ကုသခြင်း
Vol. 24 Ch. 360
ကြည့်ခြင်း၊ အနံ့ခံခြင်း၊ မေးခြင်းတို့သည် တရုတ်ဆေးပညာ၏ ရောဂါရှာဖွေရေးနည်းလမ်းများဖြစ်သည်။
အချို့သော တရုတ်ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်သူများသည် လူတစ်ယောက်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။
လင်းဖန်သည် ဆေးဘုရင် ၏ အတွေ့အကြုံကို ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းသည် သဘာဝအတိုင်း ကျွမ်းကျင်သော တရုတ်ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ရွှေလီမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာရှိနေတာကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။
ထို့အပြင်၊ ပြဿနာသည် အလွန်ကြီးမားပါသေးသည်။
လင်းဖန်သည် ရွှေလီကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို ဘုရင်မကြီးရီဘိုက မြင်ပြီး “မစ္စတာလင်း၊ ဒါက ငါ့မြေး ရွှေလီ၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
သာမန်မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ငေးကြည့်နေတာ သိပ်ယဉ်ကျေးတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပေ။
ထို့ထက်ကား၊ သူမသည် သူမ၏မြေးဖြစ်သည်။
လင်းဖန် က “တစ်မိနစ်၊ တစ်မိနစ် ဒါမှမဟုတ် တစ်မိနစ်လောက်ကြာရင် သူမ မူးမေ့လဲပြီး အပြင်းအထန်ဖျားလိမ့်မယ်!”
ချမ်ရီရီ ၊ နှင့် ဟန်စီဒီ၏ဝန်ထမ်းများ...
မူလက ဘုရင်မကြီး ရီဘိုရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့်စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။
သို့သော် လင်းဖန်၏စကားကိုကြားပြီးနောက် လူတိုင်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တောင့်တင်းသွားသည်။
လင်းဖန် က ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။
ဘုရင်မကြီး ရီဘိုသည်ရွှေလီဟာ သူမရဲ့ မြေးမလေး ဖြစ်ပြီးအီဂယ်နိုင်ငံ ရဲ့ မင်းသမီးလို့ ပြောဖူးသည်။
ရလဒ်အနေနဲ့ လင်းဖန် က သူမမှာ တစ်မိနစ်လောက်ကြာရင် မူးမေ့လဲပြီး ပြင်းထန်စွာ နာမကျန်းဖြစ်နေတယ်လို့ ဆိုသည်။
ဒါဘာလဲ?
ကျိန်ဆဲနေတာလား?
အီဂယ်နိုင်ငံ မင်းသမီးကို ကျိန်ဆဲနေတာလား။
ဘုရင်မကြီး ရီဘိုက အပြစ်ပြောရင်...
လင်းဖန်၏ စကားကြောင့် အခင်းဖြစ်ပွားရာ လေထုသည် အနည်းငယ် မှုန်မှိုင်းလာသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် စပ်စုသောမျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်နေဆဲဖြစ်သော ရီဘိူသည် ရုတ်တရက် သူမ၏မျက်ခွံများကို လှန်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်။
ဒါကိုတွေ့တော့ဘုရင်မရီဘို၏နှလုံးသည် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူမသည် “ဒေါက်တာ!”
အနီးနားက မှူးမတ်တွေကလည်း အော်ခေါ်ကြသည်။
“ဆရာဝန်လာနေပြီ!”
“မင်းသမီး ရွှေလီမူးလဲသွားတယ်!”
...
မကြာမီဆရာဝန်သည်အမြန်ပြေးလာခဲ့သည်။
ဆရာဝန်က ရွှေလီ ရဲ့ မျက်ခွံတွေကို အရင်ဆုံး လှန်လိုက်ပြီး နှလုံးခုန်သံတွေကို နားထောင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ဆေးထိုးပြွန်ကိုထုတ်ကာ ရွှေလီ၏လက်မောင်းကို ထိုးလိုက်သည်။
သေချာသည်မှာ ဤဆရာဝန်သည် ရွှေလီ၏အခြေအနေကို အလွန်နက်နဲစွာနားလည်သဘောပေါက်တယ်ဆိုတာပင်ဖြစ်သည်။
ဒါကို ထိုးပြီးသွားတဲ့အခါ ဆရာဝန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး “ဘုရင်မ၊မကြာခင်ပြန်နိုးလာလိမ့်မယ် “ လို့ ပြောလိုက်သည်။
အရင်တုန်းကတော့ ဆရာဝန်တွေက ရွှေလီကို ဒီနည်းနဲ့ ကုသပေးခဲ့သည်။
အကျိုးသက်ရောက်မှုက အရမ်းကောင်းသည်
သို့သော်…
ဒီတစ်ခါ သူ့အသံကျသွားပြီးနောက် ရွှေလီဟာ ရုတ်တရက် သူမရဲ့ ပါးစပ်ထောင့်မှာ အမြှုပ်တွေ အန်ထွက်ပြီး မျက်လုံးတွေက အပေါ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဒါကိုကြည့်ရင်း...
ဆရာဝန်၏နှလုံးသည် တင်းကျပ်လာပြီး သူ၏နဖူးတွင် အေးစက်သော ချွေးတစ်လွှာ ထွက်လာသည်။
သူ ကမန်းကတန်း ကွေးပြီး ရွှေလီကို အရေးပေါ် ကုသမှု ပေးခဲ့ပေမယ့် အသုံးမဝင်ပေ။
ဘုရင်မကြီး ရီဘို က စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ “ဒေါက်တာ အဆင်ပြေရဲ့လား”
ဆရာဝန်က “ဆေးက မလုံလောက်သေးဘူး၊ မင်းသမီးကို နောက်ထပ် ထိုးပေးရအုံးမယ်။”
စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ဆေးပြွန်ကို ထပ်မံထုတ်လိုက်ပြီး ရွှေလီ၏လက်မောင်းထဲသို့ ဆက်လက်ထိုးသွင်းတော့မလိုလုပ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် လင်းဖန်က ရုတ်တရက် “ဆေးမထိုးနဲ့တော့၊ သူ့မကို သေစေချင်လို့လား”
လင်းဖန်သည် သူတော်စင်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ရွှေလီသည်သူ့ရှေ့တွင် နေမကောင်းဖြစ်နေသည်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။
အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် လင်းဖန်သည် သူ့ညီမဖျားနာသွားသည့် မြင်ကွင်းကို ရုတ်တရက် တွေးမိလိုက်သည်။
စကားပြောနေစဉ်တွင် သူက ဆရာဝန်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ တွန်းချလိုက်သည်။
အစောင့်တွေက လင်းဖန်ဟာ အန္တရာယ်ပေးတဲ့လူလို့ ထင်ပြီး သူ့ကိုတားဖို့ ရှေ့ကို လှမ်းတက်လိုင်သည်။
ဒီအချိန်မှာ လင်းဖန်က “ငါ သူ့ကို ကယ်နိုင်တယ်’’လို့ပြောလိုက်သည်။
လင်းဖန် ၏စာကြောင်းတိုင်းကို ဘာသာပြန်သူက ထပ်တူပြန်လိုက်လေသည်။
ဒါကို ဘုရင်မကြီး ရီဘိုကြားလိုက်တာနဲ့ လင်းဖန်က စောစောက ပြောခဲ့တာကို ရုတ်တရက် တွေးမိလိုက်သည်။
“တစ်မိနစ်၊ တစ်မိနစ်လောက်ကြာရင် သူမ မူးမေ့လဲပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် နေမကောင်းဖြစ်လိမ့်မယ်!”
ဒါကြောင့် ဘုရင်မကြီး ရီဘိုက ကမန်းကတန်းပြောလိုက်သည်။”အားလုံး နောက်ပြန်ဆုတ်ကြ!”
ဘုရင်မကြီးရဲ့ အမိန့်ကို မလိုက်နာဝံ့သူမရှိပေ။
အစောင့်တွေက တယောက်ပြီး တယောက် ပြန်ဆုတ်သွားကြသည်။
ရုတ်တရက် ဘုရင်မကြီး ရီဘို၊ဂျေလန်၊ချမ်ရီရီနှင့် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာမှ အားလုံးတို့သည် လင်းဖနိကို အာရုံစိုက်လာကြသည်။
လင်းဖန်သည် ပန်းအနှစ်သာရမွှေးပုလင်းကိုဖွင့်ကာ ရွှေလီ၏နှာခေါင်းဝတွင် ထားလိုက်သည်။
မိနစ်ဝက်ခန့်အကြာတွင် ရွှေလီ သည် အမြှုပ်များထွက်မလာတော့ပေ။
သိသာထင်ရှားသည်က သူမ၏အခြေအနေသည် သက်သာလာခဲ့တယ်ဆိုတာပင်ဖြစ်သည်။
လင်းဖန်ဟာ ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး စနစ်ထဲက ဆေးရေဘူးတစ်ဘူးကို ဝယ်ပြီး ရွှေလီရဲ့ပါးစပ်ထဲကိုလောင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။
တကယ်တော့လင်းဖန်၏ လက်ရှိဆေးဘက်ဆိုင်ရာကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ဆေးရေကိုမသုံးဘဲ ရွှေလိသည် လုံးဝပျောက်ကင်းသွားနိုင်သည်။
သို့သော် လင်းဖန်သည် ကုသမှုပေးပါက ဆေးညွှန်းပေးခြင်း၊ ဆေးယူခြင်းစသည်ဖြင့် အလုပ်ရှုပ်မည်ဖြစ်သည်။
လင်းဖန်သည် အလုပ်ရှုပ်တာကိုမကြိုက်ပေ။
ဆေးကုသမှုခံယူပြီးနောက် ရွှေလီသည် သူမ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်သည်။
ရွှေလီက သူမသည်မြေပြင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေတာကို မြင်လိုက်ရပြီး ဘုရင်မကြီး ရီဘိုနဲ့ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေအားလုံးက သူ့ကိုကြည့်ရင်းနဲ့ အနည်းငယ် မဝံ့မရဲနဲ့ “ငါ...ဖျားနေပြန်ပြီလား?”ဟုမေးလိုက်သည်။
ဒါကိုကြည့်ရင်း...
ဂျေလန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရုံမှတစ်ပါး မကူညီနိုင်ပေ။
လင်းဖန်သည် ဆရာဝန်ကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ရွှေလီကို ကယ်တင်နိုင်သည်ဟု ပြောသောအခါတွင် သူ၏နှလုံးသားတစ်ခုလုံးသည် သူ့လည်ချောင်းထဲကနေတိုက်ရိုက်ထွက်ဖို့နည်းနည်းပဲလိုတော့သည်။
လင်းဖန်သည် သူ့ကုမ္ပဏီ၏ ဒုတိယရှယ်ယာရှင်ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဘုရင်မ ရီဘိုနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သူသည်။
တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင်...
အကျိုးဆက်တွေက လုံးဝကြောက်စရာကောင်းမှာသေချာသည်။
ဘုရင်မကြီး ရီဘိုက “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မစ္စတာလင်း၊ သူမကို မင်းကကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့သူပဲ” လို့ ပြောလိုက်သည်။
ရွှေလီက ရှက်ရွံ့စွာပြောလိုက်သည် “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...မစ္စတာလင်း”
လင်းဖန်က “ရပါတယ်”
ဘုရင်မကြီး Yibai က “မစ္စတာလင်းက ငါ့ရဲ့ရွှေလီကို ကယ်တင်ဖို့ ဘာတွေသုံးခဲ့လဲ ငါမသိဘူး?”
သူမ စကားပြောနေစဉ်တွင် သူမ၏ ရွှံ့မျက်လုံးများသည် လင်းဖန်၏ လက်ထဲက ပန်းအနှစ်သာရဆီ ကျရောက်လာသည်။
လင်းဖန်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ၊ “ရေမွှေးတစ်ပုလင်းပါ” ဟုပြောကာ လက်လွှဲပေးလိုက်သည်။
ဘုရင်မကြီး ရွှေလီသည် ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားသည်။
ရေမွှေးတစ်ပုလင်း?
ငါရဲ့ မြေးမလေးကရေမွှေးနဲ့ နိုးထလာတာလား။
သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယစိတ်ဖြင့် ဘုရင်မကြီး ရီဘိုသည် ရေမွှေးကို ဖြည်းညှင်းစွာယူကာ သူမ၏နှာခေါင်းပေါ်တင်ကာ ငြိမ့်ညောင်းစွာ နမ်းလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒါကိုငါ အရမ်းကြိုက်တယ်” လို့ အော်ပြောလိုက်သည်။
ခေတ္တနားပြီးနောက် သူက “မစ္စတာလင်း၊ နောင်မှာ ရွှေလီနေမကောင်းဖြစ်ရင် ဒီရေမွှေးကို အနံ့ခံခိုင်းရမှာလား၊ သူ့ကို ကုသဖို့ နည်းလမ်းရှိသေးလား”
သူမသည် ရွှေလီ ကို အရမ်းချစ်ပြီး သူမနေမကောင်းသည်ကိုမြင်တိုင်း အဆင်မပြေဖြစ်စေသည်။
ကံမကောင်းစွာပဲ၊ သူမကို ဘယ်ဆရာဝန်ကမှ ကုသမပေးနိုင်ပေ။
ယနေ့တွင် ဘုရင်မကြီး ရီဘိုသည် မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လင်းဖန်က “စိတ်မပူပါနဲ့၊ နောင်မှာ ထပ်ဖျားတော့မှာမဟုတ်ဘူး”
ဒါကို ဘုရင်မကြီး ရီဘို ကြားပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ သူမရဲ့ အသံတောင် စိတ်လှုပ်ရှားတာကိုဖုံးအောင်မလုပ်နိုင်တော့ပေ။
“တကယ်လား? သူမ လုံးဝပျောက်ကင်းသွားပြီလား”
လင်းဖန်က “ဟုတ်တယ်”
“အဲဒါအရမ်းကောင်းတယ်!” ဘုရင်မကြီး ရီဘို က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။