စုန့်ယန် ရှုံးသွားပြီ

စုန့်ယန် အခြားဓားတစ်ချောင်းဖြင့် ဦးခေါင်းကို ခုတ်လှဲလိုက်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်လက်နက်၏ စွမ်းအားကို လက်နက်များ အသုံးပြု၍ အပြည့်စုံဆုံး အတိုင်းအတာအထိ အသုံးပြု​နေခဲ့သည်။

ဖူကျွမ်ချင်း အလွန်သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေတွင် ရှိနေ၏။ သူမ တောက်လျှောက် အရိုက်ခံနေရသည်။ သူ့လက်ထဲက မှော်လက်နက်က ပိုလို့တောင် စိတ်ဆင်းရဲစေခဲ့တာ​ပါပဲ။ ထိမိတိုင်း သိသိသာသာ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်တစ်ဆင့်ဆို သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ပျက်စီးသွားမှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်တော့ချေ။

လူတိုင်းသည် ဖူကျွမ်ချင်းကို အနီးကပ် စိုက်ကြည့်ကာ ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် သူမ ဘယ်လို တုံ့ပြန်မလဲ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ စုန့်ယန်က သူမ၏ ခုခံမှုလမ်းကြောင်းအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီးဖြစ်ပြီး လှုပ်ရှားမှု စည်းချက်က အလွန်တိကျပါသည်။ ဖူကျွမ်ချင်း ထိုနည်းအတိုင်း ဆက်လက်ခုခံလိုလျှင် သူမ ရှုံးမှာ သေချာပါသည်။

ရန်ဖေးသည် အလွန်စိုးရိမ်သဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ တိုက်ပွဲဝင်နေသော ဖူကျွမ်ချင်းကို ကြည့်ရင်း သူမ၏အတိတ်က ကိုယ့်ကိုကိုယ် မြင်လိုက်ရသလိုပင်။

ဖူကျွမ်ချင်းရဲ့ အစ်ကို ဖုယွီရှုက အစိုးရိမ်ဆုံးဖြစ်သည်။ သူက ရှုံးတာကို အကြိမ်ကြိမ်ကြွေးကြော်ပြီး ဝန်ခံခိုင်းချင်ပေမယ့် ဒါက သူ့ညီမရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို အနှောက်အယှက် ဖြစ်စေမှာကိုလည်း ကြောက်နေ၏။ ဒီအချိန်မှာ ညီမလေးဟာ လုံးဝကို ဆိုးရွားနေလို့ သူ မအော်ဝံ့ခဲ့။

သူသည် ဓားရှည်ကြီးကို သူ့လက်ထဲတွင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဆက်၍ လှုပ်ရှားနေလေသည်။

စုန့်ယန်ကင် သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အမြွက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် မထိန်းနိုင်ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ သူအနိုင်ရတော့မယ် ဆိုတာ သိသာနေပြီ။ နိုင်ပွဲက နည်းနည်း တရားမျှတမှု မရှိပေမယ့် သူ့မှာ ဒီအခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ ရှိ၏။ အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်နှင့် သူ့ဘဝတစ်ခုလုံး လုံးဝ ခြားနားသွားလိမ့်မည်။

ဒါကို သူ့စိတ်ထဲတွေးပြီး သူ့လက်ဖဝါးထဲကို ခွန်အားပိုထည့်ကာ ဖူကျွမ်ချင်း တစ်ရှိန်ထိုး အနိုင်ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဖူကျွမ်ချင်းရဲ့ မျက်လုံးများ အနည်းငယ်မှိန်းသွားကာ သူ့လက်ထဲက ဓားကို ထိန်းမရတော့ပေ။ သူမ သွားများကို အံကြိတ်ကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ သွေးက မြေပြင်ပေါ်သို့ ယိုကျကာ သူမ၏ စိတ်နေစိတ်ထားအတိုင်း အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားသည်။

လူတွေက အံ့ဖွယ်အမှုတွေ မျှော်လင့်ထားပေမယ့် လက်တွေ့မှာတော့ အံ့ဖွယ်အမှုတွေက လွယ်လွယ်နဲ့ မကြုံလာနိုင်ချေ။

အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ လူနှစ်ဦး၏ လက်နက်များ အချင်းချင်း ထိမိသွားသည်။ ဖူကျွမ်ချင်းရဲ့ မှော်လက်နက်က နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး အပိုင်းတစ်ပိုင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျသွားသည်။

"အား!"

​သွေးတစ်​​ချောင်း ထွက်​လာသည်​။

လူတွေက မကူညီနိုင်ဘဲ အံ့ဩသွားကုန်၏။ အသံက ယောက်ျားအသံပင်။ စုန့်ယန်နဲ့ ဖူကျွမ်ချင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူမလက်ထဲက ကျိုးသွားသောဓားသည် စုန့်ယန်လည်ပင်းကို ဖြတ်သွားမလို ဖြစ်သွားခဲ့၏။

သူမသည် သူ့ကိုယ်သူ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ပံ့ရန် ကြိုးစားနေသည်။ သူမ၏ လက်ဖဝါးများ ကျိုးသွားကာ သွေးများ ဖုံးလွှမ်းသွားတည လူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်နိုင်ကာ သူမ လက်တစ်ခုလုံး နီရဲနေလေသည်။

"သခင်လေးစုန့်.... ကျွန်မ အနိုင်ရခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

ဖူကျွမ်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမအသံက တုန်လှုပ်နေပြီး နာကျင်မှုကို သည်းခံနေရမှန်း သိသာ၏။ စုန့်ယန်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေပြီး ပါးစပ်ထောင့် အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းကာ နာကျင်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

လူတွေ အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ရန်ဖေးက ပိုလို့တောင် သံသယဝင်သွားသည်။

"အစ်ကို ဘာဖြစ်နေတာလဲ ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

သူမမျက်နှာက ပြုံးနေပေမယ့် ရှုပ်ထွေးမှုတွေနဲ့သာ ပြည့်နေသည်။

လုရွှမ် ရယ်လျက် :"ဖူကျွမ်ချင်းရဲ့ဓားက ကျိုးသွားပြီ ဒါပေမယ့် မှော်လက်နက်ရဲ့ ရှေ့တစ်ဝက်က ဘယ်မှာလဲ"

ရန်ဖေး အံ့အားသင့်သွားပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ ပြုံးမပြနိုင်တော့ပေ။

"ဒါက စုန့်ယန်ရဲ့ခြေထောက်ကို ထိုးထည့်လိုက်တာပဲ ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဟုတ်တယ်မလား?"

သူမက ရုတ်တရက် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး "ဒါက ဖူကျွမ်ချင်း လုပ်လိုက်တာလား"

"အင်း "

လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်စရာအရိပ်အမြွက် တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။ အရင်က ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ရောက်ဖူးပေမယ့် တခြားနည်းလမ်းကို မတွေးနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ သူလုပ်နိုင်ဆုံးအရာမှာ ဘေးကင်းစွာ ဆုတ်ခွာပြီး နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲဝင်ရန် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကလေးမလေးသည် ရှုံးရမည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူမသည် ကျိုးသွားသောဓား၏ ဦးတည်ရာကို ရိုးရှင်းစွာ ပြောင်းလိုက်ပြီး စုန့်ယန်ရဲ့ ပေါင်ထဲကို ထိုးသွင်းခဲ့သည်။

ယခုတော့ သူမသည် ယခင်က တားဆီးရန် ဓားကို လွှဲထားသည်မှာ မထူးဆန်းတော့ပေ။ ဒါက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့ပြီး ဓားကို ယခုလို ထိုးဖောက်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ခြင်းသာ။

သာမာန်လူများသည် ကျိုးပဲ့သောဓားကို သေချာပေါက် အရေးမထားတတ်။ ၎င်းတို့ကို ထိမှန်လျှင်ပင် နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ပွဲကို ထိခိုက်စေမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် စုန့်ယန်သည် မြင့်မြတ်သောမိသားစုမှ လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဖူကျွမ်ချင်းကလည်း သူ့ကို ကောင်းစွာသိသည်။

ကျိုးသွားသော ဓားတစ်ချောင်းက မျှော်စင်နယ်ပယ်က စုန့်ယန်ကို ပြင်းထန်စွာ သွေးထွက်စေခဲ့ပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို လုံးဝ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ ထိုနေရာသည် သေချာစီစဉ်ထားတာမို့ စုန့်ယန်ရဲ့ အားနည်းချက်သာ ဖြစ်ပေမည်။

ဘယ်လောက်တိကျတဲ့ တွက်ချက်မှုလဲ။

ဖူကျွမ်ချင်းက တစ်ကြိမ်သာ လက်ဟန်ပြပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူမ တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ လဲကျလုမတတ်။ သူ့လက်တွေက သိသိသာသာ တုန်နေသေးပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ညာဘက်တစ်ခြမ်းက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေပုံရ၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဖူကျွမ်ချင်း သူ့အသံကို မြှင့်ပြီး လာသမျှလူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်အောင် လုပ်ပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။

ဖုယွီရှု လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားပြီး သူမအား ပြန်လည်ကူညီကာ သူမသွေးများကို ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာစေရန် ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနေခဲ့သည်။ စုန့်ယန်ကတော့ တစ်နေရာတည်းတွင် ရပ်နေသေးသော်လည်း မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ အလွန်အမင်း ဆိတ်ဆိတ်နေရှာသည်။

သူရှုံးသွားပြီ!

"အဟမ့်!"

ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချောင်းဆိုးသံ ကြားလိုက်ရပြီး စုန့်ချင်ရှန်း ထွက်လာခဲ့သည်။

"ယန်အာ... မင်းက တခြားသူတွေလောက် မကျွမ်းကျင်တဲ့အတွက် ရှုံးတာက ပုံမှန်ပါပဲ မင်းဘာလို့ စိတ်ပျက်နေတာလဲ ကြိုးကြိုးစားစားနဲ့ အနာဂတ်မှာ ပိုကြိုးစားပေါ့... မင်းအသက်က ရာစုနှစ်ဝက်တောင် မပြည့်သေးပါဘူး မင်းမှာ အချိန်တွေ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ် မင်းဘာကိုကြောက်နေတာလဲ"

"ဒါ့အပြင် မင်းရဲ့လက်နက်ကြောင့် မဟုတ်ရင် မင်း မိန်းကလေး ဖူကျွမ်ချင်းကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ မင်းတကယ် ထင်နေတာလား မင်းအောင်မြင်ရင် ကံကောင်းလိမ့်မယ် ဒါပေမယ့် မင်းမအောင်မြင်ရင် မင်းသေလိမ့်မယ် နားလည်လား"

စုန့်ယန် ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေ တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာပြန်သည်။ အဖေ့ရဲ့ ကြင်နာတဲ့ မျက်နှာနဲ့ အားပေးတဲ့ မျက်လုံးတွေကို မြင်လိုက်ရတော့ မျက်ရည်တွေက ချက်ချင်း ပါးပြင်ပေါ် စီးကျလာလေ၏။

"ဖေဖေ... ဒီသား ဖေဖေ့ကို စိတ်ပျက်သွားစေပြီလား"

"မဟုတ်ဘူး အဖေ မင်းအတွက် ဂုဏ်ယူတယ်။ မင်းလုပ်ခဲ့သမျှကို ငါမြင်ပြီးပြီ... မင်းရဲ့ကြိုးစားမှု​က ဒီအခွင့်အရေးအတွက် မဟုတ်ဘူး... ဒီကိစ္စက မင်းကို မလိုအပ်ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ... မင်းမှာ တခြား အခွင့်အရေးတွေ ရှိပါသေးတယ်"

"ဟုတ်ကဲ့!" စုန့်ယန် ဦးညွှတ်ပြီး ဖူကျွမ်ချင်း နံဘေးကို လျှောက်သွားပြီး ဆေးတစ်လုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ဝမ်ဟွာမြက်ပင်ကနေ သန့်စင်ထားတဲ့ ဆေးလုံး​ပါ... သောက်ပြီးရင် မိနစ်ဝက်အတွင်း မင်းရဲ့ ခွန်အားကို အပြည့်အဝ ပြန်ယူနိုင်ပါတယ်... မိန်းကလေးဖူကတော့ လိုအပ်မှာပဲ... မင်းငါ့ကို မင်းရဲ့ ဉာဏ်ပညာနဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးနဲ့ အနိုင်ယူရုံတင်မကဘဲ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားက ငါ့ထက် အများကြီး သာလွန်တယ် ဒါက မင်းနဲ့ထိုက်တန်ပါတယ်"

သူမ အစ်ကိုကို ကြည့်ရင်း ဖူကျွမ်ချင်းရဲ့ မျက်နှာက နီရဲသွားသည်။

ဖူယွီရှု: "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးစုန့်"

စုန့်ယန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး။

"ငါ့ကို သခင်လေးဖုန့်လို့ မခေါ်နဲ့တော့... ငါအရင်က မပြောခဲ့ဖူးလား ငါတို့က ညီအကိုတွေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ် ငါက မင်းထက် အသက်ကြီးပြီမို့ မင်းကို အစ်ကိုယန်လို့ ခေါ်...ငါကမင်းကို ယွီရှုလို့ ခေါ်မယ် ငါ့စကားကို နောက်ပြန်လှည့်မယ့် လူတော့ မဖြစ်စေချင်ဘူးမလား"

ဖုယွီရှုလည်း နှိမ့်ချပြီး "အစ်ကိုယန်" လို့ ခေါ်ကာ နှစ်ယောက်သား ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ လူတိုင်းက ကွဲပြားသော မျက်နှာ အမူအရာများဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။

ရန်ဖေးသည် ၎င်းကိုကြည့်ကာ အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြေးလာသည်။ သူမသည် သူမ၏ ကောင်းကင်လက်နက်ကို ပေးအပ်ပြီး။

"ညီမ ကျွမ်ချင်း မင်းရဲ့လက်နက် ပျက်စီးသွားပြီ... နောက်ပြိုင်ပွဲမှာ ငါ့ရဲ့ အရိပ်ပြန်ဓားကို သုံးလို့ရတယ်... စမ်းကြည့်ချင်လား"

ဖူကျွမ်ချင်းရဲ့ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ ကောင်းကင်လက်နက်က ဘယ်လောက် တန်ခိုးကြီးမားသလဲ သူမ မြင်ဖူးသည်။ နောင်တွင် အခြားလူများက သူ့ကို အနိုင်ကျင့်ရန် လက်နက်များ အသုံးပြုပါက သူမ ထိန်းထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်းနှင့် မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် ရှုံးနိမ့်တော့မလား သူမ စိုးရိမ်ခဲ့သည်။

မထင်မှတ်ပဲ သူမကို ကောင်းကင်လက်နက်ကိုတောင် ပေးသုံးလာတဲ့ နတ်သမီးရန်ဖေးဆီက မျက်နှာသာကို ရရှိခဲ့လေသည်။

သူမသည် ရှက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုရလောက်အောင် ထက်မြက်သည်။ သူမသည် ၎င်းကို အမြန်ယူကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မမရန်ဖေး"

ရန်ဖေးမှာ ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ ကလေးမလေးကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းကို မထိဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"ကြိုးစားထား...ငါ့အစ်ကို လုရွှမ်က မင်းကို အကောင်းမြင်လွန်းနေပြီ"