မင်္ဂလာပါ မစ္စတာလင်း

သိပ်မကြာခင်ကပဲ စမစ်ဂျက်ဟာ အီဂယ်ရိုင်ယာဟိုတယိပိုင်ရှင်ကို ပြောင်းလဲသွားကြောင်း ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသည်။

ထို့အပြင်ထိုသူကဟွာရှမှ သူဌေးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းကိုလဲသိလိုက်သည်။

၎င်းသည်စမစ်ဂျက်ကို အနည်းငယ် နိုးကြားစေပြီး အိပ်မပျော်စေနိုင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်၊ တရုတ်နိုင်းငံစံတော်ချိန် 9:30 ရှိပြီး ရှိသောအခါ စမစ်ဂျက်က ဖုန်းဆက်လိုက်လေသည်။

ဆက်ဆံရေးကောင်းထူထောင်ရန် သူဌေးအသစ်နှင့် အမြန်ဆုံး စကားပြောချင်သည်။

မဟုတ်ရင်…

နှစ်ပေါင်းများစွာ ပင်ပင်ပန်းပန်းလုပ်ကိုင်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အီဂယ်ရိုငါဟိုတယ်ကနေနှင်ထုတ်ခံရမည်ကို သူစိုးရိမ်ခဲ့သည်။

စမစ်ဂျက်က "မစ္စတာလင်း၊ ဒီနှစ် ပထမနှစ်ဝက်မှာ ဟိုတယ်အခြေအနေနဲ့ နောက်နှစ်အတွက် အစီအစဉ်တွေကို မင်းကို ငါတင်ပြမယ်။ မင်း အားလားလို့ တွေးမိတယ်။"

လင်းဖန်က "မေ့လိုက်ပါ၊ ဒီနေ့ ငါအီဂယ်နိုင်ငံကို လာခဲ့မယ်..."

စမစ်ဂျက်က ဒါကိုကြားတဲ့အခါ သူ့ပုံစံက လေးနက်လာပြီး "ဟုတ်ကဲ့၊ မင်းအတွက် ဧည့်ခံပွဲကို ငါပြင်ဆင်ထားပါ့မယ်!"

"ကောင်းပြီ ဒါပဲ။" လင်းဖန် က "စကားမစပ် မင်းကအီဂယ်နိုင်ငံကမဟုတ်ဘူးလား။ ဟွာရှဘာသာစကားကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင်ပြောနိုင်ရတာလဲ"

စမစ်ဂျက်က "ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့အီဂယ် နိုင်ငံကို လာရောက်လည်ပတ်တဲ့ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းက လူတွေ ပိုများလာတဲ့အတွက်၊ နိုင်ငံအသီးသီးက ခရီးသွားတွေကို ကျွန်တော် လက်ခံရရှိပါတယ်၊ ဒါကြောင့် တရုတ်၊ ဂျပန်၊ ရုရှား၊ ဂျာမန် စသဖြင့် ဘာသာစကားမျိုးစုံကို သင်ယူခဲ့ပါတယ်။ ."

လင်းဖန် က "မဆိုးပါဘူး။"

ဒါဟာ ရိုးရှင်းတဲ့ စကားလုံးနှစ်လုံးဖြင့်ချီးမွမ်းရုံသာဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့်စမစ်ဂျက်ရဲ့ နားထဲမှာတော့ စမ်းရေလိုပင်​ဖြစ်သည်။ ချီးကျူစကားကြောင့်သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံး အပြုံးတွေနဲ့ ပြည့်နေလေလေသည်။

နံနက်စာစားပြီးနောက်လင်းဖန်သည် ၎င်း၏ ID ကတ်၊ နိုင်ငံကူးလက်မှတ်နှင့် အခြားစာရွက်စာတမ်းများကို ယူဆောင်လာကာ Cullinan​(ကား)ဖြင့်ရှေ့သို့မောင်းနှင်သွားခဲ့သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူ တံခါးခေါက်လိုက်သည်။

"ဒင်ဒေါင်!"

တံခါးက ဖြည်းညှင်းစွာပွင့်လာသည်။

အလွန်လှပသောချမ်ရီရီသည်သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

နှစ်ယောက်သား မတွေ့တာကြာပြီဖြစ်သောကြောင့်ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ဆုံတဲ့အခါ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်သံလိုက်လိုပဲတစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကိုတိုက်ရိုက် ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

သုံးနာရီခန့်အကြာတွင် လင်းဖန်နှင့် ချမ်ရီရီတို့နှစ်ယောက်လုံးသည် ၎င်းတို့၏ဝတ်စုံကို ပြောင်းလဲကာ အခန်းမှ ထွက်လာကြသည်။

သူတို့နှစ်ယောက် Cullinan (ကား)မှာပထမဆုံးထိုင်တဲ့အခါ ချမ်ရီရီရဲ့ အိတ်ကပ်ထဲက လက်ကိုင်ဖုန်းက အသံမြည်လာပါတော့သည်။

"ငါလာနေပြီ..."

ချမ်ရီရီသည် စကားအနည်းငယ်ပြောပြီး ဖုန်းချလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် Cullinan(ကား)အတွင်းပိုင်းကို စူးစမ်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ "တကယ်တော့ Cullinan (ကား)၊ ပစ္စည်း၊ သက်တောင့်သက်သာနဲ့ အင်ဂျင်ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အဲဒါက အထွတ်အထိပ်ပါပဲ။"

"နောက်တန်းမှာလည်း နေရာလွတ်တွေ အများကြီးရှိတော့ လှဲအိပ်လို့ကောင်းမှာကို ငါကြောက်တယ်။"

လင်းဖန်က "တကယ်လား ဒါဆို နောက်တစ်ခါ ဒီမှာ အိပ်​​ကြမလား"

ချမ်ရီရီသည် တစ်ခုခုကို တွေးနေပုံရပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာသည် နီမြန်းသွားလေသည်။

ကားမောင်းရင်း စကားစမြည်ပြောနေကာခဏအကြာ လေဆိပ်ကို ရောက်သွားလေသည်။

အဝေးတွင်၊ ၀တ်စုံဝတ်ထားသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် "သူဌေး၊ မစ္စတာလင်း၊ ငါတို့ ဒီမှာ!"

ချမ်ရီရီနှင့် လင်းဖန်တို့သည် အတူတူ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကြသည်။

လူတစ်စုက "ဟယ်လို၊ သူဌေး၊မင်္ဂလာပါ မစ္စတာလင်း" လို့ ပြောလာသည်။

ဒီလူတွေအားလုံးဟာဟန်စီဒီရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေပင်ဖြစ်သည်။

ချမ်ရီရီသည်လင်းဖန်ရှေ့ တစ်ယောက်တည်းနေချိန်၌ ဘာမှနားမလည်သော ကလေးမလေးနှင့်တူသည်။

သို့သော် ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းများ၏ရှေ့တွင်မူသူမသည်ဘုရင်မတစ်ဦးကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး အလွန်စည်းကမ်းတင်းမာပြီး တည်ကြည်လေသည်။

ချူလီဆိုတဲ့အမျိုးသမီးက "သူဌေး ငါတို့ ဘယ်လေယာဉ်နဲ့ အီဂယ်နိုင်ငံကို သွားမျာလဲမသိဘူး" လို့မေးလိုက်သည်။

မနေ့က သူမ လေယာဉ်လက်မှတ်ကို မူလက မှာယူချင်သော်လည်း ရုတ်တရက် လေယာဉ်လက်မှတ် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဟု ချမ်ရီရီထံမှ ရုတ်တရက် ဖုန်းဝင်လာကာ မနက်ဖြန် လေဆိပ်ကို တိုက်ရိုက်သွားနိုင်တယ်လို့ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ချမ်ရီရီသည် မည်သည့်လေယာဉ်ဖြစ်သည်ကိုတေည့မပြောခဲ့ပေ။

ချမ်ရီရီက သူမကို အဖြေမပေးဘဲ လင်းဖန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ ဘယ်လေယာဉ်မှန်း သူမလဲမသိလို့ပါပင်ဖြစ်သည်။

မနေ့က လင်းဖန်က လေယာဉ်ကို စီစဉ်မယ်လို့ပဲ ပြောခဲ့သည်။

လင်းဖန်က "လေယာဉ်ရှေ့မှာရှိ၊ သွားရအောင်"

လူတိုင်းက အများကြီးမမေးဘဲ လင်းဖန်နောက်ကို လိုက်သွားကြသည်။

ရှဂိုလေကြောင်းလိုင်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် လှပသော လေယာဉ်အမှုထမ်း သုံးဦးစလုံးက “ဟယ်လို မစ္စတာလင်း” ဟု ဆိုကြသည်။

Admin, [4/12/2025 2:05 PM]

ရှေ့တွင်ရပ်နေသော ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးက ပြုံးပြီး "မစ္စတာလင်း၊ အခု လေယာဉ်ပေါ်တက်မှာလား ဒါမှမဟုတ် VIP ဧည့်ခန်းမှာ အနားယူပြီးမှသွားမှာလား" လို့ ပြောလိုက်သည်။

လင်းဖန်က “ရီရီအနားယူရင်း တစ်ခုခုစားချင်လား” လို့ မေးလိုက်သည်။

ချမ်ရီရီက ခေါင်းခါပြီး "လေယာဉ်ကို တိုက်ရိုက်သွားတာက ပိုကောင်းပါတယ်။ပြီးတော့ လေယာဉ်ပေါ်မှာလဲ စားစရာရှိတယ်လေ''

လင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီလေ၊ လေယာဉ်ဆီ တိုက်ရိုက်သွားရအောင်''

ထို့ကြောင့် လေယာဉ်အမှုထမ်းသုံးဦးသည် လင်းဖန်နှင့် အခြားသူများကို နိုင်ငံကူးလက်မှတ်နှင့် အထောက်အထားစာရွက်စာတမ်းများကို စစ်ဆေးရန် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် အစိမ်းရောင်လမ်းအတိုင်း လမ်းလျှောက်ကာ Mercedes-Benz ဘတ်စ်ကားကိုစီးကာ လေဆိပ်(လေယာဉ်တွေထားတဲ့နေရာကိုဆိုလိုတာပါ)သို့ တည့်တည့်သွားခဲ့သည်။

ဒါကိုကြည့်ရင်း....

လူအတော်များများက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောနေရုံမှတပါး မကူညီနိုင်ပေ။

"မင်း သတိထားမိပြီးလား ငါတို့ လက်မှတ်တွေ စစ်ဆေးပုံမပေါ်ဘူး"

"ဟေး၊ ဒီလိုပဲ!"

"ဒါဆို ငါတို့က ဘယ်လိုဝင်လာတာလဲ"

"လေဆိပ်မှာ ပြေးဆွဲတဲ့ ဘတ်စ်ကားတွေက ဘက်ထရီကားတွေပဲ မဟုတ်လား။ ဒီနေ့ ဘာကြောင့် ဇိမ်ခံကား ကို ပြောင်းလာတာလဲ။"

လူတိုင်း၏ဆွေးနွေးမှုကြားတွင် Mercedes-Benz ဘတ်စ်ကားသည် ဇိမ်ခံခရီးသည်တင်လေယာဉ်၏ရှေ့တွင် ခိုင်မာစွာရပ်သွားသည်။

လင်းဖန် နှင့် အခြားသူများသည် Mercedes-Benz ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် အရပ်မြင့်မြင့်၊ချောမောလှသော အသွင်အပြင်နှင့် မျက်နှာတန်ဖိုးများ 85 မှတ်အထက်ရှိ လှပသော လေယာဉ်မယ်အမျိုးသမီးတစ်စု သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက် တန်းစီရပ်ပြီး ကွေးညွတ်ပြီး "မင်္ဂလာပါ မစ္စတာလင်း။''ဟုနှုတ်ဆက်လိုက်ပါသည်။

ဒီမြင်ကွင်းကိုဟန်စီရှိဝန်ထမ်းများနှင့် ချမ်ရီရီ တို့သည် အနည်းငယ် လန့်ဖျပ်သွားကြသည်။

ထို့နောက် အားလုံးက လင်းဖန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ မနေနိုင်တော့ပေ။

လင်းဖန်သည် သူ့နှာခေါင်းကို ထိကာ "သွားကြလေ၊ လေယာဉ်ပေါ်တက်ရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ချမ်ရီရီ ၏ သွယ်လျသော လက်ကို တိုက်ရိုက်ကိုင်ကာ လှပသော လေယာဉ်မယ်နှစ်တန်းကြားမှ ဖြတ်သွားလိုက်သည်။

ဒီအခိုက်အတန့်မှာပဲချမ်ရီရီ သည် ရုတ်တရက် အဖြူရောင်မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ဆွေမျိုးများနှင့် သူငယ်ချင်းများ၏မျက်စိအောက်တွင် လင်းဖန်ကလက်ကိုဆွဲကာ စင်မြင့်ဆီသို့ လျှောက်သွားနေသကဲ့သို့ပင် ချမ်ရီရီသည် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသောခံစားချက်တစ်ခု ခံစားလာရသည်။

ဒါကိုတွေးပြီး အမြဲသတိမထားမိဘဲ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေတတ်သော ချမ်ရီရီ သည် သူမ၏ချောမောလှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် နီရဲနေလေသည်။

လင်းဖန်က "မင်း ချွေးတွေထွက်နေပုံရတယ်၊ မင်းနည်းနည်းပူနေတာလား"

ချမ်ရီရီ က လေယာဉ်ထိုင်ခုံတွင်ထိုင်ချလိုက်ပြီး "ဟုတ်...ဟုတ်တယ်"

လင်းဖန်က "ဒါဆို မြန်မြန်သွားရအောင်"

"အင်း!" ချမ်ရီရီ က အားတက်သရော ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

အားလုံးက လေယာဉ်ပေါ်တက်တော့ အထဲမှာ ဘယ်သူမှမရှိဘူး၊ အရမ်းကျယ်တာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လူအုပ်ကြီးက ထိုင်နေပြီးနောာက်နှစ်တန်းစီ ရပ်နေတဲ့ လှပတဲ့ လေယာဉ်မယ်တွေက ဖြတ်လျှောက်သွားကြသည်။

ရှေ့က လျှောက်လာတဲ့ လေယာဉ်မယ်က ပြုံးပြီး "မစ္စတာလင်း၊ ဧည့်သည်တွေ လာအုံးမှာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းဖန်က ပြန်မဖြေဘဲ ချမ်ရီရီကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချမ်ရီရီသည် လေယာဉ်ပေါ်ရှိလူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် "အားလုံးရောက်နေပြီ" ဟုပြောလိုက်သည်။

လေယာဉ်မယ်က "ဒါဆို ....ဆက်သွယ်ပြီး ယန်လုံမြို့ကိုသွားဖို့ ပြင်ခိုင်းလိုက်မယ်"

"အင်း" လင်းဖန်က ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ။" လေယာဉ်မယ်က ပြောလိုက်သည်။