ကံမကောင်းတဲ့ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်

လုရွှမ်သည် ပရမ်းပတာပန်းလို အရာမျိုးကို သတိမမူဝံ့ပေ။ ၎င်းက လူသားများရဲ့ ကောင်းကင်လက်နက်များအပေါ် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုကို သက်ရောက်စေပါသည်။ ဒါ့အပြင် သားရဲများအတွက် ခြေသည်းများ၊ ဦးချိုများ စတာ​တွေအတွက် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည်။

သားရဲများသည် ၎င်းတို့၏ခြေသည်းများနှင့် ဦးချိုများကို ပိုမိုပြတ်သားစေနိုင်သည့် ပရမ်းပတာပန်းကို ဒီအတိုင်း ကိုက်စားပစ်ဖို့တောင် ကြိုးစားကြသည်။

တိုက်ရိုက် မျိုချလိုက်ရင် အာနိသင်က ပြင်းထန်လွန်းပြီး သားရဲတွေသာ ခံနိုင်ရည်ရှိတာမို့ လူသားတွေပ နောက်ပိုင်းမှာတော့ လက်နက်တွေမှာ အသုံးပြုလာရလေသည်။

လူအချို့က ၎င်းသည် ကိုယ်ကာယကြံ့ခိုင်မှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်ဟု ဆိုကာ အထူးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အား လေ့ကျင့်မှုအတွက် စမ်းသုံးဖူးသည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းဟာ သမိုင်းရဲ့ အမှုန်အမွှားထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါပြီ။

တကယ်တော့ သားရဲတွေတောင်မှ ဒီပန်းရဲ့ အစွမ်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ပါ။ သို့သော်လည်း ပန်းရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိများကို သိမ်းဆည်းနိုင်စွမ်းက ၎င်းအား ထိပ်တန်းဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် ဖန်တီးပေးကာ မရေမတွက်နိုင်သော သားရဲများနှင့် လူသားများရဲ့ လောဘကို စွဲဆောင်စေနိုင်သည်။

လုရွှမ် ထိုအနီးနားသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း အာရုံစိုက်ထား၏။

ထိုအခိုက် ကောင်းကင်မှာ ဟောက်သံတစ်ခုထွက်လာပြီး သူ့နောက်ကို တိတ်တဆိတ် လိုက်လာတဲ့ ကောင်းကင်သိမ်းငှက် ပေါ်လာသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက တောက်ပြောင်နေပြီး ပန်းရဲ့ တည်ရှိနေတာကို သိသိသာသာ မြင်လိုက်ရသဖြင့် အပေါ်ကနေ တိုက်ရိုက် ထိုးဆင်းလာပေသည်။

ဒီလို ရတနာကို စောင့်နေတဲ့ တခြား သားရဲတွေ ရှိမယ်ဆိုတာ သူသိရဲ့သားနဲ့ ထိုးဆင်းလာတာက ငတုံးလုပ်ရပ်ပင်။ ပြီးတော့ ဒီနေရာကို အဖြူရောင် တိမ်တိုက်ကုလားကာနဲ့ ရစ်ပတ်ထားတာမို့ အတွင်းမှာရှိတဲ့ သားရဲတွေက ပိုတောင် အစွမ်းထက်နေမှာ သိသာသည်။

လုရွှမ်လည်း လူမိုက်တစ်ယောက်ကို တိတ်တဆိတ်သာ ကျိန်ဆဲခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ ပို၍ ဂရုတစိုက် ပုန်းအောင်းနေရုံသာ တတ်နိုင်​တော့သည်။

ယုန်နှင့်တူသော သားရဲတစ်ကောင် လျစ်ကနဲ ပြေးထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် လေထဲက ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ပေါ် တက်ကာ လေထဲတွင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ၎င်း၏ခြေထောက်များသည် သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဖြင့် သိမ်းငှက်ဝမ်းကို တိကျစွာ ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ကလည်း ထင်ထားသလောက် မတုံးချေ။ ၎င်းက အမြန်ထွက်သွားသော်လည်း အချိန်မီ မရှောင်နိုင်ခဲ့။ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းမှ ရုန်းထွက်ရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားလိုက်ပေမယ့် ထောင့်စွန်းထိ ပွတ်တိုက်မိသွားသေးသည်။

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ရှေ့သို့ လဲကျသွားသည်။ ယုန်သည် အပြေးအလွှားနဲ့ တတ်နိုင်သမျှ ခုန်တက်ကာ ၎င်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ဧရာမသစ်ပင်ကြီးလို မြက်ခင်းပြင်မှာ နောက်ထပ် သတ္တဝါနှစ်ကောင် ခုန်တက်လာ​ပြန်ပြီး ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ကို အတူတူ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

လုရွှမ်ရဲ့ မျက်လုံးများ တောက်ပလာ၏။ ဒါက သူ့အတွက် အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုပင်။

လုရွှမ် ပရမ်းပတာပန်းဆီ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။ ဒါပေါ့။ ခေါင်းသုံးလုံးရှိတဲ့ သားရဲကို ရင်ဆိုင်ဖူးရင်တောင် ပန်းဘေးမှာ ရင်ဆိုင်ရမယ့် သားရဲတွေ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားပါ၏။ သို့သော် အနာဂတ်မှာရော အခုထက် ပိုကောင်းတဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေ ရှိမှာလား ဆိုတာ လုရွှမ် အလွန် သံသယဖြစ်မိသည်။

ယခု မလှုပ်ရှားရင် နောက်ထပ် အကြာကြီး ထပ်စောင့်နေရလိမ့်မည် ။

ချီထျန်းပု ခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်ပြီးတာနဲ့ သူ့​ခန္ဓာကိုယ်က လေညင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတွင် နတ်မိုးခြိမ်းသံသည် အလိုအလျောက် ဖြာထွက်ကာ နတ်ဝိညာဉ်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်စုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို အကာအကွယ် ပေးလိုက်သည်။

သူ မြက်ခင်းပြင်မှ ပြေးထွက်လာသည့်အခိုက်တွင် ဓားနှစ်ချောင်းကို အဆက်မပြတ် ဘယ်ညာ ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။ သူ့ခြေဖဝါးအောက်မှာ လေတွေရှိနေပြီ။ ပတ်ဝန်းကျင်က လှုပ်ရှားမှုတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး ပန်းကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

ပိုးကောင်ငယ်လေး တစ်ကောင်က ပန်းအောက်မှ ရုတ်တရက် ပြေးထွက်လာပြီး လုရွှမ်ရဲ့ လက်ဖဝါးဆီသို့ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း လုရွှမ်က အသင့်ပြင်ထားပြီးသား ဖြစ်တာကြောင့် သူ့လက်ဖျားမှ နတ်မိုးခြိမ်းသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယန်စွမ်းအင် အရိပ်အမြွက်နှင့်အတူ လုရွှမ်ရဲ့ နတ်မိုးခြိမ်းသံသည် အစွမ်းထက်ဆုံး၊ ဖျက်ဆီး၍မရသော၊ မည်သည့်မကောင်းမှုမှ မဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအင်အဖြစ် ရိုက်ခတ်သွားသည်။ အင်းဆက်ငယ်လေးရဲ့ အော်သံက ချိုင့်တစ်ခုလုံးအား ရိုက်ခတ်လုနီးပါး ထူးထူးခြားခြား ကျယ်လောင်လှသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ လုရွှမ်ရဲ့ နှလုံးသားက စိမ်းပြာနဂါး နှလုံးနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားပြီးသား ဖြစ်ပြီး ရွှေလက်သည်းငါးချောင်းရှိသော နတ်နဂါး၏ သွေးစစ်ကလည်း ရှိသေးသည်။ အလွန်အစွမ်းထက်သဖြင့် ဤအသံလှိုင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

သူက အလွန်ကံကောင်းသူပင်။ ပန်းကို လက်ဖဝါးဖြင့် လျင်မြန်စွာ ခူးပြီးတာနဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားထဲ ပစ်ထည့်ကာ ရှေ့သို့ စူးစူးစိုက်စိုက် လှည့်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာစဥ် လုရွှမ်ရှေ့တွင် အဖြူရောင်အစွယ်ငြောင့်တစ်ခု ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ လုရွှမ် တည့်တည့်သာ ပြေးနေပါက ထိုသွားများဆီက အထိုးခံရလိမ့်မည်။ ဤစွမ်းအားကို ကြည့်လျှင် နတ်မိုးခြိမ်းသံချပ်ကာကို မထိုးဖောက်နိုင်သော်လည်း သူ့ကို သေချာပေါက် နာကျင်စေပြီး နှေးကွေးသွား​စေမည် ဖြစ်သည်။

အရှိန်နှေးသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဤသားရဲများဆီက လုံးလုံး ဝိုင်းရံခံရမှာ ကြောက်ရသည်။

ဒါတောင် တိုက်ခိုက်မှု သုံးခုက လုရွှမ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ခဲ့သေးရာ လုရွှမ်ခမျာ တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ မြေပြင်ပေါ် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် လျင်မြန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုဖြစ်၍ အလွန်အစွမ်းထက်ခြင်း မရှိခဲ့။

လုရွှမ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ချိန်ညှိကာ ခြေဖဝါးကို တစ်ချက်နင်း၍ ကောင်းကင်သို့ ထပ်တက်သွားသည်။ ထိုမှသာ သူ့နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ရန် အချိန်ရှိလေသည်။

"ကောင်လေး... မင်းသေလမ်းကို ရှာနေတာလား"

"ငရဲကိုသွားစမ်း!"

"ပရမ်းပတာ ပန်းကို ချန်ထားခဲ့စမ်း!"

သားရဲတွေပ အသီးသီး ဒေါသတွေ ထွက်နေကြပါပြီ။ ထုံးစံအတိုင်း ဒီရတနာကို ရှာတွေ့ခဲ့ပေမယ့် လိုချင်တဲ့ သားရဲတွေက အများကြီး ရှိတာကြောင့် အားလုံးက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြောက်နေကြတာမို့ ဘယ်သူကမှ အလျင်စလို မထွက်လာရဲကြချေ။

ရလဒ်အနေနဲ့ ဒီလိုလူသားကောင်လေးဟာ စျေးဝင်ဖြတ်သွား၏။

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်အပေါ် သူတို့ မာနကလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာသည်။ ထိုသားရဲတွေမှာ ကောင်းကင်သိမ်းငှက် တစ်ကောင်အပြင် နောက်တစ်ယောက်ကပါ လျှို့ဝှက်ထဲစွာ ပုန်းနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်သိမ်းငှက် အဖို့ သွေးအန်ဖို့ အလားအလာက ပို၍ များနေပြီ။ လိုက်ဖမ်းခြင်းခံရတဲ့ ဝေဒနာကို ခဏလျစ်လျူရှုကာ တစ်စုံတစ်ဦးမှ ပန်းကို လုသွားမှာ စိုးရိမ်သဖြင့် သူ့နောက်ကွယ်မှ မြင်ကွင်းကို အမြဲကြည့်နေသည်။

ဒါပေမယ့် ပရမ်းပတာ ပန်းကိုရတဲ့သူက လုရွှမ်ဆိုတာတော့ သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာပါပဲ။

သူလုပ်ခဲ့တာကြောင့် လုရွှမ် အောင်မြင်ခဲ့တာကို ဒီအချိန်ကျမှ သူနားလည်သွားခဲ့သည်။ သူ ရိုက်နှက်ခံနေရတာက လုရွှမ်ရဲ့ အောင်မြင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တာပဲ။ မုန်းစရာကောင်းတာက သူတို့နှစ်ဦးစလုံးဟာ သားရဲတွေရဲ့ လိုက်ဖမ်းခြင်းကို ခံရပေမယ့် သူကတော့ လုံးဝ သားကောင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

"မင်းတို့ အရူးသုံးကောင် အဲဒီလူသားကို မလိုက်ဘဲ ငါ့နောက်ကို ဘာလို့ လိုက်နေတာလဲ!!"

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်လည်း မတတ်နိုင်ဘဲ လှည့်ပြီး ကျိန်ဆဲလိုက်​တော့သည်။

အကယ်၍ သူဒဏ်ရာမရရှိခဲ့ပါက သူ့နောက်ကွယ်မှ ငမိုက်သားသုံးကောင်ကို ဖယ်ရှားရန် အရှိန်အဟုန်ကို အားကိုးလို့ ရသော်လည်း ယခုအခါတွင် သူ့ခွန်အားကို အပြည့်သုံးလိုက်သည်နှင့် နံရိုးများထဲကပါ နာကျင်ခံစားလာရတာမို့ ခွန်အားကို အပြည့်အဝ အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။

"ကောင်လေး... မင်းက ငါတို့ကို ကြိမ်းမောင်းပြီး သေလမ်းကို ရှာရဲသေးတယ်ပေါ့.. မင်း အဲဒီလူနဲ့ အလုပ်လုပ်နေတာ သိသာတယ် ငါတို့ရဲ့ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ဖို့ မင်းထွက်လာပြီး အဲဒီလူက လှုပ်ရှားလို့ ရတယ်!"

"မှန်တယ်... အဲ့ကောင်လေးကို မဖမ်းနိုင်ရင်တောင် မင်းကိုတော့ ဖမ်းနိုင်သေးတယ်"

"မင်း ငါတို့ကို ကျိန်ဆဲတယ်လား? ဒီနေ့ ဒီအငယ်တန်းက အရမ်းမောက်မာနေတာပဲ"

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်လည်း သွေးအန်တော့မလို ခံစားရပြီး သူ့နံရိုးများက လျှို့ဝှက်စွာ တုန်ခါလာသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင်လည်း ဒေါသတကြီးနှင့် လုရွှမ်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း သူ လိုက်မမီနိုင်မှန်း သိသောကြောင့် နဂါးလေး နှင့် အခြားလူများကို အမြန်လှည့်လိုက်လေသည်။

အကူအညီ တောင်းတာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြဿနာကို အရှေ့ကို ရွှေ့တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အတိုချုပ်ပြောရရင် သူ့နောက်က လူမိုက်သုံးယောက်ကို ဖယ်ပစ်ပြီးရင် စိတ်သက်သာရာ ရပါပြီ။

လုရွှမ်ကလည်း ကောင်းကင်သိမ်းငှက် ထွက်ခွာသွားတဲ့ နေရာဘက်ကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့၏။

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်က နဂါးလေးတို့အဖွဲ့ကို ရှာဖို့ တကယ် ထွက်သွားခဲ့တာပဲ။