ထွက်ပြေးခြင်း

ထိုအချိန်တွင် လူငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ရွှေရောင်လွှမ်းသွားသည်။ လိပ်ခွံနှင့်တူသော ရွှေရောင်ဒိုင်းလွှားတစ်ခုသည် လူငယ်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်ထားကာ သူ့ကို ရွှေသံချပ်ကာ စစ်နတ်ဘုရားကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။ သူတော်တော်လေး အားကြီးပုံရသည်။

သို့သော် ရွှေဝိုင်းဒိုင်း အရေအတွက်ကို ရှစ်လွှာမှ တစ်လွှာသို့ လျှော့ချခဲ့သည်။ဂူပြိုကျချိန်မှာ ပထမအလွှာခုနစ်လွှာရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့တာ ထင်ရှားသည်။

လူငယ်၏ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အကာအရံအလွှာတစ်ခုရှိနေသေးသည်ကို မြင်သောအခါ အဘိုးကြီး ဟေးရှန်း ၏မျက်နှာမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ့မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ သာမာန်လူရွယ်သည် ဤမျှလောက် အံ့သြဖွယ် တိုက်ပွဲဝင်ရန် ခွန်အားရှိမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။မူလလူသားဘုရင်နယ်ပယ်တွင်ရှိနေသည့် ဟွမ်လင်း ပင်လျှင် သူ့အား ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။

သူ့အင်အားက ဟွမ်လင်း နဲ့ တန်းတူရှိတယ်ဆိုတာ သူကောင်းကောင်းသိသည်။ သူ့ရှေ့က လူငယ်က ဟွမ်လင်း ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တဲ့အတွက် လူငယ်က သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါကိုတွေးပြီး အဘိုးကြီး ဟေးရှန်း ရဲ့နဖူးမှာ အေးစက်တဲ့ချွေးတွေ ထွက်လာသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူ စော်ကားခဲ့တဲ့လူက ဘယ်လောက်ဒုက္ခပေးတယ်ဆိုတာ သူသိသည်။

ဒီအချိန်မှာ သူ့နှလုံးသားက ဝမ်းနည်းမှုတွေ ပြည့်နေသည်။ သူသာ ကျိုးဝမ် ကို အခုပဲ လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် အခု ပြဿနာရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အစကတည်းက လျစ်လျူရှုခံထားရသော ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် ၏စစ်သည်တော်သည် အမှန်တကယ်ပင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ပြီး ဟွမ်လင်း ကို သူတို့ရှေ့တွင် သတ်ပစ်ခဲ့သော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်ကို သူဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ပေ။

"ဒီလူကို အင်အားနဲ့ အနိုင်ယူလို့မရဘူး!" သူ၏လျှို့ဝှက်ဝိညာဥ်ပညာဖြစ်သော ရွှေအလင်းဓားသည် ကျိုးဝမ် ၏ရွှေဒိုင်းကို မထိုးဖောက်နိုင်တော့သဖြင့် ကျိုးဝမ် ကို အနိုင်ယူနိုင်ခွင့်မရှိတော့ကြောင်း အကြီးအကဲ ဟေးရှန်း သိလိုက်သည်။

ဒါကိုတွေးပြီး အဘိုးကြီး ဟေးရှန်း က ရုတ်တရက် သူ့လက်ခုပ်ကို ပြုံးပြပြီး "ညီလေး၊ ဒီလူကြီးက မျက်လုံးတွေရှိပေမယ့် ထိုက် တောင်ကို မမှတ်မိတော့ဘူး။ မင်းမှာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိတယ်လို့ ငါတကယ် မမြင်ခဲ့ဘူး ။ ညီငယ် မင်းကို စော်ကားမိလို့ ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ဖို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။

ညီလေး မင်းက တခြားသူတွေရဲ့ စီးပွားရေးမှာ မစွက်ဖက်ချင်ဘူးလို့ မပြောဘူးလား။ အခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေက ငါ့အမှားပဲ။ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဟွမ် မိသားစုအတွက်ကြောင့် ညီငယ်က ငါတို့ရဲ့ကိစ္စတွေမှာ ဝင်စွက်မဖက်ဖို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။ ထုံးစံအတိုင်း ငါတို့ မင်းကို တားမှာမဟုတ်ဘူး။

အဘိုးကြီး ဟေးရှန်း က ဒါကိုပြောပြီးတာနဲ့ လင်းမိန်ယု နဲ့ သူ့ညီမတွေက ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားသည်။ တည်ငြိမ်သော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးရှိသော လင်းမိန်ယု သည် အဘိုးကြီး ဟေးရှန်း ကို အရှက်ကင်းမဲ့စွာ ကျိန်ဆဲရန် မတတ်နိုင်ပေ။

ကျိုးဝမ် သည် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ခွန်အားကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း လင်းမိန်ယု လည်း မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ဟွမ်လင်း ပင်လျှင် သူ့လက်ထဲတွင် ဆုံးရှုံးမှုကြီးကြီးမားမား ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သူမ၏ နဂိုက မှိန်ဖျော့နေပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော မျက်လုံးများသည် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်ဖြင့် တစ်ဖန် တောက်ပလာပြန်သည်။

ကျိုးဝမ် ၏ လက်ရှိ ခွန်အားဖြင့် ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ကိတ်မုန့်တစ်ချပ်သာဖြစ်မည်ကို သူမသိသည်။ ဟွမ် မိသားစုတစ်ခုလုံးကိုတောင် သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည်။

လင်းချိုင်းယု၏ မျက်နှာသည် အေးစက်နေသော်လည်း သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများက ဂူပေါက်ဝရှိ လူငယ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှုသည် ယခုတော့ ထိတ်လန့်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူမသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က လူငယ်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည့်အချိန်ကို ပြန်တွေးခဲ့သည်။ လူငယ်က သူ့ကို ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ကျေးဇူးတင်ခဲ့ပေမယ့် သူ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ ကျေးဇူးအများကြီးတင်စရာမရှိပါဘူး။ အခုဆို လူငယ်ရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ အဓိပ်ပါယျကို သူနားလည်လာပါပြီ။ သူ့ရဲ့ ခွန်အားက အရမ်းပြင်းပြသွားတာကို တွေ့ရသည်။ ထိုအချိန်က သူမ၏အကူအညီသည် သိသိသာသာပင် မလိုအပ်ပေ။

ဒါကိုတွေးရင်း လင်းချိုင်းယုက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချတဲ့အပြုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ယခင်က ကျိုးဝမ် ကို မကြိုက်ဖူးသော လင်းရှားယု သည် ယခုအချိန်တွင် လုံးဝ အံသြသွားသည်။ မနီးမဝေးက နက်ရှိုင်းသောတွင်းကို သူမ ငေးကြည့်ရင်း ဟွမ်လင်း တဖြည်းဖြည်း အသက်ရှုကြပ်လာသည်။သူမ ယခုမြင်နေရသည့်အရာသည် ထင်ယောင်ထင်မှားမဟုတ်သော်လည်း တကယ့်လက်တွေ့ဖြစ်ကြောင်း သူမနောက်ဆုံးသိလိုက်ရသည်။

သူမအမြဲတမ်း နှိမ့်ချခံရသော သူ့ရှေ့မှ လူငယ်သည် ရုတ်တရက် လူအများ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသော ခွန်အားကို ပြသခဲ့သည်။မူလလူသားဘုရင်နယ်ပယ်မှာရှိခဲ့တဲ့ ဟွမ်လင်းတောင်မှ ဒီလူငယ်နဲ့ မယှဉ်ဘူး။

"ကျိုးဝမ်! မင်း ငါတို့ကို ကူညီပေးနိုင်မလား။ ဟွမ်မိသားစုရဲ့တပ်တွေကို မင်းကူညီနိုင်ရင် မင်း ငါတို့လင်းမိသားစုရဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို ရရှိလိမ့်မယ်။ငါတို့လင်းမိသားစုက မင်းကို လှလှပပ ဆုချလိမ့်မယ်" လင်းမိန်ယုက ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ အရေးတကြီး လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဒီအဘိုးကြီး ဟေးရှန်း ကြားတော့ သူ့အမူအရာ နည်းနည်းပြောင်းသွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စိတ်ဓာတ်ခွန်အားတွေက လှိုင်းလုံးတွေလို ပျံ့နှံ့သွားပြီး လင်းမိန်ယုရဲ့ ပါးစပ်ကို ချက်ချင်းပိတ်ပစ်လိုက်သာ်။ ထို့နောက် ကျိုးဝမ် အား ကြောက်လန့်တကြားကြည့်ကာ "နင်က ပညာရှိလို့ ငါယုံတယ်။ လင်း မိသားစုက ဒီလူတွေအတွက် မင်း ငါတို့ ဟွမ် မိသားစုကို စော်ကားမယ်လို့ ငါမထင်ဘူး။ငါတို့ ဟွမ် မိသားစုက ပြည်နယ်ရှိ မိသားစုကြီးငါးစု၏ အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး လင်း မိသားစုက နောက်ဆုံးအဆင့်မှာရှိတာကို မင်းသိသင့်တယ်... "

အဘိုးကြီးဟေးရှန်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူက ကျိုးဝမခ ရဲ့ အင်အားကို တော်တော်ကြောက်ပေမယ့် သူ့နောက်မှာ ဟွမ်မျိုးနွယ်စု ရှိတယ်။ ထို့ကြောင့် သူ့ရှေ့က လူငယ်များသည် ဟွမ် မိသားစုမှဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရပြီးနောက် ဟွမ် မိသားစုကို မိုက်မဲစွာရွေးချယ်မည်မဟုတ်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် အဘိုးကြီး ဟေးရှန်း မှားနေမှန်း သိသာသည်။ ကျိုးဝမ် သည် ခြိမ်းခြောက်ခံရခြင်းကို မကြိုက်ဆုံးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အဘိုးကြီး ဟေးရှန်း သည် သူ့အပေါ် သဘောထား မကောင်းခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့်

ဘန်းးး

ကျိုးဝမ် ၏ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် ရုတ်တရက်တောက်ပလာပြီး ရွှေရောင်အကာအရံများသည် ရုတ်တရက်ပိုထူလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေကိုနင်းကာ မြှားတစ်စင်းလို အဘိုးကြီး ဟေးရှန်း ဆီသို့ ပစ်ဝင်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ခြိမ်းခြောက်တာကို မကြိုက်ဘူး။ ဒါကြောင့် မင်း ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်တာအတွက် ပညာမတတ်ဘူး!"

အဘိုးကြီး ဟေးရှန်း ၏ မျက်လုံးအိမ်များသည် ကျိုးဝမ် ဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြေးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ကျိန်ဆဲပြီး ချက်ချင်း လှည့်ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။သူ့အရှိန်က ကြွေကျနေသောကြယ်တစ်ပွင့်လိုပါပဲ၊ သူချက်ချင်းဆိုသလို နေရာကနေ ပျောက်သွားသည်။

အဘိုးအို ဟေးရှန်း ၏ ပြတ်ပြတ်သားသား ထွက်ပြေးခြင်းမှာ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ အဘိုးအို ဟေးရှန်း ကို တိုက်ခိုက်ရဲတဲ့ သတ္တိတောင် မရှိဘူးလို့ သူတို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ကျိုးဝမ် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခံခဲ့သော ဟွမ်လင်း ကြောင့် သူ ထိတ်လန့်သွားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ထို့အပြင်ဘအဘိုးကြီး ဟေးရှန်း ၏ စွမ်းအားသည် ဟွမ်လင်း ၏ အင်အားနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"ဟမ်! မင်းလွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လား" ကျိုးဝမ် က အေးစက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။ လင်းမိသားစု၏ ညီအစ်မ သုံးဦးအပေါ် စိတ်စွမ်းအား အကျဉ်းချခြင်းကို ပထမဆုံး လွှတ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ခြေထောက်ကို နင်းကာ အဘိုးအို ဟေးရှန်းဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

လင်းမိန်ယု နှင့် အခြားညီအစ်မနှစ်ယောက်တို့သည် ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုနည်းပညာများကို ချက်ချင်းအသုံးပြုကာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စိတ်စွမ်းအား အကျဉ်းချခြင်းမှလွတ်မြောက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ကျိုးဝမ် နောက်သို့ အနီးကပ်လိုက်ကြသည်။

အဘိုးကြီး ဟေးရှန်း ထွက်ပြေးပြီးနောက် ဟွမ်ကလန် သည် ၎င်းတို့၏ ကျောရိုးကို ဆုံးရှုံးသွားပုံရသည်။ သစ်ပင်လဲကျတဲ့အခါ မျောက်တွေလို ချက်ချင်းပြန့်ကျဲသွားသည်။

ဝှီးးး

ထူထပ်သော တောအုပ်ထဲတွင် လူပုံရိပ်နှစ်ခုရှိကာ တစ်ယောက်က လိုက်ဖမ်းကာ ကျန်တစ်ဦး ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူတို့ ဖြတ်သွားတိုင်း ငှက်များစွာ လွင့်ပျံသွားကြသည်။ဒီပုံရိပ်နှစ်ပုံရိပ်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အနီးကပ်လိုက်နေတဲ့ အခြား လှပတဲ့ပုံရိပ် ၃ ခုရှိသည်။

"ဟင့်အင်း! ငါ ဒီလူကို လွှတ်ထားလို့မရဘူး။ မဟုတ်ရင် သူ့ကို ပြည်နယ်မြို့တော်ကို ပြန်ခွင့်ပြုလိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ အထောက်အထားကို သူ သေချာပေါက် ရှာတွေ့လိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျိုး မျိုးနွယ်စု ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်!"

ကျိုးဝမ် ၏ မျက်လုံးများသည် သူ့ရှေ့မှ ထွက်ပြေးသွားသော အသွင်ကို ကြည့်ပြီး အေးစက်စက်နှင့် ပြည့်နေလေသည်။ ဟေးရှန်း ၏ အဆင့်သုံး အာကန်းနစ်သခင် အဆင့်အတန်းသည် ဟွမ် မိသားစုတွင် မနိမ့်ကျကြောင်း သူသိသည်။သူသည် ဤလူနှင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို ကိုင်တွယ်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ သူ့ကို လုံးဝဖယ်ရှားပစ်ရန်ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ရင် ဟေးရှန်း ပြန်လာရင် ကျိုး မျိုးနွယ်စုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတွေ တွေးနေလိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးဝမ် ၏အထောက်အထားကို အလွယ်တကူရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည်။

ဟေးရှန်း၏ မျက်နှာသည် ဒေါသစိတ်နှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် လူငယ်ကို သူ့နောက်သို့ လိုက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက ဒေါသတကြီးအော်ရင်း "ကျိုးဝမ်၊ ငါ မင်းကို သတိရနေမှာပါ။ ဒီနေ့ရဲ့ အမုန်းတရားတွေကို နောင်အနာဂါတ်မှာ အဆတစ်ရာ ပြန်ဆပ်မယ်"

"မင်း ဒီနေ့ မလွတ်ဘူးလို့ ငါပြောဖူးတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့ မင်းသေရမယ်!" ကျိုးဝမ် ၏ မျက်နှာသည် ရက်စက်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ့အရှိန်က တိုးလာပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက အကွာအဝေးကို အမြန်ပိတ်လိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် သည် ပို၍ နီးကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ဟေးရှန်းသည် အလွန်ထိတ်လန့်သွားပြီး နောက်လှည့်မကြည့်ဝံ့ပေ။ အဲဒီအစား ရှေ့ကနေ ထွက်ပြေးဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်...

သူတို့အနည်းစုက လိုက်ဖမ်းရင်း ထွက်ပြေးနေကြစဉ်မှာပင် လက်ဗလာနှင့် အရပ်မြင့်မြင့် လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးသည် မိုင်တစ်ရာမဝေးသော တောအုပ်ထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်လာနေသည်။သူ့မျက်ခုံးလေးတွေ အနည်းငယ်ကော့တက်လာသည်။

"လင်းရွှမ်ကျုံး၊ ဒီဖားအိုကြီး။ သူ့လက်စွပ်မှာ တစ်ခုခုကျန်နေသေးတယ်လို့ တွေးဖို့၊ သူက တကယ်အရေးကြီးတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ သူ့ကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်တယ်။ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် သူ့အုတ်ဂူကို စောစောစီးစီး ပေးလိုက်မိလိမ့်မယ်။" လူလတ်ပိုင်းအရွယ်က လမ်းလျှောက်လာရင်း ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

မူလအားဖြင့် ဟွမ်လင်း သည် ဟွမ် မိသားစုကို လင်းမိန်ယု နှင့် အခြားသူများနောက်သို့ လိုက်ရန် ဦးဆောင်ပြီးနောက် ဟွမ်ဇုံး နှင့် လင်းရွှမ်ကျုံး အကြား တိုက်ပွဲသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ နောက်ဆုံးတော့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားသညါ။

သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် ပြီးပြည့်စုံတဲ့လူသားဘုရင် အဆင့်တွင်ရှိသော်လည်း လင်းရွှမ်ကျုံး သည် အသက်ကြီးလွန်းသည်။ သူ့ရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုဟာ ဟွမ်ဇုံး လောက် မကောင်းမွန်ပါဘူး။ အဆုံးတွင် ဟွမ်ဇုံး သည် လင်းရွှမ်ကျုံး ၏ အကာအကွယ်တွင် ချို့ယွင်းချက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဟွမ်ဇုံး မှ အပြည့်အဝ ထိုးနှက်ခဲ့သည်။ လင်းရွှမ်ကျုံး သည် နောက်ဆုံးတွင် ဟွမ်ဇုံး ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ၎င်းသည် အချိန်တိုအတွင်း သူ့ကို ရွေ့လျားနိုင်သော စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက လင်းရွှမ်ကျုံး သည် ဟွမ်ဇုံး ၏ အသတ်ပင်ခံရနိုင်သည်။

သွေးနံ့ရှိလား ဟဲ၊ ဒီခွေးကောင်ကြီးက မဝေးရောက်ဘူးထင်ရတယ်၊ ဒီတခါ ဒီခွေးအိုကြီးကို ဖမ်းမိရင် သေတာထက် ပိုဆိုးတဲ့ ကံကြမ္မာကို ခံစားစေရမယ်။ငါ့အချိန်တွေကို ဖြုန်းတီးတာ ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိရှိလဲ။ ဒါပေ့မယ် ဟွမ်လင်း နှင့် အကြီးကဲဟေးရှန်းတို့က မင်း ညီအစ်မသုံးယောက်ကို ယခုအချိန်မှာ ဖမ်းမိသင့်တယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် လင်းရွှမ်ကျုံး ကို ငါတို့သတ်ပြီးရင် ဒီမစ်ရှင်က ပြီးပြည့်စုံလိမ့်မယ်

ဟွမ်ဇုံး သည် စကားပြောနေစဉ်တွင် သူသည် လေထဲရှိ သွေးနံ့သင်းသင်းလေးနောက်ကို လိုက်ကာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုနည်းပညာကို အသုံးပြုကာ ရှေ့သို့ အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။ ချုံပုတ်အနည်းငယ်ကို လှည့်ပတ်ပြီးနောက် ပွင့်လင်းသောနေရာသို့ သူရောက်လာသည်။ ဒီအချိန်မှာ သွေးနံ့က အထူဆုံးပဲ။ လင်းရွှမ်ကျုံး ရောက်နေမှန်း သူသိသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ လင်းရွှမ်ကျုံး သည် ပွင့်လင်းသောနေရာ၏ မထင်ရှားသောထောင့်တွင် သစ်ပင်ပင်စည်ကို မှီနေပါသည်။ သူသည် သူ့ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာနေသော ဟွမ်ဇုံး ကို ကြည့်ရင်း လန့်သွားသည်။ "ဒီနေ့ သေခြင်းတရားက မလွတ်နိုင်တော့ဘူး" လို့ ပြောရင်း သူ့မျက်နှာမှာ ခါးသီးတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"သခင်ကြီး လင်းရွှမ်ကျုံး ၊ မင်းရဲ့ ဘုန်းအသရေက ကွာသွားပြီလို့ ငါပြောပြီးပြီ၊ ဒါကြောင့် ငါ့လက်ထဲမှာ အသေခံတာက မင်းရဲ့ အရင်ဘုန်းအသရေကို အရှက်ကွဲစေမှာ မဟုတ်ဘူး။"ဟွမ်ဇုံး သည် လင်းရွှမ်ကျုံး ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာသည်။ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ စကားပြောနေသလိုမျိုး သူ့မျက်နှာမှာ အရေးတကြီးကိစ္စမရှိပါဘူး။

"သနားစရာပဲ၊ ငါနောက်ထပ်တစ်လှမ်းတိုးရင် ငါ မြေကြီးဘုရင် အဆင့်ကို တက်နိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ငါ့ရဲ့သက်တမ်းက ဆယ်နှစ်တိုးလာလိမ့်မယ်။ အဲဒီတုန်းက မင်းလို နှံကောင်တစ်ကောင် ငါ့ရှေ့မှာ ခုန်ပေါက်ဖို့ ငါဘယ်လိုခွင့်ပြုရမလဲ။ " လင်းရွှမ်ကျုံး က ကူကယ်ရာမဲ့ ပြန်ဖြေသည် ။

"သနားစရာဆိုတာ ဘာကိုသုံးတာလဲ။ အခု မင်းသေတော့မှာမို့ ငါ့နာမည်ကို မှတ်ထား။ မင်းကိုသတ်မယ့်လူက ဟွမ်ဇုံး"

ထိုအချိန်တွင် ဟွမ်ဇုံး သည် သူ့ခြေထောက်ကို နင်းလိုက်ပြီး သစ်ပင်ပင်စည်ကို မှီနေသော လင်းရွှမ်ကျုံး အား ခုတ်ချလိုက်သည်။ အဆုံးမဲ့ ယွမ်စွမ်းအားကို သူ့လက်ထဲတွင် စုစည်းထားသည်။

"ဟွမ်ဇုံး! ငါ့ကို မြန်မြန်ကယ်ပါ" ဟွမ်ဇုံး က လင်းရွှမ်ကျုံး ကိုသတ်ခါနီးမှာ ရင်းနှီးပြီး ထိတ်လန့်တကြား အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟွမ်ဇုံး က သူ့ခေါင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ အကြီးကဲဟေးရှန်း က ထိတ်လန့်တကြား ပြေးလာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အကြီးအကဲ ဟေးရှန်း သည် ခြေသလုံးကြားတွင် အမြီးပါသော ကြောင်ကဲ့သို့ ပြေးလာစဉ် သူ့နောက်ကို လှမ်းကြည့်နေသည်။

ဟွမ်ဇုံး သည် ခွေးလေခွေးလွင့်ကဲ့သို့ ပြေးနေသော အဘိုးကြီး ဟေးရှန်း ကို မြင်သောအခါ ပို၍ပင် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။သူသည် အကြီးအကဲ ဟေးရှန်း ၏ ခွန်အားကို ကောင်းစွာသိသည်။ သူသည် အဆင့်သုံးအာကန်းနစ် မာစတာဖြစ်သည်။

လင်းရွှမ်ကျုံး မှလွဲ၍ အကြီးကဲ ၏ အင်အားဖြင့် လင်းကလန် အဖွဲ့မှ မည်သူမျှ သူ့ကို မခြိမ်းခြောက်နိုင်ပေ။ထို့အပြင် ဟွမ်ကလန် ၏အဖွဲ့တွင် ကနဦးလူသားဘုရင်အဆင့်တွင်ရှိသော ဟွမ်လင်း ရှိသည်။ ဟွမ်ဇုံး ၏ထင်မြင်ချက်အရ လင်းကလန် ၏ကျန်များကို ဖမ်းယူခြင်းသည် ကိတ်မုန့်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟွမ်ဇုံး သည် အကြီးကဲဟေးရှန်း မှ ထိတ်လန့်စွာ ပြေးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ဟွမ်ဇုံး သည် သူ့အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး အဘိုးကြီး ဟေးရှန်း ၏ နောက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အဘိုးအို ဟေးရှန်းကို ဒီလိုအခြေအနေမျိုးဖြစ်အောင် ဘယ်သူက အတိအကျ ပြောင်းလဲပေးနိုင်မလဲဆိုတာ သူ သိချင်နေခဲ့သည်။