အစ်ကို၊ အသေဆိုးလှချည်လား

"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်"

ယွမ်ရှောင်က ဤသို့တွေးလိုက်ကာ ကောင်းကင်နယ်မြေ၏ နိုင်ငံရေးအခြေအနေသည် ဓားပင်လယ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးသည်။ နတ်ဆိုးတိုက်ကြီး၊ ဘိုးဘေးကျောင်းတော်၊ မဟာကျောင်းတော်၊ အင်မော်တယ်ဌာနခြောက်ခု၊ တာအိုအိမ်တော်၊ ရဲတော်ဝင်မိသားစု၊ ကောင်းကင်ကိုးထပ် အင်မော်တယ်တပ်မတော်၊ ချန်မျိုးနွယ်၊ ဓားဂူကြီးသုံးခု၊ ဝိညာဉ်ရတနာနန်းတော် စသည့် မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများအားလုံးက သူတို့ရှေ့မှာရှိသော အကျိုးအမြတ်များကို မျက်စိကျနေကြသည်။ အင်မော်တယ်စစ်ပွဲက ကြည့်ကောင်းသော ပြပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း ရည်ရွယ်ချက်ကိုယ်စီ ရှိနေကာ စကားနည်းနည်းသာပြော၍ တိုက်ပွဲအတွင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လျှောက်သွားနေကြသော မဟာမိတ်ဆိုသူများလည်း ပါဝင်သည်။

"ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်"

ချန်ရီက လေမီးကပ်ဘေးနယ်ပယ် အခြေတည်အဆင့်ကို ရောက်ပြီဟု ကြားသောအခါ မဟာကျောင်းတော်၏ ကျောင်းသားအများအပြား လာရောက်နှုတ်ဆက်ခဲ့ကြသည်။သူတို့က ကောင်းကင်နယ်မြေ၏မျိုးနွယ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှ လာကြခြင်းဖြစ်ပြီး မိဘအများစုသည် အင်မော်တယ်ပြည်ထောင်ထဲတွင် ရာထူးများ ရယူထားကြသည်။

သာမန်ဂိုဏ်းများနှင့်မတူသည့် မဟာကျောင်းတော်က အင်မော်တယ်ပြည်ထောင်၏ ပညာရေးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်ကာ တပည့်များကို တိမ်နိုင်ငံကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းမျိုးစုံ ခွဲခြားထား၏။ တိမ်နိုင်ငံမှာလည်း အရာရှိများ၏ သားသမီးများအတွက် အကယ်ဒမီများ ရှိကာ စာပေများကို သင်ကြားပေးသကဲ့သို့ ကိုယ်ခံပညာများကိုလည်း သင်ကြားပေးပြီး စာပေနှင့် ကိုယ်ခံပညာ နှစ်ခုလုံးအတွက် ပြိုင်ပွဲများ ကျင်းပပေးသည်။ သို့သော် အတိုင်းအတာနှင့် ဂုဏ်သတင်းအရ အင်မော်တယ်ပြည်ထောင်၏ မဟာကျောင်းတော်နှင့် လုံးဝမယှဥ်နိုင်ချေ။

သတင်းများအရ ရဲရှင်းချန်သည် ရှက်စရာကောင်းစွာ အဆုံးသတ်သွားပြီး ချန်ရီ၏ခင်ပွန်းအသစ် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်ဟု ဆိုသည်။ တစ်နှစ်အကြာမှ စေ့စပ်ပွဲပြတ်စဲမှုကြောင့် ချန်ရီ၏ အရှက်ရမှုက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဂုဏ်သတင်း တစ်ဖန် ပြန်လည်မြင့်တက်လာသည်။ မဟာကျောင်းတော်တွင် သူမရှေ့တွင် မောက်မာရဲသူများမှာ မူနှင့်ရဲမိသားစုများက လွဲ၍ မရှိချေ။

"မဟာကျောင်းတော်က တော်တော်ကောင်းတဲ့နေရာပဲ။ အင်မော်တယ်ပြည်ထောင်ရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်တွေ ပြိုင်ဆိုင်ကြတဲ့ အင်မော်တယ်ပြည်ထောင် အသေးစားပုံစံတစ်ခု ဖြစ်နေတာပေါ့"

ရဲ၊ မူနှင့် ဟန်မျိုးနွယ်များက အင်မော်တယ်ပြည်ထောင်၏ အင်အားစုကြီးများဖြစ်ပြီး သဘာဝအားဖြင့် သြဇာအာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ သို့သော် ချန်မျိုးနွယ်၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်မှာ သာမန်ဒုတိယမျိုးဆက်များ လာမရှုပ်သင့်သော လူဖြစ်သောကြောင့် ယွမ်ရှောင်ဝင်လာသောအခါ မျှော်လင့်ထားသည့် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် လှောင်ပြောင်မှုကို မကြုံခဲ့ရချေ။ မဟာကျောင်းတော်၏ နဂါးအဆင့်မှ အထူးချွန်ဆုံးကျောင်းသားကို ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သော အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်၏ ပုံပြင်ကို လူတိုင်း သိကြသည်။ သူတို့၏ အမူအရာများက ရယ်စရာကောင်းသော မျက်နှာထားမှ အံ့အားသင့်သည့် ပုံစံအထိ အမျိုးမျိုး ကွဲပြားနေကြ၏။

"ခဏလောက် စောင့်ပါဦး"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ငါ့ကို အချိန်လာဖြုန်းမနေနဲ့။ ဒီနေ့မကုန်ခင် နဂါးအဆင့်ကို အနိုင်ယူဖို့ စီစဉ်ထားတာ"

ချန်ရီက စိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ ဘာလဲ"

ယွမ်ရှောင်က ရှေ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး မေးလိုက်ကာ မှန်ကဲ့သို့ ကြည်လင် တောက်ပနေသော မျက်နှာပြင်နှင့် ရေကန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းအတွင်း လတ်ဆတ်သောရနံ့နှင့် နို့ရည်ပမာ ဆင်တူသော အဖြူရောင်အရည်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ထို့ကြောင့် လနီက သူ့အသားထဲသို့ သွားဖြင့်ကိုက်ကာ ရှေ့မဆက်နိုင်ရန် တားဆီးလိုက်ခြင်းပင်။နို့ရည်နှင့်တူသော အရာကို မြင်လိုက်သောအခါ ချန်ရီ၏ အတွေးများက အရုဏ်တက်အိမ်တော်၌ သူမပြင်ဆင်ထားသော နှစ်ယောက်သုံး ရေချိုးကန်ဆီ ရောက်သွားသည်။ ဒေါသထွက်လာသဖြင့် သူမက ယွမ်ရှောင်၏လက်မောင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲဆိတ်ပစ်လိုက်၏။

"ဒါက ငါ့ကို လစ်လျူရှုထားလို့ပဲ"

နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားသော ယွမ်ရှောင်က အံ့အားသင့်စွာနှင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ရေကန်က ချိန်းဆိုမှုကို ဖျက်လိုက်ခြင်းနှင့် မသက်ဆိုင်ချေ။

"အဲဒါက မြင့်မြတ်တာအိုပင်လယ်ပဲ"

ဤမျှလောက် စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်နေသည့် ယွမ်ရှောင်ကို မြင်သောအခါ ချန်ရီက သူမ၏ မကျေနပ်ချက်များကို ခဏဖယ်ထားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မြင့်မြတ်တယ် ဟုတ်လား"

ယွမ်ရှောင်က ရယ်မောပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ပို၍ အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ တာအိုပင်လယ်အတွင်း၌ ခမ်းနားပြီး နက်နဲသော အငွေ့အသက် ထွက်ပေါ်နေသည့် ကျောက်စိမ်းပြားများနှင့် ဆင်တူသော တောက်ပသည့် အစက်အပြောက်လေးများက နို့ရည်နှင့်တူသော ရေထဲတွင် ပေါ်လောမျောနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ရေကန်၏ အောက်ခြေတွင် ပဉ္စဂံပုံစံတစ်ခုကို ဝေဝေဝါးဝါး မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ၎င်း၏ အလင်းက ရေနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ရေကန်ကို အိပ်မက်ဆန်ဆန် ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ပေါင်းထည့်ပေးနေ သည်။

"အဲဒီ ကျောက်စိမ်းပြား​​တွေက ဘာများလဲ"

ယွမ်ရှောင်၏ စူးစမ်းလိုစိတ်က မြင့်တက်လာသည်။

" တောသားလို အရာအားလုံးကို ဘာကြောင့် မေးနေရတာလဲ"

ချန်ရီက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"သူတို့က ဘိုးဘေးတွေဆီက ဆင်းသက်လာတဲ့ တာအိုကျင့်စဉ်ပဲ။ ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာ တံဆိပ်ခတ်ထားပြီး ကံကောင်းရင် ရရှိနိုင်တယ်"

"ကံကောင်းတာလား။ ကောင်းပြီလေ။ ငါလည်း ကံကောင်းမယ်လို့ ယုံကြည်တယ်"

ယွမ်ရှောင်က ချန်ရီ၏ ကျင့်စဉ်များကို မြင်ပြီးနောက် တာအိုကျင့်စဉ်များအပေါ် ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။

"ခဏလောက်စောင့်ဦး။ ငါ ကံစမ်းကြည့်ချင်တယ်"

"နင် ဝင်လို့မရဘူး"

ချန်ရီက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ။ အထဲမှာ လူ ဒါဇင်လောက် ရှိနေတာပဲ"

ယွမ်ရှောင်က ထောက်ပြသည်။

"နဂါးအဆင့်မှာ ထိပ်ဆုံးတစ်ရာအတွင်း အဆင့်သတ်မှတ်ထားသူတွေပဲ တာအိုပင်လယ်ထဲကို ဝင်နိုင်တယ်။ ပြီးတော့ သူတို့အများစုက အနည်းဆုံး လေမီးကပ်ဘေးနယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီ"

"ဒါဆို မနက်ဖြန်မှ ပြန်လာမယ်"

စိတ်ပျက်သွားသော ယွမ်ရှောင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန်လား၊ နင်က အခုမှ နဂါးဘုရင်နယ်ပယ်မှာ ရှိသေးတာလေ"

ချန်ရီက ခေါင်းယမ်းပြနေသော်လည်း ယွမ်ရှောင်သည် တာအိုပင်လယ်ကို အကြည့်ဖြင့် စူးစမ်းနေကာ တစ်စုံတစ်ခုကို တောင့်တနေပုံရသည်။ လနီက သူ့အသားကို တင်းကြပ်စွာ ကိုက်ထားပြီး တစ်လှမ်းမှ မရွေ့နိုင်သည်အထိ ခြိမ်းခြောက်ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

"မင်းက ချန်ရွှမ်နဲ့ မဟာကျောင်းတော်ရဲ့ အခြားဆရာတွေဆီက ရတနာကို လုယူထားတယ်မလား။ တာအိုပင်လယ်ထဲကို ဝင်ဖို့ နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခုရှိတယ်"

ချန်ရီက လက်လျှော့လိုက်ဟန်ဖြင့် အသိပေးလာခဲ့သည်။

"ဘယ်လိုလဲ"

ယွမ်ရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူမက ရေကန်ဘေးမှ တဲအသေးလေးကို လက်ညှိုးထိုးပြ၍ ရှင်း​ပြခဲ့၏။

"အဲဒီမှာ ဆရာတစ်ယောက်ရှိတယ်။ အခကြေးငွေပေးပြီးရင် ရေကန်ထဲကို ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက် ဝင်နိုင်တယ်"

"ဘယ်လောက်လဲ"

သူက မေးလိုက်သည်။

"စိတ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ရာ"

"ဒါကြီးက လုယက်နေတာ အသိသာကြီး၊ မနက်ဖြန်မှ ပြန်လာမယ်"

ယွမ်ရှောင်က ရေရွတ်ပြီး ခြေ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် မျက်နှာက ပြာနှမ်းသွားသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ချန်ရီက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"အစာအိမ်မကောင်းလို့"

ယွမ်ရှောင်က ဗိုက်ကို ဖိထားရင်း အကြောင်းပြချက် ပေးခဲ့သည်။ ချန်ရီ၏ မျက်နှာက အနီရောင်ဖျော့ဖျော့ဖြစ်သွားပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် အနီးအနားမှ ကျောက်ခုံတစ်ခုကို ဆွဲယူကာ ယွမ်ရှောင်၏ ဦးခေါင်းကို လွှဲရိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူမက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအုပ်ကြီးသည် သူတို့ကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ မူ၊ ရဲနှင့် ဟန်မျိုးနွယ်များမှ လူငယ်များအပါအဝင် တပည့်များက တာအိုပင်လယ်ဘေးတွင် အမြဲတမ်း အုပ်စုလိုက် စုဝေးတတ်ကြသည်။ အချို့မှာ ယွမ်ရှောင်ကို ငေးကြည့်နေသော ကလေးငယ်များဖြစ်ပြီး အချို့က နဂါးအဆင့်မှ ချန်ရီ၏ ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်သည်။

"အထဲမှာ အထွတ်အထိပ် တာအိုကျင့်စဥ်က ဘာလဲ"

"ဓာတ်ကျမ်းတော်"

သူမက စကားနည်းနည်းဖြင့် တုံ့ပြန်ပြီး စကားပြောရန် စိတ်ပါနေပုံမရချေ။

"ဒါက ကျင့်စဉ်တစ်ခုရဲ့ နာမည်လား"

"ဟုတ်တယ်။ မဟာကျောင်းတော်မှာ ကျင့်စဉ်တွေကို ပညာရှင်ရဲ့ ဖန်တီးမှုကို သရုပ်ပြပေးဖို့ ကဗျာဆန်တဲ့ နာမည်တွေ ပေးထားတယ်။ နားလည်လား"

"ဒါဆိုရင် အစောပိုင်းက နင် သုံးခဲ့တဲ့ ကျင့်စဉ်က ဘာလဲ"

"မဟာပေါက်ကွဲမှုကျင့်စဉ်။ ဘယ်လိုလဲ အထင်ကြီးသွားပြီလား"

ချန်ရီက မျက်နှာကို အနည်းငယ် မော့၍ ဂုဏ်ယူစွာ မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်၏။

"ကောင်းပြီ၊ ဓာတ်ကျမ်းစာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် နည်းနည်းတော့ ရိုးရှင်းတယ်"

ယွမ်ရှောင်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဓာတ်ကျမ်းတော်ရဲ့ အဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ"

"နဂါးငွေ့တန်းအဆင့်၊ ဘာလို့လဲ။ စိတ်ဝင်စားလို့လား။ အဲဒီကျင့်စဉ်က မဟာကျောင်းတော်ရဲ့ ရှေးရိုးစွဲဝါဒကို ကိုယ်စားပြုတယ်။ နားလည်ဖို့အတွက် ထူးခြားတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုတည်းတင်မကဘဲ စာပေအနုပညာမှာလည်း နက်နဲတဲ့ နားလည်မှု လိုအပ်တယ်။ အောင်မြင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတိုင်းက စာပေအနုပညာမှာ ထူးချွန်တဲ့သူ၊ ကဗျာဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တာချည်းပဲ"

"ဒါဆို ဘာလဲ။ ငါက အဲဒါကို ဖွင့်ဖို့ ကဗျာနှစ်ပုဒ်လောက် ရွတ်ရမှာလား"

ယွမ်ရှောင်က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"အတိအကျပဲ"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါကြိုးစားကြည့်မယ်"

ယွမ်ရှောင်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ရာကို မဖြုန်းတီးချင်သော်လည်း လနီမှာ သူ့ကို ဤအခြေအနေအထိ တွန်းပို့ထားကာ ဘေးအန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားရန် တာအိုပင်လယ်သို့ ဝင်ရပေလိမ့်မည်။

" တကယ်ကို ပိုက်ဆံ ဖြုန်းတီးတော့မှာလား"

ချန်ရီက မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့က လက်တွေ့မှာ လက်ထပ်ထားတာလေ။ ဒါတောင်မှ နင်က တခြားလူတွေလို ငါ့ကို လှောင်ပြောင်နေတုန်းလား"

ယွမ်ရှောင်က ပြန်ပက်လိုက်သောအခါ ချန်ရီသည် ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ သူက သက်ပြင်းချပြီး တဲထံ လမ်းလျှောက်သွားကာ နားစွန်နားဖျား ကြားသွားသော မဟာကျောင်းတော်၏တပည့်အချို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

"တာအိုဆရာမ ချန်မြောင်။ ဒီမှာ ပိုက်ဆံအများကြီးသုံးမယ့်သူ ရောက်လာပြီ"

ယွမ်ရှောင်က ခဏလောက် အံ့အားသင့်သွားပြီး ငေးကြည့်နေစဥ် တဲအဝင်ဝရှိ အိုးကြီးတစ်လုံးအနောက်တွင် မျက်နှာထားတင်းတင်းနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေကာ သူမ၏ အကြည့်မှာ အေးစက်နေခဲ့သည်။

"ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလား"

"မသိဘူး"

ယွမ်ရှောင်အတွက် တစ်ဖက်လူ၏ ရုတ်တရက် ရန်လိုခြင်းက နားမလည်နိုင်စရာပင်။

"ချန်ရွှမ်က ငါ့အစ်ကိုပဲ"

"သြော်၊ အခုမှ သတိရတယ်။ မင်းရဲ့အစ်ကိုကို သတ်တာ ငါမဟုတ်ဘူး။ သူမပဲ။ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။ ငါက ဒီအိမ်ထောင်ရေးထဲကို စိတ်ဆန္ဒမပါဘဲ ဆွဲခေါ်ခံထားရတာ"

ယွမ်ရှောင်က ချန်ရီထံ လက်ညှိုးညွှန်ပြကာ ကိုယ်လွတ်ရုန်းခဲ့ပြီး သိုလှောင်အိတ် အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သောအခါ ချန်မြောင်သည် ချက်ချင်း သတိပြုမိခဲ့သည်။

"အဲဒါက ငါ့အစ်ကိုရဲ့အိတ်ပဲ"

သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသမီး တောက်လောင်နေခဲ့သည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ဒါတွေကို ငါ့ရဲ့ ဇနီးက ပေးတာ။ မင်းလိုချင်ရင် ရေတွက်ကြည့်လိုက်။ ငါကတော့ ရေသွားစိမ်တော့မယ်"

ယွမ်ရှောင်က အိတ်များကို အိုးအတွင်း ပစ်ချပြီး တစ်လုံးချင်း ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကို၊ မင်းရဲ့ သေဆုံးမှုက တကယ်ကို ကြေကွဲစရာပဲ"

ချန်မြောင်က ချန်ရီကို အေးစက်စက်စိုက်ကြည့်၍ ချန်ရွှမ်၏အိတ်ကို ကောက်ယူရင်း မျက်ရည်များဝဲလာကာ ရေရွတ်နေခဲ့သည်။

"သူက တကယ်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ရာ သုံးလိုက်တာပဲ"

"ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုဝင်နဲ့ လက်ထပ်တာက အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရှိတာပဲ"

"အဲဒါက ခန္ဓာကိုယ်ရောင်းပြီး ရတဲ့ ငွေတွေပဲ"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မဟာကျောင်းတော်၏ ကျောင်းတော်သားများက ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး မနာလိုမှုများ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖုံးမနိုင်ဖိမရ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။

"တာအိုပင်လယ်မှာ ဆယ့်ငါးမိနစ်ပဲနေဖို့ အသုံးပြုလိုက်တာက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ရာလား။ ဘယ်လို ရူးသွပ်တဲ့ လုပ်ရပ်လဲ"

" သူ့လို ချမ်းသာတဲ့သူတွေအတွက် မင်းလို ဆင်းရဲတဲ့ ပညာရှင်တွေနဲ့ မတူဘဲ ပိုက်ဆံက အရေးမပါဘူး"

ယွမ်ရှောင်ရှေ့သို့ အပြာရောင်ဝတ် လူငယ်တစ်ယောက် ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာပြီး လက်တစ်ဖက်တွင် ခေါက်ယပ်တောင်တစ်ခုကို ကိုင်ထားကာ အေးစက်စက်စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"မူရွှေဖန်း၊ နောက်ဆုတ်စမ်း"

ချန်ရီက သတိပေးလိုက်ပြီး လျှပ်စီးကြောင်းများ ထုတ်ဖော်လိုက်သောကြောင့် အပြာရောင်ဝတ် လူငယ်၏ မျက်နှာပတ်လည်တွင် ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။

"ယွမ်ရှောင်၊ မင်း အောက်တန်းကျတဲ့ အကြံတွေ စီစဥ်နေတာကို ငါ သိတယ်"

ထိုလူငယ်က မျက်နှာထားအေးစက်နေသော်လည်း နောက်ဆုတ်သွားကာ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေခဲ့သည်။

"ငါ့ညီမက ဓာတ်ကျမ်းတော်ရဲ့ နက်နဲတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို စုပ်ယူဖို့ အောင်မြင်ခါနီးနေပြီ။ မင်းက အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ရာကို မဆင်မခြင် သုံးလိုက်တာ မဟုတ်လား"

လူငယ်၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြစ်တည်လာ၏။

"မင်းရဲ့ ညီမလား"

ယွမ်ရှောင်၏ အကြည့်က တာအိုပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းထံ ရောက်ရှိသွားကာ ရေခဲပြာရောင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ရေကန်အလယ်၌ အသက်ရှုမှားလောက်အောင် လှပသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည့် မူလင် ထိုင်နေခဲ့သည်။

"မဟာကျောင်းတော်က တာအိုပင်လယ်ထဲမှာ တခြားသူရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းကို အနှောင့်အယှက်ပေးရင် ဘယ်သူမဆို အပြင်းထန်ဆုံး ပြစ်ဒဏ်တွေကို ခံရမယ်လို့ အမိန့်ပေးထားတယ်။ သူတို့ကို အင်မော်တယ်ပြည်ထောင်ထဲကို ဘယ်တော့မှ မဝင်ခွင့်ပေးဘဲ အမည်ပျက်စာရင်းသွင်းခံရမယ်"

"မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ မင်းရဲ့ သတိပေးချက်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ ညီမကို ငါ သတိမထားမိဘူး။ အခု မင်းရဲ့ ခြိမ်းခြောက်စကားကြောင့် ဒီမိန်းမ လက်ဗလာနဲ့ ထွက်သွားရအောင် လုပ်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်လာပြီ"

ယွမ်ရှောင်က အေးစက်စက် ပြုံး၍ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။