ကျီဖုအဆင့် ကျင့်ကြံသူ

Vol. 6 Ch. 109

သူတို့လေးဦးစလုံး ယောင်ပင်းအန်၏ မကောင်းသတင်းများကို နားနှင့်မဆံ့အောင် ကြားဖူးကြသလို ယောင်ပင်းအန်ဆိုသူသည် ရောက်လေရာအရပ်တွင် ပြဿနာရှာတတ်သူမှန်း သိကြပြီးဖြစ်သည့်အတွက် သည်လူစုရောက်လာခြင်းမှာ ကောင်းသောလာခြင်း မဟုတ်မှန်း ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။

“ဆရာယောင်ပြောတာ ဒီနေရာမလား”

ဝတ်ရုံအနက်ကို ကျကျနနဝတ်ဆင်ထားသော ယောင်ပင်းအန်သည် သူ့ဘေးမှ ပညာတတ်အသွင်ဖမ်းထားသော သက်လတ်ပိုင်းလူ၏ အမေးကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထိုသက်လတ်ပိုင်းလူ၏ လက်ထဲတွင် သံလိုက်အိမ်မြှောင်တစ်ခုရှိပြီး ထိုလူသည် သူ့ရှေ့တည့်တည့်ရှိ တွင်းနက်ကြီးကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူကပင်

“နေရာတော့မှန်ပါရဲ့ ကျွန်တော်တို့လာတာ နောက်ကျသွားပုံပဲ။ တခြားကောင်တွေ လက်ဦးသွားကြပြီ”

တွင်းနက်ထဲမှ ထွက်လာသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကို အကဲခတ်ရင်း ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့ဖြစ်ပြီး သူတို့ဇနီးမောင်နှံကိုမြင်လျှင် ယောင်ပင်းအန်၏မျက်လုံးများတွင် ဒုက္ခပေးလိုသော အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းလာတော့သည်။

“ဟုတ်လား၊ ဒါဆိုလည်းကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဒီကောင်တွေဆီက ပြန်ဝယ်မှာပေါ့။ ငါဝယ်ရင် သူတို့မရောင်းဘဲနေရဲမလား”

ယောင်ပင်းအန်စကားကိုကြားလျှင် သက်လတ်ပိုင်းလူ အပါအဝင်ကျန်လေးဦးသည် အားရကျေနပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ သူတို့အထဲမှ ဆံပင်တိုတိုနှင့်လူက

“ညီလေးယောင်ပြောတာမှန်တယ်၊ တိမ်လှိုင်းရေအိုင်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ခွန်တောင်တန်းဂိုဏ်းရဲ့ ပိုင်နက်ထဲမှာလေ။ တစ်နည်းပြောရရင် တိမ်လှိုင်းရေအိုင်မှာ တွေ့တဲ့ပစ္စည်းက ခွန်တောင်တန်းဂိုဏ်းနဲ့လည်းဆိုင်တယ်။ ဒီဒေသတဝိုက်မှာ ညီလေးယောင်ရဲ့ဆန္ဒကို ဘယ်သူဆန့်ကျင်ရဲလို့လဲ”

ထိုအချိန်မှာပင် ယောင်ပင်းအန်တို့တစ်သိုက်သည် သူတို့လူအုပ်ကိုမြင် ပြီးနောက် အခြေအနေမဟန်မှန်း သိ၍ တိတ်တဆိတ်လစ်ပြေးရန် ကြံစည်နေသော လူလေးဦးအဖွဲ့ကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

“မင်းတို့က ငါ့မြင်လို့ပြေးတာလား။ ဘာလဲ ငါ့ကိုသဘောမကျလို့လား”

လူလေးဦး၏မျက်နှာများမှာ အနည်းငယ်ပျက်သွားပြီး ခေါင်းဆောင်လုပ်သူ ဝတ်စုံပြာနှင့်လူက ကမန်းကတန်း တောင်းပန်လိုက်သည်။

“သခင်လေးယောင် ကျွန်တော်တို့ကို နားလည်မှုလွဲနေပြီ။ ကျွန်တော်တို့က ဒီအတိုင်း လမ်းကြုံဖြတ်သွားတာပါ။ ဒီကိုလာဖို့ တမင်ရည်ရွယ်ထားတာ မဟုတ်ပါဘူး”

“ဟုတ်ပါ့မလား”

ယောင်ပင်းအန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ငါရောက်လာတဲ့အချိန် မင်းတို့ပြောနေတာ ဘာလဲ။ ငါကြားလိုက်တယ်နော်။ ငါ့ကိုအရူးလုပ်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့”

ယောင်ပင်းအန်၏စကားအဆုံးတွင် သူ့မျက်နှာတွင် အစောပိုင်းက အပြုံးမရှိတော့ဘဲ ထိုအစား သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရိပ်လက္ခဏာများသာထင်ဟပ်လာတော့သည်။ လူလေးဦးအဖွဲ့မှာ အခြေအနေမကောင်းတော့မှန်း သိလိုက်ရ၍ အလင်းတန်းလေးခုအဖြစ်ပြောင်းပြီး အရပ်မျက်နှာလေးခုသို့ သုတ်ခြေတင် ထွက်ပြေးတော့သည်။ ယောင်ပင်းအန်သည် သူတို့လေးဦးကို ရတနာတွေ့ရှိကြောင်း သတင်းမပျံ့စေရန် နှုတ်ပိတ်တော့မည်မှန်း ရိပ်မိလိုက်ကြ၍ဖြစ်သည်။

“အစ်ကိုလျူ ရေ”

ယောင်ပင်းအန်က ဆံပင်တိုလူကို စောင်းငဲ့ကြည့်၍ မေးငေါ့ပြလိုက်သည်။ ဆံပင်တိုလူကလည်း စဉ်းလဲစွာ ပြုံးရင်း

“ညီလေးယောင် မစိုးရိမ်ပါနဲ့ ဒီကောင်တွေ မလွတ်ပါဘူး”

စကားဆုံးသည်နှင့် ဆံပင်တိုလူနှင့်တကွ ကျန်လူများသည်လည်း အလင်းတန်းအသွင်ပြောင်းလိုက်ကြသည်။ ရေအိုင်မျက်နှာပြင်ထက်တွင် ဝိညာဉ်အလင်းများ ဖြာထွက်လာတော့သည်။ ထို့နောက် မကြာမီ ထွက်ပြေးသောလေးဦးအနက် နှစ်ဦးမှာ အသံနက်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး မတူညီသော နှစ်နေရာတွင် ရှိနေသည့် ထိုလူနှစ်ဦးသည် ဦး ခေါင်းမဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုအဖြစ် ရေအိုင်ကြမ်းပြင်ထက်သို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ဝတ်စုံပြာဝတ်လူနှင့် ကျန်တစ်ဦးမှာ သွေးပျက်မတတ် တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။ သေဆုံးသူနှစ်ဦးသည် အခြေခံတည်ဆောက်မှုအဆင့် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်သော်လည်း ယောင်ပင်းအန်၏လူများ လက်ချက်ဖြင့် တုံ့ပြန်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ယောင်ပင်းအန်၏ အပေါင်းအပါများသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားကြီးမားကြောင်း ပေါ်လွင်နေသည်။

ထိုအခါ ဝတ်စုံပြာလူနှင့် ကျန်တစ်ဦးလည်း ထွက်ပြေးရန် မကြိုးစားဝံ့တော့ချေ။ သူတို့နှစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် ထိုလူများလက်ထဲမှ လွတ်မြောက်အောင် ထွက်ပြေးနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ဆံပင်တိုလူ၏လက်ချက်ဖြင့် အနှေးနှင့်အမြန် သေဆုံးမည်သာ ဖြစ်သည်ကို နားလည်လိုက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် ကျန်းချန်ရွှမ်တို့ထံကို ဦးတည်ပြေးလိုက်ကြသည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့သည် အဆိုပါမြင်ကွင်းကို မတုန်မလှုပ်ကြည့်နေကြပြီး ဝင်ရောက်စွက်ဖက် ပြောဆိုခြင်းမရှိ။ ဝတ်စုံပြာဝတ်တို့နှစ်ဦးကို ဆံပင်တိုနှင့်လူက ဖမ်းမိတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် နှစ်ဦးစလုံး ပြိုင်တူအော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“ကျုပ်တို့ကိုမသတ်ပါနဲ့။ ကျုပ်တို့က ဒီအတိုင်းဖြတ်သွားတာပါ။ ကျုပ်တို့ ဘာပစ္စည်းမှရမထားပါဘူး။ အဲဒီစုံတွဲဆီမှာ ရတနာရှိလိမ့်မယ်။ သူတို့ကိုပဲ သတ်လိုက်ပါ”

“တွင်းနက်ထဲက ထွက်လာတာ မင်းတို့မဟုတ်မှန်း ငါသိပြီးသားပါကွ”

ဆံပင်တိုနှင့်လူက လှောင်ပြောင်ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့မှာ ရတနာမရှိတာတော့ မှန်ပေမဲ့ မင်းတို့မြင်လိုက်တာတွေ များသွားပြီကွ”

ထို့နောက် ဆံပင်တိုလူနှင့် ကျန်သုံးဦး၏လက်ထဲမှ ဓမ္မလက်နက်များသည် ဝတ်စုံပြာဝတ်လူနှင့် ဝတ်ရုံဖြူဝတ်လူငယ်တို့၏ လည်ပင်းများကို အသီးသီးပိုင်းဖြတ်လိုက်ကြတော့သည်။ ထိုလူနှစ်ဦးသည် အသက်မဲ့ခန္ဓာများသည်လည်း ရေအောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

ယခုအခါတွင် ကျန်းချန်ရွှမ်တို့ဇနီးမောင်နှံနှင့် ယောင်ပင်းအန်တို့လူငါးဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

“ခင်ဗျားက ယောင်ပင်းအန် ဆိုတာလား”

ကျန်းချန်ရွှမ်မှ စတင်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယောင်ပင်းအန်တို့လူစုသည် ကျန်းချန်ရွှမ်တစ်ယောက် သူတို့ကို အကြောက်အလန့်မရှိ မေးခွန်းထုတ်ရဲ၍ အံ့သြသွားကြဟန်တူသည်။

***