ပင်လယ်နတ်ဘုရားမ

ဘိုးဘေးမိခင် ဘုံကျောင်းအပြင်ဘက်မှာတော့ ယွိထျန်းချန်၊ တောင်နီမယ်မယ်၊ အဘွားမင်ကျန်းနဲ့ ဆားကြီးအဖွဲ့အစည်းက အကြီးအကဲအပါအဝင် သခင်ခြောက်ယောက် သို့မဟုတ် ခုနစ်ယောက်လောက်က စောင့်ကြပ်နေပါ၏။ လှိုင်းပုတ်ပြီးနောက် လှိုင်းလုံးကြီးများသည် ဘိုးဘေးမိခင် ဘုံကျောင်းဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လာသည်။ မြင်ကွင်းက အံ့မခန်းဖြစ်ပေမယ့် စိတ်ပျက်စရာလည်း ကောင်းလေသည်။

ချန်ရှီနဲ့ လီထျန်းချင်ဟာ ဒီလိုဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး။ ဒီကြီးမားသော သတ္တဝါတစ်စု ရှေ့တွင် လူ့ခန္ဓာကိုယ်က အလွန်သေးငယ်သွားသည်။ နတ်ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်ရှိ အားကောင်းသည့် လူတစ်ဦးပင်၊ သူ၏ မှော်စွမ်းအားများသည် အဆုံးမရှိသော ဘီလူးများ၏ အုပ်စိုးမှုရှေ့တွင် အရေးမပါဘူးဟု ထင်လာရသည်။

ဘိုးဘေးမိခင် ဘုံကျောင်းအထက်တွင် အမျိုးမျိုးသော အဆောင်လက်ဖွဲ့များက အသက်ဝင်နေကြသည်။ လူတိုင်းရဲ့ မှော်စွမ်းအားများကြောင့် ဘီလူးများ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ထိမှန်ပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ လွင့်ကျသွားသည်။ ဒါပေမယ့် မရေမတွက်နိုင်အောင် သမုဒ္ဒရာတွေကနေ တက်လာတဲ့ ဘီလူးကောင်တွေရ ရှိနေပါသေးသည်။

ထိုဘီလူးကြီးများသည် ယွိထျန်းချန်၊ တောင်နီမယ်မယ်၊ အဘွားမင်ကျန်းနဲ့ တခြားသူများ၏ မှော်ပညာနှင့် မှော်စွမ်းအားများကို စိန်ခေါ်ရန် ၎င်းတို့၏ ခွန်အားများကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးနေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကို ပြသကာ စိတ်ဝိညာဉ်များကို တုန်လှုပ်သွားအောင် လုပ်နေကြသည်။

မှော်အစွမ်းများ၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့ စွမ်းအင်များနှင့် မှော်လက်နက်များပင်လျှင် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်သောအခါ အနည်းငယ်သာ ယိမ်းထိုးသွားစေနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် အများစုမှာ ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်သာ ခံစားခဲ့ရသော်လည်း အသက်ကို​တော့ဖြင့် မခြိမ်းခြောက်နိုင်ပေ။

ဤဘီလူးကြီးများသည် ၎င်းတို့၏ ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ တံတွေးထွေးလိုက်တာနဲ့ ထူထဲသော မီးခိုးငွေ့များက လေထဲသို့ လွင့်ထွက်လာရာ လေထုတစ်ခုလုံး မည်းမှောင်သွားလေသည်။ ထို့နောက် မီးခိုးလုံးများသည် ပြိုကျပြီး ချောက်ကမ်းပါးပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ လှိမ့်သွားကြသည်။

သေးငယ်သော ဘီလူးများစွာသည် ၎င်းတို့၏ အရိုးများ ကျိုးသွားကာ ခြေလက်များ နေရာအနှံ့ ပျံသန်းသွားသည်အထိ ပြန်လည် နှိပ်စက်ခံခဲ့ရသည်။

ထိုအခိုက် မီးလုံးသည် ကြီးမားသော ရွှေခေါင်းလောင်းကြီးကို ထိမှန်သွားရာ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ရွှေခေါင်းလောင်းသည် ဘိုးဘေးမိခင် ဘုံကျောင်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေခေါင်းလောင်းသင်္ကေတများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အလင်းတန်း​ကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော မီးလုံးကြီးများက ချောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ လှိမ့်ဆင်းကာ ရွှေခေါင်းလောင်းကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ရိုက်ခတ်သွားရာ ရွှေခေါင်းလောင်းသည် အဆက်မပြတ် လှုပ်ခါလာပြီး အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲသွားတော့မယ့် အနေအထား ဖြစ်လာသည်။

နောက်ထပ် ဧရာမ ဘီလူးတစ်ကောင်သည် ပေဒါဇင်များစွာ ရှည်လျားသော ၎င်း၏ထူထပ်သည့် လက်ကြမ်းများဖြင့် လေထဲမှ ပျံဆင်းကာ ရွှေခေါင်းလောင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ပစ်လိုက်ရာ ရောင်စုံအလင်းများ ဖြာထွက်သွားလေ၏။

ဤထိုးစစ်ကြောင့် ယွိထျန်းချန်နဲ့ အခြားသူများ၏ ခုခံမှုကလည်း အကြာကြီး ထိန်းထားနိုင်မည့် အခြေအနေ မဟုတ်ပေ။ ပင်လယ်ထဲမှာ လှိုင်းလုံးကြီးက ဟိန်းဟောက်လာသည်။ အသံနက်ကြီးက နားပင်းကိုတောင် နားပြန်စေနိုင်လောက်၏။

ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်က ပင်လယ်ထဲက ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တတ်ထရပ်ပြီး လမ်းမှ တခြားဘီလူးတွေကို လျစ်လျူရှုကာ ချောက်ကမ်းပါးပေါ် တက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေသည့် ဘီလူးများမှာ ရှောင်သွားဖို့ အချိန်မရှိပါက ကြေမွသွားတာ သို့မဟုတ် အဆာပြေ အစားခံရတာမျိုး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ဤဘီလူးကြီးများမှာ ထူးဆန်းသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည်။ သူတို့ရဲ့ အပေါ်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်က လူတွေနဲ့ ခပ်ဆင်ဆင်တူ၏။ ၎င်းတို့၌ သန်မာပြီး ရှည်လျားသော ပင်လယ်ရေမှော်နှင့်တူသော အစိမ်းရောင်ဆံပင်​တောင် ရှိသည်။ မျက်လုံးနဲ့ နှာခေါင်းတို့သည် သာမန်လူများကဲ့သို့ပင် ရှိသော်လည်း အနည်းငယ်ပိုကြီးသည်။ သူတို့ရဲ့ရင်ဘတ်နဲ့ နံရိုးတွေမှာ ပါးဟက်အကြီးကြီးတွေ ရှိကာ တစ်ခုပေါ် တစ်ခုထပ်ကာ အဖွင့်အပိတ် လုပ်နေကြ၏။

သူတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာ အောက်ပိုင်းသည် ရေဘဝဲသဖွယ် တူသော်လည်း ၎င်းတို့၏ လက်တံများ အရေအတွက်က ရှစ်ခုထက်မပို၊ အချို့မှာ ၁၂ ခု၊ ရှစ်ခုသာရှိသည်။

ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ ၎င်းတို့က လူသားများနှင့် မတူတော့ပေ။ ပါးစပ်ထဲမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ထက်မြက်သော သွားများက ပါးစပ်ထဲတွင် လှည့်၍ ဖြတ်ကြသည်။ ပါးစပ်ပိတ်ထားသောအခါ ပါးစပ်အတွင်းရှိ ချွန်ထက်သော သွားများက အခြားဘက်သို့ လှည့်သွားကြသည်။

အကောင်ကတော့ အေးဆေးပဲ။

"ဘုံကျောင်းထဲမှာ ဘာရှိလဲ ဘာလို့ ဒီနတ်ဆိုးတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆွဲဆောင်နေတာလဲ"

ချန်ရှီ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဘိုးဘေးမိခင်ဘုံကျောင်းကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ရောက်တာက တောင်နီမယ်မယ်ရဲ့ ဘဝအတွေ့အကြုံကို စူးစမ်းဖို့ဖြစ်ပြီး အဲ့ကနေ ဘိုးဘေးမိခင်ဘုံကျောင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။

ဘုံကျောင်း၏ အခြေအနေသည် ချန်ယန်တောင်က တောင်တန်းအရှင်ဘုံကျောင်း အတိုင်းပင်။ ဘုံကျောင်းထဲက နတ်ဘုရားကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့ပြီး လေးလံ ထူးကဲသော စွမ်းအားများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရာ နတ်ဘုရားကိုတော့ အချိန်တိုအတွင်း ပြန်လည်ပေါင်းစည်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ဘိုးဘေးမိခင် ​ဘုံကျောင်းနဲ့ ပတ်သက်၍လည်း အထူးတလည် ဘာမှ မရှိချေ။ အမည်မသိသော အကြောင်းအရင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဤဘီလူးများသည် ဘိုးဘေးမိခင် ဘုံကျောင်းကို သိမ်းပိုက်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော်လည်း ၎င်းတို့ဘက်မှာ အသေအပျောက် ပြင်းထန်ခဲ့သည်။

"ဘိုးဘေးမိခင်က ရေကြောင်းပို့ဆောင်ရေး တာဝန်ခံ နတ်ဘုရားမို့လို့ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ချန်ရှီရဲ့ မျက်လုံးများက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် အလင်းများဖြင့် တောက်ပလာသည်။

"ဘုရင်ကျန်းလက်ထက် ဘိုးဘေးမိခင်ဘုံကျောင်းကြောင့် သူတို့ အများကြီး ဒုက္ခရောက်ခဲ့တာ ဖြစ်မယ် အဲဒါကြောင့် တန်ပြန်တိုက်စစ်မှာ သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံး ပန်းတိုင်က ဘိုးဘေးမိခင်ဘုံကျောင်းကို ဖယ်ရှားပစ်တာပဲ"

ဒါကိုစဉ်းစားရင်း ချန်ရှီ အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။

"ထျန်းချင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်ပါ"

သူက ရှေ့ကို ခုန်ပြီး ချောက်ကမ်းပါးကနေ ခုန်ချသွားသည်။

"တစ်ဆယ်လေး!"

လီထျန်းချင် အော်ပြီး အောက်ကို အမြန်ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်ရှီ ခန္ဓာကိုယ်သည် အောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းသွားသည်။ လေထုထဲမှာ ရှိနေတဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က နှစ်ပတ်ခွဲလောက် ရုတ်တရက် လှည့်ပတ်သွား၏။ သူ၏ အသွင်ပြောင်းနည်းကို လုပ်ဆောင်ပြီးဖြစ်ကာ လူသားခန္ဓာကိုယ်မှ သိမ်းငှက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ ပျံတက်သွားရင်း ဘီလူးများရဲ့ လက်များနှင့် နှာသီးဝှေ့ယမ်းမှုများကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

"အသွင်ပြောင်းနည်း? တစ်ဆယ်လေးရဲ့ စွမ်းရည်က ဒီအဆင့်ထိတောင် ရောက်နေပြီ အများကြီး တိုးတက်လာတာပဲ!"

လီထျန်းချင် ၎င်းကိုမြင်သောအခါ အံ့သြမဆုံးနိုင် ဖြစ်နေသည်။ ဒါပေမယ့် သူ့မှာ သိပ်စဉ်းစားဖို့ အချိန်မရှိဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီအချိန်မှာ ဘီလူးတွေ အများကြီးက ဒီဘက်ခြမ်းကို ပြေးလာပြီမလို့ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရတော်မည်။

"ငါ့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုရလဒ်တွေကို စမ်းသပ်ဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ!"

လီထျန်းချင် ရွှင်လန်းလာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ရွှေအမြုတေကို ပစ်ထုတအလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အကန့်အသတ်မရှိ ပြီးပြည့်စုံသည့် စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် ခိုဥထက် အနည်းငယ်ပိုကြီးသော ရွှေအမြုတေ အနက်ရောင် အလုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ပြေးလာတဲ့ ဘီလူးများစွာသည် ၎င်းတို့ဖြတ်သန်းသွားတိုင်း နေရာတိုင်းက ကျောက်တုံးများ ပျံထွက်လာကာ သစ်ပင်များကို ကျိုးသွားစေသည်။

လီထျန်းချင်ရဲ့ မျက်နှာက ကြည်ကြည်သာသာပင်။ သူ့ဦးခေါင်းနောက်ဘက်ရှိ နတ်ကွန်းထဲက နတ်သန္ဓေသားသည် လက်တစ်ဘက်တွင် ရွှေအမြုတေကို လက်ဖဝါးအထက် နှစ်လက်မ အကွာအဝေး၌ ထိန်းထားသည်။ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူသည် ဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ ရွှေအမြုတေကို ညွှန်ပြနေ၏။

ဝှစ်! ဝှစ်! ဝှစ်!

မမြင်နိုင်သော ဓားစွမ်းအင်များသည် ရွှေအမြုတေထဲမှ ပြေးထွက်လာပြီး အရှေ့တွင် ပြေးလွှားနေသော ဘီလူးကို ချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားစေခဲ့သည်။

တစ်ဖန် လှည့်၍ မတ်တတ်ထရပ်ကာ ဒုတိယဘီလူးက လွှတ်ချလိုက်သော လက်တံများကို ရှောင်လိုက်သည်။ လေထဲ ပြေးလွှားသွားစဥ် သူ့ခြေဖဝါးမှ ယင်ကျောက်စိမ်းဘီး ခြောက်ဘီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ခြေထောက်ခြောက်ချောင်းလို အဆက်မပြတ် ပြေးလွှား ကန်ထုတ်လိုက်ရာ ယင်ကျောက်စိမ်းဘီး ခြောက်ဘီးသည် တဟုန်ထိုး လွင့်ထွက်သွားပြီး လက်တံများကို တစ်ချက်ချင်း ဖြတ်ထုတ်လိုက်သည်။

လီထျန်းချင်သည် ကြီးမားလှသော လက်တဲကြီးတစ်ခုပေါ်မှ ပြေးကာ ဇောက်ထိုးခုန်ချလိုက်သည်။ သူသည် ဘီလူးကြီး၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှာ လက်ဖဝါးကို ဖိချခဲ့လိုက်သည်။ သူ့လက်ဖဝါးတွင်ပါရှိသော မိုးကြိုးအဆောင်လက်ဖွဲ့က ဝုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲသွားပြီး မိုးကြိုးတံဆိပ်ငါးခုသည် ဘီလူး၏ ဦးခေါင်းကို အလွန်အမင်း လောင်ကျွမ်းပစ်ခဲ့ရာ ပင်လယ်စာရနံ့များပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ့လက်ဖဝါးတွေကို ဝေ့ယမ်းရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အပေါ်အောက် ခုန်ပျံနေ၏။ မြေပြင်သည် တဟုန်ထိုး တုန်ခါသွားကာ အလွန်ထူထပ်သော အမြစ်များ မြေပြင်ထဲမှ ပေါက်ထွက်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မြှောက်ထားလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အမြစ်များသည် ရောယှက်ပြီး တတိယနတ်ဆိုးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချည်နှောင်ထားမိသွား၏။

လီထျန်းချင်ရဲ့ ရွှေအမြုတေ ပျံထွက်သွားပြီး ၎င်း၏ဦးနှောက်ကို ထိုးဖောက် လိုက်သောအချိန်အထိ ဘီလူးက ရုန်းကန်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ရွှေအမြုတေကြောင့် ဘီလူးရဲ့ ဦးခေါင်း၌ အလုံးကြီးဖြင့် ဖောက်ထွင်းခံရသကဲ့သို့ ရှေ့မှနောက်သို့ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါက်သွားသည်။

လီထျန်းချင် ရွှေအမြုတေကို ပြန်ယူလိုက်တယ်။ သူ၏ ခရမ်းရောင်ကျောက်စိမ်း နတ်သန္ဓေသားဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားတာမို့ ရွှေအမြုတေဟာ လျှပ်စီးကြောင်းလို လျှင်မြန်စွာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရွေ့လျားသွား​နေသည်။ ရွှေအမြုတေမှ ထွက်လာတဲ့ မှော်ပညာတစ်ခု၊ ဒါမှမဟုတ် ရွှေအမြုတေ နယ်ပယ်က ရုတ်တရက် ပွင့်လာလို့၊ ဒါမှမဟုတ် လီထျန်းချင်က လူကိုယ်တိုင်လာပြီး သတ်ပစ်ခဲ့တာတွေကြောင့် မကြာခင်မှာပဲ အလောင်းတွေက နေရာအနှံ့မှာ လဲလျောင်းကုန်သည်။

ပတ်​၀န်းကျင်​က​ ​ကြောက်​စရာ​ကောင်​​တွေ မရှိ​တော့ပေ။ လီထျန်းချင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် မတ်တပ်ရပ်ရင်း သူ့မျက်နှာပေါ်က အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လှည့်ကြည့်သော်လည်း သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးက တဖြည်းဖြည်း အေးခဲသွားသည်။

သူ့ရှေ့တွင် ကြီးမားသော ဘီလူးကြီးများသည် တောထဲမှ ထွက်လာပြီး လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုရန် မြင့်မားသော သစ်ပင်များကို ဆွဲယူလိုက်ကြသည်။ အချို့က ပေါင်ထောင်ပေါင်းများစွာ အလေးချိန်ရှိသော ကျောက်တုံးကြီးကို လက်နက်အဖြစ် သုံးရန် ကြံရွယ်​နေကြသည်။

"နည်းနည်းခက်သွားပြီ....."

လီထျန်းချင် ငြီးလိုက်သည်။ သူသည် ညစ်ညမ်းသော အသက်ကို ရှူထုတ်လိုက်ပြီး ဟေးကော်နဲ့ သစ်သားတွန်းလှည်းဆီသို့ နောက်ပြန်လှည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သေး၏။

"ဟေးကော်! လှည်းကို စောင့်ကြည့်ထား!"

သူ ခုန်ထွက်သွားသည်။ တစ်ဖက်က ဘီလူးတွေက သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သစ်ပင်တွေနဲ့ ကျောက်တုံးတွေကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ဟောက်နေကြ၏။

ချောက်ကမ်းပါး အောက်တွင်တော့ ချန်ရှီ အသွင်ပြောင်းထားသော သိမ်းငှက်သည် လေထဲတွင် တဟုန်းဟုန်း ပျံတက်သွားပြီး ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးများကို ရှောင်ရှားလိုက်သည်။ ရုတ်​တရက်​ပင်​ ဧရာမ ပင်လယ်​​ကောင်​ကြီးတစ်​​ယောက်​ သူ့ရှေ့မှာ လာရပ်လေ၏။ ၎င်းသည် အမြင့်ဆယ့်ခြောက်ပေ သို့မဟုတ် ဆယ့်ခုနစ်ပေခန့်ရှိပြီး ငါးဦးခေါင်းနှင့် လူကိုယ်ထည် ရှိသည်။ ၎င်းခန္ဓာကိုယ်ကို အမွှာအကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသောကြောင့် တခြားသော ဧရာမအကောင်ကြီးများနှင့် မတူပေ။

၎င်းသည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ယမ်းလိုက်တိုင်း အသားများက တုန်ခါကာ အမွှားအကြေးခွံများက လွင့်ထွက်သွားပြီး ဘိုးဘေးမိခင်ဘုံကျောင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွား၏။ ချန်ရှီ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး အမွှားအကြေးခွံများကို ရှောင်ရှားရန် အလျင်အမြန် ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

အကြေးခွံများသည် စားပွဲခုံကြီးလောက် ကြီးမားပြီး လှည့်သွားသည့်အခါ အလွန်ချွန်ထက်တဲ့ စကြာတွေအတိုင်းပင်။ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ဘီလူးများစွာသည် ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရှိသောကြောင့် အများစုမှာ ၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းနှင့် ခြေလက်များ ပြတ်တောက်သွားကြသည်။

အကြေးခွံများသည် ရွှေခေါင်းလောင်းအလင်း ကန့်လန့်ကာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်ကာ ရွှေခေါင်းလောင်းအလင်း ကန့်လန့်ကာတဝိုက်ကို ဖြတ်တောက်သွားတာကြောင့် မီးပွားများကို တောက်လျှောက်လုံး ပျံဝဲသွား​စေ​လေသည်။

ထို​အချိန်တွင် အကြေးခွံများသည် နောက်ပြန်ပျံသွားကာ ငါးဦးခေါင်းနှင့် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထိုးဖောက်သွားကြသည်။ ငါးခေါင်းလူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ၎င်း၏အကြေးခွံများဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရခြင်းကြောင့် သွေးများဖုံးလွှမ်းသွားသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်းတုန်ခါသွားကာ ရွှေခေါင်းလောင်းမီးရောင် ကန့်လန့်ကာကို ဆက်လက် ဖြတ်တောက်လိုက်ပြန်သည်။

မီးရောင် ကန့်လန့်ကာအောက်ရှိ လူတိုင်းသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး မကွဲမပြဲအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား​နေကြသည်။ သို့သော်လည်း အဆောင်လက်ဖွဲ့များဟာ ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းပြီး ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ရွှေခေါင်းလောင်းကို ဆက်လက် မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

ချန်ရှီ အတောင်များကို လှန်ပြီး အပေါ်မှ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ ရုတ်​တရက်​ပင်​ ဘီလူး​အုပ်စု​ကြားတွင်​ ကြာပန်း​ကဲ့သို့ အ​သွေးအသား​ကောင်​ တစ်ကောင်က မတ်​တပ်​ရပ်​လာသည်​။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဒါဇင်ခန့်ရှိသော ကြာပန်းများက ဘိုးဘေးမိခင်က ဘုံကျောင်းကို မျက်နှာမူထားသည်။

ဝှစ်!

ဖြတ်ခုတ်သံများ ဆက်တိုက် ကြားလိုက်ရပြီး ထိုသွေးစွန်းနေသော ကြာပန်းတောင့်များမှ ထွက်လာသည့်အရာမှာ လူဦးခေါင်းထက် များစွာကြီးမားသော ငါးဥများ ဖြစ်လာသည်။ သူတို့သည် ရောင်ပြန်ဟပ်ပြီး ရွှေခေါင်းလောင်းအလင်း ကန့်လန့်ကာကို တရစပ် တိုက်ခိုက်ကြသည်။ မီးရောင် ကန့်လန့်ကာပေါ်သို့ ဆင်းသက်သောအခါ အံ့အားသင့်သော စွမ်းအားဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။

ခြေထောက်ရှစ်ချောင်းပါသည့် ငါးကြီးတစ်ကောင်ကလည်း ပြေးတက်လာ၏။ ငါးသေးသေးလေးတစ်အုပ်က သူ့နောက်ကျောမှာ ထူထပ်စွာ တွားသွားနေရာမှ ရုတ်တရက် အတောင်ပံတွေ ခတ်ပြီး ပျံတက်သွားလေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ထူးထူးဆန်းဆန်း အတောင်သုံးချောင်း ပါ၀င်ကာ အသံများက လေထဲမှာ တဟုန်ထိုး မြည်နေပြီး ငါးခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အလွန်ထက်မြက်တဲ့ ဓားသွားတစ်ချောင်းလိုပင်။

ချန်ရှီသည် သူမြင်လိုက်ရသည့် အရာကြောင့် အံ့သြသွားသော်လည်း အနီးကပ်ကြည့်ရန် စိတ်မ၀င်စားပေ။ သူသည် အမျိုးမျိုးသော သတ္တဝါများကို ရှောင်ရှားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရွှေခေါင်းလောင်းအလင်း ကန့်လန့်ကာဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

ဘိုးဘေးမိခင်ဘုံကျောင်းကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ရောက်တဲ့အခါက ချောက်ကမ်းပါးကို ပတ်ပြီး ဘုံကျောင်းထဲကို တက်ခဲ့သည်။ ယခုမူ ချောက်ကမ်းပါးသည် ဘီလူးများနှင့် ပြည့်နေပြီး ဆင်းသက်ရန် နေရာမရှိပေ။ ဒါကြောင့် သူသည် ငှက်တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဤနေရာအထိ ပျံသန်းလာရ၏။

ပျံသန်းနေတဲ့ ငှက်တစ်ကောင် ဖြစ်သွားရင်တောင် ခရီးက အရမ်းခက်ခဲတဲ့အတွက် အချိန်မရွေး သေသွားနိုင်ပါသည်။

"ပင်လယ်ဘီလူးတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေက ပြင်းထန်လွန်းတယ်... သူတို့ ဘီလူးတွေ အများကြီးသေတာတောင်မှ သူတို့က စိတ်မ၀င်စားဘူး ဘုံကျောင်းကို ဖြိုခွင်းဖို့ပဲ လုပ်နေကြတယ် သူတို့ကို အမိန့်ပေးတဲ့သူများ ရှိ​နေတာလား..."

ချန်ရှီ သူ့ဘာသာသူ တွေးနေမိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှေခေါင်းလောင်း မီးရောင် ကန့်လန့်ကာသည် ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ဘီလူးများ ဆူပွက်လာပြီး ချောက်ကမ်းပါးအလယ်ရှိ ဘိုးဘေးမိခင်ဘုံကျောင်းဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားနေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြီးမားသော မီးလုံးများက လှိမ့်ကာ၊ ငါးဥများ လေချွန်သံများ၊ ခြစ်ထားသော အကြေးခွံများနှင့် ဓားနှင့်တူသော ငါးပျံများကလည်း ဘိုးဘေးမိခင် ဘုံကျောင်းဆီသို့ ပြေးလာကြသည်။

ယွိထျန်းချန်ရဲ့ နတ်ဝိညာဥ် အင်အားသည် ဂိတ်တံခါးစောင့် အဖြစ် ဖြန့်ကြက်ထားသည်။ နတ်ဝိညာဥ်နှင့် နတ်သန္ဓေသားတို့သည် တစ်ဖက်စီကို ထိန်းချုပ်ကြပြီး ရေလှိုင်းလိုရောက်လာသော ဘီလူးများကို တွန်းလှန်ရန်အတွက် မှော်စွမ်းအင်နဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများကို အသုံးပြုကြသည်။

တောင်နီမယ်မယ်က သူမရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာအစစ်အမှန်၏ နောက်ကျောတွင် ထိုင်နေပြီး စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ နတ်ဆိုးများကို နတ်တန်ခိုးဖြင့် အသီးသီး ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

အဘွားမင်ကျန်းသည် ပင်လယ်မှ ရေကို လှမ်းထိန်းချုပ်ကာ နဂါးတစ်ကောင်လို စီးဆင်း​စေသည်။

ဆားကြီးအဖွဲ့အစည်းက ခန်းမသခင်ရွှဲနဲ့ ကန့်ညောင်တို့က တစ်ဖက်ကို စောင့်ကြပ်နေပါသည်။ ဆားကြီးအဖွဲ့အစည်းက ကန့်ညောင်ဟာ ဖြူဖွေးသော မျက်ခုံးမွှေးနှင့် အဘွားကြီးဖြစ်သည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် သူမသည် လင်းနို့ဖြူတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နေရာတိုင်းတွင် သွေးများစို့ကာ ပျံသန်းရန် သူမ၏ အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်လေသည်။ ဘီလူးကောင်များပင်လျှင် သူမဆီက သွေးစုပ်ခံရပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အလောင်းကောင်များ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

နယ်ခြားစောင့်တပ်မှာ စစ်သူကြီး ဖြစ်နိုင်သော နောက်တစ်ယောက်လည်း ရှိသေးသည်။ ထိုသူသည် လှံကိုကိုင်ကာ သူ၏ အခြေတည်ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ထား၏။ သူ့ရဲ့ တိုက်ပွဲပုံစံက စစ်မြေပြင်က ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပါသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အလွန်ရိုးရှင်းပြီး ရှုပ်ထွေးသော အဆောင် စာလုံးပေါင်းများကို အသုံးပြုခဲသော်လည်း တိုက်ခိုက်ပုံက အလွန်ထိရောက်သည်။

ကြိုးကြာကလေးသည် ကောင်းကင်တွင် အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ပျံသန်းနေပြီး အောက်ဘက်ရှိ ဘီလူးများကို တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် အခြားသူများလောက် မကောင်းမွန်သည့်အပြင် အန္တရာယ်လည်း ထပ်ခါထပ်ခါ ရှိနေသည်။

ရွှေခေါင်းလောင်း ကျိုးသွားသဖြင့် လူတိုင်းအပေါ် ဖိအားများ သိသိသာသာ တိုးလာသည်။ ဆားကြီးအဖွဲ့အစည်းက ခန်းမသခင်ရွှဲလည်း ဒေါသထွက်လာကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ငေါက်တော့သည်။

"အစ်ကိုယွိ ငါတို့ ဘာကို စောင့်ရမှာလဲ ဒီပျက်စီးနေတဲ့ ဘုံကျောင်းထဲက ဘာကိုစောင့်နေတာလဲ?"

အဘွားမင်ကျန်း: "ခန်းမသခင်ယွိ... စိမ်းလန်းတဲ့ တောင်တွေ ကျန်နေသရွေ့ ထင်းပြတ်တောက်မှာ မဟုတ်ဘူး နောက်တစ်နေရာကို ပြန်ဆုတ်ကြရအောင်!"

တောင်နီမယ်မယ်: "ငါတို့နောက်ဆုတ်လို့မရဘူး!"

"ငါတို့ဘာလို့ နောက်ဆုတ်လို့ မရရတာလဲ"

ခန်းမသခင်ရွှဲက အနည်းငယ် ဒေါသတကြီးနဲ့။

"ငါတို့မဆုတ်ရင် အကုန်လုံး ဒီမှာပဲသေကုန်လိမ့်မယ်!"

တောင်နီမယ်မယ်မှာ သူမ ဘာကြောင့် ပြန်မဆုတ်နိုင်သလဲ မသိသော်လည်း ဤဘုံကျောင်း ပျောက်ဆုံးသွားပါက ကုံကျိုးပါ အမှန်တကယ် ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု သူမကို ပြောနေသည့် အတွေးတစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပျံသန်းနေသော ငှက်တစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျပြီး ဆင်းသက်ပြီးနောက် ချန်ရှီ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဒါကိုမြင်တော့ အားလုံးက အံ့သြသွားကြ၏။ ခန်းမသခင်ယွိလည်း စိတ်ပူသွားကာ။

"ရှို့ချိုင်လေး.. မင်းကဘာလို့ဒီကို ရောက်နေတာလဲ ဒီနေရာက မင်းလာနိုင်တဲ့ နေရာမဟုတ်ဘူး!"

ချန်ရှီ ထိခိုက်သွားမည်ကို အလွန်စိုးရိမ်နေသော်လည်း ယခုတော့ သူဘာမှ မလုပ်နိုင်တော့ပေ။ ချန်ရှီက စကားမပြောဘဲ ဘုံကျောင်းထဲကို အမြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ဘိုးဘေးမိခင် ဘုံကျောင်းထဲရှိ ထူးကဲသော စွမ်းအားသည် နှင်းဆီရောင်အတောက်များအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး နတ်ကွန်းအား အရောင်အသွေးစုံလင်စွာ ပုံဖော်ထားသည်။ အထူးသဖြင့် နတ်ကွန်းအတွင်း တန်ခိုးအာဏာများ တဟုန်ထိုး တက်လာနေတာ သူမြင်ရသည်။ နတ်ရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်လည်း ရှိ​နေ​ပြီ။

အရပ်​ပေခြောက်ဆယ် ခုနစ်ဆယ်ခန့်ရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သရဖူကို ထည်ဝါစွာ ၀တ်ဆင်ထားပြီး အလွန် လေးနက်တည်ကြည်သော ရုပ်သွင် ရှိလေ၏။

သူမလက်ထဲတွင် လင်ဇီ တစ်ပွင့်ကို ကိုင်ထားပုံရသည်။ ဒီဘုံကျောင်းကို နောက်ဆုံးရောက်တုန်းက မြင်ကွင်းက ဒီလိုမဟုတ်ချေ။ သို့သော် အချိန်များစွာ ကြာပြီးနောက်တွင်ပင် ဘိုးဘေးမိခင်၏ ပုံရိပ်သည် တစ်စုံတစ်ရာ ပျောက်ဆုံးနေသကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်မပေါ်သေးပါ။

ချန်ရှီ အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို ထုတ်ယူကာ ဆုပ်ကိုင်ထားရာ ပြည်နယ်နှင့် မြစ်ငါးဆယ်၏ ပထဝီဝင်မြေပုံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လာရသည်။

"အရှင်မာကျူ... ကျွန်တော် ရှင်းရှန်က ချန်ရှီ အစီရင်ခံစာ တင်ပြပါတယ်- ကုံကျိုးက အခု အန္တရာယ်ထဲ ကျရောက်နေပြီ ဘီလူးတွေ ပင်လယ်ထဲက တက်လာပြီး မုန်တိုင်း​တွေဖန်တီး၊ နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို ပြသလို့ ကမ်းရိုးတန်းကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာကြပါတယ်... ဘိုးဘေးမိခင် မာကျူက ကုံကျိုးနဲ့ ကမ်းရိုးတန်းဒေသတွေကို စောင့်ရှောက်ပါ... မုန်တိုင်း​တွေကို ငြိမ်သက်အောင်၊ နတ်ဆိုးတွေကို နှိမ်နင်းပြီး သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကို ကာကွယ်​ပေးပါလို့ ကျွန်တော် ချန်ရှီ တောင်းဆိုလိုက်ပါတယ်...အခု ချန်ရှီက အရှင်မကို ချီးမြှောက်ပါတယ်.... အနောက်နွားရှင်းကျိုးရဲ့ မင်္ဂလာရှိသောပြည် ကုံကျိုးအတွက် အမွှေးတိုင်နဲ့ ပူဇော်ပါတယ်...လူသားတွေကို ကာကွယ်ပေးပါ!"

သူအော်ပြီးတာနဲ့ အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို နတ်ကွန်းရှိ နတ်ဘုရားပုံပေါ်တွင် ရိုက်နှိပ်ထားသော်လည်း မည်သည့်နေရာမှ မရိုက်နှိပ်နိုင်ပေ။

ချန်ရှီသည် မြူခိုးတောင်ထွတ်ပေါ်က စန့်ရန်တစ်ယောက်ရဲ့ ပန်းချီကားကို တွေးကာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ ချက်ချင်း အပြင်ထွက်ပြီး ဘာမှ မပြောဘဲ တောင်နီမယ်မယ်ကို ပြန်ဆွဲထုတ်လာကာ သူမကို ချိုင်းအောက်မှ ဆွဲကိုင်ချီ၍ နတ်ကွန်းပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

"ဘာလုပ်နေတာလဲ?"

တောင်နီမယ်မယ်က ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ မေးလိုက်သည်။

"မလှုပ်နဲ့ မယ်မယ်!"

ချန်ရှီသည် အမွှေးတိုင်သုံးချောင်းကို ပူဇော်ပြီး တောင်နီမယ်မယ်အား ဦးညွှတ်လိုက်၏။

"ကျေးဇူးပြု၍ မယ်မယ့်ကို အနောက်နွားရှင်းကျိုးကို ပို့ဆောင်ပေးတဲ့ နတ်ဘုရားကြီး ဖြစ်စေကာ ပြည်နယ်ကို နံ့သာပေါင်းဖြင့် ကောင်းချီးပေးကာ ပြည်သူကို ကာကွယ်ပါ"

အနောက်ဘုရင် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်က တောင်နီမယ်မယ်ဆီ အလင်းတောက်သွားသည်။ တောင်နီမယ်မယ်လည်း လန့်သွားပြီး ဟန့်တားဖို့ သူ့လက်ကို အလျင်အမြန် မြှောက်လိုက်သည်။

"ငါက နတ်ဘုရားမ မဟုတ်ဘူး ငါက ရွှယ့်ထိုက်..."

အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်သည် သူမလက်ဖဝါးပေါ်တွင် တံဆိပ်ရိုက်နှိပ်ထားပြီး "ဖုန့်ထျန်းရတနာအခန်း" ဟူသော စကားလုံးများကို ချန်ထားခဲ့သည်။

နတ်ကွန်းထဲက နှင်းဆီရောင် တိမ်များကဲ့သို့ ထူးကဲသော တန်ခိုးသည် တောင်နီမယ်မယ်ဆီ တိုးဝင်လာ၏။ ကုံကျိုးမြို့ တစ်ခုလုံး၏ အမွှေးတိုင်များနှင့် ထူးကဲသော စွမ်းအားများပင် မြင့်တက်ပြီး စိမ်းလန်းသော လေထုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ချောက်ကမ်းပါးပေါ်ရှိ ဘိုးဘေးမိခင် ဘုံကျောင်းဆီသို့ ပြေးလာခဲ့သည်။

တောင်နီမယ်မယ်မှာ သူမခန္ဓာကိုယ် အရပ်ပိုရှည်လာတာ မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် နတ်ကွန်းရှိ နတ်ဘုရားနှင့် တဖြည်းဖြည်း အရွယ်အစား တူလာတာကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖြောင့်မတ်ခြင်း ခံစားမှုသည် အခြားအချိန်နှင့် အာကာသထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ သူမကို မဟာတိုက်ကြီးရှိ ဘိုးဘေးမိခင်ဘုံကျောင်းနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

သူမစိတ်တွေ တုန်လှုပ်သွား၏။ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာသော အမှတ်ရစရာများသည် အချိန်နှင့် အာကာသကို လွှမ်းခြုံထားသောကြောင့် သူမအား ကမ္ဘာကြီး၏ ပြောင်းလဲမှုများကို နားလည်လာ​စေပြီး နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာသော အကြောင်းတရားနှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ထိုးထွင်းသိမြင် လာစေခဲ့သည်။

ချန်ရှီ ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်ရှိ ဘုံကျောင်းငယ်ထဲက အဝါရောင်အလင်းတန်းဖြင့် လင်းထိန်နေသော ဘုံကျောင်းကို သူမ မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သက်ပြင်းတိုတိုဖြင့် ဆိုလိုက်လေသည်။

"မယ်မယ့်ရဲ့ အမိန့်ကို လေးစားပါတယ်!"

"ဗွမ်း!"

တဟုန်ထိုး အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မြင့်မြတ်သော တန်ခိုးတော်အောက်တွင် ပျက်စီးနေသော ဘိုးဘေးမိခင် ဘုံကျောင်းသည် အချိန်ကို နောက်ပြန် ဆုတ်လိုက်သလိုမျိုး လျှင်မြန်စွာ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ အသစ်စက်စက် ​ပြန်ဖြစ်သွားလေ၏။

ခန်းမသခင်ရွှဲနဲ့ သူ့​အပေါင်းအပါများသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေကြပြီ။ ထိုစဥ် နန်းတော်အား ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရန် မရေမတွက်နိုင်သော အုတ်ချပ်များ ပျံတက်သွားတာကို ရုတ်တရက်တွေ့လိုက်ကြပြီး တံခါးချပ်များက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပုံပေါ်လာသည်။

တံခါး၏ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်တွင် အတွဲခန်းများပင် ပါရှိလာသည်။

ဘိုးဘေးမိခင်ဘုံကျောင်းရဲ့ တောင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရင် ထောင်နဲ့ချီတဲ့ မြစ်တွေက ဖူးမြော်နေကြသလို ဘုံကျောင်း ပတ်လည်မှာ အဆုံးမဲ့ အမွှေးနံ့သာတွေ လွှမ်းနေပါ၏။

အရှေ့ဘက်ရှိ အလင်းခန်းဘက် မျက်နှာမူလိုက်ရင် လူတွေသည် အတိတ်၏ အကျင့်သီလများကို မြတ်နိုးကြသော သို့မဟုတ် အဆုံးမရှိသော နွေဦးရှုခင်းသည် ရှည်လျားသော ကန်ပေါင်ကို ဝန်းရံထားသော ခံစားရစေသည်။

သူတို့ အံ့သြနေချိန်မှာပဲ သရဖူနဲ့ သတို့သမီးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးဟာ နတ်ကွန်းကနေ ဆင်းလာခဲ့ပါ၏။ သူမလက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ တောင်နီမယ်မယ်က လွင့်ပျံလာပြီး သူမလက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သွေးလင်ဇီ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မယ်မယ်သည် လေထဲတွင် တောက်ပနေသည့် သွေးလင်ဇီကို ပူဇော်လိုက်တဲ့အခါ သွေးရောင်ခြည်များက အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။ ချောက်ကမ်းပါးပေါ်ရှိ ဘီလူးများ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ပေါက်ကွဲကာ သွေးမြူမှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းသွေးမှုန်များကို သွေးလင်ဇီက စုပ်ယူသွားခဲ့သည်။

ဒါကိုမြင်တာနဲ့ ဘုံကျောင်းဆီ ပြေးနေတဲ့ ဧရာမ ဘီလူးတွေဟာ ချက်ချင်း ဦးတည်ချက်ပြောင်းပြီး ပင်လယ်ထဲကို ထွက်ပြေးသွားကုန်တော့သည်။

သွေးလင်ဇီက လေထဲတွင် တည်ရှိနေကာ အလင်းရောင်တွေ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။ ၎င်း အားကောင်းလေ ဘီလူးများက ပိုမိုပေါက်ကွဲလေ ဖြစ်လာကာ ထိုဘီလူး​ကြီးများပင် တစ်​ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

နတ်သမီးသည် နန်းတော်တံခါးရှေ့တွင် ရပ်၍ ပင်လယ်ကြီးကို အဝေးမှ ရပ်ကြည့်နေသည်။ ရုတ်​တရက်​ သူမလက်​ကိုဆန့်​ပြီး ညင်​သာစွာ တွန်းလိုက်​ရာ ပင်လယ်မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ အရှေ့ဘက် တောင်တန်းတွေဟာ ရုတ်တရက် အလျားလိုက် ရွေ့လျားသွားပြီး ပင်လယ်ထဲကို ပျံတက်သွားတော့သည်။

ဤတောင်၏ တစ်ဝက်တစ်ပျက်သည် တစ်စုံတစ်ရာကို ထိမှန်ပြီး ပေါက်ကွဲသွားလေ၏။ ပင်လယ်ထဲတွင် ဧရာမဘီလူးကြီးတစ်ကောင်က ၎င်း၏လက်ကိုဆန့်လျက် တောင်ကိုပိတ်ဆို့လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ချန်ရှီ သေချာ ကြည့်လိုက်တော့ ပင်လယ်တစ်ခုလုံး နီရဲနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

အဲ့အရာကြီး ဒဏ်ရာ ရသွားတာပဲ!

ထိုအမျိုးသမီးက ရှေ့သို့လှမ်းကာ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ပင်လယ်ပြင်ကို စောင့်ရှောက်ဖို့ ငါရောက်နေပြီ... မင်း အတင့်ရဲနေတာကို ငါသည်းခံမှာ မဟုတ်ဘူး!"