ခရီးစထွက်ခြင်း

လွီယွမ်ဟွာ သည် ကျိုးဝမ်က အာကန်းနစ်အဖွဲ့အစည်း ၏အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းသိလာကတည်းက ကျိုးဝမ် နှင့်ပြဿနာဖြစ်ရန်ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ယင်းအစား သူသည် တစ်လအကြာတွင် ရှေးဟောင်းဂူစံအိမ် ကို ချိတ်ဖွင့်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီး မြို့သခင်စံအိမ် တွင် တိတ်တဆိတ်နေခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်းဂူစံအိမ်ကြီး၏ ကောလာဟလများ ပျံ့နှံ့လာသည်နှင့်အမျှ ထန့်ကျား မြို့သည် ပို၍အသက်ဝင်လာသည်။ ရှေးဟောင်းဂူစံအိမ်ကြီးသည် တစ်လအတွင်း ဖွင့်လှစ်နိုင်မည်ဟု ဂိုဏ်းများစွာက သိထားသောကြောင့် ရှေးဂူအိမ်ကြီးဖွင့်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း အားလုံးလက်ဖြင့် ပွတ်သပ်နေကြသည်။

ရှေးဂူဗိမာန်သည် မည်သူ့ကိုမဆို ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ ရှေးခေတ်က သိုင်းတာအို ဟာ အခုခေတ်ထက် အများကြီး ပိုချမ်းသာတယ်ဆိုတာ လူတိုင်းသိသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိပြီး ဂူနေရာများကို ဖွင့်ပေးနိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများ အားလုံးသည် ကြီးမားသော ရိုက်ချက်များ ဖြစ်သည်။ထို့ကြောင့် ထိုကဲ့သို့ ပညာရှင်များ၏ ဂူအိမ်များတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရတနာများ သဘာဝအတိုင်း ရှိနေပေလိမ့်မည်။ဒီအဖွဲ့တွေအတွက် သူတို့ဆီက အကျိုးနည်းနည်းလေး ရနိုင်သရွေ့တော့ သူတို့အတွက် အလွန်အဖိုးတန်ပါလိမ့်မယ်။

အပြင်မှာ စည်ကားနေတာနဲ့ ယှဉ်ရင် ကျိုးဝမိ ရဲ့ဘဝဟာ တကယ့်ကို တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပါပြီ။လွန်ခဲ့သည့်လတွင် ကျိုးဝမ် သည် ဆရာသခင်ကူရာကီ ထံမှ သလင်းကျောက်သန့်စင်နည်းကို လေ့လာရန် အရောင်းစင်တာသို့ နေ့တိုင်းနီးပါး သွားရောက်ခဲ့သည်။

ကျိုးဝမ် ၏ လက်ရှိ အဆင့်နှစ် စိတ်စွမ်းအားဖြင့်ကျောက်သလင်းများကို သန့်စင်ရန် သူ့အတွက် သဘာဝအတိုင်း မခက်ခဲပါ။သလင်းကျောက်များ သန့်စင်ရန် လှည့်ကွက်မှာ လူတစ်ဦး၏ စိတ်စွမ်းအားကို အတိအကျ ထိန်းချုပ်ရန်ဖြစ်ပြီး ဆေးဖက်ဝင်အပင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ရောနှောကာ ဆေးဖက်ဝင်အရည်ကို သန့်စင်ရန် မီးပြင်းပြင်းကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။နောက်ဆုံးတွင် သန့်စင်ပြီး ဆေးဖက်ဝင်အရည်ကို မူလအူတိုင်ထဲသို့ အရည်ပျော်ရန် စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဒြပ်စင်သားရဲ၏ဒြပ်စင်အူတိုင်သည် ဒြပ်စင်သလင်းကျောက်၏ အဓိကပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ဆေးဖက်ဝင်အပင်များသည် ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းများဖြစ်သည်။ ဆရာကြီး ကူရာကီ ပေးသော လျှို့ဝှက်ချက်နည်းကို လိုက်နာသရွေ့ ရှုံးနိမ့်နိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။

ငါးရက်အတွင်း ကျိုးဝမ် သည် သွေးချီသလင်းကျောက်များ၊ သစ်သားဝိညာဉ်သလင်းကျောက်များ နှင့် အခြားသော အခြေခံအဆင့် အဆင့်တစ် အကူမူလသလင်းကျောက် များကို သန့်စင်ရန် သူ့ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်ကို အားကိုးနိုင်ခဲ့သည်။

ဤအမြန်နှုန်းသည် မဟာဆရာသခင်ကူရာကီ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျိုးဝမ်ကို သွန်သင်ဆုံးမမှုသည် စကားလုံးနှင့် သာဓကအားဖြင့် သင်ကြားခြင်းအထိ နီးနီးလေးပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သည့်လတွင် မဟာဆရာသခင်ကူရာကီ ထံမှ သလင်းကျောက်များ များပြုလုပ်နည်းကို သင်ယူခြင်းအပြင် ကျိုးဝမ် သည် ယန်တစ်သောင်းဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်စုဒြာကျမ်းဂန်ကိုလည်း လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ခွဲဝေပေးသည့် ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံဖြင့် အောက်ပါ အလေ့အကျင့်သည် ကျိုးဝမ် အတွက် မခက်ခဲလှပေ။ သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားကိုလည်း အပိုင်း ရှစ်ပိုင်းခွဲထားသည်။

သို့သော် ကျိုးဝမ် ပိုမိုနက်နဲစွာ ကျင့်ကြံလေ‌လေ၊ တစ်သောင်းချဲ့ထွင်သောကျမ်းဂန်သည် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူပို၍ခံစားရလေလေဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားများ ဆက်လက် ကွဲပြားလာသည်နှင့်အမျှ ကျိုးဝမ် သည် သူ၏ နီဝမ် နန်းတော်ရှိ စိတ်စွမ်းအားသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် တိုးလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မူလက ကျိုးဝမ် ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်နှစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ မကြာသေးပေ။ယခုတွင် များပြားလှသော ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်စုဒြာကျမ်းဂန်ကို တစ်လကြာ စဉ်ဆက်မပြတ် ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူ၏သိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အမှန်တကယ် အောင်မြင်မှုတစ်ခုရရှိရန် အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ကျိုးဝမ် ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ နောက်လတွင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား စွမ်းအားသည် အဆင့်သုံးသို့ ချောမွေ့စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ဒါပေါ့၊ သူ့မှာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတိုးစေမယ့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်အချို့ရှိနေရင် ကျိုးဝမ် ဟာ အဆင့်သုံးကို ချက်ချင်းဖြတ်သွားနိုင်သည်။

သူ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများ တိုးမြင့်လာသည့်အပြင် ကျိုးဝမ် ၏ ကိုယ်ခံပညာကိုလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးမြင့်လာခဲ့သည်။ တိုးတက်မှုက ကြီးကြီးမားမားမဟုတ်ပေမယ့် လွန်ခဲ့သည့်လတွင် သူသည် အခြားအဆင့်တစ်ခုကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ခန္ဓာငါးပါးယန် အဆင့် ရှစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးဝမ် သည် မဟာဆရာသခင်ကူရာကီ နှင့် ကျိုးရှန်တင်း တို့ထံမှ ရှေးဟောင်းဂူအိမ်ကြီးသို့ ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိပေ။သူတို့နှစ်ဦးသည် ကျိုးဝမ်က ရှေးဂူအိမ်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသဖြင့် စိတ်မသက်မသာဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း ကျိုးဝမ်၏ မခံမရပ်သောသဘောထားဖြင့် သဘောတူရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်၏ ရှုပ်ယှက်ခတ်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ သည် လွန်ခဲ့သောလတွင် အတော်လေး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ဤသည်မှာ မုန်တိုင်းမတိုက်မီ ငြိမ်သက်ခြင်းသာဖြစ်သည်။

ဒီလို အေးချမ်းမှုတွေကြားထဲမှာ အချိန်တွေက တိတ်တဆိတ် ရွေ့လျားနေသည်။

တစ်လကြာပြီးနောက် ငြိမ်သက်နေသော ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ သည် ဒုတိယနေ့၏ နံနက်ခင်းအလင်းရောင်သည် မြေတစ်ခွင်ပြန့်ကျဲသွားသောအခါတွင် တစ်ဖန်ပြန်လည်လှုပ်ရှားလာပြန်သည်။ ဂိုဏ်းခွဲများစွာသည် ရှေးဟောင်းဂူ၏တည်နေရာကို သိရှိလာကြသည်။ သူတို့အားလုံး စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအမှောင်မျက်လုံး ဆီသို့ အလျင်အမြန်သွားကြသည်။

ဤနေ့တွင် လွီယွမ်ဟွာ နှင့် လွန်ခဲ့သောလက မြို့သခင်စံအိမ် တွင် တည်းခိုခဲ့သော အခြားသူများသည် မားကွပ်စ်ချင်း အိမ်မှလူများကို ဖျက်ဆီးခြင်း သစ်တောနက်နဲသော ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအမှောင်မျက်လုံး သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

မားကွပ်စ်ချင်းအိမ်တော် ၏လူများနောက်တွင် ရှုမူ ဦးဆောင်သော မားကွပ်စ် စံအိမ်မှ အမျိုးသားများနှင့် လွန်ခဲ့သည့်လက ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ သို့ရောက်ရှိခဲ့သော မားကွပ်စ်ယုံရှန့် ၏လူများဖြစ်သည်။

မားကွပ်စ်ယုံရှန့် သည် ဘာမှမထူးခြားသော အမူအရာဖြင့် အသက်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။သူ့ရဲ့ ခွန်အားက မြေကြီးဘုရင်အဆင့် မှာ ရှိသည်။ ၎င်းသည် မားကွပ်စ်ယုံရှန့် ၏အိမ်ခြံမြေတွင် ဗိုလ်ချုပ်၏သားဖြစ်ပြီး ပြည်နယ်အတွင်း ကျော်ကြားမှုအချို့ရှိသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဟု ယူဆနိုင်သည်။

တပ်ဖွဲ့များအားလုံး ဖျက်ဆီးခြင်း သစ်တော၏ နက်နဲရာဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားနေချိန်တွင် ကျိုး မျိုးနွယ်စု နေထိုင်ရာ ခြံရှေ့တွင် ကျိုးဝမ် ကိုလည်း ကျိုး မျိုးနွယ်စုမှ လူများက ဝိုင်းရံထားသည်။ ခရီးထွက်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ။

"ကျိုးဝမ် သတိထားပါ။ မင်းအသက်က အရေးကြီးဆုံးပဲ!" ကျိုးရှန်တင်း သည် ကျိုးဝမ် ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ စိတ်ပူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ အဘိုး။"

ကျိုးဝမ် က ပြုံးပြီး အခြားမျိုးနွယ်ဝင်များကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နှုတ်ဆက်သည်။ နည်းနည်းလေးမှ မဆိုင်းမတွဘဲ သူက လူတိုင်းကို လက်ပြနှုတ်ဆက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ကျိုးဝမ် ၏ နောက်ကျောကို ကြည့်လိုက်ရာ ကျိုးရှန်တင်း နှင့် ကျန်သူများ စိတ်ပူနေကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ ကျိုးဝမ် ၏ အလားအလာဖြင့် သူသည် မိသားစုတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပါက ချုပ်နှောင်မှုတစ်မျိုးဖြစ်လာမည်ကို သူတို့သိကြသည်။အခက်အခဲတွေကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မှသာလျှင် ကျိုးဝမ် ဟာ တကယ့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မှာပါ။

ဤအချိန်သည် ရှေးဟောင်းဂူစံအိမ်ကြီးသည် သူ့အတွက် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ကျိုးဝမ် သည် ဖျက်ဆီးခြင်းသစ်တော နှင့် မရင်းနှီးသေးဘဲ သို့မဟုတ် သူနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးဝမ် သည် လျှိူ မျိုးနွယ်စုနှင့် မဟာမိတ်ကြေးစားအဖွဲ့ မှ ဖျက်ဆီးခြင်းသစ်တောတစ်ခုလုံးကို လိုက်ဖမ်းခဲ့သည်။ အဆုံးတွင်ဘသူသည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအမှေယင်မျက်လုံးထဲသို့ ခုန်ဆင်းရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ သည် ဖျက်ဆီးခြင်းသစ်တော မှ တစ်ရက်ခရီးဖြစ်သည်။ထို့ကြောင့် ကျိုးဝမ် သည် ဖျက်ဆီးသစ်တောအနားသို့ ရောက်သောအခါ ကောင်းကင်သည် မှောင်နေပြီဖြစ်ပြီး အဝေးမှ မီးတောက်များကို ယောင်ဝါးဝါးမြင်နေရသည်။

မီးပုံကြီးက ကြယ်တွေပြည့်နေတဲ့ ကောင်းကင်နဲ့တူပြီး အဆုံးကို ဘယ်သူမှ မမြင်နိုင်ဘူး။ဖျက်ဆီးခြင်းသစ်တောထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူ အရေအတွက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"ဒီရှေးဟောင်းဂူအိမ်ကြီးရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုဟာ တကယ်ကို စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းပုံရတယ်။ အဲဒါက စစ်သည်တော်တွေ အများကြီးကို စွဲဆောင်မှုရှိတယ်။"

သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်ပြီးနောက် ကျိုးဝမ် ၏ အမူအရာသည် ပို၍ နိုးကြားလာသည်။ ဒီတခေါက် ရှေးဟောင်းဂူအိမ်ကြီးထဲကို ဝင်ကြတဲ့သူတွေဟာ အခြေခံအားဖြင့် ဂိုဏ်းကွဲတချို့က စစ်သည်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ အဖွဲ့တွေဆိုတာ သူသိသည်။ဤအဖွဲ့များတွင် လူအများအပြားရှိကြပြီး အနည်းစုမှာ လူသုံးလေးဦးရှိသည်။

ဤကဲ့သို့သော အုပ်စုများသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အလွန်အဖြစ်များပါသည်။ သို့သော် ကျိုးဝမ် ကဲ့သို့သော တစ်ဦးတည်းသောဝံပုလွေများ မရှိသလောက်ပင်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးဝမ် သည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အုပ်စုများစွာ၏ ထူးဆန်းသောအကြည့်များကို သဘာဝအတိုင်း ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ကျိုးဝမ် သည် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်သာရှိသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါတွင် သူတို့၏မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသောအကြည့်များက ပို၍ပင် အံ့သြသွားခဲ့သည်။ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီလိုထူးဆန်းတဲ့အကြည့်တွေကြားမှာ ရည်ရွယ်ချက်တဲ့မရှိတဲ့လူဆိုတာမရှိခဲ့ပါဘူး။

သူ့လို ဝံပုလွေတစ်ကောင်ဟာ အလွယ်ဆုံးပစ်မှတ်ဆိုတာ ကျိုးဝမ် သိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဖျက်ဆီးခြင်းသစ်တောထဲသို့ ကွဲပြားသော အုပ်စုများစွာရှိခဲ့သည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် ရှေးဟောင်းဂူစံအိမ်သို့ ဝင်ရောက်လိုသော အုပ်စုအနည်းငယ်ရှိမည်။ သို့သော် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အင်အားနည်းသော အုပ်စုအချို့ကို လုယက်နိုင်လျှင် ၎င်းသည် ကိတ်မုန့်ပေါ်တွင် သဘာဝအတိုင်း အေးခဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

ကျိုးဋမ် သည် များပြားလှသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် ရောနှောနေသော ဤသိုးမည်းများကို သဘာဝအတိုင်း သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။ အမှန်တော့ သူသည် ယခုအချိန်တွင် အထီးကျန်ပြီး အားနည်းနေပုံရပြီး အခြားသူများအတွက် အလွယ်ဆုံးပစ်မှတ်ဖြစ်လာသည်။

ပြဿနာမဖြစ်အောင် ကျိုးဝမ် သည် လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြပ်နေချိန်တွင် ညဘက်တွင် သူ့ရုပ်သွင်ကို မတွေ့နိုင်စေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

တောအုပ်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ကျိုးဝမ် သည် ဖုန်လမ်းတစ်ခုသို့ ရောက်လာသည်။ ဖုန်လမ်းကို ကြည့်လိုက်ရင်း ကျိုးဝမ် ရဲ့ မျက်နှာက တည်ငြိမ်တဲ့ အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

အကယ်၍ သူ့မှတ်ဉာဏ်မှန်ကန်ပါက သူသည် ဤဖုန်လမ်းအတိုင်း လိုက်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် တောအုပ်နှစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအမမှောင်မျက်လုံး ကို သူရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အုပ်စုများစွာသည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး‌အမှောင်မျက်လုံး တွင် အစုအဝေးများစွာရှိရမည်ကို ကျိုးဝမ် သိသည်။ ပြည်နယ်၏ မားကွပ်စ် သုံးခုကဲ့သို့သော အင်အားကြီးအဖွဲ့များသည် ထိုနေရာတွင် စောင့်နေပြီဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်။

"ကလေး! မင်းကို ပစ်မှတ်ထားပုံရတယ်။" ကျိုးဝမ် ရှေ့တစ်လှမ်းတိုးခါနီးမှာ ရှောင်ဟေး ရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားသံက သူ့စိတ်ထဲမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလား။" ကျိုးဝမိ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ခဏကြာတော့ သူ့အနောက်မှာ သစ်ရွက်ခြောက်သံကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ကျိုးဝမ် ၏ မြင်ကွင်းတွင် ပုံရိပ်ခြောက်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာသည်။

"အို! သူ့ကံက တကယ်ကို ကောင်းတာတယ်ပဲ။ သူ ဒီမှာ တစ်ကိုယ်တည်းနေနေတဲ့ ကောင်လေးနဲ့ တွေ့နိုင်ခဲ့တယ်။ ကလေး၊ မင်းကြည့်ရတာ ၁၅ နှစ် ၁၆ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။မင်း အမှန်တကယ်ပဲ ဖျက်ဆီးခြင်း သစ်တောထဲသို့ ဝင်ရန် သတ္တိရှိတယ်။ မင်းက ရှေးဟောင်းဂူအိမ်ကြီးလည်း ရောက်နေပြီလို့ မပြောပါနဲ့လား။ “

ဦးဆောင်သူ အရပ်မြင့်မြင့်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်လာပြီး ကျိုးဝမ် နှင့် မဝေးသော နေရာတွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူက ကျိုးဝမ် ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

ဒီလူပြောပြီးတာနဲ့ သူ့နောက်က လူငါးယောက်က ချက်ချင်းရယ်မောလိုက်ကြသည်။ကျိုးဝမ် သည် ငယ်ရွယ်သူဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ရှေ့တွင် သားကောင်အဖြစ်မြင်ရသော ကလေးသည် သူတို့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုမဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ကျိုးဝမ် ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ လူခြောက်ယောက်ကို ခဏလောက် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ရယ်ရမလား ငိုရမှန်းမသိသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။သူ့ရှေ့က လူခြောက်ယောက်က သူ့ကို သားကောင်လို့ မြင်တဲ့လူက သနားစရာကောင်းလောက်အောင် အားနည်းနေမှန်း သူသဘောပေါက်သွားလို့ပါပဲ။

အရပ်ရှည်သော အသွင်အပြင်သည် မျက်နှာပေါ်တွင် အမာရွတ်နှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။သူသည် ခြောက်ယောက်တွင် အသန်မာဆုံးဖြစ်သော်လည်း သူ၏အင်အားမှာ ခန္ဓာငါးပါးယန်အဆင့် ၏ သတ္တမအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ ကျန်တဲ့ငါးယောက်ရဲ့ ခွန်အားက ပိုတောင်ဆိုးသေးသည်။ အများစုမှာ ခန္ဓာငါးပါးယန်အဆင့် ၏ ကနဦးအဆင့်တွင်ဖြစ်သည်။

ကျိုးဝမ် ၏ လက်ရှိအင်အားဖြင့် ၎င်းတို့ခြောက်ယောက်ကို အနိုင်ယူရန် တစ်ကြိမ်သာ လိုအပ်သည်။

သူတို့ခြောက်ယောက်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာပြောနေကြစဉ်မှာပဲ ကျိုးဝမ် က "မင်းတို့ လုယက်ဖို့လာတာလား။"

လူခြောက်ယောက် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့ရှေ့က လူငယ်လေးဟာ သူတို့ရဲ့စကားကို ခိုးယူဖို့ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။ ခဏလောက်ကြာတော့ သူတို့ခြောက်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်ကာ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောကြပေ။

အဆုံးတွင် ဦးစွာပြောသော အမာရွတ်ရှိသောလူသည် ဖြစ်ဆဲပင်။ သူ့လည်ချောင်းကို ရှင်းထုတ်ပြီး မာနကြီးသည်ဟု သူထင်သည့် ဟန်ပန်ကို ရိုက်လိုက်သည်။သူက "အနည်းဆုံး မင်းအတွက် ကောင်းတာ မင်းသိတယ်။ ငါ့ရဲ့ ချောမောမှုကို မင်းကြောက်နေလို့ မင်းရဲ့ အာကာသသိုလှောင်အိတ် ကို မြန်မြန် လွှဲပေးလိုက်။"

အမာရွတ်ရှိသောလူ၏အမေးကိုကြည့်ရင်း ကျိုးဝမ် က ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ့ရှေ့က လူခြောက်ယောက်က သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူတို့အတွက် အချိန်ဖြုန်းဖို့ မစီစဉ်ဘူး။