အမြန်ထွက်ပြေး

"ဟမ့် ကောင်လေး မင်းက အဲဒီလူနဲ့ ပူးပေါင်းထားတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောရဲသေးလား... မင်းထွက်သွားပြီးတာနဲ့ သူက မင်း​​နောက်ကို လိုက်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်လည်း ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ အရေခွံလှီးဖြတ်၍ အသားကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်လိုသော စိတ်ဖြင့် ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလေ၏။

ဒါ​ပေမဲ့ သူစဉ်းစားလိုက်​တာနဲ့ တစ်​ခုခု​က စိတ်​ထဲပြန်​ဝင်​လာသည်။ သူက လှည့်ပြီး အော်လိုက်သည်။

"လူယုတ်မာက ငါ့နောက်ကို လိုက်နေတာဆိုတော့ မင်းတို့ကရော ဘာလို့ ငါ့နောက်ကို လိုက်နေတာလဲ?"

"ဟေ့ အငယ်တန်းလေး... ငါတို့က မင်းလို ငတုံးတွေလို့များ ထင်လား"

သားရဲတစ်ကောင်က အော်ပြီး ကောင်းကင်သိမ်းငှက် နောက်ကို အနီးကပ်လိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ဟာ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးရာ၌ ထူးချွန်သော်လည်း အဆိုပါ သားရဲများသည် ထူးကဲပြီး ၎င်းတို့၏ အရှိန်မှာ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ထက် များစွာ မဆိုးရွားလှပေ။ ၎င်းတို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာတဲ့အခါ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်လည်း အလွန်ထိတ်လန့်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးနိုင်သမျှ ပြေးရင်း လုရွှမ်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကျိန်ဆဲ​နေခဲ့သည်။

လုရွှမ်ကလည်း ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ရဲ့ ခြေလှမ်းများအတိုင်း အစွမ်းကုန်သုံး လိုက်သွားခဲ့သည်။ ပုံမှန်အတိုင်း ပျံသန်းရင်း သူက လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်သိမ်းငှက်... အဲဒီကောင်တွေ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ သူတို့ဒီမှာ မရှိဘူးလား အခု သူတို့ ရောက်နေတဲ့နေရာကို ပျံသန်းနေတာ ပိုကောင်းမယ်နော်"

"ဘာ!! မင်းကငါ့ကို အသံပို့ခိုင်းနေတာလား... မင်း စိတ်မနှံ့ဘူးလား... အခု အသံပို့တာပဲဖြစ်ဖြစ် မပို့တာဖြစ်ဖြစ် ဘာကွာတော့လို့လဲကွ!"

ကောင်းကင်သိမ်းငှက် ဒေါသအရမ်း ထွက်လာသည်။

ပြီးတာနဲ့ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ကို လိုက်ဖမ်းနေတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်က အော်ဟစ်လာလေသည်။

"ငှက်လေး.. မင်းတို့စီစဉ်ထားတာ ကြာပြီဆိုတာ ငါသိပါတယ်... ဟမ့် မင်းတို့နောက်မှာ တခြား လူတွေရှိတာပဲ.. အရမ်းကောင်းတယ် ငါမင်းတို့ကို တစ်ဝကြီး စားပစ်မယ်! လတ်ဆတ်တဲ့ အရသာတွေကို ငါမစားရတာကြာပြီ..."

နောက်ထပ် သားရဲတစ်ကောင်က :"ငှက်ပေါက်စ.. ငါတို့ မင်းကို အခွင့်အရေး မပေးဘူးလို့ မပြောနဲ့နော်.. မင်းဘာတွေ ကျူးလွန်ခဲ့တာလဲ... ကောင်းကင်နဂါး မျိုးနွယ်ကနေ ဒီကို နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရတာလား"

"မင်းငါ့ကို ခန့်မှန်းခိုင်းရင် မင်း ကောင်းကင်ဂါသ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ရတနာပုဝါကို လုယက်သွားခဲ့တာ ဖြစ်မယ်... ဟမ့် အဲဒီမျိုးနွယ်စုနှစ်ခုက အရမ်းလွှမ်းမိုးနေတာပဲ မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်းမှာ ကောင်းကင်က ပြစ်ဒဏ်ချပေးလိမ့်မယ်"

အော်ငေါက်နေတဲ့ အကောင်က ထူးဆန်းတဲ့မြွေ ဖြစ်ပြီး မြွေလို့​တောင် မခေါ်နိုင်တော့ပါဘူး။ ခြေသည်းသုံးချောင်းသည် ဖောင်းနေပုံရသော ခန္ဓာကိုယ်အောက်မှ အမှန်တကယ် ပေါက်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ပုံသဏ္ဌာန်အရ နဂါးခြေသည်းများနှင့် ခွဲခြား မရနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေ​ပြီ။

ထူးဆန်းသော မြွေ၏ခြေသည်းများသည် တစ်ခါတစ်ရံ ပွင့်လိုက်ပိတ်လိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုစီကြားတွင် လေထုကို ကြေမွလုနီးပါးဖြစ်နေသကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ရိုက်ခတ်သွားတတ်သည်။

မြွေတွေက ခြေသည်းတွေ တကယ်ပေါက်နိုင်လို့လား။ လက်တွေ့ မဆန်လွန်းပေမယ့် ဆက်စပ်နေတဲ့ အနေအထားက အရမ်းကို ထူးဆန်းပါ၏။ မညီမညာဖြစ်နေသော ဦးခေါင်းထိပ်တွင် သေးငယ်သော အဖုအထစ်တစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။

ဤထူးဆန်းသောမြွေသည် မျိုးပြောင်းမြွေမျိုးမဟုတ်ဘူးဟု ဆိုပါက၊ နဂါးသည် ဦးချိုပြတ်၊ အရွတ်ပြတ်၊ လက်ဖဝါးများ ကျိုးသွားပြီးနောက် ထိုကဲ့သို့ သရဲတစ္ဆေရှိသော နေရာတွင် ခေါက်ချခံရသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

လုရွှမ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို သူသတိထားမိပြီး မြွေက ထူးဆန်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"နှစ်ပေါင်းသောင်းနဲ့ချီပြီ... လူသားတွေက ကျွန်းကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးပေမယ့် လူတွေရဲ့ အသားတွေက အရသာရှိတယ်ကွ... ဟီးဟီး တွေးရုံနဲ့ ပါးစပ်က သွားရေတွေ​တောင် လျှံလာပြီ!"

"နည်းနည်းလေးပဲ စားလို့​တောင် မလောက်ဘူး"

"ဟားဟားဟား!"

သားရဲများ အားလုံးက ရယ်​မောကြသည်။

လုရွှမ်: "မင်းရဲ့ခြေသည်းတွေကို စွပ်ပြုတ်ထားရင် အရမ်းအရသာ ရှိမှာသေချာတယ်.... ယုတ်ညံ့တဲ့ မြွေတစ်ကောင်က နဂါးခြေသည်းနဲ့ မထိုက်တန်ပါဘူး... အဲဒါကြောင့် မင်းလည်း ကိုယ့်အဆင့်ကိုသိ!"

စကားလုံးများက အလွန်အမင်း မထီမဲ့မြင်ပြုကြပြီး သားရဲများကို အမှိုက်သဖွယ် သဘောထားလိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သားရဲများလည်း ဒေါသထွက်ကာ ထူးထူးခြားခြား ဟောက်ပစ်လိုက်သည့် အသံမှာ မူလစိတ်လှုပ်ရှားမှု မဟုတ်တော့ဘဲ မြွေတစ်ကောင်ရဲ့ အသံဗလံဖြစ်သွားသည်။

"လူသား... မင်းဘာတွေပြောနေတာလဲ မင်းဘာပြောနေတာလဲ ဟမ်... မင်းကငါ့ကို အထက်စီးကနေ ငုံ့ကြည့်နေတာလား?"

မကြာမီ သူသည် သားရဲများရဲ့ ရှေ့ဆုံးသို့ ပြေးသွားပြီး လုရွှမ်အား အစွမ်းကုန် လိုက်ဖမ်းလေသည်။

"ငါမင်းကိုစားလိုက်​မယ်​ မင်းဒီ​နေ့ ​​အသက်​ရှင်​မ​နိုင်​​တော့ဘူးကွ!"

သက်ရှိနဂါးတစ်ကောင်မှ မြွေငယ်အဖြစ်သို့ ဖြတ်တောက်ခံရခြင်းသည် သူ့အတွက် အမြဲတမ်း စော်ကားမှု တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အခြားသော သားရဲများသည် ဤနေရာတွင် ဗီဇပြောင်းလဲခြင်းကို အနည်းနှင့်အများ ကြောက်ရွံ့နေကြသော်လည်း သူသည် ဗီဇပြောင်းလဲခြင်းမှာ သူ၏မူလအသွင်အပြင်ကို ဖုံးကွယ်စေနိုင်တာကြောင့် အပြင်းအထန် လိုလားနေသည်။

ငရဲကျွန်း၏ ထူးဆန်းသော ရောင်ဝါသည် အမှန်တကယ်ပင် သူ့အား ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာ​စေကာ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သည့် စွမ်းရည်ကို ဖော်ထုတ်လာ​​စေခဲ့သည်။

သူ့ရဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး မရိုးသားတဲ့ စရိုက်ကို အားကိုးပြီး၊ သေရမှာကို မကြောက်တဲ့ သူရဲ့ စရိုက်ကို အားကိုးပြီး တခြား သားရဲတွေက သူ့ထက် အားနည်းနေမှာ မဟုတ်ပေမယ့် သူ့ကို နှိုးဆွဖို့ သတ္တိတွေ သိပ်မရှိကြချေ။

သို့သော် ယခု လုရွှမ်သည် သူ၏ အားနည်းချက်များကို လူကိုယ်တိုင် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီ။

နဂါးခြေသည်း သုံးချောင်းသည် လေထု ကွက်လပ်များကို ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။ သူက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်ဖွယ် ချွန်ထက်သော သွားများဖြင့် လုရွှမ်ကို လှမ်းကိုက်သည်။

လုရွှမ်ရဲ့ မျက်နှာက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင်။ သူသည် ချီထျန်းပုကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း များပြားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အားကိုးထားသောကြောင့် ဤသားရဲ​များကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း လှည့်စားနိုင်ခဲ့သည်။

တခြားသူများကတော့ ၎င်းတို့သည် ငရဲကျွန်းပေါ်တွင် ရှိနေသရွေ့ ဤထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကြောင့် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်လိုပင်။ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ရဲ့ အရှိန် တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာနေတာကို အတိအကျ သတိပြုမိသည်။

ဒီပြောင်းလဲမှုက အလွန်သေးငယ်သော်လည်း လုရွှမ်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား စက်ကွင်းထဲက မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

ငရဲကျွန်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် သူ စိတ်ကူးထားသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုထူးဆန်းနေမည်ဆိုလျှင် ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ပါက ဤနေရာတွင် သုံးစွဲရသည့် စွမ်းအင်ပမာဏသည် ပြင်ပကမ္ဘာထက် အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီရှိသင့်သည်။

ပိုဆိုးတာက ဒီစွမ်းအင်သုံးစွဲမှု အမြန်နှုန်းက သူ့ကို ငရဲကျွန်းမှာ တစ်ရက်လောက်ပဲ နေခွင့်ပြုဖို့ လုံလောက်စေသည်။ ယွမ်စွမ်းအင်ကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သုံးလိုက်ရင် သုံးစွဲမှုကိုလည်း သိသိသာသာ အရှိန်မြှင့်ရလိမ့်မည်။

လုရွှမ်လည်း သူဒါကို သူခံစားနိုင်သောကြောင့် ကောင်းကင်သိမ်းငှက်လည်း ခံစားနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်သိမ်းငှက်သည် မိမိကိုယ်မိမိ ကာကွယ်ရန်နှင့် အခြားသူများကို ဆွဲထည့်ရန် အလွန်ထက်မြက်သော အရာတစ်ခုကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

သို့သော် ဒါမျိုးကို ထပ်ပြောနေတာက အဆင်မပြေချေ။

တစ်ဖန် လရွှမ်သည် ထူးဆန်းသောမြွေ၏တိုက်ခိုက်မှုကို အေးအေးဆေးဆေး ရှောင်တိမ်းလိုက်ရင်း ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ထံ အသံပို့လိုက်သည်။

"ကောင်းကင်သိမ်းငှက်... အခု ဒီမှာ ရောင်ဝါရဲ့ ထူးဆန်းမှုကို မင်းခံစားရလား"

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်က လုရွှမ်ကို အပြင်းအထန် စိုက်ကြည့်ပြီး လျစ်လျူရှုရင်း အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ ဤနေရာ၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ ထူးဆန်းမှုကို သူလည်း ခံစားခဲ့ရပါသည်။ စွမ်းအင်သုံးစွဲနေရသည့် အရှိန်သည် သူ့အတွက် သိသိသာသာ ကြောက်စရာပင်။

အခုလို ပြေးရုံဖြင့်ပင် ယွမ်စွမ်းအင်သည် အနည်းဆုံး သုံးနာရီအတွင်း ကုန်ခမ်းနေလိမ့်မည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနတ်ဆိုးသားရဲတွေကို တိုက်ခိုက်ရင်လည်း သူ့မှာ တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ ခွန်အားမရှိဘူး ဆိုတာ သိပါသည်။

ရင်ထဲမှာ နောင်တရပြီး ဒေါသတွေလည်း ရောနေတော့သည်။ ဒါ လုရွှမ်ရဲ့ အပြစ်ပဲ။ ဒါတောင်သူ့ကို အခုထိ စကားပြောနေတုန်းပဲ။ အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်ချင်လာပြီ။

လုရွှမ်မှာ သူ့စိတ်ထဲတွင် ကြည်နူးနေသော်လည်း ၎င်းကို အလေးအနက်မထားဘဲ အသံ ထပ်ပို့လိုက်သည်။

"မင်း ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို ကောင်းကောင်းသိပြီးသားလို့ ငါထင်ပါတယ်... ပထမအချက်က ငါတို့ ဒီဘီလူးတွေရဲ့ လိုက်ဖမ်းနေတာကို ခံ​နေရပြီ... ငါတို့သေပြီးရင် လေးပုံတစ်ပုံလောက် ခွဲခံရမယ် ဒါက ကောင်းပါတယ်... အဲဒီကောင်တွေက ငါတို့ကို မသေမရှင် လုပ်ထားရင်တော့ ငါ မရှင်သန်နိုင်ဘူး သေလည်သ မသေနိုင်ဘူး"

"ဒုတိယအချက နဂါးလေးနဲ့ အဲဒီကောင်တွေကို လိုက်ရှာကြည့်ရအောင်... ငါတို့ ရှစ်ယောက်လုံးက ပါရမီရှင်တွေကြားထဲက ပါရမီရှင်တွေပဲလေ... ငါတို့တွေ ပေါင်းစည်းထားရင် ဒီနတ်ဆိုးတွေကို တိုက်ခိုက်နိုင်မှာပဲလို့ မထင်ဘူးလား"