အင်တာဗျူးအောင်မြင်ခြင်း

ဟေးကျောက် သည် လမ်းဘေးတွင် ရပ်ကာ တက္ကစီကို ခေါ်ကာ ရှေ့သို့ မောင်းသွားခိုင်းလိုက်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ရဲတိုက်ကြီးလို မြင့်မားပြီး ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခု ဟေးကျောက်ရှေ့မှာ ပေါ်လာလေသည်။

ဒါက... အက်ဒင်းအင်တာနစ်ရှင်နယ်ကျောင်းပင်ဖြစ်ပါသည်။

အရင်တုန်းကတော့ဟေးကျောက် က ဒီကျောင်းကြီးကို အဝေးကနေပဲမြင်ဖူးလေသည်။

ယခုတော့ ဟေးကျောက်သည် အနီးကပ်ကြည့်လိုက်ရသောကြောင့်သူ့နှလုံးသားသည် သိသိသာသာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီးသူက”ဒါက ကျန်ပေ့ ရဲ့ ဇိမ်ခံကျောင်းပဲ!”

အရပ်မြင့်မြင့် လုံခြုံရေးအစောင့်တစ်ယောက်က တံခါးဝမှာ ရပ်နေတဲ့ ဟေးကျောက် ကိုတွေ့တော့ မကူညီနိုင်ဘဲ လမ်းလျှောက်လာပြီး “ဟဲလို၊ ငါ ဘာကူညီပေးရမလဲ” လို့ မေးလိုက်သည်။

သူ့လေသံထဲတွင် နိုးကြားမှုအရိပ်အမြွက်တစ်ခုရှိသည်။

လုံခြုံရေးသည်ဟေးကျောက်ကိုလူလိမ်လို့ထင်နေလေသည်။

ဟေးကျောက် က ကလေးကို ကျောင်းကနေ လာခေါ်တာဖြစ်နိုင်မလား ဆိုတာကိုတော့ လုံခြုံရေးအစောင့်က တိုက်ရိုက် ချန်ထားခဲ့သည်။

ဘာလို့ဆိုကလေးတွေကို လာခေါ်တဲ့သူတွေကဇိမ်ခံကားတွေပဲမောင်းကြလို့ပင်ဖြစ်သည်။

ဟေးကျောက်ကတော့တက္ကစီနဲ့ ပဲရောက်လာသည်။

လုံခြုံရေးအစောင့်က ပြောတာကို ဟေးကျောက် ကြားပြီးနောက်၊ သူက တုံ့ပြန်ပြီး “အင်း... ငါ အင်တာဗျူးဖို့ ရောက်လာတာ”

“အင်တာဗျူး?”

လုံခြုံရေး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နိုးကြားမှုသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

တကယ်တော့ ဟေးကျောက်က အသက်ကြီးလွန်းနေပြီဖြစ်သည်။

အက်ဒင်းအင်တာနစ်ရှင်နယ်ကျောင်းတွင် အမှိုက်ရှင်းသူများပင်လျှင် အသက် 20 နှင့် 30 အတွင်းရှိ လူငယ်များဖြစ်သည်။

လုံခြုံရေးအစောင့်က မေးတဲ့အခါ ဟေးကျောက်လည်း အနည်းငယ် အပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားရသည်။(သူကအသက်ကြီးပြီမို့အဲ့လိုခံစားရတာပါ)

အကယ်၍ ယခင်ခေါ်ဆိုမှုသည် လိမ်လည်ခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုဆိုရင်ရော။ဒါပေမဲ့သူသည်ဒီနေရာထိရောက်နေပြီဖြစ်သောကြောင့်လိမ်တာမလိမ်တာသူဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ဒါကိုစဉ်းစားရင်း ဟေးကျောက်က “ဒါကအက်ဒင်းအင်တာနစ်ရှင်နယ်ကျောင်းက ကိုင်ရှောင်ဂျေက ကျွန်တော့်ကို အင်တာဗျူးလာဖို့ ခေါ်ထားတာပါ။ ကျွန်တော့်နာမည်က ဟေးကျောက် ပါ။”

ထိုအချိန်တွင် မဝေးလှသော လုံခြုံရေးတပ်မှူးသည် အမြန်လမ်းလျှောက်လာသည်။

“မစ္စတာဟေး မင်္ဂလာပါ၊ မန်နေဂျာ ကိုင် က အမှတ် 2 သင်ကြားရေးအဆောက်အဦးအမှတ် 501 အစည်းအဝေးခန်းမှာ စောင့်နေပါတယ်။”

ဒါကို ဟေးကျောက်ကြားတော့ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

ဤနည်းအားဖြင့် ယခုခေါ်ဆိုမှုသည် လိမ်ပြီးခေါ်တာမဟုတ်ပေ။

ငါ...တကယ်ပဲ အက်ဒင်းအက်တာနစ်ရှင်နယ်ကျောင်းက အင်တာဗျူးဖိတ်စာ ရခဲ့တာပဲ။

ခဏအကြာတွင် ဟေးကျောကအက “ကောင်းပြီ” ဟုပြောလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်ကနေအက်ဒင်းအင်တာနစ်ရှင်နယ်ကျောင်း ကိုကြည့်လိုက်တော့ဟေးကျောက်က အရမ်းမြင့်ပြီး ခမ်းနားတယ်လို့ ခံစားရသည်။

အထဲမှာ လမ်းလျှောက်ရင်း စိမ်းစိုနေတဲ့ မြက်ခင်းပြင်၊ အသစ်စက်စက် ကော်ကတက်လမ်းကြောင်း၊ လက်ရာမြောက်တဲ့ ရုပ်တုကို ကြည့်လိုက်ရင်းလမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ဟေးကျောက်သည် အမှတ်(၂) သင်ကြားရေးအဆောက်အအုံသို့ရောက်ရှိလာပြီးဇိမ်ခံဓာတ်လှေကားပေါ်သို့တက်လိုက်သည်။ မကြာခင် ‘ဒင်း’ လို့ ကြားရပြီး 5 ထပ်ကို ရောက်သွားလေတော့သည်။

“ဗွမ်းဗွမ် ဒေါက်”

ဟေးကျောက် က သူ့အဝတ်အစားတွေကို ဖြောင့်စင်းသန့်သပ်အောင်လုပ်ပြီး 501 အစည်းအဝေးခန်းတံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။

“အထဲဝင်လာပါ”

ယခုအချိန်တွင် အစည်းအဝေးခန်းထဲတွင် လူ သုံးဦး ထိုင်နေသည်။

“မင်္ဂလာပါ ငါကဟေးကျောက်ပါ”

သူတို့ သုံးယောက်ဒါကိုကြားပြီးနောက်တွင် တောက်ပသောမျက်လုံးများဖြင့်ဟေးကျောက်ကိုကြည့်လိုက်သည်။

မျက်နှာဝိုင်းသောလူက “မစ္စတာဟန်၊ ဟယ်လို၊ ငါက ကိုင်ရှောင်ဂျေပါ”

“မင်္ဂလာပါ မန်နေဂျာ ကိုင်” ဟေးကျောက် က ကမန်းကတန်းပြောလိုက်သည်။

ကိုင်ရှောင်ဂျေက ခေါင်းညိတ်ပြီး “မစ္စတာဟေး၊ မင်းကိုယ်မင်း မိတ်ဆက်ပေးလို့ရမလား”

ထို့ကြောင့် ဟေးကျောက်သည် သူအကြောင့်နှင့်သူ့အလုပ်သမိုင်းကြောင်းကို ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

ကိုင်ရှောင်ဂျေ က ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ။ မင်းရဲ့ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ကို ကြည့်ပြီး မင်းမှာ သင်ကြားရေး အတွေ့အကြုံ အနှစ် 20 ကျော်ရှိတယ်!”

“ဒါ့အပြင် မင်းဟာ အတန်းပိုင်ဆရာဖြစ်ခဲ့တာ နှစ်အတော်ကြာခဲ့ပြီ။ မင်းကသင်ကြားရေးပိုင်းနဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုတွေမှာ အတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။”

“ငါတို့ အက်ဒင်းအင်တာနစ်ရှင်နယ်ကျောင်း က မင်းလို ဆရာတစ်ယောက် လိုနေတာနဲ့အတော်ပဲ”

“အက်ဒင်းအင်တာနစ်ရှင်နယ်ကျောင်းမှာပါဝင်ဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်”

“ဟမ်?” ဟေးကျောက်သည်အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ကိုင်ရှောင်ဂျေ က ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

ဒါ... သူ့ကိုယ်ပါဝင်ဖို့တောင်းဆိုတာလား?

ဒါပေမယ့် ငါက ကိုယ့်ကိုကိုယ် အတိုချုံး မိတ်ပဲဆက်ရသေးတာလေ။

ဒါ... အရမ်းကောင်းသွားတာလား?

ခဏအကြာတွင် ဟေးကျောက်က “တကယ်တော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ နောက်ဆုံးအလုပ်မှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်ဖို့လုပ်နေတဲ့ ကောင်လေးကို အပြစ်တင်ဆုံးမတာကြောင့်အဲဒီကောင်လေးရဲ့အဖေက ကျောင်းဘုတ်အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်တာကြောင့် ကျွန်တော် အလုပ်ထုတ်ခံခဲ့ရတာပါ”

ကိုင်ရှောင်ဂျေက ပြုံးပြီး “မင်းကလူအားလုံးကို တန်းတူရည်တူ ဆက်ဆံတယ်။ ဒါက အရမ်းကောင်းတဲ့ အရည်အသွေးပဲ”

ဟေးကျောက်က “နှစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် အလုပ်လုပ်ပြီးရင် ကျွန်တော်အနားယူလို့ရတဲ့အရွယ်ရောက်နေပြီနော်” ဟု ထပ်မံပြောသည်။

“ငါပြောဖူးတယ်။ ဒါက မင်းမှာ သင်ကြားရေးနဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု အတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝတာကို ပြနေတယ်။ မင်း နှစ်အနည်းငယ်ကြာမှ အငြိမ်းစားယူရင်တောင် ပြဿနာမရှိဘူး” ကိုင်ရှောင်ဂျေက ပြောသည်။

ဟေးကျောက် က တစ်ခုခုပြောတော့မှာကို မြင်လိုက်ရတော့ကိုင်ရှောင်ဂျေက “ဒါ့အပြင် မင်း ငါတို့ အစည်းအဝေးခန်းထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ မင်း ညာခြေထောက်နဲ့ဝင်လာတာကိုငါသတိထားမိတယ်။”

“ညာဘက်ခြေထောက်သည် မျှော်လင့်ချက်အဓိပ္ပါယ်ရတဲ့ခြေထောက်ဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အက်ဒင်းအင်တာနစ်ရှင်နယ်ကျောင်းသို့ အကန့်အသတ်မရှိသောမျှော်လင့်ချက်ကို ယူဆောင်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။”

ဟေးကျောက်သည် သူ့ခေါင်းကိုမငုံပဲမနေနိုင်ချေ။

ညာဘက်ခြေထောက်ကို အရင်လှမ်းတာက အားသာချက်တစ်ခုလား။

ကိုင်ရှောင်ဂျေသည် ဤမျှလောက်ကို လျစ်လျူရှုပြီး “လစဉ် လစာက100,000၊ အာမခံခြောက်ခုနှင့် အိမ်ရာရန်ပုံငွေတစ်ခု၊ နှစ်ကုန်ဘောနပ်စ်များနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့၏ အက်ဒင်းအင်တာနစ်ရှင်နယ်၏ ဌာနမှူးရာထူးအတွက် အလွန်သင့်လျော်သည်ဟု ကျွန်တော်ထင်ပါသည်။ ကားပါကင်နဲ့ အစားအသောက်စရိတ်...စတဲ့ကုန်ကျစရိတ်တွေအားလုံးပြန်ပေးမယ်။ဒီလိုအကျိုးကျေးဇူးတွေကို ဘယ်လိုသဘောရလဲ။”

ဒါကို ဟေးကျောက် ကြားတော့ သူ အံ့ဩသွားသညယ

လစဉ်လစာ 100,000၊ အာမခံခြောက်ခုနှင့် အိမ်ရာရန်ပုံငွေတစ်ခုနှင့် နှစ်ကုန်ပိုင်း အပိုဆုကြေးများ၊ ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးအတွက် လဲပြန်ပေးအုံးမည်လား။

အက်ဒက်းအက်တာနစ်ရီင်နယ်ကျောင်းမှ ဆရာ ဆရာမများသည် အခြားကျောင်းများမှ ဆရာများထက် လစာ အဆများစွာ မြင့်မားသည်ဟု အချို့က ဆိုကြသည်။

ဒါကကောလဟာလမဟုတ်ဘူးဆိုတာဟေးကျောက်ယုံကြည်လိုက်လေသည်။

ဟေးကျောက်သည် ယခင်က လစာ ခုနစ်ထောင်ရှစ်ထောင် သာရရှိပြီး အကျိုးခံစားခွင့် တွေလုံးဝမရှိပေ။

ဟေးကျေညက်ပြန်မဖြေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ကိုင်ရှောင်ဂျေက “ဟုတ်ပါတယ် မင်းမကျေနပ်ရင် ငါတို့နဲ့ဆက်ဆွေးနွေးနိုင်ပါတယ်...”

“ငါတို့ အက်ဒင်းအင်တာနစ်ရှင်နယ်ကျောင်းကမင်းလာမှာကိုအလွန်ပဲစောင့်မျှော်နေပါတယ်”

ထိုမှသာ ဟေးကျောက်က “မဟုတ်တာ၊ ငါအရမ်းကျေနပ်ပါတယ်။”

ဒါမှကိုင်ရှောက်ဂျေက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ “ကောင်းလိုက်တာ၊အက်ဒင်းအင်တာနစ်ရှင်နယ်ကျောင်းကနေ ကြိုဆိုပါတယ်”

စကားပြောနေစဉ်တွင် သူ၏ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ဟေးကျောက်သည် အနည်းငယ်တုန်ရီနေသော သူ၏ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

…………

လင်းဖန်နှင့်ဟေးတီတို့သည် ဆိတ်ငြိမ်သောပန်းခြံထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေကြသည်။

“ဒင်!”

ထိုအချိန်တွင် လင်းဖန်၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ လက်ကိုင်ဖုန်းသည် စူးရှသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းဖန်က ဖုန်းဖွင့်ပြီး “မင်းအဖေရဲ့အလုပ်အတွက်အဆေင်ပြေသွားပြီ။ အင်တာဗျူးတွေ၊ စာချုပ်တွေ၊ အလုပ်အကိုင်တွေ အကုန်လုံးက လုပ်ငန်းစဉ်နဲ့အညီပဲဆိုးဖြတ်ထားတာ၊ဘတ်လိုက်ထားတာအရှိဘူး...”

ဒါကိုကြားတော့ဟေးတီသည် သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများကနေမျက်ရည်များစီးကျလာသည်။

လင်းဖန်က ဒါကိုလုပ်ပေးတဲ့အခါ ပထမသူ့မအဖေကို အလုပ်ပေးဖို့ အခွင့်အရေးပေးခဲ့သည်

ဒုတိယအနေနဲ့ သူ့အဖေ့မျက်နှာကိုလည်း ဂရုစိုက်ပေးသည်။(ဂုဏ်သိက္ခကိုဆိုလိုတာပါ)

ဟေးတီ က “လင်းဖန်၊ မင်းငါ့ကို သိပ်ကြင်နာတာပဲ”

ထို့နောက် သူမသည် လင်းဖန်ကိုတင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဖက်လိုက်လေသည်။

လင်းဖန်က ပြုံးပြီး “နင်က ငါ့ရည်းစားပဲလေ။အဲ့လောက်တော့လုပ်ပေးရမှာပေါ့”

ဒါကိုကြားတော့ဟေးတီသည်ရှက်သွားလေသည်။

......