ကျေးဇူးပြု၍အဖေ့ကိုကယ်ပေးပါ
Vol. 1 Ch. 10
အားကိုးရာရှာဖွေကြသည့် မိန်းမအများအပြား
ကိုငြင်းပယ်ပြီးနောက် ချန်အန်လည်းအိမ်ထဲသို့
ပြန်ဝင်သွားလိုက်တော့သည်။ပန်းကန်များကိုသ
န့်ရှင်းနေသည် ဇနီးဖြစ်သူကိုကြည့်၍ ပြောလိုက်
သည်။
“ယင်းအာ ငါတို့အတူစျေးဝယ်ထွက်ကြရအောင်”
“ယောက်ျားရဲ့စကားကိုနားထောင်ပါ့မယ်”
ဆောင်ဟွာယင်း၏မျက်လုံးများသည် လှပသ
ည့် အပြုံးချိုချိုလေးများဖြင့်ပြည့်သွားသည်။
ရိုးရှင်းသည့် အဝတ်အစားများကိုဝတ်ဆင်ပြီး
နောက် နှစ်ယောက်အတူစျေးဝယ်ထွက်ရန် ထွ
က်လာလိုက်သည်။ ငွေကြေးများလုယက်ခံရမ
ည့်အရေးကိုတော့ ချန်အန်စိတ်မပူပေ။
ယခုတင်ပင် ဘဏ္ဍာစိုးကျန်းအားလာဘ်ထိုးသ
ည့်အနေဖြင့် ဝိဉာဥ်ကျောက်တုံးဆယ်တုံးထိပေး
အပ်ကာ စောင့်ရှောက်ပေးရန်မှာကြားထားသည်
ဘဏ္ဍစိုးကျန်းကလည်းအလွယ်တကူပင် လက်
ခံကာ ထိုအရာမှာအလကားရသည့်ငွေပင်ဖြစ်
သည်မဟုတ်လော။
စျေးသို့ရောက်ပြီးနောက်..။
လင်မယားနှစ်ယောက် ဘဏ္ဍစိုးကျန်းနှင့်နီးကပ်
စွာလိုက်ပါနေကြသည်။ဘဏ္ဍစိုးကျန်းကအိမ်
ငှားခများကောက်ခံပြီးနောက် ချန်အန်တို့လင်မ
ယားက လိုအပ်သည်များဝယ်ယူရန် စျေးသို့လို
က်ပါကြခြင်းဖြစ်သည်။ဆေးသန့်စင်ရန်အတွက် လိုအပ်သည့်ကုန်ကြမ်းများကို ဝယ်ယူလိုက်
သည်။ပြီးနောက် ဂီတ တူရိယာ စာအုပ်ဆိုင်နှင့်
လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များသို့သွားကြသည်။
ဆောင်ဟွာယင်းအတွက် ဂီတ စစ်တုရင် ပန်းချီ
စသည်တို့နှင့်သက်ဆိုင်သည့်ကိရိယာများကိုဝ
ယ်ယူပေးလိုက်သည်။ သူမက ပညာတတ်လူကုံ
ထံအမျိုးသမီးဖြစ်၍ ထိုအရာများလိုအပ်သည်။
သူမကလည်း ချန်အန်၏လက်ဆောင်များကိုအ
လွန်ပင် သဘောကျနေလေသည်။
အနည်းငယ်သတ္တိမွေး၍ လူအလစ်၌ချန်အန်ကို
တိတ်တိတ်ကလေးနမ်းလိုက်သည်။သာမန်အ
ထိတွေ့တခုမျှသာဖြစ်ပေမဲ့ ထိုအရာကိုပင်သူမ
အနေဖြင့် ရှက်ရွံမိနေလေသည်။လိုအပ်သည်
များဝယ်ယူပြီးနောက် ဘဏ္ဍစိုးကျန်း၏အကာ
အကွယ်နှင့်အတူ အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
“ဆေးပညာရှင်ချန် မင်းကပစ္စည်းတွေအများကြီ
ဝယ်ဖို့ စျေးဝယ်ထွက်ခဲ့တာပဲ။မကြာသေးခင်က
ဝိဉာဥ်ကျောက်တုံး တော်တော်များများရခဲ့ပုံရှိ
တယ် ငါ့ရဲ့အိမ်နီးနားချင်းအဖြစ်အမြန်ဆုံးပြော
င်းရွှေ့နိုင်ဖို့ ငါမျှော်လင့်ပါတယ် ပြီးရင်တော့
ငါက မင်းကိုအရက်ဝယ်တိုက်မယ်လေ”
ထိုစကားများကို ပြုံးရွှင်စွာပြော၍ဘဏ္ဍစိုးကျန်
မှာထွက်ခွာသွားတော့သည်။အိမ်ရောက်လျှင်သူ
တို့လင်မယားနှစ်ဦးက ဝယ်ယူထားသည်များကို
ခွဲခြမ်းကြရသည်။ အကုန်စီစဥ်ပြီးသည့်အခါ၌
ဆောင်ဟွာယင်း ထိုင်ရန်နေရာတခုရှာသည်။သူ
မလက်ထဲရှိ တူရိယာများကိုကြည့်၍ ထိုအရာ
များကို စွန့်လွှတ်နိုင်မည့်ပုံမရှိတော့ပေ။
သူမက ဝါးပုလွေကိုယူ၍ အသာယာမှုတ်လိုက်
သည်။အသံနှင့်အသွင်အပြင်သည် ကောင်းမွန်
ပေသည်။
“ယောက်ျား နင်နားထောင်ချင်တဲ့သီချင်းများရှိ
လား။ဒီဝါးပုလွေနဲ့ဆို အတော်များများမှုတ်နိုင်
ပါတယ်”
ဆောင်ဟွာယင်းကသူမ၏လက်ထဲမှ ပုလွေကို
ဝေ့ယမ်း၍ ယုံကြည်ချက်ရှိနေသည့်ဟန်ဖြင့်သူ့
ကိုပြောလာသည်။ချန်အန်ကထိုကဲ့သို့မိန်းက
လေးမျိုးကိုသဘောကျပါသည်။ သူက လွန်ခဲ့
သည့်နှစ်များက ကြားခဲ့ဖူးသည့်သီချင်းများကို
ပြောပြလိုက်သည်။ ဆောင်ဟွာယင်းသည်ထို
သီချင်းများကို ချန်အန်သဘောအတိုင်းပါးစပ်
များထုံသွားသည့်အထိ မှုတ်ပြလေသည်။
“အဟွတ်..အဟွတ်အဟွတ်”
“လာပါ ရေနည်းနည်းသောက်လိုက် မသီးစေနဲ့”
“မလိုပါဘူး ငါဆက်ပြီးတီးမှုတ်လို့ရသေးတယ်”
“တော်သင့်ပါပြီ ကြွားနေတာတွေရပ်လိုက်ပါ
မင်းဘယ်လောက်တော်မှန်း ကိုယ်သိပါတယ်
ဟုတ်ပြီလား”
ချန်အန်လည်း သူမလေးမှာထိုကဲ့သို့ခေါင်းမာ
တတ်မှန်း မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
“အတော်မိုက်မဲတာပဲ ကိုယ်ကခိုင်းတယ်ဆိုတိုင်း
ဒီသီချင်းတွေအကုန် တီးမှုတ်တော့မှာလား”
ချန်အန်ကသူမလက်ထဲမှ ပုလွေကိုလုယူ၍သူမ
၏ဘေးတွက်အသာယာထိုင်ကာ ဖျောင့်ဖျလိုက်
ရသည်။ ညက တိတ်ဆိတ်သွားကာ သူတို့နှစ်ဦး
သည် လုပ်စရာအလုပ်များမရှိ၍ စောလျင်စွာ
အိပ်ရာဝင်သွားကြသည်။ချန်အန်၏တင်းကြပ်
စွာပွေ့ဖက်ထားသည်ကိုရုန်း၍ ဆောင်ဟွာယင်း
က ထထိုင်လိုက်သည်။ပြီးနောက်
“ယောက်ျား နင်မလုပ်ရတာကြာပြီမို့လား”
“အဆင်ပြေပါတယ်”
“ဟုတ်လို့လား”
ဆောင်ဟွာယင်းက ချန်အန်၏ရင်ဘတ်ပေါ်လ
က်တင်၍ နှလုံးခုန်သံများကိုခံစားနေလေသည်။
သိပ်မကြာခင်မှာပင် ပြောလာပြန်သည်။
“ယောက်ကျား နင်လုပ်ချင်နေတာကို ငါသိနေ
ပါတယ်”
“ငါတကယ်မလုပ်ချင်ဘူး”
“သေချာလို့လားယောက်ျား”
“ဟုတ်ပြီ နည်းနည်းတော့နေရအဆင်မပြေဘူး”
“ယောက်ျား”
“စောစောအိပ်လိုက်ပါတော့ မနက်ဖန်ကျဆေး
သန့်စင်ဖို့အလုပ်တွေရှိသေးတယ်”
“.....”
ချန်အန်တယောက်အိပ်ပျော်သွားချိန်တွင် ဆော
င်ဟွာယင်းလည်း ကုတင်ပေါ်မှဖြေးညှင်းစွာဆင်
လိုက်သည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်၌လဲလျောင်းရင်းကု
တင်အောက်မှ *အိပ်ရာပေါ်မှနည်းပညာ*စာအုပ်
ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုနောက်ပြတင်းပေါ
က်နားသွား၍ လရောင်အောက်၌ပင်စာအုပ်ကို
လှန်လှောကြည့်ရှုနေလေသည်။
သူမသည် လူကုံထံအသိုင်းအဝိုင်းမှအမျိုးသမီး
ဖြစ်ပြီး သူမ၏အိမ်၌နေထိုင်စဥ် ကျွန်များဆီမှ
ထူးဆန်းသည့်စာအုပ်တအုပ်ရှိသည်ကို တွေ့လို
က်ရသည်။ ထိုစာအုပ်က အမျိုးသမီးများကိုယ်
ဝန်ဆောင်ချိန်တွင် ယောက်ကျားဖြစ်သူကိုဖျော်
ဖြေရန်နည်းလမ်းများပါဝင်ကာ အခြားမိန်းမ
များ၏ဆွဲဆောင်မှုမှ ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။
အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေသည့်ချန်အန်က ကုတ
င်ပေါ်မှနေ၍ ပြတင်းပေါက်ဘေးလရောင်၏အ
ကူညီဖြင့် အိပ်ရာပေါ်နည်းပညာများကိုလေ့လာ
နေသည့် ဇနီးဖြစ်သူကိုကြည့်လိုက်သည်။သူက
ကူကယ်ရဲ့မဲ့ဟန်ဖြင့် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်မိသ
ည်။သူမမှာ အလွန်ပင်ခေါင်းမာတတ်သူဖြစ်
ကြောင်း ယနေ့ပင်သူသိလိုက်ရချေပြီ။
“ထားလိုက်ပါ သူမကြိုက်သလိုလုပ်ပါစေ”
ချန်အန်က မျက်လုံးများမှိတ်ကာအိပ်လိုက်သ
ည်။ နေ့ရက်များက ကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။ ထို
နေ့ညမှစ၍ အိပ်ရာဝင်တိုင်း ဆောင်ဟွာယင်းမှ
စာအုပ်ထဲမှ နည်းလမ်းများကိုလက်တွေ့အသုံး
ပြုကာ ချန်အန်ကိုဖျော်ဖြေလေသည်။ချန်အန်
တယောက် စိတ်ကျေနပ်မှုကို ခံစားရင်းကပင်မူ
လရေးသားသူကို မချီးကျူးပဲမနေနိုင်တော့ပေ။
ထိုအရာများကိုမည်ကဲ့သို့သင်ယူခဲ့သနည်း။ထို
သူက ဇာတ်ကားများစွာကြည့်ဖူးသည် ကူးပြော
င်းသူတဦးများဖြစ်နေမလား။မျက်စိတမှိတ်အ
တွင်းမှာပင် နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ်ထပ်မံ
ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။ နေရောင်ကတောက်ပ
ဝင်းထိန်နေပြီး ကျေးငျက်များ၏တေးသီသံမျာ
ကိုပင်ကြားနေရသည်။ ယုန်တကောင်မှာခြံဝန်း
ထဲရှိတနေရာသို့ပြေးဝင်သွားပြီး ထိုကဲ့သို့သတ္တ
ဝါများသည် မိန်းကလေးများကြာ၌အလွန်ပင်
ရေပန်းစားကြသည်။
ချန်အန်က ရွှေလက်ချောင်းဖြင့်ထိုးသတ်ကာ
ဟင်းချက်ရန်အတွက်မီးဖိုချောင်သို့ယူဆောင်
သွားလေသည်။အချိန်အချို့ကြာပြီးနောက်စား
သောက်ရတ်အသင့်ဖြစ်သွားကာ ဆောင်ဟွာယ
င်းကို အာစာရဖြစ်စေရန်သေချာကျွေးမွေးလေ
သည်။
“ယောက်ကျား ဒါကဘာဟင်းလဲ”
“ကြက်သားဟင်း”
ချန်အန်ကလိမ်ညာလိုက်သည်။စားသောက်ပြီး
နောက်သူမကိုအနားယူခိုင်းလိုက်သည်။သူမသ
ည်အိပ်ရာပေါ်ရောက်သည်နှင့် ယခင်နေ့များက
အတိုင်း သူမ၏လက်များကိုအသုံးပြု၍ဖျော်
ဖြေပေးသည်။ အနည်းငယ်ပင်ပန်းလာသည့်အ
ခါတွင် ခနရပ်နား၍ ထိုနောက်တွင်သူမ၏ပါးစ
ပ်ဖြင့် ဆက်လက်ဖျော်ဖြေပြန်သည်။
ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် စနစ်၏မျက်
နှာပြင်ကိုစစ်ဆေးရန်ဖွင့်လိုက်သည်။
ရွှေလက်ချောင်း…..ပထမအဆင့်58/100
ဆေးပညာ….ပထမအဆင့်၏အလယ်အလတ်
292/500
ဇနီး……..ဆောင်ဟွာယင်း
ဂုဏ်သတ္တိ…..ကျေးဇူးတရားကိုအဆများစွာပြန်လည်ပေးဆပ်ပါမည်
ဆက်ဆံရေး…..ကြယ်နှစ်ပွင့် 253/500
ဆေးပညာအတွေ့အကြုံ…..276
ရွှေလက်ချောင်းကျွမ်းကျင်မှု…..52
သေချာစစ်ဆေးပြီးနောက် ရွှေလက်ချောင်းနဲ့
ဆေးပညာမှာအနည်းငယ်သာတိုးတက်လာခဲ့
သည်။ထိုအရာအတွက်တတ်နိုင်သည့်အရာမရှိ
ပေ။ဇနီးဖြစ်သူ၏ကိုယ်ဝန်ကြောင့် စိတ်ရှိသလို
မလုပ်ခဲ့ရပေ။ သို့သော်လည်း ဆက်ဆံရေးအဆ
င့်များက တိုးတက်လာခဲ့သည်။
ကြယ်၃ပွင့်သို့တိုးတက်ရန် နီးကပ်လာပြီဖြစ်သ
ည်။ ချန်အန်က ဘေးတွင်နှစ်ခြိုက်စွာအိပ်နေသ
ည့် ဇနီးဖြစ်သူကိုကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အကြ
ည့်များ ကိုယ်ဝန်သည်တဦး၏အသွင်အပြင်ကို
တဖြေးဖြေးပြသလာနေသည့် ဝမ်းဗိုက်ကိုအ
ကြည့်ရောက်သွားလေသည်။ ခနလေးအတွင်း
မှာပင် ကိုယ်ဝန်က သုံးလကျော်သွားခဲ့လေပြီ။
အချိန်အနည်းငယ်ကြာအောင် သည်းခံပြီးလျှင်
မကြာမီ၌ ဇနီးဖြစ်သူနှင့်ပြန်လည်ပျော်ပါးနိုင်မ
ည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ဆေးပညာ
နှင့်ရွှေလက်ချောင်းအတွက် တိုးတက်ရန်ကြိုး
စားရပေမည်။
“ဒုန်း ဒုန်း”
“ဆေးပညာရှင်ချန် ဆေးဆရာချန် အိမ်ထဲမှာ
လား”
တံခါးခေါက်သံနှင့်အတူစိတ်လှုပ်ရှားနေဟန်ရှိ
သည့် အမျိုးသမီးတဦး၏အသံထွက်ပေါ်လာ
သည်။ ချန်အန်က သူမကိုစောင်ခြုံပေးပြီးနော
က်အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လိုက်သည်။ ထုံးစံအတိုင်
ပင် ဝါးလုံးရှည်ကိုယူ၍ ပြတင်းပေါက်ကိုကာ
ထားသည့် လိုက်ကာကိုမလိုက်သည်။ အပြင်၌
ခနခနကြုံဖူးသည့် အမျိုးသမီးဖြစ်နေသည်ကို
တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဆေးဆရာချန် အဖေ့ကိုကယ်ပေးပါဦး ဟီး
အဟင့် အဖေ့ကိုသာကယ်ပေးနိုင်မယ်ဆိုငါက
ဘာပဲလုပ်ရ လုပ်ရ လုပ်ပါ့မယ် ငါ့ကိုကိုယ်လုပ်
တော်ဖြစ်ဖြစ် အစေခံဖြစ်ဖြစ် ဆန္ဒရှိသလိုသ
ဘောထားနိုင်ပါတယ်”
ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ အမျိုးသမီးသည်
ချန်အန်ကိုမြင်လျှင် ငိုယို၍တောင်းပန်ကာသူမ
၏ဖခင်ဖြစ်သူကို ကုသပေးရန်ပြောလာသည်။
……………………………………………