ထိန်းချုပ်မှုအတွက် တိုက်ပွဲ

ရှုနျန်ဇူက လက်ထဲတွင် ကံကောင်းမှုဖွဲ့စည်းရေး အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းကို ကိုင်ဆောင်ထားလေ၏။ သူ့မျက်နှာအထက် အပြုံးတစ်ပွင့်ရှိနေကာ သူ့တောင်ပိုင်း ချူးတိုင်းပြည်၏ ချီကံကောင်းမှုနဂါးအသစ် ခွဲထွက်လာသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

“အရှင် အပေးအယူကို ကျေးဇူးပြုပြီး ဖြည့်စည်းပေးပါ” သူ့ဘေးနားတွင် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အကြံပေးအမတ်ကြီး မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ကျုပ်က စကားတည်တဲ့သူပါ” ရှုနျန်ဇူက နဂါးစည်းတံဆိပ်ကို သူ့ဆီ ပေးရင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“သဘောတူညီချက်ရဲ့ ကဏ္ဍကိုလည်း မေ့မနေနဲ့ဦး”

“မမေ့ပါဘူး” စံပြကျိမင်က အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းကို ယူကာ ဤတိုင်းပြည်၏ ကံကောင်းမှုများစွာကို ချက်ချင်း စုပ်ယူလိုက်သည်။ ပထမဦးစွာ သူက မြောက်ပိုင်းချူးတိုင်းပြည်၏ အကြွင်းအကျန်အာရုံစိုက်မှုများကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တောင်ပိုင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ သူ့အရှိန်အဝါက သိသိသာသာ တိုးတက်လာလေ၏။ ခဏလေးအတွင်း သူ့ယခင် တန်ပြန်သက်ရောက်မှုအတွက် ထိခိုက်မှုများက ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားကာ နဂိုကျင့်ကြံဆင့် အနေအထားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

“သူ ဒီရောက်လာပြီ” ကျိမင်က ပြောလိုက်သည်။ ရှုရန်က သူ့တိုင်းပြည်အား မည်သိုနှစ်ပိုင်း အကွဲခံမည်နည်း။ သူက ယခင်ပုန်ကန်မှုကို သူ့တော်လှန်တတ်သည့် သားက လက်အောက်ငယ်သားတချို့ကို ယူဆောင်သွားပြီး ထွက်ခွာသွားသည်ဆိုလျှင် တော်လှန်မှုကို လက်ခံကောင်းလက်ခံနိုင်လိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုခွေးကောင်က ကံကောင်းမှုစုစည်းရေး အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းကို ရယူခဲ့ပြီး သူ့ကံကောင်းမှုကို နှစ်ပိုင်း ပိုင်းပစ်ခဲ့သည်။

“သူ့ကို သတ်နိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာလား” ရှုနျန်ဇူက မေးလိုက်သည်။

“တစ်ယောက်တည်းတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါနဲ့ပေါ့ …” ကျိမင်က သူ့ရွှေရောင်ဓားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်၏။

“ကံကြမ္မာဓားလား”

“လမင်းခုနှစ်စင်းရဲ့ ခေတ်ကာလက အဆုံးသတ်တော့မှာ။ ကြမ္မာက သူတို့ကို ဆန့်ကျင်နေပြီ” စံပြကျိမင်က ပြောပြီးသည့်နောက်တွင် ရှုရန်ဆီ ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။ မြေကမ္ဘာဧကရာဇ်က ရှုရှုကို ကယ်ဖို့ ကြိုးစားပြီးသည့်နောက်တွင် အားနည်းသည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၏။ သူ့အခြေအနေက ကျိမင်နှင့် ပထမတိုက်ကွက်အပြီးတွင် ပိုမိုဆိုးရွားသွားလေသည်။ ယခု သူက ဓားချက်ဖြင့် ရင်ဆိုင်ရလိုက်သည်။

ဆယ်မိနစ်ခန့် တိုက်ခိုက်ပြီးသည့်နောက်တွင် ရှုရန်က ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ကျိမင်က ပြင်ဆင်ထားကာ နေရာတစ်ဝိုက်ကို ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် မိနစ်နှစ်ဆယ်ကြာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် မြေကမ္ဘာဧကရာဇ်က အသက်တစ်သက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည်။ ကျိမင်က  ထိုသူ၏ ကံကြမ္မာအမြောက်အများကို ရလိုက်သော်လည်း အရာအားလုံးကို မစုပ်ယူပေ။ တတိယမင်းသားနှင့် သဘောတူညီချက်အရ သူက တချို့တစ်ဝက် တောင်ပိုင်းချူးတိုင်းပြည်ဆီမှ စုပ်ယူထားသည့် ကံကောင်းမှုကို ကာမိစေဖို့ရာ ပြန်လည်ပေးခဲ့သည်။

“ငါတို့ရဲ့ သဘောတူညီချက်က ပြီးမြောက်သွားပြီ” စံပြကျိမင်က ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးပါ” ရှုနျန်ဇူက နဂါးစည်းတံဆိပ်ကို လက်ခံရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေရာမှာ မနေချင်ဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား။ အကြံပေးအမတ်ကြီးရဲ့ ရာထူးက ခင်ဗျားရဲ့ အပိုင်ပဲနော်”

“မင်းသားရဲ့ အပေးအယူအတွက် ဂုဏ်ယူမိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ် ငြင်းဆန်ရလိမ့်မယ်” စံပြကျိမင်က ပြောပြီးသည့်နောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အတွက် ရှုနျန်ဇူက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ သူ့ အမေက စက္ကန့်ပိုင်းခန့်ကြာမြင့်ပြီးသည့်နောက်တွင် သူ့အနားရောက်ရှိလာလေ၏။

“သူ ထွက်သွားပြီလား” ဧကရီက မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်”

“အဲဒါဆိုရင် စံပြတစ်ယောက် မရှိဘဲ ငါတို့က တိုင်းပြည်ကို ဘယ်လိုကာကွယ်ကြမှာလဲ”

“ကြမ္မာအပေါ် မှီခိုရမှာပေါ့” ရှုနျန်ဇူက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ဧကရီက သူ့သားသည် နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခုရှိကြောင်း သိထားလေသည်။ သူက ထုတ်မပြောသည့်အတွက် သူမက မေးနေမည် မဟုတ်ပေ။

…………………………………………………..

ဝမ်ဝေ့က ရှုရန်၏ သေဆုံးမှုကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ကြည့်နေလိုက်ပြီး မျက်မှောင်အသာကြုတ်လိုက်သည်။

“အခု နောက်ဆုံးလှုပ်ရှားရမဲ့အချိန်ပဲ”

သူက လူနှစ်ဦးကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့၏။ မုန့်ခယ်နှင့် ကျားဖျင့်တို့ ဖြစ်ပေသည်။ မုန့်ခယ်က လူရိုင်းမျိုးနွယ်တွင်ရှိနေဆဲဖြစ်သည့်အတွက် ရောက်ရှိလာဖို့ အချိန်တစ်ခု ကြာမြင့်လိမ့်မည်။ သို့သော် ကျားဖျင့်က ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာ၏။

“မင်းရဲ့ အခွင့်အရေးတော့ ရောက်လာပြီ” ဝမ်ဝေ့က အနာဂတ်ဗုဒ္ဓကိုယ်ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ထိုအရာက သူ့အစား ကျားဖျင့်နှင့် တူညီနေလေသည်။

“ဒီနည်းစနစ်က မင်းရဲ့ အနာဂတ်ကိုယ်ရဲ့စွမ်းအားကို အချိန်တစ်ခုကြာ ရယူခွင့်ပြုလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုက မကြီးမားအောင်တော့ သေချာအောင်လုပ်ဦး။ စွမ်းအားက ၉၀ရာခိုင်နှုန်းအထိပဲ ရောက်ရှိနိုင်တယ်။ မင်းက မုန့်ခယ်နဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့ရလိမ့်မယ်”

“ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်”

 ဝမ်ဝေ့က သူ့ကို လွှတ်လိုက်သည်။

……………………………………………….

ရှုရန်က လျှို့ဝှက်နေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။ အသက်တစ်သက်ဆုံးရှုံးသွားပြီးသည့်နောက်တွင် သူက နောက်ထပ် အသက်တစ်သက်မျှသာ ကျန်ရှိတော့လေသည်။ ဤသည်က ရှုရှုအပေါ် အသုံးပြုဖို့ရာ ဉာဏ်ရှိရာကျသည်လား မသိပေ။ သူက တုံ့ဆိုင်းနေရင်းဖြင့် တစ်စုံတစ်ခု အလျင်လိုလာသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။

ရှုရှုက မျက်လုံးများပွင့်လာလေ၏။

“အရှင်မင်းကြီး ကျွန်မ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။ အရှင်က ဘာလို့ ဖြူဖျော့နေရတာလဲ” ရှုရှုက အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ရှုရန်က ပါးစပ်ဟပြီး ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

“ကျွန်မ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာလား။ ကျွန်မကို ဖန်တီးသူက ကျွန်မကို စည်းတံဆိပ်ထဲကနေ ထွက်လို့မရဘူးလို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ဒီလိုနေ့ရက်ရောက်လာမယ်ဆိုတာ အမြဲတမ်း သိနေခဲ့တယ်” ရှုရှုက ပြောလိုက်သည်။

“ရှုအာ ဘာမှမစိုးရိမ်နဲ့။ မင်း အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်” ရှုရန်က သူမ၏ လက်ကိုဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မရဲ့ အကြီးမားဆုံး ပျော်ရွှင်မှုက အရှင်နဲ့ တွေ့ရတာကိုပဲ” ရှုရှုက အားနည်းနေသည့်လက်ကို မြှောက်ကာ သူ့မျက်နှာကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

“ကျွန်မရဲ့ အကြီးမားဆုံး နောင်တကလည်း အရှင်နဲ့ တွေ့ဆုံရတာပဲ။ ကျွန်မ ခွဲခွာရတဲ့ နာကျင်မှုမျိုးကို ထပ်ပြီး မလိုချင်တော့ဘူး”

“အဲ့လို မင်္ဂလာမရှိတဲ့ စကားတွေမပြောပါနဲ့” ရှုရန်က ရှုရှု၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလျင်အမြန်ပျော က်ကွယ်လာနေကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။ သူက အံကြိတ်ကာ သူတို့၏ တည်ရှိမှုဆက်နွယ်ရေးနည်းစနစ်ကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းကြီး မလုပ်ပါနဲ့” ရှုရှုက မျက်ရည်များ စီးကျလာကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မအတွက် အရမ်းနောက်ကျသွားပါပြီ။ ကျွန်မအတွက်နဲ့ အရှင် ဒုက္ခအဖြစ်မခံပါနဲ့”

“မင်း အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်လို့ ပြောတယ်မလား။ အဲ့လိုဆိုရင် မင်းအဆင်ပြေသွားမှာပါ” ရှုရန်က တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိတော့ဘဲ နည်းစနစ်များကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်သည်။ သူက အသက်တစ်သက်ကို စတေးလိုက်၏။ သို့သော်လည်း ရှုရှု၏ စကားများက မှန်ကန်နေလေသည်။ သူမ၏ တည်ရှိမှု ပြိုလဲသွားမှုက  အတော်လေး အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။ ရှုရန်က သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပျောက်ကွယ်နှုန်း ရပ်တန့်သွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ…

ရှုရန်က တွေးရင်း ထိတ်ထိတ်ပျာပျာ မဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူက သူမကို ကြည့်နေရင်းဖြင့် သူမ၏ အသက်ဓာတ်က အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားမိလိုက်ကာ သူ့နှလုံးခုန်နှုန်းက ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။ ရုတ်ချည်းဆိုသလို အသိဝင်လာသလိုမျိုး ရှုရန်က ခေါင်းတစ်ခုကို ရောက်ရှိလာ၏။

သူမ၏ တည်ရှိမှုမှာ ပြစ်ချက်ရှိ ပြီးပြည့်စုံမှုပါဝင်နေတာ။ ငရဲ ၃၃ဘုံကလည်း ပြစ်ချက်ရှိနေတာ။ တကယ်လို့ သူမ၏ တည်ရှိမှုကို ငရဲဘုံနဲ့ ဆက်သွယ်လိုက်မယ်ဆိုရင် သူမရဲ့ ပြီးပြည့်စုံမှုကို ငါ့ရဲ့ ငရဲဘုံ ပြီးပြည့်စုံမှုဖြစ်အောင်လုပ်ပြီး သုံးလို့ရတယ်။ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ ငရဲဘုံက သူမရဲ့ မပြီးပြည့်စုံမှုကို ပြီးမြောက်သွားစေလိမ့်မယ်…

ထိုအတွေးက ရဲတင်းလှသော်လည်း ရှုရှုကို ကယ်တင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်နေဟန်ပေါ်သည်။ ပို၍ကောင်းသည်က ရှုရန်သည် ကျောက်ခဲတစ်လုံးဖြင့် ငှက်နှစ်ကောင်ပစ်နိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

သူက ငရဲဘုံထိန်းချုပ်မှုကို အသုံးပြုကာ နှစ်ဦးကို ဆက်နွယ်လိုက်သည်။

ဒါက အလုပ်ဖြစ်တယ်လား…

ရှုရန်က တွေးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း အပြည့်အဝ မသေချာသေးပေ။ သူက မျက်လုံးမှိတ်ကာ ဤဒိုင်မေးရှင်းရှိ အပြောင်းအလဲကို ခံစားမိလိုက်၏။

ဟုတ်တယ်။ စည်းမျဉ်းတွေက ပြီးပြည့်စုံလာပြီ။ ရှုရှုရဲ့ တည်ရှိမှုကလည်း ပြိုလဲတာ ရပ်တန့်သွားပြီ။ မဟုတ်ဘူး။ သူမက ပြီးပြည့်စုံစွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနေပြီ…

ရှုရန်က အပြုံးဖြင့် တွေးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ယံ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ အနက်ရောင်ဧကရာဇ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူတစ်ယောက်က ရှုရန်အား ဒေါသတကြီး ကြည့်လာလေ၏။

“အရူး”

“ယင်ကျန်း” ရှုရန်က အော်ပြောလိုက်သည်။ သူက အလျင်လိုနေသည့်အတွက် သူ့တတိယသားသည် မဟာချင်တိုင်းပြည်နှင့် ပေါင်းပြီး သူ့ငရဲဘုံကို ထိန်းချုပ်မှုတချို့ ရယူလိုကြောင်း မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။

ယင်ကျန်းက ထိုအရူးကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ရှုရှုကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်၏။ သို့သော်လည်း မအောင်မြင်နိုင်ခင် လူသုံးယောက် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ လက်လေးဖက်ရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ယောက်၊ ကျားဖျင့်နှင့် မုန့်ခယ်တို့ ဖြစ်၏။

“အရှင် လူသားဧကရာဇ် နောက်ဆုံးတော့ တွေ့ရပြီပဲ” လက်လေးဖက် သက်ရှိက ပြောလာလေသည်။

“တာအိုအခွင့်အလမ်းဂိုဏ်းက ကောင်စုတ်လေး” ယင်ကျန်းက အေးစက်စက်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး”

“အဲ့လို ဟုတ်လို့လား။ ကျုပ်က ငရဲဘုံကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်နိုင်ဖို့ အများကြီး အားစိုက်ထုတ်ခဲ့ရတာ”

“ဝမ်ဝေ့” ရှုရန်က အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ထိုသူက တခြားသူကိုယ်ကို  အသုံးပြုထားသော်လည်း ထိုဝိညာဉ်၏ အငွေ့အသက်ကို မမေ့နိုင်ပေ။

“အဲဒါဆိုတော့ ရှုရှုက မင်းရဲ့ လက်ချက်လား” ရှုရန်က မေးလိုက်ပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လက်သီးဆုပ်မိသွားသည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ဝေ့က သူ့ကို တစ်ချက်မှ မကြည့်ပေ။ ရှုရှုက နယ်ရုပ်တစ်ခုကလွဲ၍ ဘာမှမဟုတ်ပေ။ ယခု သူမက အသုံးမဝင်တော့ပေ။

“ဒါက ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးသတိပေးမှုပဲ” ယင်ကျန်းက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားရဲ့ သတိပေးခြိမ်းခြောက်မှုက ကျုပ်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး” ဝမ်ဝေ့က ပြောရင်းဖြင့် စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူက ရှုရှုကို ထိန်းချုပ်ပြီး ဤငရဲဘုံနှင့်ပြီးပြည့်စုံမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ကာ ထိန်းချုပ်မှု ရယူလိုက်သည်။ ယင်ကျန်းက အမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လာ၏။ သူက ဤနေရာကို တိတ်တဆိတ်ကျူးကျော်ခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်၏။ ဆိုလိုသည်မှာ သူက ဝမ်ဝေ့ထက် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးနေသည်။

သို့သော်လည်း ငရဲ ၃၃ ဘုံက ပြီးပြည့်စုံဖို့ရာ အလိုလိုသိစိတ်ရှိနေဟန်ပေါ်သည်။ ဝမ်ဝေ့က ထိုအလိုလိုသိစိတ်ကို အသုံးချကာ စွမ်းအားကို ရယူခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ” ရှုရန်က အော်ပြောရင်း ဝမ်ဝေ့ဆီ ဝင်လာသည်။

“ရှုရန် ငါ့ကို မျိုးနွယ်တွေဆီကနေ ထွက်ပြေးရအောင် ဖိအားပေးနေတုန်းက မင်းရဲ့ ခေါင်းကို ဆွဲဖြုတ်မယ်ဆိုပြီး ကျိန်ဆိုခဲ့တယ်။ အခု အဲဒီကတိစကားကို တည်ဖို့ ရောက်လာတာ” မုန့်ခယ်က လမ်းကို ပိတ်ဆို့ကာ ပြောလိုက်သည်။ လူရိုင်းဘုရင်က ကျားဖျင့်နှင့် လက်တွဲကာ ဤခေတ်ကာလ၏ နောက်ဆုံးသော လမင်းကို သတ်ဖို့ ကြံရွယ်ထားသည်။

ထိုစဉ် ဝမ်ဝေ့က လူသားဧကရာဇ်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နေလေ၏။ အစပိုင်းတွင် နောက်ကောက်ကျကျန်နေခဲ့သော်လည်း သူက အလျင်အမြန် လက်ဦးမှု ရယူလာကာ နေရာ၏ ၄၀ရာခိုင်နှုန်းကို ထိန်းချုပ်လာနိုင်သည်။ ယင်ကျန်းကမူ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်၏။

လူသားဧကရာဇ်က သူ့အား အေးစက်စက်ကြည့်ပြီးသည့်နောက်တွင် သူ့မျက်ဝန်းအထက် ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားသည့် အလင်းရောင်တချို့ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

“မြေကမ္ဘာဓား” သူက သံသရာစွမ်းအား ပါဝင်နေသည့် အနက်ရောင်ဓားတစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ သူက ရိုက်ချလိုက်ပြီး ငရဲဘုံကို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်၏။ သူက ၆၀ ရာခိုင်နှုန်း ထိန်းချုပ်မှုရရှိထားပြီး ဝမ်ဝေ့ကမူ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်ပေသည်။

“မင်းကို မှတ်ထားမယ်” ယင်ကျန်းက အေးစက်စက် ပြောပြီးသည့်နောက်တွင် ငရဲဘုံမှ သူ့အပိုင်းဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေသည်။