လွယ်ကူတဲ့ ရိုက်ချက်

လက်နက်နှစ်ခု ထပ်ပြီး တိုက်မိလိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ ရလဒ်တွေက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရဲ့ရှားကို ကြည့်လိုက်သောအခါ လူတိုင်းရဲ့ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် လေးစားသယောင် ရှိလာကြသည်။ ဝမ်မုန့်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါတွင် သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ရွဲ့စောင်းမှုများ ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်ခန်းမကျွန်းက လူများသည် သူ၏ကြီးမားသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်၊ ကြမ်းတမ်းသော အသွင်အပြင်နှင့် အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပုံစံကြောင့် ကြောက်ကြသော်လည်း အထင်ကြီးလောက်စရာ မရှိတာက သဘာဝပင်။

ဝမ်မုန့်နဲ့ အဆက်အစပ် မရှိသော လူများကပင် ဝမ်မုန့်ကို စိတ်ဆိုးသွားလျှင် ဒုက္ခရောက်မှာ စိုးရိမ်သဖြင့် ဝေးဝေးကသာ နေချင်ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မာနကြီးသော ဝမ်မုန့်သည် ရဲ့ရှားဓားကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရပြီး အနေအထားက အလွန်အမင်း ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့ရသည်။ ဒါကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အားလုံးက စိတ်ထဲမှာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

သေချာပေါက် မအော်ရဲပါ။ အကြောင်းပြချက်ကတော့ အလွန်ရိုးရှင်းပါသည်။ ဝမ်မုန့် ရှုံးနိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းက ဆုံးဖြတ်ထားပြီး​ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူဟာ ကောင်းကင်ခန်းမကျွန်းမှာပဲ ဆက်လက် နေထိုင်သွားလိမ့်မည်။ ဒါကြောင့် နောင်တွင် သတိထားရမည်။

ဒါက အသက်နဲ့သေတဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်ပေမယ့် ဝမ်မုန့်ကိုသာ တကယ် သတ်နိုင်ခဲ့ရင် အရမ်းကောင်းပါ၏။ ဒါပေမယ့် လက်ရှိအခြေအနေကို ကြည့်ရင်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ပါရဲ့။

ဒါကြောင့် သတိထားနေတာက အကောင်းဆုံးပင်။

ဝမ်မုန့်: "မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါ လက်မခံဘူး ဒီအကွက်ကို မျှော်စင်နယ်ပယ်မှာ ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ တစ်ယောက်ယောက် ရှိတယ်ဆိုတာ ငါမယုံဘူး... ထပ်စမ်းကြည့်မယ်!"

သူသည် သွေးပုဆိန်ပေါ်သို့ ပါးစပ်ထဲက သွေးများကို ပက်ဖျန်းလိုက်ကာ ရဲ့ရှားဆီသို့ ပြေးသွားပြန်သည်။

ရဲ့ရှား စကားမပြောဘဲ ခေါင်းကိုပဲ ခါယမ်းလိုက်၏။ ဒါက သွေးစတေးမှုတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။ တားမြစ်ထားသော ကျင့်စဥ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်သော်လည်း ကိုယ်ပိုင်အသွေးနှင့် အနှစ်သာရကို လက်နက်တွင် ပေါင်းစပ်ထားရသည်။

အနာဂတ်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က အဲဒါကို တားချင်ရင် တံဆိပ်ကို ဖွင့်လိုက်သလိုပဲ မူလသွေးပိုင်အရှင်ပါ ပါဝင်လာလိမ့်မည်။ အဲဒါကို ဘယ်လိုမှ မရပ်တန့်နိုင်ပေ။

အစပိုင်းတွင် ရဲ့ရှားမျိုးနွယ်စုမှ သခင်များစွာသည် အဲဒီလို နိဂုံးမချုပ်မီတွင် ကြီးမားသော အတွေ့အကြုံနှင့် သင်ခန်းစာများကို ပေးဆောင်ခဲ့ရသည်။

ခဏတာလောက် ကြာရှည်ခံနိုင်ရင်တာင် ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မှာလဲ။

သို့သော် ဤသွေးစတေးမှု စွမ်းအင်က အလွန်ထူးခြားသောကြောင့် သဘာဝအားဖြင့် အလွန်အားကောင်းသော စွမ်းအား ရှိသည်။ သူလည်းသတိထားရမည်။ ရဲ့ရှားရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ရဲ့ ရောင်ဝါတွေကလည်း ပြင်းထန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်တစ်ခုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူ့လက်ထဲက ဓားကြီးဟာ လျင်မြန်စွာ ပိုကျယ်လာပြီး အတွင်းထဲက သွေးရောင်ဝါတွေကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုကျယ်ပြန့် လာသည်။

"အား... သူ့ဓားက သွေးတွေနဲ့ စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူနေတာ!"

မကြာခင်မှာပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရဲ့ရှားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သွေးစွမ်းအင်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပါးလာပြီး အနံ့အသက်ဆိုးများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ အားလုံးကို ရှဲ့ရှားရဲ့ဓားနဲ့ ပေါင်းစည်းလိုက်လေရာ ဓားအရောင်သည် လျင်မြန်စွာ အနီရောင် ပြောင်းလာပြီး တဖြည်းဖြည်း စေးကပ်လာသည်။

ဓားကို ခုတ်ထစ်လိုက်သောအခါတွင် သွေးအိုင်နှင့်တူသော သွေးဓားလိုင်းများက ဝမ်မုန့်ဆီသို့ ပျံ့သွားသည်။ ဝမ်မုန့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးသွားသော်လည်း သူ့ခြေလှမ်းများက ယိမ်းထိုးလာသည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူ ထပ်မလှုပ်တော့ဘဲ ထိုနေရာတွင် ရပ်လိုက်မိသည်။

ဝမ်မုန့် ဘာလုပ်နေတာလဲ။

ပရိတ်သတ်များမှာ ဝမ်မုန့် ဘာလုပ်နေမှန်း မသိသဖြင့် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်သာ ကြည့်နေကြသည်။

ရဲ့ရှား စကားမပြောဘဲ ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းလိုက်ပြန်ပြီး လမ်းလျှောက်သွားကာ ဝမ်မုန့်ရဲ့ ပုဆိန်ကို လုယူသွားခဲ့သည်။ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးမှာ ဝမ်မုန့်ဟာ ​​သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်လို့မရသလို လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ချေ။

"မထူးဆန်းပါဘူး... ဒါက လေ့ကျင့်ရေးပုဆိန်ပဲ"

ရဲ့ရှားက ဆိုရင်း လက်ညှိုးကို ကိုက်ပြီး ပုဆိန်ပေါ်ကို သွေးနှစ်စက် ချလိုက်သည်။ ထိုအခိုက် သွေးစက်နှစ်စက်သည် စူးရှသော အသံနဲ့အတူ ပုဆိန်ပေါ်၌ အပေါက်ငယ်တစ်ခုကို ဖောက်ပစ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရဲ့ရှားဟာ သူ့ဓားရှည်ကို ထိုအပေါက်ငယ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

ပုဆိန်က ရုတ်တရက် အလွန်နီရဲသွားကာ ပြေးထွက်လာသော သွေးစွန်းနေသည့် လူလေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ အမြန်ထွက်ပြီးတာနဲ့ ရဲ့ရှားရဲ့ ကောင်းကင်ဓားဆီမှာ စုပ်ယူခံလိုက်ရလေ၏။

မကြာမီ ပုဆိန်အရောင်က ကြည်လင်သော အစိမ်းရောင်လို ပြောင်းလဲသွားပြီး သာမန်သံထည်ကြီး ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ အတွင်းမှ သွေးနှင့် စွမ်းအင်များကို ရဲ့ရှားရဲ့ ဓားက လုံး၀ စုပ်ယူလိုက်ချေပြီ။

ရဲ့ရှားက ပုဆိန်ကို တစ်ချက် ပိတ်ကန်လိုက်ရာ ၎င်းက အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားခဲ့သည်။ ဒီကန်ချက်ကြောင့် လူတိုင်းရဲ့ သံသယတွေလည်း လုံး၀ ကွဲအက်သွား၏။ သူတို့ရဲ့ အကြည့်များက စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများ အပြည့်ဖြင့်။

ကောင်းကင်ခန်းမကျွန်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် အလွန်အားကောင်းပုံ မပေါ်ပေ၊ အနည်းဆုံးတော့ အခြားနေရာများထက် များစွာ ပိုမပြင်းထန်ပါ။ နည်းဥပဒေများသည်လည်း အခြားနေရာများထက် ပိုမိုပြည့်စုံသည်ဟု မထင်ရချေ။

သို့သော် ဤကျွန်းတွင် ကျင့်ကြံပါက အခြားနေရာများထက် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသောကြောင့် ကျွန်းပေါ်ရှိ လူအားလုံးသာ အပြင်ဘက်တွင် နေရာချပါက ပါရမီရှင်များ ဖြစ်လာနိုင်ကြပါသည်။

မြေကမ္ဘာမှာဆို ပြောဖို့ ခက်ပေမယ့် ကောင်းကင်ကမ္ဘာမှာက ပျမ်းမျှအားဖြင့် အသက်ငါးဆယ်ကျော်သူတွေဟာ မျှော်စင် နယ်ပယ်ထဲကို အခြေခံအားဖြင့် ဝင်ရောက်လာကြပါပြီ။

ကောင်းကင်ခန်းမကျွန်းကလည်း ထိုနည်းတူပင်။

ဆင်းရဲလွန်းသော ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ပါက ဘယ်သူမဆို အသက် ခုနစ်ဆယ်ပြည့်သည့် အချိန်၌ နတ်ခြေလှမ်း နယ်ပယ်သို့ ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်သည်။

အချိန်ကန့်သတ်ချက်ကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့တစ်ဦးစီသည် နတ်ခြေလှမ်း နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်သို့ပင် ဝင်ရောက်နိုင်လိမ့်မည်။ ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်းပေါ်တွင်လည်း ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အငြင်းပွားနေကြ၏။

သူတို့၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်များ အလွန်မြင့်မားပြီး သန်မာလွန်းသောကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံက ကျင့်ကြံမှုကို ကန့်သတ်ရန်အတွက် အနှစ်တစ်ရာထက် မကျော်လွန်အောင် တားဆီးပေးသည့် ဤကျိန်စာကို လွှတ်ချခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်ဟု။

သို့သော် ယခုပင် ရဲ့ရှားရဲ့ ကန်ချက်က ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော မောက်မာမှုကို လုံးလုံးလျားလျား ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

သူတို့က တကယ် ပါရမီရှင်တွေလား။

ဒါဆို မျှော်စင်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်မှာသာရှိတဲ့ လူသားတစ်ယောက်ဟာ နတ်ခြေလှမ်း နယ်ပယ်ကို တက်သွားခဲ့တဲ့ ထန်မိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို အဘယ်ကြောင့် ရင်ဆိုင်ဝံ့တာလဲ။

ဆင်းရဲသော လူမျိုးဖြစ်လျှင်ပင် ကောင်းကင်ဘုံက သူ့ကို မလွှဲမရှောင်သာ သနားပြီး ၎င်းအား မျက်နှာသာပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခုက တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခုပဲလို့ သတ်မှတ်ပါက နှစ်ခုဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်သွားမလဲ။

ရဲ့ရှားနဲ့ ဝမ်မုန့်တို့ရဲ့ ယခင်တိုက်ပွဲတွင် ဝမ်မုန့်က ကြီးမားသော အားသာချက်တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ပထမဆုံး တိုက်မိချိန်၌ ရဲ့ရှားဟာ အလွန်ဆိုးရွားသော အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့တာ ထင်ရှားပါသည်။

ဒါပေမဲ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဇာတ်လမ်းက သူတို့မမျှော်လင့်ထားသလို လုံးဝကို ကွဲပြားသွားခဲ့သည်။ ဝမ်မုန့်က ထိုနေရာတွင် မိုက်မဲစွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မသေသေးတာတော့ ဧကန်ပင်။ သူ့လက်တွေက တုန်ခါနေပြီး ချွေးတွေ တဖွဲဖွဲကျနေကာ တစ်ခုခုကို ရုန်းကန်နေရမှန်း သိသာသည်။

သူသည် အတွင်းနတ်ဆိုးကို တိုက်နေပုံရ၏။

အပြင်ဘက်တွင် လက်နက်က သူများ လုယူသွားကာ ကြေမွသွားသော်လည်း ဝမ်မုန့် ထိုအကြောင်းကို ဘာမှမသိပေ။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို အမှန်တကယ်သတ်ချင်ပါက သူ ဘယ်လိုမှ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။

အသတ်ခံရဖို့ ထိုက်တန်နေပြီ။

လူတိုင်းက ဝမ်မုန့်ကို မကြိုက်ပေမယ့် သူက ကောင်းကင်ခန်းမကျွန်းမှာ ဒီလို အသိအမှတ်ပြုခံရတဲ့ ပါရမီရှင် ဖြစ်နေဆဲ။ အခု ပါရမီရှင်ဟာ လွယ်လွယ်နဲ့ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ။ သူတို့ စိတ်ထဲမှ မာနတွေ ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားသည်။

"မင်း အာရုံတွေ ပြန်မရောက်လာသေးဘူးပေါ့လေ!"

ရဲ့ရှားက ရွဲ့စောင်းပြီး အော်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူက ရဲ့ရှားရဲ့ ခေါင်းကို ကန်ပစ်လိုက်ဖို့ ပြင်လေချိန် အဘိုးအိုတစ်ဦး ပြေးလာသည်။

"မဟုတ်ဘူး... မိတ်ဆွေလေး ရဲ့ရှား သူ့ကိုမသတ်ပါနဲ့..."

သူက ခေါင်းခါယမ်းပြီး အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသေးသော်လည်း တိုက်ပွဲ အဖြစ်အပျက်ကနေ အခုမှ နိုးထလာကြောင်း ထင်ရှားလေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေလေး.."

အဘိုးကြီးက ဝမ်မုန့်ရဲ့ အုပ်ထိန်းသူမှန်း သိသာပါ၏။ သူ့ကိုကျေးဇူးတင်ပြီးတာနဲ့ ဝမ်မုန့်ကို ပြန်ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။