ထုတ်ကုန်အသစ်

ဆောင်လီချမ်သည် ယနေ့ခေတ် တရုတ်နိုင်ငံတွင် ရေပန်းအစားဆုံး အဖျော်ယမကာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ရောင်းအားမှာ ကိုလာထက်ပင် ကျော်လွန်နေသည်။

ကြီးမားသောရောင်းချမှုပမာဏကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက်ဆောင်လီချမ်သည် နိုင်ငံအနှံ့အပြားတွင် စက်ရုံများကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။

အခြေစိုက်စခန်းအဖြစ် ကျန်ပေ့တွင် စက်ရုံအရေအတွက် အများဆုံးရှိသည်။

ဆောင်လူစက်ရုံသည်ကျန်ပေ့ ရှိဆောင်လီချမ် ၏အကြီးဆုံးစက်ရုံဖြစ်သည်။

အခုအချိန်တွင်……

ဆောင်ဝမ်မင်း၊ ဆောင်ကျင်းအန်း၊ ဆောင်ရီချမ်နှင့် အခြားသူများ အားလုံးသည် R&D ဌာနကို အဝေးမှ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ခဏအကြာတွင် အညိုရောင် လက်ဖက်ရည်ခွက်ပေါင်းများစွာသည် လူအနည်းငယ်ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ဆောင်ဝမ်မင်း ၊ ဆောင်ရီချမ်၊ ဆောင်ကျင်းအန်း နှင့် အခြားသူများ သည် ဆေးဖက်ဝင်အပင် လက်ဖက်ရည်ကို တယောက်ပြီး တယောက် ကောက်ယူပြီး တငုံစီသောက်လိုက်သည်။

ခဏအကြာ၊ ဇောင်ဝမ်မင်း က “ရီချမ်၊ တိုးတက်လာတဲ့ နံပါတ် 5 ကို မင်းဘယ်လိုထင်လဲ” လို့မေးလိုက်သည်။

ဆောင်ရီချမ်က သူပြောမပြခင် ခဏလောက် အရသာခံကာ “အရသာက နည်းနည်းတော့ ကွာတယ်”

ဆောင်ဝမ်မင်း ခေါင်းညိတ်သဘောတူသည်။

သို့သော် သူ့မျက်နှာမှာ ရွှင်လန်းမှုတော့မရှိပေ။

ကွာခြားချက်က သေးငယ်ပေမယ့် ကွာခြားချက်တော့ ရှိပါသေးသည်။

၎င်းတို့သည် ခြွင်းချက်မရှိဘဲ အလားတူ ထုတ်ကုန်အသစ်များကို မိတ်ဆက်ခဲ့ပြီး အားလုံးသည် ရှုံးနိမ့်မှုဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။

မြှင့်တင်ထားသောဗားရှင်း 5 နှင့် ကွဲပြားပါသလား။

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝန်ထမ်းတစ်ဦးသည် လင်းဖန်နှင့်အတူ လမ်းလျှောက်လာသည်။

“အဘိုးဆောင် အန်ကယ်ဆောင်၊ ကျင်းအန်း၊ မင်္ဂလာပါ။” လင်းဖန်က နှုတ်ဆက်သည်။

ဆောင်ကျင်းအန်းသည် လင်းဖန်နှင့် သဘာဝအတိုင်းရင်းနှီးသည်။

ဆောင်ဝမ်မင်း နှင့် ဆောင်ရီချမ်တို့ကိုဆောင်ကျင်းအန်း ၏မွေးနေ့တွင် တစ်ကြိမ်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

လင်းဖန် နှင့် ဆောင်ရီချမ်တို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီး ဆောင်ဝမ်မင်နှင့်လဲစစ်တုရင်ကစားခဲ့ကြသည်။

ဆောင်ကျင်းအန်း က “လင်းဖန်၊ မင်းဒီကိုဘာလို့လာတာလဲ”

လင်းဖန် က “ဆောင်လီချမ်ရဲ့ ချက်နည်းမှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ကြားတယ်... ဒါ နောက်ဆုံး သုတေသန လုပ်ထားတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင် လက်ဖက်ရည်လား။ ငါ့စမ်းကြည့်လို့ရမလား”

ဆောင်ကျင်းအန်း က “ရပါတယ်။”

လင်းဖန်သည် မယဉ်ကျေးတော့ပဲဆေးဖက်ဝင်လက်ဖက်ရည် ကောက်ယူ၍ ပါးစပ်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လောင်းချလိုက်သည်- “အရသာက နည်းနည်းချိုတယ်”

စကားပြောပြီးနောက် ဦးခေါင်းကို မော့ကာ ရှေ့က သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး အခန်းရှိ ပစ္စည်းမျိုးစုံကို ကြည့်လိုက်ပြီး “ဆေးဖက်ဝင် လက်ဖက်ရည်ဖော်မြူလာကို သိတယ်။ စမ်းကြည့်လို​လား” ဟု ပြောသည်။

ဆောင်ဝမ်မင်သည် လင်းဖန် အဘယ်ကြောင့် သူ့ကိုယ်ကူညီချင်သည်ကို နားမလည်ပေ။

လင်းဖန်သည် ဖော်မြူလာကောင်းတစ်ခုမျှ ရှိနိုင်မည်ဟု သူမထင်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူတို့၏ဆောင်မိသားစုသည် ဆေးဖက်ဝင်အပင်လက်ဖက်ရည်ကို သုတေသနပြုရာတွင် ရှေ့တန်းမှ ရောက်နေသည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ဆေင်ဝမ်မင်က “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီလေးလင်း၊မင်းလုပ်ဖို့ငါ့ကိုလိုသေးလား”

လင်းဖန်က “ငါ တစ်ယောက်လုပ်နိုင်တယ်”

ဆောင်ဝမ်မင်အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

သူလည်း ဆေးဖက်ဝင်အပင် လက်ဖက်ရည်ကို လုပ်နိုင်တာလား။

ခဏအကြာတွင် ဆောင်ဝမ်မင် ခေါင်းညိတ်သည်။

လူပေါင်းများစွာ၏အကြည့်အောက်တွင် လင်းဖန် သည် R&D ဌာနထဲသို့ ၀င်သွားသည်။

သူသည် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာရှိ ပစ္စည်းများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ချက်ခြင်းပင်၊ ဤပစ္စည်းများ၏အခန်းကဏ္ဍနှင့် စက်ပစ္စည်းအသုံးပြုမှုအားလုံးသည် ရုပ်ရှင်စခရင်များနှင့်ဆင်တူပြီး လင်းဖန်၏စိတ်ထဲတွင် အဆက်မပြတ်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် လင်းဖန်၏လက်များသည် ဖျတ်လတ်စွာ ပျံသန်းကာ.......ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းပြုလုပ်တော့သည်။

ဒါက သူ နေ့တိုင်း မီးဖိုချောင်မှာချက်ပြုတ်တဲ့ အတိုင်းသူ့လှုပ်ရှားမှုတွေကိုခေတ္တရပ်မနေဘဲ သူပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်လာတဲ့ စက်ရုံမဟုတ်တဲ့အတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့်ဆောင်ဝမ်မင်နှင့် ဆောင်ရီချမ်တို့ကိုအနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

ဆောင်ကျင်းအန်း၏ လှပသော မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် တောက်ပလာသည်။

ခဏအကြာတွင် ပြင်းထန်သော လက်ဖက်ရနံ့ သင်းပျံ့လာသည်။

ခဏအကြာတွင် ဆေးဖက်ဝင်အပင် လက်ဖက်ရည်ခွက်များစွာသည် ဆောင်ဝမ်မင်၊ ဆောက်ရီချမ် နှင့်ဆောင်ကျင်းအန်းတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

လင်းဖန်က “အရသာက ဘယ်လိုရှိလဲစမ်းပေးပါအုံး”

ထိုမှသာ ဆောင်ဝမ်မင်နှင့် ဆောင်ရီချမ် တို့က တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။

တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ကြည့်ရင်း ဆောင်ကျင်းအန်းနဲ့အတူလက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ကြပြီးသောက်လိုက်ကြသည်။

“ဂရု!”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် သဲကန္တာရမှ စိမ်းစိုသော တောင်ပေါ် တောအုပ်ဆီသို့ ရောက်လာပုံရသည်။ လေညင်းတို့သည် နားနားတွင်တိုက်နေပုံရသည်.....။

သူတို့မသိခင်မှာ သူတို့သုံးယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင် လက်ဖက်ရည်တွေ အကုန်ကုန်သွားလေသည်။

မကြာခင်မှာပဲသူတို့မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ကြလေသည်။

အံ့သြစရာ!

မယုံနိုင်စရာ။

သေချာတာကတော့... ဝမ်ဟူရဲ့ မူပိုင်ခွင့်ရထားတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်လက်ဖက်ရည်ထက် အဆ 100 ပိုကောင်းတဲ့အကောင်းဆုံး ဆေးဖက်ဝင်အပင် လက်ဖက်ရည်ဖြစ်သည်။

ဆောင်ဝမ်မင် နှင့် ဆောင်ရီချမ်တို့ကလင်းဖတ် သည် သင်္ချာဉာဏ်ကြီးရှင်ဖြစ်ပြီး သင်္ချာပုစ္ဆာများစွာကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ကြောင်း သိခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူတို့သည် အလွန်ကောင်းမွန်သော ငွေရေးကြေးရေး ပါရမီရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သုံးရက်အတွင်း 400% အမြတ်ရခဲ့သည်။

သို့သော် လင်းဖန်သည် ဤအလွန်ကောင်းမွန်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင် လက်ဖက်ရည်ကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

လင်းဖန် က “အရသာက ဘယ်လိုလဲ။”

ဆောင်ဝမ်မင် ဟာ ​​ “အရမ်းကောင်းတယ်!”

ဒီရလဒ်ကိုလင်းဖန် က မျှော်လင့်ထားပြီးသားပင်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ စနစ်မှပေးသောထုတ်ကုန်သည်ယုတ်ညံ့သောထုတ်ကုန်များ မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

လင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး “ကောင်းတယ်... ဒါက ဆေးဖက်ဝင်အပင် လက်ဖက်ရည်ရဲ့ တိကျတဲ့ ချက်နည်း(ဖော်မြူလာ)နဲ့ အဆင့်ပဲ” လို့ ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောနေစဉ်တွင် ခေါက်ထားသော စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အဖိုးတန် ဆေးဖက်ဝင်အပင်လက်ဖက်ရည် ချက်နည်းကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ပေးတာလား။

ဤသည်မှာ သေချာပေါက် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ဖော်မြူလာတစ်ခုဟု ဆိုတာက ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပါ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဖော်မြူလာကို ဆေးဖက်ဝင်အပင်လက်ဖက်ရည် ထုတ်လုပ်ရန် အသုံးပြုနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အခြားဆေးဖက်ဝင်အပင် လက်ဖက်ရည်အတွက် နေရာရှိတော့မှာမဟုတ်ပေ။

ဆောင်ဝမ်မင်နှင့် ဆောင်ရီချမ်တို့သည် ဤအရာကို အလွန်ယုံကြည်ကြသည်။

“ဒီ... လင်း... အစ်ကိုလင်း၊ ဒါက အရမ်းတန်ဖိုးကြီးလွန်းတယ်” ဆောင်ဝမ်မင် တုန်လှုပ်သောလေသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

လင်းဖန် က “ယူလိုက်ပါ ဒါက... မင်းက ကျင်းအန်း ရဲ့ မိသားစုမို့ပါ”

ဆောင်ဝမ်မင်ကလင်းဖန်ကိုကြည့်ပြီး ဆောင်ကျင်းအန်း ကိုကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြီး “ကောင်းပြီ ဒါဆို ငါယူလိုက်မယ် ဒါပေမယ့် ဒီဖော်မြူလာက အရမ်းအရေးကြီးတယ်၊ ငါဘာမှ မပေးပဲမယူနိုင်ဘူး!”

“ဒီနှစ်တွေမှာ ဆောင်လီချမ်ကို ချဲ့ထွင်ဖို့အတွက် ရန်ပုံငွေလိုတာကြောင့်ရှယ်ယာ 20% ကို ရောင်းချခဲ့ရတယ်။အခု ရှယ်ယာ 80% ကျန်ပါသေးတယ်။”

“အခု တစ်စုံတစ်ယောက်ကနေမင်းစီ ရှယ်ယာ 40% ကို မင်းဆီ လွှဲပေးမယ်”

ရှယ်ယာများနှင့် ပတ်သက်၍ လင်းဖန်သည် အလွန်အမင်း ဂရုမစိုက်ဘဲ “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်” ဟူ၍ လျစ်လျူရှုပြီးပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဆောင်ဝမ်မင်သည် ချက်နည်းအတိုင်း ဆေးဖက်ဝင်အပင် လက်ဖက်ရည်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းကို မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက် မှုန်ဝါးသော မျက်လုံးတစ်စုံသည် အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်သွားသည်။

ဆောင်လီချမ်ကယ်တင်ခံရကြောင်း သူသိလိုက်သည်။

ကယ်တင်ရုံသာမက!

အတိတ်ကရောင်းအကိုတောင်ကျော်လွန်သွားနိုင်သည်။

လင်းဖန်သည် ဆောင်လူစက်ရုံတွင် အကြာကြီးမနေခဲ့ပေ။ စကားအနည်းငယ်ပြောပြီးသောအခါ နှုတ်ဆက်သည်။

ဆောင်ကျင်းအန်းသည်လင်းဖန်ကိုလိုက်ပို့ခဲ့သည်။

နှစ်ယောက်သား ဆောင်လူစက်ရုံ၏ ကျယ်ပြောလှသော စက်ရုံဧရိယာတွင် လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ သွယ်လျသော အရိပ်များသည် နေအလင်းရောင်အောက်တွင် အချင်းချင်း ထိမိသွားကြသည်။

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဆောင်ကျင်းအန်းသည် လင်းဖန် ၏ သင်္ချာပုစ္ဆာများကို ဖြေဆိုခြင်း.... ဆေးဖက်ဝင်အပင်လက်ဖက်ရည်ကို အလေးအနက်ထား၍ ချက်နေသည်ကိုပြန်သတိရမိလိုက်သည်။

“ဗွမ်းဗွမ်း!”

တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဆောင်ကျင်းအန်းရဲ့ နှလုံးခုန်သံတွေ မြန်လာပြီး သူမရဲ့ ဖြူဖွေးလှပတဲ့ မျက်နှာလေးက နေရောင်အောက်မှာ နီရဲနေတဲ့ အထိအတွေ့ကို ပြသသည်။

【ဒင်း! စွဲဆောင်မှုရောင်ဝါ၊ မမေ့နိုင်သောအစပျိုး။ 】

လင်းဖန်၏စိတ်ထဲမှာ ပြတ်သားသောသတိပေးချက်တစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းဖန်သည် မကူညီနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ဒါပေမယ့် အံ့အားသင့်နေတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ ဆောင်ကျင်းအန်းက ရုတ်တရက် ခြေဖျားထောက်ပြီး နမ်းလိုက်လေသည်။

(￣ε￣)

(￣3)(ε￣)

…………