← Chapters

အရှုံး ၀န်ခံခြင်း

Vol. 109 Ch. 1622

အရှုံး ၀န်ခံခြင်း

Vol. 109 Ch. 1622

လင်းရီ၏ သူရဲကောင်းဆန်ဆန် အပြုအမူက ဘားအတွင်းရှိ လေထုကို ဟုန်းခနဲ တောက်လောင်သွားစေပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့စေသည်။

Ace of spades အလုံး ၂၀ ကို စားပွဲပေါ်တွင် စီတန်းထား၏။

မိန်းကလေး သုံးယောက်မှာ စားပွဲတစ်ဖက်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေကြပြီး လင်းရီကတော့ တခြားတစ်ဖက်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ နှစ်ဖက်လုံးက မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရှိနေကြပြီး အချိန်မရွေး စတင်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့ကြ၏။

“ ခဏလေးစောင့် …” ရှောင်ပင်း ပြောလိုက်ပြီး “ နင်တို့တွေ လောင်းကြေးမပါဘဲနဲ့တော့ စိန်ခေါ်လို့ ဘယ်ရမှာ .. ဟုတ်တယ်မလား … နင်တို့ ရှုံးသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ …”

“ အိုက်ယား ပင်းပင်းကလည်း … နင် ငါတို့ ဘယ်လောက်သောက်နိုင်လဲဆိုတာကိုသိရဲ့သားနဲ့ …. သူက ငါတို့နဲ့ တစ်လှည့်စီ ပြိုင်သောက်မှာကိုတောင် နင်က ငါတို့ ရှုံးမယ်လို့ ထင်သေးတာလား …” ရှောင်နာ့ မိန်းကလေးက ပြောလိုက်၏။

“ နင်တို့ နိုင်နိုင်ချေက များတယ် ဆိုပေမယ့် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကိုတော့ ရှင်းအောင် လုပ်ထားရမှာပဲလေ… အဲ့လိုမှပဲ မျှတမှာပေါ့ ….”

“ လွယ်ပါတယ်… နိုင်မှာ သေချာနေတာကို ဘာကြောက်စရာလိုလို့ …” ရှောင်နာ့ လင်းရီကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကော်လံကို အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်ကာ “ အထဲမှာ အနက်ရောင် lace(ဇာ)ကို ဝတ်ထားတယ်… နင် ငါ့ကို နိုင်ရင် ဒီခု ဝတ်ထားတာကို ချွတ်ပြီး နေရာမှာတင် နင့်ကို ပေးမယ် ရလား …”

“ တို့လည်း အတူတူပဲ … တို့က ကြိုးသိုင်း …” ချီချီအမည်ရသည့် မိန်းကလေးက ပြောလိုက်၏။

“ ငါလည်း ဇာပဲ .. ဒါပေမယ့် ငါက အနီ …” ကျားကျား အမည်ရသည့် မိန်းကလေးက ပြောလိုက်သည်။

“ သောက်ကျိုးနည်း ….”

သုံးယောက်လုံးက ထိုမျှ မြင့်မားသည့် လောင်းကြေးတို့ဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်မည်ကို မြင်တော့ ဘားအတွင်းရှိ လူတိုင်းက သူတို့လေးယောက်လုံးကို အရူးအမူး အော်ဟစ်အားပေးလာကြ၏။

ဤညတွင် မည်သည့်ဘက်ကပဲ ရှုံးနိမ့်နေပါစေ လောင်းကြေးက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟု ခံစားနေရ၏။

“ သုံးယောက် တစ်ယောက် …. သူ့ကိုယ်သူ သောက်ရင်း သေသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား မသိဘူး …”

“ ဒီလို လုပ်ရဲတဲ့လူတွေကလည်း ပုံမှန်ဆို အရက်တော်တော် သောက်နိုင်ကြတဲ့လူတွေပဲ များတယ်… နင် ပူမနေစမ်းပါနဲ့အေ… နင့် သကြားပေပီလေး မဟုတ်ပါဘူး …” ကုန်းရှောက်ယွင် ပြောလိုက်ပြီး “ ဒါပေမယ့် နင် မမျှတဘူးထင်နေရင်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို စေတနာ့ ဝန်ထမ်းလုပ်ပြီး သူ့ကို သွားကူပေးလိုက်လေ….”

“ ငါ အဲ့လို ဂိမ်းတွေ စိတ်မဝင်စားပါဘူးနော်…”

“ အမှန်ပဲ … နင့်လို သက်လတ်ပိုင်း အန်တီကြီး ပုံစံနဲ့ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူးလေ… ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်အရှက်ကိုယ် မခွဲတာပဲ ကောင်းပါတယ်…”

“ နင်ကလည်း … ငါတို့ ဒီကိစ္စ မပြောလို့ မရဘူးလား … ငါ့ဘာငါ ဘာပဲဝတ်ဝတ် ကိုယ့်ဘာကိုယ် သက်တောင့်သက်သာဖြစ်ဖို့က အရေးကြီးဆုံး မဟုတ်လား …. “

“ ဟီးဟီး ….”

“ နင့်ဖျင်ကို ဟီးဟီးလား …” ကူရိရန် ပြောလိုက်ပြီး “ ငါ လောင်းရဲတယ်… ငါက သက်လတ်ပိုင်း အန်တီကြီး အတွင်းခံ စတိုင်ဝတ်ထားရင်တောင် လူတွေ ငါ့နောက် လိုက်ပိုးပန်းကြဦးမယ်ဆိုတာ …”

“ ပြောခါမှ နင်သိလား … ငါ့နောက်လည်း လိုက်ပိုးပန်းနေတဲ့လူ ရှိတယ်….”

“ အိုး … တကယ်ကြီးလား …”

“ နင့်ကို ပြောပြမယ်… အလုပ်မှာ ငါ့နောက် ဆက်တိုက် ပိုးပန်းနေတဲ့ ကောင်တစ်ကောင် ရှိတယ်….. ငါ့အထင် မဆိုးပါဘူး …. တော်တော်လေး ကောင်းတယ်… ဒါကြောင့် သူ့ကို အခွင့်အရေး ပေးကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်…” ကုန်းရှောက်ယွင် ပြောလိုက်ပြီး “ သူက ငါ့ကို မနေ့တုန်းက ညဆိုင်း ဆင်းထားရတာတောင် ညသန်းခေါင်ကြီး အလုပ်လာကြိုပေးသေးတယ်…. အခွင့်သင့်ရင် နင်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်…”

“ မဆိုးဘူးပဲ… မိန်းမ … နင်ငါ့ကို ကောင်းကောင်း ဝှက်ထားတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား ….”

“ ငါတို့ကဖြင့် ဒိတ်တောင် မဒိတ်ရသေးတာကို ဘာလို့ နင့်ကို ပြောပြရမှာ …”

“ ဒီလိုဆိုရင်ကော … သူ လာတဲ့အချိန်ကျရင် ငါတို့တွေ ညလယ်စာ သွားစားကြမယ်လေ… “ ကူရိရန် ပြောလိုက်ပြီး “ နောက် အတော်ကြာလို့ ယွီဟန်ကို ငါပြန်လာရင်လည်း နင်တို့ကို ထမင်း ဖိတ်ကျွေးမယ်… ဘယ်လိုလဲ …”

“ သူများက ထမင်း အလကား ကျွေးမှာကို ငြင်းစရာ အကြောင်း မရှိပါဘူးနော်….”

“ လာ ကမ်းပေ့….”

နှစ်ယောက်သား ထပ်မံ၍ ခွက်ချင်းတိုက်နေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကူရိရန်၏ မျက်လုံးတို့ကတော့ လင်းရီထံ၌သာ ရှိနေပြီး နောက်ဆုံး ရလဒ် မည်သို့ ထွက်လာမလဲဆိုတာကို မျှော်လင့်လို့နေလေသည်။

စားပွဲတွင် လင်းရီသည် Ace of spades တစ်ပုလင်းကို ကိုင်ထားပြီး သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် မိန်းကလေး သုံးယောက်အား သိမ်းကျုံးကြည့်လိုက်သည်။

“ မင်းတို့ဘက်ကတောင် လောင်းကြေးထပ်ထားပြီးမှတော့ ငါလည်း ငြင်းစရာ အကြောင်းမရှိတော့ဘူးလို့ ထင်တယ်…”

“ ဒါဆိုလည်း ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့ … တို့ သုံးယောက်က ခဏနေ နင်နဲ့ တစ်လှည့်စီ ပြိုင်သောက်မယ်.. နင်ရှုံးခဲ့ရင် ဒီနေ့ညကို ငါတို့ သုံးယောက်နဲ့ ကုန်ဆုံးပေးရမယ်… နင် ပင်ပန်းတယ်ဆိုရင်တောင် လုံးဝ လုံးဝ စောဒက တက်လို့ မရဘူးနော်… ငါတို့ ရှုံးသွားရင်လည်း ငါတို့ ဝတ်ထားတဲ့ အတွင်းခံတွေ အားလုံး ချက်ချင်း ပေးလိုက်မယ်… အဆင်ပြေတယ်မလား …”

“ ပြဿနာ မရှိဘူး … ဒါက မျှတတယ်…”

ရှောင်နာ့ Ace of spades တစ်ပုလင်းကို ကောက်ကိုင်၍ “ ဒါဆိုလည်း ငါ အရင် စပြီ…. အနည်းဆုံးတော့ နင့်ကို အနိုင်မကျင့်ဘူးဆိုတာ ပြောလို့ရတာပေါ့ …”

ပြောပြီးနောက် ရှောင်နာ့သည် ဦးဆောင်မှု ရယူ၍ စတင် မော့တော့၏။

ဂလု ဂလု ဂလု ……

ဘေးတွင် အော်ဟစ် အားပေးသံတို့က ဆူညံနေပြီး ငါးမိနစ် အတွင်း Ace of spades တစ်ပုလင်းလုံးမှာ ဗလာကျင်းသွားခဲ့လေသည်။

“ အစ်ကိုလေး …. ခု နင့်အလှည့်ပဲ …” ရှောင်နာ့ လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်၏။

“ တို့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့နော်….”

လင်းရီလည်း Ace of spades တစ်လုံးကို ကိုင်လျက် အပြုံးဖြင့် “ ငါတော့ မင်းတို့ အဝတ်တွေ အခုချိန်ကစပြီး ကြိုချွတ်ထားရင် ကောင်းမယ်လို့ ထင်တယ်… ဘာလို့ဆို ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရလဒ်က အတူတူပဲမို့ …”

“ ကော …. နင် သိပ်အကြွားသန်တာပဲ .. တို့ ညီအစ်မတွေ နင့်ကို အထင်သေးမိလိမ့်မယ်နော်….”

“ ကောင်းပြီလေ.. ဖြည်းဖြည်းချင်း သွားကြတာပေါ့ …. ညတာက ရှည်ပါတယ်…”

လင်းရီ ပုလင်းကို မော့၍ တစ်မိနစ် အတွင်း အပြတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

အော်ဟစ်အားပေးနေကြသူများအားလုံး လုံးဝ ထင်မှတ်မထားကြကာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။

ဤ အစ်ကိုလေးသည်လည်း အသောက်ကင်း ၊ အစားကင်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်လို့ သူတို့ ထင်မထားခဲ့ကြ‌ချေ။

တစ်လုံးလုံးကို တစ်မိနစ်တည်းနှင့် အပြတ်ဖြုတ်သွားခဲ့၏။

“ လာစမ်း … ဘယ်သူ ထပ်လာမလဲ …”

“ ကော …… နင် အရမ်း ဆိုးတာပဲ … ငါ လာမယ်…”

ကျားကျားဆိုသည့် မိန်းကလေးက ဝိုင်ပုလင်းကို ကိုင်ကာ ချက်ချင်းမော့ချတော့၏။

သူမ၏ အရက်သောက်နိုင်စွမ်းက ရှောင်နာ့ထက် အနည်းငယ် သာလွန်ကာ တစ်ပုလင်းလုံးကို ၂ မိနစ်အတွင်း အပြတ်ဖြတ်ပြသွားခဲ့သည်။

ဝိုက်လက်ကျန်များကို လက်ဝါးဖြင့် သပ်လိုက်ရင်း ကျားကျား ပုလင်းကို ဇောက်ထိုးလှန်ပြလိုက်ကာ ဝံ့ကြွားသည့် လေသံဖြင့် “ ကော … ခု နင့်အလှည့်ပဲ …. နင် နောက်တစ်လုံး သောက်ပြီးတဲ့ထိ အသိစိတ် ရှိနေဦးမယ်လို့ မျှော်လင့်နေမယ်နော်….”

“ ပြဿနာ မရှိဘူး ….”

လင်းရီ နောက်တစ်လုံး ကောက်ကိုင်၍ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ရေလောင်းသည့်နှယ် လောင်းထည့်လိုက်သည်။ ယခင် တစ်ကြိမ်နည်းတူ တစ်မိနစ်အတွင်း တစ်ပုလင်းလုံး ကုန်သွားခဲ့၏။

Ace of spades နှစ်ပုလင်း ဆက်တိုက် သောက်ပြီးသည့်တိုင် လူက မည်သည့် မူးမိုက်မည့် လက္ခဏာကိုမျှ မပြသေးသဖြင့် ရှိနေကြသည့်လူတိုင်း ခြွင်းချက် မရှိ အံ့အားသင့်ကုန်ကြ၏။

မလှမ်းမကမ်းမှ အကဲခတ်နေသည့် ကူရိရန်ပင် အတော်လေး အံ့ဩဘနန်း ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

ဒီကောင်က အရက်တော့ တော်တော်သောက်နိုင်သားပဲ …

“ လာစမ်း …. ဘယ်သူ ထပ်လာမလဲ….”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချီချီဟု ခေါ်သည့် မိန်းကလေးမှ မတ်တပ်ရပ်၍ ဆွဲဆောင်မှု ရှိစွာဖြင့် “ ကောကော …. နင်က နှစ်လုံး ဆက်တိုက် သောက်ထားတာ နင် အဆင်ပြေတာ သေချာပါတယ်နော်…”

“ သူ ပြေတယ်… သူ နင်တို့ သုံးယောက်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လုံးဝ ပြဿနာ မရှိဘူး…” လင်းရီ၏ အခြေအနေက ပုံမှန် အနေအထား၌သာ ရှိနေသည်ကို မြင်တော့ ရှောင်ပင်း ပြုံးလိုက်ပြီး “ နင်တို့ မြေခွေးမ သုံးကောင် … ဒီနေ့ည အစ်ကိုရီရဲ့ အောက်မှာ ဖိနှိပ်ခံထားရဖို့ ပြင်ထားလိုက်တော့ …” “ ဟမ့် … နင်တို့က ငါ့အစ်ကိုရီရဲ့ အင်အားကို အထင်သေးနေတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား … နင်တို့တွေ ဒီည တစ်ယောက်မှ ပြေးလွတ်မယ် မထင်နဲ့ …”

“ လာခဲ့ လာခဲ့ ဟားဟား ……”

ချီချီ စကားပြောပြီးနောက် သူမလက်ဘေးတွင်ရှိ Ace of spade တစ်လုံးကို ကိုင်ကာ မော့ချလိုက်သည်။ နှစ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် တစ်ပုလင်းလုံး ကုန်သွားခဲ့၏။

သဘာဝအလျောက် လင်းရီသည်လည်း တုံ့နှေးခြင်း ရှိမနေကာ ချက်ချင်း နောက်တစ်လုံး ထပ်မော့လိုက်သည်။

လင်းရီသည် သုံးပုလင်း ဆက်တိုက်ကို မျက်နှာ အမူအရာ တစ်ချက်ကလေး မပြောင်းသွားဘဲ သောက်ပြသွားသဖြင့် ယခု ဤအချောလေး၏ အရက်သောက်နိုင်စွမ်းက တော်တော်လေး အထင်ကြီးဖို့ ကောင်းသည်ကို လူတိုင်း ယုံကြည်သွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့တွေ အလှည့်ကျ သောက်လျှင်ပင် ဤ အချောလေး၏ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်‌ချေ။

“ လာကြ …. ပထမ တစ်ချီ ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ဒုတိယ အချီ စမယ်.. “ လင်းရီ နောက်ထပ် Ace of spades တစ်ပုလင်းကို ကိုင်လိုက်ပြီး “ ဒီခါတော့ အားလုံး ပြိုင်တူသောက်ကြမယ် ဟုတ်ပြီလား …”

ပြောပြီးနောက် လင်းရီသည် လက်ထဲက ပုလင်းကို ပါးစပ်နှင့်တေ့ကာ မိန်းကလေး သုံးယောက်အား ကြက်သေသေသွားစေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်က သူမတို့၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ သူမတို့တွေ ဆက်သောက်နေဦးမည်ဆိုပါက ချက်ချင်း ဆေးရုံရောက်သွားနိုင်သည်။

“ လုပ်လေ… မင်းတို့အလှည့်ပဲ …”

လူတိုင်း၏ အကြည့်က မိန်းကလေး သုံးယောက်ထံသို့ ကျရောက်လာပြီး သူမတို့၏ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုကို မျှော်လင့် စောင့်စားနေကြ၏။

“ နင်တို့ ဘာတွေ စောင့်နေကြတာ … ဥ ဥကြမလို့လား …” ရှောင်ပင်း ပြောလိုက်ပြီး “ ငါ့ အစ်ကိုရီကတောင် ပြီးနေပြီ… နင်တို့လည်း မြန်မြန်လုပ်ကြ ….”

“ မရတော့ဘူး မရတော့ဘူး … ငါတကယ်ကို မရတော့တာ …” ရှောင်နာ့ မိမိကိုယ်ကို အနိုင်နိုင်ထိန်းရင်း ပြောလိုက်ပြီး “ ငါ ရှုံးတာ ဝန်ခံတယ်… ဆက်ပြီးသောက်ရလို့ကတော့ ဒီမှာတင် သေသွားလိမ့်မယ်… ကြားမကောင်းပါဘူး ….”

“ ငါတို့လည်း မရတော့ဘူး … ဒီတစ်ပုလင်းတော့ ရသေးတယ်ဆိုပေမယ့် နောက်တစ်ပုလင်းကတော့ တကယ် မရတော့တာ ….”

ကျားကျားနှင့် ချီချီမှ ပြိုင်တူ ပြောလာသည်။

သူတို့ သုံးယောက်လုံးက စိတ်သဘောထား ပွင့်လင်းသည့် မိန်းကလေးများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ချမ်းသာသည့် မိန်းကလေးများ ဖြစ်နေဆဲပင်။ အကယ်၍ သူမတို့၏ ကတိကို မတည်နိုင်ဘူးဆိုလျှင်ပင် လူမှန်း သူမှန်း မသိလောက်သည်အထိတော့ မဖြစ်သင့်သေးပေ။ သူမတို့၏ အသိစိတ်အား အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းသိမ်းထားရမည် ဖြစ်၏။

All Chapters