မြို့တံခါးရဲ့ရတနာ- စွမ်းအင်ဗဟိုချက်

မြေခွေးရွာက လူတိုင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေကြသည်။

မြင်ကွင်းက အတော်လေး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းတယ် မဟုတ်လား။ အပြောင်းအလဲတွေက မြန်ဆန်လွန်းတာကြောင့် အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ အရာအားလုံး ပြီးသွားပြီ။

မနေ့ညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေက ထူးထူးခြားခြား ထူးထူးဆန်းဆန်းတွေချည်းပင်။ မြေခွေးများသည် အမြဲလိုလို ရိုင်းစိုင်းသော စကားများကို နှစ်သက်သော်လည်း ယနေ့ညတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ထူးဆန်းသည့် အဖြစ်အပျက်များက ပို၍ပင် ဒေါသထွက်စရာ ကောင်း​နေသည်။ သူတို့ အပြင်ထွက်ပြီး တခြားမြေခွေးတွေကို ပြောပြရင် မူး​နေတယ်လို့ပဲ မှတ်ချက်ပေးလိမ့်မည်။

ချန်ရှီ နန်းနန်းကို ချကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ လှဲချလိုက်သည်။

"ဒီနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားနှစ်ပါးကို ဟေးပိုင်ဝူချန် (အဖြူအမည်း မမြဲခြင်း) လို့ ခေါ်တာလား သူတို့ ဘယ်က လာတာလဲ...ဘာလို့ ဒီအချိန်ကျမှ ပေါ်လာပြီး မယ်မယ်ရှစ်ကျီကို ရိုက်ပစ်ရတာလဲ..."

နန်းနန်းကို စားပစ်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူ့နောက်တွင် အကာအကွယ်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် မယ်မယ်ရှစ်ကျီက သူ့ကိုပါ သတ်ပစ်ချင်သည့်အထိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ် လာလိမ့်မယ်လို့ သူဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားပေ။

ဟေးပိုင်ဝူချန် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး မယ်မယ်ရှစ်ကျီကို ပညာပေးသွားတာက တကယ်ကို ထူးဆန်းပါ၏။ သူ ယခင်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အန္တရာယ်ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤအရာမျိုး တစ်ခါမျှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးပေ။

"ဒါက နန်းနန်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်လား ဒီနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားနှစ်ပါးက နန်းနန်းကို ကာကွယ်ဖို့ ထွက်လာတာလား"

သူ့နှလုံးက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဝုန်းကနဲ ထထိုင်လိုက်ပြီး နန်းနန်းမျက်နှာကို ကိုင်ကာ ဘယ်ဘက်သို့လိမ်ရင်း ညာဘက်သို့လိမ်ရင်းဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ပွတ်သပ်ကြည့်ပေမယ့် မတူသောအရာကို ရှာတွေ့သည်။

သူမကို ကြည့်ရုံနဲ့ နန်နန်ဟာ သာမန်လူတွေနဲ့ မတူတာမရှိတဲ့ သာမန်မိန်းကလေး တစ်ယောက်လိုပင်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူ့ပု​ခုံးပေါ်ကို ခြေသည်းတစ်ချောင်းက ပုတ်လာသည်။ ချန်ရှီ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဟေးကော်က သူ့ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါ​ပြလိုက်သည်။

ချန်ရှီ အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဟေးကော်က နန်းနန်းရဲ့ မျက်နှာကို ပွတ်မသပ်ဖို့ သူ့ကို တားနေခြင်းပင်။

ဒါမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးပေ။

ဟေးကော်က သူ့အမိန့်ကို အမြဲနာခံခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်၌ သူ့ကို တားဖို့ စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

"ဟေးကော်ကတောင် သူမကို ဒီလိုမျိုး ကာကွယ်ပေးနေတယ် ဆိုတော့ သေချာပေါက် နန်းနန်းမှာ တစ်ခုခု မှားနေပြီ!"

နန်းနန်းဟာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်ရင်တောင်မှ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားနှစ်ပါးက သူမကို ကာကွယ်ပေးမှာ သေချာပါ၏။ နတ်ဆိုးမျိုးစေ့က နတ်ဆိုးအဖြစ်သို့ ကြီးထွားလာမည်။ ထို့နောက် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

နတ်ဆိုးမျိုး​စေ့များကို စောင့်ကြပ်နေသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား နှစ်ပါး ရှိ​နေသည်။ တကယ်တော့ အဲဒီလို စည်းကမ်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ ဟေးကော်ဟာ မရဏကမ္ဘာသို့ အကြိမ်ကြိမ်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာရှိ သရဲ၊ နတ်တစ္ဆေများနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သဘာဝအတိုင်း သူသည် နတ်ဆိုးမျိုးစိတ်များကို ကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဖြစ်နိုင်တာက... မယ်မယ်ရှစ်ကျီ တစ်ခုခု​တော့ သိနေလောက်တယ်"

ချန်ရှီရဲ့ နှလုံးသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားကာ မယ်မယ်ရှစ်ကျီကို ရှာရန် ဘုံကျောင်းငယ်လေးထဲသို့ ဝင်ခဲ့သည်။

မယ်မယ်ရှစ်ကျီက နတ်ကွန်းထဲတွင် ပုန်းနေသည်။ ဒီတစ်​ခါ​တော့ သူမ အရမ်းစားပစ်တာကြောင့် သေးငယ်သော လည်ပင်းနှင့် ခြေထောက်များက သူမ၏ ဦးခေါင်းကြီးအောက်တွင် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ ဦးခေါင်းသည် အလွန်ကြီးပြီး ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်၏ ဥအောက်တွင် ကြီးထွားလာသကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ အလွန်မှ သေးငယ်သည်။

ချန်ရှီ နီးကပ်လာသောအခါ သူမက တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် နတ်ကွန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

"မယ်မယ်... နန်းနန်းကို နတ်ဆိုးလို့ထင်လား... အခု ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို သံသယဝင်နေပြီ သူမရဲ့ အပြုအမူက ထူးဆန်းလွန်းပေမယ့် အပြင်ပန်းမှာကျ ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မရှိဘူး မယ်မယ် မယ်မယ်?"

မယ်မယ်ရှစ်ကျီက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ နတ်ကွန်းရဲ့ ထောင့်မှာ ပုန်းနေလိုက်၏။

"ထူးဆန်းတယ်... အဲဒီနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်က အနက်တစ်ကောင်နဲ့ အဖြူတစ်ကောင်... အဲဒါက ဘာဖြစ်နေတာလဲ... သူတို့က မရဏကမ္ဘာက နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတွေ ဟုတ်တယ်မလား သူတို့ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာလဲ သူတို့ နန်းနန်းနောက်ကို တစ်လျှောက်လုံး လိုက်နေကြသလိုပဲ...မရဏကမ္ဘာကပါ နန်းနန်းက နတ်ဆိုးမှန်း သိသွားကြတာ ဖြစ်နိုင်လား"

မယ်မယ်ရှစ်ကျီသည် ပါးစပ်ကို ဖွင့်ပြောရန် တွေးလိုက်ပြီးနောက် ပြန်ထိန်းထားလိုက်သည်။

ချန်ရှီ : "နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားက ဒီနတ်ဆိုးမျိုးစေ့ကို ဘာလို့မဖမ်းတာလဲ... မယ်မယ် ခင်ဗျားမှာ နန်းနန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိခိုက်စေဘဲ နတ်ဆိုးမျိုးစေ့ကို ဖယ်ထုတ်ဖို့ နည်းလမ်းရှိလား"

မယ်မယ်ရှစ်ကျီက သူမခေါင်းကို တဆတ်ဆတ် ခါထုတ်နေရာ ချန်ရှီခမျာ ထိုခေါင်းကြီး လွင့်သွားမှာကိုပင် စိုးရိမ်နေမိသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်နဲ့ဆို လုပ်လို့ရတယ်မလား"

ချန်ရှီ သူ့သံသယတွေကို ထုတ်ဖော်ပြနေသည်။

"ခင်ဗျားသာ နတ်ဆိုးမျိုးစေ့ကို ခွဲထားလိုက်ရင် နန်းနန်း အရင်အတိုင်း နန်းနန်းပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... ခင်ဗျား နတ်ဆိုးမျိုးစေ့ကို စုပ်ယူနိုင်မယ်လို့ ထင်တယ် ဘာလို့ မလုပ်တာလဲ"

မယ်မယ်ရှစ်ကျီက စကားမပြော။

ချန်ရှီက မျက်လုံးပြူးပြီး :"မယ်မယ်... ခင်ဗျား ထွက်လာပြီး နန်းနန်းကို စားချင်ယောင်ဆောင်လိုက်ပါလား... ဟေးပိုင်ဝူချန် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားနှစ်ကောင် ထပ်ပေါ်လာဦးမလား ကြည့်ရအောင်"

မယ်မယ်ရှစ်ကျီ သူ့ကို ကြည့်နေပုံက သူမကို ရန်သူကြီးလို ဆက်ဆံတဲ့ လူဆိုး​​ကြီးကို ကြည့်နေသည့်အတိုင်းပင်။ သူမ အရူးမဟုတ်တာကို မြင်တော့ ချန်ရှီ အရဲစွန့်ပြီး ထပ်မေးလိုက်၏။

"မယ်မယ် ဟေးပိုင်ဝူချန် နတ်ဆိုးတွေက ဘယ်လိုနတ်ဆိုးမျိုးလဲ သူတို့ရဲ့ဇာစ်မြစ်ကို သိလား"

မယ်မယ်ရှစ်ကျီက စကားမပြောသေး။

"ကောင်းပြီ...ခင်ဗျားရဲ့ မနာခံမှုအတွက် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အနှောက်အယှက်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး နောက်တစ်ခါကျရင် ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘုံကျောင်းထဲက ထွက်သွားပြီး အပြင်လောကမှာပဲ နတ်ဆိုးလုပ်စားလိုက်တော့..."

ချန်ရှီ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်လာသည့် အချိန်တွင် မယ်မယ်ရှစ်ကျီရဲ့ စကားသံက သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ သူမက မာနမကြီးတော့ဘဲ အသံတိုးတိုးလေးနဲ့ ပြောလာ၏။

"အရှင်သံတမန်... ကျွန်မ အခုနက မာနကြီးလွန်းသွားပါတယ်... ခွင့်လွှတ်ပါ။ နတ်ဆိုးမျိုးစေ့ကို စုပ်ယူပြီး ကျွန်မကိုယ်ခန္ဓာ အစစ်အမှန်ကို ပြန်ယူနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ အဲဒါကြောင့် မဆင်မခြင် လုပ်မိသွားတာပါ.. နောက်တစ်ခါ ထပ်မလုပ်တော့ပါဘူး"

ချန်ရှီ အလွန် စိတ်မချမ်းသာ ဖြစ်သွားကြောင်း ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် အဖြူအမည်း နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား နှစ်ကောင် အဲဒီမိန်းကလေးကို ကာကွယ်ပေးတာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာဖြစ်ဖြစ် သံတမန်က အဲဒီမိန်းကလေးနဲ့ ခပ်ဝေးဝေးမှာ နေသင့်ပါတယ်"

ချန်ရှီ သေသေချာချာ မေးကြည့်တော့ မယ်မယ်ရှစ်ကျီက ပြောလာသည်။

"ကျွန်မရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာအစစ်ကို ပြန်ရရင် ကျွန်မသူတို့ကို ကြောက်​နေမှာ မဟုတ်ဘူး... ဟေးပိုင်ဝူချန်ရဲ့ ဇစ်မြစ်ကို ပြောပြနိုင်ပါတယ်... အခု ကျွန်မမှာက ကွဲအက်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပဲ ရှိတယ် သူတို့ကို စော်ကားမှာကြောက်လို့ စကားသိပ်မပြောရဲတော့ဘူး... သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်က ရှိနေသေးတယ်"

သူမ ခေတ္တရပ်ပြီး "သူတို့က ငရဲမှာ ဖြောင့်မတ်တဲ့ နတ်ဘုရားတွေ ဟွာရှရှန်ကျိုးက လာကြတာ... သူတို့ရဲ့ နာမည်တွေကို ထုတ်ဖော်လို့ မရဘူး မရဏနိုင်ငံကနေ ထွက်ပြေးလာသူတွေကို ဖမ်းပြီး ငရဲဘုရင်ကို ကာကွယ်ဖို့ တာဝန်ရှိတယ်"

"မရဏကမ္ဘာက ထွက်ပြေးသွားတဲ့ လူတွေကို ဖမ်းတာလား"

ချန်ရှီသည် သူ့နှလုံးသားထဲ အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ဘေးမှာလည်း မြေအောက် မရဏကမ္ဘာက အရာရှိ နှစ်ယောက်လည်း ရှိနေပြီ။ အဲဒီနှစ်ယောက်က သူ့ကိုဖမ်းဖို့ မြေအောက်ကမ္ဘာကနေ ထွက်လာကြသူတွေပင်။

"ငရဲဘုရင်ကို ကာကွယ်ပေးနေတာလား? မရဏကမ္ဘာရဲ့ အရှင်သခင် တရားမျှတမှုသခင် ပျောက်နေတယ်လို့ လှေမိန်းကလေးက ပြောဖူးသေးတယ်.."

ချန်ရှီက နန်းနန်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ မရဏကမ္ဘာရဲ့ အုပ်စိုးရှင်ကြီးက နန်းနန်း ဖြစ်နိုင်လား။ သူမက ယန်းကျစ်လမ်းကြားမှ ပြည့်တန်ဆာကနေ မွေးဖွားလာသည့် ကလေးမဟုတ်ပါလား။

တရားမျှတမှုသခင် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

"ဟေးပိုင်ဝူချန်က ငါ့နောက်ကို လိုက်နေတာလား သူမနောက်ကို လိုက်လာတာလား"

သူ့ကိုယ်သူ ​ပြန်စဉ်းစားကြသည်။

မြေခွေးရွာရှိ မြေခွေးများသည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသော အခြေအနေမှ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာကာ ရွာကို သန့်ရှင်းရန် အလျင်အမြန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ရွာတွင်းရော အပြင်မှာပါ နတ်ဆိုးတွေ ကျန်ခဲ့တဲ့ အရေခွံတွေ အမျိုးမျိုးရှိ၏။ ထိုအထဲက စွမ်းအင် အနှစ်သာရကို စုပ်ယူထားသွား​ပြီဆိုပေမယ့် သားရေက အရမ်းကြမ်းပြီး ပိုက်ဆံအများကြီးနဲ့ ရောင်းလို့ရသေးသည်။

ညဉ့်နက်နှစ်ဝက်အထိ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ကြရာ ရွာအပြင်ဘက်တွင် ရုတ်တရက် အသံမြည်လာသောအခါတွင် သူတို့ အိပ်ငိုက်နေကြပြီ။ မြေခွေးတို့သည် အသံ၏ ဦးတည်ရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချုံပုတ်များမှ ရုပ်သေးတစ်ရုပ် ထွက်ပေါ်လာတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ရုပ်သေးသည် လက်ဖဝါး တစ်ဖက်စာသာ မြင့်ရှိပြီး ကြည်လင်သော မျက်နှာအသွင်အပြင်၊ လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်သော အဆစ်များနှင့် အလွန်သိမ်မွေ့စွာ ထွင်းထုထားသည်။

ရုပ်သေးက သူတို့ကို မြင်သောအခါ ချုံပုတ်ထဲ အလျင်အမြန် ပုန်းနေလိုက်သော်လည်း မြေခွေးများက အလွန်လျင်မြန်ကြာရာ ချုံထဲသို့ ချက်ချင်းခုန်ဆင်းကာ ဝိုင်းရံပြီး ကြားဖြတ်ဖမ်းယူလိုက်ကြသည်။

ဤရုပ်သေးသည် နတ်ဆိုးလည်းမဟုတ်၊ သရဲတွေလိုလည်း မဟုတ်ဘဲ​။ သက်ရှိလူသားကဲ့သို့ သွားလာလှုပ်ရှားနိုင်ပြီး ၎င်း၏မျက်လုံးများကပင် လှုပ်ရှားနိုင်သည်။ အဝတ်အစားလည်း ဝတ်ထားဆဲဖြစ်ကာ အလွန်သေးငယ်သော်လည်း မြေခွေးက ၎င်းကိုဖမ်းပြီး ၎င်း၏အဝတ်အစားများကို ကိုက်လာခဲ့သည်။

ရုပ်သေးနောက်ကွယ်က တံခါးကြောင့် မြေခွေးတွေလည်း အံ့သြသွားကြ၏။ ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ရုပ်သေးရဲ့ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ အတွင်းအင်္ဂါတွေ တကယ်ရှိနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးကို သစ်သားဖြင့်ပြုလုပ်ထားပြီး ဂီယာများဖြင့် မောင်းနှင်ထားကာ အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ လှည့်ပတ်နေပါသည်။

ချန်ရှီ အနားယူနေချိန် သူတို့ကြောင့် ထိတ်လန့်သွားလေသည်။ အပြေးအလွှား လာကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ရုပ်သေးရုပ်က သူ့ကို မော့ကြည့်လာသည်။

"မင်းက ချန်ရှီ လား... ငါက လူပန်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် စီးထူဝမ်း... နောက်ဆုံးတော့ မင်းကို ငါရှာတွေ့ပြီ"

ချန်ရှီကတော့ ရုပ်သေးရုပ်ကို ကြည့်ပြီး အံ့သြနေ၏။

"လူကြီးမင်းစီးထူဝမ်း ခင်ဗျားမှာ ဘယ်လိုမှော်ပညာမျိုး ရှိလို့ ဒီလို ရုပ်သေးရုပ်ကို ထိန်းနိုင်တာလဲ... ခင်ဗျား တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ"

ရုပ်သေးက :"ဒါက လူတစ်ယောက်လို ဖန်တီးပေးနိုင်တဲ့ ရန်ရုပ်သေးပညာပဲ... ရုပ်သေး ၃၆၀ကို ဖန်တီးပြီး မင်းရဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖို့ လမ်းကြောင်းအားလုံးကို လွှတ်လိုက်တာ... နောက်ဆုံးတော့ မင်းရဲ့ခြေရာကို ငါတွေ့ခဲ့တယ်လေ... ငါ့ရဲ့ မှော်ပညာဟာ မင်းရဲ့ ဓားပျံကို ငှက်တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါ့မလား"

ချန်ရှီက အနည်းငယ်ပြုံးပြီး :"ကျွန်​တော်တို့တစ်ယောက်စီတိုင်းမှာ ကိုယ့်အရည်အချင်း ကိုယ်စီရှိကြတယ်... ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားရဲ့ ပညာက ကျွန်တော့်အတွက် ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုတော့ မဟုတ်ဘူး"

ရုပ်သေးက ခဏလောက် အသံတိတ်သွားပြီး ဆက်ပြောလာသည်။

"မင်းရဲ့ မှော်ပညာက အသွင်ပြောင်းနည်းမလား... လူတွေကို တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ဖို့ ငှက်တွေအများကြီးကို မင်း ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်... မင်းရဲ့ အစွမ်းကလည်း မယုံနိုင်စရာပါပဲ... ငါက မင်းလောက်မတော်ဘူး ငါက တခြားသူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ရန်ရုပ်သေးကို ထိန်းချုပ်ရင် ခုနစ်ကောင်ပဲ ထိန်းနိုင်တယ်။ ချန်ရှီ မင်း သခင်လေးကို အကြိမ်ကြိမ် ဆန့်ကျင်ပြီးပြီ... ယွိတူးက ကွမ်းရှန်းအဖွဲ့အစည်းက မင်းကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး ဟုန်မန်စားသောက်ပွဲ ကျင်းပဖို့ လုပ်ထားတယ်... ဒီနေ့နေ့လည်မှာ ပွဲကိုလာပါ!"

ချန်ရှီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး :"မသွားဘူး"

ရုပ်သေးက ဒေါသတကြီးနဲ့ :"ငါ မင်းကို ပွဲတက်ဖို့ ဖိတ်နေတာ မင်း မသွားဘူးလား?"

"မသွားဘူး"

ချန်ရှီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဟုန်မန်စားသောက်ပွဲလို့ ပြောလိုက်တယ်မလား...အဲ့တော့ ဝှက်ဖဲတွေလည်း ပြင်ဆင်ထားကြမှာပဲ... ဘာလို့ သွားရမှာလဲ။"

ရုပ်သေးက ဒေါသတကြီး ပြန်အော်လိုက်သည်။

"ငါက ကွမ်းရှန်းအဖွဲ့အစည်းမှာ တစ်ယောက်ထဲပဲ မင်းလာမှာလား မင်း သခင်ငယ်လေးရဲ့ စွမ်းအားကို မချေဖျက်ချင်ဘူးလား... ငါက သခင်ငယ်ရဲ့ စွမ်းအားပဲ အခု မင်းကို ဒီအခွင့်အရေး ငါပေးလိုက်ပြီ... မင်းငါ့ကို ချေမှုန်းပစ်ဖို့ လာလိုက်... ငါလည်း သူမအတွက် လက်စားချေမယ်"

ချန်ရှီ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ လာမယ်!"

ရုပ်သေးက “ဘယ်တော့လာမှာလဲ” ဟု ဝမ်းသာအားရဖြင့် မေးသည်။

"နေ့လည်မှာ ငါရောက်မယ်။"

ရုပ်သေးက ဒေါသတကြီးနဲ့ ပြန်ပြော၏။

"နေ့လည်အထိ ရောက်လာရင် ငါလာသတ်မယ်"

"မင်းငါ့ကိုတစ်ယောက်တည်း ထိုင်စောင့်နေတာလေ... ဒါက မင်းကိုသတ်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ။ ငါဘယ်လိုလုပ် နှောင့်နှေးရမှာလဲ.. စိတ်မပူနဲ့ ငါနေ့လည်ရောက်မယ်"

ရုပ်သေးသည် ချန်ရှီလက်မှ ခုန်ဆင်းကာ ချုံပုတ်များထဲသို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ချန်ရှီ ဆံပင်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး မှုတ်လိုက်သည်။ ဆံပင်က ပုရစ်တစ်​ကောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားပြီး မြက်ခင်းထဲသို့ ခုန်ဆင်းကာ ရုပ်သေးနောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့​လေသည်။

"ငါ တစ်ရေးတစ်မော အိပ်လိုက်ဦးမယ်... စစ်အချိန်ကျော်မှ လာနှိုး!"

ဟူဖေးဖေး ခေါင်းညိတ်ပြတာနဲ့ ချန်ရှီလည်း အိပ်စက်ဖို့ သူ့အခန်းကို ပြန်သွားလိုက်သည်။ စစ် နာရီအချိန်၌ နေက တောက်ပနေပြီ။ မြေခွေးတွေလည်း နံနက်စာ ပြီးသွားသဖြင့် ဟူဖေးဖေး ချန်ရှီကို နှိုးလိုက်သည်။

ချန်ရှီ ကိုယ်လက်သန့်စင်ကာ မနက်စာစားပြီးတာနဲ့ သူ့အဝတ်တွေကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဆေးကြောလိုက်သည်။ သူက စိတ်သက်သာရာ ရသွားပုံဖြင့်။

"အစ်မဖေဖေး... ရွာထဲမှာနေပါ ကျေးဇူးပြုပြီး နန်းနန်းကိုလည်း စောင့်ရှောက်ပေးပါဦး... ငါ မကြာခင် ပြန်လာခဲ့မယ်"

"နင်ငါ့ကို မလိုက်ခိုင်းချင်ဘူးလား... ငါတို့မြေခွေးမျိုးနွယ်ထဲမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေရှိတယ်"

ချန်ရှီ ပြုံးပြီး "ငါ ရန်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး.. မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်စရာ မလိုဘူး... ဟေးကော် သွားကြစို့!!"

သူသည် မြေခွေးရွာထဲ၌ သစ်သားလှည်းကို ထားခဲ့ကာ ဟေးကော်နဲ့အတူ အမြန်ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ဟူဖေးဖေး :"ရန်သွားဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား... ဒါဆို သူ ဘာသွားလုပ်မှာလဲ"

ကွမ်းရှန်းအဖွဲ့အစည်းသည် ဟန်ကုံးတောင်နှင့် နီးသော ယွိတူးမြို့ မြောက်ဘက်တွင်တည် ရှိသည်။ ဤတောင်သည် တောင်တံခါးနှင့် တူသောကြောင့် ၎င်း၏အမည် 'ကွမ်းရှန်း' ဟု ရခဲ့သည်။ ကွမ်းရှန်း ဆိုသည်မှာ ယခုမှစပြီး တောင်ပေါ်သို့ တံခါးကို ပိတ်ထားသည်ဟူသည့် သဘောပင်။

ယခုတော့ စွန့်ပစ်ထားသော ဈေးနေရာဖြစ်သည်။ မူလက အလွန်ချမ်းသာသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ခဲ့ရာ ဈေးရှိတိုင်း အနီးနားက ရွာကလူတွေဟာ ဈေးဝယ်ဈေးရောင်းဖို့ တက်လာကြသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဤနေရာက ကန့်ညောင် ကွယ်လွန်သွားသဖြင့် မြို့ကလည်း ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရသည်။ မြို့ထဲက လူတချို့ ထွက်သွားကြပြီး တချို့ကလည်း နတ်ဆိုးတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်စားသောက်တာ ခံလိုက်ရသည်။ ဤနေရာသည် ပို၍ပို၍ ယိုယွင်းလာပြီး နေရာတိုင်းက ယိုယွင်းနေသော အိမ်များမှလွဲ၍ ဘယ်သူ့ကိုမှ မမြင်ရတော့ပေ။

မြို့လယ်တွင် စီးထူဝမ်းသည် ချန်ရှီကို စောင့်မျှော်လျက် လမ်းအလယ်တွင် ထိုင်နေသည်။ စီးထူဝမ်းက အရပ်ရှည်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အပြင်မှာ အလုပ်လုပ်လာတာကြောင့် ညိုမည်းတဲ့ အသားအရည်၊ ပုခုံးကျယ်ကျယ်၊ လက်ခြေကြီးတွေ၊ လက်ဖဝါးတွေကလည်း အရမ်းကြမ်းလေ၏။

ရှေးခေတ်ကတည်းက လူပန်ဂိုဏ်းသည် အိမ်လက်သမားနှင့် ယန္တရားကုန်ထုတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အတတ်ပညာများကို အမွေဆက်ခံသည့် ဆောက်လုပ်ရေး လက်သမားကျောင်း ဖြစ်သည်။ စီးထူဝမ်းတို့ မျိုးဆက် ဆက်ခံလာသောအခါတွင် အလုပ်များစွာ အမွေဆက်ခံခဲ့သည်။ ဤကာလအတွင်း လူပန်ဂိုဏ်းသည် ကြီးကြီးမားမား ကပ်ဘေးများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းတို့ကတော့ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး အလွန်ကြာရှည်သော ဂိုဏ်းတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဂိုဏ်းထဲတွင် ထူးဆန်းပြီး ဆန်းကြယ်သော အဆောင်စာလုံး၊ အစီအရင် များစွာရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ကို စီးထူဝမ်းတို့ မျိုးဆက်များထံ လွှဲပြောင်းပေးသည့် အချိန်၌ အများစုမှာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်းတွင် နတ်ဆိုးများ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာကာ လူတွေကလည်း အိမ်ဆောက်ရန် ငွေမရှိသောကြောင့် လူပန်ဂိုဏ်းရဲ့ စီးပွားရေးက ပို၍ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။

ရုပ်သေးပေါ်တွင် ပုရစ်တစ်ကောင် လဲလျောင်းနေပါသည်။ ပုရစ်သည် ရုပ်သေးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှု​​နေခဲ့သည်။

ပုရစ်သည် လမ်းထောင့်၏ အရိပ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားကာ ရုတ်တရက် ကြွက်တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လမ်းထောင့်ကို ဖြတ်သွား၏။ ၎င်းက သဲကန္တာရလို မြို့ကလေးတွင် လှည့်လည်သွားလာကာ ထိုနေရာရဲ့ အသွင်အပြင်များကို စစ်ဆေးကြည့်​နေသည်။

ရန်ရုပ်သေးများက ထိုအိမ်များထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြပြီး ၎င်းတို့က တကယ့်လူတွေအတိုင်း လက်နက်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရောင်ဝါတွေက အတက်အကျ မရှိချေ။

ခံစားမှုကိုသာ အားကိုးပါက ၎င်းတို့ကို လုံးဝသိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ ကြွက်သည် အိမ်တွေကို တစ်အိမ်ပြီး တစ်အိမ် ဖြတ်သွားကာ စီးထူဝမ်းရဲ့ အစီအစဉ်များကို တိတ်တဆိတ် စစ်ဆေးနေခဲ့သည်။

စီးထူဝမ်းရဲ့ စိတ်အခြေအနေကလည်း မကောင်းတော့ပါ။ အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်ပြီးနောက် ချန်ရှီကို ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲ​​​နေ​သည်။ သူသည် မွန်းတည့်ချိန်အထိ ချန်ရှီကို အကြိမ်နှစ်ဆယ်သုံးဆယ် ကျိန်ဆဲခဲ့သည်။

"ခွေးကောင်လေး... မင်းဘာလို့ မလာတာလဲ မင်းမလာဘူးလား ရတယ်.. မင်းမလာရင် ဟွမ်ဖောရွာကို သွားသတ်ပစ်မယ်"

သူ ကွမ်းရှန်းအဖွဲ့အစည်း အပြင်ဘက်ကို လျှောက်သွားလိုက်ပေမယ့် ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းနေပြီး နောက်ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။

"သူလာနေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... ငါခဏစောင့်လိုက်မယ်..."

နောက်ထပ် နာရီဝက်လောက် စောင့်ပြီးနောက် စီးထူဝမ်း မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ထရပ်လိုက်ပြန်သည်။

"ဒီသူခိုးလေးက ငါ့စိတ်ကို အနှောင့်အယှက် ပေးနေတာပဲ!"

သူ ထွက်သွားပြီးနောက် ရပ်လိုက်ပြီး :"ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်က အရမ်းကောင်းနေပြီ တစ်ဝက်တစ်ပျက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် စွန့်လွှတ်လိုက်လို့ ဖြစ်မလဲ... ငါ သူ့ကို ခဏလောက် စောင့်လိုက်မယ်"

နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ် ကြာအောင် စောင့်ပြီးနောက် စီးထူဝမ်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာပြန်ကာ သွားများကို အံကြိတ်လိုက်သည်။

"မင်း လာမှာလား မလာဘူးလား ပျောက်သွားပြီလား... ခဏစောင့်ရဦးမလား!..နေဦး ဒီကောင် ငါ့ကိုလှည့်စားနေတာပဲ!"

စီတူဝမ် ခုန်တက်လာပြီး "ချန်ရှီ... မင်းကို သတ်ပစ်မယ်လို့ ငါ ကတိပေးတယ်!"

မှောင်စပြုလာတာကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် သူ စောင့်ဆိုင်းနေတာကို ရပ်ပြီး ထရပ်လိုက်သည်။

တစ်မြို့လုံး မြေကြီးပေါ်ကနေ ရုတ်တရက် ထကြွလာရာ အိမ်နံရဲတွေ အက်ကွဲစပြုလာပြီး ပုံပျက်လာသည်။ အိမ်များစွာသည် ကြီးမားသော ရုပ်တုအဖြစ့ အတူတကွ ပေါင်းစပ်လာ၏။ ဤရန်ရုပ်သေးသည် မီတာ ၃၀ လောက်အထိ မြင့်ပြီး ၎င်းရဲ့ကိုယ်ထည်ကို အတွင်းခန်းများပါရှိသော အိမ်များစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။

ခြေထောက်နှစ်ချောင်းက အိမ်များဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် အထပ်လိုက်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားကာ အပေါ်သို့ တက်နိုင်သော ကြောင်လိမ် လှေကားများရှိသည်။ အပြင်မှာ တံခါးနဲ့ ပြတင်းပေါက်တွေ ရှိပြီး အတွင်းထဲကိုလည်း မြင်နိုင် ပါ၏။

ရန်ရုပ်သေး ဦးခေါင်းသည် အလွန်လက်ရာမြောက်လှသည့် အဆောက်အဦး တစ်ခုဖြစ်ပြီး မြင့်မားသော နံရံအနိမ့်လေးခု၊ မဏ္ဍပ်များနှင့် လှေကားထစ်များပါရှိသော အဆောက်အအုံ တစ်ခုဖြစ်သည်။

အချို့အိမ်များတွင် လှပသော အမျိုးသမီးများက စောင်းတီးခြင်း၊ ပန်းချီဆွဲခြင်း၊ ကခုန်ခြင်း၊ လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ကြည့်နေကြကာ သူတို့သည် လှပသော မျက်နှာနှင့် လှပသော မိန်းမပျိုများပဲ ဖြစ်သည်။ သူမတို့က ရန်ရုပ်သေးတွေ မဟုတ်ဘဲ တကယ့် လူအစစ်များ ဖြစ်သည်။

အချို့အိမ်များတွင် ချွန်ထက်သော လက်နက်များ ကိုင်ထားသည့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တချို့အိမ်များ၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် ခြယ်သထားသော အစွမ်းထက် အဝါရောင် အဆောင်စာလုံး သင်္ကေတများဖြင့် ပြည့်နေပါသည်။

သူတို့ကတော့ ရန်ရုပ်သေးများ ဖြစ်သည်။

ဒါကတော့ လူပန်ဂိုဏ်းရဲ့ စွမ်းအင်ဗဟိုချက် ဟုခေါ်သော ဂိုဏ်းရဲ့ စစ်လက်နက် တစ်ဖြစ်လည်း မှော်လက်နက်ဖြစ်သည်။

စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ထဲတွင် ဧရိယာ ၁၄၅ မီတာရှိသော ဧရာမမီးဖိုကြီး ရှိသည်။ မီးဖိုထဲမှာ ကျောက်မီးသွေးများ တောက်နေကာ ဘေးမှာ ရုပ်သေးတစ်ယောက်လည်း ရပ်နေပြီး ကျောက်မီးသွေးကို အဆက်မပြတ် ပွတ်သပ်ကာ မီးဖိုထဲကို ပစ်ချနေ၏။

အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုသည် အနန္တအပူဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်သော နေလုံးငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ တောက်လောင်နေသည်။

အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုတစ်ဝိုက်တွင် စက်ယန္တရား ရွှေရောင် အမြုတေများက အဆက်မပြတ် ပျံဝဲနေသည်။ ၎င်းတို့က အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုထဲသို့ ပျံဝဲသွားကာ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ရဲ့ ခြေလက်အင်္ဂါများဆီသို့ စွမ်းအင် ထည့်သွင်းပေးရင်း စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့ပေး​နေသည်။

ရွှေအမြုတေဆီက အပူ ကုန်သွားသောအခါ ၎င်းသည် တစ်ဖန်ပြန်လည် ပျံသွားပြီး မီးဖိုထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားမည်။ သံသရာက သူ့အလိုလို ပြန်လည်လိမ့်မည်။

စီးထူဝမ်းက အပေါ်ထပ်မှ ခုန်ဆင်းပြီး ကွမ်းရှန်းအဖွဲ့အစည်းမှ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ရဲ့ ခြေလှမ်းကို လှမ်းကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်၏။

"မြေခွေးရွာကို ငါ ပြားကပ်နေအောင် နင်းသတ်ပစ်လိုက်မယ်!"

ထိုအချိန်တွင် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ခွေးတစ်ကောင်က သူ့ဘက် လျှောက်လာနေပြီ။ အဝေးက ချန်ရှီရဲ့ ရယ်မောသံကို ကြားနေရသည်။

"စီးထူဝမ်း... ငါတို့ဒီမှာတွေ့ဖို့ သဘောတူထားတယ်လေ... မင်းစကားမတည်ဘူးပဲ ငါက ချိန်းထားတာကို ထွက်လာခဲ့ပေမယ့် မင်းက ထွက်သွားချင်နေပြီ!"