← Chapters

ဖိတ်ခေါ်ခြင်း

Vol. 17 Ch. 247

ဖိတ်ခေါ်ခြင်း

Vol. 17 Ch. 247

ရှုပ်ထွေးသော ညီမျှခြင်းတွက်နည်းများစွာနှင့် တွက်ချက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော စာရွက်မူကြမ်းကို လင်းဖန်က တစ်ဖက်သို့ တင်လိုက်သည်။

“ဒါ ဒါ ဒါ!”

ထို့နောက်တစ်ခြားစာရွက်ကိုယူပြီးလင်းဖန်သည်ထမ်မံတွက်ပြန်သည်။တွက်နေရင်းသူ၏ စာရေးအမြန်နှုန်းမှာလဲ ပိုမြန်လာခဲ့သည်။

ဘောပင်နှင့်စာရွက်ကိုထိသောအသံသည်သူမ၏နားထဲတွင်အလွန်နားထောင်လို့ကောင်းနေသည်။

အသံကိုနားထောင်ရင်းဟန်တီ ရဲ့ အသက်ရှုသံများက တဖြည်းဖြည်း မြန်လာပြီး သူမရဲ့လှပတဲ့ ပါးပြင်တွေကနီမြန်းလာလေသည်။

“ဒါ ဒါ ဒါ!”

စာရွက်ရွက်နှစ်ဆယ်နီးပါးကို ရေးပြီးနောက် လင်းဖန်၏ လက်ချောင်းများ ရုတ်တရက် ရပ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်သူသည်ဟန်တီ၏၏လက်ထဲတွင် ရှိသောဘောပင်ကိုယူပြီးမီုးသီးသီအိုရီ၏နောက်ဆုံးစာကြောင်းကို ရေးလိုက်သည်။ Xs1+1=(3Xs+1)/2^n၊ 3n+1တို့ဖြစ်ကြသည်။

လင်းဖန်က ပြုံးလိုက်ပြီး “မိုးသီးသီအိုရီ ဖြေရှင်းပြီးပြီ” လို့ ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူ့ဘေးတွင်ထိုင်နေသောဟန်တီက သူ့မခေါင်းကိုရွှေ့လိုက်ပြီးလင်းဖန်ကိုနမ်းလိုက်လေသည်။

.....

ဟန်တီသည် ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖော်ပြရန်အတွက်သူမ၏ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

နက်ရှိုင်းတဲ့အချစ်ကထိန်းချုပ်ရခက်သည်။

တစ်နာရီကျော်ကြာပြီးနောက် လူနှစ်ယောက် သည်အချစ်အရသာကိုခံစားရမှဖြည်းညှင်းစွာ ခွဲခွာသွားလိုက်ကြသည်။

ဟန်တီသည် သူ့မအဝတ်အစားတွေကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် တွက်ချက်မှုများဖြင့်ပြည့်နေသော စာရွက်များကို ကြည့်ကာ “လင်းဖန်၊ မင်းက မိုးသီးသီအိုရီကိုဖြေရှင်းပြီးသက်သေပြလိုက်တာပဲ”

စကားပြောပြီးနောက် ဟန္တီ သည် သူ့မကိုယ်သူမမထိန်းနိုင်ဘဲ လင်းဖန်အား အလွန်စိတ်အားထက်သန်သောမျက်လုံးဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။

“လင်းဖန်၊ မင်း မိုးသီးသီအိုရီကိုဘယ်တုန်းက စေလ့လာခဲ့တာလဲ။”

လင်းဖန်က “ငါတို့နောက်ဆုံးတွေ့တုန်းက”

“မနေ့က...မနေ့ကလား?” ဟန်တီသည်စကားထစ်ထစ်ဖြစ်ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်” လင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောလိုက်သည်။

ဟန်တီသည် လုံးဝအံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

မနေ့မနက်က လင်းဖန်သည်ဒီဒီမောင်းဖို့သာပိုစိတ်ဝင်စားတယ်လို့ ပြောသည်။

နောက်မှသူသည် မိုးသီးသီအိုရီကိုလေ့လာမယ်လို့ပြောခဲ့သည်။

ထို့နောက်တစ်ရက်အကြာတွင်သူက မိုးသီးသီအိုရီတိုက်ရိုက်သက်သေပြခဲ့သည်။(သက်သေပြ-ဖြေရှင်း)

သိရန်မိုးသီးသီအိုရီသည်တစ်ကမ်ဘာလုံးတွင်နှစ်တစ်ရာနီးပါး မဖြေရှင်းနိုင်သည့်ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်သည်။(ပြဿနာ-ပုစ္ဆာ)

ရလဒ်အနေနဲ့ အဲ့ဒါကိုဖြေရှင်းဖို့လင်းဖန်အတွက် တစ်ရက်ပဲ လိုသည်။

ဒါ ဉာဏ်ကြီးရှင်လား။

ထိုအချိန်တွင် ဟန်တီ၏မျက်လုံးများတွင် လင်းဖန်သည် အလွန်စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ရောင်ဝါများဖြင့်ပြည့်နေလေသည်။

ဟန်တီ “လင်ဖန်” ဟု တိုးတိုးခေါ်လိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ?” လင်းဖန်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။

ဟန်တီသည်ဘာမှစကားမပြောဘဲ လင်းဖန်ကိုနမ်းလိုက်သည်။ပြိးနောက်အချစ်အရသာကိုထပ်မံခံစားကြတော့သည်။

......

ဤတစ်ကြိမ်တွင် စင်္ကြံအပြင်ဘက်မှကင်းလှည့်လုံခြုံရေးများ ထွက်ပေါ်လာမှသူတို့ နှစ်ယောက်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ခွဲခွာလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ခွဲခွာခြင်းသည်ယာယီသာဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လင်းဖန် သည် ဟန်တီ ၏အိမ်သို့ ထပ်မံရောက်ရှိလာသည်။ထို့နောက်သာယာသောအရသာကိုစတင်ခံစားတော့သည်။

.......

နောက်တစ်နေ့။

ပိတ်ရက်ဖြစ်သောကြောင့်နှစ်ယောက်လုံး ကျောင်းမသွားရပေ။

လင်းဖန်နှင့် ဟန်တီတို့သည် အတူတူထိုင်ကြပြီး နံနက်စာ ကို စကားပြောရင်းစားနေကြသည်။

“လင်းဖန်၊ မင်း မိုးသီးသီအိုရီဖြေရှင်းလိုက်တာကို ဘယ်မဂ္ဂဇင်းမှာ ထုတ်ဝေချင်လဲ။” ဟန်တီကမေးလိုက်သည်။

လင်းဖန်သည် ခေါက်ဆွဲကိုစားရင်း “မင်း​ကြိုက်တဲ့နေရာမှာထုတ်ဝေလိုက်လေ။”

ဟန်တီက ဒါကိုကြားတော့ တုန်လှုပ်သွားလေသည်။

ဒီလို ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ပြဿနာကို တခြားလူတွေကသာ ဖြေရှင်းပြီးရင် သူတို့ကသေချာပေါက်စိတ်လှုပ်ရှားမည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် မည်သည့်မဂ္ဂဇင်းမှာထုတ်ဝေမှာဆိုတာကိုအဖန်ဖန် အထပ်ထပ် သုံးသပ်မည်ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို မင်းကို “နှစ်စဉ်သင်္ချာဂျာနယ်” မှာ ထုတ်ဝေခိုင်းလိုက်မာ်’’ ဟန်တီက ပြောလိုက်သည်။

လင်းဖန်က ဘာမှမထူးခြားဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခေါက်ဆွဲကိုစားရင်း”မင်း ဟင်းချက်တာကပိုပိုပြီး အရသာရှိလာတယ်!”

ဒါကိုကြားတော့​ဟန်တီက ဝမ်းသာအားရနဲ့ “အရသာရှိရင်များများစားလေ”

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ယောက်သား ခဏကြာ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် လင်းဖန်သည် Rolls-Royce Phantom(ကား) ကို မောင်းနှင်ကာ ပန်လုံဗီလာဆီသို့ ဦးတည်ပြီးသွားလိုက်သည်။

အရင်တုန်းက ပန်းလုံဗီလာ၏နောက်ဆုံးတွင်ဧရီယာကျယ်ဝန်းတဲ့ ဗီလာတစ်ခုရှိသည်။

အခုကတော့ဗလာကြီးပဲကျန်တော့လေသည်။ဒါကိုတွေ့တော့လင်းဖန်က ပြုံးလိုက်ပြီး “ဝမ်လီကအလုပ်ကိုသေချာလုပ်ထားတာပဲ အုတ်ခဲတွေ၊ ကျောက်တုံးတွေ အကုန်လုံးကို ဖယ်ထားပြီးပြီဆိုတော့ လက်ဖက်စိုက်ပျိုးဖို့ အရမ်းသင့်တော်သွားပြီ”

စကားပြောပြီးနောက် သူဝယ်လာသော ဂေါ်ပြားကိုယူ၍ စနစ်မှရရှိသောလီချမ်လက်ဖက်စေ့များကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံးကြဲကာ သင့်လျော်သောရေပမာဏကို လောင်းချလိုက်သည်။

လင်းဖန်သည်ဤနှစ်ရက်အတွင်းတွင်လက်ဖက်စေ့ကိုရေလောင်းပေးရင်းနှစ်ရက်တာကိုအေးအေးဆေးဆေးဖြတ်သန်းနေလေသည်။

သာမာန်လက်ဖက်စေ့များကို ဂရုတစိုက် စိုက်ပျိုးခဲ့သောလဲနှစ်ရက်အတွင်းတွင်သိသိသာသာလုံးဝပြောင်းလဲသွားမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လီချမ်အစေ့များတွင်​အညှောင့်များပင်ထွက်နေပြီဖြစ်သည်။

“ကလင် ကလင် ကလင်!”

ထိုအချိန်တွင် လင်းဖန်၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ဆဲလ်ဖုန်းသည် အသံမြည်လာခဲ့သည်။

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုသတိပေးချက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာပန်ကူအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရန်ကျောက်(အမည်ပြောင်းထားပါသည်)ထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုသိလိုက်သည်။

လင်းဖန်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အဖြေခလုတ်ကို တိုက်ရိုက်နှိပ်လိုက်သည်။

“မစ္စတာလင်း၊ စနေ၊တနင်္ဂနွေနေ့ကို ဘယ်လိုဖြတ်သန်းခဲ့လဲ။” ဖုန်းချိတ်ဆက်လိုက်သည်နှင့် မစ္စတာရန်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အသံထွက်လာခဲ့သည်။

လင်းဖန် က “စနေ၊ တနင်္ဂနွေတွေမှာ အိမ်မှာ နေပြီးလက်ဖက်ပင်စိုက်ပျိုးနေတယ်။”

​ရန်ကျောက်က “မမျှော်လင့်ထားဘူးမစ္စတာလင်းကသစ်ပင်စိုက်တာဝါဿနာပါမယ်..”

လင်းဖန်က ပြုံးပြီးပြောတယ် “ဒါဆို ငါကို ဘယ်လိုလူလို့ထင်လဲ”

ရန်ကျောက် က “ယေဘူယျအားဖြင့်ပြောရရင် မစ္စတာလင်းလိုလူငယ်တွေကပါတီတွေ၊ စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့ အားကစားတွေကို ပိုစိတ်ဝင်စားကြတယ်။”

နှစ်ယောက်သား အတန်ကြာစကားပြောပြီးနောက်ရန်ကျောက် က ဖုန်းခေါ်ဆိုရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် ပြောကြားလိုက်သည်။

“စကားမစပ် မစ္စတာလင်း၊ ငါတို့ ပန်ကူဂရု က ကျန်ပေ့မြို့မှာ ကုမ္ပဏီအသစ်ဖွင့်လိုက်ပြီ။အဲ့ဒါ မနက်ဖြန် မစ္စတာလင်းလာမလားမသိဘူး”

လင်းဖန် သည် ယခုအခါ ပန်ကူ၏ ဒုတိယအကြီးဆုံး ရှယ်ယာရှင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ပန်ကူ ဌာနချုပ်ကို တစ်ကြိမ်မျှ မရောက်ဖူးခဲ့ပေ။

လင်းဖန်က ပန်ကူအဖွဲ့ရဲ့ဌာနချုပ်ကို သွားကြည့်ဖို့ဆန္ဒမရှိပေ။

ကျန်ပေ့မှာရှိတဲ့ ဌာနခွဲကိုကြည့်ရတာအဆင်ပြေမဲ့ပုံပဲ။

ဒါကြောင့် လင်းဖန်က “ကောင်းပြီ ဒါဆို မနက်ဖြန် ငါလာခဲ့မယ်”

ရန်ကျောက်က ဝမ်းသာအားရပြောလိုက်သည်။ “အရမ်းကောင်းတယ်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါ ကျန်ပေ့ကို နောက်ဆုံးအကြိမ်ရောက်ကတည်းက ဒီကစားစရာတွေ အရမ်းကောင်းတယ်ဆိုတာကိုသိလိုက်သည်။မ နက်ဖြန်ကျရင်မစ္စတာလင်းက ငါ့ကို စားဖို့ ခေါ်သွားလိမ့်မယ်လို့မျှော်လင့်တယ်”

လင်းဖန်က ပြုံးလိုက်ပြီး “ကိစ္စမရှိပဘူး!”ဟုပြန်ပြောလိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား အတန်ကြာ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ဖုန်းချလိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းဖန်သည် အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ် စုရန်ဒေါင်ထံသို့ ခွင့်တင်လိုက်သည်။

ယင်းနှင့်ပတ်သက်၍စုရန်ဒေါင်သည် လုံးဝမတွန့်ဆုတ်ဘဲ မည်သည့်အကြောင်းပြချက်ကိုမျှ မပြောဘဲ သဘောတူရန် ရကမ္ဘာပေါ်မှာငါကအချမ်းသာဆုံးပဲ

ဘာသာပြန်-စောင့်ချောကြီး

All Chapters