အပြောင်းအလဲ​ကြီးများ

တစ်လလောက်ကြာတော့ အားလုံးက လှေလေးနားမှာ ရပ်ပြီး ပင်လယ်လေကို ခံစားရင်း အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုလုရွှမ် ကျီးဖိုးဖိုးက ဘယ်သူလဲ"

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ လုရွှမ်ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ဆေးများ ပံ့ပိုးပေးမှုကြောင့် ၎င်းတို့၏ ခွန်အားသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြန်ကောင်းလာပြီး သူတို့၏ အထွတ်အထိပ်ကာလသို့ ပြန်သွားလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လုရွှမ် ငတ်မွတ်နေသော လှေငယ်၏ အနီးတွင် အမြဲရပ်နေကာ အဝေးကို လှမ်းကြည့်ကာ အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။

လုရွှမ် နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ရန်​ဖေးရဲ့ မျက်လုံးတွေက စိုးရိမ်မှုအပြည့်နဲ့။ နဂါးလေးနဲ့ တခြားလူတွေက မနီးမဝေးတွင် ရပ်လျက် ဤနေရာကို လှမ်းကြည့်နေကြသည်။

"ကျီးဖိုးဖိုးက ငါ့ဆရာလို့ ပြောလို့ရပါတယ်... ငါတို့မှာ ဆရာသခင်ဘွဲ့နဲ့ တပည့်နေရာ မရှိပေမယ့် ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ မှော်စွမ်းအားတွေ အားလုံးကို သူသင်ပေးခဲ့တာ.. သူမရှိရင် ဒီနေ့ ငါ မရှိတော့ဘူး"

ရန်ဖေးက သေသေချာချာ ထပ်မေးသည်။

"အစ်ကိုလုရွှမ် အစ်ကို့ကို အရင်က ငရဲကျွန်းအကြောင်း ပြောခဲ့တာ... ဒီကျီးဖိုးဖိုးလား ... "

လုရွှမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ငါ့ကို ကယ်တင်ဖို့ သူ့ကိုယ်သူ စတေးခဲ့တာ!"

"အစ်ကို့ရဲ့ဝမ်းနည်းစရာ အတိတ်ကို ထိမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်"

"ဘာမှမ​ဖြစ်ပါဘူး.. သူမသေပါဘူး မသေပါဘူး။ သူပြန်လာမှာပါ"

လုရွှမ် ဆိုရင်း လက်သီးတွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ထားလိုက်သည်။ ရန်ဖေး စကားရပ်လိုက်ပြီး လုရွှမ် အနားမှာ ရပ်ကာ ပင်လယ်လေကို ခံစားရင်း အဝေးကိုသာ ငေးကြည့်နေမိသည်။ အချိန် အတော်ကြာသွားသည်။

"မင်းငါ့အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... ပြောစရာရှိလို့လား"

"အင်း... အစ်မလျိုရှန်းက အနာဂတ်အကြောင်း ဆွေးနွေးခိုင်းထားတယ် အရင်က မပြောနိုင်တဲ့ အရာတွေရှိတယ် ဒါပေမယ့် အခု ညီမတို့ သိဖို့လိုတယ်တဲ့"

"ကောင်းပြီ ဟိုကိုသွားရအောင်"

အခန်းထဲသို့ ရောက်သောအခါတွင် အားလုံးက စောင့်နေပြီဖြစ်သည်။ လုရွှမ် လာနေတာကို တွေ့တော့ အားလုံး ခေါင်းညိတ်​ပြကြ၏။ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းတိုက်ပွဲသည် အတူတကွ အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း တိုက်ပွဲသဖွယ် နက်ရှိုင်းသော ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ရန်ဖေးလည်း ဒါတွေအားလုံးကို မြင်ပါ၏။ နဂါးလေးကဆို သူ၏ မောက်မာမှုကို သိသိသာသာ ထိန်းထားခဲ့သည်။ လုရွှမ်ကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုပြီး သူမနှင့်ပင် ဖော်ရွေစွာ စကားပြောခဲ့သည်။ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ရဲ့ မျက်လုံးများက သိသိသာသာ တောက်ပ​နေပြီး အုံ့မှိုင်းနေတဲ့ သူ့အရင်က ထူးဆန်းသော လေသံမပါဘဲ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုခဲ့သည်။

ရဲ့ရှားက အပျော်ရွှင်ဆုံးပင်။ သူမက အစ်ကိုလို့ခေါ်တာ သို့မဟုတ် သူမကို ညီမလို့တောင် ခေါ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လူသုံးဦးထံမှလည်း ကျွန်းအလယ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သူမ ကြားလိုက်ရသည်။

လုရွှမ်က သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ အရင်က ဘယ်လောက် လွန်လွန်ကျူးကျူး ဖြစ်ခဲ့ပါစေ အန္တရာယ်ထဲမှာ မစွန့်ပစ်ဘဲ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အခြေအနေကနေ လွတ်မြောက်စေခဲ့သည်။ လုရွှမ်ရဲ့ ခွန်အား၊ စရိုက် သို့မဟုတ် ပင်ကိုယ်စရိုက်က သုံးယောက်လုံးကို နက်ရှိုင်းစွာ အနိုင်ယူသွားခဲ့သည်။

ထိုသုံးယောက်က လူသားတွေရဲ့ ဇာတ်လမ်းအကြောင်း သူမကို တက်ကြွစွာ မေးလာကြသည်။ သူတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပြီး လူသားတွေကို နားလည်ချင်လာကြသည်။

သူမသည် ဤပြောင်းလဲမှု အားလုံးကို မြင်ပြီး စိတ်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်နေသလို လုရွှမ်ကိုလည်း အလွန်သဘောကျလာသည်။

ဒါက လူသားဖြစ်ခြင်းဟု ဆိုလိုသည်။

လုပ်စရာရှိတာ လုပ်ရမယ်။

ပြီးတော့ ဘယ်သူက လုပ်နိုင်မလဲ။ လုရွှမ်ပါပဲ။

လျိုရှန်းကလည်း လုရွှမ်ကို ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"အခုတော့ အားလုံး လက်တွဲနိုင်ပြီ... ကျွန်မသိတဲ့ အရာတချို့ကို ပြောပြနိုင်ပြီ... ကျွန်မတို့ ကောင်းကင်လူသား မျိုးနွယ်က အနာဂတ်ကို စူးစမ်းတဲ့နေရာမှာ အထူးခြားဆုံး ဖြစ်တဲ့အကြောင်း အားလုံးသိကြပြီး​ပြီ ဖြစ်မှာပါ ဒီခရီးကို မထွက်ခွာခင် ကျွန်မတို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံက အခက်အခဲတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေမှာ"

"လူတိုင်း အကြောင်းပြချက်ကို မြင်ပြီးပါပြီ... နတ်ဆိုးတွေ၊ သရဲတစ္ဆေ အမျိုးမျိုး ပေါ်လာတယ် ဒါက နောက်ဆုံးခေတ်မှာ ပရမ်းပတာရဲ့အစနဲ့ မဟာခေတ်ကြီးရဲ့အစကို ရှေ့ဦးစွာကြိုတင် နိမိတ်ပြတာပဲ...ဟုတ်ပြီ တုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ အားလုံး ငရဲကျွန်းမှာ တွေ့ကြုံခဲ့ရသမျှကို ပြန်တွေးပြီး ကြောက်ရွံ့နေကြတာ သိပါတယ်... အထူးသဖြင့် အဆုံးသတ် အဲဒီလက်ကြီးပဲ... ဘယ်သူမှ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မကြုံချင်တော့ဘူး ”

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်တာက နတ်သမီးပုံပြင် တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ကတော့ ၎င်းကို အမှန်တကယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် ငရဲကျွန်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တံဆိပ်ခတ်ခံထားရသော နတ်နဂါးနဲ့ ကောင်းကင်ဖီးနစ်လို မျိုးနွယ်စုများကြားတွင်ပင် ၎င်းသည် ရှေးကျသော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

၎င်းကိုယ်တိုင်က အကန့်အသတ်မဲ့ ထူးဆန်းမှုကို ဖော်ပြနေ၏။

"ယခင်ဘဝက မိစ္ဆာ... အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်နဂါး မျိုးနွယ်စု ၈ခုရဲ့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား... ဒါပေမဲ့ ဒီဘဝကတော့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်"

လျိုရှန်း လုရွှမ်ကိုကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ကျန်သုံးယောက်မှာလည်း လုရွှမ်ကို ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ဟာ ငတုံးမဟုတ်သလို လျိုရှန်းက လုရွှမ် အကြောင်း ပြောနေတာကို အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းနိုင်ကြပါ၏။

"ဒီတစ်ခါ ရှင် ငရဲကျွန်းကို ရောက်သွားခဲ့တယ်... ငါ့အမြင်အရတော့ သယံဇာတနဲ့ ရတနာတွေကို ရှာဖွေတာထက် ရှင့်အတွက် ပိုစမ်းသပ်မှုတစ်ခုပဲ။"

လုရွှမ် သူ့ကိုယ်သူ ညွှန်ပြပြီး "ငါ့စမ်းသပ်မှုလား?"

"အင်း.. ယေဘူယျလမ်းကြောင်းကို မပြောင်းလဲနိုင်သလို ရပ်တန့်လို့မရဘူး အထူးသဖြင့် နောက်လာမယ့် အထွေထွေ လမ်းကြောင်းကို နှောင့်နှေးဖို့ လုံလောက်တဲ့ ပိတ်ဆို့တားဆီးမှု အင်အားက အားကောင်းနေပြီ.."

လျိုရှန်း ဒီလိုပြောပြီး ညင်သာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဥပမာ ကျွန်မရှင့်ကို သတ်လိုက်ရင် အခြေအနေကို အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ရာလောက် နှောင့်နှေး​စေလိမ့်မယ်"

ရန်ဖေးရဲ့ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လုရွှမ် သူမကို သူ့လက်ဖြင့် လှမ်းဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူ့အမူအရာက မပြောင်းလဲ။ သူက ပြုံးပြီး​တောင် ပြောလိုက်သေးသည်။

"ဒါဆို မင်းငါ့ကို ဘာလို့မသတ်သေးဘဲ ကယ်ခဲ့တာလဲ"

"အကြောင်းပြချက်က ရိုးရှင်းပါတယ်... ကျွန်မတို့ ကောင်းကင်လူသား မျိုးနွယ်က ဒီကမ္ဘာကြီးကို ဦးဆောင်မယ့် သူအကြောင်းကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပါဘူး ဒါပေမယ့် ဒီပြောင်းလဲမှုကြီးကို ဦးဆောင်နေသူကတော့ တခြားသတ္တဝါတွေကို မုန်းတီးမှုမရှိတဲ့သူ ဖြစ်မယ်လို့ သဘာဝအတိုင်း မျှော်လင့်မိတယ်"

နဂါးလေး၊ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်နဲ့ ရဲ့ရှားတို့ မပြုံးနိုင်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့။ လုရွှမ်ရဲ့ စရိုက်ကို သူတို့ ကောင်းကောင်း သိပြီးသားပါ။ လုရွှမ်ဟာ တရားမျှတပြီး ဖြောင့်မတ်သူဖြစ်လာမှာ သေချာပါသည်။

လုရွှမ် ခေါင်းညိတ်ပြီး "ငါက ကမ္ဘာကြီးကို စိုးမိုးတဲ့သူလို့ ထင်ခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒါပေမယ့် မင်းမှား​နေမှာကို မကြောက်ဘူးလား?"

"ကျွန်မက ကောင်းကင်လူသား မျိုးနွယ်က မင်းသမီး"

နဂါးလေး၊ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်နဲ့ ရဲ့ရှားတို့ ချက်ချင်းပင် အံ့သြထိတ်လန့်စွာ ထရပ်ကာ ဂါဝရပြုလိုက်ကြသည်။ လျိုရှန်းက ထိုသုံးယောကကို ထိုင်ခိုင်းကာ လုရွှမ်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ရှင် ရောက်လာတာကို ကျွန်မစောင့်နေတာ... လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှာ အရည်အချင်းအရှိဆုံးလူ လုရွှမ် ရှင်ပဲလေ.."

"ကောင်းပြီ မင်းသမီး မင်းက ငါ့ကို အရမ်းချီးမွမ်းနေမှတော့ ငါ နှိမ့်ချနေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ရင် ကြောင်သူတော်ပုံပေါက်လိမ့်မယ်"

လျိုရှန်း: "ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စမှာ ရှင့်ရဲ့ အနေအထားက သဘာဝအားဖြင့် အရမ်း ရှက်စရာကောင်းလိမ့်မယ်... ထူးဆန်းသားရဲတွေ အများကြီး ရှင့်ကို သတ်ချင်နေတာကိုလည်း နားလည်ထားသင့်ပါတယ် "

ရန်ဖေး အံ့သြဝမ်းသာဖြင့် မျက်လုံးများ တောက်ပလာခဲ့သည်။ အစ်ကိုလုရွှမ်က အလွန်အံ့သြစရာကောင်းပြီး သူမက သူ့ညီမ ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့သည်။ လုရွှမ်အတွက် အန္တရာယ်ကြီးတယ်လို့ကြားတော့ စိတ်ပူသွား၏။

ရန်ဖေး: "မင်းသမီးလျိုရှန်း.... ဒါဆို ရှင်တို့ရဲ့ ကောင်းကင်လူသား မျိုးနွယ်က မပါဝင်တော့ဘူးလား "

လျိုရှန်းက သိပ်မရှင်းပြဘဲ လုရွှမ်ကို ပြုံးလျက် ကြည့်နေသည်။

"သခင်လေးလုရွှမ်က လူသားမျိုးနွယ်မှာ အရည်အချင်းအရှိဆုံး လူဆိုတော့ ရှင့်ကို သတ်ချင်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိမယ် ထင်တယ် ဟုတ်တယ်မလား"

လုရွှမ် :"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ ဒါကို ကောင်းကောင်းသိပါတယ် လူသားမျိုးနွယ်တွေတောင်မှ ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာ တခြားမျိုးနွယ်တွေဆို ပြောနေစရာတောင် မလိုဘူး..."

"လုရွှမ် စိတ်ချပါ.. မင်းက ငါ့သူငယ်ချင်းပဲ ရဲ့ရှားမျိုးနွယ်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက မင်းသမီးလျိုရှန်းလောက် မြင့်မယ် မထင်ပါဘူး ဒါပေမယ့် နိမ့်ကျနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ရဲ့ရှား မျိုးနွယ်တွေကြားမှာ ဖြန့်ကျက်ပြီး မင်းက ငါတို့ရဲ့ရှားမျိုးနွယ်စုဝင် အများစုရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ထိပ်တန်း စစ်သူရဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လုရွှမ် ပြုံးပြီး ရဲ့ရှား လက်သီးချင်း တိုက်လိုက်သည်။ နဂါးလေးနဲ့ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်မှာ အနည်းငယ် ရှက်သွားသည်။ နဂါးမျိုးရိုးနှင့် ကောင်းကင်သိမ်းငှက် မျိုးနွယ်တို့ကြားမှ လျှို့ဝှက်ချက်များကို သူတို့ သိခဲ့ကြတာ သေချာပါသည်။

လူတွေက သူတို့ကို ​မော့မကြည့်ရဲကြဘူး ဟူ၍။

လုရွှမ် သူတို့ရဲ့ ပုခုံးတွေကို လှမ်းပုတ်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ အရာအားလုံးက ငါတို့လက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ် ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ကြရုံပဲ"