိ ဆွဲငင်အားမျှော်စင်ကြီးသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် ကြီးမားသော ဆွဲငင်အားတစ်ခု ပေါ်လာသဖြင့် အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ချက်ချင်း လင်းလက်သွားသည်။

လှံအရိပ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ တစ်ဇန်းအကွာအဝေးတွင် ရှိနေသောအခါ ၎င်းသည် ဤဆွဲငင်အား၏ သက်ရောက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး ၎င်း၏ အရှိန်သည် ရုတ်တရက် လျော့ကျသွားသည်။ကျိုးရှန်တင်း သည် လှံအရိပ်ကို အေးအေးဆေးဆေး ရှောင်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာလက်ကို ဆုတ်လိုက်သည်။ ဒြပ်ဆွဲအားမျှော်စင်ကြီးသည် မဝေးလှသော လျှိူရှန့် ဆီသို့ ဥက္ကာခဲတစ်ခုနှင့်တူသည်။

"ဒါကို ဆွဲငင်အားက အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။ ဘယ်လောက်ထူးဆန်းတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာပဲ" လျှိူရှန့် သည် ထူးထူးခြားခြား နှေးကွေးသွားသော လှံအရိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူသည် သူ၏ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရွှေလှံရှည်ကြီးက ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဆွဲငင်အားမျှော်စင်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားသည်။

ခြိမ်း

လေထုထဲတွင် ပြင်းထန်သောအသံတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားပြီး တိုက်မိမှုအပြီးတွင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ မီးတောင်ပေါက်ကြီးများပင် ကွဲထွက်သွားသည်။လေလှိုင်းများသည် တိမ်များကို လွင့်စင်သွားသည့် ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းကဲ့သို့ ဖုန်မှုန့်များနှင့်အတူ အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ကလန်

ရုတ်တရက် တိုးတိုးတိတ်တိတ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချက်ခြင်းတွင် ကျိုးမျိုးနွယ်စု မှ အဖွဲ့ဝင်များသည် ဆွဲငင်အားမျှော်စင် နှင့် အထက်အကွက်ကြားတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိသော ရှည်လျားသော ရွှေလှံကြီး ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ တောက်ပမှုတို့သည် လျင်မြန်စွာ မှိန်ဖျော့သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပွတ်

ကျိုးရှန်တင်း သည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ထဲ သွေးများ ထွက်လာသည်။ သူ့မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ဖြူဖျော့သွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး ညှိုးနွမ်းနေသော သစ်ရွက်ခြောက်ကဲ့သို့ နောက်သို့ ပြေးသွားသည် ။

"သေချာတာပေါ့၊ သူနဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ လူသားဘုရင် နယ်ပယ်စစ်သည်တော်ကြားက ကြီးမားတဲ့ ကွာဟချက် ရှိတယ်။ဒီလူရဲ့ ခွန်အားက လျှိူချန်ရှန် ထက် များစွာ အားကောင်းပေမယ့် ဤအဘိုးအိုက ထိုကဲ့သို့ ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို ဝန်ခံမည်မဟုတ်ဘူး။ “

ဝေဟင်အလယ်တွင် ကျိုးရှန်တင်း သည် သူ့ခါးကို အတင်းလိမ်ပြီး အတွင်းပိုင်းဒဏ်ရာများ၏ တုန့်ပြန်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် နီးကပ်လာသည်နှင့် နီးကပ်လာနေသော လျှိူရှန့် ကို ရပ်တန့်ရန် သူ၏ ယွမ်စွမ်းအား ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

သို့သော် ဆွဲငင်အားမျှော်စင် ကို ထိန်းချုပ်ရန် သူ့စိတ်ဖြင့် အသုံးပြုသောအခါ ဆွဲငင်အားမျှော်စင် သည် လုံးဝတုံ့ပြန်ခြင်းမရှိသည်ကို တွေ့ရတော့ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ ဆွဲငင်အားမျှော်စင် က ဘာလို့ တုံ့ပြန်မှုမှ မရှိရတာလဲ" အံ့ဩသွားပြီး ကျိုးရှန်တင်း က ရုတ်တရက် ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ပြီး ဆွဲငင်အားမျှော်စင် ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော လွီယွမ်ဟွာ သည် ဆွဲငင်အား မျှော်စင်အထက်တွင် မသိလိုက်ဘဲ ပေါ်လာသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် လွီယွမ်ဟွာသည် သူ၏ညာလက်တွင် ပန်းကန်လုံးပုံသဏ္ဍာန် ရတနာတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ ပန်းကန်လုံးပုံသဏ္ဍာန် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာမှ ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှုစွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤစုပ်ယူမှုစွမ်းအားအောက်တွင်၊ ဆွဲငင်အားမျှော်စင် သည် ခဏတာမျှ မရွေ့လျားနိုင်ပါ။ ကျိုးရှန်တင်း က သူ့စိတ်နဲ့ ထိန်းချုပ်ထားရင်တောင် လုံးဝမထိရောက်ဘူး။

"ကျိုး မျိုးနွယ်စုလူအိုကြီး၊ မင်းရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာက တော်တော်စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းသေခါနီးကတည်းက ဒီဆွဲငင်အားကို ငါယူမယ်။" လွီယွမ်ဟွာ သည် ကျိုးရှန်တင်း ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ညာလက်ဖြင့် ချက်ခြင်း တံဆိပ်တစ်ခုကို ထုလိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲရှိ ပန်းကန်ပုံသဏ္ဍာန် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာ၏ စုပ်ယူမှုစွမ်းအားသည် ရုတ်တရက် တိုးလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဤစုပ်ယူမှုအောက်တွင် ဆွဲငင်အားမျှော်စင်သည် ပန်းကန်လုံးပုံသဏ္ဍာန် ဝိညာဉ်ရတနာထဲသို့ လုံး၀ စုပ်ယူသွားခဲ့သည်။

ဖူးးး

ဆွဲငင်အားမျှော်စင်ကို ဖယ်ခွာသွားသည်ကိုမြင်လိုက်ရတော့ ကျိုးရှန်တင်း ၏နှလုံးသားသည် ဒေါသနှင့်ပြည့်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေ နီရဲလာပြီး မျက်လုံးတွေ အက်ကွဲသွားသည်။ အမှန်တကယ်ပင် သူသည် အခြားသွေးတစ်လုတ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

"လွီယွမ်ွာ၊ ငါ့စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာကို ပြန်ပေးပါ၊ အဲဒါ ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးဘီဘင်တွေဆီက ဆင်းသက်လာတဲ့ အမှတ်တရ လက်ဆောင်ပါ။" ထိုအချိန်တွင် ကျိုးရှန်တင်း သည် ရူးသွပ်သွားပုံရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဒဏ်ရာတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး လွီယွမ်ဟွာ ဆီကို ရုတ်တရက် ပြေးသွားသည်။

ဆွဲငင်အားမျှော်စင် သည် အလယ်အလတ်တန်းစား စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း ကျိုးရှန်တင်း ဘိုးဘေးများထံမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ကျိုး မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲ၏ အမှတ်တရအဖြစ် ၎င်းသည် ကျိုး မျိုးနွယ်စုအတွက် အထူးအဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ကျိုး မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သည့် ကျိုးရှန်တင်း သည် ဆွဲငင်အားမျှော်စင် ကို အခြားသူများလက်သို့ မကျရောက်စေနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဟမ့်။ မင်းယုံကြည်မှု လွန်ကဲတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်ပဲ။ မင်းရဲ့ များပြားလှတဲ့ ရတနာတွေကို ငါယူပြီးပြီ၊ အဲဒါ မင်းကို အရမ်း အထင်ကြီးနေလို့ပဲ။"လွီယွမ်ဟွာ သည် ကျိုးရှန်တင်း ကို လျစ်လျူရှုပြီး ပန်းကန်လုံးပုံသဏ္ဍာန် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာနှင့်အတူ နဂါးကုန်းပတ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ကျိုးရှန်တင်း သည် မီတာတစ်ဒါဇင်ခန့် အလျင်အမြန်ထွက်သွားသောအခါ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့သွားခဲ့သည်။လျှိူရှန့် သည် သူ့ရှေ့တွင် အလွန်သနားစရာကောင်းသော အဘိုးအိုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကြည့်ကာ "တတိယသခင်ကို စော်ကားဝံ့သောသူတွေက သနားခြင်းမရှိဘဲ သေကြရမယ်!"

သူစကားပြောနေစဉ်တွင် လျှိူရှန့် ၏ညာလက်က လှံရှည်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ကျိုးရှန့တင်း ၏ရင်ဘတ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်။ လှံရှည်၏ စွမ်းအားအောက်တွင် ကျိုးရှန်တင်း သည် တစ်ဖန် ပျံတက်သွားခဲ့သည်။ ဆယ်မီတာကျော် မြေပြင်ကို ပွတ်တိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးရှန်တင်း သည် အလွန်သနားရာကောင်းနေသည်။ သူ့အဝတ်အစားတွေက စုတ်ပြဲနေပြီး ဆံပင်တွေ ပွပွပွပွနဲ့ သူ့မျက်နှာက သွေးတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး မျက်လုံးတွေ မှိန်းနေသည်။

"အဖေ!" ကျိုးပေ့ထျန်း ၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ကျိုးရှန်တင်း ရဲ့အနားကိုလာပြီး သူ့ကိုကူညီလိုက်သည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်!"

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်!"

"… …"

ကျိုး မျိုးနွယ်ဝင်များသည် ကျိုးရှန်တင်း အရိုက်ခံရသည်ကို မြင်သောအခါတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။သို့သော် မည်သူမျှ နောက်ဆုတ်သွားခြင်း မရှိပေ။ ယင်းအစား လူတစ်စုသည် လျှိူရှန့်အား ရန်ငြိုးဖွဲ့သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း ကျိုးရှန်တင်း ကို ဝိုင်းထားကြသည်။

"ဘယ်လိုလူမိုက်တွေလဲ။ ကျိုးဝမ် ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာကို ပြောပြဖို့ ငြင်းဆိုလို့ ရတဲ့ အရာပဲ။ ဒါပေမယ့် မင်းသေချင်လွန်းလို့ မင်းရဲ့ဆန္ဒကို ငါဖြည့်ဆည်းပေးမယ်!"ကျိုးရှန်တင်း ၏လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့နေသော ကျိုးမျိုးနွယ်စု မှ မျိုးနွယ်စုတစ်စုကို ကြည့်ရှုနေစဉ် လျှိူရှန့် ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ရွှေနဂါးလှံအနုပညာ!"

သူစကားပြောနေစဉ် လျှိူရှန့် သည် သူ့လက်ထဲတွင် လှံရှည်ကို ပစ်ချလိုက်ပြီး လှံအဆုံးကို ညာလက်ဖြင့် တွန်းလိုက်သည်။ သူ၏ ယွမ်စွမ်းအား ၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ရွှေလှံရှည်သည် မီတာဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသည့် ဧရာမလှံရိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။တောက်ပနေသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် ရွှေနဂါးကဲ့သို့ လှံကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ၎င်းသည် နေရာလွတ်ကိုဖြတ်ကာ ကျိုး မျိုးနွယ်စုအဖွဲ့ဝင်များဆီသို့ သုတ်သင်လိုက်လေသည်။

"ခေါင်းမာတဲ့သူတွေ အများကြီးဘဲ! ဒါပေမယ့် ခေါင်းမာတဲ့လူတွေက အသက်မရှည်ပါဘူး။ ကျိုး မျိုးနွယ်စုက အကောင်းဆုံး ဥပမာပါပဲ။" လီယွမ်ဟွာ ၏ပါးစပ်မှ ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပြောသောအခါတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အပြုံးအရိပ်အယောင်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။

သူ့အနားတွင် နဝမမြောက် မင်းသမီး၏ လှပသော မျက်နှာသည် သနားခြင်းအရိပ်အယောင် ပေါ်လွင်နေသည်။ ပြုပြင်လို့ရတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုကြောင့် သူမရဲ့ တတိယအစ်ကိုဖြစ်သူက ကျိုး မျိုးနွယ်စုကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်လိမ့်မယ်လို့ သူမမျှော်လင့်ထားပါဘူး။

"ဟီးဟီး! ကျိုး မျိုးနွယ်စုက သွားပြီ!" ရှုချန် က အဓိပ္ပါယ်ဖော်သည်။

ဝှီးးးး

All Chapters