ကံကောင်းချင်တော့...
Vol. 51 Ch. 763
#ဘာသာပြန် = စနိုးဝှိုက်
လင်းဖန်..ဖရဲစေ့တွေ ထည့်ထားတဲ့..အထုတ်ကို နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ် ဆီလှမ်းပေးလိုက်တယ်..။နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ်ဟာ..အထုတ်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ပြီး..ပြုံးပြလိုက်ပါတယ်..။သူ အသိအမှတ်ပြုစွာ..လင်းဖန်ကို ခေါင်းညိမ့်ပြခဲ့ပါတယ်..။
သူ ထွက်ခွာဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ..။
လင်းဖန် နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ်ရဲ့ လက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်တယ်..။
"ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ.."
လင်းဖန် မေးလိုက်တာပါ..။
နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ်ဟာ..အသံတစ်ချို့ကို ပြုလုပ်ပြီး သူ ထွက်သွားတော့မယ် ဆိုတာကို အချက်ပြနေခဲ့ပါတယ်..။
ကျိုးမင်ချင်း ပြောလိုက်တယ်..။
"အစ်ကိုကြီး..ခင်ဗျား..ဒီလိုထွက်သွားလို့ မရဘူးလေ..။ခင်ဗျားရဲ့ သမီးက..ခင်ဗျားကို မလိုချင်တော့တဲ့ ပုံပဲ..။ကျုပ်တို့ ခင်ဗျား အတွက် ..ရှင်ပြချက် တစ်ခု ရအောင်လုပ်ပေးမယ်..."
နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ်ဟာ ဒါကို ကြားတဲ့ အချိန်မှာ ချက်ချင်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်တယ်..။
ကျိုးမင်ချင်း ထပ်ပေါင်းပြောလိုက်တယ်..။
"ဒါက အဆင်ပြေပါတယ်..သူက ကျုပ်ရဲ့ ဆရာပဲ..။သူက ရှန်ဟိုင်း TV ကလူတွေနဲ့ သိတယ်လေ..။ဆရာက ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့တောင် ဒီကိစ္စကို ဆွေးနွေးပေးလိူ့ရတယ်..။သူမလို သမီးမျိုးက ဘယ်လိူလုပ်ပြီး တည်ရှိနေရတာလဲ..."
"ခင်ဗျားက သူမကို မွေးစားပြီး ဒီနေ့အထိ ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ခဲ့ရတာလေ..။ဘယ်လိုလုပ် သူမက ခင်ဗျားကို စွန်ပစ်ခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ..။ကျုက်ဒါကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး..."
လင်းဖန် ပြောလိုက်တယ်..။
"ကျွန်တော် ဒီက ခေါင်းဆောင်နဲ့ စကားနည်းနည်း ပြောကြည့်ပါ့မယ်..."
နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ်ဟာ ဒါကိုကြားတဲ့ အချိန်မှာ စိတ်ပူသွားခဲ့တယ်..။သူ လင်းဖန် ရဲ့ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းနေခဲ့ပါတယ်..။ယင်းနောက် သူက လင်းဖန်ရဲ့ ရှေ့မှာရပ်လိုက်ပြီး..ခေါင်းဆောင်ပိုင်းတွေနဲ့ သွားမတွေ့ဖို့ အတွက် ဒူးထောက်တောင်းပန်ဖို့တောင် လုပ်နေခဲ့ပါတယ်..။
လင်းဖန် ချက်ချင်း နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ်ကို ဆွဲထူလိုက်ပြီး...
"ခင်ဗျား... ဟင်း...."
နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ်ကတော့..ဟန်အမူအရာတွေကို ပြနေခဲ့ပြီး..ရှန်ဟိုင်း TV ကို လက်ညိုးထိုးပြပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကို ပုတ်နေခဲ့တယ်..။
"သူမကို မြင်ရတာနဲ့တင် ငါကျေနပ်ပါပြီ..။တကယ်လို့ မင်းက သူတို့ခေါင်းဆောင်နဲ့ သွားတွေ့လို့.သူမအပေါ် အခက်အခဲတွေ ရောက်လာရင် ငါ ရင်ကွဲရလိမ့်မယ်..."
လင်းဖန် မျက်မှောင်ကျုတ်လိုက်တယ်..။သူ နဲ့ ရှန်ဟိုင်း TV ရဲ့ ဆက်ဆံရေး အရ..တကယ်လို့..သူသာ ဒီကိစ္စကို ဖော်ထုတ်လိုက်ရင် နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ်ရဲ့ သမီးက အလုပ်ပြုတ်မှာ ကျိန်းသေပါပဲ..။တကယ်လို့ အင်တာနက်ပေါ်တင်လိုက်ပြန်ရင်လည်းသူမကို အကုန်ဝိုင်းပြီး အပြစ်တင်ကြမှာပါ..။
သို့ပေမယ့် နှုတ်ဆိတ်သော ..အန်ကယ် က သူ့သမီး အရင်း မဟုတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဒီလောက်ထိ ချစ်တာကို သူ အံ့ဩမိပါတယ်..။သူရဲ့ သမီးက သူ့အပေါ် ဒီလိုတွေ ဆက်ဆံနေတာတောင်..သူ့ သမိီး အပေါ် ပြသနာ ဖြစ်လာမှာကို စိုးရိမ်နေပါသေးတယ်..။
နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ်ဟာ စိတ်ပူနေခဲ့တယ်..။ယင်းနောက် သူ ကျိုးမင်ချင်းကို ကိုယ်ဟန် အမူရာတွေနဲ့ ဆက်တိုက်ပြောနေခဲ့ပါတယ်..။
ကျိုးမင်ချင်း တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တယ်..။ ဒီလူ ဘာပြောနေတာလဲ ဆိုတာကို ..သူ နားလည်ပါတယ်..။
တကယ်လို့ ဒါသာ မင်းရဲ့ သမီးဆိုရင် မင်းဘာလုပ်မှာလဲ...
သူမကို.ဖော်ထုတ်ပြီးတော့...လူမဆန်ဘူးဆိုပြီး အရှက်ခွဲမှာလား..။ဒါက သူ လိုချင်တဲ့ အရာလို့ ထင်နေတာလား..။
"ဆရာ ကျွန်တော်တို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ.."
ကျိုးမင်ချင်းမေးလိုက်တာပါ..။
လင်းဖန် ခနလောက် တွေဝေနေခဲ့တယ်..။
"သူ့ကို ခင်ဗျား အိမ်ကို ခနခေါ်ထားလိုက်..။ဒီပြသနာကိုတော့ ကျုပ်ဖြေရှင်းလိုက်မယ်..."
ဒါက သူတို့ လုပ်နိုင်တာ အကုန်ပါပဲ..။ကျိုးမင်ချင်းဟာ တောင်တန်းဒေသက ပြန်လာကတည်းက အနားမယူရသေးပေ..။အခုလည်း နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ် ရဲ့ ပြသနာကြောင့် သူပါ ပင်ပန်းရပါတယ်..။
လင်းဖန်ထွက်လာကာ နီးမှာ နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ်ဟာ လင်းဖန်ကို လှမ်းဆွဲပြီး ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့တယ်...။သူ ..ဒီတစ်ကိစ္စကို တစ်ခြားလူတွေ မသိစေချင်သလို..သူ့သမီးလေးကိုလည်း ဒုက္ခမရောက်စေချင်ပါဘူး..။
လင်းဖန် သေဘာတူစွာ ခေါင်းညိမ့်ရုံပဲ တတ်နိုင်ပါတော့တယ်..။
အရှေ့ဘက် ဟန် အုပ်စု..။
ဝမ်မင်ယန် ပြောလိုက်တယ်..။
"ညီအစ်ကို..မင်းပုံစံကြည့်ရတာ..သိပ်မကောင်းပါလား..။တစ်ခုခု ဖြစ်လာလို့လား.."
လင်းဖန် လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်တယ်..။
"ဟင့်အင်..ကျုပ် ကိစ္စတစ်ချို့ကို တွေ့ပြီး စိတ်ပူစရာ ကြုံလာလို့..။ကျုပ် သီချင်း စတူဒီီယို ထဲ ခနသွားလိုက်ဦးမယ်..။ကျုပ်ကို မနှောက်ယှက်နဲ့ဦး..."
"မင်း တကယ် အဆင်ပြေရဲ့လား.."
ဝမ်မင်ယန် မေးလိုက်တာပါ..။
"ဟားဟား...ကျုပ်ဘာလို့ စတူဒီယို ထဲသွားတာလဲလို့ ဘာလိူ့ မမေးတာလဲ.."
ဝမ်မင်ယန် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်တယ်..။
"ငါက မင်းအပေါ်ကိုပဲ..ပိုပြီး ဂရုစိုက်တာလေ.."
လင်းဖန်ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ..။သူ စတူဒီယိုထဲကိုပဲ..လျောက်သွားခဲ့ပါတယ်..။
သူ စွယ်စုံကျမ်းကို ဖွင့်ပြီး..သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ရှာလိုက်တယ်..။
သီချင်းရဲ့ နောက်ခံ အချက်အလက်တွေက သူ့ရဲ့ အခြေအနေနဲ့ တူညီတဲ့ တစ်ပုဒ်ကို တွေ့လိုက်ပါတယ်..။မတူညီတာဆိုလို့..သမီး ဖြစ်သူရဲ့ အလုပ်အကိုင်ပါပဲ..။
သူ တီးခတ်တဲ့ တူရိယာ တေကိုယူပြီး..သီချင်းကို စတင်ပြင်ဆင်လိုက်တယ်.. ။
လက်ရှိအချိန်မှာ...သီချင်းစတိုဒီယို ထဲမှာ လင်းဖန် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေခဲ့တာပါ..။
သူ တစ်နာရီ နီးပါးလောက် အလုပ်များနေပြီးတဲ့ နောက်မှာ သီချင်း သံစဥ် ဖန်တီးမူက ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်..။
ယင်းနောက် သူ စတင်ပြီး အသံသွင်းလိုက်တယ်..။
…
နောက်တစ်ရက်..။
ရှန်ဟိုင်း TV.
"ဒုတိယ ဥက္ကဌ..ဆရာလင်းက..ဒါကို ပို့လိုက်တယ်..။သူက ဒါကို..TV အစီအစဥ် မှာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွင့်စေချင်နေတာ..."
အလုပ်သမားတစ်ယောက်က..USB တစ်ခုကို ယူလာပြီး ပြောလိုက်တာပါ..။
ဒုတိယ ဥက္ကဌ ကြောင်အသွားခဲ့တယ်..။
"ဘာကြီးလဲ..."
"ဆရာလင်းက သီချင်း တစ်ပုဒ် ဆိုထားတာ.."
အလုပ်သမားက ပြောလိုက်တာပါ..။
"သူက မနေ့က တစ်နေ့လုံး အသံသွင်းထားတာတဲ့..။တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ..သူက ဒါကို ဟီရှောင်လီ ရဲ့ အစီစဥ်မှာ တိုက်ရိုက် ထုတ်လွင့်ပေးဖို့ တောင်းဆိုထားတယ်..."
ဒုတိယ ဥက္ကဌ ဟာ ကြောင်အသွားခဲ့တယ်..။တကယ်လို့ မာစတာလင်း မနေ့က မှ သီချင်းသွင်းထားတယ် လို့ ပြောတယ် ဆိုရင် ဒါက သီချင်းသစ် မဟုတ်ဘူးလား..။
ဆရာလင်းက ပထမသီချင်း တစ်ပုဒ် ထွက်တုန်းက ဆိုရင် အကုန်လုံးကို လွမ်းမိုးနိုင်ခဲ့တာပါ..။အခု ဆရာလင်း ရဲ့ ဒုတိယမြောက်သီချင်းကို ဒီမှာ ထုတ်လွင့်ရမယ် ဆိုတော့..ဒါက သူ့တို့..ထပ်ပြီး ကျော်ကြားတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား..။
ဒါကို တွေးမိလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ဒုတိယ ဥက္ကဌဟာ ပြုံးလိုက်တယ်..။
"ကောင်းပြီ ဟီရှောင်ဟီ ဆီကို ပို့လိုက်ပြီး..ဘာမှ အမှားမရှိအောင်လုပ်ဖို့ မှာလိုက်..။အိုး.. ဒါကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွင့်တဲ့ အချိန်ကြရင်လည်း ဌာနတိုင်းက လူတွေ အကုန် နားထောင်ရအောင် ဒီဘက်ကိုလည်း ဖွင့်ထားပေးဦး..."
"သိပါပြီ..."
အလုပ်သမားဟာ ခေါင်းညိမ့်ပြီး ပြောလိုက်တာပါ..။
…
တိုက်ရိုက် ထုတ်လွင့်သည့်နေရာတွင်..။
ဟီရှောင်လီဟာ အလုပ်တွေ ရှုပ်နေခဲ့တယ်..။သူမက အလုပ်ကို အမှန်တကယ် ကြိုးစားနေပြီး..သူမဘဝကိုပါ ပြောင်းလဲ ပစ်ချင်နေခဲ့ပါတယ်..။
သူမရဲ့ အစတုန်းက ရည်ရွယ်ချက်ကတော့...အလုပ်ကို အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပြီး ပိုက်ဆံရှာကာ...တောင်တန်းဒေသကနေ သူ့အဖေနဲ့ အတူထွက်ခွာပြီး ရွှေ့ပြောင်းနေနိုင်ဖို့ပါ..။
ရှန်ဟိုင်းကို ရောက်ပြီးတဲ့ နောက်မှာ..ရှန်ဟိုင်း TV ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုဖြစ်အောင် ကိုယ့်အစွမ်းအစနဲ့ကို ကြိုးစားနိုင်ခဲ့ပါတယ်..။သူမရဲ့ အဆင့်အတန်းတူ တွေရဲ့ ချီးကျူးမူတွေက သူမရဲ့ မူလ ရည်ရွယ်ချက်ကိုတောင် မေ့ပျောက်စေခဲ့ပါတယ်..။
သူမရဲ့ နှုတ်ဆိတ်သော အဖေအကြောင်းကို ပြန်တွေးမိတဲ့ အချိန်မှာတော့ သူမ ရှန်ဟိုင်းကို ခေါ်မလာရဲခဲ့ပေ..။လူတွေက သူမရဲ့ အဖေကြောင့်.. ဝိုင်းပြီး လှောင်ပြောင်ကြမှာကို သူမ စိုးရိမ်နေမိတာပါ..။
ဒါကြောင့်..သူမ အဖေနဲ့ အဆက်အသွယ် မလုပ်တော့ပဲ..နုံချာစုတ်ပဲ့တဲ့ တောင်တန်းဒေသကိုပါ မပြန်တော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်..။
သူမ အတွေးထဲမှာ နစ်မြောနေတုန်းမှာပဲ..ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဟာ ရောက်လာခဲ့တယ်..။
"ရှောင်လီ...ဆရာလင်းရဲ့ သီချင်းသစ်ပဲ..။ခနနေရင်
နင့်ရဲ့ အစီအစဥ်မှာ ဖွင့်ရလိမ့်မယ်..."
ရှောင်လီ ခေါင်းညိမ့်လိုက်ပြီး..
"သိပါပြီ..."
ဆရာလင်း ရဲ့ နာမည်ကို ကြားတဲ့ အချိန်မှာဟသူမ တစ်ခုခုကို မှတ်မိလိုက်ပါတယ်..။မနေက သူမကို..တွေ့ဖို့လာခဲ့တဲ့ ချမ်းသာတဲ့ သခင်လေးက..စကားမပြောတတ်တဲ့ လူအိုကြီးက မာစတာလင်းနဲ့ ဘယ်လိုသိတာလဲ ဆိုပြီး စာနဲ့ပို့ကာမေးထားခဲ့တာပါ..။
သူမ ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရတယ်..။
ဆရာလင်းက ဘယ်သူလဲ..။ဆရာလင်းက အင်အားကြီးတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ..။သူမ အဖေလို တောင်တန်းဒေသမှာ နေတဲ့လူက..ဆရာလင်းနဲ့ သိနေတယ် ဆိုတာက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...။
သူမ အများကြီး ထပ်ပြီး မတွေးချင်တော့ပဲ..။USB ကို..ကွန်ပြူတာထဲ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး..အစီစဥ် တင်ဆက်တဲ့ အချိန်ဖွင့်ပြဖို့သာ ပြင်ဆင်နေခဲ့ပါတယ်..။
ဒါက ဘာသီချင်းများ ဖြစ်နိုင်မလဲ....
အချိန်ကျရောက်လာခဲ့တယ်..။
ထုတ်ရိုက်ထုတ်လွင့်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့ အချိန်မှာ အလုပ်သမားတွေက အချက်ပြလိုက်ပါတယ်..။
" ဟဲလို အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ..အစီစဥ် တင်ဆက်သူဟီရှောင်လီ ဖြစ်ပါတယ်..။အစီစဥ် မစတင်ခင်မှာ သီချင်းလေး တစ်ပုဒ်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပါ စေ..။ဒီသီချင်းက အခုမှ စတူဒီယိုကို ရောက်ထားတာပါ..။သီချင်းရေး တာရော ဆိုတဲ့ လူရောက..နှုတ်ဆက်အနမ်းကို သီဆိုထားတဲ့ ဆရာလင်းပါ.။ထပ်ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ သီချင်းရဲ့နာမည်လေးက အတော်ကို အဓိပ္ပါယ် ရှိပါတယ်..."
"ကျွန်မတို့ အစီစဥ်ကို အခုပဲ...ဘီယာတစ်လုံးလောက် ရောင်းဖို့ ရှိလား... ဆိုတဲ့ သီချင်းလေးနဲ့ စလိုက်ကြရအောင်..."
ယင်းနောက် မရေမတွက် နိုင်တဲ့ လူတွေဟာ..ဆရာလင်းရဲ့ သီချင်းလို့ ကြားတဲ့ အချိန်မှာ..သေချာ အာရုံစိုက်ပြီး နားထောင်လိုက်ကြတယ်..။ဆရာလင်းရဲ့ နောက်ထပ် သီချင်းတစ်ပုဒ်က မကြာခင်မှာ ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး..။
ရှန်ဟိုင်း TV က ဝန်ထမ်းတွေဟာလည်း သေချာ အာရုံစိုက်ပြီး နားထောင်လိုက်ကြတယ်..။သူတို့ အကုန်လုံး ဆရာလင်းရဲ့ သီချင်းအသစ်ကို နားထောင်ဖို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြပါတယ်..။
ရုတ်တရက်..။
သီချင်း ကို စတင်ဖွင့်လှစ်လိုက်တယ်..။
အစကပိုင်းမှာတော့..သီချင်းရဲ့..သံစဥ်ဟာ အေးအေးဆေးဆေး နဲ့ စတင်ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါတယ်..။
ရုတ်တရက်...သံစဥ်ဟာ စတင် မြင့်တက်လာခဲ့တယ်..။ဆွဲဆောင်မူ ရှိလွန်းတဲ့ အသံက ထွက်ပေါ် လာခဲ့ပါပြီ..။
"ငယ်စဥ်အခါက ရင်းနှီးတဲ့ အသံလေးကို ပြန်တမ်းတနေမိတယ်..."
"ဘယ်တော့မှ သတိမရချင်သလို...ဘယ်တော့မှလည်း မမေ့ပျောက်ချင်ခဲ့ဘူး..."
"ဒီ ကမ္ဘာမြေကြီး သာ မတည်းရှ်ိဘူးဆိုရင် မိုးကောင်းကင် ဆိုတာလည်း မတည်ရှိနိုင်တာကို အခုတော့ သဘောပေါက်ပါပြီ...။ဒီ ကမ္ဘာမြေကြီး မရှိရင် အိမ်ဆိုတဲ့ အရာကလည်း ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး...."
"အဖေ မရှိရင် အိမ်ဆ်ိုတာ ရှိလာမှာ မဟုတ်သလို...အဖေ မရှိရင် သမီးဆ်ိုတာ လည်း ဖြစ်ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး..."
…
ဟီရှောင်လီ ဒီသီချင်စာသားတွေကို ကြားတဲ့ အချိန်မှာ ရင်ဘတ်ထဲက..အောင့်တက်လာခဲ့တယ်..။တစ်စုံတစ်ခုက...သူမရဲ့ နှလုံးသားထဲကို ထိုးဖောက်နေသလို ခံစားနေရပါတယ်..။
"တကယ်လို့ အဖေသာ သမီးကို..ကြီးပြင်းအောင် စောက်ရှောက်ပြီး နွေးထွေးမူတွေ မပေးခဲ့ရင်...."
"တကယ်လို့...အဖေသာ မရှိရင် သမီးရဲ့ ဘဝက ..ဘယ်လို အခြေအနေများ ရောက်နေလိမ့်မလဲ...."
…
"အဖေက..စကားမပြောနိုင်ပေမယ့်...လိမ်ညာနေလား..အမှန်အတိုင်း ပြောနေလား ဆိုတာကို သူ သိတယ်လေ.."
ယင်းနောက် ဟိီရှောင်လီ..ထပ်ပြီး မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပဲ..သူမရဲ့ ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ စတင်ငိုကြွေးပါတော့တယ်..။
မှတ်ဥာဏ်တွေဟာ သူမရဲ့ စိတ်ထဲမှာ စတင်ဖြတိပြေးနေခဲ့တယ်..။
လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက အဖြစ်အပျက်တွေက သူမရဲ့ ခေါင်းထဲမှာတော့ မှတ်ဥာဏ်တစ်ခုလိုပါပဲ..။
သူမရဲ့ နှုတ်ဆိတ်သောအဖေက.. သူမကို နှင်းတောထဲကနေ အိမ်ကို ခေါ်လာခဲ့ပါတယ်..။သူမအတွက် စားစရာ မုန့်တွေကိုဝယ်ယူနိုင်ဖို့...သူမရဲ့ အဖေက မူးလဲတဲ့ အထိတောင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ရတာပါ..။သူမ စိတ်ဓာတ်ကျတဲ့ အချိန်တိုင်း သူမရဲ့ အဖေဟာ အမြဲတမ်း အားပေးခဲ့ပါတယ်..။သူမလုပ်တဲ့ အရာတွေက မှားနေရင်တောင်...အမြဲတမ်း အကောင်းဘက်ကနေ တွေးပေးတာက သူမရဲ့ အဖေပါ..။သူက စကားမပြောနိုင်ပေမယ့်လည်း..သူမ အပေါ်မှာတော့အမြဲတမ်း အကောင်းဆုံး စောင့်ရှောက်မူတွေ ပေးလေ့ရှိပါတယ်..။
ယင်းနောက် ဟီရှောင်လီ..နှာရည်တွေပါ..စတင်ထွက်လာပြီး..ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငိုကြွေးပါတော့တယ်..။
"ရှောင်လီ..ဘာ...ဘာဖြစ်တာလဲ..."
တစ်ခြား အလုပ်သမားတွေဟာ..ဟီရှောင်လီ ဆိုးဆိုးရွားရွား ငိုကြွေးနေတာကိုမြင်ပြီး...ကြောင်အနေခဲ့တယ်..။သူတို့ စိတ်ပူနေတာက...တကယ်လို့..အစီစဥ် တင်ဆက်သူသာ.. ကမောက်ကမ ဖြစ်နေရင်..ဒီပရိုဂရမ်ကတော့ တကယ်ကို အဆုံးသတ်ပါပြီ..။
သူတို့လည်း ဒီ သီချင်းကြောင့် ဝမ်းနည်းရတယ် ဆိုပေမယ့် ကိုယ့်ခံစားချက်ကိုတော့ ထိန်းနိုင်ပါသေးတယ်..။
"ကလင် ကလင်.."
ယင်းနောက် ဟီရှောငိလီ ရဲ့ ဖုန်းဝင်လာခဲ့တယ်..။
"ဟဲလို ဒါက မစ္စဟီ လား မသိ..။စကားမပြောနိုင်တဲ့.. လူနာတစ်ယောက်က မတော်တဆ ဖြစ်ထားလို့ပါ..။ခင်ဗျားက သူ့ရဲ့ သမီးလား..။ဖုန်းထဲမှာတော့ သမီးလေး ဆိုပြီး မှတ်ထားတယ်..။သူ့အခြေအနေက သိပ်မကောင်းဘူးနော်..။ခင်ဗျား ဒီမှာ ရှိနေမှ ဖြစ်လိမ့်မယ်..။ခင်ဗျား..."
ဟီရှောင်လီ.ဖုန်းထဲက လူပြောနေတဲ့လူရဲ့ စကားတွေကို ကြားတဲ့ အချိန်မှာ..ကိုင်ထားတဲ့ ဖုန်းဟာ လွတ်ကျပြီး မျက်ရည်တွေ ကျလာခဲ့ပါတယ်..။ယင်းနောက်..သူမ..ချက်ချင်းပဲ..သူမရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ယူပြီး ပြေးထွက်သွားလိုက်တယ်..။
အလုပ်သမားတွေဟာ..ဒါကို မြင်တဲ့ အချိန်မှာ ကြောင် အသွားခဲ့တယ်..။
"ရှောင်လီ...ဘယ်ကိုသွားနေတာလဲ..."
…
တိမ်ဖြူလမ်း..။
ကျိုးမင်ချင်း ပြောလိုက်တယ်..။
"ဆရာ..နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ်က ကားမတော်တဆမူ ဖြစ်လို့တဲ့..။ဒီနေ့မနက်ကတည်းက ကျွန်တော်သူ့ကို မတွေ့ရသေးတာ..။သူကအပြင်သွားတယ်ဆိုတဲ့ စာရွက်တစ်ရွက်ပဲ ထားပြီး အစောကြီး ထွက်သွားခဲ့တာလေ..။ဒါပေမဲ့ အခုပဲ သူ လမ်းပေါ်မှာမတော်တဆ ဖြစ်ပြီး ဆေးရုံးကို သွားနေတယ် ဆိုတဲ့ သတင်းကို ရလိုက်တယ်.."
လင်းဖန်ကြောင်အသွားခဲ့တယ်...။သောက်ကျိုးနဲ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ..။
ဆေးရုံတွင်..။
ဟီရှေင်လီ အတော်စိတ်ပူနေခဲ့ပါတယ်..။သူမ စိတ်ထဲမှာ ဖြတ်ပြေးနေတဲ့ ပုံရိပ်တွေက သူမရဲ့ စိတ်ဝိဥာဏ်အထိပါ ရိုက်ခတ်နေခဲ့ပါတယ်..။
တကယ်လို့ သူမ ရဲ့ အဖေသာ..သူမကိုပြန်မခေါ်ခဲ့ရင်နေရာမှာတင်..အေးခဲပြီး သေသွားတော့မှာပါ..။
သူမ အဖေကို သူမ တစ်ခုခု ပူဆာတဲ့ အချိန်တိုင်း..အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပြီး ဖြည့်စည်းပေးခဲ့တာပါ..။
သူကိုယ်တိုင်တော့ ..အဝတ်အစား အသစ်ကိုမပေးပေမယ့်...သူမကို တော့ အမြဲတမ်း အကောင်းတွေပဲ ပေးခဲ့တဲ့ အဖေတစ်ယောက်ပါ..။
သူမ အဖေ..သူမ အတွက် လုပ်ပေးခဲ့တာတွေကို ပြန်တွေးမိပြီး...ဟီရှောင်လီ ရဲ့ နှလုံးသားတွေဟာ အစိတ်စိတ် အမွာမွာ ကွဲကြေမလို ခံစားနေကြရတယ်..။
သူမ ဘာလို့ ဒီလိုတွေ လုပ်နေမိတာလဲ...
လူနာဆောင်တွင်..။
ဟီရှောင်လီ အိပ်ယာပေါ်က ..လူနာကို ကြည့်ကာ ရှေ့ကို လျောက်သွားခဲ့တယ်...။
"အဖေ...သမီး မှားသွားပါတယ်..."
နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ်ဟာ သူ့သမီးလေးကို မြင်တဲ့ အချိန်မှာ...စတင်ပြီး ငိုကြွေးလိုက်တယ်..။သူဘာတစ်ခုမှ မပြောနိုင်ပါဘူး..။သူ မျက်ရည်တွေနဲ့သာ ပြုံးနေပြီး တုန်ရီနေတဲ့ လက်တွေကို မြောက်လိုက်ပါတယ်..။သူ ဖရဲစေ့ထည့်ထားတဲ့ အထုတ်လေးကို ထုတ်လိုက်ပြီး...သူ့ သမီးလေးကို ပေးလိုက်ပါတယ်...။
သူ့ အပြုံးတွေဟာ...ပိုပိုကြီးမားလာပြီး မျက်လုံးကတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်သွားခဲ့ပါတယ်...။
ဟီရှောင်လီ...နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး..နာကျင်မူတွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့တယ်...။
"အဖေ..မဟုတ်ဘူး..."
သူမ တကယ်ကို...ဝမ်နည်းခံစားနေရပြီး...နောင်တကြီးမားစွာ ရနေခဲ့ပါပြီ..။သူမ ရဲ့ တစ်ယောက်တည်းသော အဖေ အပေါ်မှာ အေးစက်စက် ဆက်ဆံပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ လျစ်လျူရူ မိခဲ့တဲ့ အတွက် နောင်တရနေခဲ့တယ်...။
အဲ့အချိန်မှာပဲ...လင်းဖန်နဲ့ ကျိုးမင်ချင်း လူနာဆောင် က်ို ရောက်လာခဲ့ပါတယ်..။ယင်းနောက် လက်ဆောင် ရှေ့ကို ထွက်လာခဲ့တယ်...။
သူ နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ်ရဲ့..လက်ကို...ဆုပ်ကိုင်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ..မျက်မှောင်ကျုတ်လိုက်တယ်..။အသက်စွမ်းအင် အငွေ့အသက်လေးဟာ...နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ်ရဲ့...ခန္တာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်...။
"မင်ချင်း...ကျေးဇုးပြုပြီး...အလယ်အလတ် ခွဲစိတ်မူ တစ်ခုအတွက် စီစဥ်ပေးပါဦး.."
"သိပါပြီ..ဆရာ...."
တကယ်လို့ သူတို့သာ တစ်မိနစ် လောက်ထပ်ပြီး နောက်ကျရင် နှုတ်ဆိတ်သော အန်ကယ်က အမှန်တကယ် သေသွားတော့မှာပါ..။
လင်းဖန် အိပ်ယာပေါ်မှာ ငိုကြွေးနေတဲ့ ဟိီရှောင်လီကို တော့ အများကြီး မပြောတော့ပေ..။သူမ...ဒီအမှားကနေ သင်ခန်းစာ ယူပြီး... အနာဂတ်မှာ သူမရဲ့ အဖေအပေါ်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန်နဲ့ လေးလေးစားစား ဆက်ဆံဖို့သာ မျှော်လင့်မိပါတယ်....။