တောင်ကို ခုတ်လို့ ဂိုဏ်းကိုရှင်း

ဤချီစွမ်းအင်များက ရှူထုတ်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သံဓားမြောင်များ၊ တစ်ဖက်သွား သံဓားများနှင့် သံတုတ်အမျိုးမျိုးတို့သည် ငှက်ကလေးတွေ အသွင် ပြောင်းလဲသွားကာ တောင်းထဲမှ အတောင်ပံများခတ်လျက် ပျံထွက်လာကြသည်။

တစ်ဖက်သွားဓားက မိုးမျှော်ငှက်၊ ဓားရှည်များက ပေါ်လောင်ငှက်နဲ့ သံချောင်းသည် ပိန်ညင်းငှက် အသွင် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ချန်ရှီ အင်္ကျီလက်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကာ ငှက်အုပ်စုများ အားလုံး ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ဟန်ရှန်းစန့်ရန်ရဲ့ နှလုံးခုန်သံ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်သွားသည်။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ မှော်စွမ်းအင်ပဲ!"

ထိုအချိန်တွင် တောင်တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေသော နတ်သားရဲနှင့် တပည့်များသည် ညဘက်ကြီး ငှက်အုပ်တစ်စု ပျံဝဲနေတာကို မြင်သော်လည်း တားရန် မကြိုးစားကြပေ။

ညအချိန်တွင် နတ်ဆိုးများ သောင်းကျန်းကြပြီး ငှက်အုပ်များသည် မကြာခဏ လန့်ဖျပ်ကာ ပျံထွက်သွားကြသည်။ တချို့သောငှက်များကလည်း ညအချိန်တွင် ကျက်စားတတ်ကြသည်။ ဒီလိုမျိုးက အရမ်းအဖြစ်များတာမို့ ဘယ်သူမှ အလေးမထားကြ။

ပိန်ညင်းတစ်ကောင်သည် တပည့်အနီးရှိ သစ်ကိုင်းတစ်ခုပေါ်တွင် ဆင်းသက်ကာ အမွေးအတောင်များကို အေးအေးဆေးဆေး ထိုးကုပ်နေ၏။ ထိုတပည့်က တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ အဝေးကိုသာ လှမ်းကြည့်သည်။

ရုတ်တရက် ပိန်ညင်းလေးက သံချောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လျှပ်စီးလက်သွားသလို ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ ညစောင့်တပည့်၏ ဘယ်ဘက်နားထင်ကို ထိုးဖောက်ကာ ညာဘက်နားထင်မှ ပြေးထွက်လာပြီး သွေးပန်းပွင့်များ ကျဲဖြန့်ခဲ့သည်။

သံချောင်းဟာ မြေကြီးထဲသို့ ဆယ်ပေခန့် အနက်အထိ လေသံများနှင့်အတူ ထိုးစိုက်သွားသည်။

ညအချိန်နာရီတွင် တပည့်သည် နားရွက်နားမှ နွေးထွေးမှုတစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းကိုထိရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်တဲ့အခါ ရုတ်တရက် မူးဝေကာ လဲကျသွားလေ၏။ သူလဲကျသွားသည်နှင့် တောင်တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေသော ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲ၏ ကျောက်ရုပ်တုပေါ်သို့ ဓားနှစ်စင်း ဆင်းသက်လာသည်။

နတ်သားရဲနှစ်ကောင်သည် အထူးအဆန်းတစ်ခုခုကို ခံစားမိသွားပုံရပြီး ညစောင့်ကြည့်နေသော တပည့်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တပည့် လဲကျသွားသည်ကို မြင်လျှင် မျက်လုံးများပြူးကာ ဟိန်းဟောက်ရင်း တောင်တစ်ခုလုံးကို သတိပေးဖို့ ပြင်လေသည်။ သူတို့ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့်ပင် ဓားနှစ်စင်းက အဆောင်လက်ဖွဲ့ နှစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲ၏ ကျောက်ရုပ်တုပေါ်တွင် ပြေးကပ်သွားရာ ၎င်းတို့သည် မလှုပ်မယှက်နိုင်သော ရုပ်တု နှစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲတွေရဲ့ ကျောက်ရုပ်တုနှစ်ခုဟာ အေးခဲနေပြီး သူတို့ရဲ့ နတ်ဝိညာဥ်တွေကလည်း အေးခဲသွားတဲ့အတွက် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပါ။ တောင်ပေါ်ရှိ ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းဆီသို့ ငှက်အုပ်များ ပျံသန်းနေတာကို ကြည့်ရှုရင်းသာ သူတို့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ကျန်ခဲ့သည်။

သတိပေးချက် ပျက်စီးသွားပြီ။

ချန်ရှီ ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းရဲ့ တောင်တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ဂိတ်ပေါက်ကို ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူ့နောက်မှာတော့ သစ်သားလှည်းနဲ့ ဟေးကော်က တောင်ပေါ်ကို တရွေ့ရွေ့ လိုက်တက်လာလေ၏။

ချန်ရှီရဲ့ စိတ်သည် ဤငှက်များအပေါ်တွင် တည်ရှိနေပြီး သူ့​အမြင်မှာလည်း ငှက်များ၏ အမြင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ဖြတ်သွားသမျှကို သူမြင်နေရ၏။

ဤအချိန်က ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်း အတွက် အရေးကြီးဆုံး အချိန်ကာလ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် မြေအောက်စိမ့်ကန်များကို စောင့်ကြပ်နေသော နတ်တစ္ဆေများနှင့် နတ်ဆိုးများက နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေကြသည်။ ဒါကြောင့် ဝိညာဥ်ပြန်ကြာပန်းကို ခိုးယူဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။

ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းတွင် တပည့်များစွာ မရှိပေ။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဖန်ဝမ့်ရှန်း ထည့်ပေါင်းလိုက်ရင် စုစုပေါင်း ငါးဆယ့်ရှစ်ဦးသာ ရှိသည်။ ထို့အပြင် ကျွန်နှစ်ဆယ့်လေးယောက် ရှိသည်။

"ညဘက် လမ်းလျှောက်သူတိုင်း သရဲတစ္ဆေကြောက်ကြတယ်"

အစေခံ ဆယ့်တစ်ယောက်က သွေးပုံးကြီးကို ထမ်းပြီး အတွဲလိုက် အလုပ်လုပ်နေကြသည်။

"ငါတို့ ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းမှာဆို သရဲတစ္ဆေတွေ အများကြီး ရှိလိမ့်မယ်!"

သူတို့ကို ကြီးကြပ်နေတဲ့ အစေအပါးအိုက လှည့်ငေါက်လေ၏။

"တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် လုပ်စမ်း! သခင်တွေက ဆူညံသံတွေကို မကြိုက်ဘူး"

ပုံးထဲရှိ သွေးများသည် အမည်မသိ တိရိစ္ဆာန်များထံမှဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်သော အနံ့အသက်တွေ ထွက်နေကြသည်။

သွေးပုံးကို ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ ဆွဲငင်ယူ​နေကြ၏။ ယဇ်ပလ္လင်အောက်မှ မြေပြင်ကို ကျောက်ပြားတွေနဲ့ ခင်းထားပြီး ထူးဆန်းတဲ့ စာလုံးပုံစံ အမျိုးမျိုးကို ထွင်းထုထားပါသည်။ အစေခံဆယ်ယောက်သည် သွေးပုံးကို ဆွဲယူကာ စာလုံးပုံစံတစ်ခုစီထဲ သွေးသွန်းလောင်းကြသည်။ သွေးတွေက အကွက်တွေ တစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားပြီး ခဏကြာတော့ အကွက်တွေအားလုံး သွေးနဲ့ ပြည့်သွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် ရရှိသော တပည့်ဆယ့်လေးယောက်ဟာ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်၌ စောင့်​ကြပ်နေကြ၏။ အသီးသီးင ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ နတ်ကွန်းတည်လျက် ထိုင်​နေကာ ရွှေအမြုတေကိုထုတ်လျက် မှော်အစွမ်းတွေကို အသင့်ထုတ်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားကြသည်။

သူတို့၏ ရွှေအမြုတေများကို သူတို့ဦးခေါင်းထက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီး သူတို့ရဲ့ အဆင်းသဏ္ဌာန်က နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ မြင့်မြတ်လှသည်။ သွေးကန် ပြည့်သွားသောအခါတွင် ယောက်ျားလေးတချို့က လှေငယ်တစ်စင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ သွေးပုံးများကို ယူလာသည်။ ထို့နောက် လှေပေါ်ရှိ စာသားခြေရာများကို ခြေရာခံလိုက်ကြသည်။

"မခိုနဲ့!"

နတ်ကွန်းတွင် ဦးဆောင်တပည့်ဖြစ်သူမှာ အသက်သုံးဆယ်ခန့်ရှိ ထောင်ကျောင်းကျောင်း ဟု ခေါ်သည်။ သူသည် ရွှေအမြုတေကို အဆင့်၉ အထိ သန့်စင်ထားတာကြောင့် အလွန်အစွမ်းထက်သည်။ သူသည် စူးရှသောမျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်နေသဖြင့် ထိုကောင်လေးများအား အလိုက်သင့် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

"မင်း ရေးတာ နည်းရင် လူတစ်ယောက် သေသွားနိုင်တယ် ဒီလူတွေရဲ့ ဘဝက မင်းအပေါ်မှာ မူတည်တယ်"

ကလေးများလည်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြပြီး တစ်ချက်မလွတ်ဝံ့​တော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ငှက်အုပ်စုတစ်စု ပျံသန်းလာကာ အနီးနားရှိ တံစက်မြိတ်များပေါ်တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ လရောင်အောက်မှာ ငှက်ကလေးတွေက အရမ်းကို တိတ်ဆိတ်နေကြ၏။

ထောင်ကျောင်းကျောင်း မော့ကြည့်လိုက်ရင်း သူ့မျက်လုံးတွေက ထူးဆန်းတဲ့ အရောင်တွေပြနေတော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ အငယ်တန်း ညီအကို မောင်နှမတွေ အဲဒီငှက်တွေကို ကြည့်စမ်း... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကြာဖြူကို ခိုးသွားခဲ့တဲ့ မိုးမျှော်ငှက်ပါလား"

လူတိုင်း သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်တော့ ဒီငှက်တွေကြားထဲမှာ မိုးမျှော်ငှက် အနည်းအကျဉ်းလောက် ရှိတာကို တွေ့လိုက်ကြပေမယ့် ဘယ်အကောင်က ကြာဖြူကို ခိုးသွားမှန်း မသိကြပါဘူး။

"အရင် ကြာဖြူကို ခိုးလာတဲ့ မိုးမျှော်ငှက်က ချက်ချင်း ပျောက်သွားတာ.. အရမ်းမြန်တယ်...အကြီးအကဲတွေက ဆရာတူညီအကို တော်တော်များများက ဒီအဖိုးတန်ရတနာကို ဖမ်းဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့တာလို့တောင် အပြစ်တင်​နေကြသေးတယ်..."

ထောင်ကျောင်းကျောင်းက ဆိုသည်။

"ဒီငှက်က အဖော်တွေ အများကြီးခေါ်လာပြီး ကြာပန်းခူးဖို့ ဒီကို ရောက်နေတာ ဖြစ်နိုင်လား? ငါတို့ သူတို့ကို နောက်မှ မရဏကမ္ဘာထဲကို ဝင်ခွင့်ပေးမယ် ပြီးရင် ဂူအပြင်ဘက်မှာ ပိုက်ကွန်တစ်ခု ချထားလိုက်မယ်... အဲ့ကျရင် ဒီငှက်တွေကို ငါတို့ ဖမ်းနိုင်မှာပါ!"

ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦးက :"ဆရာတူအစ်မ... ဒီငှက်တွေရရင် ကောင်းကင်အဘွားအဖွဲ့အစည်းက ယောက်ျားလေးတွေ ကောင်မလေးတွေကို ဝယ်ဖို့ လိုသေးလား? ကျွန်မတို့ ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းက ပိုက်ဆံအများကြီး ချမ်းသာလာနိုင်တယ်... သခင်ငယ်သာ ဒီအကြောင်းကို သိရင် အရမ်းဝမ်းသာပြီး ဆရာတူအစ်မကို အများကြီး ဆုချမှာပါ"

ထောင်ကျောင်းကျောင်းကလည်း ဝမ်းသာအားရနဲ့ ပြုံးပြီးပြော၏။

"သခင်ငယ်ကသာ တကယ် ချီးကျူးရင် ငါ့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကို ငါသေချာပေါက် မေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ငှက်ဆယ့်လေးကောင်သည် အသံမထွက်ဘဲ တံစက်မြိတ်များပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေပြီး အမွေးများကို ထိုးဆွရန် ခေါင်းကို ရံဖန်ရံခါ လှည့်နေတတ်သည်။

ကျွန်ဆယ့်တစ်ယောက်ဟာ ဆူညံခြင်းမရှိဘဲ သွေးပုံးများကို ဂရုတစိုက် ရုတ်သိမ်းကာ ယဇ်ပလ္လင်အထက်မှ ထွက်၍ ရှည်လျားသော စင်္ကြံသို့ လျှောက်သွားကြသည်။

စင်္ကြံတွင် မီးမှိန်မှိန်လေး ရှိနေသည်။ ရုတ်​တရက်​ တုန်​လှုပ်​​နေ​တဲ့ အသံတစ်​သံ ကြားလိုက်​ရတာကြောင့် ကျွန်​​တစ်​​ယောက်​ လန့်​ပြီး ချာကနဲ လှမ်းကြည့်​လိုက်​သည်​။ ၎င်းက အနက်ရောင်အမွှေး၊ မီးခိုးရောင်နောက်ကျောနှင့် ဝမ်းဗိုက်ဖြူဖြူနဲ့ စာငှက်ကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေ၏။

"ငှက်တစ်ကောင်ကိုး ငါက တစ္ဆေတစ်ကောင်လို့ ထင်နေတာ"

အစေခံက ရယ်မောပြီး ဆိုလိုက်သည်။

“ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းက လူတွေအများကြီး သေထားတာ... ​​အပြစ်ကင်းတဲ့ ဝိညာဉ်ဆိုးတွေ သေချာပေါက် နည်းမှာ မဟုတ်ဘူး” ​​

အစေခံအဘိုးကြီးက :"မင်း အပိုစကားတွေ ဆက်ပြောနေမယ်ဆိုရင် မင်းကိုပဲ ဆိုးသွမ်းတဲ့ သရဲတစ္ဆေအဖြစ် ပြောင်းပေးပစ်မယ်!"

သူစကားမဆုံးခင်မှာ ရုတ်တရက် သူ့နဖူးကို စူးစူးဝါးဝါး အသံနဲ့အတူ ခုတ်ထစ်လာတဲ့ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု သူ့ခေါင်းနောက်ကနေ ထွက်လာ၏။ ၎င်းက သူ့ခေါင်းနောက်ကို ထိုးဖောက်ပြီး လှပတဲ့ မြှားတစ်စင်းကို ပြန်ထွက်သွားသည်။

အဲဒီနောက် အခြားကျွန်တစ်ယောက်ရဲ့ နားထင်ထဲကို ဖောက်ဝင်ကာ နောက်တစ်ဖက်က ထွက်သွားပြီး တခြားသူရဲ့ မျက်ခုံးအလယ်ဗဟိုကို တစ်ဆက်တည်း ဖောက်ဝင်သွားသည်။

ဓားမြှောင်သည် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် စင်္ကြံအတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားကာ သွေးချောင်းများ စီးကျလာစေသည်။ စင်္ကြံ၏ သစ်သားတိုင်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ပြီးသောအခါမှ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားကာ ဓားမြှောင်ပေါ်ရှိ သွေးများအားလုံးသည်လည်း တိုင်အောက် တဖြည်းဖြည်း စီးဆင်းသွားသည်။

စင်္ကြံမှာ သေလို့သေမှန်း မသိသေးတဲ့ လူသေအလောင်းတွေ ထော့နဲ့ထော့နဲ့ဖြင့် သွားရင်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မြေပေါ် လဲကျသွားကြသည်။

မဝေးသော မြေအောက်ခန်းတွင်တော့ ငုတ်တုတ်မီးအိမ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦးသည် မရဏနိုင်ငံသို့သွားမည့် ကလေးငယ်များကို လက်ညှိုးထိုး၍ အော်နေ၏။

"ဒီညတော့ ဘယ်သူမှ မပျင်းရဘူး! ကြာပန်းမရရင် ဒီညတော့ စားစရာမရှိသလို မနက်ဖြန်လည်း မစားရတော့ဘူး... ကြာပွတ်စာမိမယ်မှတ်!"

သူမက ရှောင်တင်းရှန်း ရှေ့မှာ ကြာပွတ်ကို လွှဲခတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ကြာပွတ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ခါကာ ပြတ်သားသော အသံထုတ်ရင်း ကလေးငယ်များကို မြေအောက်ခန်းထဲမှ ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ နှင်ထုတ်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် အခြားလမ်းကြောင်းကို လျှောက်သွားခဲ့သဖြင့် စင်္ကြံပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းများကို သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။

ဒီအမျိုးသမီးကတော့ ရှောင်တင်းရှန်း ပြောတဲ့ အဒေါ်ဝေ့ပါပဲ။ သူမသည် ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားပြီး သန်မာပြီး ထူထဲသော မျက်ခုံးမွှေးနှင့် မျက်လုံးကြီးများဖြင့် ရဲရင့်စွာကြည့်နေသည်။ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းနေသော ကလေးငယ်ကို ပါးရိုက်လိုက်ရင် သတ်မိလုနီးပါးပင်။

"မြန်မြန်လုပ်စမ်း!"

သူမသည် ကလေးများကို ယဇ်ပလ္လင်ခြေရင်းသို့ တွန်းပို့ကာ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် ၁၄ယောက်အား ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ထောင်ကျောင်းကျောင်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူမကို ထွက်သွားနိုင်ကြောင်း ထောက်ပြသည်။

အဒေါ်ဝေ့ နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ မြေအောက်နန်းတော်ဆီ ပြန်လျှောက်သွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ လူပေါင်းများစွာ ရုတ်တရက် လဲကျသွားတာ မြင်လိုက်ရတာမို့ ထိတ်လန့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ရန်​သူ​ ရှိ!"

သူမ ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရသေးမီတွင် မိုးမျှော်ငှက်တစ်ကောင်က ပျံတက်သွားပြီး သေးငယ်သော ဓားတစ်ချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူမ လည်ချောင်းကို လှီးဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

အဒေါ်ဝေ့သည် နံရံတစ်ဖက်ကို ဆောင့်တိုက်ကာ မျက်လုံးများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ကြည့်တော့ အရှည် ခြောက်လက်မ သို့မဟုတ် ခုနစ်လက်မထက် မပိုသော ဓားငယ်တစ်ချောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင်တော့ ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဒါဇင်ကျော်သည် သူမဘက်သို့ လျှောက်လာကာ စကားပြော ရယ်မောနေကြဆဲ။

ဤတပည့်များ၏ ကျင့်​ကြံမှုအဆင့်သည် နတ်သန္ဓေသားအဆင့်တွင်သာ ရှိ၏။ ၎င်းတို့ဂိုဏ်းဝင်ရန် လုံလောက်ပါသည်။ နောက်ထပ် တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်ကြာ လေ့ကျင့်ပြီးရင် ရွှေအမြုတေကို ရရှိပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ ကျောရိုးဖြစ်လာနိုင်သည်။

အဒေါ်ဝေ့သည် ရန်သူရှိနေကြောင်း အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ သတိပေးချင်သော်လည်း သူမလည်ချောင်းက ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရတာမို့ အသံမထွက်နိုင်​တော့ပေ။

ငှက်များစွာက ပျံဝဲကာ ဓားငယ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ တပည့်ငယ်များ၏ နှလုံးများ၊ လည်ချောင်းများနှင့် ဦးခေါင်းများကို လျှပ်စီးလက်သလို ထိုးဖောက်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့က အလွန်တိကျ လျင်မြန်ပြီး နှောင့်နှေးမှုမရှိချေ။

ခဏအကြာတွင် ဒါဇင် သို့မဟုတ် ထိုထက်များသော ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုင်ဆွဲရန် ကြိုးစားနေရင်း တောင်မြောက် လှုပ်ယမ်းလျက် လဲကျသွားကုန့သည်။

စင်္ကြံမှာ လူသေအလောင်းတွေနဲ့ ပုံလာသည်။

အဒေါ်ဝေ့မှာ လည်ချောင်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် အုပ်ထားသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမဆီသို့ လျှောက်လာနေသော အသွင်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။ အရပ်ရှည်တယ်လည်း မဟုတ်တဲ့ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်သာ ရှိကာ သူ့နောက်တွင် သစ်သားလှည်းနှင့် ခွေးတစ်ကောင် ပါလာသည်။

သူသည် စင်္ကြံလမ်းထက် အလင်းရောင်အောက် လျှောက်လာမှ သူ့မျက်နှာကို သေချာ မြင်လာရသည်။

"ဒါ နေ့ခင်းဘက်ရောက်လာတဲ့ လူငယ်ပဲ"

အဒေါ်ဝေ့သည် ထိုလူငယ်ရဲ့ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်သောအခါ လည်ချောင်းများ တဆတ်ဆတ် တုန်နေပြီ။ သူမ ရုန်းထကာ ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ တရွေ့ရွေ့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

သူမရဲ့ အမြင်အာရုံများက ထိုအချိန်မှာ ပို၍ မှုန်ဝါးလာသည်။ နှလုံးခုန်သံ မြန်လာသည်နှင့်အမျှ သူမရဲ့ ခြေလှမ်းများကလည်း ပို၍ လေးလံလာသည်။ လည်ချောင်း၊ လည်ပင်းမှ ဒဏ်ရာများမှတစ်ဆင့် သွေးများ စီးကျလာပြီး အဝတ်အစားများကို အနီရောင်ဆိုးပစ်သည်။

သို့သော် ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ တရွေ့ရွေ့ လျှောက်သွားနေဆဲ။ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်၌ ထောင်ကျောင်းကျောင်းနဲ့ တခြား ရွှေအမြုတေ နယ်ပယ်မှ လူဆယ့်လေးယောက်တို့သည် အမျိုးမျိုးသော မှော်စွမ်းအင်များကို စတင်အသုံးပြုနေပြီဖြစ်ပြီး တိမ်တိုက်များက လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေ​၏။

ထို့နောက် လူတိုင်းသည် ရွှေအမြုတေများကို အသက်သွင်းကာ အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ချိန်ညှိပြီး မရဏကမ္ဘာကို ဖွင့်ခဲ့ကြသည်။ ဒီကာလက အရေးကြီးသော ကာလဖြစ်သည်။ ယောက်ျားလေးများနှင့် မိန်းကလေးများအားလုံး ခေါင်းထောင်ထကာ မရဏကမ္ဘာဆီသို့ ဦးတည်နေသော အပေါက်ဝိုင်းကြီးတစ်ခုရှိရာ တိမ်များထက်ကို မျှော်ကြည့်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် အဒေါ်ဝေ့ကလည်း တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် အော်ဟစ်ရန် ကြိုးစားနေ၏။

ရုတ်တရက် မိုးမျှော်ငှက်၊ ပေါ်လောင်ငှက်နဲ့ ပိန်ညင်းငှက်များသည် အတောင်များခတ်ကာ တောထဲသို့ ပျံတက်နေသော ငှက်များကဲ့သို့ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ နတ်ကွန်းထဲသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ယဇ်ပုလ္လင်အထက်မှာတော့ ညည်းတွားသံများကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ရွှေရောင်အဆင်းရှိ အလင်းများ တောက်ပစွာ ထွန်းတောက်လာခဲ့သည်။ တခဏချင်းမှာပဲ တောက်ပတဲ့အလင်းရောင်က ကောင်းကင်ထက်ဝက်ကို လင်းထိန်သွား၏။

တချို့ ရွှေအမြုတေများက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားပြီး ဘုရားကျောင်းကို အရည်ကျိုကာ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ဝက်ပင် အရည်ပျော်ကျသွားသည်။ အချို့က ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တချို့ ရွှေအမြုတေများက ဘေးဘက်သို့ ပျံသွားကာ အိမ်အများအပြား ပြိုကျသွားခဲ့သည်။

အဒေါ် ဝေ့ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ သူမ ခေါင်းကို မော့ကာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြောင်တက်တက်ဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေရ၏။

ထောင်ကျောင်းကျောင်းနဲ့ တခြား ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် ၁၄ ယောက်တို့သည် ဓားနှင့် သံတုတ်များဖြင့် ထိုးသတ်မခံရမီတွင်ပင် တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရှိခဲ့ပေ။ ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူ ၁၄ ယောက်စလုံး တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မလွတ်မြောက်ခဲ့ချေ။

အဒေါ်ဝေ့ရဲ့ အမြင်အာရုံတွေ ပို၍ပို၍ မည်းမှောင်လာပြီး သူ့နောက်မှ ခြေသံများကိုသာ ကြားနေရသည်။ သူမ လှုပ်ရှားချင်ပေမယ့် လုပ်ဖို့ ခွန်အားမရှိတော့ပါ။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် သွေးထွက်လွန်သွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီ အနောက်ကနေ သစ်သားလှည်းနဲ့ လိုက်လာခဲ့သည်။ ငှက်အုပ်တစ်အုပ်က သူ့အပေါ်ကနေ ပျံသန်းသွားကြသည်။ ယဇ်ပလ္လင်မှ အသံသည် အလွန်ကျယ်လောင်သောကြောင့် ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းက လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

ထင်းယွီမျှော်စင်တွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မျက်လုံးမှိတ်လျက် စူးစိုက်မတ်မတ် ထိုင်နေ၏။ ခဏအကြာတွင် သူ့ခေါင်းပေါ်ရှိ နတ်ကွန်း ပွင့်ထွက်လာပြီး ပဲတောင့်အရွယ် အခြေတည်ဝိညာဉ်ဟာ ကောင်းကင်တံခါးထဲမှ ပျံထွက်လာခဲ့သည်။

ဤလူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။ ချန်ရှီ ဖီးနစ်တောင်ထွတ်ကို ပထမဆုံး သွားရောက်စဉ်က တွေ့ဆုံခဲ့သူပဲ ဖြစ်သည်။ ဤလူက လျိုရုဖုန်း ဖြစ်ကာ ဂိုဏ်းချုပ် ဖန်ဝမ့်ရှန်းရဲ့ ဆရာတူညီလေး ဖြစ်သည်။

လျိုရုဖုန်းရဲ့ အခြေတည် ဝိညာဉ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး မုခ်ပေါက်ကို ဖြတ်သွားကာ ကောင်းကင်အထက်တွင် လွင့်မျောနေသည်။ ရုတ်တရက် ယဇ်ပလ္လင်နားမှာ ဓားတစ်ချောင်းကို သူမြင်လိုက်ရပြီး ရွှေအမြုတေများရဲ့ အလင်းရောင်နဲ့ အသံက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

လျိုရုဖုန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ရန်သူ တောင်ပေါ်တက်လာပြီ!"

သူ့တုံ့ပြန်မှုက မြန်လှသည်။ သူသည် သူ၏ အခြေတည်ဝိညာဉ်ဖြင့် ထင်းယွီမျှော်စင်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လှည့်သွားခဲရာ မျှော်စင်အပြင်သို့ ရောက်သောအခါ ထိပ်ပေါ်တွင် ငှက်နှစ်ကောင် နားနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက် ငှက်နှစ်ကောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်များက ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းသွားသည်။ ၎င်းတို့က သူ့မျက်လုံးများရှေ့၌ပင် ကောင်းကင်မိုးကြိုး အဆောင်လက်ဖွဲ့ နှစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လျိုရုဖုန်းရဲ့ မျက်နှာ အရောင်လည်း ရုပ်ဆိုးသွားကာ ထင်းယွီမျှော်စင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့​လေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိုးမျှော်ငှက်များက ကောင်းကင်ယံမှ ပျံဝဲလာပြီး လျှပ်စီးကြောင်းတွေလို မျှော်စင်ဆီသို့ ဦးတည် ပြေးလာကြ၏။

"ငါ့ရုပ်ခန္ဓာကို ဖြတ်ပစ်မယ်ပေါ့! အိပ်မက်ပဲ မက်လိုက်စမ်းပါ!"

အဆောက်အဦးထဲတွင် လျိုရုဖုန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်ယံမှ ဓားမြှောင်အသွင်ပြောင်းကာ ထိုးသွင်းလာသော လက်နက်အား တစ်ချိန်တည်းတွင် လှည့်ရှောင်သွားသော်လည်း အခြားသော မိုးမျှော်ငှက်များက ၎င်းတို့၏ အတောင်ပံများကို ခတ်ရင်း ဝိုင်းကခုန်ကာ ဓားမီးများအသွင် ပြောင်းလဲသွားတာ မြင်လိုက်ရသည်။

ဝုန်း!

ကောင်းကင်မှ လျှပ်စီးတစ်စင်းသည် ထင်းယွီမျှော်စင်ကို ထိမှန်ခဲ့ပြီး လျိုရုဖုန်းရဲ့ အခြေတည်ဝိညာဉ်နောက်သို့ တည့်တည့် လိုက်သွားခဲ့သည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ မိုးခြိမ်းသံသည် ထင်းယွီမျှော်စင်၏ တံစက်မြိတ်ကို ရိုက်ခတ်သွား၏။ မိုးခြိမ်းသံတွင်ပါရှိသော ယန်စွမ်းအင်သည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များကို အရပ်ရပ်သို့ စီးဆင်းကာ မီးငြိမ်းသွား​စေသည်။

လျိုရုဖုန်းရဲ့ အခြေတည်ဝိညာဉ်သည် မိုးကြိုးမထိမီ နောက်ဆုံးတွင် အဆောက်အအုံထဲသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်းသာအားရဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးသွားသည်။ ထိုစဥ် ရုတ်တရက် ပျံသန်းနေသော အကောင်ကြီးများက ဓားမြှောင်များအသွင် ပြောင်းကာ သူ့နှလုံးထဲသို့ ထိုးဖောက်သွားတာ မြင်လိုက်ရသည်။

နောက်ထပ် ဓားမြှောင်တစ်စင်းက သူ့နဖူးကို ထိုးဖောက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အနောက်က နံရံထဲ စိုက်ဝင်သွားတဲ့အထိ လွင့်သွားစေခဲ့သည်။ လျိုရုဖုန်းရဲ့ အခြေတည်ဝိညာဥ်က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်လိုက်၏။ အခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တအိအိနှင့် နံရံပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေပြီ။

"ငါ့ကို ဘယ်သူ လုပ်ကြံဖို့တာလဲ ဘယ်ကရန်သူလဲ... ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မစော်ကားဖူးဘူး"

အခြေတည်ဝိညာဉ်က အပြင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားသော်လည်း သူ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာက သေဆုံးသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မရှိတော့ပေ။ သူ ပျံသန်းနေစဉ်အတွင်း သူ့ရဲ့ အခြေတည် စိတ်ဝိညာဉ်က ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထင်းယွီမျှော်စင်ဆီသို့ လျှောက်လာနေသည့် အသွင်တစ်ခုကို သူမြင်လိုက်ရ၏။ အရပ်သိပ်မမြင့်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လှည်းတစ်စီးနဲ့ ခွေးက သူ့အနောက်က လိုက်လာခဲ့သည်။

"သူက လူသတ်သမားပဲ ဖြစ်ရမယ်... သတ်ပစ်လိုက်... မဟုတ်ဘူး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ရမှာ!"

သူ၏ အခြေတည်ဝိညာဉ်သည် ထင်းယွီမျှော်စင်မှ ပြေးထွက်လာစဥ် လျှပ်စီးကြောင်းနဲ့အတူ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုက်ဖျင်နန်းတော်အတွင်းတွင် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဖန်ဝမ့်ရှန်း ခေါင်းငုံ့ကာ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ့ရှေ့က တောက်လောင်နေသော မီးတောက်သည် မိုင်တစ်ထောင် အသံပို့အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဖြစ်ပေ၏။ တစ်ဖက်ကနေ အသံပို့နေသူက သခင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ အသံဖြစ်သည်။

ဖန်ဝမ့်ရှန်း နားထောင်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သခင်ငယ်က စကားပြီးသောအခါ ဖန်ဝမ့်ရှန်းက ဆိုလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ သခင်လေး...ဒီနှစ် ယွိသော်ရဲ့ ဝိညာဥ်ပြန်ကြာပန်းက မနှစ်ကထက် မနည်းစေရပါဘူး သေချာပါတယ်... ကောင်းကင်အဘွားအဖွဲ့အစည်းက ဝယ်ထားတဲ့ ယောက်ျားလေး၊ မိန်းကလေးတွေကို မပို့ရသေးတဲ့အတွက် ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းက လူအင်အား အလုံအလောက် မရှိဘူး ဖြစ်နေတာပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်တို့ကို နှစ်ရက်လောက် ပေးပါ... ကျုပ်ကိုယ်တိုင် ယွိသော်ကို ပို့ပေးပါ့မယ်"

သခင်ငယ်ရဲ့ အသံသည် မိုင်ထောင်ချီ အသံပို့အဆောင်လက်ဖွဲ့ထဲမှ ထွက်လာ၏။

"ကုံကျိုးက မကြာသေးမီက ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားခဲ့တာ... ကောင်းကင်အဘွားအဖွဲ့အစည်းကလည်း ရှင်းသွားပြီ ဂိုဏ်းချုပ်ဖန်လည်း သတိထားရမယ်"

ဖန်ဝမ့်ရှန်း အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ကောင်းကင်အဘွားအဖွဲ့အစည်းက ပျက်စီးသွားတာလား ဘယ်သူလုပ်တာလဲ ကောင်းကင်အဘွားအဖွဲ့အစည်းက ရှမိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား ရှမိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ဘယ်သူကများ ထိရဲတာလဲ"

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ ကျယ်လောင်သော မိုးခြိမ်းသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ဖန်ဝမ့်ရှန်း ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အကြီးအကျယ် မိုးရွာနေသကဲ့သို့ မိုးခြိမ်းသံများနှင့်အတူ ကောင်းကင်အထက်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ ပြေးလွှားနေတာ တွေ့လိုက်ရပေ၏။

တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာ ကောင်း​သော အသံကို ကြားရတာကြောင့် ငှက်များစွာသည် ထိတ်လန့်သွားပုံဖြင့် မိုးခြိမ်းသံကိုရှောင်ရန် ခန်းမထဲသို့ ပြေးဝင်လာကြ​လေသည်။

"ဖန်ဝမ့်ရှန်း ဘာဖြစ်တာလဲ" သခင်ငယ်က မေး၏။

"သခင်​လေး ငှက်တွေ အများကြီး နန်းတော်ထဲကို ပျံသန်းလာကြတာပါ"

ဖန်ဝမ့်ရှန်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေးပဲ ပြောလိုက်သည်။

တောင်ပေါ်မှလာသော အခြားအသံများကိုလည်း ကြားရသော်လည်း သခင်ငယ်က မေးခွန်းများ မေးနေသောကြောင့် စစ်ဆေးရန် အချိန်မရှိခဲ့။

ဝုန်း!

ထိုက်ဖျင်နန်းတော်၏ ပင်မခန်းမခေါင်မိုးကို ဓားစွမ်းအင်များက ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်ဖျက်စီးပစ်ခဲ့သည်။ ခေါင်မိုး အပိုင်းအစတွေက လေထဲ တဒိန်းဒိန်း ပျံတက်သွား၏။

ကောင်းကင်ယံမှ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာချလာသည်။ လျှပ်စီးကြောင်းများက မိုးရေထဲတွင် လွင့်နေသော မိုးကြိုးမြွေများကဲ့သို့ပင် ကခုန်နေလျက်။ မိုးရေထဲမှာတော့ ငှက်ကလေးတွေက လေထဲမှာ ပျံဝဲပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်နေသည်။

"ဖန်ဝမ့်ရှန်း ဘာဖြစ်တာလဲ"

သခင်ငယ်က ကျယ်လောင်စွာ မေးသည်။

ဖန်ဝမ့်ရှန်း မျှော်ကြည့်သောအခါ နတ်တောင်တန်းကြီးငါးခု၏ အရိပ်များက မိုးခြိမ်းသံ၊ လျှပ်စီးကြောင်းများနှင့်အတူ လေထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ တောင်ကြီးငါးလုံးသည် ဖိချလိုက်စဥ် မမြင်နိုင်သောအလေးချိန်က ဖန်ဝမ့်ရှန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကန့်သတ်ပစ်လိုက်သောကြောင့် ထိုလူက ညည်းတွားကာ လှုပ်ရှားဖို့ ခက်ခဲသွားသည်။

"ငါ့တပည့်တွေ ဘယ်မှာလဲ"

ဖန်ဝမ့်ရှန်း မိုးရေထဲမှာ ရပ်နေရ၏။

"လျိုရုဖုန်း ဟန်ချိုးယွဲ့... မင်းတို့ဘယ်မှာလဲ... ဆရာတူညီမလေး... ညီလေးကု မင်းတို့ဘယ်မှာလဲ တောင်ပေါ်ကလူတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်တာလဲ ငါ ခြုံခိုခံထားရတယ် မြန်မြန်လာစမ်း!"

သခင်ငယ်ရဲ့ အသံမှာလည်း မပျော်မရွှင် ဖြစ်လာသည်။

"မြန်မြန်ဖြေစမ်း!"

ဖန်ဝမ့်ရှန်းဟာ ဆွံ့အ နားမကြားသလို ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်နေသည်။ သူ၏ အခြေတည်ဝိညာဉ်သည် ရွေ့လျားရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်က မိုးခြိမ်းသံများဟာ သူ့ကို ချီတုံချတုံဖြစ်စေပြီး အခြေတည်ဝိညာဉ်ကို မထုတ်ရဲချေ။

ရုတ်တရက် ငှက်အော်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး ငှက်များက သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာကြသည်။ ဖန်ဝမ့်ရှန်း ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်ရာ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အဆမတန် တိုးသွားလေ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အ​ခြေတည်ဝိညာဥ်ရဲ့ စွမ်းအားနယ်ပယ်က ပြန့်နှံ့သွားပြီး တောင်ကြီးငါးခုကို ဖြိုခွင်းရန် ကြိုးစားသည်။

“ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း!”

ဓားနှင့် ဓားမီးရောင်များ ပျံတက်သွားကာ အခြေတည်ဝိညာဥ်ရဲ့ အင်အားနယ်ပယ်ကလည်း အရည်ပျော်ကျသွားသည်။ ဆက်တိုက်ဖို့ ပြင်ပေမယ့် ဓားနဲ့ ဓားစွမ်းအင်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို တည့်တည့် တိုးဝင်သွားချေပြီ။

ဖန်ဝမ့်ရှန်း သွေးအန်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ မှော်စွမ်းအား အားလုံး ရုတ်ချည်း ပြိုကျသွားသည်။ တောင်ကြီးငါးလုံးရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို သူ မခံနိုင်တော့ချေ။ တောင်ကြီးငါးလုံးဖြင့် ဖိချခံနေရတာမို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲကာ တဖြည်းဖြည်း ရွှံ့အိုင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

မိုးတဖွဲဖွဲ ကျနေသည့်အချိန်တွင် သခင်ငယ်ရဲ့ အသံသည် မိုင်ထောင်ချီ အသံပို့အဆောင်လက်ဖွဲ့ထဲက ထွက်လာနေဆဲ။

"ဘာဖြစ်တာလဲ... ဂိုဏ်းချုပ်ဖန် မြန်မြန်ပြောစမ်းပါ!"

ချန်ရှီသည် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေတဲ့ကြားမှ တိတ်တဆိတ် လျှောက်သွားကာ မိုင်ထောင်ချီ အသံပို့အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို နားရွက်နား ကပ်ထားလိုက်သည်။

"သခင်လေး...."

သူ့ပါးစပ်မှ ဖန်ဝမ့်ရှန်းရဲ့ အသံထွက်လာသည်။

"ဘာအမိန့်ရှိပါလဲ"

သို့သော် မိုင်ထောင်ချီ အသံပို့အဆောင်လက်ဖွဲ့ရဲ့ အခြားတစ်ဖက်စွန်းရှိ လူငယ်ကတော့ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားခဲ့သည်။ သူက ခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်နေပြီးမှ။

"မင်းက ဖန်ဝမ့်ရှန်း မဟုတ်ဘူး မင်း သူ့ကို သတ်လိုက်တာပဲ! မင်း သတ္တိ တော်တော် ကောင်းနေတယ်ပေါ့"

"သခင်လေး...ငါ မင်းအသံကို မှတ်ထားလိုက်ပြီ...ငါ မင်းကို ရှာတွေ့ပြီးတာနဲ့ သူနဲ့ ပြန်ဆုံခွင့်ပေးမယ်"

"မင်း ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲလား... "

သခင်ငယ် စကားများများမပြောမီ ချန်ရှီက သူ့လက်ကိုဆန့်ကာ မိုင်ထောင်ချီ အသံပို့အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ချေမှုန်းပြီးနောက် တောင်ပေါ်မှလှည့်ကာ လမ်းလျှောက် ထွက်လာခဲ့သည်။

တောင်တံခါးဆီသို့ ရောက်သောအခါ ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲ၏ ကျောက်ဆင်းရုပ်တုကို လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ရိုက်ခွဲခဲ့ပြီး တောင်တံခါးကိုလည်း တစ်ဝက်ပြိုကျသွားတဲ့အထိ ကန်ပစ်ခဲ့သည်။

ရောင်းစားခံရတဲ့ ကလေးတွေကလွဲလို့ တောင်ပေါ်မှာ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းပြုသူတွေ မရှိ​ကြတော့ပါဘူး။

ဒါကမှ တောင်ကြီးကို ခုတ်လှဲပြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာလို့ ဆိုလိုပေ၏။