ထုတ်ဖော်ပြောခြင်း

ထိုအချိန်တွင် ဂူသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ရွှမ်း ရွှမ်း

သာမန်ကြည့်ကောင်းတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက် ရပ်နေတဲ့ ဂူထောင့်မှာ လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်တွေ ဆုံသွားသည်။ထိုအချိန်တွင် လူငယ်သည် လူတိုင်း၏အကြည့်များကို သတိပြုမိသော်လည်း သူ့မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုအရိပ်အယောင်မျှမရှိပေ။အဲဒီအစား သူက သူ့လက်တွေကို ဖြန့်ပြီး အေးအေးဆေးဆေးပြောတယ် "တကယ်တော့ ကျွန်တော် လမ်းတစ်လျှောက်မှာ လင်းမိသားစုနဲ့ပဲ တွေ့ခဲ့တယ်။ပြောရမယ်ဆိုရင် လင်းမိသားစုနဲ့ ဆက်ဆံရေးမရှိပါဘူး။ ဒါ့ကြောင့် ငါယခုထွက်သွားမည်။ လူတိုင်း စိတ်ထဲမထားသင့်ဘူး မဟုတ်လား"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးဝမ် သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မူလက သူသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မလိုလားအပ်သော ပြဿနာအချို့ကို ရှောင်ရှားရန် လင်းမိသားစု၏အဖွဲ့ကို ငှားရမ်းလိုခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ယခု ကြီးကြီးမားမား ဒုက္ခရောက်မည်ကို သူသိသည်။

"ကျိုးဝမ်! မင်းက ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ခွေးကောင်။ ငါတို့ လင်း မိသားစုက မင်းကို ကြင်နာစွာ ခေါ်သွားပြီး မင်းကို လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်၊ မင်း ငါတို့ကို ဘယ်လို ပြန်ဆပ်ရတာလဲ" လင်းရှားယု သည် အပြစ်ကင်းသော မျက်နှာဖြင့် အနီးတွင် ရပ်နေသော ကျိုးဝမ် ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ချက်ချင်းပင် ခြေထောက်ကို ဆောင့်ကာ ဒေါသတကြီးနှင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် က ရယ်မောလိုက်သည်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ကျိုးဝမ် သည် လင်းရှားယု ကို ကောင်းစွာ အထင်ကြီးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ သူမဟာ လမ်းတလျှောက် သူ့ကို လိုက်ကောက်နေခဲ့သည်။

"ငါ့ရဲ့အားနည်းတဲ့ ခွန်အားနဲ့ မင်းကို ပညာရှင်များစွာရဲ့လက်ကနေ ကယ်တင်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။ ငါ့ကိုခေါ်သွားတဲ့သူက မင်း လင်းရှားယု မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဆရာကြီး လင်းရွှမ်ကျုံး။ဒါက မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးထင်တယ်! ငါက သစ္စာဖောက်လို့ မင်းခုနကပြောခဲ့တာကို ငါမှတ်မိနေသေးတယ်၊ ဒါဆို ငါ့လိုသစ္စာဖောက်တစ်ယောက်က မင်းကိုကယ်တင်ဖို့ အကြောင်းပြချက်မရှိဘူးမဟုတ်လား? “

ကျိုးဝမ် က သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို ဖွဖွသပ်ရင်း ဒေါသထွက်နေတဲ့ လင်းရှားယု ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ အဲဒီအစား သူက အကြီးအကဲ ဟေးရှန်း ကို ကြည့်သည်။ အကြီးအကဲ ဟေးရှန်း သည် ပြောပိုင်ခွင့်အရှိဆုံးသူဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

ကျိုးဝမ် က အရေးမယူချင်ပေမယ့် ဒီမိသားစုနှစ်စုရဲ့ ပြဿနာမှာ မပါဝင်ချင်ဘူး။ သို့သော် တကယ်လို့ အကြီးကဲဟေးရှန်း က ကျိုးဝမ် ကို မထားခဲ့ဘူးဆိုရင် ကျိုးဝမ် က အရေးယူရလိမ့်မယ်။

"မင်း..." လင်းရှားယု သည် ကျိုးဝမ်၏ ကရုဏာတစ်စုံတစ်ရာမပြသည်ကိုမြင်သောအခါ ဒေါသထွက်သွားသည်။ လင်းမိန်ယု က သူ့ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းတော့မည်။

"တတိယညီမ၊ မင်းလည်း စကားနည်းနည်းပြောသင့်တယ်!" လင်းမိန်ယု သည် လင်းရှားယု ကို စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ကျိုးဝမ် ကို အဓိပ္ပါယ်ရှိစွာ ကြည့်သည်။ ထို့နောက် သူမက အကြီးကဲ‌သေးဟေးရှန်း အား “သူပြောခဲ့တာတွေက မှန်တယ်။မင်း ငါတို့ကို တလမ်းလုံး လိုက်နေခဲ့ပြီး ဒီလူငယ်ဟာ ငါတို့ လင်း မိသားစုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်။ ဒါဆို သူ့ကိုလွှတ်လိုက်ပါ။ငါတို့၏မိသားစုကြားမှာ ပြင်ပလူများပါ၀င်ပတ်သက်နေရန် မလိုအပ်ဘူး။ “

"ညီမလင်းက တကယ်ကို ရဲရင့်တယ်။ ဒီကောင်ရဲ့ အစွမ်းက အလယ်အလတ်ဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့ လင်း မိသားစုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပေမယ့် သူက ဉာဏ်ကြီးရှင်ပဲ။ဒါပေမယ့် ဒီလူကြီးက သူ့ကို လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီကောင်က သတင်းပေါက်ကြားရင် မင်းရဲ့ လင်း မိသားစုက ငါ့ ဟွမ် မိသားစုနဲ့ စစ်ဖြစ်မှာကို ငါကြောက်တယ်။လင်းမိသားစုက အဲဒါကို လုပ်ခဲ့တဲ့ ငါတို့ ဟွမ် မိသားစုမှန်း သိရင်တောင် သူတို့က ရူးသွပ်စွာ ပြုမူမှာ မဟုတ်ဘူး။ “

အကြီးအကဲ အကြီးကဲဟေးရှန်း သည် ကျိုးဝမ် ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်လာသည်။ ရှင်းပါတယ်၊ သူက ကျိုးဝမ် ကို လွှတ်ဖို့ မစီစဉ်ထားဘူးဆိုတာ ရှင်းသည်။

"ဟီးဟီး! ကျိုးဝမ်၊ မင်း ငါတို့ လင်း မိသားစုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးဆိုရင်တောင် မင်း လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းသေတော့မယ်။" လင်းရှားယုက ဝမ်းသာစွာ ကျိုးဝမ်ကို ကြည့်နေသည်။

"ဒါဆို မင်းက ငါ့ကို လွှတ်မပေးဘူးလား" အကြီးအကဲ ဟေးရှန်း ၏အဖြေကိုကြားပြီးနောက် ကျိုးဝမ် သည် လူတိုင်းမျှော်လင့်ထားသလို ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် ထိတ်လန့်ပုံမပေါ်ပေ။ အဲဒီအစား ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ငြိမ်သက်နေသည်။

ကျိုးဝမ် ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူကို ကြည့်ပြီး အကြီးကဲဟေးရှန်း သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူ့အမြင်အရတော့ ကျိုးဝမ် ဟာ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် မှာသာရှိခဲ့ပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီက သူ့ကို ပုရွက်ဆိတ်လို နှိပ်စက်နိုင်သည်။သို့သော် သူ့မျက်လုံးများတွင် ပုရွက်ဆိတ်ကဲ့သို့ အရေးမပါသော ကျိုးဝမ် သည် ၎င်းတို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကြောက်ရွံ့မှုလုံးဝမပြခဲ့ပေ။

"တမင်တကာ ဆန်းကြယ် ယောင်ဆောင်နေတာလား။ ဟွမ်လင်း ဒီကောင်လေးကို သတ်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်ပါ။ မိန်းကလေး သုံးယောက်ကို အမြန်ဆုံး ဖမ်းလိုက်မယ်။ဖြုန်းဖို့ အချိန်မရှိဘူး! မဟုတ်ရင် လူအိုကြီး လင်းရွှမ်ကျုံး ပြန်လာနိုင်တယ်။ “

မူလလူသားဘုရင်နယ်ပယ်မှ လူငယ်မှာ ဟွမ်လင်း ဖြစ်သည်။ ဟွမ်လင်း အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ခန္ဓာငါးပါးယန်နယ်ပယ်၏ နဝမအဆင့် စစ်သည်တော်တစ်ဦးကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။သူက ကျိုးဝမ် ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး "မင်းသွားပြီးတော့ ဒီမောက်မာတဲ့ကောင်ရဲ့ခေါင်းကို ငါ့ဆီ ယူလာပေး!"

အမည်တပ်ထားသော စစ်သည်တော်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်သည်။ ထို့နောက် ကျိုးဝမ် ကို ရက်စက်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေကိုနင်းပြီး လေးမှထွက်ခွာသွားသော မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ ကျိုးဝမ် ဆီသို့ ပစ်ဝင်လာသည်။

"ဒီကောင်က သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်။ ညီအစ်မ သုံးယောက်ကို အရင်ဖမ်းရအောင်၊ ဒီမိန်းမ သုံးယောက်လုံးက အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးတွေပဲ။ သူတို့ကို အရှင်လတ်လတ်ဖမ်းပြီး ခွေးမတွေဖြစ်အောင် လေ့ကျင့်ပေးရင် လင်းမိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲက ဘယ်လိုအပြောအဆိုမျိုး ဖြစ်မလဲလို့ တွေးမိတယ်။ “

ဟေးရှန်း သည် လင်းမိန်ယု နှင့် အခြားအမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ရယ်မောရင်း သူ့မျက်လုံးများက ညစ်ညမ်းသော အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

"အခု"

ကျယ်လောင်သောအော်သံနှင့်အတူ အဘိုးအို ဟေးရှန်း နှင့် ဟွမ်လင်း တို့သည် လင်းမိန်ယု နှင့် အခြားနှစ်ယောက်ဆီသို့ ရုတ်တရက် ပြေးသွားကာ ကြယ်ပွင့်လေးနှစ်ခုနှင့်တူသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ယွမ်စွမ်းအား သည် ပြင်းထန်သောလေထုပေါက်ကွဲသံများကို ဖျတ်ခနဲထွက်လာသည်။

"ဒုတိယညီမ တတိယညီမကို မင်းကာကွယ်ပေးမယ်။ ဒီနှစ်ယောက်ကို မင်းအတွက် ငါထိန်းထားပေးမယ်။ အခွင့်အရေးရရင် မင်းအရင်ထွက်ပြေးရမယ်။ တတိယဦးလေးတွေ့ရင် ငါတို့ကို ကယ်တင်နိုင်မှာပါ။"လင်းမိန်ယု က ညွှန်ကြားသည်။ သူမသည် နောက်ပြန်မလှည့်ဘဲ အကြီးကဲဟေးရှန်း နှင့် ဟွမ်လင်း ဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူမလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် တောက်လောင်နေသော ယွမ်စွမ်းအား ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘုန်းးး

လှိုဏ်ဂူအတွင်း စူးရှသော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လင်းမိန်ယု၊ အကြီးကဲဟေးရှန်း နှင့် ဟွမ်လင်း တို့သည် လှိုဏ်ဂူ၏အဖွင့်နေရာတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိကြသည်။

ဘန်းး ဘန်းး ဘန်း

မရေမတွက်နိုင်သော တပ်ဖွဲ့များနှင့်အတူ ရောင်စုံယွမ်စွမ်းအားသည် ပွင့်လင်းမြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ တိုက်မှုမှ ထုတ်လွှတ်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် ပွင့်လင်းမြေပြင်ရှိ တွင်းနက်များစွာကို ပေါက်ကွဲစေပါသည်။

"တတိယညီမ။ အစ်မကြီးပြောတာ မှန်တယ်။ တတိယဦးလေးကို အပြေးအလွှားရှာမှ ကယ်တင်နိုင်မှာ။"

လင်းချိုင်းယု က လင်းရှားယု ကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ သူမ၏ ကျောက်စိမ်းနှင့်တူသော လက်ကို လှိုင်းလုံးများဖြင့် သေးငယ်ပြီး လက်ရာမြောက်သော ကွေးညွှတ်နေသော ဓားတစ်ချောင်းသည် သူမ၏ လက်ဖဝါးတွင် ပေါ်လာသည်။သူမ၏ ကျောက်စိမ်းနှင့်တူသော ခြေဖဝါးများသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ခုန်ဆင်းလာသည်။ လင်းချိုင်ယုသည် လိပ်ပြာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျန်ရှိဟွမ်မိသားစုတပ်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုတ်ချခဲ့သည်။

လင်းရှားယွီက သူတို့ တိုက်ရမယ်ဆိုတာ သိသာ်။ သူမ သွားများကို အံကြိတ်ကာ လက်နက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူမသည် လင်းချိုင်းယု ၏နောက်မှလိုက်ကာ ဟွမ် မိသားစုဝင်များနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

တခဏချင်းမှာပဲည ဂူတစ်ခုလုံးဟာ သတ္တုသံနဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲသံတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။ မူလက တိတ်ဆိတ်နေသော ဂူကြီးသည် တခဏအတွင်း ဖရိုဖရဲနှင့် ဆူညံလာသည်။

"လင်းမိန်ယု! မင်းရဲ့ ကနဦးလူသားဘုရင်နယ်ပယ် ကျငိ့ကြံခြင်းအခြေခံနဲ့ ငါတို့နှစ်ယောက်ပူးပေါင်းရင် ငါတို့နှစ်ယောက်အတွက် တိုက်ဆိုင်တယ်လို့ မင်းထင်နေလား။ မင်းမသေချင်ရင် မင်းကို နာခံပြီး လက်မြှောက်ဖို့ ငါအကြံပေးတယ်။ “

လှိုဏ်ဂူအလယ်တွင် လင်းမိန်ယု၊ အကြီးအကဲ ဟေးရှန်းနှင့် ဟွမ်လင်းတို့ကြား တိုက်ပွဲက ပို၍ပြင်းထန်လာသည်။ သို့သော် လင်းမိန်ယုသည် အကြီးအကဲ ဟေးရှန်း နှင့် ဟွမ်လင်း တို့၏ ပေါင်းစပ်ကြိုးပမ်းမှုအောက်တွင် သဘာဝအတိုင်း လုံးဝ အားနည်းချက် ရှိနေသည်။

လင်းမိန်ယုက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူမ၏မျက်နှာသည် အလွန်ဖြူဖျော့လာသည်။ သူမ၏ ချယ်ရီရောင်နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းမှ သွေးခြေရာတစ်ခု စီးဆင်းသွားသည်။ သိသာထင်ရှားစွာ သူမသည်ပြင်းထန်သောအတွင်းပိုင်းဒဏ်ရာကိုခံစားခဲ့ရသည်။

လင်းမိန်ယု က အကြောင်းမပြန်ဘူး။ သူမသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ယွမ်စွမ်းအားကို ဆက်လက် လည်ပတ်နေသည်။ ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ယောက်၏ အဆက်မပြတ်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တားဆီးရန် သူမ၏ပျော့ညံ့ပြီး သိမ်မွေ့သောခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် လင်းမိန်ယု၏ အရှိန်ဝါသည် အားနည်းလာပြီး ပျော့ပျောင်းလာကာ သူမ၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဒဏ်ရာများသည် ပို၍ပြင်းထန်လာသည်။

"မင်းက ဒီလို ခက်ခက်ခဲခဲ လုပ်ချင်ပုံရတယ်။ ရက်စက်တဲ့ လုပ်ရပ်အတွက် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့!"

အကြီးအကဲ ဟေးရှန်း ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူ၏ နီဝမ်နန်းတော်မှ ကြီးမားသော စိတ်ခွန်အားများ ထွက်လာသည်။ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားသည် လေထုထဲတွင် ရွှေရောင်ဓားရှည်တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။

"လျှို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်မှု- ရွှေအလင်းဓား!"

နှိမ့်ချသော အော်ဟစ်သံဖြင့် အဘိုးကြီး ဟေးရှန်း သည် သူ၏ညာလက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။လေထုထဲတွင် စုစည်းထားသော ရွှေရောင်ဓားရှည်သည် အပျက်အစီးများမှတဆင့် ချက်ချင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ လင်းမိန်ယုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ချခဲ့သည်။

ဘုန်းးး

လင်းမိန်ယုသည်လည်း ရွှေရောင်ဓား၏ တဟုန်ထိုး အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏အမူအရာပြောင်းလဲသွားကာ သူမ၏ ချမ့်ခွင်း အိတ်ထဲမှ ကြေးဒိုင်းလေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကြေးဝါဒိုင်းငယ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ၎င်း၏ အသွင်အပြင်ကို အကဲဖြတ်ပါက ၎င်းသည် အလယ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်သင့်သည်။

ကြေးဒိုင်းလေးကို ထုတ်ပြီးတာနဲ့ လင်းမိန်ယုရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ ကြေးဝါဒိုင်းကြီး ဖြစ်သွားသည်။

ဘန်းးး

ရွှေရောင်အလင်းဓားသည် ကြေးဝါဒိုင်းကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိစဉ် သတ္တုနှင့် ထိမှန်သော စူးရှသောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နှစ်ယောက်သား တိုက်မိသည့် နေရာတွင် စူးရှသော မီးတောက်များ ပေါ်လာသည်။

ခရက်

ပြတ်ပြတ်သားသား ကွဲအက်သံတစ်ခု မထွက်ပေါ်လာမီ ဤအခြေအနေသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ရွှေရောင်အလင်းဓားနဲ့ တိုက်မိပြီးနောက် ကြေးဝါဒိုင်းလေးရဲ့ မျက်နှာပြင်မှာ အက်ကွဲကြောင်းတွေ အမှန်တကယ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ဤအက်ကွဲကြောင်းများသည် လမ်းကြောင်းအရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသော ပင့်ကူမျှင်ကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ လုံးဝကို အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားသည်။

ဖူးးး

လင်းမိန်ယု၏ လှပသော မျက်လုံးများပေါ်တွင် ထိတ်လန့်တကြား အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ ကြီးမားလှသော စွမ်းအား၏ သက်ရောက်မှုအောက်တွင် သူမ၏ သိမ်မွေ့သော ခန္ဓာကိုယ်သည် အနောက်သို့ ပျံသွားသည့် သစ်ရွက်ကြွေများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။နောက်ဆုံးတော့ ကျောက်နံရံနဲ့ တိုက်မိသွားတယ်။ သူမ ပါးစပ်ထဲက သွေးစိမ်းတွေကို ထွေးထုတ်ပြီး မြေပြင်ပေါ် ဖြည်းညှင်းစွာ လဲကျသွားသည် ။

"အစ်မကြီး!"

"အစ်မကြီး!"

ရုတ်တရက်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသော အသံနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲအလယ်တွင်ရှိနေကြသော လင်းချိုင်းယု နှင့် လင်းရှားယု တို့သည်လင်းမိန်ယု ၏ခန္ဓာကိုယ်နောက်သို့ပျံသွားကာ ချယ်ရီနီရောင်သွေးများသူမ၏ပါးစပ်ထောင့်မှစီးဆင်းနေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းရဲ့ကံကြမ္မာက မင်းအစ်မကြီးနဲ့အတူတူပဲ။ ဒီကိုလာ။"

အကြီးအကဲ ဟေးရှန်း ၏ ကျယ်လောင်သော ရယ်မောသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအင်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် လင်းချိုင်းယုနှင့် လင်းရှားယုတို့အပေါ် ကျရောက်လာသည်။ဤအစွမ်းထက်သော စိတ်စွမ်းအင်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုအောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် သတ်ရန်စောင့်ဆိုင်းနေသော သိုးသငယ်များကဲ့သို့ပင်။ သူတို့ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးဝမလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ လင်းမိန်ယု၏ အရှိန်ဝါသည် အလွန်အားနည်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လင်းချိုင်းယုနှင့် လင်းရှားယုတို့၏ မျက်နှာများသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဒီတခေါက်တော့ သူတို့ ရှုံးသွားပြီဆိုတာ သူတို့သိသည်။

“လင်းမိသားစုရဲ့ညီအစ်မသုံးယောက်ကို နောက်ဆုံးမှာ ဖမ်းမိသွားတယ်။ ဒီမစ်ရှင်ဟာ ပြီးပြည့်စုံတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲက ငါတို့ကို ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုနဲ့ ဆုချလိမ့်မယ်!"

မလှုပ်နိုင်သော လင်းမိသားစု၏ညီအစ်မ သုံးယောက်ကိုကြည့်ရင်း ဟွမ်လင်း ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်မိသည်။ အမျိုးသမီး သုံးယောက်ကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် သူ့မျက်လုံးများတွင် အရိပ်အမြွက် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

ဝှီးးး

သို့သော် ဟွမ်လင်း က ကျေနပ်စွာ ရယ်နေချိန်တွင် အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုက လေးကို ထွက်သွားသည့် မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ သူ့ဆီသို့ ရုတ်တရက် ပစ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

"ဟမ်?"

ဟွမ်လင်း ၏ အမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။ သူ့ညာလက်ကို အနည်းငယ်ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသော အနက်ရောင်အရိပ်ကို ဖမ်းမိလိုက်သည်။သို့သော် အနက်ရောင်အရိပ်၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် သူ၏မျက်လုံးအိမ်များသည် အပ်တစ်ချောင်း၏ အရွယ်အစားအထိ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားခဲ့သည်။ အရိပ်မည်းသည် သူစိမ်းမဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ ကျိုးဝမခ ကိုသတ်ဖို့ သူစေလွှတ်လိုက်တဲ့ လက်အောက်ငယ်သားပါ။

ဒီလက်အောက်ငယ်သားရဲ့ ဦးခေါင်းက ထူးထူးခြားခြား ကွေးညွတ်သွားသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်တကြား အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။ သူ့မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ နာကျည်းစွာဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဝှီးးး

ဟွမ်လင်း အလောင်းကိုမြင်လိုက်ရသောအခါတွင် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ဆိုးရွားသောခံစားချက်တစ်ခု ခံစားလာရသည်။ သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့ကာ ကျိုးဝမ် ရှိခဲ့သည့် ထောင့်ကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ရှာတွေ့ပြီးပြီလား။ ဒါလည်း ကောင်းတယ်။ မင်း အခု သေသွားနိုင်တယ်။" ပြတ်သားတဲ့ အသံက ဟွမ်လင်း နောက်ကနေ ရုတ်တရက် ထွက်လာသည်။

ဟွမ်လင်း သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး ကျိုးဝမ် သည် သူ့နောက်တွင် မသိလိုက်ဘဲ ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ထူးဆန်းသော အနက်ရောင်မီးတောက် ချပ်ဝတ်တန်ဆာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို မရေမတွက်နိုင်သော အရိုးအပေါက်များ ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ အတော်လေးကို ရက်စက်ပြီး အုံ့မှိုင်းနေပုံရသည်။

ဝေဟင်အလယ်တွင်ရှိသော ကျိုးဝမ် သည် ရုတ်တရက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်လိုက်သည်။ ထူးဆန်းသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြင့် သူသည် လေထဲတွင် လှည့်ပတ်သည့် လှုပ်ရှားမှုကို ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာ အဆင်သင့်ဖြစ်နေသော ကြာပွတ်ခြေထောက်သည် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဟွမ်လင်း ၏ နောက်ကျောကို ရုတ်တရက် ထိမှန်သွားသည်။

ဘုန်းးး

ကြာပွတ်ခြေထောက်၏ ကြီးမားသော ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ဟွမ်လင်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကြွေကျနေသော ဥက္ကာပျံတစ်ခုကဲ့သို့ တည့်မတ်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူက မြေကြီးထဲကို ထိုးဖောက်ပြီး ကြီးမားတဲ့ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်...။