မိသားစုဝင် ၅ဦး ဖြစ်လာခြင်း
Vol. 5 Ch. 47
နေရောင်က တောက်ပနေသည်။ ဆယ်လအရွ ယ် ယုကျန်းလေးက ချန်အန်ရဲ့ စောင့်ကြည့်မှု အောက်၌ ခြံဝန်းထဲတွင် လှည့်ပတ်ဆော့ကစား နေသည်။ သူမလေးက ပန်းပင်များကို ထိတွေ့ ကြည့်သည်။ ပြီးနောက် ပိုးမွှားငယ်လေးများနဲ့ ကစားပြန်သည်။
ဆောင်ဟွာယင်းနဲ့ဂူရှန်းယုတို့က အခန်းထဲ၌ ဝမ် ကျိယန်အတွက် သတို့သမီးဝတ်စုံကို ချုပ်လုပ် ပေးနေခဲ့သည်။ ဝမ်ကျိယန်က အထည်ချုပ်လုပ် နည်းကို မသိသူဖြစ်၍ သူမတို့နားတွင်ကပ်ကာ သင်ယူနေရသည်။ သူမရဲ့ပုံစံက ချီစုဆောင်းခြ င်းအဆင့်မြင့် ပညာရှင်တဦးရဲ့ ဟန်ပန်မျိုးရှိမ နေပေ။
လိပ်ပြာ…လိပ်ပြာ..လိပ်ပြာ
ချန်ယုကျန်းက ပျံသန်းနေသည့် လိပ်ပြာလေး များကို တွေ့လျင် သူမရဲ့ တိုတိုဖောင်းဖောင်း ခြေထောက်များကို အသုံးပြု၍ ဝမ်းသာအားရ လိုက်ဖမ်းတော့သည်။ ချန်အန်က ယုကျန်းရဲ့ လိပ်ပြာ ဟူသည့် အသံကိုကြားလျင် ဝမ်းသာ သွားမိသည်။ ယုကျန်းလေးရဲ့ စကားပြောစွမ်း ရည်ကို ရရှိရန် မကြာနိုင်တော့ပေ။
“ဟဲ့ ခနလာခဲ့ဦး”
အပ်ချုပ်နည်းသင်ယူနေတဲ့ ဝမ်ကျိယန်ကအ ပြင်သို့ထွက်လာပြီး ကလေးနဲ့အတူရှိနေတဲ့ ချန် အန်ကို လှမ်းခေါ်သည်။ ချန်အန်က ယုကျန်းကို ချီမထားသော်လည်း ဝမ်ကျိယန်ဆီတော့ လျှော က်မသွားခဲ့ချေ။ ထိုအပြင် ခေါ်သံကိုလည်း မသိ ကျိုးကျွန်ပြုမူနေခဲ့သည်။
“မင်းက ငါ့ကိုခေါ်တာလား ယုကျန်းလေးကိုခေါ် တာလား”
“နင့်ကိုခေါ်နေတာ”
“ယောက်ျားလို့ ခေါ်ရမယ် မဟုတ်ရင် မလာဘူး”
“နင်က တော်တော်စိတ်ရှုပိဖို့ကောင်းတာပဲ”
ဝမ်ကျိယန်တယောက် အမှန်တကယ်စိတ်တိုနေ ပုံရပြီး ဒေါသကြောင့် သူမရဲ့ ပြည့်တင်းနေသ ည့်ရင်ဘတ်က ယိမ်းထိုးလှုပ်ခါနေသည်။ ချန်အ န်က သူမကို တကယ်ပင် စနောက်ပြီး ဒေါသထွ က်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ တဖက်တွင် ချန်အန် က သူမကို စနောက်ရသည်အား ကျေနပ်နေသ ည်။ ဝမ်ကျိယန်၏ ဒေါသထွက်နေစဥ် အလှတ ရားကို သဘောကျသည်။
“ချန်အန် နင်လာမလား မလာဘူးလား”
ဝမ်ကျိယန်က ထပ်မံပြောဆိုသော်လည်း ချန်အ န်ကတော့ တုပ်တုပ်မလှုပ်ပေ။ ချန်အန်တယော က် ယုကျန်းကိုချီ၍ ခြံဝန်းအနှံ့ လျှောက်မည်ပြ င်လျင်
“ယောက်ျား ခနလောက်လာခဲ့ပါဦး ပြောစရာရှိ လို့ပါ”
နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် အသံတခုထွက်ပေါ်လာသ ည်။ ဝမ်ကျိယန်က ထိုအသံအား ဆောင်ဟွာယ င်းနဲ့ ဂူရှန်းယုတို့ ကြားသွားမည့်အပေါ် ရှက်ရွံနေ သည်။
“မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ ငါမကြားရဘူး”
ချန်အန်က မကြားသည့် ပုံစံပြုမူပြီး ဝမ်ကျိယန် ကို စနောက်ပြန်သည်။ ဝမ်ကျိယန်က ဆက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ မည်သည့်စကားမှ မဆို ပဲ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။ ဒီတကြိမ်တော့ သူမ အမှန်တကယ်စိတ်ဆိုးသွားပြီကို ချန်အန် သတိပြုမိလိုက်၍ ချက်ချင်းပင် စနောက်နေခြ င်းအား ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။
“ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ ငါမင်းကို မစတော့ဘူး ယုကျန်းလေးပို့ပေးပြီးရင် ပြန်လာပြီး မင်းပြော တာကိုနားထောင်မယ်”
ခနအကြာ ချန်ယုကျန်းလေးအား ပို့ပေးပြီးနော က် ခြံဝန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ဝမ်ကျိယန် က ရှိနေသေးသည်။
“ယန်အာ ခုနက ငါ့ကို ဘာပြောမလို့လဲ”
“ငါက အသက်ကြီးနေပြီ ယုအာလို့ မခေါ်ပါနဲ့ အဲ့ ဒါက ရှက်ဖို့ကောင်းတယ်”
“ကောင်းပြီ ဒါဆို အဘွားယန်လို့ ခေါ်မယ်”
“နင်…”
ဝမ်ကျိယန်က ကြမ်းပြင်ကို ပြင်းထန်စွာခြေ ဆောင့်ကာ အိမ်ထဲလှည့်ဝင်သွားသည်။ ချန်အန် က သူမရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြည့်ဖောင်းနေသ ည့် နောက်ကျောပြင်အား ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမရဲ့ ဆံပင်ကို ခပ်မြင့်မြင့်ချည်ထားပြီး သေး သွယ်သည့် ခါးနှင့် လုံးဝန်းပြည့်တင်းနေသည့် စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံ တင်ပါးအစုံတို့ကြောင့် သူမ လမ်းလျှောက်နေစဥ်တွင် ဆွဲဆောင်နိုင်မှုက အ လွန်ပြင်းထန်နေတတ်သည်။ ဝမ်ကျိယန်က အခ န်းထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။ တံခါးကိုတော့ မ ပိတ်လိုက်ပေ။ ချန်အန်က ထိုအပြုအမူကို သ ဘာဝကျစွာပင် နားလည်လိုက်သည်။ အသာပြုံ ၍ အနောက်မှ လိုက်ဝင်သွားသည်။
“ပြောပါဦး ဘာကိစ္စလဲ”
“အင်း…”
ချန်အန်က ဝမ်ကျိယန်အနား ကပ်၍ မေးလိုက် သည်။ ဝမ်ကျိယန်ရဲ့ မျက်နှာက နီရဲနေပြီး လေ သံကို အတတ်နိုင်ဆုံး တိုးညှင်း၍
“မနေ့ကလို လုပ်ကြရအောင်”
“အဲ့ဒါက ဘာလဲ”
ချန်အန်က မသိဟန်ဆောင်၍ မေးလိုက်ခြင်းဖြ စ်သည်။ အတွေ့အကြုံ ရှိပြီးသား ဖြစ်နေသည့် ဝမ်ကျိယန်ကို ပွင့်လင်းစေချင်သည်။ ဝမ်ကျိယ န်က သူမရဲ့ အရှက်တရား သိက္ခာအားလုံးကို ဖယ်ထုတ်၍ အားတင်းကာ ပြောလာသည်။
“ငါနင်နဲ့ ဆက်ဆံချင်တယ်”
“မဟုတ်သေးပါဘူး မင်းပဲ လက်မထပ်ရသေးရ င် မင်းကိုမထိနဲ့ဆို ငါက မင်းရဲ့ဆန္ဒကို လေးစား ရမှာပေါ့”
“ချန်အန် နင်တကယ်ငါ့မာနကို နင်းချေချင်နေ တာလား”
ဝမ်ကျိယန်ရဲ့ မျက်လုံးများက နီရဲစပြုလာသ ည်။ ချန်အန်သည် သူမရဲ့ယခုအသွင်ပြင်ကို ပ ထမဆုံး မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ ချန်အန်က သူမ ကိုပွေ့ချီလိုက်ပြီး ဝါးကုတင်ပေါ်လှဲချလိုက်သ ည်။
“ယန်အာ ငါကမင်းမာနနဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို နင်းချေ လိုနေတာမဟုတ်ဘူး မင်းကို ရိုးရိုးသားသားဖြစ် စေချင်ရုံပါ”
“ယောက်ကျား..ငါ ငါ့ကိုသနားပါဦး”
သူမရဲ့အသံက မထင်မှတ်ထားစွာ နူးညံ့နေခဲ့သ ည်။ ချန်အန်တယောက် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိ တော့ပေ။
အချိန်အချို့ ကြာမြင့်သွားသည်။
ဆက်ဆံရေး..+1
မီးစွမ်းအင် အရင်းအမြစ်…+1
ရွှေလက်ချောင်း ကျွမ်းကျင်မှု… ..+1
ချန်အန်က ကုတင်ပေါ်လဲလျောင်းနေရင်း ဝမ် ကျိယန်ကို ပွေ့ဖက်ကာ အနားယူနေခဲ့သည်။ သူ မ အိပ်ပျော်နေလောက်သည်ဟု ထင်လျင် ကု တပေါ်မှ ထကာ အဝတ်အစားလဲ၍ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ နွားတစ်ကောင်လို ရုန်းကန်ရ မည့် အချိန်တန်လေပြီ။ လူတယောက်အနေဖြင့် စည်းကမ်းတော့ ရှိရပေမည်။ ချန်အန်က တနေ့ ခင်းလုံးနီးပါး ဆေးဖော်စပ်နေခဲ့သည်။ မနက်ဖန် ထောက်ပံ့ရေးဌာနကို ပေးပို့မည်အပြင် ရတနာ ခန်းမကိုလည်း ရောင်းချရမည်။
မကြာခင်မှာပဲ မှောင်သွားသည်။ အချိန်ကုန်သ က်သာရန် ချန်အန်က ဇနီး၃ဦးစလုံးအား ခေါ်၍ အနာဂတ်အစီအစဥ်များအား ဆွေးနွေးလိုသည် ဝမ်ကျိယန်က ထိတ်လန့်သွားသည်။ အရင်ကနဲ့ မတူညီစွာ သူမတို့၄ဦးက တခန်းထဲအတူနေရမ ည် မှာ ရှက်ရွံစရာကောင်းနေသည်။ သူမကထွ က်ခွာလိုသော်လည်း ချန်အန်က တားဆီးလိုက် သည်။ ဆောင်ဟွာယင်းနဲ့ ဂူရှန်းယုတို့ကဲ့သို့ပင် ချန်အန်က တူညီစွာ ဆက်ဆံမည်ဖြစ်သည်။
နောက်ရက်များ၌ ချန်အန်က သူမတို့ကိုတလှည့် တချီစီ လုပ်ပေးသည်။ ပြီးဆုံးချိန်မှသာ အခန်း ကိုယ်စီအား ပြန်အိပ်ကြသည်။ အကုန်လုံးအတူ အိပ်စက်ရန်တော့ မစဥ်းစားကြပေ။ ချန်အန်မှာ မူ ယုကျန်းလေးနဲ့အတူ အိပ်ချင်သည့်အတွက် ဆောင်ဟွာယင်းရဲ့ အခန်းသို့လိုက်ပါသွားလေ့ရှိ သည်။ သမီးဖြစ်သူရဲ့ အိပ်ပျော်နေပုံလေးကို ကြည့်နေခြင်းဖြင့် ချန်အန်က ကြည်နူးနေခဲ့မိသ ည်။ ကုတင်ပေါ် လဲလျောင်းသည်နှင့် ပင်ပန်းနေ သည့် ဆောင်ဟွာယင်းကတော့ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ လေပြီ။
ထို့နောက် ချန်အန်က အတွေးတချက်ဖြင့် စနစ် ရဲ့မျက်နှာပြင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ဆက်ဆံရေး +1×1
ရွှေလက်ချောင်း +3×1
ဆေးပညာအတွေ့အကြုံ +3×1
ဆက်ဆံရေး +1×1
ရွှေလက်ချောင်း +3×1
စိတ်စွမ်းအင် +3×1
ဆက်ဆံရေး +1×1
ရွှေလက်ချောင်း +1×1
မီးစွမ်းအင် အရင်းအမြစ် +1×1
လက်ရှိ အရှိန်ကိုသာ ထိန်းထားနိုင်ပါက ဝါးရွက် အိမ်ရာမှ ထွက်ခွာနိုင်သည့် အင်အားမျိုးမဖြစ်ခဲ့ ရင်တောင် အချိန်သိပ်ကြာမည်တော့ မဟုတ်ပေ ချန်အန်က ထိုအကြောင်းကို တွေးရင်း အိပ် ပျော်သွားခဲ့သည်။
……………………………………………….