ကောင်းကင်ဘုံက နတ်ဘုရားတွေကို နှောင့်ယှက်မှာ ကြောက်လို့ အသံကျယ်ကျယ် မပြောရဲဘူး

ချန်ရှီ ရွှံ့ထဲတွင် ခက်ခက်ခဲခဲ လျှောက်လှမ်း​နေရသည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာလည်း သူလိုလူတွေ အများကြီး ရှိသေးသည်။ သူတို့ရဲ့ အလောင်းတစ်ဝက်လောက်ဟာ ရွှံ့နွံထဲမှာ ပိတ်မိနေတာကြောင့် သူတို့ခြေထောက်တွေကို ဆွဲထုတ်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစား​နေခဲ့ရပြီး ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းဖို့ တစ်ရက်ခွဲလောက် အချိန်ယူနေရသည်။

မနီးမဝေးမှာ လူတစ်ယောက် ရှိနေသည်။ လမ်းလျှောက်ရင်း ခြေထောက်က စိမ့်ထဲကို ပြုတ်ကျသွား၏။ သူက ငါးဖမ်းနေသလို လက်လှမ်းကာ အချိန်အတော်ကြာ လိုက်ရှာပြီးနောက်မှသာ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ခြေထောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

သူ့ခြေထောက်တွေကို ​ပြုပြင်ပြီးတာနဲ့ ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်သွားသည်။

ချန်ရှီနှင့် စိမ့်ရေတွင်းရှိလူများသည် ၎င်းတို့၏ ဦးတည်ရာကို မသိခဲ့ကြသော်လည်း အားလုံးက သူတို့ကို ခေါ်နေသလို ဦးတည်ရာတစ်ခုဆီသို့ လမ်းညွှန်လိုက်သည့် အသံတစ်ခုကြောင့် ကြောင်တက်တက်ဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်တိုးသွားကြသည်။

ရေထဲတွင် အပြာနုရောင် မီးတောက်တစ်ခု ရှိနေကာ သတိထားမိ မကြည့်မိရင်တော့ ရှာရခက်နိုင်သည်။

ချန်ရှီသည် အပြာရောင်မီးဖြင့် ထိမိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မီးလောင်ရာအရပ်သည် မီးစာကဲ့သို့ဖြစ်၍ မိန်းမသည် မီးလောင်ကျွမ်း​နေသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ပိန်လှီကာ ဆီမီးဖြစ်သွား၏။

သို့​သော် အမျိုးသမီးက နာကျင်စွာ မငိုကြွေးခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် လောင်ကျွမ်းသွားတဲ့အခါ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း သေးငယ်သွားခဲ့သည်။

"စိတ်ဝိညာဉ်ကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်တဲ့ မီးတောက် ဖြစ်နိုင်တယ်"

ချန်ရှီ သူ့ဘာသာသူ တွေးနေမိသည်။

ဤအပြာရောင်မီးလျှံမျိုးတွင် ကြာပန်းကဲ့သို့ အဖြူ​ရောင် ပန်းတစ်ပွင့်ရှိသော်လည်း အဖြူရောင်မှလွဲ၍ အခြားအရောင်မရှိသည့်အပြင် အနံ့လည်း မရှိပေ။ ချန်ရှီ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ပြီး ဝမ်းနည်းနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါသေပြီကိုး...."

သူတောင်းစားအိုက အရမ်းသန်မာလွန်း၏။ လက်ညှိုးတစ်ချက် ပုတ်ရုံဖြင့် မိမိခမျာ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ အဲဒီအဆင့်ရဲ့ တည်ရှိမှုအောက်မှာ ခုခံမှုအားလုံးက အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သူမှတ်မိသလောက်ဆို ဒုတိယမြောက် သေခြင်းပင်။

သို့သော်လည်း အဖွားရှား၏ အဆိုအရတော့ ဒါဟာ သူမရဲ့ ဆယ့်တစ်ကြိမ်မြောက် သေဆုံးခြင်း ဖြစ်မည်။ ဒီမတိုင်ခင် ဆယ်ကြိမ် သေခဲ့ပြီးပြီ။ အရင်ဆယ်ကြိမ်တုန်းကတော့ အဘိုး၊ အဘွားရှားနဲ့ ဟေးကော်က သူ့ကို မြေအောက်ကမ္ဘာကနေ ကယ်တင်ခဲ့ကြသည်။

"အဘိုးသေပြီ... အဖွားရှားကလည်း တခြားသူတွေနဲ့ တိုက်နေတယ် ငါသေသွားပြီဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိ​လောက်ဘူး"

သူ့မျက်နှာက မှုန်ကုပ်ကုပ် အရောင်မဲ့လာသည်။ ဝိုးတဝါးခေါ်သံကို မခံခုနိုင်ဘဲ ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် ခြေထောက်များကို မြှောက်ကာ ဆက်လှမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ခေါ်သံကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ပြီး ပြာပြာမဖြစ်အောင် မီးတောက်များကို ဂရုတစိုက် ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

အသိအကျွမ်း တစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရတော့ မျက်လုံးတွေ တောက်ပလာ၏။

"ဝူတောက်ကျန့်ပဲ.... ခန်းမသခင်ဝူ!"

သရဲတစ္ဆေတပ်တွေထဲမှာ ထွားကြိုင်းတဲ့ လူတယောက်ရှိနေသည်။ သူကတော့ ကောင်းကင်အဘွားအဖွဲ့အစည်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဝူတောက်ကျန့်ပါပဲ။ သူလည်း စိမ့်ထဲမှာ လမ်းလျှောက်နေတဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ချန်ရှီမှာ သူ့အသိမိတ်ဆွေကို တွေ့ရသောအခါ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ဝူတောက်ကျန့်နဲ့ ပိုမိုနီးကပ်လာစေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် ဝူတောက်ကျန့်သည် မှိုင်းညို့​နေသော အမူအရာရှိနေကာ သူ့ဦးခေါင်းနှင့် မျက်နှာသည် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ချန်ရှီကို လုံးဝ မှတ်မိပုံမပေါ်ပေ။

"ခင်ဗျား ဘယ်လိုသေသွားတာလဲ"

ချန်ရှီ ဒီအခြေအနေနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသည်။ သူက သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဝူတောက်ကျန့်ရဲ့ ခေါင်းကို ထိလိုက်သည်။ ထိုးနှက်မှုကြောင့် ဦးခေါင်းခွံ ကွဲသွားတာပင်။

"ခင်ဗျား ခေါင်းမှာ ဒဏ်ရာရှိ​နေတာလား? အရိုက်ခံရတာလား..ဒီလောက် အရပ်ရှည်တာကို ကျွန်တော်သာဆို သေချာပေါက် ခုန်ရိုက်မှရမှာ... ခင်ဗျား ဒူးထောက်တုန်းက အရိုက်ခံရတာမလား...ကျွန်တော့်ကို မမှတ်မိဘူးလား... ချန်ရှီပါ တောင်နီခန်းမက စာသင်သားနည်းပြ ချန်ရှီ... အရင်က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မသန်စွမ်းအရုပ်ခန်းမကို ဖြိုခွင်းခဲ့သူပဲလေ..."

တစ္ဆေက သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားသောကြောင့် ချန်ရှီ ဒေါသထွက်သွားသည်။ ဝူတောက်ကျန့်မှာ တစ်ခုခုကို အံ့အားသင့်သွားပုံရပြီး ကြောင်တက်တက်ဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။

သရဲတစ္ဆေအများစုသည် သူနှင့်တူသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ ဘယ်သူကမှ ချန်ရှီလောက် အသက်ဝင်ခြင်းမရှိကြ။

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက် ဂါထာတစ်ခုကို ရွတ်နေသကဲ့သို့ လေထဲမှ ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကောင်းကင်ကြီး အက်ကွဲကာ တွင်းအဝိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ရှီ မျှော်ကြည့်လိုက်တော့ ဂူထဲကနေ လှေငယ်တွေ တွဲလောင်းကျနေတာကို တွေ့လိုက်ရ၏။

လှေငယ်သည် အရှည် ခြောက်ပေ သို့မဟုတ် ခုနစ်ပေခန့်ရှိပြီး အကျယ်က တစ်ပေကျော်ရှိသည်။ ၎င်းက ကြိုးပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲခံထားရပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ နှိမ့်လိုက်သည်။

နောက်တော့ အဲဒီအဝိုင်းထဲက ခေါင်းတွေ ထွက်လာ၏။ သူတို့က ယောက်ျားလေးတွေ၊ မိန်းကလေးတွေပင်။ ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ကာ အန္တရာယ်မရှိတာကို တွေ့လိုက်ရပေမယ့် အသံမထွက်ဝံ့ဘဲ ကြိုးများတစ်လျှောက် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောဆင်းကာ လှေငယ်များပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

လှေငယ်သည် လူတစ်ဦးတည်းသာ ရပ်နိုင်ပြီး လှေကားပါရှိသည်။ ချန်ရှီလို သရဲတစ္ဆေများကို ရှောင်ရှားကာ လှေငယ်များကို ဂရုတစိုက် လျှောချလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့က လှေကို ထိန်းချုပ်ကာ အပြာရောင်မီးတောက်များဘက်သို့ ရွက်လွှင့်သွားကြသည်။

ချန်ရှီ ရှေ့တိုးဖို့ ရုန်းကန်ရင်း ပတ်ပတ်လည်ကို လှမ်းကြည့်ရာ ကလေးအချို့သည် အပြာနုရောင် မီးတောက်ကို မတော်တဆ ထိမိသွားတာ တွေ့လိုက်ရပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ မီးလောင်သွားခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင်တော့ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ လုံးဝ လောင်ကျွမ်းသွားကာ လှေပေါ်တွင် အရိုးစုတစ်ခုသာ ကျန်ခဲ့တော့သည်။

အချို့သော လှေသမားများသည် မီးတောက်ကို ရှောင်ပြီး ကြာဖြူဆီသို့ ရွက်လွှင့်ကြသည်။ ကြာပန်းကို ဂရုတစိုက် ခူးဆွတ်ပြီး လှည့်ပြန်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လှေလှော်ကာ ပြန်သွားကြသည်။

"သူတို့က အထက်ကမ္ဘာက လူတွေပဲ!"

ချန်ရှီသည် ထိုလူငယ် ယောက်ျား မိန်းမများသည် သက်ရှိလောကတွင် တကယ် အသက်ရှင်နေသူများ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ယောက်ျားလေးတွေရဲ့ ယန်အနှစ်သာရက မပျောက်ပျက်သွားတဲ့အပြင် မိန်းကလေးတွေရဲ့ ယင်အနှစ်သာရလည်း ကျိုးပျက်မသွားတာကြောင့် သူတို့ဟာ မြေအောက်ကမ္ဘာမှ ယင်စွမ်းအင်ရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဝိညာဉ်နှင့်ပတ်သက်သော မှော်ပညာကို ကျင့်ကြံသည့် လူတချို့သည် ငယ်ရွယ်သော ယောက်ျား​လေး၊ မိန်းကလေးတွေကို မရဏပြည်၌ ရတနာများရှာဖွေရန် တောင်းဆိုတတ်ကြသည်။

ဘဝသုံးပါးကျောက်ကို ရှာတွေ့ဖို့အတွက် အဘွားရှားသည် သားဖြစ်သူ ရှန့်ထျန်းယွီကို မြေအောက်ကမ္ဘာထဲ ဝင်ခွင့်ပေးခဲ့ပေမဲ့ သူ့သားကတော့ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာခဲ့ချေ။

"ကြာဖြူခိုးယူဖို့ လူတွေကို မြေအောက်ကမ္ဘာထဲကို ပို့တဲ့လူတွေက ချမ်းသာတဲ့ မိသားစု ဒါမှမဟုတ် နာမည်ကြီးဂိုဏ်းတစ်ခုကပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်!"

ချန်ရှီသည် ဆယ့်နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်သုံးနှစ်ခန့်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦး လှေလှော်လျက် သူ့ကို ဖြတ်ကျော်လာသည်ကို မြင်ပြီး

"မိန်းကလေး ငါ့ကို ကယ်ပါ!"

သူ့လည်ချောင်းထဲက ပူလောင်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ စကားပြောရန် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ သက်ရှိလူတစ်ယောက်မှ နားမလည်နိုင်သော သရဲတစ္ဆေ ပြောနေသကဲ့သို့ လည်ချောင်းမှ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခုသာ ထွက်လာသည်။

"ကယ်ပါဦး"

သူ့လက်ကို ကောင်မလေးဆီ ဆန့်လိုက်သည်။

မိန်းကလေးသည် ဆင်းရဲသော မိသားစုမှ ကလေးဖြစ်ရမည်။ သူမရဲ့ အဝတ်အစားတွေက ကြမ်းတမ်းပြီး စုတ်ပြဲ​နေ၏။ သူမခေါင်းပေါ်တွင် ဖဲကြိုးဖြူနှင့် ချည်ထားသော ကျစ်ဆံမြီးလေး နှစ်ခု ရှိသည်။ နဖူးက သူမ၏မျက်ခုံးကြား တတိယမျက်လုံး အနေအထားတွင် အနီစက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူမ ခါးမှာ ကပ်ထားသော စက္ကူတစ်ခု ရှိ၏။ တစ္ဆေစကားတွေကို သူမနားမလည်ပေမယ့် ချန်ရှီက သူမဆီ လက်ကိုလှမ်းပြီး အကူအညီတောင်းတာကို တွေ့တော့ ချန်ရှီရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို သူမ နားလည်သွားသည်။

သူ့လှေက ကြိုးအောက်မှာ ရပ်သွားသည်။ သူမလက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ချန်ရှီကို ဖမ်းပြီး ရွှံ့နွံထဲမှ လှေပေါ်သို့ ဆွဲတင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း နှစ်ယောက်သားမှာ နှစ်လှမ်း သို့မဟုတ် သုံးလှမ်းက ခြားနေသေးသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ တခြားလှေပေါ်က ယောက်ျားလေး၊ မိန်းကလေးတွေက သူမဆီ လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး တစ္ဆေကို မကယ်တင်နိုင်ဘဲ ဘယ်သူမှ သတိမထားမိဘဲ အမြန်ထွက်ခွာသင့်တယ်လို့ အချက်ပြလာကြသည်။

ကျစ်ဆံမြီးပါသော မိန်းကလေးသည် တုံ့ဆိုင်းသွားကာ ကြိုးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ကိုတော့ ဆန့်ထုတ်ထားပြီး ချန်ရှီ ရောက်ရှိလာမည်ကို စောင့်နေ​ပေးသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်က တစ်ချက် တုန်ခါသွား၏။

ကျစ်ဆံမြီး မိန်းကလေးသည် ရုတ်တရက် အမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။ သူမသည် ကြာဖြူကို ချန်ရှီထံ ပစ်ချကာ ကြိုးကိုဆွဲလိုက်သည်။ တွင်းဝိုင်းထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကလည်း ကြိုးကို ချက်ချင်းဆွဲထုတ်ပြီး လှေပေါ် ပြန်တက်ခိုင်းလေသည်။

"သူ့ကို စားလိုက်!"

ကျစ်ဆံမြီးနဲ့ ကောင်မလေးက အသံကို လျှော့ပြီး ပြောလာသည်။

"နောက်တစ်ခါကျရင် ငါ နင့်ကို လာကယ်မယ်!"

ချန်ရှီ ကြာဖြူကို ဖမ်းထားလိုက်သည်။ ကောင်မလေးနှင့် လှေကို အဝိုင်းတွင်းထဲသို့ ဆွဲယူနေတာကို တွေ့လိုက်ရကာ အပေါက်ဝိုင်းက ပိတ်ပြီး ပျောက်သွား၏။

တခြားအပေါက်တွေမှာလည်း လူတွေက ကြိုးတွေကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဆွဲယူပြီး ယောက်ျားလေးတွေ ကောင်မလေးတွေကို ကောင်းကင်ပေါ် ပြန်ဆွဲတင်နေကြသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ကလေးငယ်တစ်ဦးသည် ကြိုးကို ဆုပ်ကိုင်မထားနိုင်သဖြင့် လှေနှင့်အတူ နစ်မြုတ်သွားကာ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်ရင်း ပက်လက်လန်ကျသွားသည်။

ရွှံ့နွံထဲမှာ သရဲတစ္ဆေတွေ အားလုံး ရုတ်တရက် ရပ်သွားပြီး တစ်ကောင်မှ မလှုပ်ကြတော့ချေ။

ယောက်ျားလေးများနှင့် မိန်းကလေးများကို ဆွဲတင်နေသော ကြိုးများသည်လည်း ရုတ်တရက် အရှိန်တက်လာပြီး ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည် ကဲ့သို့ပင် အလောတကြီး ဖြစ်လာသည်။

ချန်ရှီ မော့ကြည့်လိုက်တော့ ကောင်းကင်ကြီးက အက်ကွဲသွားကာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ မျက်လုံးကြီးကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မျက်လုံးနှစ်လုံး ပွင့်လာပြီး အသံရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေရင်း မျက်လုံးတွေက လှည့်ပတ်နေ၏။ ထို့နောက် ကောင်းကင်ကြီးက နိမ့်ဆင်းလာတာကြောင့် ကြီးမားသော မျက်နှာကြီး ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် မျက်နှာစိမ်း၊ သွားစွယ်ရှိသော ဘီလူးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လာတဲ့အခါ ချွန်ထွက်နေသော နားရွက်များကို တွေ့ရသည်။ အဝေးကနေ စိမ့်ကနဲ ကပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ဧရာမ သရဲတစ္ဆေကြီးသည် လက်ကိုဆန့်ကာ စိမ့်ထဲသို့ကျနေသော ကလေးကို ကောက်ယူကာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ရှားပါးသော စားဖွယ်စုံကို မြည်းစမ်းနေသကဲ့သို့ သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ဧရာမ ဘီလူးကြီးသည် ကလေးကို စားပြီးသွားတဲ့အခါ လက်ညိုးကို ဆန့်တန်းကာ စိမ့်တွင်းရှိ ကြာဖြူများကို ရေတွက်​တော့သည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ချန်ရှီလည်း ကျစ်ဆံမြီး ကောင်မလေးပေးခဲ့တဲ့ ကြာဖြူကို အလျင်စလို ဝါးရင်း ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်သည်။ သူ့နှလုံးသားတွေ တဒိန်းဒိန်း ခုန်နေသည်။

ဧရာမ သရဲတစ္ဆေသည် ခဏမျှ ရေတွက်ကြည့်ရာ ၎င်းတို့အထဲမှ အနည်းငယ်သာ ရှိတော့တာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့ထံမှ ဒေါသတကြီး ဟောက်သံကြီး ​ထွက်လာပြီး စိမ့်တွင်းရှိ သရဲတစ္ဆေအားလုံး သေမတတ် ကြောက်လန့်သွားလေသည်။ သရဲတစ္ဆေအချို့ဆိုလျှင် တိုက်ရိုက် အသတ်ခံရပြီး စိမ့်ထဲ လဲကျကာ စိမ့်အတွင်း မျိုချခံခဲ့ရသည်။

ချန်ရှီ သူ့ဝိညာဉ်ကို ငြိမ်သက်နေအောင် ထိန်းထားသည်။ သေလုနီးနီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော သရဲတစ္ဆေများ လဲကျသွားပြီး မကြာမီ အပြာနုရောင် မီးတောက်က လောင်ကျွမ်းပစ်ကာ ရေအိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကုန်သည်။

သရဲတစ္ဆေများ၊ အသေကောင်များ ရှိရာ ရေအိုင်ကြီး ပေါ်လာပြီး အပြာနုရောင် မီးတောက်များကြားက ကြာဖြူများသည် ၎င်းတို့၏ ထောင့်ချွန်များကို တဖြည်းဖြည်း ထုတ်ဖော်လာကြသည်။

ချန်ရှီ အနည်းငယ် လန့်ဖျပ်သွားသည်။

"ရွှံ့နွံထဲက သရဲတစ္ဆေတွေက ကြာပန်းကို အာဟာရ ကျွေးတာပဲ... သေသွားရင် အာဟာရအဖြစ် ပြောင်းသွားလိမ့်မယ်... ဒါက သရဲမွေးတဲ့နေရာ... ကြာဖြူစိုက်တဲ့ နေရာပဲ!"

ဤနေရာသည် ရှေးဒဏ္ဍာရီများထဲက မရဏကမ္ဘာနှင့် အလွန် ကွာခြားပါသည်။ စိမ့်တွင်းရှိ သရဲတစ္ဆေများ အားလုံးဟာ ကြာဖြူပင်များ ကြီးထွားမှုအတွက် အာဟာရ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ဧရာမ သရဲတစ္ဆေကြီးသည် တဖြေးဖြေး ထလာကာ ကောင်းကင်နှင့် ​ပြန်ပေါင်းစပ်ရင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် ကောင်းကင်မှ ဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ရှီ ခဏစောင့်ဆိုင်းခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်တွင် အက်ကွဲကြောင်းသာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ဝိညာဥ်ဘီလူးသည် သူ့မျက်လုံးများကို တိတ်တဆိတ် ဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများက အက်ကွဲကြောင်းထဲတွင် လှိမ့်သွားသည်။ သူစိုက်ထားတဲ့ ကြာဖြူကို တစ်ယောက်ယောက် ခိုးယူသွားမှာကို ကြောက်နေသည့်နှယ် တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေ၏။

ခဏကြာပြီးနောက် မျက်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာမှိတ်လိုက်သည်။ ဟောက်သံများက ကောင်းကင်ယံ၌ တဖြည်းဖြည်း တိုးတိတ်လာသည်။ ဆူညံသံက တဖြည်းဖြည်း ပေါ့ပါးလာတဲ့အခါ ထိုတစ္ဆေကြီး အိပ်ပျော်သွားတာ ဖြစ်မယ်မှန်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ချန်ရှီသည် သူ့ကိုယ်သူ ငြိမ်သက်သွားအောင် လုပ်ရင်း မဝေးလှသော လှေငယ်တစ်စင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ လှေဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်ပေါ့ပါးလာတာ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ခြေထောက်များကို စိမ့်ထဲမှ အလွယ်တကူ ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဒါက ကြာဖြူရဲ့ အာနိသင်ပဲ!"

ကြာဖြူကို စားလိုက်တာက သူ့ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခိုင်ခံ့လာ​စေကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်၏။ ထူးဆန်းတဲ့ ဝိုးတဝါး ခေါ်သံမျိုးကလည်း သူ့အတွက် ဆွဲဆောင်အားများစွာ ဆုံးရှုံးသွားပုံရသည်။

"ကြာဖြူက ပစ္စည်းကောင်းလေးပဲ!"

ချန်ရှီ လှေပေါ်တက်ပြီး စိမ့်ထဲက တခြားကြာဖြူတွေကို ကြည့်လိုက်သည်။ လှေကို လှော်ခတ်ရင်း ကြာဖြူများဆီသို့ တရွေ့ရွေ့ စိမ့်ဝင်လာခဲ့၏။ သူသည် သရဲတစ္ဆေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီမလို့ မြေအောက်ကမ္ဘာရှိ ယင်စွမ်းအင်များကို မကြောက်တော့ပေ။

ချန်ရှီ ကြာပန်းကို ကောက်ယူပြီး လုံးလုံးစားလိုက်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူသည် သူ့စိတ်ဝိညာဉ် အားကောင်းလာတာကို ခံစားမိသည်။

လှေကို လှော်ခတ်၍ ကြာဖြူခူးကာ လမ်းတစ်လျှောက် စားသောက်နေလိုက်၏။ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်က တဖြည်းဖြည်း ပိုသန်မာလာတော့သည်။ ကြာဖြူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို စားပြီး ခဏလေးအတွင်းမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အလွန်ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ စိမ့်ရေပေါ်တက်နင်းပြီး ရေပေါ်မှာတောင် မျှောနိုင်လာသည်။

သူသည် မှော်စွမ်းအင်ကိုပင် စုပ်ယူနိုင်ပြီး အေးစက်သော လေပြင်းများကို သူ့လက်ထဲမှ လှိုင်းလုံးများအဖြစ် ဖန်တီးနိုင်လာသည်။

ချန်ရှီသည် ကြာဖြူများကို ဆက်လက်ကောက်ယူသည်။ ကြာဖြူ ရာပေါင်းများစွာကို စားပြီးနောက် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်က တည်ငြိမ်လာသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့တွင် ရုပ်ခန္ဓာတစ်ခု ရှိလာသယောင်ပင်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအားတွေ စီးဆင်းနေ၏။ ဤစွမ်းအားသည် စိတ်ဝိညာဉ်၏ တန်ခိုးသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်၏ ပျက်စီးနေသော အစိတ်အပိုင်းများကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးပြီး သူ့ဝိညာဉ်ကို အာဟာရ ဖြည့်တင်းပေးသည်။

"ဒီအတိုင်းသာ ဆက်စား​နေရင် ငါ မကြာခင် တစ္ဆေဘုရင် ဖြစ်လာမှာတောင် ကြောက်ရတယ် ဟေး ထူးဆန်းလိုက်တာ... ဒါဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ..."

ချန်ရှီသည် ကြာပန်းကို စားပြီးနောက်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စီးဆင်းနေပြီး ခြေလက်နှင့်အရိုးများဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိသွားတာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း သူ့မျက်ခုံးကြားက ဝိညာဉ်စွမ်းအား စီးဆင်းမှုကတော့ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။

လှေနံဘေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ကာ ရေမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုကို ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူ့​မျက်ခုံးအတွင်းပိုင်းမှ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ သုံးလက်မခန့်နက်သော နေရာ၌ ထူထပ်စွာ ထုပ်ပိုးထားသော ကောင်းကင်နန်းတော် တည်ဆောက်ပုံတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဘုရားများက တစ်စုံတစ်ခုကို နှိမ်နှင်းနေသကဲ့သို့ ထိုရွှေနန်းတော်ထဲတွင် ထိုင်နေကြ၏။

ချန်ရှီ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်တော့ ရေပေါ်မှာ ရောင်ပြန်ဟပ်နေတဲ့ သူ့နောက်ကွယ်က ကောင်းကင်မှာ မျက်လုံးတစ်စုံ ပွင့်နေတာကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။

"တစ္ဆေကြီး နိုးလာပြီလား?"

ချန်ရှီ ထိတ်လန့်ပြီး မလှုပ်ရဲတော့ပေ။

မျက်ခွံများ တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာသည်။ ဟောက်သံများကို လေထဲတွင် ကြားနေရဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အစောကထက် ပို၍ ကျယ်လောင်လာသည်။ ကြာဖြူကိုခိုးသွားတဲ့ သူခိုးကို စိုက်ကြည့်နေသလိုမျိုး သူ့မျက်ခွံအောက်က မျက်လုံးတွေက မလှုပ်မယှက်။

ချန်ရှီ လှေနံဘေးကို လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူ့ပေါင်များက တဖြည်းဖြည်း တင်းမာလာသည်။

ရုတ်တရက် တစ္ဆေမျက်နှာ နစ်မြုပ်လာပြီး အသံနက်ကြီးနဲ့ အော်လေသည်။

"ကြာပန်း သူခိုး!"

ချန်ရှီ မတွေး​နေ​တော့ဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

သူသည် မြေပြင်ကို မထိဘဲ ယင်လေကို နင်းသွားခဲ့သည်။ သူလျှောက်လိုက်သည့် ခြေလှမ်းတိုင်းသည် ပေခြောက်ဆယ် သို့မဟုတ် ခုနစ်ဆယ် အကွာအဝေးအထိ လွှမ်းခြုံထား၏။ သူ ကခုန်ပြီး ဟောက်လိုက်ပြီးတာနဲ့ တခဏချင်းမှာပဲ နှစ်မိုင် သုံးမိုင်လောက်အထိ ပြေးထွက်သွားသည်။

ဧရာမ တစ္ဆေကြီးသည်လည်း ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျကာ စိမ့်မြေပေါ်သို့ ခြေချခဲ့သည်။ ၎င်းက ပေထောင်ပေါင်းများစွာ မြင့်ပြီး ခြေဖဝါးအောက်တွင် မှော်မီးတောက်များနှင့် သံမဏိခက်ရင်းကိုတော့ လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ခက်ရင်းခေါင်းက ပတ်ပတ်လည်မှာ ပျံဝဲနေတဲ့ တစ္ဆေမီးလုံးတွေကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

၎င်းက ရှေ့တစ်လှမ်းတိုးပြီး ချန်ရှီကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခက်ရင်းခွကို မြှောက်လိုက်၏။

"မင်း ငါ့ကြာဖြူကို ခိုးပြီး စားရဲတယ်ပေါ့....ငါ မင်းကို မြေဩဇာဖြစ်အောင် ပြောင်းပစ်မယ်!"

ချန်ရှီကို ထိုးသတ်ခါနီးမှာ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်တဲ့ အသံတစ်သံ ​ကြားလိုက်ရ၏။ ဘီလူးတစ္ဆေကြီးသည် အနက်ရောင် မီးခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ကြီးတစ်ခုအား မြင်လိုက်ရသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ တောင်ကို ဝင်တိုက်ပြီး နောက်ပြန် လွင့်ကျသွား၏။

ချန်ရှီ ဘီလူးကြီးဆီသို့ လှည့်​ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ဘီလူး၏ အသွင်အပြင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ့ဝိညာဥ်က ထိတ်လန့်သွားသည်။ သို့သော် ဘီလူးကြီးက ကောင်းကင်သို့ ခုန်တက်ကာ ၎င်း၏လမ်းကြောင်းများကို ဖုံးကွယ်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဟေးကော် ပြေးလာတာပဲ။

ဧရာမ တစ္ဆေကို ပြန်ခိုင်းပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်းပင် တွားသွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော သရဲတစ္ဆေများကို လွင့်စင်သွားအောင် အမြီးကို လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်က ရှက်ပြုံးလေးဖြင့် ချန်ရှီကို ဘေးတိုက်ကြည့်ကာ သူ့နောက်ကျောပေါ် တက်လာရန် စောင့်နေခဲ့သည်။

ချန်ရှီ သူ့နောက်ကျောပေါ် ခုန်တက်လိုက်သည်။

"ဟေးကော်...အဘွားရှား ငါ့ဆီလာခိုင်းတာလား?"

ဟေးကော်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ စိမ့်ပေါ်တက်ပြီး မီး​တောက်ကြီးဆီသို့ လေကဲ့သို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ချန်ရှီက ကြာဖြူတွေ ပြည့်နေတဲ့ ရွှံ့နွံတောကို ပြန်ကြည့်ကာ "ဒီနေရာက နေရာကောင်းပဲ... သေချာ မှတ်ထားပြီး နောက်တစ်ခေါက် ခိုးဖို့ ပြန်လာရမယ်" လို့ တွေးလိုက်သည်။

ကျစ်ဆံမြီးနဲ့ ကြာဖြူကိုင်တဲ့ မိန်းကလေးကို တွေးပြီး "ဒီကရုဏာကို ငါပြန်ဆပ်ရမယ်... ကြာဖြူခိုးဖို့ မရဏပြည်ကို သွားဖို့အထိ ဘာလို့ အသက်အန္တရာယ် စွန့်ရမှာလဲ ငါ့လို ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က ကြာဖြူကို လာခိုးရင် အချိန်မရွေး သေသွားနိုင်တယ်"

ကြာဖြူခိုးယူသော ယောက်ျား​လေး မိန်းမငယ်​လေးတို့သည် ကျင့်ကြံထားတာမရှိ၊ သတိမပြုလျှင် မြေအောက်၌ သေကုန်ကြလိမ့်မည်။ မသေဘူးဆိုရင်တောင် မရဏကမ္ဘာကို အကြိမ်အနည်းငယ် သွားလိုက်မယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ယင်စွမ်းအင်ကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီး အသက်မရှည်တော့ဘဲ သေသွားပါလိမ့်မည်။

ကြာဖြူခိုးယူဖို့ ဒီလောက် အန္တရာယ်ကြီးကြီးမားမား ရှိနေတာကို တန်ရဲ့လား။

သူနည်းနည်း စိတ်ရှုပ်သွားသည်။

"ဒါ့အပြင်... ငါ့စိတ်ဝိညာဉ်ထဲမှာ ရှိတဲ့ စာလုံးတွေက ဦးလေးရှောင်ဝူကို တံဆိပ်ခတ်ထားတဲ့ ဂါထာတွေနဲ့ ဘာလို့ ဆင်တူ​နေတာလဲ... ငါ့အဖိုး လုပ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်လား ငါ့အဖိုးက ငါ့ခေါင်းထဲမှာ ဘာတံဆိပ် ထည့်ထားတာလဲ"

ချန်ရှီ တွေးရင်း အံ့သြသွားသည်။ သူ့အဖိုးက ဒီကိစ္စကို တစ်ခါမှ မပြောဖူးဘူး။

"ကလေးငယ်က လှေငယ်တစ်စင်းကို မောင်းလာပြီး ကြာဖြူတွေကို တိတ်တိတ်လေး ကောက်ယူလိုက်တယ်... ကောင်းကင်ဘုံက နတ်ဘုရားကို အနှောက်အယှက် ပေးမိမှာ ကြောက်လို့ အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ စကားမပြောဝံ့ကြဘူး"

ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်း၏ အဓိကယဇ်ပလ္လင်သည် ဟန်ကုံးတောင်ရှိ ဖီးနစ်တောင်ထွတ်တွင်တည်ရှိသည်။ ကျစ်ဆံမြီးပါသော မိန်းကလေး အပါအဝင် မိန်းကလေး အများအပြား စုဝေး​နေကြသည်။

"နောက်ဆုံး ကြာဖြူက ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာတွေ့ခဲ့တာ...ဒါကို နင်က တစ္ဆေငယ်လေးကို ပေးလိုက်တယ်!"

ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းက ဝတုတ်တုတ် အမျိုးသမီး တစ်ဦးက ကျစ်ဆံ​မြီးကောင်မလေးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ကန်ထုတ်ကာ ကြာပွတ်ဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နေခဲ့သည်။

"နင်က သရဲတစ္ဆေကို ကယ်တင်ချင်နေသေးတယ်ပေါ့....နင့်ကိုယ်နင် အရင်ဆုံး ကယ်တင်လိုက်စမ်းပါ... ကြာဖြူ မရတဲ့သူတွေ ဒီည ညစာစားရဖို့တောင် မစဉ်းစားနဲ့... အစာငတ်ခံကြ!"

ကျစ်ဆံမြီးနဲ့ ကောင်မလေးက ထောင့်မှာ ကောက်ကွေးနေ၏။ အခြားမိန်းကလေးက သူ့ရင်ခွင်ထဲက မုန့်ပေါင်းတစ်ထုပ်ကို ထုတ်ယူပြီး ပြောလာသည်။

"ရှောင်တင်းရှန်း... ဒါ ငါချန်ထားတာ... နင် စားလိုက်... ဗိုက်ပြည့်သွားလိမ့်မယ်"

ရှောင်တင်းရှန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "နင်စားပါ... ငါဗိုက်မဆာဘူး"

သူ့ဗိုက်ကတော့ ဆာလောင်မှုနဲ့အတူ အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

"နောက်တစ်ခါ ငါမရဏနိုင်ငံကို သွားတော့ သူအဲဒီမှာ ရှိနေမှာ မဟုတ်တော့ဘူး.. ငါ သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ အချိန်ရခဲ့သင့်တယ်"