ငွေပေးခြင်း

နောက်တနေ့။

လင်းဖန်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်သည်။ ကြောင်တစ်ကောင်လို သူ့ဘေးမှာ လဲလျောင်းနေတဲ့ ဆောင်ကျင်းအန်း နဲ့ အဖြူရောင် ကုတင်ပေါ်မှာ နီရဲနေတဲ့အကွက်ကိုကြည့်ရင်း သူ့မျက်နှာသည်အနည်းငယ် ပြုံးပြကာဆောင်ကျင်းအန်းကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

“အမ်……”

ဆောင်ကျင်းအန်း သည် သူ၏ အကြည့်ကို ခံစားရပုံရပြီး မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

အကြည့်ချင်းဆုံသွားလေသည်။

အတန်းဖော်တွေရှေ့မှာ အေးစက်နေပြီး သူငယ်ချင်းတွေရှေ့မှာ ကြီးစိုးနေတဲ့ ဆောင်ကျင်းအန်း ...

ယခုအချိန်တွင် သူမသည် နူးညံသိမ်မွေ့သောမိန်းကလေးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေသည်၊ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာသည် နီမြန်းနေပြီး စောင်ထဲသို့ မဝင်ပဲမနေနိုင်ချေ။

လင်းဖန်က ပြုံးပြီး “မနေ့ညက ငါတော်တော်ပင်ပန်းသွားတယ်။အခု ငါ့ခွန်အားကို ဖြည့်ဖို့ အရင်စားဖို့ တစ်ခုခု မှာလိုက်မယ်”

ထိုစကားကို ဆောင်ကျင်းအန်းကြားလိုက်သောအခါ သူမ၏လှပသောမျက်နှာသည် ပို၍နီမြန်းလာသည်။

သို့သော်၊ သူမသည် အနည်းငယ်ဆာလောင်နေသောကြောင့်’အွမ်’ ဟုသာပြောလိုက်သည်။

လင်းဖန်သည် အိပ်ယာမှထကာ ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စာသားမက်ဆေ့ခ်ျတစ်ခု ပေါ်နေသည်။

“၀:၀၀ နာရီ၊ တရုတ်ဘဏ်မှ ယွမ် ၇၅၉၈,၀၀၀ ကိုရရှိသည်။”

လင်းဖန်က စာဖတ်တာကို တိုက်ရိုက် အမှတ်အသားပြုပြီး မြူချီယမ် ကြယ်ပွင့် စားသောက်ဆိုင် နှစ်ခုကို ဖုန်းဆက်ပြီး မနက်စာ ယူလာပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်သည်။

ခဏအကြာ မျက်နှာဆေးကြောပြီးနောက် လင်းဖန်သည်ဆိုင်းအင်ဝင်သည့်စနစ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

“ဆိုင်းအင်ဝင်မယ့!”

【ဒင်း! ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်း ယွမ် 10 သန်း ရသည်။ 】

လင်းဖန်သည် ၎င်းကို တိုက်ရိုက်လျစ်လျူရှုရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

“ဒင်ဒေါင်!”

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အပြင်မှာ စူးရှတဲ့ တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လှပသော ဝါးခြင်းတောင်း နှစ်လုံးလာပို့လေသည်။

ဒါ... လင်းဖန် ခုနက မှာထားတဲ့ မနက်စာ အတိအကျပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရေချိုးပြီးနောက်ဆောင်ကျင်းအန်းဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။

လင်းဖန်က “နေရတာအဆင်ပြေရဲ့လား”

ဆောင်ကျင်းအန်းသည် လင်းဖန်ရည်ညွှန်းသည့်အရာကို သဘာဝကျကျနားလည်သဘောပေါက်ပြီး သူမ၏လှပသောမျက်နှာသည် အနည်းငယ်နီသွားကာ ခေါင်းကို ညင်သာစွာခါလိုက်သည်။

“ဒါဆို လာစားလေ” လင်းဖန်က ပြောသည်။

“ကောင်းပြီ။” ဆောင်ကျင်းအန်း က ဖြေသည်။

မြုချီယမ်စားသောက်ဆိုင်နှစ်ဆိုင်၏ အရသာ၊ ဟင်းလျာများနှင့် အရသာသည် တကယ်ကောင်းသည်ဟု ပြောရမည်ဖြစ်သည်။

ဟင်းပွဲတိုင်းတွင် ပါဝင်ပစ္စည်းများသည် အလွန်လတ်ဆတ်ပြီး နူးညံ့ပြီး အရသာရှိသည်။

မနက်စာ နှစ်ခုလုံးသည်စုစုပေါင်း ယွမ် ၃၂,၉၀၀ သာ ကျသည် ။

သို့သော်လည်း လင်းဖန်နှင့် ဆောင်ကျင်းအန်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် အလွန်ကျေနပ်ခဲ့ကြသည်။

“ဗိုက်ပြည့်ပြီ၊ ခဏလောက် အနားယူချင်လား” လင်းဖန်က ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ဆောင်ကျင်းအန်း ကြားပြီးနောက် သူမ၏လှပသောမျက်နှာသည် နီမြန်းသွားပြန်သည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ မနေ့ညက လင်းဖန်က ဒီလိုပဲပြောခဲ့လို့ပင်ဖြစ်သည်။

ဆောင်ကျင်းအန်း က ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

…………

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ နှစ်ရက်ကြာသွားလေသည်။

ဆောင်မိသားစု ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းတယ်လို့ ပြောမည်ဖြစ်သည်။

နှစ်ရက်အတွင်းမှာပဲ ဆောင်လီချမ်အသစ်တွေ အသုတ်လိုက်ရောင်းချလေသည်။

ဤဆေးဖက်ဝင်အပင်လက်ဖက်ရည်ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် စျေးကွက်ထဲတွင် အပြေးအလွှား ဝယ်လာကြသည်။

ဆေးဖက်ဝင်လက်ဖက်ရည်ကို လူအားလုံး သောက်သုံးလာကြပြီး ထောက်ပံ့မှု မလုံလောက်သည့် အခြေအနေတွင်ပင် ရှိလာသည်။

တစ်ရက်စာ တင်ပို့မှုမှာတစ်လကျော်တင်ပို့မှုလောက်ရှိသည် ။

ဒါကရိုးရိုးရှင်းရှင်း ကြောက်စရာကောင်းလေသည်။

ဆောင်လီချမ်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံသာ ရောင်းချခဲ့ဖူးသော ဒမ်ဟွမ်ဆေးဖက်ဝင်လက်ဖက်ရည်ကိုလုံးဝ စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

ထို့အတွက်ကြောင့် ဒမ်ဟွမ် ဆေးဖက်ဝင်အပင် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင် ဝမ်ဟူသည် ဆောင်ဝမ်မင်ကို ဖုန်းခေါ်ဆိုကာ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ဖော်မြူလာ မူပိုင်ခွင့်ကို ဝယ်ယူရန် လိုအပ်သလားဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။

သို့သော် လင်းဖန် ၏ ဆေးဖက်ဝင်အပင်လက်ဖက်ရည်အတွက် ချက်နည်းရှိနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဘယ်မှာလိုအပ်တော့မည်နည်း။

…………

ကျန်ပေ့အဖွဲ့။

စုလင်းဟို- ကျင်းအန်း၏အိမ်ကမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပဲ၊အချိန်တိုလေးအတွင်း၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်လက်ဖက်ရည်အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဒမ်ဟွမ်: ဟုတ်တယ်။ အရမ်းအံ့သြစရာကောင်းတယ်။ ဒီနေ့ ဆောင်လီချမိတစ်ပုလင်းဝယ်လိုက်တယ်၊ဒါကအရင်ကထက်အရမ်းအရသာရှိတယ်။

တန်ရှိန်: ဒါ့ထက်၊ ဆောင်လီချမ် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ရက်လောက် မသောက်ရင် အဆင်မပြေဘူး။

လီယွင်ဟိုင်: ဟားဟား။ တန်ရှိန် ပြောတာက ကျွန်တော်ပြောချင်တာ အတိအကျပါပဲ။

ဆောင်ကျင်းအန်း: တကယ်တော့ ဒါက လင်းဖန် ရဲ့ ​ဖော်မြူလာပါ။ လင်းဖန်းသာမရှိရင် ငါတို့ဆောင်မိသားစုဟာ ဒီအချိန်မှာ တကယ်ကို အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မယ်။

စုလင်းဟို : ညီမ ကျင်းအန်းမင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ...

ဆောင်ကျင်းအန်း -ဆေးဖက်ဝင်အပင် လက်ဖက်ရည်ချက်နည်းကို လင်းဖန် က ငါတို့ကိုပေးခဲ့တာ။

ကျောက်ဘန်: အစ်ကို လင်းကအရမ်းကောင်းအံသြဖို့ကောင်းတာပဲ။

တန်ရှိန်- အဲဒီနေ့ ညစာမှာ ဆောင်မိသားစု ရဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင် လက်ဖက်ရည်ကို ပြောပြီး အစ်ကို လင်း ထွက်သွားတာ အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး။ ညီမ ကျင်းအန်းအတွက် ဆေးဖက်ဝင်အပင် လက်ဖက်ရည် ချက်နည်း သွားပေးတာကိုး။

လီယွင်ဟိုင် : အစ်ကို လင်းက ငွေကြေးပိုင်းကို လဲနားလည်တယ်၊ သီချင်းဆိုတာလဲတော်တယ်၊ ဆေးဝါးလည်း လုပ်နိုင်တယ်... အခု သူက ဆေးဖက်ဝင်အပင်လက်ဖက်ရည်ကို ပြန်လုပ်နိုင်ပြန်တယ်....အစ်ကိုလင်းကအံသြစရာပဲ

…………

လင်ဖန်းသည် ဆေးဖက်ဝင်အပင်လက်ဖက်ရည်ဈေးကွက်နှင့် ကျန်ပေ့အဖွဲ့ချတ်အဖွဲ့စကားပြောတာတာကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပါ။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ကျန်ပေ့တက္ကသိုလ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းနေ၏။

“ကင် ကလင် ကလင်”

ဒီအချိန်မှာ သူ့အိတ်ကပ်ထဲက ဖုန်းက အသံမြည်လာသည်။

လင်းဖန်သည် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုသတိပေးချက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ မလေးမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုဆိုတာကိုသိလိုက်သည်။

မဆိုင်းမတွဘဲ အဖြေခလုတ်ကို တိုက်ရိုက်နှိပ်လိုက်သည်။

“မစ္စတာလင်း၊ ဒီရက်ပိုင်း ဘယ်လိုနေလဲ” မလေးရှားက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

အစပိုင်းတွင် လင်းဖန်သည် အဲဂရု၏ ရှယ်ယာ 5% ကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မလေးသည် လင်းဖန်ကို တန်းတူရည်တူဆက်ဆံဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် တဖြည်းဖြည်းနှင့် လင်းဖန်သည် ရှယ်ယာများ ပိုများလာသည်။

ယနေ့တွင်၊အဲဂရု၏ရှယ်ယာ20%ကိုပိုင်ဆိုင်သောအချက်ကိုရောက်ရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် မလေးသည် လင်းဖန်အား မြှောက်ပင့်ပြီးပြောနေလေသည်။

လင်းဖန်က “မဆိုးပါဘူး၊ မလေးမင်းဖုန်းဆက်တာ တစ်ခုခုဖြစ်လို့လား။”

“မစ္စတာလင်းကို ငါဆက်သွယ်တာကမင်းကိုလွမ်းလို့ပါ” မလေးက ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်လား?” လင်းဖန်က ပြတ်ပြတ်သားသားပြောသည်။

မလေးသည် လင်းဖန်၏လေသံသည်စိတ်မရှည်ဖြစ်နေသည်ကိုသိလိုက်သည်။

ဒါကြောင့် သူက “ဟုတ်ပါတယ်၊ စီးပွားရေးကိစ္စတွေလည်း ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အဲဂရုက မနှစ်က ၀င်ငွေ၊အမြတ်နှင့်အမြတ်ဝေစုတွေကို တွက်ချက်ထားပါတယ်။”

“စုစုပေါင်း ၀င်ငွေက ယွမ် ၂၀၀ ဘီလီယံ၊ အမြတ်က ယွမ် ၆၀ ဘီလီယံ ရှိတယ်။ မနှစ်က မစ္စတာလင်းက ရှယ်ယာ ၅% ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာကြောင့်အခွန်နဲ့ အခကြေးငွေကို ဖြတ်ပြီးရင် ယွမ် ၂.၄ ဘီလီယံ ရနိုင်ပါတယ်။”

“ဘဏ္ဍာရေးအစီရင်ခံစာကို ကျွန်တော် မစ္စတာလင်းရဲ့ စာတိုက်ပုံးကို ပို့ထားပြီးသားပါ၊ ပြဿနာမရှိရင် သင့်ကတ်ထဲကို ငွေလွှဲပေးလို့ရလား”

အမြတ်ဝေစု ယွမ် 2.4 ဘီလီယံ ?

မဆိုးပါဘူး!

“ဒင်း!”

လင်းဖန်သည် ဖုန်းကို နားထောင်လိုက်သောအခါ သူ့ဖုန်းသည် အနည်းငယ်တုန်ခါသွားသည်။

အီးမေးလ်တစ်စောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းဖန်စစ်ဆေးရန် စောင့်မနေဘဲ စူပါစမတ်နာရီပေါ်မှ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်- အစီရင်ခံစာသည် မှန်ပါသည်။

ဒါကိုကြည့်ရင်း...

လင်းဖန် က “ကောင်းပြီ ပိုက်ဆံပေးလို့ရပြီ”

မလေးက အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ဒါက ယွမ် ၂.၄ ဘီလီယံ ပါ။

မစစ်ဆေးတော့ဘူးလား။

သို့သော်လည်း မလေးသည် ၎င်း၏စိတ်ပြောင်းသွားပြီ လင်းဖန်သည် ယခုအခါ အဲဂရု၏ ရှယ်ယာ 20% ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ထို့အပြင် ပန်ကူဂရုတွင် ရှယ်ယာ 20% ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

အခြား ကုမ္ပဏီများစွာ၏ ရှယ်ယာများလဲရှိသေးသည်။

2.4 ဘီလီယံသည် အခြားသူများ၏အမြင်တွင် များပြားလှသည်။

သို့သော် လင်းဖန်၏မျက်လုံးထဲတွင်တော့ ဘာမှမဟုတ်သည်မှာသူကြောက်နေမိသည်။

ထို့အပြင် အဲဂရု၏ဘဏ္ဍာရေးအစီရင်ခံစာသည်သာမန်လူများ၏အမြင်တွင်အလွန်လျှို့ဝှက်ထားသည်။

ဒီလိုငွေကြေးအရင်းအနှီးရှိတဲ့ လင်းဖန်အတွက်တော့ ဒါဟာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုမဟုတ်ပေ။

ခဏအကြာတွင် မလေးက “ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် ခဏနေ ရှင်းပေးပါ့မယ်” လို့ ပြောလိုက်သည်။

လင်းဖန်သည် မလေးလို လူလတ်ပိုင်း သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် အကြာကြီး မပြောချင်ပေ။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မလေးက သူ့ကိုယ်ငွေများ ပို့ပေးဖို့ပင်ဖြစ်သည်။

လင်းဖန်သည် စိတ်ရှည်သည်းခံကာ ဖုန်းမချမီ စကားအနည်းငယ်ပြောခဲ့သည်။