← Chapters

ကယ်တင်ခြင်း

Vol. 15 Ch. 195

ကယ်တင်ခြင်း

Vol. 15 Ch. 195

ဘန်းး ဘန်းး ဘန်းး

အနီရောင်သဏ္ဌန်သည် ဖြတ်ကျော်သွားကာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်ခြောက်ခုသည် လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်ကာ အမာရွတ်ရှိသော လူနှင့် အခြားငါးယောက်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

"ဘယ်သူလဲ?" အမာရွတ်ရှိသောလူသည် ပထမဆုံးတုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ အော်ဟစ်ရင်း သူ့မျက်နှာက မှုန်ကုပ်ကုပ်နဲ့ပင်။

သို့သော် သူရရှိခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော တုံ့ပြန်မှုမှာ ချွန်ထက်သော စွမ်းအား ခြောက်ခုဖြစ်သည်။ ညာလက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းရင်း ဓားဒဏ်ရာရှိသူသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ သူ၏ ချမ့်ခွင်း အိတ်ထဲမှ ဓားလေးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ လက်နှစ်ဖက်လုံးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းကာ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်တွန်းလိုက်သည်။

ဝှီးးး

လေးလံသောဓားနှင့် အင်အားကြားမှ မီးပွားအချို့ ထွက်လာသည်။ ချက်ခြင်းပင် ဓားဒဏ်ရာရှိသူ၏ မျက်လုံးများ မှိန်သွားသည် ။ အရှိန်ပြင်းပြင်းတိုက်မှုအောက်တွင် သူသည် တဆတ်ဆတ် ညည်းတွားကာ အဆက်မပြတ် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။သူသည် မြေပြင်နှင့် ပွတ်တိုက်ပြီး ဆယ်မီတာကျော် ရှည်လျားသော ခြစ်ရာ နှစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ရုတ်တရက်ပေါ်လာတဲ့ အနီရောင်ရုပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်တကြား ပေါ်လာသည်။

ခြောက်ယောက်၏ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အမာရွတ်ရှိသောလူသည် အသန်မာဆုံးဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။ ဒါပေမယ့်လည်း သူ့လက်အောက်ငယ်သားငါးယောက်ကို မပြောနဲ့ ဒီတပ်ဖွဲ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ သူ အားနည်းချက်ရှိနေသေးသာ်။

အ!

သိပ်မကြာခင်မှာဘဲ စည်းစနစ်တကျ သနားစရာကောင်းတဲ့ ငိုသံငါးချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဓားဒဏ်ရာရှိသူသည် ၎င်း၏ လက်အောက်ငယ်သားငါးဦးအား အင်အားသုံး တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သွေးစိမ်းများ ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရုတ်တရက် နောက်ပြန်ပြေးသွားတော့ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေက ညှိုးနွမ်းနေတဲ့ သစ်ရွက်တွေလိုပါပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ မနီးမဝေးက သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်နဲ့ တိုက်မိသွားသည်။

ဝှီးးး

အမာရွတ်ရှိသောလူနှင့် အခြားငါးယောက်ကို အင်အားဖြင့် တပြိုင်နက် တွန်းထုတ်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော အနီရောင်ပုံရိပ်သည် နူးနူးညံ့ညံ့ ဆင်းသက်လာပြီး ကျိုးဝမ် ၏ မနီးမဝေးတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ကျိုးဝမ် ရှေ့မှာ ပေါ်လာတဲ့ သူကတော့ ကလေးမလေးပင်။ သူမသည် ကျိုးဝမ် နှင့် အသက်တူသည်။ သူမသည် အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းလည်ပင်းအောက်တွင် သူမ၏ မွှေးကြိုင်သော ပုခုံးတစ်ဝက်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။သူမသည် ပန်းများစွာ၏အလယ်တွင် နှင်းပွင့်တစ်ခုလိုဖြစ်ပြီး သူမ၏ခရင်မ်အသားအရည်သည် ပို၍ပင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ဤအမျိုးသမီး၏အသွင်အပြင်သည် နဝမမြောက်မင်းသမီးကဲ့သို့ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်မရှိသော်လည်း သူမသည် သဘာဝအတိုင်း ပြေပြစ်ပြီး အေးစက်သောစိတ်ထားရှိပြီး ဆွဲဆောင်မှုအားကောင်းသည်။ သို့သော် သူမ၏နူးညံ့သိမ်မွေ့သောမျက်နှာပေါ်တွင် လျစ်လျူရှုမှုနှင့် အေးစက်မှုအရိပ်အယောင်များရှိနေသဖြင့် အခြားသူများ သူမထံချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲစေသည်။

သို့သော် ကျိုးဝမ်ကို အံ့အားသင့်စေမည့်အရာမှာ အမျိုးသမီး၏အသွင်အပြင်မဟုတ်ပဲ သူမပြသနိုင်သော ခွန်အားဖြစ်သည်။ သူမသည် အဆင့်တစ်ဝက် ကျောက်ဘုရင်နယ်ပယ် သို့ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူမသည် လူသားဘုရင်နယ်ပယ်မှ ခြေတစ်လှမ်းသာဝေးသည်။

မိန်းမပျို၏ အကြည့်သည် အေးခဲနေသည်။ မနီးမဝေးရှိ ကျိုးဝမ် ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သူမသည် ယင်းကိစ္စကို တိုက်ရိုက် လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ ယင်းအစား သူမသည် သူ့ရှေ့တွင် သဘာဝမကျသော အမာရွတ်ရှိသော အမျိုးသားကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာပြောခဲ့သည်၊ "ဒီမိန်းမငယ်လေးက အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်ပြီး မင်းရဲ့လူတွေကြောင့် သန်မာသူတွေကို ကြောက်ရွံ့တဲ့ မင်းလိုလူတွေကို မုန်းတယ်။ မင်းလိုလူတွေက စစ်သည်တော်ဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး။"

ဓားဒဏ်ရာရှိသူသည် မည်သည့်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမရှိသော ဤမိန်းကလေး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားရလေသည်။ဤအရှိန်အဝါက သူ့ထက်သာလွန်နေပြီဖြစ်ပြီး တကယ်စစ်တိုက်လျှင် ကြီးစွာသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားရမည်ကို သူသိသည်။

နဖူးမှ အေးစက်သော ချွေးများကို တိတ်တဆိတ် သုတ်ရင်း ခြောက်သွေ့စွာ ရယ်မောပြီး "ဒါက နားလည်မှု လွဲနေတာပဲ၊ ဒါက နားလည်မှု လွဲနေတာပဲ၊ဒီအမျိုးသမီးက ဒီညီငယ်ရဲ့သူငယ်ချင်းမို့လို့ ငါမင်းကို မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး။ နှုတ်ဆက်ပါတယ်။ “

"မင်း ထွက်သွားချင်တာလား။ လွယ်တော့မလွယ်ဘူး!" မိန်းမငယ်လေးရဲ့ မျက်ခုံးတွေက သတ်ချင်စိတ်တွေအပြည့်နဲ့ပင်။ သူမ၏ သေးသွယ်သော ကျောက်စိမ်းနှင့်တူသော ခြေထောက်များသည် ပေါ့ပါးစွာ လှမ်းလာပြီး သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ကျက်သရေရှိသော လိပ်ပြာတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေသည်။ရုတ်တရက် သူမသည် ဓားဒဏ်ရာရသောယောကျာ်းဆီသို့ တည့်တည့်ပြေးဝင်သွားသည်။ ကျောက်စိမ်းနှင့်တူသော လက်ဖဝါးတစ်စုံသည် ထူထပ်သော ယွမ်စွမ်းအားဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသည်။

မိန်းမပျိုက သူ့ကို ခွင့်မလွှတ်တာတွေ့တော့ ဓားဒဏ်ရာရှိတဲ့ အမျိုးသားရဲ့ မျက်နှာမှာ ဒေါသအရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။သူ့ကိုနေဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတယ်ဆိုတာ သူသိသည်၊ အခု သူနေချင်ရင်တောင်မှ ထွက်သွားလို့မရဘူး။

"မင်း ငါ့ကို ဒီလိုလုပ်ခိုင်းလိုက်တာလား။"

ဒေါသတကြီးဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ဓားဒဏ်ရာရှိသူသည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးသွားခဲ့သည်။ သူ၏လက်များက လေးလံသောဓားကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ယွမ်စွမ်းအားသည် လေးလံသောဓားရှည်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာသွန်းလောင်းလာသည်။ချက်ခြင်းပင် လေးလံသောဓား၏မျက်နှာပြင်သည် တောက်လောင်နေသော အနီရောင်အရောင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်သည် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်။

"ဖောက်ခွဲရေးမီးလျှံဓားနည်းပညာ!"

ဓားဒဏ်ရာရှိသူ၏ ပါးစပ်မှ နိမ့်ပြီး နက်နဲသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခဏကြာတော့ သူ့လက်ထဲက ဓားလေးဟာ ချက်ချင်း တောက်လောင်နေတဲ့ မီးတောက်တွေ ဝိုင်းရံလာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် မရေမတွက်နိုင်သော ဗုံးများ ထူထဲသောဓားရှည်အတွင်း ဝှက်ထားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဓားကြီးမှ ပေါက်ကွဲသံလှိုင်းများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘန်းး ဘန်းး ဘန်းး

သူ့ခေါင်းထက်မှာ ဓားရှည်ကြီးကို ဖြည်းညှင်းစွာတင်လိုက်ပြီး အောက်ကို ရုတ်တရက် ခုတ်ချလိုက်သည်။ ပေပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ဓားရိပ်တစ်ခုသည် မိန်းမပျိုဆီသို့ ရုတ်တရက် ခုတ်ထစ်လာသည်။ထို့အပြင် ဤဓားရိပ်၏မျက်နှာပြင်သည် မရေမတွက်နိုင်သော မီးတောက်များ၏ စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မိန်းမပျို၏ ပြေပြစ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိပေ။ သူမသည် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသေးသည်။ သူမ၏ ကျောက်စိမ်းနှင့်တူသော လက်ကို လှိုင်းလုံးဖြင့် ကွေးညွှတ်နေသော ဓါးငယ်တစ်ချောင်းသည် သူမ၏ခါးပေါ်ရှိ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ချမ့်ခွင်း အိတ်ထဲမှ လွင့်ထွက်သွားသည်။ကွေးနေသော ဓါးကို ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး လူငယ်သည် ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ဖြတ်သွားသည်။

ဆုတ်ဖြဲ

ဓားသွားတိုင်း စုတ်ပြဲနေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။အဲဒီနောက်မှာတော့ ပေဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ ရှည်လျားတဲ့ ဓားရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုဟာ လေဖိအားနည်းရပ်ဝန်းကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားရိပ်ဆီ ဦးတည်ပစ်ခတ်ခဲ့သည်။

ခြိမ်းးး

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဓားရောင်နှင့် ဓားရိပ်တို့ တိုက်မိသွားသည်။သို့သော်လည်း ဓားဒဏ်ရာရှိသူအား ထိတ်လန့်စေသည့်အရာမှာ ဓားရောင်ဝါကြောင့် ရက်စက်စွာ မကွဲကွဲမီတွင် သူ၏ဓားအရိပ်သည် တစ်ခဏမျှသာ ကြာခဲ့သည်။ ဓားဒဏ်ရာရှိသူဆီသို့ ဓားဒဏ်ရာဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်သောအခါတွင် ဓားသွား၏ ကျန်ရှိသော စွမ်းအားသည် အရှိန်မလျော့ဘဲ တိုးလာသည်။

ရှူးးး

ဓါးရောင်ဝါတွေ ဖြတ်ကျော်သွားချိန်မှာတော့ ဓားဒဏ်ရာရှိတဲ့လူဟာ ကွက်လပ်ပေါ်မှာပဲ ရပ်နေခဲ့သည်။ ခဏကြာတော့ သူ့အဝတ်အစားတွေ ပြဲသွားပြီး သူ့ကိုယ်ထဲက သွေးတွေ မြူတွေ ထွက်လာသည်။ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ သူသည် အသက်မရှူတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျသွားခဲ့သည်။

ဓားဒဏ်ရာရှိသူကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသတ်ပစ်ခဲ့သော အမျိုးသမီးငယ်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျိုးဝမ် ၏မျက်လုံးများက အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကာ မကူညီနိုင်ပေ။ ခုနက ပေါ်လာတဲ့ ဒီအမျိုးသမီးဟာ အသေးအဖွဲ ဆက်ဆံရမယ့်သူ မဟုတ်ဘူး။ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ တကယ်သတ်နိုင်ခဲ့သည်။ထင်ရှားသည်မှာ ဤကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ခုကို သူမလုပ်ဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ကျိုးဝမ် သည် အလွန်ကြောက်လန့်စေသည့်အရာမှာ မိန်းမပျို၏လက်တွင် ကွေးနေသောဓားသည် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သေချာသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် အလယ်လတ်အဆင့်စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်သည်။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ဓါးသွားရဲ့ အငွေ့အသက်ဟာ ဒီလောက်ထိ အစွမ်းထက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

"ငါ့ကို ကယ်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိန်းမငယ်!" ကျိုးဝမ် သည် ဘေးတွင် ရပ်နေသော အေးစက်နေတဲ့ အမျိုးသမီးငယ်ကို အားကိုးရာမဲ့ စိုက်ကြည့်ကာ ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် သူ့လက်ကို ခွက်ဖြင့်သာ လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤလူခြောက်ယောက်သည် ကျိုးဝမ် ၏မျက်လုံးထဲတွင် ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း သူသည် ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သော်လည်း သူမသည် သူ့ကို ကြင်နာစွာ ကူညီပေးခဲ့သောကြောင့် ကျိုးဝမ် သည် သဘာဝအတိုင်း ကျေးဇူးတင်သောအမူအရာဖြင့် ဆက်ဆံရလေသည်။

ကျိုးဝမ် ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း မိန်းမပျိုက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး “မင်းရဲ့ ခွန်အားက ခန္ဓာငါးပါးယန်နယ်ပယ် မရောက်သေးဘူး။ ဖျက်ဆီးခြင်း သစ်တောထဲသို့ တိုးဝင်ခြင်းက ရိုးရှင်းစွာ ကိုယ့်ကိုသတ်‌သေခြင်းသို့ ရောက်သွားနိုင်တယ် ။ ယခု ဖျက်ဆီးခြင်း သစ်တောကြီးက အန္တရာယ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မင်းရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေအရ မင်းဝင်ရောက်ရင် သေခြင်းတရားကသာ မင်းကို စောင့်ကြိုနေတယ်။ ငါ မင်းကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ထွက်သွားဖို့ အကြံပေးတယ်။ “

သူ့နေရာတွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့အတွက် ကျိုးဝမ် ရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ရှောင်ဟေး က ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သာ်။ ထို့ကြောင့် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သူ့အငွေ့အသက်သည် မိန်းမပျို၏ မျက်လုံးထဲသို့ သဘာဝအတိုင်း ကျဆင်းသွားကာ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်၏ အသွင်အပြင်သာ ဖြစ်သည်။

ကျိုးဝမ် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သူ့ပါးစပ်ထောင့်များက ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အမျိုးသမီးငယ်၏ အကြံပြုချက်သည် အလွန်ပညာရှိသော်လည်း ကျိုးဝမ် သည် အမှန်တကယ်ပင် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် စစ်သည်တော်ဖြစ်ခဲ့ပါက သူသည် လေးလေးနက်နက် ကျေးဇူးတင်မိလိမ့်မည် ။

သို့သော် ကျိုးဝမ် သည် မဟုတ်ပါ။ သူ့အမြင်အရတော့ မိန်းမငယ်လေးရဲ့ အကူအညီဟာ ဘာမှနဲ့ မညီမျှပါဘူး။သို့သော်လည်း ကျိုးဝမ် စကားပြောခါနီးတွင် ပတ်ဝန်းကျင်သစ်ပင်များက တဖန်တုန်ခါသွားကာ ကျိုးဝမိ တိတ်တဆိတ် သတိထားနေခဲ့ရသည်။ပြောခါနီးတွင် သူပြောမည့်စကားများကို ပြန်မျိုချလိုက်သည်။

"ဒုတိယညီမ မင်းက အရမ်းအစွမ်းထက်တာပဲ၊ ဒီစိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ အမာရွတ်ရှိတဲ့လူကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်လိုက်တယ်။"ကြည်လင်ပြီး သိမ်မွေ့တဲ့ ရယ်မောသံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မကြာခင်မှာပင် သစ်ပင်ပေါ်က လူလေးယောက် ထွက်လာခဲ့သာ်။

လေးပုံတစ်ပုံမှာ အမျိုးသားနှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီး နှစ်ယောက်အနက် တစ်ယောက်က အသက် ၁၄ နှစ်ခန့် ရှိပြီး ကျိုးဝမ် ထက် ငယ်သည်။အခြားအမျိုးသမီးမှာ အသက် ၁၉ နှစ်ခန့်ရှိကာ အနည်းငယ်ပိုကြီးသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာသည် ရင့်ကျက်လွန်းလှသည်။

ခုနကပြောတဲ့ ကောင်မလေးက ဖြစ်သည်။ ကျိုးဝမ် သည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော အမျိုးသမီး နှစ်ဦးကို အနီရောင် ၀တ်စုံ ဝတ်ထားသည့် မိန်းမပျိုနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ၎င်းတို့ သုံးဦးသည် သွေးခြင်းဖြင့် ဆက်စပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သူ့အကြည့်ကို အနည်းငယ်ပြောင်းပြီး ကျိုးဝမ် က အခြားလူနှစ်ယောက်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ လူနှစ်ယောက်က အဘိုးကြီးနဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်။ အထူးသဖြင့် အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြာထွက်သော ရောင်ဝါသည် အလွန်ကျယ်ပြောပြီး အကန့်အသတ်မရှိသော သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုလိုပင်။

"ထူးခြားတဲ့ လူသားဘုရင်နယ်ပယ်လား?" အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ကျိုးဝမ် သည် အဖိုးအို၏ အသွင်အပြင်သည် လျှိူရှန့် နှင့် အတော်လေး ဆင်တူကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ထင်ရှားသည်မှာ သူသည် ထူးခြားဆန်းပြားသော လူသားဘုရင်နယ်ပယ်ရှိ စစ်သည်တော်တစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။

ကျန်လူငယ်လေးကတော့ ရိုးရိုးလေးပါ။ သူသည် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အမြဲလိုလို အပြုံးမပျက် ရှိနေပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် ခန္ဓာငါးပါးယန်နယ်ပယ်၏ နဝမအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ သူဟာ ဒီအသင်းမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်ပါ။

ရုတ်တရက်ပေါ်လာတဲ့ လူလေးယောက်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးငယ်က ချမ့်ခွင်း ထဲမှာ ဓားမောက်ရှည် ကို ထည့်ပြီး အဘိုးအိုကို တောင်းပန်စကားဆိုကာ "တတိယဦးလေး၊ ကျွန်မ တကယ်ကို စိတ်မကောင်းပါဘူး။ငါ့ကြောင့် မင်းရဲ့ခရီးက နှောင့်နှေးသွားတယ်။ “

အဘိုးအို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြင်နာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး “ဒုတိယမိန်းမပျို၊ မင်းဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ဒုတိယမိန်းမပျိုက သူမ၏ကိုယ်ရေးကိုယ်တာရန်သူကဲ့သို့ မကောင်းမှုကို ရွံရှာကြောင်းလည်း ငါတို့သိတယ်။ မင်းအမုန်းဆုံးအရာက လူများများရှိပြီး မဆင်မခြင်လုပ်ရပ်ကိုလုပ်သောလူကိုဖြစ်တယ်။ ဒါ့အပြင် အချိန်အများကြီး မဖြုန်းတီးခဲ့ပါဘူး"

ဒါကိုပြောပြီး အဘိုးအိုက ကျိုးဝမ် ကို လှည့်ကြည့်ပြီး "ကောင်လေး၊ ဒီလူကြီးက နည်းနည်းတော့ စပ်စုတယ်။ မင်းက အရမ်းငယ်တယ်၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အရမ်းနိမ့်တယ်။မင်းဘာလို့ ဖျက်ဆီးခြင်းတောအုပ် ကို တစ်ယောက်တည်း ဝင်တာလဲ။ ဒီနေရာက အလွန်အန္တရာယ်များကြောင်း သိထားသင့်တယ်။ “

ကျိုးဝမ် က သူ့ခေါင်းကို ကုတ်ပြီး ရှက်ပြုံးလေးပြုံးကာ "မူလက ကျွန်တော် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ ခူးဖို့ပဲ ဝင်လာခဲ့တာ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဒီတောထဲမှာ ဒြပ်စင်သားရဲ တစ်ကောင်နဲ့ တွေ့ပြီး တောနက်ထဲ ပြေးဝင်ခဲ့တာ။ဒါကြောင့် ဒီနေရာကို ဝင်ဖို့ မရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူး။ မင်းငါ့ကို မင်းရဲ့အဖွဲ့ထဲ ဝင်ခွင့်ပြုမလား ငါမသိဘူး။ တကယ်တော့ ဒီနေရာက အရမ်းအန္တရာယ်များပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေမှာတော့ ဒီတောထဲမှာ သေခြင်းတရားက လွတ်မြောက်ဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ “

မူလက ကျိုးဝမ် ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို တွေးကြည့်သောအခါတွင် သူသည် အထီးကျန်နေလျှင် ယနေ့ ဓားပြတိုက်ခံရမည်ကို သူသိသည်။ ယခုပြဿနာမျိုးကို ရှောင်ရှားရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ သန်မာသောအသင်းနှင့် ပူးပေါင်းရန်ဖြစ်သည်။ သူ့ရှေ့မှာ ဒီအသင်းက ကျိုးဝမ် လိုချင်တာ အတိအကျပဲ။

"မဟုတ်ဘူး! ကောင်လေး မင်းရဲ့ကံကြမ္မာကို တွန်းမတိုက်ပါနဲ့။ ငါ့ရဲ့ ဒုတိယအစ်မက မင်းအသက်ကို ကယ်ခဲ့တယ်၊ မင်းက ငါတို့အဖွဲ့ထဲကို ဝင်ချင်နေတာ။ အိပ်မက်မက်နေတာပဲ။မင်းရဲ့ လက်ရှိခွန်အားက ငါ့ထက်တောင် အားနည်းနေတယ်၊ မင်း ငါတို့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ “

All Chapters