နဂါးနဲ့ ဖီးနစ် ပေါ်လာပြီ

လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်လား?

နတ်နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်တို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ အသံကျယ်ကြီးများဖြင့် ရယ်မောလိုက်ကြလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ အရှိန်အဟုန်များက အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် အသံများက အလွန်ကျယ်လောင်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

အချိန်အတော် ကြာပြီးတဲ့အထိ နှစ်ယောက်သားက အရယ်မရပ်ကြချေ။

"လတ်စသတ်တော့ အဲ့လိုကိုး... ဟားဟား! တကယ်တော့ ဒီအကြောင်းပြချက်က ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်"

နတ်နဂါးရဲ့ မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခုရှိနေသေးပြီး ဖီးနစ်ရဲ့မျက်နှာကလည်း ရယ်စရာတစ်ခုကို ရလိုက်သလိုမျိုး ပြုံးဖြီးနေသည်။

"ဒါပေမယ့် ကောင်လေး မင်းက အရမ်း အစွမ်းထက်ရဲ့လား မင်း သူတို့ဆီကတောင် ပရမ်းပတာ ပန်းကို တကယ်ယူပြီး ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သုံးနိုင်ခဲ့တယ်ပေါ့... အရမ်းကောင်းတယ် အရမ်းကောင်းတယ်"

ဖီးနစ်ကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။ သူ့အသံက မကြည်ကြောင်း ပြသနေ၏။

လုရွှမ်သည် ဤနဂါးများနှင့် ဖီးနစ်များ၏ စွမ်းအားသည် သာလွန်ကောင်းမွန်ပြီး သူကိုယ်တိုင်တောင် သဘာဝအတိုင်း ကြောက်လန့်နေသော်လည်း သူ့ကို လှောင်ပြောင်ချင်နေတာကိုတော့ ခွင့်မပြုလိုပေ။

"ချီးကျူးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အကြီးအကဲတို့ ဒီအငယ်တန်းရဲ့ အမြင်အရတော့ ဒါက ကောင်းကင်ရဲ့ အလိုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"ကောင်းကင်ရဲ့ အလို ဟုတ်လား?"

ဖီးနစ်က ဟစ်အော်ပြီး တခြားတစ်ခုခုကို ထပ်ပြောချင်ပေမယ့် နတ်နဂါးက ဝင်ရောက် တားဆီးခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါတို့အားလုံး ရောက်နေပြီပဲ ပန်းကို ဘယ်သူတွေ သုံးနေတယ်ဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး... ဒီနံ့သာပေါင်း တစ်ချောင်းရဖို့အတွက် နှစ်ပေါင်းငါးရာလောက် အချိန်ယူခဲ့ရတယ်... ငါတို့ ငြင်းခုံ​နေစရာ မလိုဘူး သွားကြရအောင်"

ဖီးနစ်ကတော့ မကျေနပ်စွာပဲ အသံပြုလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် လူသတ်ချင်နေတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် အရိပ်အယောင်များက ဖုံးကွယ်မထားခဲ့။

ဒါက သူ့သဘောထားကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ထုတ်ဖော်ပြသနေပေမယ့် လုရွှမ်ကတော့ ဒီလို ရှုတ်ချမှုမျိုးကို ကျင့်သုံးနေပါပြီ။

လူအချို့နှင့် အချို့သောမျိုးစိတ်များသည် ဝေးကွာခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် မာနထောင်လွှားခြင်းတို့ကို ကျင့်သားရကြသည်။

လုရွှမ် သူ့စိတ်ထဲတွင် ခါးသက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အခြားသူများကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်း ဆက်ဆံရန် အဆင်ပြေသော်လည်း သူကိုယ်တိုင် ထိုနည်းအတိုင်း ​ပြန်ဆက်ဆံလိုက်ရင် အနာဂတ်မှာ ဘယ်လိုတွေ ဖြစ်လာမလဲ ဘယ်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

နဂါးနှင့်ဖီးနစ်တို့သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်ပြီး တောင်နံရံကို ဗုံးကြဲပစ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့တွေလည်း လုပ်ကြ.... မင်းတို့ရဲ့အမှတ်အသားကို ထားခဲ့ဖို့ လိုတယ်..."

နတ်နဂါးက ဆိုလေသည်။ ဖီးနစ်နဲ့ ယှဉ်ရင် ၎င်းက ပိုသဘောကောင်း၏။

ယုန်နှင့် အခြားနတ်ဆိုးများက လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ကာ နဂါးလေး၊ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်နဲ့ ရဲ့ရှားတို့ကလည်း အတူတူပင်။ လုရွှမ် လက်ဖဝါးတစ်ဖက်ဖြင့် ငြိမ်သက်စွာ ထုရိုက်လိုက်သည်။

တောင်တံတိုင်းကြီး ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားပြီး တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာသည်။ လူတစ်စု အပြေးအလွှား ဝင်သွားလိုက်တဲ့အခါ သူတို့ရှေ့တွင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အနီရောင်၊ လိမ္မော်ရောင်၊ အဝါ၊ အစိမ်း၊ အပြာ၊ အလင်းခြောက်မျိုးတို့သည် အစကတော့ ဟိုးအဝေး၌ ရှိကြသဖြင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ခဲ့ရပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့ လုရွှမ်က ဤခြောက်ရောင်အနက်မှ အခြားသော ခရမ်းရောင်ကလည်း တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်လာကြောင်း မြင်နေရလေသည်။

"ခရမ်းရောင် ပေါ်လာတဲ့အခါ ဒီလူဝင်စားခြင်းခြောက်ပါးက အဖြူရောင် အလင်းတစ်ခုလို ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်... လူဝင်စားခြင်း လျော့နည်းသွားတဲ့အခါ ငါတို့ ထွက်သွားမယ် အဲ့ကျရင် ခရမ်းရောင်က တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာပြီး အပြင်ဘက်က သလင်းကျောက်တွေရဲ့ အလင်းရောင်ကလည်း ပေါင်းစပ်လာမယ်.. ထူးဆန်းတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ဝင်ရောက်လာမယ်... ဒါကြောင့် ငါတို့ဘက်က အဲဒီထူးဆန်း စွမ်းအားတွေရဲ့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကို တွန်းလှန်ထားဖို့ လိုအပ်တယ်"

နတ်နဂါးက ရှင်းပြသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်သွားကာ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အရိပ်အယောင် ပေါ်လွင်နေကြောင်း မြင်နေရ၏။

ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပိတ်ဆို့လိုပါသလား။

အပြင်ဘက်တွင် ကြည်လင်သော ကျောက်တုံးများသာ မရှိလျှင် လုရွှမ်ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်လာသော ပရမ်းပတာပန်းရဲ့ စွမ်းအားများအပေါ် သူတို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို ထားရတော့မှာပဲ ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ် ငါတို့အလိုအပ်ဆုံးအရာက ပန်းက ထုတ်လွှတ်တဲ့ နတ်ဘုရားရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှု အလင်းရောင်ပဲ... ဒါပေမယ့် မင်းတို့ လူမိုက်တွေက အဲဒါကို လူသားတစ်ယောက်က ထိန်းချုပ်လို့ရသွားအောင် ခွင့်ပြုလိုက်ပြီ!!"

ဖီးနစ်က ကျိန်ဆဲသော်လည်း ယုန်များနှင့် အခြားသူများ ငြင်းဆိုရန် မဝံ့မရဲဖြစ်ကုန်သဖြင့် ရှက်စိတ်ဖြင့်သာ ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး ဒီလူသားက ပန်းရဲ့ စွမ်းအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိထားတယ် ဆိုမှတော့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တော်တော်လေး ကြံ့ခိုင်လိမ့်မယ်....မဟုတ်ရင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို သွင်းထားတဲ့ စွမ်းအင်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖီးနစ်: "သူလုပ်နိုင်ရင် ပိုကောင်းမယ် မဟုတ်ရင် မင်းငါ့ရဲ့ ကောင်းတဲ့စိတ်ကို ဖျက်စီးမိရင် မင်းဝိညာဉ်ကိုလည်း ငါဖျက်စီးပစ်မယ်!"

လုရွှမ် မပျော်သော်လည်း ဒါက သူ့ကို လေ့ကျင့်ပေးနေတာပဲ မဟုတ်ပါလား။

တခြားလူတွေအတွက်က တစ်ပါးသူရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးဖို့ဆိုတာ သဘာဝအရ အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုပါပဲ။

ကောင်းကောင်း မထိန်းနိုင်ရင် ခန္ဓာကိုယ်က ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်။

ဤနေရာတွင်တော့ ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ် ရှိသဖြင့် လုရွှမ် မကြောက်ပေ။ ရောက်လာသမျှကို ဖြေရှင်းနိုင်သည်။ ယန်ကို ဖက်တွယ်ထားကာ ယင်ကို ကာကွယ်မည်၊ ချို့တဲ့မှုကို ကာကွယ်ရန် ယင်ကို ဖက်တွယ်မည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတွင် အရာအားလုံးသည် မပြည့်စုံနိုင်သောကြောင့် ယွမ်ယန်သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက ယင်နှင့်ယန်ကို စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်တာကြောင့် သူ မကြောက်ပေ။

ယုန်: "လူသား... မင်းအတွက် ပြဿနာမရှိဘူးမလား?"

လုရွှမ်ကလည်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်ပြီး "ကိစ္စမရှိပါဘူး"

ဖီးနစ်: "ဝါကြွားမနေပါနဲ့ ပြန်ဝင်စားခြင်းကန်ရဲ့ ခြောက်ရောင် ပြောင်းလဲမှုတွေက ထူးခြားတဲ့ အပြောင်းအလဲတချို့ကို ဖြစ်စေတယ်... ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေ ပေါ်လာခဲ့ရင်တောင် အံ့သြစရာမရှိဘူး..."

လုရွှမ်သည်လည်း ဤနားမလည်နိုင်သော ဖီးနစ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် နှစ်သက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"အဆိုးဆုံး အခြေအနေ ဖြစ်သွားရင်တော့ ကျွန်တော်တို့အတူတူ သေသွားနိုင်တာပဲလေ!"

ဖီးနစ်ရဲ့ မျက်နှာလည်း ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

"မင်း အတူတူ သေဖို့ ထိုက်တန်တယ်များ ထင်နေလား!"

ဖီးနစ်သည် ဒေါသဖြစ်သောအခါ မျက်လုံးသည် ချက်ချင်း ခရမ်းရောင် တောက်လာကာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အလွန်ကြီးစိုးနေလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုရွှမ်ရဲ့ မျက်လုံးများကလည်း တောက်ပလာခဲ့သည်။ ဤဖီးနစ်သည် အစွမ်းထက်သော ဖီးနစ်နတ်မီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ပါ၏။

ဖြောင်း ဖြောင်း!

လုရွှမ်သည် ပြဇာတ်ကြည့်နေသလိုမျိုး လက်ခုပ်တီးကာ သူ့မျက်နှာမှာ ကြောက်ရွံ့မှု လုံးဝ မပြခဲ့။

"အရမ်းလှတယ် အရမ်းလှတယ် အကြီးတန်းက အရမ်းအစွမ်းထက်တာပဲ.. ကျွန်​တော့်ဆီက ဘာလိုသေးလို့လဲ...ကိုယ့်ဘာသာ လူဝင်စားခြင်းရဲ့ လမ်းခြောက်သွယ်ထဲကို ဝင်ဖို့ ဘာလို့ အလျင်စလို မလုပ်တာလဲ... တိုက်ရိုက် လူဝင်စားသွားနိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်လေ... နောက်ဘဝမှာ မြင့်မားတဲ့ ဖီးနစ်အဖြစ် ပြန်ဝင်စားနိုင်​လောက်တယ်"

ဖီးနစ်အတွက် သူမကို ဒီလိုစကားမျိုးပြောဖူးတာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်တာကြောင့် ဒေါသထွက်လာကာ သူမလက်မောင်းကို ဝေ့ယမ်းရင်း လှိုင်းလုံးတွေနဲ့ မီးတောက်တစ်ခုကို လုရွှမ်ဆီ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

လုရွှမ်ရဲ့ လက်ဖဝါးမှ ခရမ်းရောင်မီးတောက်တစ်ခု ထွက်လာပြီး တစ်ဖက်လူရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ထားလိုက်သည်။

"ဖီးနစ်နတ်မီး?"

နဂါးလေး၊ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်နဲ့ ရဲ့ရှားကလွဲ၍ ကျန်ရှိသူများသည် အံ့သြစွာ ထအော်ကြသည်။

ဖီးနစ်ဆီက မီးတောက်များသည် လုရွှမ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း လုရွှမ်သည် မီးတောက်ထဲတွင် အေးအေးဆေးဆေး ရပ်နေခဲ့ပြီး ဖီးနစ်နတ်မီးက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

"ကောင်လေး... ငါတို့ မျိုးနွယ်တစ်ခုတည်းကပဲ ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ နတ်မီးက မင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေတာလဲ"

လုရွှမ် ပါးစပ်ထောင့်မှ ရွဲ့စောင်းသော အရိပ်အမြွက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီမီးတောက်တွေက တော်တော်ပျော်စရာကောင်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်လေ.. အဲဒါကြောင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အပျော်သဘောနဲ့ စုဆောင်းခဲ့တာ"

"သေလမ်းကို ရှာနေတာလား!"

လက်ဖဝါးတစ်ဖက်က ဖီးနစ်ကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။ အဲဒါက နတ်နဂါးပါပဲ။ လုရွှမ်ကတော့ နတ်နဂါး ဝင်တားမှာကို မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့သည်။

"ငါ့ကိုဘာလို့ တားတာလဲ.... ငါဒီလူသားကို သတ်ချင်တယ်... ဖီးနစ်နတ်မီးကို ထိန်းချင်ရင် မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဖီးနစ်သွေးရှိရမယ်... ဒီလိုစက်ဆုပ်စရာ သတ္တဝါက ဖီးနစ်သွေးနဲ့ ထိုက်တန်လို့လား... ရှက်စရာပဲ... ငါတို့ ဖီးနစ်မိသားစုရဲ့ မွန်မြတ်တဲ့သွေးတွေ.... ငါ ဒီလူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စီးဆင်းနေတဲ့ သူ့သွေးတွေကို ဖောက်ထုတ်ပစ်ချင်တယ်!"

"ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း! ငါတို့ သူ့ကို လိုအပ်နေသေးတယ်"

နတ်နဂါးက လှမ်းအော်သည်။

ထို့နောက် လုရွှမ်ကိုကြည့်ကာ "လူသား.. မာနကြီးမနေနဲ့ မင်းဒီကိုရောက်နေပြီ ဆိုမှတော့ မင်းအပြင်မထွက်ခင် ငါမင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းအပြင်ထွက်ပြီးရင် နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် အဆင့်၅ ကိုတက်သွားတဲ့ ဖီးနစ်တစ်ကောင်ကို မင်းနိုင်မယ် ထင်နေတာလား... ရန်စထားတာက သေဖို့တောင်းဆိုနေတာပဲ!"

လုရွှမ် လေကိုရှုရှိုက်ရန် မတတ်နိုင်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် အဆင့်၅တဲ့လား။