အခန်း (၇၅၉)
Vol. 51 Ch. 759
#ဘာသာပြန် = စနိုးဝှိုက်
စတူဒီယို ထဲတွင်..။
အကုန်လုံး ပြင်ဆင်ပြီးနေခဲ့ပါပြီ..။
စတူဒီယို အပြင်ဘက်မှာတော့ ဝန်ထမ်းတွေဟာ သီချင်စွာ စောင့်နေခဲ့ကြတယ်..။သူတို့က..ဒီသီချင်းထဲကို..သံစဥ်တွေ ပေါင်းထည့်ပြီးသွားရင် ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာကို သိချင်နေခဲ့ကြတာပါ..။
လင်းဖန် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး..အိုကေ..လို့ အချက်ပြလိုက်တယ်..။
အဲ့အချိန်မှာပဲ..သံစဥ်က စတင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်..။
လင်းဖန် မျက်လုံးကို မှိတ်ပြီး..သီချက်စတင်ဆိုလိုက်တယ်..။
အဲ့အချိန်မှာပဲ..ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ အမူအရာဟာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတယ်..။သူတို့ ရင်ထဲမှာ ရှိတဲ့..ပူဆွေးမူတွေကို ..တစ်စုံတစ်ခုက ဆွဲထုတ်လိုက်သလိုပါပဲ..။
အဲ့အချိန်မှာတော့ လူတိုင်း မျက်ရည်တွေ ကျလာခဲ့တယ်..။
အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေတဲ့ ..လူတွေကတော့ တည်ငြိမ်စွာ ပဲ..ဒီထူးဆန်းတဲ့ မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေခဲ့ကြတယ်..။သူတို့ အပြင်ဘက်ကနေ သီချင်းကို မကြားရပေမယ့်..ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး..ဒီသီချင်းက သန်မာတဲ့ စိတ်ခွန်အားပေးတယ် ဆိုတာ သိနိုင်ပါတယ်..။
"အရမ်း ကောင်းလွန်းတယ်.."
ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က ရေရွတ်လိုက်တာပါ..။သူ မျက်ရည်ကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ..။ဒီလို ဆိုရင်တောင်မှ..သူက သူ့အလုပ်ကို ဆက်လုပ်နေပါသေးတယ်..။ဇ
တကယ်လို့ အပြင်လူတွေ မြင်ရင် ကျိန်းသေ အံ့ဩမိကြမှာပါ..။သူတို့ရဲ့ အမူအရာတွေက တကယ်ကို ချဲ့ကားနေကြသလိုပါပဲ..။
လင်းဖန် သီချင်းက အခုမှ ပိုကောင်းလာသလို ခံစားလိုက်ရတယ်..။အထူးသဖြင့်..သီချင်းရဲ့ အဓိက နေရာ တွေကို ရောက်တဲ့ အချိန်မှာပါ..။သူတောင်မှာ..ခံစားချက်တွေက..ပြောင်းလဲ နေတာကို ခံစားမိပါတယ် .။
သီချင်းပြီးသွားခဲ့တယ်..။
ဒါက လုံးဝကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆုံးသတ်ပါပဲ..။
လင်းဖန် သူ့ ရဲ့ နားကြပ်ကို အောက်ဘက်ချလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်တယ်..။
"ဘယ်လိုလဲ..ပြန်နားထောင်ကြည့်ရအောင်.."
ထိုင်ခုံတွေမှာ ထိုင်ပြီးနားထောင်နေကြတဲ့..ဝန်ထမ်းတွေဟာ ကြောင်အသွားခဲ့ကြတယ်..။သူတို့ မတုန့်ပြန်နိုင်ခင်မှာ အချိန်အနည်းငယ်တောင် ယူရပါသေးတယ်..။
"ကောင်းတယ်...တကယ်ကောင်းတယ်..။ဒါက..ရှိုးပွဲမှာ သံစဥ် မပါပဲ..ဆိုသွားတာနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး။ကျွန်တော့် ခန္တာကိုယ်ထဲက..စိတ်ခံစားချက်တွေ ဆိုရင် အပေါ်ကို ခုန်ထွက်တော့မယ် အတိုင်းပဲ..။ဒါက လူတွေကို..မျက်ရည်မဆည်နိုင်အောင် ဖြစ်စေလိမ့်မယ်..။ဒါက ကျွန်တော့် တစ်ဘဝလုံးမှာတောင် အကောင်းဆုံး သီချင်း တစ်ပုဒ်ပဲ.."
"မဟုတ်ဘူး..ငါ တို့ ဆရာလင်း ရဲ့ အသံကိုပဲ .ပြောသင့်တယ်..။ငါထင်တာတော့...ဆရာလင်း ဘယ်လို သီချင်းကိုပဲ ဆိုဆို မြင့်မားတဲ့ အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်မှာ ကျိန်းသေတယ်..."
လူတိုင်း ဒါကို ကြားတဲ့ အချိန်မှာ ကြောင်အသွားခဲ့ပါတယ်..။
ဝမ်မင်ယန် ကတော့..တစ်ခြားဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်နေတော့ပါဘူး..။သူ ချက်ချင်းပဲ..သီချင်းကို ပြန်ဖွင့်လိုက်တယ်..။
သီချင်း လာတဲ့ အချိန်မှာတော့..အကုန်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပါပြီ..။
ဘယ်သူကမှ..စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောကြပေ..။သူတို့ ကိုယ့်ကိုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပဲ..စာသားထဲမှာ နစ်မြောသွားခဲ့ကြပါတယ်..။
ဝမ်မင်ယန် ပြောလိုက်တယ်..။
"ချီးပဲ..သူတို့က..အကြိမ်အများကြီးနားထောင် ပြီးတာတောငိ...ဒီအမူအရာ ဖြစ်နေတုန်းလား..."
လင်းဖန် အပြင်က အခြေအနေတွေကို မြင်နေခဲ့တယ်..။သူ တိတ်တဆိတ်ပဲ..သီချင်းပြီးတဲ့ အထိ စောင့်နေခဲ့ပါတယ်..။
အစကနေ အဆုံးအထိ..ဘယ်သူကမှ..ဒီသီချင်းရဲ့ မှော်ဆန်မူကို တောင့်မခံနိုင်ခဲ့ပါဘူး..။
သီချင်း ပြီးသွားခဲ့ပါတယ်..။
လူတိုင်းဟာ..ဝမ်းနည်းတဲ့ ခံစားချက်တွေနဲ့ ငြိမ်သက်နေခဲ့ကြတယ်..။ယင်းနောက် သူတို့ လက်ခုပ်တွေ တီးလိုက်ကြပါတယ်..။
ဝမ်မင်ယန်ဟာ စိတ်လှုပ်ရှား လွန်းနေပြီး လင်းဖန်ရဲ့ ပုခုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်..။
"ညီအစ်ကို ဒါက တကယ် အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ..။မင်း အဆိုတော် တစ်ယောက်လုပ်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ..။ငါ မင်းရဲ့ မန်နေဂျာ လုပ်ပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ထိုးဖောက်ကြမယ်..."
လင်းဖန် ဝမ်မင်ယန် ရဲ့ ပုခုံးကို ပုတ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်..။
"ဒါက လုံလောက်ပြီ..။ခင်ဗျား..ကျုပ်ကို ရောင်းစားချင်နေတာမလား..။အခု ..သီချင်းသွင်းပြီးသွားပြီ ဆိုတော့ ကျုပ်လုပ်စရာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး..။ကျုပ်သွားတော့မယ်..။သီချင်းဖြန့်တာကိုတော့ ခင်ဗျားပဲ ကြည့်လုပ်လိုက်တော့.."
ဝမ်မက်ယန် ကြောင်အသွားပြီး..
"ဒါက သီချင်းကောင်းတစ်ပုဒ်ပဲလေ..။ဘာလို့ အယ်လ်ဘမ် မထုတ်တာလဲ.."
လငိးဖန် လက်ဝေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်တယ်..။
"အဲလို လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး..။အင်တာနကိပေါ် အရင်တင်လိုက်..။တကယ်လို့ ခင်ဗျား အယ်လ်ဘမ် ထုတ်ချင်တယ် ဆိုရင်လည်း ထုတ်လို့ရတယ်..."
အခုချိန်မှာ သူ့ မစ်ရှင် ပြည့်ဖို့ကိုပဲ ဦးစားပေးရမှာပါ..။ဒီသီချင်းကနေ ရလာမယ့် အကျိုးအမြတ်တွေကို ဂရုစိုက်နေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ပါဘူး..။
တကယ်လို့ တစ်ခြားလူတစ်ယောက်သာ ဆိုရင်..မင်း ဦးနှောက်လွတ် နေတာလားလို့ ဝမ်မင်ယန် ပြောမိမှာပါ..။ဘာလို့များ အယ်လ်ဘမ် ထုတ်ပြီး ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး မလိုချင်တာလဲ..။
သို့ပေမယ့် သူ့ရှေ့မှာ ရှိတဲ့လူက..သူ့ရဲ့ ညီအစ်ကို ဖြစ်နေခဲ့ပါတယိ..။တကယ်လို့ သူ့ညီအစ်ကိုက အရူးဖြစ်ချင်တယ် ဆိုရင်..အရူးဖြစ်အောင် လုပ်ပေးလိုက်မှာပါ..။အခု သူက အင်တာနက်ပေါ် အရင်တင်စေချင်နေတော့..အင်တာနက်ပေါ် တင်ပေးရမှာပါပဲ..။သူ ဘာမှ တွေဝေ မနေခဲ့ပေ..။
နောက်တစ်ရက်..။
သီချင်းဟာ..ဘာ အတားအဆီး မှ မရှိပဲ ဝက်ဆိုဒ်တွေပေါ်ကို ရောက်သွားခဲ့တယ်..။
တက္ကစီ ပေါ်တွင်..။
ဒါရိုက်ဘာ..လေဆိပ်ကို မောင်းပေးပါ.."
လူတစ်ယောက်ဟာ..အလျင်အမြန်ပြောပြီး..ချက်ချင်းပဲ..ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ခေါ်လိုက်တယ်..။
"ရှောင်လီ..ငါအခု လေဆိပ်ကို လာနေပြီ..။ငါမင်းကို လိုက်ပို့ပေးမယ် စောင့်နေပါဦး..."
တစ်ဖက်က..လူကတော့..ဖုန်းထဲက နေ တည်ငြိမ်စွာပဲ ပြောလိုက်တယ်..။
"ကောင်းပြီလေ..မြန်မြန်လာခဲ့..။ငါ နင့်ကို စောင့်နေပါ့မယ်..."
ဖုန်းချပြီးနောက်..။
လူငယ်လေးဟာ အတော် ပျော်နေခဲ့တယ်..။ဒီ မိန်းကလေးက သူ့ရဲ့ ကောင်မလေး ဖြစ်ပြီး သူတို့ အတူတူ ရှိနေခဲ့တာ ၂ နှစ် ရှိပါပြီ..။သို့ပေမယ့် ရုတ်တရက် သူ့ရဲ့ ကောင်မလေးက နိုင်ငံခြားမှာ စာလေ့လာဖို့ သွားရမှာကို သိလိုက်တယ်..။သူကတော့ သူ့ရဲ့ ကောင်မလေးကို မသွားစေချင်ပေမယ့် စိတ်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမိပါတယ်..။အခုချိန်ကစပြီး..သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့လူ မရှိတော့ပါဘူး..။
ပုံမှန်အားဖြင့်တော့..သူက ကောင်မလေးကို သူ့အနားမှာပဲ ရှိနေစေချင်တဲ့ အကြောင်းပြောခဲ့ပါသေးတယ်..။သို့ပေမယ့် သူမက..သဘောမတူပဲ..နိုင်ငံခြားသွားဖို့ကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့တော့..သူ ကိုယ်တိုင်လည်း..သဘောတူဖို့ကိုသာ တတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်..။
သူ အခုချိန်မှာ လွတ်လပ်မူရဲ့ အရသာကို စတင်ပြီး ခံစားနေခဲ့ရတယ်..။ဒီ အနေဝေးနေတဲ့..လက်တွဲမူက ခိုင်မြဲပါ့မလား ဆိုတာကတော့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးပါဘူး..။သူ သူ့ကောင်မလေးကို ယုံကြည်သလို ကိုယ့်ကိုကိုလည်း ယုံကြည်ပါတယ်..။အခုချိန်မှာ သူတွေးနေမိတာကတော့..ဘယ်သူမှ စောင့်ကြည့်မခံရပဲ..လွတ်လပ်တဲ့ အချိန်တစ်ခူကို ကုန်ဆုံးဖို့ပါပဲ..။
အခုချိန်မှာ အခွင့်အရေးက သူ့ မျက်စိရှေ့မှာ ဆိုတော့ သူ စိတ်လှုပ်ရှားမိတာ အမှန်ပါ..။
ရှောင်လီ ဖုန်းကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်တယ်..။သူမ လည်း..နိုင်ငံခြားကို အရမ်းသွားတယ်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး..။နိုင်ငံခြားကို သွားပြီး ပညာသင်ရတာက အရေးကြီးတယ် ဆိုပေမယ့်..သူမကတော့ သူမရဲ့..သမီးရည်းစား ဆက်ဆံရေးကို ပိုပြီး တန်ဖိုးထားပါတယ်..။
သိူ့ပေမယ့်..သူမ ထွက်သွားခါနီး အချိန်မှာတောင် သူမရဲ့ ကောင်လေးက နာကျင်နေတဲ့ပုံ မပြပေ..။သူက ထွက်မသွားဖို့ ပြောနေပေမယ့်လည်း ဒါက ပုံမှန်လေသံနဲ့ပါ..။သူ့ကြည့်ရတာ သူမ နိုင်ငံခြားကို သွားသွား မသွားသွား အဆင်ပြေတဲ့ ပုံပါပဲ..။သို့ပေမယ့် သူမသာ သွားမယ် ဆ်ိုရင် သူမ ရဲ့..ပညာရေးက ထိပ်ဆုံးကို ရောက်သွားပြီး..ဘဝ အတွက် စိတ်အေးရတော့မှာပါ..။
ရှောင်လီ ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ သူမရဲ့ကောင်လေးက သူမကို တန်ဖိုးမထားပါဘူး..။တကယ်လို့ သူသာ..သူမ ရှေ့မှာ ငိုနေမယ် ဆိုရင် သူမ လုံးဝ ဆက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်မှာ မဟုတ်ပေ..။
ဒါက သူမရဲ့ကောငိလေးက..သူမကို မသွားစေချင်ဘူး ဆိုတဲ့ အကောင်းဆုံးသက်သေပါပဲ..။
သို့ပေမယ့် ဒီလို ဖြစ်မလာတာကတော့ စိတ်မကောင်းစရာပါ..။
တက္ကစီ ပေါ်တွင်..။
ဒါရိုက်ဘာဟာ မေးလိုက်တယ်..။
"လူငယ်လေး..လေဆိပ်ကို တစ်ယောက်ယောက်လိုက်ပို့ ရအောင် သွားမလို့လား..."
လူငယ်လေးဟာ ပြောလိုက်တယ်..။
"ဟုတ်တယ်..ကျွန်တော့်ရဲ့ ကောင်မလေးက နိုင်ငံခြားကို စာသွားလေ့လာမှာမလို့ ကျွန်တော်လိုက်ပို့မလို့လေ..."
ပြီးတဲ့ နောက်မှာ သူ..ဘာမှ မပြောတော့ပဲ..ဖုန်းကို ထုတ်ကာ..သီချင်းဖွင့်တဲ့နေရာကို ဝင်လိုက်တယ်..။သူ သီချင်းအနည်းငယ် နားထောင်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ..။
အဲ့အချိန်မှာပဲ..သူ သီချင်းအသစ်တစ်ပုဒ်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်..။သူ သိချင်သွားခဲ့ပါတယ်..။ဒီ သီချင်းက အဆင့်သတ်မှတ်ချက် အမြင့်ပိုင်းမှာရောက်နေတော့ ကောင်းမယ့်ပုံပါပဲ..။
ယင်းနောက် သူ နားကြပ်ကို တပ်ပြီးဟသီချင်းကို စတင်နားထောင်လိုက်ပါတယ်..။
ဒါရိုက်ဘာဟာ လူငယ်လေးကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်တယ်..။သူ့ရဲ့ ကောင်မလေးက နိုင်ငံခြားကို သွားတော့မှာ ဆိုတော့ သူတို့နှစ်ယောက် ပြတ်နိုင်တယ် အခြေအနေက အရမ်းမြင့်မားပါတယ်..။ဒါပေမဲ့ ဒီလူငယ်လေးကို ကြည့်ရတာတော့ ဝမ်းနည်းတဲ့ အမူအရာ တစ်ခုမှ မရှိပါဘူး..။
ရုတ်တရက်..။
ဒါရိုက်ဘာဟာ..နောက်ကြည့်မှန်ကနေ ကြည့်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ကောင်လေး မူမမှန်တာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်..။
သူက ငိုနေခဲ့တာပါ..။
ချီးပဲ..လူငယ်လေးက ငိုနေပြီ..။
လူငယ်လေးက ..မျက်လုံးကို ပွတ်ပြီး ငိုနေတာကို ရပ်တန့်ဖို့ ကြိုးစားတာကို သူတွေ့နေရတယ်..။သို့ပေမယ့် မျက်ရည်တွေက..ထပ်ခါထပ်ခါ ကျလာနေခဲ့ပါတယ်..။သူ့ကြည့်ရတာ အတော်ကို နာကျင်နေရတဲ့ ပုံပါပဲ...။
ကျန်းဟီ ကြောင်အနေခဲ့တယ်..။
သူ ဒီသီချင်းနားထောင်တာနဲ့ ဘာလို့ မျက်ရည်တွေ ကျလာတာလဲ..မသိတော့ပါဘူး..။
သို့ပေမယ့် သူ့ရဲ့ နှလုံးသားက နာကျင်နေပြီး မျက်ရည်တွေကို ထိန်းမထားနိုင်ခဲ့ပေ..။
သံစဥ်နဲ့ သီချင်းသံကပဲ..သူ့နားထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ် နေခဲ့ပါတယ်..။
သူ ဆက်ပြီး နားထောင်လေလေ ပိုပြီး နာကျင်ရလေ ပါပဲ..။
ဒါရိုက်ဘာဟာ ကောင်လေးကို ကြည့်ပြီး..ဒီခံစားချက်ကို နားလည်တဲ့ အမူအရာနဲ့ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေခဲ့တယ်..။
သူ ဖုန်းပြောတဲ့ အချိန်မှာတုန်းကတော့ အသံက လုံးဝကို ပုံမှန်ပါပဲ..။ဖုန်းပြောပြီး နောက်မှာမှ ဒီလောက်အထိ ငိုနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပေ..။
သူက သူအရမ်းနာကျင်နေရတာကို..သူ့ကောင်မလေးကို မသိစေချင်တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..။
နာရိီဝက်ကြာပြီးနောက်..။
ဒါရိုက်ဘာဟာ စိတ်ခံစားချက် ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့တယ်..။
ဒီနာရီဝက်လုံး လူငယ်လေးက ဆက်တိုက်ငိုနေတာ ဖြစ်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေကလည်း နီရဲနေခဲ့ပါပြီ..။
သို့ပေမယ့် သူ မသိတာက ကျန်းဟီက နားကြပ်တပ်ထားတယ် ဆိုတာပါပဲ..။သူက နားမထောင်ချင်တော့ပေမယ့်လည်း ကိုယ့်ကိုကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ..။သူ သီချင်းကို ..ထပ်ခါ ထပ်ခါ နားထောင်တဲ့ အချိန်မှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားမိပြီး မျက်ရည်တွေ ပိုပိုကျလာခဲ့ပါတယိ..။
"လူငယ်လေး..မငိုနဲ့တော့..။ငါတို့ လေဆိပ်ကို ရောက်နေပြီလေ..။ကျသင့်ငွေက ဒေါ်လာ ၁၀၀..."
ဒါရိုက်ဘာ ပြောလိုက်တာပါ..။
ကျန်းဟီ ခေါင်းညိမ့်လိုက်တယ်..။သူ အလျင်အမြန်ပဲ..ကျသင့်ငွေကို ပေးပြီး တက္ကစီပေါ်က ဆင်းဘိုက်ပါတယ်.။
အဲ့အချိန်မှာပဲ..သူ့ဆီကို အရိပ်တစ်ခုက ပြေးလာနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်..။
ရှောင်လီ သူမရဲ့ ကောင်လေး အချိန်ကြာနေတာကြောင့် ရင်ဘတ်ထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း လောင်ကျွမ်းလာသလိုပါပံ..။သို့ပေမယ့်..သူမကောင်လေးရဲ့ မျက်လုံးတွေက နီရဲနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်...။
"နင် အခု ငိုနေတာလား..."
ရှောင်လီ သူ့ကောင်လေးအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး ခံစားသွားခဲ့ရတယ်..။သူတကယ် ငိုနေခဲ့တာပါ..။သူက လမ်းတစ်လျောက်လုံး ငိုနေခဲ့တာလား..။
"ငါ..ငါ မငိုပါဘူး..."
ကျန်းဟီ မျက်လုံးတွေကို ပွတ်လိုက်တယ်..။သူ တကယ်ကို မငိုချင်ပါဘူး..။ဘယ်သူက ဒီသီချင်းကို ဆိုခဲ့တာလဲ..။ဘာလို့ လူတွေကို ပိုပိုပြီး ငိုချင်အောင်လုပ်ရတာလဲ..။
ရှောငိလီ ကျန်းဟီ ကို ဖက်ပြီး ပြောလိုက်တယ်..။
"ငါ့ကို လိမ်နေတာ ရပ်လိုက်တော့..။နင်ငိုနေတာ သိသာနေတာပဲကို..။ငါ သွားတော့မှာမဟုတ်ဘူး..။ငါ နိုင်ငံခြားကို စာလေ့လာဖို့ မသွားတော့ဘူး..။နင်နဲ့ အတူတူပဲ ရှိနေတော့မယ်..."
အဲ့အချိန်မှာပဲ ဒါရိုက်ဘာယာ လျောက်လာခဲ့တယိ..။
"မိန်းကလေး ဒိီလူငယ်လေးက မဆိုးဘူး..။သူက
အန်ကယ့် တက္ကစီပေါ်မှာ ထိုင်လာတဲ့ လမ်းတစ်လျောက်လုံး ငိုနေတာ..။အန်ကယ်က အသက်ကြီးနေပြီ ဆိုပေမယ့် အတော်ကို စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်လေ..။ထွက်မသွားပါနဲ့..။ဖြစ်နိုင်ရင် မင်းတ်ို့ နှစ်ယောက် အတူတူ ရှိနေကြပါ..."
ဒါရိုက်ဘာက ပြောလိုက်တာပါ..။
ရှောင်လီ ခေါင်းညိမ့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်..။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ..သမီး သွားတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး.."
ကျန်းဟီ.. " ?????"
ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ....
ငါ..သူမ သွားမှာကို တားမှာ မဟုတ်ဘူးလေ...။
ငါ့ရဲ့ လွတ်လပ်ဖို့..အခွင့်အရေးလေး...