ပူးပေါင်းမယ်

အရှိန်က တိုးလာတာနဲ့အမျှ မြင်ကွင်းနယ်ပယ်က အများကြီး ကျယ်ပြန့်လာသလို ပျံသန်းရင်းနဲ့ ပိုပိုပြီး ကျယ်လာတာကို တွေ့လာရသည်။

အလယ်ပိုင်းနှင့် နီးကပ်လေလေ ရောင်ဝါက ပိုထူးဆန်းလေပင်။ လေထဲမှာ ဆွေးမြေ့​နေတဲ့ အနံ့အသက်တစ်မျိုး ရှိ​နေသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အလွန်ချိုမြိန်ပြီး အလွန်ကြွယ်ဝသည်ဟု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားရ​စေသည်။

ဘယ်နေရာမှာမဆို မြင်ဖူးတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် လုံးဝ အားမနည်းချေ။

ဗုန်း!

အဝေးမှ ပစ်ခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအကွာအဝေးမှာ တစ်ယောက်ယောက်က တိုက်ခိုက်နေပုံပါပဲ။

လုရွှမ် ခပ်သွတ်သွတ်လေး ပြေးထွက်သွားပြီး သူ့ခြေရာများကို ဂရုတစိုက် ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။ နီးကပ်လာတော့မှ နောက်ဆုံးတွင် ဘယ်သူဘယ်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလိုက်ရချေ၏။

၎င်းတို့မှာ နဂါးလေး၊ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်နဲ့ ရဲ့ရှားတို့ပဲ ဖြစ်သည်။ ထူးဆန်းသားရဲနဲ့ ရွှမ်ဝူကိုတော့ အရိပ်တောင်မမြင်ရပေ။ လမ်းတစ်ဝက်မှာ သေဆုံးသွားဖွယ် ရှိသည်။ ၎င်းတို့ သုံးဦးစလုံးမှာလည်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာများရရှိပြီး အလွန်ရှက်ရွံ့သော အနေအထားတွင် ရှိနေ​ကြသည်။

နဂါးလေး၏ ဦးခေါင်းထိပ်ရှိ နဂါးချိုများထဲမှ တစ်ခုက ကျိုးသွားကာ ခရမ်းရောင်သွေးတွေတောင် စွန်းထင်းနေသည်။ ကောင်းကင်သိမ်းငှက် ဆိုလျှင် အမွေးအတောင် အားလုံးနီးပါးကို ချွတ်ပစ်ခံခဲ့ရပြီး အပိုင်းအစများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သဖြင့် အလွန်ရုပ်ဆိုးလှသည်။

ရဲ့ရှားကတော့ အတော်အတန် ကောင်းနေသေးသည်။ သူသည် အလွန်ရုပ်ဆိုးသောကြောင့် သူ့ဒဏ်ရာများကို အလွယ်တကူ မသိနိုင်ပေ။ သို့သော် သူ့လက်နက်မှာ ကျိုးသွားခဲ့ပြီးမလို့ ဧရာမဓားတစ်ခြမ်းသာ ကျန်ရှိတော့၏။

လုရွှမ်သည် သူ့လက်ထဲတွင် သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်နိုင်သော အလွန်ထူးဆန်းသော သားရဲနဲ့ ယုန်တစ်ကောင်အပါအဝင် ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူခုနစ်ဦးရှိနေ၏။ လုရွှမ်က နောက်ဆုံးတွင် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေသော ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ကို နားမလည်နိုင်စွာ ဝင်ကန်ထည့်လိုက်သည်။

"လုရွှမ်!"

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်က ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ဟစ်အော်လိုက်သည်။ ဒီအဖွဲ့ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ပြီးနောက် လုရွှမ်လည်း သူ့ကိုယ်သူ မဝှက်တော့ဘဲ ကိုယ်ထင်ပြလိုက်သည်။

ဖြစ်နိုင်ရင် ဒီလူသုံးယောက်ကို သေစေချင်ပေမယ့် ဒီလူသုံးယောက်ရဲ့ နားလည်မှုအပေါ် မူတည်ပြီး သူထွက်ပြေးနိုင်သည်။ ထွက်မပြေးနိုင်ရင်တော့ အားလုံးကို သူတို့နဲ့အတူ မြှုပ်နှံပစ်လိုက်မည်။

ထို့အပြင် လက်ရှိမှာ သူ့အင်အားက အများကြီး တိုးတက်လာပါပြီ။ သူလည်းပဲ ၎င်းတို့ သုံးဦး၏ ခွန်အားကို နှစ်သက်လာခဲ့သည်။ သူ့နောက်ကွယ်မှာ ထွက်လာမယ့် သူတို့သုံးယောက် အစီအစဉ်ကို တကယ် မကြောက်တော့ပါ။ အခု သူတို့ သုံးယောက် အသက်ရှင်နေသေးတယ် ဆိုတော့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ပိုရလာပုံရသည်။

"ဟမ့်... မင်း တကယ် အသက်ရှင်နေသေးတာပဲ" ထူးဆန်းသားရဲက အော်သည်။

လုရွှမ် တခစ်ခစ်ရယ်ပြီး "မင်းတို့ကို စိတ်ပျက်​စေမိလို့ တော်တော်လေးကို စိတ်မကောင်းပါဘူး"

"အင်း... ဘယ်လို အငွေ့အသက်လဲ... ဒါပန်းကို သန့်စင်ပြီးရင် ထွက်လာတဲ့ အငွေ့အသက်ပဲ... မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်လာတာ!"

ရုတ်တရက် သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရတဲ့ ယုန်နတ်ဆိုးက ရုတ်ရုတ်သဲသဲကြားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် သွေးနီရောင်အလင်းတန်းများ ထွန်းလင်းတောက်ပနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ပုပ်သိုးနေသော ရောင်ဝါတစ်ခုလည်း ထွက်လာသည်။

လုရွှမ်လည်း သူ့စိတ်ဝိညာဉ်က ထိခိုက်တော့မလို ခံစားလာရလေ၏။ ဤယုန်ဘီလူးသည် သူသတ်ခဲ့သော မြွေဆိုးကြီးထက်ပင် အစွမ်းထက်ပေသည်။ ၎င်းရဲ့ ရောင်ဝါ​ကြောင့် ချင်ထျန်း ကောင်းကင်ဓားက ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် အလိုအလျောက် ထွက်လာပြီး နေဖြိုခွင်းနတ်လေးကလည်း လေးကြိုးကို အလိုအလျောက် ဖြည့်သွင်းကာ မြှားတစ်စင်းသည် ယုန်ဆီ ချိန်ထားလိုက်သည်။

"ပရမ်းပတာပန်း! လူသားလေး မင်းတကယ် ပန်းကို ရသွားတာပဲ... မင်းရဲ့ လက်နက်တွေမှာ သုံးလိုက်တယ်ပေါ့ ဟုတ်လား? "

ယုန်က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို ပြသလိုက်သည်။

ကောင်းကင်သိမ်းငှက် : "ကြည့်... ငါတို့ အဲ့ပန်းကို လုံးဝ မရခဲ့ပါဘူးလို့ မင်းကို ပြောထားပြီးပြီ... စက်ဆုပ်စရာကောင်းတဲ့ လူသားက အဲဒါကို ရသွားတာလို့! မင်းက မယုံဘူး"

သူ လုရွှမ်ကို အလွန်မုန်းတီး​နေခဲ့သည်။

ဒီခရီးစဉ်မှာ ဆယ်နှစ်ကြာအောင် မငြိမ်မသက်ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ သူ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ပျက်စီးသွားပြီမလို့ ကုသရင်တောင် လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀နှစ်ကလောက် ပြန်မကောင်းလာမှာကို ကြောက်ရလေသည်။

လုရွှမ် ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ဒီလူ ၃ ယောက်က တစ်ပိုင်း သေနေပြီဖြစ်တာကြောင့် မာနကြီးနေတာက အသုံးမဝင်ပေ။ သူ့မျက်လုံးများသည် နတ်အလင်းရောင်များဖြင့် လင်းလက်နေပြီး သူ့ဦးခေါင်းထက်ရှိ ဝိညာဉ်မြှားသည် အလိုအလျောက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သွားတဲ့ မြှားပစ်သံများနှင့်အတူ အော်ဟစ်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်မှာ သူ့​ညာတောင်ပံကို ပွတ်သပ်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ အမွေးများ၊ အရေခွံများ၊ အရိုးများ ကျိုးကြေကုန်ပြီ။

လုရွှမ်: "မင်းထပ်ပြီး ကျိန်ဆဲရင်လည်း ငါစိတ်မဆိုးပါဘူး... မင်းရဲ့ဘယ်တောင်ပံကို မြှားတစ်စင်းနဲ့ ထပ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ!"

"မင်း"

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်မှာ နောက်ထပ်စကားတွေ ထွက်မလာစေဖို့ သူ့နှုတ်ခမ်းကို သွားတွေနဲ့ကိုက်ပြီး ပါးစပ်ကို တင်းတင်း စေ့ထားရလေသည်။

သူ့အနားမှာ နဂါးလေးနဲ့ ရဲ့ရှားတို့ကလည်း သူ့အား မလှုပ်ရှားစေဖို့ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။ လုရွှမ်မြှားသည် မြန်လွန်းသဖြင့် ယခုလေးတင် မောပန်းပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားတဲ့ သူတို့အတွက် ရှောင်ထွက်သွားဖို့ နည်းလမ်းမရှိပေ။

အခု လုရွှမ်က သူတို့ကို သတ်နိုင်စွမ်းရှိထားတော့ လူသားရဲ ခေါင်မိုးအောက်မှာ ခေါင်းငုံ့ထားရတော့မည်။

လုရွှမ်: "ဟုတ်တယ်... ငါ ပန်းကိုသုံးထားပြီး အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်တဲ့ လက်နက်ပဲ"

ပြောပြီး နေဖြိုခွင်းနတ်လေးကို သူ့လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သားရဲတွေထဲမှာ သူ့ကို အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်နေတဲ့ ယုန်ကို ချိန်ထားလိုက်၏။

လုရွှမ်: "မင်းတို့သုံးယောက် ဒီကိုဘာလို့ မလာ​သေးတာလဲ"

သူတို့သုံးယောက် အံ့အားသင့်သွားကာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားကြသည်။

လုရွှမ်က ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ သူတို့ကို ကယ်တင်နေတာလား။

သူတို့အားလုံးသည် လုရွှမ်နှင့် ယုန်ကို တခဏတာမျှ တုံ့ပြန်မှုမရှိဘဲ ငေးကြည့်နေလိုက်သည်။ အခြားနတ်ဆိုး သားရဲများကိုလည်း မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ယုန်က လုရွှမ်ကို ကြည့်ကာ သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော နေဖြိုခွင်းနတ်လေးကိုလည်း ကြည့်ရင်း ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်!"

နဂါးလေးတို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ် သွားကြသော်လည်း လုရွှမ်အနောက်တွင် ပြေးပုန်းရှောင်လိုက်ကြသည်။ လုရွှမ် သူတို့ သုံးယောက်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ လုရွှမ်ရဲ့ သံသယကို နှိုးဆွမိမည်ကို ကြောက်သောကြောင့် သုံးယောက်သားက ဘေးသို့ အမြန် ထွက်သွားကြသည်။

"လူသားလေး.. ငါတို့ ပူးပေါင်းမလား"

ယုန်က ပြောလာသည်။

ထိုစကားများ ထွက်လာသည်နှင့် တစ့ပြိုင်နက်တွင် နတ်ဆိုးများအားလုံးက မပြောပေမယ့် နဂါးလေး၊ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်နဲ့ ရဲ့ရှားတို့ကတော့ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

အရင်ကတော့ အရမ်း တင်းမာပြီး သတ်ချင်ပေမယ့် အခုကျ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို တောင်းဆိုနေတယ်တဲ့လား။

လုရွှမ်ကတော့ ယုန်ရဲ့စကားအပေါ် လုံးဝ မအံ့သြမိပေ။ သူ့ရဲ့လက်ရှိအင်အားဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန်နှင့် လွတ်မြောက်ရန် အရင်းအနှီး ရှိသည်။ ဒါတွေအားလုံးဟာ ပရမ်းပတာပန်းရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေပါပဲ။

ကျွန်းကို ကြည့်လိုက်ရင် ဒီကောင်တွေက အစွမ်းထက်ဆုံး သားရဲတွေ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ဒီထက်ပိုသန်မာတဲ့ အကောင်တွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်သေးသည်။ ပရမ်းပတာ ပန်းက မပွင့်သေးတဲ့အတွက် ဒီကိစ္စကို ဂရုမစိုက်ခဲ့မိကြတာ သိသာသည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ရှိ ဒီအကောင်တွေက ပရမ်းပတာပန်းအတွက် အတူတကွ စုရုံးလာကြသည်။ သူ့ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ပါက ဤသားရဲများသည် ကိစ္စကြီးတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ဖို့ ပရမ်းပတာပန်းကို လိုအပ်နေကြ၏။

သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးဟာ ပန်းကို လိုအပ်နေသည်။ ၎င်းသည် မှော်ဆန်သော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိကာ တစ်ခုခုလုပ်ဆောင်နိုင်သည် သို့မဟုတ် တစ်နေရာရာသို့ ဝင်နိုင်တာမျိုး ဖြစ်ပေမည်။ ဒီကောင်တွေက နဂါးလေးတို့ သုံးကောင်ကို ကျွန်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုကို ဆွဲခေါ်လာတာ တွေ့လိုက်ရတော့ ဒီနေရာက သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းလာသည်။

ယုန်က မတိုက်ခိုက်ချင်ဘူး ဆိုရင် သူဟာ သဘာဝကျကျနဲ့ ဒီအဆိုပြုချက်ကို လုပ်မှာပါပဲ။

လုရွှမ် ပြုံးလိုက်သည် : "လက်ရှိ ကိစ္စတွေကို သိတဲ့ သူတွေက သူရဲကောင်းတွေပဲ... ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုးတွေကို ချိန်ဆလို့ ရတယ်... ပရမ်းပတာပန်းကို ငါစုပ်ယူထားပြီး ဆိုတော့ ပူးပေါင်းရမှာ သဘာဝပါပဲ !"

နဂါးလေး၊ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်နဲ့ ရဲ့ရှားတို့မှာ ဘာတွေပြောနေတာလဲ ဟူ၍ ကြောင်အကုန်ကြသည်။

"လူသားတွေက တကယ်ကို ထက်မြက်ပြီး ဉာဏ်ကောင်းကြတာပဲ...ငါတို့ ဘာလုပ်မယ်ဆိုတာကို သူ လုံးလုံး မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်မယ်.. ကောင်းပြီ ပူးပေါင်းကြပါစို့"

"ပူးပေါင်းတာပေါ့"